မဟာတိုက်လှန်ပွဲ (GC) အခန်း ၂

 

Chapter 2

အခန်း ၂

—Persecution in the First Centuries

When Jesus revealed to His disciples the fate of Jerusalem and the scenes of the second advent, He foretold also the experience of His people from the time when He should be taken from them, to His return in power and glory for their deliverance. From Olivet the Saviour beheld the storms about to fall upon the apostolic church; and penetrating deeper into the future, His eye discerned the fierce, wasting tempests that were to beat upon His followers in the coming ages of darkness and persecution. In a few brief utterances of awful significance He foretold the portion which the rulers of this world would mete out to the church of God. Matthew 24:9, 21, 22. The followers of Christ must tread the same path of humiliation, reproach, and suffering which their Master trod. The enmity that burst forth against the world’s Redeemer would be manifested against all who should believe on His name.

— ပထမဦးဆုံးသော ရာစုနှစ်များအတွင်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းများ

ယေရှုသည် မိမိ၏တပည့်တော်တို့အား ဂျေရုဆလင်မြို့၏ ကံကြမ္မာနှင့် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းဆိုင်ရာ အခြင်းအရာများကို ဖော်ပြတော်မူစဉ်၊ မိမိအား သူတို့ထံမှ ရုတ်သိမ်းသွားသည့် အချိန်မှစ၍ သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် တန်ခိုးတော်နှင့် ဘုန်းအသရေတော်ဖြင့် ပြန်လည်ကြွလာမည့် အချိန်အထိ မိမိ၏လူတို့ ကြုံတွေ့ရမည့် အတွေ့အကြုံများကိုလည်း ကြိုတင်မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် ဇیتုနတောင်ပေါ်မှနေ၍ တမန်တော်များ၏ အသင်းတော်အပေါ်သို့ ကျရောက်လုဆဲဖြစ်သော မုန်တိုင်းများကို မြင်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် အနာဂတ်ကာလထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ကြည့်ရှုလျက်၊ နောင်လာမည့် မှောင်မိုက်နှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း ခေတ်ကာလများတွင် မိမိ၏နောက်လိုက်များအပေါ်သို့ တိုက်ခတ်မည့် ပြင်းထန်ပြီး ဖျက်ဆီးတတ်သော မုန်တိုင်းကြီးများကို ကိုယ်တော်၏ မျက်စိတော်ဖြင့် မြင်ကွင်းပြုတော်မူ၏။ ဤလောက၏ အုပ်စိုးသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်အား ခွဲတမ်းချပေးမည့် ဝေစုကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဓိပ္ပာယ်ပါရှိသည့် တိုတောင်းသော မြွက်ဟချက် အနည်းငယ်ဖြင့် ကိုယ်တော် ကြိုတင်မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ မဿဲ ၂၄:၉၊ ၂၁၊ ၂၂။ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် မိမိတို့၏ အရှင်သခင် လျှောက်လှမ်းခဲ့သော နှိမ့်ချခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံခြင်း တည်းဟူသော လမ်းခရီးကိုပင် လျှောက်လှမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ လောက၏ ကယ်တင်ရှင်အပေါ်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သော ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ယုံကြည်မည့်သူ အပေါင်းတို့အပေါ်၌လည်း ထင်ရှားလာမည်ဖြစ်သည်။

The history of the early church testified to the fulfillment of the Saviour’s words. The powers of earth and hell arrayed themselves against Christ in the person of His followers. Paganism foresaw that should the gospel triumph, her temples and altars would be swept away; therefore she summoned her forces to destroy Christianity. The fires of persecution were kindled. Christians were stripped of their possessions and driven from their homes. They “endured a great fight of afflictions.” Hebrews 10:32. They “had trial of cruel [40] mockings and scourgings, yea, moreover of bonds and imprisonment.” Hebrews 11:36. Great numbers sealed their testimony with their blood. Noble and slave, rich and poor, learned and ignorant, were alike slain without mercy.

စောစောပိုင်း အသင်းတော်၏ သမိုင်းသည် ကယ်တင်ရှင်၏ မိန့်တော်မူချက်များ ပြည့်စုံခြင်းရှိကြောင်း သက်သေခံခဲ့သည်။ လောကီတန်ခိုးများနှင့် ငရဲတန်ခိုးတို့သည် ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များအားဖြင့် ခရစ်တော်ကို ဆန့်ကျင်ရန် စစ်ခင်းခဲ့ကြသည်။ အယူမှားဝါဒသည် ဧဝံဂေလိတရားတော် အောင်ပွဲခံပါက မိမိ၏ ဗိမာန်များနှင့် ယဇ်ပလ္လင်များ သုတ်သင်ပယ်ရှင်းခြင်း ခံရမည်ကို ကြိုတင်မြင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာကို ဖျက်ဆီးရန် မိမိ၏ အင်အားစုများကို စုရုံးခဲ့သည်။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း မီးလျှံများကို မွှေးခဲ့ကြသည်။ ခရစ်ယာန်များသည် မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို လုယူခြင်းခံရပြီး မိမိတို့၏ အိမ်ဂေဟာများမှ မောင်းထုတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် “ဆင်းရဲဒုက္ခကြီးစွာသော တိုက်ပွဲကို ခံဆီးကြရပြီ။” ဟေဗြဲ ၁၀:၃၂။ သူတို့သည် “ပြောင်လှောင်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်း ဘေးတို့ကို ခံရကြ၏။ ထိုမျှမက၊ နှောင်ဖွဲ့ခြင်း၊ [၄၀] ထောင်ထဲ၌ လှောင်ထားခြင်း ဘေးတို့ကိုလည်း ခံရကြ၏။” ဟေဗြဲ ၁၁:၃၆။ မြောက်မြားစွာသော သူတို့သည် မိမိတို့၏ သက်သေခံချက်ကို မိမိတို့၏ သွေးဖြင့် တံဆိပ်ခတ်ခဲ့ကြသည်။ မှူးမတ်နှင့် ကျွန်၊ သူဌေးနှင့် သူဆင်းရဲ၊ ပညာရှိနှင့် ပညာမဲ့တို့သည် အတူတကွ သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့စွာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံခဲ့ကြရသည်။

These persecutions, beginning under Nero about the time of the martyrdom of Paul, continued with greater or less fury for centuries. Christians were falsely accused of the most dreadful crimes and declared to be the cause of great calamities—famine, pestilence, and earthquake. As they became the objects of popular hatred and suspicion, informers stood ready, for the sake of gain, to betray the 32 Persecution in the First Centuries 33 innocent. They were condemned as rebels against the empire, as foes of religion, and pests to society. Great numbers were thrown to wild beasts or burned alive in the amphitheaters. Some were crucified; others were covered with the skins of wild animals and thrust into the arena to be torn by dogs. Their punishment was often made the chief entertainment at public fetes. Vast multitudes assembled to enjoy the sight and greeted their dying agonies with laughter and applause.

ပေါလု အသက်စွန့်ရသည့် အချိန်ဝန်းကျင်တွင် နေရိုဘုရင်၏ လက်ထက်၌ စတင်ခဲ့သော ဤညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများသည် ပြင်းထန်မှု အနည်းအများဖြင့် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးသော ရာဇဝတ်မှုများကို ကျူးလွန်သည်ဟု မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခြင်း ခံခဲ့ရပြီး ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်း၊ ကပ်ရောဂါဘေးနှင့် ငလျင်လှုပ်ခြင်း တည်းဟူသော ဘေးဒုက္ခကြီးများ ဖြစ်ပွားရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်ဟု ကြေညာခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် လူထု၏ မုန်းတီးခြင်းနှင့် သံသယပွားခြင်း ခံရသည့် ပစ်မှတ်များ ဖြစ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ သတင်းပေးများသည် အကျိုးအမြတ်အတွက် အပြစ်မဲ့သူများကို ၃၂ ပထမဦးဆုံးသော ရာစုနှစ်များအတွင်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းများ ၃၃ သစ္စာဖောက်ရန် အသင့်ရှိနေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အင်ပါယာကို ဆန့်ကျင်သော ပုန်ကန်သူများအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှု၏ ရန်သူများအဖြစ်လည်းကောင်း၊ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ပိုးမွှားများအဖြစ်လည်းကောင်း ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ မြောက်မြားစွာသော သူတို့ကို သားရဲတိရစ္ဆာန်များထံသို့ ပစ်ချခဲ့ကြ သို့မဟုတ် ကွင်းပြင်ပွဲကြည့်စင်ကြီးများတွင် အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့ခဲ့ကြသည်။ အချို့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်သတ်ခဲ့ကြပြီး၊ အချို့ကိုမူ သားရဲတိရစ္ဆာန် အရေခွံများဖြင့် ခြုံစေပြီးလျှင် ခွေးများ ကိုက်ဖြတ်စားသောက်ရန် ပွဲခင်းကွင်းပြင်ထဲသို့ တွန်းပို့ခဲ့ကြသည်။ သူတို့အား ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကို အများပြည်သူဆိုင်ရာ ပွဲလမ်းသဘင်များတွင် အဓိက ဖျော်ဖြေရေးပွဲအဖြစ် မကြာခဏ ပြုလုပ်လေ့ရှိသည်။ မြောက်မြားစွာသော လူအုပ်ကြီးသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ပျော်မွေ့ရန် စုရုံးခဲ့ကြပြီး သူတို့ သေလုမြောပါး ဝေဒနာခံစားရမှုကို ရယ်မောခြင်းနှင့် လက်ခုပ်တီးခြင်းများဖြင့် ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။

