မဟာတိုက်လှန်ပွဲ (GC) အခန်း ၂၃

 

Chapter 23—What is the Sanctuary? [409]

အခန်း ၂၃—သန့်ရှင်းရာဌာနဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ [၄၀၉]

The scripture which above all others had been both the foundation and the central pillar of the advent faith was the declaration: “Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.” Daniel 8:14.

အခြားသော ကျမ်းချက်များထက် သာလွန်၍ ထွန်းလင်းတောက်ပသော အ advent ယုံကြည်ခြင်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် အဓိကတိုင်ဖြစ်ခဲ့သော ကျမ်းချက်မှာ “နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်သုံးရာကုန်လွန်သောအခါ သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်ရှင်းစေလိမ့်မည်” ဟူသော ကြေညာချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ဒံယေလ ၈:၁၄။

These had been familiar words to all believers in the Lord’s soon coming. By the lips of thousands was this prophecy repeated as the watchword of their faith.

ထိုစကားများသည် သခင်ဘုရား၏ မကြာမီကြွလာမည့်အကြောင်းကို ယုံကြည်သူအားလုံးအတွက် ရင်းနှီးပြီးသားစကားများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူတို့၏နှုတ်ဖျားတွင် ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်းဆိုင်ရာ စကားဝှက်တစ်ခုအဖြစ် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုခြင်းခံခဲ့ရသည်။

All felt that upon the events therein foretold depended their brightest expectations and most cherished hopes. These prophetic days had been shown to terminate in the autumn of 1844.

၎င်းတွင် ကြိုတင်ဟောကြားထားသော ဖြစ်ရပ်များအပေါ်၌ သူတို့၏ အတောက်ပဆုံးသော မျှော်လင့်ချက်များနှင့် အမြတ်နိုးဆုံးသော ဆန္ဒများ တည်မှီနေသည်ဟု အားလုံးက ခံစားခဲ့ကြသည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်ပါ ရက်ကာလများသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီတွင် ကုန်ဆုံးမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသခြင်းခံခဲ့ရသည်။

In common with the rest of the Christian world, Adventists then held that the earth, or some portion of it, was the sanctuary. They understood that the cleansing of the sanctuary was the purification of the earth by the fires of the last great day, and that this would take place at the second advent. Hence the conclusion that Christ would return to the earth in 1844.

ခရစ်ယာန်လောက၏ ကျန်အပိုင်းများနှင့်အတူ Adventists များသည် ထိုအချိန်က ကမ္ဘာမြေ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာမြေ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုခုသည် သန့်ရှင်းရာဌာနဖြစ်သည်ဟု ခံယူခဲ့ကြသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်ရှင်းစေခြင်းဆိုသည်မှာ နောက်ဆုံးသောနေ့ကြီး၏ မီးဖြင့် ကမ္ဘာမြေကို သန့်စင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်း၌ ဖြစ်ပျက်လိမ့်မည်ဟု နားလည်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်လည်ကြွလာလိမ့်မည်ဟု ကောက်ချက်ချခဲ့ကြသည်။

But the appointed time had passed, and the Lord had not appeared. The believers knew that God’s word could not fail; their interpretation of the prophecy must be at fault; but where was the mistake?

သို့သော် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်သည် ကုန်လွန်ခဲ့သော်လည်း သခင်ဘုရားမှာ ပေါ်မလာခဲ့ချေ။ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် မမှားယွင်းနိုင်ကြောင်း ယုံကြည်သူများ သိရှိကြသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်ကို သူတို့ဘာသာပြန်ဆိုပုံမှာ အမှားပါရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအမှားသည် အဘယ်မှာနည်း။

Many rashly cut the knot of difficulty by denying that the 2300 days ended in 1844. No reason could be given for this except that Christ had not come at the time they expected Him.

များစွာသောသူတို့သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ရက်ပေါင်း ၂၃၀၀ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြင့် ထိုအခက်အခဲကို အလျင်စလို ဖြတ်တောက်လိုက်ကြသည်။ ခရစ်တော်သည် သူတို့မျှော်လင့်ထားသည့်အချိန်၌ မကြွလာခဲ့ခြင်းမှလွဲ၍ ဤအချက်အတွက် အကြောင်းပြချက် မပေးနိုင်ခဲ့ကြပေ။

They argued that if the prophetic days had ended in 1844, Christ would then have returned to cleanse the sanctuary by the purification of the earth by [410] fire; and that since He had not come, the days could not have ended.

အကယ်၍ ပရောဖက်ပြုချက်ပါရက်များသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့ပါက ခရစ်တော်သည် [၄၁၀] မီးဖြင့် ကမ္ဘာမြေကို သန့်စင်ခြင်းအားဖြင့် သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်ရှင်းစေရန် ပြန်လည်ကြွလာလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်မကြွလာခဲ့သဖြင့် ထိုရက်များသည် ကုန်ဆုံးခဲ့ခြင်းမဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့ အငြင်းပွားခဲ့ကြသည်။

To accept this conclusion was to renounce the former reckoning of the prophetic periods. The 2300 days had been found to begin when the commandment of Artaxerxes for the restoration and building of Jerusalem went into effect, in the autumn of 457 B.C.

ဤကောက်ချက်ကို လက်ခံခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကာလများကို ယခင်က တွက်ချက်ထားသည့်အတိုင်း စွန့်လွှတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရက်ပေါင်း ၂၃၀၀ သည် အာတဇက်မင်းကြီးက ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်ပြုပြင်တည်ဆောက်ရန် အမိန့်တော်ထုတ်ပြန်ပြီး အသက်ဝင်လာသော ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီတွင် စတင်ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

Taking this as the starting point, there was perfect harmony in the application of all the events foretold in the explanation of that period in Daniel 9:25-27. Sixty-nine weeks, the first 483 of the 2300 years, were to reach to the Messiah, the Anointed One; and Christ’s baptism and anointing by the Holy Spirit, A.D. 27, exactly fulfilled the specification.