Wherever they sought refuge, the followers of Christ were hunted like beasts of prey. They were forced to seek concealment in desolate and solitary places. “Destitute, afflicted, tormented; (of whom the world was not worthy:) they wandered in deserts, and in mountains, and in dens and caves of the earth.” Verses 37, 38. The catacombs afforded shelter for thousands. Beneath the hills outside the city of Rome, long galleries had been tunneled through earth and rock; the dark and intricate network of passages extended for miles beyond the city walls. In these underground retreats the followers of Christ buried their dead; and here also, when suspected and proscribed, they found a home. When the Life-giver shall awaken those who have fought the good fight, many a martyr for Christ’s sake will come forth from those gloomy caverns.

ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် မည်သည့်နေရာတွင် ခိုလှုံခွင့်ကို ရှာဖွေသည်ဖြစ်စေ၊ သားကောင်များကဲ့သို့ လိုက်လံအမဲလိုက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် လူသူဆိတ်ညံ၍ တစ်ကိုယ်တည်းရှိသော နေရာများတွင် ပုန်းအောင်းရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ “ဆင်းရဲခြင်း၊ ညှဉ်းဆဲခြင်း၊ နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရ၍၊ (လောကီနိုင်ငံသည် ထိုသူတို့နှင့် မထိုက်တန်။) တော၌လည်းကောင်း၊ တောင်၌လည်းကောင်း၊ မြေတွင်း၌လည်းကောင်း၊ မြေကမ္ဘာဥမင်၌လည်းကောင်း လှည့်လည်ရကြ၏။” အငယ် ၃၇၊ ၃၈။ မြေအောက်လှိုဏ်ဂူ (ကက်တာကွမ်း) များသည် လူပေါင်း ထောင်ချီအတွက် ခိုလှုံရာကို ပေးခဲ့သည်။ ရောမမြို့ပြင်ရှိ တောင်ကုန်းများအောက်တွင် မြေကြီးနှင့် ကျောက်တုံးများကို ဖောက်ထွင်း၍ ရှည်လျားသော လျှောက်လမ်းများကို လှိုဏ်ခေါင်းတူးထားခဲ့ကြသည်။ မှောင်မိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးလှသော ထိုလမ်းကွန်ရက်များသည် မြို့ရိုးများထက် ကျော်လွန်၍ မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားစွာ တည်ရှိသည်။ ဤမြေအောက် ပုန်းခိုရာနေရာများတွင် ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် မိမိတို့၏ လူသေများကို သင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြပြီး၊ သံသယခံရ၍ ပိတ်ပင်တားမြစ်ခြင်း ခံရချိန်တွင်လည်း ဤနေရာ၌ပင် အိမ်ဂေဟာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ အသက်သခင်သည် ကောင်းသောတိုက်ပွဲကို တိုက်လှန်ခဲ့ကြသော သူတို့ကို နှိုးတော်မူမည့်အချိန်တွင်၊ ခရစ်တော်အတွက်ကြောင့် အသက်စွန့်ခဲ့ကြသော မြောက်မြားစွာသော အာဇာနည်တို့သည် ထိုမှောင်မိုက်သော ဂူများထဲမှ ထွက်လာကြလိမ့်မည်။

Under the fiercest persecution these witnesses for Jesus kept [41] their faith unsullied. Though deprived of every comfort, shut away from the light of the sun, making their home in the dark but friendly bosom of the earth, they uttered no complaint. With words of faith, patience, and hope they encouraged one another to endure privation and distress. The loss of every earthly blessing could not force them to renounce their belief in Christ. Trials and persecution were but steps bringing them nearer their rest and their reward.

အပြင်းထန်ဆုံးသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုအောက်တွင် ယေရှုအတွက်ဖြစ်သော ဤသက်သေခံများသည် မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ညစ်နွမ်းခြင်းမရှိစေဘဲ စောင့်ထိန်းခဲ့ကြ [၄၁] သည်။ သက်တောင့်သက်သာရှိမှု အပေါင်းမှ ကင်းမဲ့လျက်၊ နေရောင်ခြည်နှင့် ကွယ်ရာတွင် ရှိနေကာ၊ မှောင်မိုက်သော်လည်း ရင်းနှီးဖော်ရွေသော မြေကြီး၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မိမိတို့၏ အိမ်ဂေဟာကို ပြုလုပ်ထားကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် မည်သည့် ညည်းတွားမှုကိုမျှ မမြွက်ဟခဲ့ကြချေ။ ယုံကြည်ခြင်း၊ သည်းခံခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်း စကားများဖြင့် သူတို့သည် ခံရခက်ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို သည်းခံနိုင်ရန် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အားပေးခဲ့ကြသည်။ လောကီကောင်းချီးမင်္ဂလာ အပေါင်း ဆုံးရှုံးရခြင်းသည် ခရစ်တော်အပေါ်၌ ထားရှိသော မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စွန့်ပယ်ရန် သူတို့အား အတင်းအကျပ် မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။ စမ်းသပ်မှုများနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများသည် သူတို့အား မိမိတို့၏ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် မိမိတို့၏ အကျိုးခံစားခွင့်တို့ထံသို့ ပိုမိုနီးကပ်စေသော ခြေလှမ်းများသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

Like God’s servants of old, many were “tortured, not accepting deliverance; that they might obtain a better resurrection.” Verse 35. These called to mind the words of their Master, that when persecuted for Christ’s sake, they were to be exceeding glad, for great would be their reward in heaven; for so the prophets had been persecuted before them. They rejoiced that they were accounted worthy to suffer for the truth, and songs of triumph ascended from the midst of crackling flames. Looking upward by faith, they saw Christ and angels leaning over the battlements of heaven, gazing upon 34 The Great Controversy them with the deepest interest and regarding their steadfastness with approval. A voice came down to them from the throne of God: “Be thou faithful unto death, and I will give thee a crown of life.” Revelation 2:10.

ရှေးကာလက ဘုရားသခင်၏ အစေခံများကဲ့သို့ပင်၊ မြောက်မြားစွာသော သူတို့သည် “သာ၍မြတ်သော ထမြောက်ခြင်းသို့ ရောက်အံ့သောငှာ၊ လွှတ်ခြင်းကိုမခံဘဲ ပင်ပန်းစွာ ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံကြရ၏။” အငယ် ၃၅။ ဤသူတို့သည် ခရစ်တော်အတွက်ကြောင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း ခံရသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံ၌ သူတို့၏ အကျိုးခံစားခွင့်သည် ကြီးမြတ်လှသောကြောင့် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ရမည်ဟူသော မိမိတို့ အရှင်သခင်၏ စကားတော်များကို သတိရအောက်မေ့ခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့မတိုင်မီက ပရောဖက်များသည်လည်း ထိုနည်းတူ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း ခံခဲ့ရဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သမ္မာတရားအတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရန် ထိုက်တန်သောသူများအဖြစ် မှတ်ယူခြင်းခံရသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြပြီး၊ တဖြောက်ဖြောက် မြည်နေသော မီးလျှံများထဲမှ အောင်ပွဲခံ သီချင်းသံများသည် အထက်သို့ ပျံတက်သွားခဲ့သည်။ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အထက်သို့ မျှော်ကြည့်လျက်၊ သူတို့သည် ခရစ်တော်နှင့် ကောင်းကင်တမန်များ ကောင်းကင်တံတိုင်းပေါ်မှ ငုံ့ကြည့်ကာ ၃၄ ကြီးစွာသော အငြင်းပွားမှု (The Great Controversy) မိမိတို့အား အလွန်တရာ စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ တည်ကြည်ခြင်းကို နှစ်သက်လက်ခံလျက် ကြည့်ရှုနေသည်ကို မြင်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်မှ အသံတစ်သံသည် သူတို့ထံသို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်မှာ — “သင်သည် သေသည်တိုင်အောင် သစ္စာစောင့်လော့။ သို့ပြုလျှင် အသက်သရဖူကို ငါပေးမည်။” ဗျာဒိတ် ၂:၁၀။

In vain were Satan’s efforts to destroy the church of Christ by violence. The great controversy in which the disciples of Jesus yielded up their lives did not cease when these faithful standard-bearers fell at their post. By defeat they conquered. God’s workmen were slain, but His work went steadily forward. The gospel continued to spread and the number of its adherents to increase. It penetrated into regions that were inaccessible even to the eagles of Rome. Said a Christian, expostulating with the heathen rulers who were urging forward the persecution: You may “kill us, torture us, condemn us.... [42] Your injustice is the proof that we are innocent .... Nor does your cruelty ... avail you.” It was but a stronger invitation to bring others to their persuasion. “The oftener we are mown down by you, the more in number we grow; the blood of Christians is seed.”—Tertullian, Apology, paragraph 50.

အကြမ်းဖက်မှုဖြင့် ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်ကို ဖျက်ဆီးရန် စာတန်၏ ကြိုးပမ်းမှုများသည် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယေရှု၏ တပည့်တော်များ မိမိတို့၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသော ကြီးစွာသော အငြင်းပွားမှုသည် ဤသစ္စာရှိသော အလံကိုင်စွဲသူများ မိမိတို့၏ တာဝန်ကျရာနေရာ၌ လဲကျသွားသောအခါ ရပ်တန့်မသွားခဲ့ချေ။ ရှုံးနိမ့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့ အောင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အလုပ်သမားများသည် အသတ်ခံခဲ့ရသော်လည်း ကိုယ်တော်၏ လုပ်ငန်းတော်သည် မှန်မှန်ကြီး ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးတက်ခဲ့သည်။ ဧဝံဂေလိတရားတော်သည် ဆက်လက်ပြန့်ပွားခဲ့ပြီး ၎င်းကို သက်ဝင်ယုံကြည်သူ အရေအတွက်သည်လည်း တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ရောမမြို့၏ လင်းယုန်ငှက်များပင် မရောက်ရှိနိုင်သော ဒေသများထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ပိုမိုတွန်းအားပေးနေသော သာသနာပအုပ်စိုးသူများကို ကန့်ကွက်ပြောဆိုလျက် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးက ဤသို့ဆိုသည် — သင်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို “သတ်နိုင်သည်၊ နှိပ်စက်နိုင်သည်၊ ပြစ်ဒဏ်စီရင်နိုင်သည်...။ [၄၂] သင်တို့၏ မတရားမှုသည် ကျွန်ုပ်တို့တွင် အပြစ်မရှိကြောင်း သက်သေပြချက်ပင် ဖြစ်သည်...။ သင်တို့၏ ရက်စက်မှုသည်လည်း... သင်တို့အတွက် အကျိုးမရှိပါ။” ၎င်းသည် အခြားသူများကို သူတို့၏ ယုံကြည်သက်ဝင်မှုထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် ပိုမိုပြင်းထန်သော ဖိတ်ခေါ်ချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ “သင်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ရိတ်သိမ်းလေလေ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အရေအတွက်သည် ပိုမိုတိုးပွားလာလေလေ ဖြစ်သည်၊ ခရစ်ယာန်တို့၏ သွေးသည် မျိုးစေ့ဖြစ်သတည်း။” — တာတူလျန်၊ ခုခံချေပချက် (Apology)၊ အပိုဒ် ၅၀။

Thousands were imprisoned and slain, but others sprang up to fill their places. And those who were martyred for their faith were secured to Christ and accounted of Him as conquerors. They had fought the good fight, and they were to receive the crown of glory when Christ should come. The sufferings which they endured brought Christians nearer to one another and to their Redeemer. Their living example and dying testimony were a constant witness for the truth; and where least expected, the subjects of Satan were leaving his service and enlisting under the banner of Christ.

လူပေါင်း ထောင်ချီ၍ ထောင်ချခြင်းနှင့် အသတ်ခံခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း အခြားသူများသည် သူတို့၏ နေရာများတွင် အစားထိုးရန် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းအတွက် အသက်စွန့်ခဲ့ကြသော သူတို့သည် ခရစ်တော်၌ လုံခြုံမှုရှိခဲ့ကြပြီး ကိုယ်တော်က သူတို့ကို အောင်နိုင်သူများအဖြစ် မှတ်ယူတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကောင်းသောတိုက်ပွဲကို တိုက်လှန်ခဲ့ကြပြီး ခရစ်တော် ကြွလာတော်မူသောအခါ ဘုန်းအသရေ သရဖူကို ရရှိကြမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့ ခံစားခဲ့ရသော ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် ခရစ်ယာန်အချင်းချင်းကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့၏ ကယ်တင်ရှင်ကိုလည်းကောင်း ပိုမိုနီးကပ်စေခဲ့သည်။ သူတို့၏ အသက်ရှင်လျက် သက်သေပြချက်နှင့် သေဆုံးခြင်းဆိုင်ရာ သက်သေခံချက်တို့သည် သမ္မာတရားအတွက် အစဉ်အမြဲ သက်သေဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် အနည်းဆုံးဟု မျှော်လင့်ရသော နေရာများ၌ပင် စာတန်၏ လက်အောက်ခံများသည် သူ၏ အမှုတော်ထမ်းခြင်းမှ ထွက်ခွာ၍ ခရစ်တော်၏ အလံတော်အောက်သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

Satan therefore laid his plans to war more successfully against the government of God by planting his banner in the Christian church. If the followers of Christ could be deceived and led to displease God, then their strength, fortitude, and firmness would fail, and they would fall an easy prey.

ထို့ကြောင့် စာတန်သည် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်အတွင်း မိမိ၏ အလံကို စိုက်ထူခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအစိုးရကို ပိုမိုအောင်မြင်စွာ တိုက်ခိုက်ရန် မိမိ၏ အစီအစဉ်များကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များကို လှည့်ဖြားနိုင်ပြီး ဘုရားသခင်၏ စိတ်တော်ကို မတွေ့မရှိစေရန် လမ်းပြနိုင်လျှင်၊ သူတို့၏ ခွန်အား၊ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် တည်ကြည်မှုတို့သည် ပျက်ပြားသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် လွယ်ကူသော သားကောင်အဖြစ်သို့ ကျရောက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

The great adversary now endeavored to gain by artifice what he had failed to secure by force. Persecution ceased, and in its stead were substituted the dangerous allurements of temporal prosperity and worldly honor. Idolaters were led to receive a part of the Christian faith, while they rejected other essential truths. They professed to accept Jesus as the Son of God and to believe in His death and Persecution in the First Centuries 35 resurrection, but they had no conviction of sin and felt no need of repentance or of a change of heart. With some concessions on their part they proposed that Christians should make concessions, that all might unite on the platform of belief in Christ.