ဤအချက်ကို အစပြုရာအမှတ်အဖြစ်ထား၍ ဒံယေလ ၉:၂၅-၂၇ တွင် ထိုကာလကို ရှင်းပြထားသည့်အတိုင်း ကြိုတင်ဟောကြားထားသော ဖြစ်ရပ်အားလုံးကို အသုံးချရာ၌ အလွန်ညီညွတ်မှုရှိခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်း ၂၃၀၀ ၏ ပထမ ၄၈၃ နှစ်ဖြစ်သော သတ္တပတ် ခြောက်ဆယ့်ကိုးပတ်သည် မေရှိယ၊ ဘိသိက်ခံသူထံသို့ ရောက်ရှိရန် ဖြစ်သည်။ အေဒီ ၂၇ ခုနှစ်တွင် ခရစ်တော်၏ နှစ်ခြင်းခံယူခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဖြင့် ဘိသိက်ပေးခြင်းသည် ထိုသတ်မှတ်ချက်ကို အတိအကျ ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။

In the midst of the seventieth week, Messiah was to be cut off. Three and a half years after His baptism, Christ was crucified, in the spring of A.D. 31. The seventy weeks, or 490 years, were to pertain especially to the Jews. At the expiration of this period the nation sealed its rejection of Christ by the persecution of His disciples, and the apostles turned to the Gentiles, A.D. 34.

သတ္တပတ်ခုနစ်ဆယ်မြောက်၏ အလယ်တွင် မေရှိယသည် ပယ်ရှင်းခြင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။ နှစ်ခြင်းခံယူပြီး သုံးနှစ်ခွဲအကြာ အေဒီ ၃၁ ခုနှစ် နွေဦးရာသီတွင် ခရစ်တော်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ အသေခံတော်မူခဲ့သည်။ သတ္တပတ်ခုနစ်ဆယ် သို့မဟုတ် နှစ်ပေါင်း ၄၉၀ သည် ယုဒလူမျိုးတို့နှင့် အထူးသက်ဆိုင်သည်။ ဤကာလကုန်ဆုံးသောအခါ ထိုလူမျိုးသည် ခရစ်တော်၏တပည့်တော်များကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းဖြင့် ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့ပြီး တမန်တော်များသည် အေဒီ ၃၄ ခုနှစ်တွင် တစ်ပါးအမျိုးသားများထံသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသည်။

The first 490 years of the 2300 having then ended, 1810 years would remain. From A.D. 34, 1810 years extend to 1844. “Then,” said the angel, “shall the sanctuary be cleansed.” All the preceding specifications of the prophecy had been unquestionably fulfilled at the time appointed.

နှစ်ပေါင်း ၂၃၀၀ ၏ ပထမ ၄၉၀ နှစ် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ၁၈၁၀ နှစ် ကျန်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ အေဒီ ၃၄ ခုနှစ်မှ ၁၈၁၀ နှစ်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်သို့ ရောက်ရှိသည်။ ကောင်းကင်တမန်က “ထိုအခါ သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်ရှင်းစေလိမ့်မည်” ဟု ပြောခဲ့သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ယခင်သတ်မှတ်ချက်အားလုံးသည် သတ်မှတ်ထားသောအချိန်၌ မည်သူမျှ မငြင်းနိုင်အောင် ပြည့်စုံခဲ့သည်။

With this reckoning, all was clear and harmonious, except that it was not seen that any event answering to the cleansing of the sanctuary had taken place in 1844. To deny that the days ended at that time was to involve the whole question in confusion, and to renounce positions which had been established by unmistakable fulfillments of prophecy.

ဤတွက်ချက်မှုအရ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်ရှင်းစေခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်ကို မတွေ့ရှိခဲ့ရခြင်းမှလွဲ၍ ကျန်သည်အားလုံးမှာ ရှင်းလင်းပြီး ညီညွတ်နေသည်။ ထိုအချိန်၌ ရက်များကုန်ဆုံးခဲ့သည်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် မေးခွန်းတစ်ခုလုံးကို ရှုပ်ထွေးသွားစေပြီး ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံမှုဖြင့် အခိုင်အမာ တည်ဆောက်ထားသော အခြေအနေများကို စွန့်လွှတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

But God had led His people in the great advent movement; His power and glory had attended the work, and He would not permit it to end in darkness and disappointment, to be reproached as a false and fanatical excitement. He would not leave His word involved [411] in doubt and uncertainty.

သို့သော် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးတော်ကို ထိုကြီးမားသော advent လှုပ်ရှားမှု၌ လမ်းပြခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းတော်သည် ထိုလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် မှားယွင်းသော၊ ရူးသွပ်သော လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် ကဲ့ရဲ့ခြင်းခံရကာ မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားရန် ကိုယ်တော် ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို [၄၁၁] သံသယနှင့် မရေရာမှုများထဲတွင် ထားရစ်ခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

Though many abandoned their former reckoning of the prophetic periods and denied the correctness of the movement based thereon, others were unwilling to renounce points of faith and experience that were sustained by the Scriptures and by the witness of the Spirit of God.

များစွာသောသူတို့သည် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကာလများကို ယခင်တွက်ချက်မှုမှ စွန့်ခွာပြီး ၎င်းအပေါ်အခြေခံသော လှုပ်ရှားမှု၏ မှန်ကန်မှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ အခြားသူများမှာမူ ကျမ်းစာနှင့် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ သက်သေခံချက်တို့ဖြင့် ထောက်ပံ့ထားသော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အတွေ့အကြုံဆိုင်ရာ အချက်များကို စွန့်လွှတ်ရန် မလိုလားခဲ့ကြပေ။

They believed that they had adopted sound principles of interpretation in their study of the prophecies, and that it was their duty to hold fast the truths already gained, and to continue the same course of Biblical research. With earnest prayer they reviewed their position and studied the Scriptures to discover their mistake. As they could see no error in their reckoning of the prophetic periods, they were led to examine more closely the subject of the sanctuary.