ကြီးစွာသော ရန်သူသည် အင်အားသုံး၍ မရရှိနိုင်ခဲ့သော အရာကို ယခုအခါ ပရိယာယ်ဖြင့် ရယူရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အစား လောကီဆိုင်ရာ ကြီးပွားချမ်းသာခြင်းနှင့် လောကီဂုဏ်အသရေ တည်းဟူသော အန္တရာယ်ရှိသော သွေးဆောင်မှုများကို အစားထိုးခဲ့သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများသည် ခရစ်ယာန် ယုံကြည်ခြင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လက်ခံရန် လမ်းပြခြင်းခံရသော်လည်း အခြားသော အရေးကြီးသည့် သမ္မာတရားများကိုမူ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ယေရှုကို ဘုရားသခင်၏ သားတော်အဖြစ် လက်ခံပါသည်ဟုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ သေဆုံးခြင်းနှင့် ပထမဦးဆုံးသော ရာစုနှစ်များအတွင်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းများ ၃၅ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ယုံကြည်ပါသည်ဟုလည်းကောင်း ဝန်ခံခဲ့ကြသော်လည်း၊ မိမိတို့တွင် အပြစ်ရှိကြောင်း သိမြင်ခြင်းမရှိခဲ့ကြဘဲ နောင်တရရန် သို့မဟုတ် စိတ်နှလုံး ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သည်ဟု မခံစားခဲ့ကြချေ။ သူတို့ဘက်မှ အချို့သော လျှော့ပေးမှုများနှင့်အတူ ခရစ်ယာန်များကလည်း လျှော့ပေးရန် ၎င်းတို့က အဆိုပြုခဲ့ကြပြီး၊ သို့မှသာ အားလုံးသည် ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်း တည်းဟူသော အခြေခံစင်မြင့်ပေါ်တွင် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်နိုင်မည်ဟု ဆိုကြသည်။

Now the church was in fearful peril. Prison, torture, fire, and sword were blessings in comparison with this. Some of the Christians stood firm, declaring that they could make no compromise. [43] Others were in favor of yielding or modifying some features of their faith and uniting with those who had accepted a part of Christianity, urging that this might be the means of their full conversion. That was a time of deep anguish to the faithful followers of Christ. Under a cloak of pretended Christianity, Satan was insinuating himself into the church, to corrupt their faith and turn their minds from the word of truth.

ယခုအခါ အသင်းတော်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အန္တရာယ်ကြီးထဲသို့ ကျရောက်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤအခြင်းအရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထောင်ချခြင်း၊ နှိပ်စက်ခြင်း၊ မီးရှို့ခြင်းနှင့် ဓားဘေးတို့သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများပင် ဖြစ်ကြပေလိမ့်မည်။ ခရစ်ယာန်အချို့တို့သည် မိမိတို့အနေဖြင့် မည်သည့် အလျှော့အတင်းမျှ မပြုလုပ်နိုင်ကြောင်း ကြေညာလျက် ကြံ့ကြံ့ခံ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ [၄၃] အခြားသောသူများကမူ မိမိတို့ ယုံကြည်ခြင်း၏ အချို့သော အင်္ဂါရပ်များကို လျှော့ပေးရန် သို့မဟုတ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန်နှင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို လက်ခံထားသော သူများနှင့် ပေါင်းစည်းရန် ထောက်ခံခဲ့ကြပြီး၊ ဤအရာသည် ထိုသူတို့ လုံးဝဥဿုံ စိတ်ပြောင်းလဲလာစေရန် နည်းလမ်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု တိုက်တွန်းခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်သည် ခရစ်တော်၏ သစ္စာရှိသော နောက်လိုက်များအတွက် နက်ရှိုင်းသော စိတ်ဆင်းရဲခြင်း ကာလဖြစ်ခဲ့သည်။ ဟန်ဆောင်ထားသော ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ ဝတ်ရုံကို ခြုံလျက်၊ စာတန်သည် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို သမ္မာတရားတော်မှ လွှဲဖယ်ပစ်ရန် အသင်းတော်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်နေခဲ့သည်။

Most of the Christians at last consented to lower their standard, and a union was formed between Christianity and paganism. Although the worshipers of idols professed to be converted, and united with the church, they still clung to their idolatry, only changing the objects of their worship to images of Jesus, and even of Mary and the saints. The foul leaven of idolatry, thus brought into the church, continued its baleful work. Unsound doctrines, superstitious rites, and idolatrous ceremonies were incorporated into her faith and worship. As the followers of Christ united with idolaters, the Christian religion became corrupted, and the church lost her purity and power. There were some, however, who were not misled by these delusions. They still maintained their fidelity to the Author of truth and worshiped God alone.

နောက်ဆုံးတွင် ခရစ်ယာန်အများစုသည် မိမိတို့၏ စံနှုန်းကို လျှော့ချရန် သဘောတူခဲ့ကြပြီး ခရစ်ယာန်ဘာသာနှင့် အယူမှားဝါဒတို့အကြား ပေါင်းစည်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများသည် စိတ်ပြောင်းလဲပြီဟု ဝန်ခံလျက် အသင်းတော်နှင့် ပေါင်းစည်းခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် မိမိတို့ ကိုးကွယ်ရာ အရာဝတ္ထုများကို ယေရှု၏ ရုပ်တုများ၊ ထို့ပြင် မာရိနှင့် စိန့် (အသျှင်သူမြတ်) များ၏ ရုပ်တုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရုံမျှသာ ပြုလုပ်ပြီး မိမိတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကို ဆက်လက်ဖက်တွယ်ထားခဲ့ကြသည်။ ဤကဲ့သို့ အသင်းတော်အတွင်းသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သော ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း တည်းဟူသော ညစ်ညမ်းသော တဆေးသည် ၎င်း၏ ဆိုးယုတ်သော အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ မှားယွင်းသော အယူဝါဒများ၊ အယူသီးသော ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ အခမ်းအနားများသည် အသင်းတော်၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကိုးကွယ်ခြင်းအတွင်းသို့ ရောနှောပါဝင်လာခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် ပေါင်းစည်းမိကြသောအခါ၊ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် ညစ်နွမ်းသွားခဲ့ပြီး အသင်းတော်သည်လည်း မိမိ၏ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် တန်ခိုးတော်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ သို့သော်လည်း ဤလှည့်ဖြားမှုများနောက်သို့ လမ်းမှားမလိုက်ပါဘဲ နေခဲ့ကြသော သူအချို့ ရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် သမ္မာတရား၏ အရှင်သခင်အပေါ်၌ ထားရှိသော မိမိတို့၏ သစ္စာတရားကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြပြီး ဘုရားသခင် တစ်ပါးတည်းကိုသာ ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။

There have ever been two classes among those who profess to be followers of Christ. While one class study the Saviour’s life and earnestly seek to correct their defects and conform to the Pattern; the other class shun the plain, practical truths which expose their errors. Even in her best estate the church was not composed wholly of the true, pure, and sincere. Our Saviour taught that those who willfully indulge in sin are not to be received into the church; yet He connected with Himself men who were faulty in character, and granted them the benefits of His teachings and example, that they might have an opportunity to see their errors and correct them. Among the twelve apostles was a traitor. Judas was accepted, not because of his defects [44] 36 The Great Controversy of character, but notwithstanding them. He was connected with the disciples, that, through the instruction and example of Christ, he might learn what constitutes Christian character, and thus be led to see his errors, to repent, and, by the aid of divine grace, to purify his soul “in obeying the truth.” But Judas did not walk in the light so graciously permitted to shine upon him. By indulgence in sin he invited the temptations of Satan. His evil traits of character became predominant. He yielded his mind to the control of the powers of darkness, he became angry when his faults were reproved, and thus he was led to commit the fearful crime of betraying his Master. So do all who cherish evil under a profession of godliness hate those who disturb their peace by condemning their course of sin. When a favorable opportunity is presented, they will, like Judas, betray those who for their good have sought to reprove them.

ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များဖြစ်ကြပါသည်ဟု ဝန်ခံသော သူတို့အလယ်တွင် လူတန်းစား နှစ်ရပ် အစဉ်အမြဲ ရှိခဲ့သည်။ လူတန်းစား တစ်ရပ်သည် ကယ်တင်ရှင်၏ အသက်တာကို လေ့လာပြီး မိမိတို့၏ ချို့ယွင်းချက်များကို ပြုပြင်ရန်နှင့် ပုံစံတော်နှင့် ညီညွတ်စေရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေကြစဉ်၊ အခြားသော လူတန်းစားတစ်ရပ်မူ မိမိတို့၏ အမှားများကို ဖော်ထုတ်ပြသသော ရှင်းလင်း၍ လက်တွေ့ကျသည့် သမ္မာတရားများကို ရှောင်ဖယ်ကြသည်။ အသင်းတော်သည် သူမ၏ အကောင်းဆုံးသော အခြေအနေ၌ ရှိနေစဉ်တွင်ပင် မှန်ကန်သော၊ သန့်ရှင်းသော၊ စစ်မှန်သော သူသက်သက်ဖြင့်သာ လုံးဝဥဿုံ ဖွဲ့စည်းထားခြင်း မဟုတ်ခဲ့ချေ။ ငါတို့၏ ကယ်တင်ရှင်သည် အပြစ်၌ တမင်တကာ မွေ့လျော်သောသူများကို အသင်းတော်အတွင်းသို့ လက်မခံရဟု သွန်သင်တော်မူခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် စရိုက်လက္ခဏာ၌ ချို့ယွင်းချက်ရှိသော သူတို့ကို မိမိနှင့် ဆက်သွယ်စေခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အမှားများကို မြင်၍ ပြုပြင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရရှိစေရန် ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များနှင့် ပုံသက်သေကောင်းများ၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ တမန်တော် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါး ထဲတွင် သစ္စာဖောက်တစ်ဦး ပါဝင်ခဲ့သည်။ ယုဒရှကာရုတ်ကို လက်ခံခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာ ချို့ယွင်းချက်များ [၄၄] ၃၆ ကြီးစွာသော အငြင်းပွားမှု (The Great Controversy) ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုသို့သော ချို့ယွင်းချက်များ ရှိနေလင့်ကစား လက်ခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ခရစ်တော်၏ သွန်သင်ခြင်းနှင့် ပုံသက်သေအားဖြင့် ခရစ်ယာန် စရိုက်လက္ခဏာဟူသည် မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သင်ယူနိုင်စေရန်၊ ထိုမှတဆင့် မိမိ၏ အမှားများကို မြင်၍ နောင်တရရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော် အကူအညီဖြင့် “သမ္မာတရားကို နားထောင်သဖြင့်” မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို သန့်ရှင်းစေရန် တပည့်တော်များနှင့် ဆက်သွယ်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ယုဒသည် မိမိအပေါ်သို့ လင်းလက်စေရန် ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ခွင့်ပြုထားသော အလင်းထဲတွင် လျှောက်လှမ်းခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ အပြစ်၌ မွေ့လျော်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် စာတန်၏ သွေးဆောင်မှုများကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဆိုးယုတ်သော စရိုက်လက္ခဏာများသည် လွှမ်းမိုးလာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ စိတ်နှလုံးကို မှောင်မိုက်သော တန်ခိုးများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ အပ်နှံခဲ့ပြီး မိမိ၏ အမှားများကို ဆုံးမသောအခါ စိတ်ဆိုး အမျက်ထွက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မိမိ၏ အရှင်သခင်ကို သစ္စာဖောက်ခြင်း တည်းဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရာဇဝတ်မှုကို ကျူးလွန်ရန် လမ်းပြခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ထိုနည်းတူစွာ ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ဟန်ဆောင်လျက် ဒုစရိုက်ကို မွေးမြူထားသော သူအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်လမ်းကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ ငြိမ်သက်ခြင်းကို နှောင့်ယှက်သော သူတို့ကို မုန်းတီးကြသည်။ အခွင့်ကောင်း ကြုံလာသောအခါ၊ သူတို့သည် မိမိတို့ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆုံးမရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော သူများကို ယုဒကဲ့သို့ပင် သစ္စာဖောက်ကြလိမ့်မည်။

The apostles encountered those in the church who professed godliness while they were secretly cherishing iniquity. Ananias and Sapphira acted the part of deceivers, pretending to make an entire sacrifice for God, when they were covetously withholding a portion for themselves. The Spirit of truth revealed to the apostles the real character of these pretenders, and the judgments of God rid the church of this foul blot upon its purity. This signal evidence of the discerning Spirit of Christ in the church was a terror to hypocrites and evildoers. They could not long remain in connection with those who were, in habit and disposition, constant representatives of Christ; and as trials and persecution came upon His followers, those only who were willing to forsake all for the truth’s sake desired to become His disciples. Thus, as long as persecution continued, the church remained comparatively pure. But as it ceased, converts were added who were less sincere and devoted, and the way was open for Satan to obtain a foothold.

တမန်တော်များသည် အသင်းတော်အတွင်း ဒုစရိုက်ကို လျှို့ဝှက်စွာ မွေးမြူထားလျက်နှင့် ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ဟန်ဆောင်သော သူများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရသည်။ အာနနိနှင့် ရှာဖိရတို့သည် ဘုရားသခင်အတွက် အရာအားလုံးကို ပူဇော်သက္ကာပြုဟန်ဆောင်ကာ မိမိတို့အတွက် တစ်စိတ်တစ်ဒေသကို လောဘတကြီး ချန်လှပ်ထားခဲ့ကြသဖြင့် လှည့်ဖြားသူများအဖြစ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ သမ္မာတရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် တမန်တော်များအား ဤဟန်ဆောင်သူတို့၏ စစ်မှန်သော စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြတော်မူခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် အသင်းတော်၏ သန့်ရှင်းခြင်းအပေါ်၌ ရှိသော ဤညစ်ညမ်းသော အမည်းစက်ကို သုတ်သင်ပယ်ရှင်းခဲ့သည်။ အသင်းတော်အတွင်း၌ ရှိသော ခရစ်တော်၏ ပိုင်းခြားသိမြင်တတ်သော ဝိညာဉ်တော်၏ ဤထူးခြားသော သက်သေအထောက်အထားသည် အရေခြုံသူများနှင့် လူဆိုးများအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ အလေ့အထနှင့် စိတ်နေသဘောထား၌ ခရစ်တော်၏ အစဉ်အမြဲသော ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်ကြသော သူများနှင့် သူတို့သည် ရေရှည် ဆက်သွယ်၍ မနေနိုင်ခဲ့ကြချေ။ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များအပေါ်သို့ စမ်းသပ်မှုများနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများ ကျရောက်လာသောအခါ၊ သမ္မာတရားအတွက်ကြောင့် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန် အသင့်ရှိသော သူများသာ ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များ ဖြစ်လာရန် အလိုရှိခဲ့ကြသည်။ သို့ဖြစ်၍ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသမျှ ကာလပတ်လုံး၊ အသင်းတော်သည် နှိုင်းယှဉ်ချက်အားဖြင့် သန့်ရှင်းစွာ တည်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းချုပ်ငြိမ်းသွားသောအခါ စစ်မှန်မှုနှင့် ဆက်ကပ်အပ်နှံမှု လျော့နည်းသော ပြောင်းလဲလာသူများ တိုးပွားလာခဲ့ပြီး၊ စာတန် ခြေကုပ်စခန်း ရရှိရန် လမ်းပွင့်သွားခဲ့သည်။

[45] But there is no union between the Prince of light and the prince of darkness, and there can be no union between their followers. When Christians consented to unite with those who were but half converted from paganism, they entered upon a path which led further and further from the truth. Satan exulted that he had succeeded in deceiving so large a number of the followers of Christ. He then brought his power to bear more fully upon these, and inspired them to persecute those who remained true to God. None understood so well how to oppose the true Christian faith as did those who had once been its defenders; and these apostate Christians, uniting with their half-pagan companions, directed their warfare against the most essential features of the doctrines of Christ.