သူတို့သည် ပရောဖက်ပြုချက်များကို လေ့လာရာတွင် မှန်ကန်သော အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များကို ကျင့်သုံးခဲ့ကြပြီး၊ ရရှိထားပြီးသော အမှန်တရားများကို မြဲမြံစွာကိုင်စွဲရန်နှင့် ကျမ်းစာဆိုင်ရာ သုတေသနကို အလားတူဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန်မှာ သူတို့၏တာဝန်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းလျက် သူတို့၏အခြေအနေကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး သူတို့၏အမှားကို ရှာဖွေရန် ကျမ်းစာကို လေ့လာခဲ့ကြသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကာလများကို တွက်ချက်မှုတွင် အမှားတစ်ခုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ရသဖြင့် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့်ဆိုင်သော အကြောင်းအရာကို ပိုမိုနီးကပ်စွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန် ဦးဆောင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။

In their investigation they learned that there is no Scripture evidence sustaining the popular view that the earth is the sanctuary; but they found in the Bible a full explanation of the subject of the sanctuary, its nature, location, and services; the testimony of the sacred writers being so clear and ample as to place the matter be- [412] yond all question.

သူတို့၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွင် ကမ္ဘာမြေသည် သန့်ရှင်းရာဌာနဖြစ်သည်ဟူသော လူကြိုက်များသည့်အယူအဆကို ထောက်ခံသည့် ကျမ်းစာအထောက်အထား မရှိကြောင်း လေ့လာသိရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သန့်ရှင်းရာဌာန၏ သဘောသဘာဝ၊ တည်နေရာနှင့် ဝတ်ပြုခြင်းဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာတို့ကို ကျမ်းစာထဲတွင် ပြည့်စုံစွာ ရှင်းပြထားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ သန့်ရှင်းသောကျမ်းရေးသူတို့၏ သက်သေခံချက်များသည် အလွန်ရှင်းလင်းပြီး ပြည့်စုံသဖြင့် ထိုကိစ္စကို [၄၁၂] မည်သည့်မေးခွန်းမျှ မရှိနိုင်တော့အောင် ပြုလုပ်ထားသည်။

The apostle Paul, in the Epistle to the Hebrews, says: “Then verily the first covenant had also ordinances of divine service, and a worldly sanctuary. For there was a tabernacle made; the first, wherein was the candlestick, and the table, and the shewbread; which is called the sanctuary. And after the second veil, the tabernacle which is called the holiest of all; which had the golden censer, and the ark of the covenant overlaid round about with gold, wherein was the golden pot that had manna, and Aaron’s rod that budded, and the tables of the covenant; and over it the cherubims of glory shadowing the mercy seat.” Hebrews 9:1-5.

တမန်တော်ပေါလုသည် ဟေဗြဲဩဝါဒစာတွင် ဤသို့ဆိုသည်– “ရှေးဦးစွာသော ပဋိညာဉ်တရားသည်လည်း ဘုရားသခင်အား ဝတ်ပြုသော အစီအစဉ်နှင့် လောကီသန့်ရှင်းရာဌာနရှိ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ရှေးဦးစွာသော တဲတော်သည် တည်ဆောက်လျက်ရှိ၏။ ထိုတဲတော်၌ မီးခုံ၊ စားပွဲ၊ ပွဲတော်မုန့်တို့သည် ရှိကြ၏။ ထိုတဲတော်ကို သန့်ရှင်းရာဌာနဟု ခေါ်ဆို၏။ ဒုတိယကန့်လန့်ကာနောက်၌ အသန့်ရှင်းဆုံးသောဌာနဟူ၍ ခေါ်ဆိုသောတဲတော်ရှိ၏။ ထိုတဲတော်၌ ရွှေဓူပက္ခာ၊ ရွှေနှင့်မွမ်းမံသော ပဋိညာဉ်သေတ္တာရှိ၏။ ထိုသေတ္တာထဲ၌ မန္နမုန့်ကို ထည့်သောရွှေအိုး၊ အာရုန်၏အလှည့်တံ၊ ပဋိညာဉ်ကျောက်ပြားတို့သည် ရှိကြ၏။ သေတ္တာအပေါ်၌လည်း ကရုဗိမ်တို့သည် ဘုန်းအသရေနှင့် ထွန်းလင်းလျက်၊ ကရုဏာပလ္လင်ကို မိုးအုပ်လျက်ရှိကြ၏။” ဟေဗြဲ ၉:၁-၅။

The sanctuary to which Paul here refers was the tabernacle built by Moses at the command of God as the earthly dwelling place of the Most High. “Let them make Me a sanctuary; that I may dwell among them” (Exodus 25:8), was the direction given to Moses while in the mount with God.

ပေါလုသည် ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းသော သန့်ရှင်းရာဌာနမှာ အမြင့်ဆုံးသောဘုရားသခင်၏ မြေကြီးပေါ်ရှိ စံတော်မူရာနေရာအဖြစ် ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်ဖြင့် မောရှေတည်ဆောက်ခဲ့သော တဲတော်ဖြစ်သည်။ “ငါသည် သူတို့တွင် ကျိန်းဝပ်ရမည်အကြောင်း ငါ့အဖို့ သန့်ရှင်းရာဌာနကို သူတို့တည်ဆောက်ကြစေ” (ထွက်မြောက်ရာ ၂၅:၈) ဟူ၍ မောရှေသည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ တောင်ပေါ်တွင်ရှိစဉ်က ပေးထားသော ညွှန်ကြားချက်ဖြစ်သည်။

The Israelites were journeying through the wilderness, and the tabernacle was so constructed that it could [412] be removed from place to place; yet it was a structure of great magnificence.

ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် တောကန္တာရတွင် ခရီးသွားနေကြပြီး တဲတော်ကို [၄၁၂] နေရာမှ နေရာသို့ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်အောင် တည်ဆောက်ထားသော်လည်း ၎င်းသည် အလွန်ခမ်းနားကြီးကျယ်သော တည်ဆောက်ပုံ ဖြစ်သည်။

Its walls consisted of upright boards heavily plated with gold and set in sockets of silver, while the roof was formed of a series of curtains, or coverings, the outer of skins, the innermost of fine linen beautifully wrought with figures of cherubim.