[၄၅] သို့သော်လည်း အလင်းမင်းနှင့် မှောင်မိုက်မင်းတို့အကြား ပေါင်းစည်းမှု မရှိနိုင်သကဲ့သို့၊ သူတို့၏ နောက်လိုက်ချင်းတို့အကြားတွင်လည်း ပေါင်းစည်းမှု မရှိနိုင်ချေ။ ခရစ်ယာန်များသည် အယူမှားဝါဒမှ တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ ပြောင်းလဲလာသူများနှင့် ပေါင်းစည်းရန် သဘောတူခဲ့ကြသောအခါ၊ သူတို့သည် သမ္မာတရားနှင့် ပိုမိုဝေးကွာသွားစေသော လမ်းခရီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ စာတန်သည် ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက် အရေအတွက် အမြောက်အမြားကို လှည့်ဖြားရန် အောင်မြင်ခဲ့သည့်အတွက် အလွန် ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဤသူတို့အပေါ်သို့ မိမိ၏ တန်ခိုးကို ပိုမိုအပြည့်အဝ သက်ရောက်စေခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိစွာ ကျန်ရစ်နေသော သူများကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရန် သူတို့ကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန် ယုံကြည်ခြင်းကို မည်သို့ ဆန့်ကျင်ရမည်ကို တစ်ချိန်က ၎င်း၏ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူများ ဖြစ်ခဲ့ကြဖူးသော သူများထက် ပိုမိုနားလည်သူ မည်သူမျှ မရှိချေ။ ဤဖောက်ပြန်သော ခရစ်ယာန်များသည် မိမိတို့၏ တစ်ဝက်တစ်ပျက် အယူမှားသော အပေါင်းအဖော်များနှင့် ပေါင်းစည်းလျက်၊ ခရစ်တော်၏ အယူဝါဒများတွင် အရေးကြီးဆုံးသော အင်္ဂါရပ်များကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိတို့၏ စစ်ပွဲကို ဆင်နွှဲခဲ့ကြသည်။

It required a desperate struggle for those who would be faithful to stand firm against the deceptions and abominations which were disguised in sacerdotal garments and introduced into the church. The Bible was not accepted as the standard of faith. The doctrine of religious freedom was termed heresy, and its upholders were hated and proscribed.

သစ္စာရှိလိုသော သူတို့အဖို့ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဝတ်ရုံများဖြင့် ဖုံးကွယ်လျက် အသင်းတော်အတွင်းသို့ သွတ်သွင်းလာခဲ့သော လှည့်ဖြားမှုများနှင့် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ရာ အမှုများကို ကြံ့ကြံ့ခံ ဆန့်ကျင်ရပ်တည်ရန် အသည်းအသန် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားခဲ့ရသည်။ သမ္မာကျမ်းစာကို ယုံကြည်ခြင်း၏ စံနှုန်းအဖြစ် လက်မခံခဲ့ကြချေ။ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှု လွတ်လပ်ခွင့်ဆိုင်ရာ အယူဝါဒကို မိစ္ဆာအယူဟု သမုတ်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းကို ထောက်ခံသူများသည် မုန်းတီးခြင်းနှင့် ပိတ်ပင်တားမြစ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

After a long and severe conflict, the faithful few decided to dissolve all union with the apostate church if she still refused to free herself from falsehood and idolatry. They saw that separation was an absolute necessity if they would obey the word of God. They dared not tolerate errors fatal to their own souls, and set an example which would imperil the faith of their children and children’s children. To secure peace and unity they were ready to make any concession consistent with fidelity to God; but they felt that even peace would be too dearly purchased at the sacrifice of principle. If unity could be secured only by the compromise of truth and righteousness, then let there be difference, and even war.

ရှည်လျားပြီး ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားပြီးနောက်၊ သစ္စာရှိသော သူအနည်းငယ်တို့သည် ဖောက်ပြန်သောအသင်းတော်အနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မုသားနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ ကင်းလွတ်စေရန် ငြင်းဆန်နေဆဲဖြစ်ပါက၊ သူမနှင့် ပေါင်းစည်းထားမှု အားလုံးကို ဖြတ်တောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်လိုပါက ခွဲထွက်ခြင်းသည် လုံးဝ လိုအပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း မြင်ခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်များကို ပျက်စီးစေမည့် မှားယွင်းမှုများကို သည်းခံရန်နှင့် မိမိတို့၏ သားသမီး၊ မြေးမြစ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို အန္တရာယ်ပြုမည့် ပုံသက်သေမျိုး ထားရှိရန် သူတို့ မဝံ့ရဲခဲ့ကြချေ။ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်ခြင်းကို ရရှိရန်အတွက် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသော မည်သည့် လျှော့ပေးမှုကိုမဆို ပြုလုပ်ရန် သူတို့ အသင့်ရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လမ်းစဉ်မူဝါဒကို စွန့်လွှတ်ခြင်းဖြင့် ရရှိမည့် ငြိမ်သက်ခြင်းသည် တန်ဖိုးကြီးလွန်းလှသည်ဟု သူတို့ ခံစားခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ သမ္မာတရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အလျှော့ပေးခြင်းဖြင့်သာ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်ခြင်းကို ရရှိနိုင်မည်ဆိုပါက၊ ကွဲပြားမှုများ ရှိပါစေ၊ စစ်ပွဲပင် ဖြစ်ပါစေဟု သဘောထားခဲ့ကြသည်။

Well would it be for the church and the world if the principles [46] that actuated those steadfast souls were revived in the hearts of God’s professed people. There is an alarming indifference in regard to the doctrines which are the pillars of the Christian faith. The opinion is gaining ground, that, after all, these are not of vital importance. This degeneracy is strengthening the hands of the agents of Satan, so that false theories and fatal delusions which the faithful in ages past imperiled their lives to resist and expose, are now regarded with favor by thousands who claim to be followers of Christ.

ထိုတည်ကြည်သော ဝိညာဉ်များကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သော လမ်းစဉ်မူဝါဒများ [၄၆] သည် ဘုရားသခင်၏ လူများဟု ဝန်ခံသော သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာမည်ဆိုပါက အသင်းတော်နှင့် လောကအတွက် ကောင်းမွန်လှပေလိမ့်မည်။ ခရစ်ယာန် ယုံကြည်ခြင်း၏ မဏ္ဍိုင်များဖြစ်သော အယူဝါဒများနှင့် ပတ်သက်၍ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော လျစ်လျူရှုမှုများ ရှိနေသည်။ အဆုံးစွန်၌ ဤအရာများသည် အသက်တမျှ အရေးမကြီးပါဟူသော သဘောထားသည် နေရာရလာနေသည်။ ဤကဲ့သို့ ဆုတ်ယုတ်ပျက်ပြားခြင်းသည် စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ်များ၏ လက်ရုံးကို ခွန်အားပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ လွန်ခဲ့သော ခေတ်ကာလများက သစ္စာရှိသူများသည် မိမိတို့၏ အသက်ကို စွန့်လွှတ်၍ ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုကာ ဖွင့်ချခဲ့ကြသော မှားယွင်းသော သီအိုရီများနှင့် ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ လှည့်ဖြားမှုများကို ယခုအခါ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များဖြစ်ကြပါသည်ဟု ဆိုသော သူပေါင်း ထောင်ချီတို့က နှစ်သက်သဘောကျစွာ ကြည့်ရှုနေကြပြီဖြစ်သည်။

The early Christians were indeed a peculiar people. Their blameless deportment and unswerving faith were a continual reproof that disturbed the sinner’s peace. Though few in numbers, without wealth, position, or honorary titles, they were a terror to evildoers wherever their character and doctrines were known. Therefore they were hated by the wicked, even as Abel was hated by the ungodly Cain. For the same reason that Cain slew Abel, did those who sought to throw off the restraint of the Holy Spirit, put to death 38 The Great Controversy God’s people. It was for the same reason that the Jews rejected and crucified the Saviour—because the purity and holiness of His character was a constant rebuke to their selfishness and corruption. From the days of Christ until now His faithful disciples have excited the hatred and opposition of those who love and follow the ways of sin.