၎င်း၏နံရံများသည် ရွှေဖြင့် အထူအပါးမွမ်းမံထားပြီး ငွေဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ခုံများတွင် တပ်ဆင်ထားသည့် မတ်တတ်ရပ်လျက်ရှိသော ပြားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ အမိုးကိုမူ အလွှာလိုက် အလွှာလိုက်သော ကုလားကာများ သို့မဟုတ် အကာများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး၊ အပြင်ဘက်အလွှာမှာ သားရေဖြစ်၍ အတွင်းဘက်အလွှာမှာ ကရုဗိမ်ပုံစံများဖြင့် လှပစွာယက်လုပ်ထားသော ပိတ်ချောအကောင်းစားဖြစ်သည်။

Besides the outer court, which contained the altar of burnt offering, the tabernacle itself consisted of two apartments called the holy and the most holy place, separated by a rich and beautiful curtain, or veil; a similar veil closed the entrance to the first apartment.

မီးရှို့ရာယဇ်ပလ္လင်ရှိသော အပြင်ဘက်တရားရုံးတော်အပြင်၊ တဲတော်ကိုယ်တိုင်မှာ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် အသန့်ရှင်းဆုံးသောဌာနဟူ၍ အခန်းနှစ်ခန်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ ထိုအခန်းနှစ်ခန်းကို အဖိုးတန်၍ လှပသော ကုလားကာ သို့မဟုတ် ကန့်လန့်ကာဖြင့် ပိုင်းခြားထားသည်။ ပထမအခန်း၏ အဝင်ဝကိုလည်း အလားတူ ကန့်လန့်ကာတစ်ခုဖြင့် ပိတ်ထားသည်။

In the holy place was the candlestick, on the south, with its seven lamps giving light to the sanctuary both by day and by night; on the north stood the table of shewbread; and before the veil separating the holy from the most holy was the golden altar of incense, from which the cloud of fragrance, with the prayers of Israel, was daily ascending before God.

သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် တောင်ဘက်၌ မီးခုံရှိပြီး၊ ၎င်း၏ မီးခွက်ခုနစ်လုံးသည် သန့်ရှင်းရာဌာနကို နေ့ရောညပါ အလင်းပေးလျက်ရှိသည်။ မြောက်ဘက်တွင် ပွဲတော်မုန့်စားပွဲရှိသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် အသန့်ရှင်းဆုံးသောဌာနကို ပိုင်းခြားထားသော ကန့်လန့်ကာရှေ့တွင်မူ ရွှေဓူပက္ခာယဇ်ပလ္လင်ရှိပြီး၊ ထိုပလ္လင်မှ မွှေးကြိုင်သောရနံ့တိမ်တိုက်သည် ဣသရေလလူမျိုးတို့၏ ဆုတောင်းချက်များနှင့်အတူ ဘုရားသခင်ရှေ့တော်သို့ နေ့စဉ်တက်သွားသည်။

In the most holy place stood the ark, a chest of precious wood overlaid with gold, the depository of the two tables of stone upon which God had inscribed the law of Ten Commandments.

အသန့်ရှင်းဆုံးသောဌာနတွင် သေတ္တာရှိသည်။ ၎င်းမှာ ရွှေဖြင့်မွမ်းမံထားသော အဖိုးတန်သစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် သေတ္တာဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်က ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ရေးထိုးပေးထားသော ကျောက်ပြားနှစ်ပြားကို ထားရှိရာနေရာဖြစ်သည်။

Above the ark, and forming the cover to the sacred chest, was the mercy seat, a magnificent piece of workmanship, surmounted by two cherubim, one at each end, and all wrought of solid gold. In this apartment the [413] divine presence was manifested in the cloud of glory between the cherubim.

သေတ္တာ၏အပေါ်ဘက်တွင် သန့်ရှင်းသောသေတ္တာ၏ အဖုံးဖြစ်သော ကရုဏာပလ္လင်ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ခမ်းနားထည်ဝါသော လက်ရာမြောက်သည့်အရာဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ကရုဗိမ်နှစ်ပါးဖြင့် တည်ဆောက်ထားကာ အားလုံးကို ရွှေစင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ ဤအခန်းတွင် [၄၁၃] ဘုရားသခင်၏ ကျိန်းဝပ်တော်မူခြင်းသည် ကရုဗိမ်နှစ်ပါးကြားရှိ ဘုန်းတော်တိမ်တိမ်တွင် ထင်ရှားသည်။

After the settlement of the Hebrews in Canaan, the tabernacle was replaced by the temple of Solomon, which, though a permanent structure and upon a larger scale, observed the same proportions, and was similarly furnished. In this form the sanctuary existed—except while it lay in ruins in Daniel’s time—until its destruction by the Romans, in A.D. 70.

ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည် ခါနာန်ပြည်တွင် အခြေချပြီးနောက် တဲတော်ကို ရှောလမုန်ဗိမာန်တော်ဖြင့် အစားထိုးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပိုမိုကြီးမားပြီး အမြဲတမ်း တည်ဆောက်ပုံဖြစ်သော်လည်း အချိုးအစားတူညီပြီး အလားတူပရိဘောဂများဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသည်။ ဤပုံစံဖြင့် သန့်ရှင်းရာဌာနသည် ဒံယေလခေတ်တွင် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည့်အချိန်မှလွဲ၍ အေဒီ ၇၀ ခုနှစ်တွင် ရောမလူမျိုးတို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းခံရသည်အထိ တည်ရှိခဲ့သည်။

This is the only sanctuary that ever existed on the earth, of which [413] the Bible gives any information. This was declared by Paul to be the sanctuary of the first covenant. But has the new covenant no sanctuary?

ဤသည်မှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် တစ်ခါမျှမရှိခဲ့ဖူးသော တစ်ခုတည်းသော သန့်ရှင်းရာဌာနဖြစ်ပြီး [၄၁၃] ကျမ်းစာက အချက်အလက်ပေးထားသည်။ ဤအရာသည် ရှေးဦးစွာသော ပဋိညာဉ်တရား၏ သန့်ရှင်းရာဌာနဖြစ်ကြောင်း ပေါလုက ကြေညာခဲ့သည်။ သို့သော် ပဋိညာဉ်သစ်တွင် သန့်ရှင်းရာဌာန မရှိသလော။

Turning again to the book of Hebrews, the seekers for truth found that the existence of a second, or new-covenant sanctuary, was implied in the words of Paul already quoted: “Then verily the first covenant had also ordinances of divine service, and a worldly sanctuary.” And the use of the word “also” intimates that Paul has before made mention of this sanctuary.

ဟေဗြဲကျမ်းစာအုပ်သို့ ပြန်လည်လှည့်ကြည့်သောအခါ အမှန်တရားကို ရှာဖွေသူများသည် ပေါလု၏ အထက်တွင် ကိုးကားထားသော စကားများတွင် ဒုတိယမြောက် သို့မဟုတ် ပဋိညာဉ်သစ်ဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းရာဌာနတစ်ခု ရှိနေကြောင်းကို သွယ်ဝိုက်၍ ဆိုထားသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ “ရှေးဦးစွာသော ပဋိညာဉ်တရားသည်လည်း ဘုရားသခင်အား ဝတ်ပြုသော အစီအစဉ်နှင့် လောကီသန့်ရှင်းရာဌာနရှိ၏”။ “လည်း” ဟူသော စကားလုံးကို သုံးစွဲခြင်းသည် ပေါလုက ဤသန့်ရှင်းရာဌာနအကြောင်းကို ယခင်က ဖော်ပြခဲ့ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

Turning back to the beginning of the previous chapter, they read: “Now of the things which we have spoken this is the sum: We have such an High Priest, who is set on the right hand of the throne of the Majesty in the heavens; a Minister of the sanctuary, and of the true tabernacle, which the Lord pitched, and not man.” Hebrews 8:1, 2.

ယခင်အခန်း၏ အစသို့ ပြန်သွားသောအခါ သူတို့ဤသို့ ဖတ်ရှုရသည်– “ငါတို့ပြောသော စကား၏အချုပ်မှာ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘုန်းအသရေတော်ပလ္လင်၏ လက်ျာဘက်၌ ထိုင်နေတော်မူသော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီးရှိ၏။ လူတို့သည် မဆောက်ဘဲ သခင်ဘုရား ဆောက်တော်မူသော သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် တဲတော်မှန်၏ အမှုဆောင် ဖြစ်တော်မူ၏။” ဟေဗြဲ ၈:၁, ၂။

ဤတွင် ဝိညာဉ်တော်၏ ပညတ်သစ် ကျောင်းတော်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ပညတ်ဟောင်း ကျောင်းတော်ကို လူသားက တည်ဆောက်ခဲ့ပြီး မောရှေက ဆောက်လုပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤကျောင်းတော်ကိုမူ လူသားက မဟုတ်ဘဲ ထာဝရဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် တည်ဆောက်တော်မူသည်။ ထိုကျောင်းတော်တွင် မြေကြီးဆိုင်ရာ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ဝတ်ပြုကြသည်။ ဤကျောင်းတော်၌မူ ငါတို့၏ မဟာယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဖြစ်သော ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ လက်ယာတော်ဘက်တွင် ဝတ်ပြုလျက်ရှိသည်။ ကျောင်းတော်တစ်ခုမှာ မြေကြီးပေါ်တွင်ရှိ၍ အခြားတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ဘုံ၌ တည်ရှိသည်။

Here is revealed the sanctuary of the new covenant. The sanctuary of the first covenant was pitched by man, built by Moses; this is pitched by the Lord, not by man. In that sanctuary the earthly priests performed their service; in this, Christ, our great High Priest, ministers at God’s right hand. One sanctuary was on earth, the other is in heaven.

ထို့ပြင် မောရှေတည်ဆောက်ခဲ့သော တဲတော်သည် ပုံစံတစ်ခုအတိုင်း တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသခင်က သူ့အား “ငါပြသသော တဲတော်ပုံစံ၊ တန်ဆာပလာ အလုံးစုံတို့၏ ပုံစံအတိုင်း သင်တို့သည် လုပ်ရမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ “တောင်ပေါ်မှာ သင်၌ပြသော ပုံစံအတိုင်း သူတို့ကို လုပ်မည်အကြောင်း သတိပြုလော့” ဟုလည်း အမိန့်တော်ရှိခဲ့သည်။ (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၅:၉၊ ၄၀)။ ပေါလုက ပထမတဲတော်သည် “ယခုကာလအတိုင်းအတာဖြစ်၍ ထိုတဲတော်၌ ပူဇော်သက္ကာနှင့် ယဇ်များကို ပူဇော်ကြ၏။” ထိုအရပ်တို့သည် “ကောင်းကင်အရာတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်များ” ဖြစ်ကြောင်း၊ ပညတ်တရားအတိုင်း ပူဇော်ကြသော ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် “ကောင်းကင်အရာတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် အရိပ်ကိုသာ ဝတ်ပြုကြ၏” ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် “ခရစ်တော်သည် စစ်မှန်သော ကျောင်းတော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သက်သက်ဖြစ်သော၊ လူတို့လက်ဖြင့် လုပ်သော သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်သည်မဟုတ်။ ငါတို့အကျိုးကို ခံစားစေခြင်းငှါ ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်သို့ ယခုရောက်ရသော ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဝင်တော်မူ၏” ဟု ဆိုထားသည်။ (ဟေဗြဲ ၉:၉၊ ၂၃; ၈:၅; ၉:၂၄)။

Further, the tabernacle built by Moses was made after a pattern. The Lord directed him: “According to all that I show thee, after the pattern of the tabernacle, and the pattern of all the instruments thereof, even so shall ye make it.” And again the charge was given, “Look that thou make them after their pattern, which was showed thee in the mount.” Exodus 25:9, 40. And Paul says that the first tabernacle “was a figure for the time then present, in which were offered both gifts and sacrifices;” that its holy places were “patterns of things in the heavens;” that the priests who offered gifts according to the law served “unto the example and shadow of heavenly things,” and that “Christ is not entered into the holy places made with hands, which are the figures of the true; but into heaven itself, now to appear in the presence of God for us.” Hebrews 9:9, 23; 8:5; 9:24.