စောစောပိုင်း ခရစ်ယာန်များသည် အမှန်ပင် ထူးခြားသော လူမျိုးဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ အပြစ်တင်ခွင့်မရှိသော အပြုအမူနှင့် မယိမ်းမယိုင်သော ယုံကြည်ခြင်းတို့သည် အပြစ်သား၏ ငြိမ်သက်ခြင်းကို နှောင့်ယှက်သော အစဉ်အမြဲသော ဆုံးမပြစ်တင်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ အရေအတွက် အားဖြင့် နည်းပါးသော်လည်း၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာ၊ ရာထူးဌာနန္တရ သို့မဟုတ် ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူးများ မရှိသော်လည်း၊ သူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် အယူဝါဒများကို သိရှိကြသော နေရာတိုင်းတွင် သူတို့သည် လူဆိုးများအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားမဲ့သော ကာဣနသည် အာဗေလကို မုန်းတီးသကဲ့သို့၊ သူတို့သည်လည်း လူဆိုးတို့၏ မုန်းတီးခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။ ကာဣနသည် အာဗေလကို သတ်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းအတိုင်းပင်၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် ရှာကြံသော သူတို့သည် ၃၈ ကြီးစွာသော အငြင်းပွားမှု (The Great Controversy) ဘုရားသခင်၏ လူတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ယုဒလူတို့သည် ကယ်တင်ရှင်ကို ငြင်းပယ်၍ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်သတ်ခဲ့ကြခြင်းမှာလည်း ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည် — အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းသည် သူတို့၏ အတ္တဆန္ဒနှင့် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းတို့ကို အစဉ်အမြဲ ပြစ်တင်ဆုံးမနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ လက်ထက်မှစ၍ ယခုတိုင်အောင် ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိသော တပည့်တော်များသည် အပြစ်၏ လမ်းခရီးကို ချစ်မြတ်နိုး၍ လိုက်လျှောက်သော သူတို့၏ မုန်းတီးခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။

How, then, can the gospel be called a message of peace? When Isaiah foretold the birth of the Messiah, he ascribed to Him the title, “Prince of Peace.” When angels announced to the shepherds that Christ was born, they sang above the plains of Bethlehem: “Glory to God in the highest, and on earth peace, good will toward men.” Luke 2:14. There is a seeming contradiction between these prophetic declarations and the words of Christ: “I came not to send peace, but [47] a sword.” Matthew 10:34. But, rightly understood, the two are in perfect harmony. The gospel is a message of peace. Christianity is a system which, received and obeyed, would spread peace, harmony, and happiness throughout the earth. The religion of Christ will unite in close brotherhood all who accept its teachings. It was the mission of Jesus to reconcile men to God, and thus to one another. But the world at large are under the control of Satan, Christ’s bitterest foe. The gospel presents to them principles of life which are wholly at variance with their habits and desires, and they rise in rebellion against it. They hate the purity which reveals and condemns their sins, and they persecute and destroy those who would urge upon them its just and holy claims. It is in this sense—because the exalted truths it brings occasion hatred and strife—that the gospel is called a sword.

သို့ဆိုလျှင် ဧဝံဂေလိတရားတော်ကို အဘယ်ကြောင့် ငြိမ်းချမ်းခြင်း သတင်းစကားဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သနည်း။ ဟေရှာယသည် မေရှိယ၏ ဖွားမြင်ခြင်းကို ကြိုတင်ဗျာဒိတ်ပြုသောအခါ၊ ကိုယ်တော်အား “ငြိမ်းချမ်းခြင်းမင်း” ဟူသော ဘွဲ့နာမကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် သိုးထိန်းတို့အား ခရစ်တော် ဖွားမြင်တော်မူကြောင်း ကြေညာသောအခါ၊ သူတို့သည် ဗက်လင်မြို့ လွင်ပြင်ထက်တွင် သီချင်းဆိုခဲ့ကြသည်မှာ — “အထက်ဆုံးသော အရပ်၌ ဘုရားသခင်အား ဘုန်းကြီးစေသတည်း။ မြေကြီးပေါ်၌လည်း လူတို့အား သနားတော်မူခြင်း၊ ငြိမ်းချမ်းခြင်း ရှိစေသတည်း။” လုကာ ၂:၁၄။ ဤပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကြေညာချက်များနှင့် ခရစ်တော်၏ မိန့်တော်မူချက် — “ငါသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ငြိမ်းချမ်းခြင်းကို စေလွှတ်အံ့သောငှာ လာသည်မဟုတ်၊ [၄၇] ဓားဘေးကို စေလွှတ်အံ့သောငှာ လာသတည်း။” မဿဲ ၁၀:၃၄ စကားအကြားတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေပုံ ပေါ်သည်။ သို့သော် မှန်ကန်စွာ နားလည်ပါက ထိုနှစ်ခုစလုံးသည် ပြည့်စုံစွာ သဟဇာတဖြစ်နေသည်။ ဧဝံဂေလိတရားတော်သည် ငြိမ်းချမ်းခြင်း သတင်းစကားဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် လက်ခံ၍ နာခံပါက မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၌ ငြိမ်းချမ်းခြင်း၊ သဟဇာတဖြစ်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းတို့ကို ပြန့်ပွားစေမည့် စနစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုသည် ၎င်း၏ သွန်သင်ချက်များကို လက်ခံသော သူအပေါင်းတို့ကို ရင်းနှီးသော ညီအစ်ကို မောင်နှမများအဖြစ် ပေါင်းစည်းပေးမည်ဖြစ်သည်။ လူတို့ကို ဘုရားသခင်နှင့်လည်းကောင်း၊ ထိုမှတဆင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်လည်းကောင်း မိဿဟာယ ပြန်လည်ဖွဲ့စေရန်မှာ ယေရှု၏ သာသနာလုပ်ငန်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် လောကကြီးတစ်ခုလုံးသည် ခရစ်တော်၏ အခါးသီးဆုံးသော ရန်သူဖြစ်သည့် စာတန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသည်။ ဧဝံဂေလိတရားတော်သည် သူတို့အား သူတို့၏ အလေ့အထ၊ အလိုဆန္ဒများနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားဆန့်ကျင်သော အသက်တာ၏ လမ်းစဉ်မူဝါဒများကို တင်ပြသောကြောင့်၊ သူတို့သည် ၎င်းကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်များကို ဖော်ထုတ်ပြသ၍ ပြစ်တင်ရှုတ်ချသော သန့်ရှင်းခြင်းကို မုန်းတီးကြပြီး၊ ၎င်း၏ ဖြောင့်မတ်၍ သန့်ရှင်းသော တောင်းဆိုချက်များကို သူတို့အပေါ် တိုက်တွန်းသော သူများကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်၍ ဖျက်ဆီးကြသည်။ ဤသဘောအရ — ၎င်းယူဆောင်လာသော မြင့်မြတ်လှသော သမ္မာတရားများသည် မုန်းတီးခြင်းနှင့် ရန်ပွဲများကို ဖြစ်ပေါ်စေသောကြောင့် — ဧဝံဂေလိတရားတော်ကို ဓားဘေးဟု ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။

The mysterious providence which permits the righteous to suffer persecution at the hand of the wicked has been a cause of great perplexity to many who are weak in faith. Some are even ready to cast away their confidence in God because He suffers the basest of men to prosper, while the best and purest are afflicted and tormented by their cruel power. How, it is asked, can One who is just and merciful, and who is also infinite in power, tolerate such injustice and oppression? This is a question with which we have nothing to do. God has given us sufficient evidence of His love, and we are not to doubt His goodness because we cannot understand the workings of His providence. Said the Saviour to His disciples, foreseeing the doubts that would press upon their souls in days of Persecution in the First Centuries 39 trial and darkness: “Remember the word that I said unto you, The servant is not greater than his lord. If they have persecuted Me, they will also persecute you.” John 15:20. Jesus suffered for us more than any of His followers can be made to suffer through the cruelty of wicked men. Those who are called to endure torture and martyrdom are but following in the steps of God’s dear Son.