ယေရှုခရစ်တော်သည် ငါတို့ကိုယ်စား ဝတ်ပြုတော်မူရာ ကောင်းကင်ဘုံရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် မောရှေတည်ဆောက်ခဲ့သော ကျောင်းတော်၏ ပုံစံမူလဖြစ်သည့် ကြီးမြတ်သော အရာဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မြေကြီးဆိုင်ရာ ကျောင်းတော်ကို တည်ဆောက်သူတို့အပေါ်၌ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းတော်မူခဲ့သည်။ ၎င်းကို တည်ဆောက်ရာ၌ ပြသထားသော အနုပညာလက်ရာများသည် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာတော်ကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ နံရံများသည် ရွှေသားအတိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး ရွှေမီးခုံမှ မီးခွက်ခုနစ်ခု၏ အလင်းရောင်ကို အရပ်ရပ်သို့ ထင်ဟပ်စေသည်။ ပွဲတော်မုန့်တင်သော စားပွဲနှင့် နံ့သာပေါင်းရှို့ရာ ယဇ်ပလ္လင်တို့သည် သန့်စင်သော ရွှေကဲ့သို့ တောက်ပလျက်ရှိသည်။ အပြာ၊ ခရမ်း၊ နီသော အဆင်းရှိသော ကောင်းကင်တမန်ပုံများဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသည့် ခမ်းနားသော ကန့်လန့်ကာသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ပိုမိုလှပစေသည်။ ဒုတိယကန့်လန့်ကာ၏ ဟိုဘက်တွင်ကား ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို မြင်သာစွာ ဖော်ပြသော သန့်ရှင်းလှသည့် ရှကီးနား (Shekinah) ရှိသည်။ ထိုအရပ်သို့ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းမှလွဲ၍ အခြားသူမဝင်နိုင်၊ ဝင်လျှင်လည်း အသက်မရှင်နိုင်ချေ။

The sanctuary in heaven, in which Jesus ministers in our behalf, is the great original, of which the sanctuary built by Moses was a copy. God placed His Spirit upon the builders of the earthly sanctuary. The artistic skill displayed in its construction was a manifestation of divine wisdom. The walls had the appearance of massive gold, reflecting in every direction the light of the seven lamps of the golden candlestick. The table of shewbread and the altar of incense glittered like burnished gold. The gorgeous curtain which formed the ceiling, inwrought with figures of angels in blue and purple and scarlet, added to the beauty of the scene. And beyond the second veil was the holy Shekinah, the visible manifestation of God’s glory, before which none but the high priest could enter and live.

မြေကြီးဆိုင်ရာ တဲတော်၏ ပြိုင်ဘက်မရှိသော ခမ်းနားထည်ဝါမှုသည် ခရစ်တော် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေ့ပြေးအဖြစ် ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်ရှေ့တွင် ဝတ်ပြုရာ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကျောင်းတော်၏ ဘုန်းတော်ကို လူသားတို့အား မြင်သာစေသည်။ ဘုရင်တို့၏ ဘုရင် စံမြန်းရာ၊ ထောင်ပေါင်း၊ သောင်းပေါင်းများစွာသော သူတို့ ဝတ်ပြုကြပြီး (ဒံယေလ ၇:၁၀) ဘုန်းတော်နှင့် ပြည့်စုံသော ထိုကျောင်းတော်ကြီးကို လူတို့လက်ဖြင့် တည်ဆောက်ခဲ့သော အခမ်းနားဆုံး အဆောက်အအုံသည် အနည်းငယ်မျှသာ ထင်ဟပ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ကျောင်းတော်နှင့် လူသားတို့၏ ရွေးနုတ်ခြင်းအတွက် ထိုအရပ်၌ ဆောင်ရွက်သော ကြီးမားသော အမှုတို့နှင့် ပတ်သက်သည့် အရေးကြီးသော သမ္မာတရားများကို မြေကြီးဆိုင်ရာ ကျောင်းတော်နှင့် ၎င်း၏ ဝတ်ပြုမှုများမှတစ်ဆင့် သွန်သင်ပေးခဲ့သည်။

The matchless splendor of the earthly tabernacle reflected to human vision the glories of that heavenly temple where Christ our forerunner ministers for us before the throne of God. The abiding place of the King of kings, where thousand thousands minister unto Him, and ten thousand times ten thousand stand before Him (Daniel 7:10); that temple, filled with the glory of the eternal throne, where seraphim, its shining guardians, veil their faces in adoration, could find, in the most magnificent structure ever reared by human hands, but a faint reflection of its vastness and glory. Yet important truths concerning the heavenly sanctuary and the great work there carried forward for man’s redemption were taught by the earthly sanctuary and its services.

ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကျောင်းတော်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနများသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ကျောင်းတော်၏ အခန်းနှစ်ခန်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ တမန်တော်ယောဟန်သည် ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ၌ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဘုရားသခင်၏ ကျောင်းတော်ကို မြင်ရသောအခါ “ပလ္လင်တော်ရှေ့မှာ မီးခွက်ခုနစ်ခု လင်းလျက်ရှိသည်ကို” မြင်ရသည်။ (ဗျာဒိတ် ၄:၅)။ သူသည် “ရွှေလင်ပန်းကိုကိုင်သော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို မြင်ရ၏။ ပလ္လင်တော်ရှေ့ရှိ ရွှေယဇ်ပလ္လင်ပေါ်မှာ သန့်ရှင်းသူအပေါင်းတို့၏ ဆုတောင်းပဌနာနှင့်အတူ ပူဇော်စေခြင်းငှါ နံ့သာပေါင်းများစွာကို ထိုကောင်းကင်တမန်အား ပေးတော်မူ၏။” (ဗျာဒိတ် ၈:၃)။ ဤတွင် ပရောဖက်သည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကျောင်းတော်၏ ပထမအခန်းကို မြင်တွေ့ခွင့်ရခဲ့ပြီး၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ ရွှေမီးခုံနှင့် နံ့သာပေါင်းရှို့ရာ ယဇ်ပလ္လင်တို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော “မီးခွက်ခုနစ်ခု” နှင့် “ရွှေယဇ်ပလ္လင်” တို့ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် “ဘုရားသခင်၏ ကျောင်းတော်သည် ပွင့်လျက်ရှိ၏” (ဗျာဒိတ် ၁၁:၁၉) ဟု ဖော်ပြထားပြီး သူသည် အတွင်းကန့်လန့်ကာကိုကျော်၍ အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနကို ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ ဤတွင် သူသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို ထည့်သွင်းထားရန် မောရှေပြုလုပ်ခဲ့သော သန့်ရှင်းသည့်သေတ္တာဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည့် “ပဋိညာဉ်သေတ္တာ” ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

The holy places of the sanctuary in heaven are represented by the two apartments in the sanctuary on earth. As in vision the apostle John was granted a view of the temple of God in heaven, he beheld there “seven lamps of fire burning before the throne.” Revelation 4:5. He saw an angel “having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne.” Revelation 8:3. Here the prophet was permitted to behold the first apartment of the sanctuary in heaven; and he saw there the “seven lamps of fire” and “the golden altar,” represented by the golden candlestick and the altar of incense in the sanctuary on earth. Again, “the temple of God was opened” (Revelation 11:19), and he looked within the inner veil, upon the holy of holies. Here he beheld “the ark of His testament,” represented by the sacred chest constructed by Moses to contain the law of God.

ဤသို့ဖြင့် ဤအကြောင်းအရာကို လေ့လာသူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ကျောင်းတော်ရှိကြောင်း အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော သက်သေအထောက်အထားကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ မောရှေသည် မိမိအားပြသသော ပုံစံအတိုင်း မြေကြီးဆိုင်ရာ ကျောင်းတော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ပေါလုက ထိုပုံစံသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသော စစ်မှန်သည့် ကျောင်းတော်ဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်သည်။ ယောဟန်ကလည်း ၎င်းကို ကောင်းကင်ဘုံ၌ မြင်တွေ့ရကြောင်း သက်သေခံသည်။

Thus those who were studying the subject found indisputable proof of the existence of a sanctuary in heaven. Moses made the earthly sanctuary after a pattern which was shown him. Paul teaches that that pattern was the true sanctuary which is in heaven. And John testifies that he saw it in heaven.

ဘုရားသခင်စံမြန်းရာ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကျောင်းတော်တွင်၊ ကိုယ်တော်၏ ပလ္လင်တော်ကို တရားမျှတခြင်းနှင့် စီရင်ခြင်းတို့ဖြင့် တည်ထောင်ထားသည်။ အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနတွင် လူသားအားလုံးကို စစ်ဆေးမည့် ကြီးမားသော တရားစီရင်မှု စည်းမျဉ်းဖြစ်သည့် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ရှိသည်။ ပညတ်တော်ကျောက်ပြားများကို သိမ်းဆည်းထားသော သေတ္တာကို ကရုဏာပလ္လင်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး၊ ခရစ်တော်သည် ဒုစရိုက်သမားအတွက် ကိုယ်တော်၏ အသွေးတော်ကို အသုံးပြု၍ မေတ္တာတော်ကို တောင်းလျှောက်တော်မူသည်။ ဤနည်းဖြင့် လူသားတို့၏ ရွေးနုတ်ခြင်း အစီအစဉ်တွင် တရားမျှတခြင်းနှင့် ကရုဏာတော်တို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤပေါင်းစပ်မှုမျိုးကို အနန္တဉာဏ်ပညာရှိသူသာ ကြံစည်နိုင်ပြီး အနန္တတန်ခိုးရှင်သာ ပြည့်စုံစေနိုင်ပါသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခွင်လုံးကို အံ့ဩခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စေသော ပေါင်းစပ်မှုဖြစ်သည်။ မြေကြီးဆိုင်ရာ ကျောင်းတော်ရှိ ခေရုဗိမ်တို့သည် ကရုဏာပလ္လင်ကို လေးစားစွာ ငုံ့ကြည့်နေခြင်းသည် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့က ရွေးနုတ်ခြင်းအမှုတော်ကို အလွန်စိတ်ဝင်စားစွာ ကြည့်ရှုနေကြခြင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်တမန်တို့ပင် စူးစမ်းလိုသော ကရုဏာတော်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သည်—ဘုရားသခင်သည် နောင်တရသော ဒုစရိုက်သမားကို ဖြောင့်မတ်ရာရောက်စေပြီး ကျဆုံးသွားသော လူသားမျိုးနွယ်နှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ပြန်လည်စတင်နိုင်ခြင်း၊ ခရစ်တော်သည် လူအပေါင်းတို့ကို ပျက်စီးခြင်းတွင်းနက်မှ ဆွဲတင်ရန် ကိုယ်တိုင်နှိမ့်ချခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း တည်းဟူသော အပြစ်တင်စရာမရှိသည့် ဝတ်လုံကို ဝတ်ဆင်ပေးကာ၊ မကျဆုံးဖူးသေးသော ကောင်းကင်တမန်တို့နှင့်အတူ ပေါင်းစပ်စေပြီး ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်တွင် ထာဝရစံမြန်းစေခြင်းပင်တည်း။

In the temple in heaven, the dwelling place of God, His throne is established in righteousness and judgment. In the most holy place is His law, the great rule of right by which all mankind are tested. The ark that enshrines the tables of the law is covered with the mercy seat, before which Christ pleads His blood in the sinner’s behalf. Thus is represented the union of justice and mercy in the plan of human redemption. This union infinite wisdom alone could devise and infinite power accomplish; it is a union that fills all heaven with wonder and adoration. The cherubim of the earthly sanctuary, looking reverently down upon the mercy seat, represent the interest with which the heavenly host contemplate the work of redemption. This is the mystery of mercy into which angels desire to look—that God can be just while He justifies the repenting sinner and renews His intercourse with the fallen race; that Christ could stoop to raise unnumbered multitudes from the abyss of ruin and clothe them with the spotless garments of His own righteousness to unite with angels who have never fallen and to dwell forever in the presence of God.