ဖြောင့်မတ်သောသူတို့အား လူဆိုးတို့၏လက်၌ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း ခံရရန် ခွင့်ပြုထားသော နက်နဲလှသော စောင့်ရှောက်မှုတော်သည် ယုံကြည်ခြင်း အားနည်းသော သူမြောက်မြားစွာအတွက် ကြီးစွာသော စိတ်ရှုပ်ထွေးစရာ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ အချို့သောသူများသည် အယုတ်ညံ့ဆုံးသော လူများကို ကြီးပွားချမ်းသာစေရန် ဘုရားသခင် ခွင့်ပြုထားပြီး၊ အကောင်းဆုံးနှင့် အသန့်ရှင်းဆုံးသော သူများမူကား ထိုသူတို့၏ ရက်စက်သော တန်ခိုးကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံနေရသည့်အတွက် ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိသော မိမိတို့၏ ယုံကြည်စိတ်ချမှုကိုပင် စွန့်ပယ်ရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။ တရားသဖြင့် စီရင်တော်မူသော၊ ကရုဏာတော်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော၊ ထို့ပြင် အတိုင်းအဆမဲ့သော တန်ခိုးတော်နှင့် ပြည့်စုံတော်မူသော အရှင်သည် ဤကဲ့သို့သော မတရားမှုနှင့် ညှဉ်းဆဲခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် သည်းခံတော်မူသနည်းဟု မေးစရာရှိသည်။ ဤမေးခွန်းသည် ငါတို့နှင့် မဆိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်ဆိုင်ရာ လုံလောက်သော သက်သေအထောက်အထားကို ငါတို့အား ပေးသနားတော်မူခဲ့ပြီးဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်၏ စောင့်ရှောက်မှုတော် လုပ်ဆောင်ချက်များကို ငါတို့ နားမလည်နိုင်သည့်အတွက်ကြောင့် ကိုယ်တော်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ငါတို့ သံသယမပွားသင့်ချေ။ ပထမဦးဆုံးသော ရာစုနှစ်များအတွင်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းများ ၃၉ စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် မှောင်မိုက်သော ကာလရက်များတွင် တပည့်တော်တို့၏ ဝိညာဉ်အပေါ်သို့ ဖိစီးလာမည့် သံသယများကို ကြိုတင်မြင်တော်မူလျက် ကယ်တင်ရှင်က မိမိ၏တပည့်တော်တို့အား ဤသို့မိန့်တော်မူခဲ့သည် — “ငယ်သားသည် မိမိအရှင်ထက်မမြတ်ဟု ငါပြောခဲ့သောစကားကို အောက်မေ့ကြလော့။ သူတို့သည် ငါ့ကိုညှဉ်းဆဲလျှင် သင်တို့ကိုလည်း ညှဉ်းဆဲကြလိမ့်မည်။” ယောဟန် ၁၅:၂၀။ ယေရှုသည် လူဆိုးတို့၏ ရက်စက်မှုကြောင့် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက် မည်သူမဆို ခံစားရမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခထက်မက ငါတို့အတွက် ခံစားတော်မူခဲ့သည်။ နှိပ်စက်ခြင်းနှင့် အသက်စွန့်ရခြင်းကို သည်းခံရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရသော သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ချစ်သားတော်၏ ခြေတော်ရာနောက်သို့ လိုက်လျှောက်နေကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

“The Lord is not slack concerning His promise.” 2 Peter 3:9. He [48] does not forget or neglect His children; but He permits the wicked to reveal their true character, that none who desire to do His will may be deceived concerning them. Again, the righteous are placed in the furnace of affliction, that they themselves may be purified; that their example may convince others of the reality of faith and godliness; and also that their consistent course may condemn the ungodly and unbelieving.

“ကတိတော်နှင့်အညီ တည်စေခြင်းငှာ ထာဝရဘုရားသည် ဖင့်နွှဲတော်မမူ။” ၂ ပေတရု ၃:၉။ ကိုယ်တော် [၄၈] သည် မိမိ၏ သားသမီးများကို မေ့လျော့ခြင်း သို့မဟုတ် ပစ်ပယ်ခြင်း ပြုတော်မမူ။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်လိုသောသူ မည်သူမျှ ထိုလူဆိုးများနှင့် ပတ်သက်၍ လှည့်ဖြားခြင်း မခံရစေရန်အတွက်၊ လူဆိုးတို့သည် မိမိတို့၏ စစ်မှန်သော စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ထုတ်ပြသရန် ကိုယ်တော် ခွင့်ပြုတော်မူ၏။ တစ်ဖန်၊ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လာစေရန်၊ သူတို့၏ ပုံသက်သေသည် အခြားသူများအား ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်း၏ စစ်မှန်မှုကို ယုံကြည်သက်ဝင်စေရန်၊ ထို့ပြင် သူတို့၏ တည်ကြည်သော လမ်းစဉ်သည် ဘုရားမဲ့သောသူများနှင့် မယုံကြည်သောသူများကို ပြစ်ဒဏ်စီရင်စေရန်အတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခတည်းဟူသော ဖိုကန်ထဲ၌ ထားခြင်းခံရကြသည်။

God permits the wicked to prosper and to reveal their enmity against Him, that when they shall have filled up the measure of their iniquity all may see His justice and mercy in their utter destruction. The day of His vengeance hastens, when all who have transgressed His law and oppressed His people will meet the just recompense of their deeds; when every act of cruelty or injustice toward God’s faithful ones will be punished as though done to Christ Himself.

ဘုရားသခင်သည် လူဆိုးများကို ကြီးပွားချမ်းသာစေရန်နှင့် ကိုယ်တော်အား ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းကို ဖော်ပြရန် ခွင့်ပြုတော်မူသည်မှာ၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဒုစရိုက်အတိုင်းအဆကို ပြည့်စုံစေသောအခါ၊ သူတို့ လုံးဝဥဿုံ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံရမှု၌ ကိုယ်တော်၏ တရားမျှတခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်ကို လူအပေါင်းတို့ မြင်နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ အပြစ်ပေးစီရင်မည့်နေ့သည် မြန်ဆန်စွာ ရောက်လာနေပြီဖြစ်၍၊ ထိုနေ့တွင် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားတော်ကို လွန်ကျူးပြီး ကိုယ်တော်၏ လူတို့ကို ညှဉ်းဆဲခဲ့သော သူအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ လုပ်ရပ်များနှင့် ထိုက်တန်သော တရားသဖြင့် အပြစ်ပေးခြင်းကို ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိသောသူတို့အပေါ် ရက်စက်မှု သို့မဟုတ် မတရားမှု ပြုလုပ်ခဲ့သော လုပ်ရပ်တိုင်းသည် ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်အပေါ် ပြုလုပ်သကဲ့သို့ အပြစ်ပေးခြင်း ခံရလိမ့်မည်။

There is another and more important question that should engage the attention of the churches of today. The apostle Paul declares that “all that will live godly in Christ Jesus shall suffer persecution.” 2 Timothy 3:12. Why is it, then, that persecution seems in a great degree to slumber? The only reason is that the church has conformed to the world’s standard and therefore awakens no opposition. The religion which is current in our day is not of the pure and holy character that marked the Christian faith in the days of Christ and His apostles. It is only because of the spirit of compromise with sin, because the great truths of the word of God are so indifferently regarded, because there is so little vital godliness in the church, that Christianity is apparently so popular with the world. Let there be a revival of the faith and power of the early church, and the spirit of persecution will be revived, and the fires of persecution will be rekindled.

ယနေ့ခေတ် အသင်းတော်များ အာရုံစိုက်သင့်သော အခြားသော သာ၍အရေးကြီးသည့် မေးခွန်းတစ်ခု ရှိသေးသည်။ တမန်တော်ပေါလုက “ခရစ်ယာန်ယေရှု၌ ဘုရားဝတ်ကို ကျင့်လိုသောသူအပေါင်းတို့သည် ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။” ၂ တိမောသေ ၃:၁၂ ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ သို့ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုသည် အတိုင်းအတာကြီးစွာဖြင့် အိပ်ပျော်နေပုံရသနည်း။ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ အသင်းတော်သည် လောက၏ စံနှုန်းနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေထိုင်ခဲ့သောကြောင့် မည်သည့် ဆန့်ကျင်မှုကိုမျှ နှိုးဆွခြင်းမရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ ငါတို့ခေတ်တွင် ခေတ်စားနေသော ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုသည် ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ တမန်တော်များ လက်ထက်က ခရစ်ယာန် ယုံကြည်ခြင်း၌ ထင်ရှားခဲ့သော သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သည့် စရိုက်လက္ခဏာမျိုး မဟုတ်ချေ။ အပြစ်နှင့် အလျှော့အတင်းလုပ်သော စိတ်သဘောထားကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် တည်းဟူသော ကြီးစွာသော သမ္မာတရားများကို လျစ်လျူရှုစွာ သဘောထားကြသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ အသင်းတော်အတွင်း အသက်တမျှ အရေးကြီးသော ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်း အလွန်နည်းပါးသောကြောင့်လည်းကောင်း ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် လောက၌ သိသိသာသာ ရေပန်းစားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ စောစောပိုင်း အသင်းတော်၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် တန်ခိုးတော် ပြန်လည်နိုးထလာပါစေ၊ သို့ပြုလျှင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း စိတ်ဓာတ်သည် ပြန်လည်နိုးထလာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း မီးလျှံများသည်လည်း ပြန်လည်တောက်လောင်လာလိမ့်မည်။