လူသားတို့၏ အသနားခံသူအဖြစ် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ကို “အညွန့်” ဟု ခေါ်ဆိုသော ကိုယ်တော်နှင့် ပတ်သက်သည့် ဇာခရိ၏ လှပသော ပရောဖက်ပြုချက်တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ပရောဖက်က- “ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ရလိမ့်မည်။ ဘုန်းအသရေကိုလည်း ခံရလိမ့်မည်။ မိမိပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်၍ အစိုးရရလိမ့်မည်။ ပလ္လင်တော်ပေါ်မှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်အရာ၌လည်း ရှိလိမ့်မည်။ နှစ်ပါးစုံတို့သည် ငြိမ်သက်ခြင်းဆိုင်ရာ အကြံအစည်၌ တိုင်ပင်ကြလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည်။ (ဇာခရိ ၆:၁၂၊ ၁၃)။

The work of Christ as man’s intercessor is presented in that beautiful prophecy of Zechariah concerning Him “whose name is the Branch.” Says the prophet: “He shall build the temple of the Lord; and He shall bear the glory, and shall sit and rule upon His [the Father’s] throne; and He shall be a priest upon His throne: and the counsel of peace shall be between Them both.” Zechariah 6:12, 13.

“ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ရလိမ့်မည်။” ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်အတွက် အုတ်မြစ်နှင့် တည်ဆောက်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။ တမန်တော်ပေါလုက ကိုယ်တော်ကို “ထောင့်ကျောက်” ဟု ထောက်ပြထားသည်။ “ထိုကျောက်ကို အမှီပြု၍ ကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးသည် စနစ်တကျ ဆက်စပ်လျက်၊ သခင်ဘုရား၌ သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်ဖြစ်ရန် ကြီးပွားကြ၏။ ထိုကျောက်ကို အမှီပြု၍ သင်တို့သည်လည်း ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်စံတော်မူရာ အိမ်ဖြစ်ခြင်းငှါ အတူတည်ဆောက်ကြ၏” ဟု ဆိုသည်။ (ဧဖက် ၂:၂၀-၂၂)။

“He shall build the temple of the Lord.” By His sacrifice and mediation Christ is both the foundation and the builder of the church of God. The apostle Paul points to Him as “the chief Cornerstone; in whom all the building fitly framed together groweth into an holy temple in the Lord: in whom ye also,” he says, “are builded together for an habitation of God through the Spirit.” Ephesians 2:20-22.

“ဘုန်းအသရေကိုလည်း ခံရလိမ့်မည်။” ကျဆုံးသွားသော လူသားမျိုးနွယ်ကို ရွေးနုတ်ခြင်း၏ ဘုန်းတော်သည် ခရစ်တော်၏ အပိုင်ဖြစ်၏။ ထာဝရကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် ရွေးနုတ်ခံရသူတို့၏ သီချင်းမှာ- “ငါတို့ကို ချစ်၍၊ ကိုယ်အသွေးတော်အားဖြင့် ငါတို့အပြစ်များကို ဆေးကြောတော်မူသော သူ... ဘုန်းအသရေနှင့် အစိုးရခြင်း ပါရမီသည် ကာလအစဉ်အဆက် ရှိပါစေသော” ဟု ဖြစ်လိမ့်မည်။ (ဗျာဒိတ် ၁:၅၊ ၆)။

“He shall bear the glory.” To Christ belongs the glory of redemption for the fallen race. Through the eternal ages, the song of the ransomed ones will be: “Unto Him that loved us, and washed us from our sins in His own blood, ... to Him be glory and dominion for ever and ever.” Revelation 1:5, 6.

ကိုယ်တော်သည် “မိမိပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်၍ အစိုးရရလိမ့်မည်။ ပလ္လင်တော်ပေါ်မှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်အရာ၌လည်း ရှိလိမ့်မည်။” ယခုမူ “ဘုန်းတော်၏ ပလ္လင်” ပေါ်တွင် မဟုတ်သေးပါ။ ဘုန်းတော်ထင်ရှားသော နိုင်ငံတော်သည် ယခုထိ ရောက်မလာသေးပါ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ခြင်းအမှု မပြီးဆုံးမီအထိ ဘုရားသခင်သည် “အဘဒါဝိဒ်၏ ပလ္လင်ကို” ကိုယ်တော်အား ပေးတော်မမူသေးပါ၊ ထိုနိုင်ငံသည် “အဆုံးမရှိသော နိုင်ငံ” ဖြစ်သည်။ (လုကာ ၁:၃၂၊ ၃၃)။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ပါးအနေဖြင့် ခရစ်တော်သည် ယခုအခါ ခမည်းတော်နှင့်အတူ ကိုယ်တော်၏ ပလ္လင်၌ ထိုင်တော်မူသည်။ (ဗျာဒိတ် ၃:၂၁)။ ထာဝရတည်ရှိသော အရှင်နှင့်အတူ ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် “ငါတို့၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်းကို ခံယူ၍၊ ငါတို့၏ ဝမ်းနည်းခြင်းကို ဆောင်သောသူ”၊ “ငါတို့နည်းတူ အရာရာ၌ စုံစမ်းခြင်းကို ခံသော်လည်း အပြစ်မရှိသော” အရှင် စံမြန်းလျက်ရှိရာ၊ ကိုယ်တော်သည် “စုံစမ်းခြင်းကို ခံရသောသူတို့အား မစနိုင်သောသူ” ဖြစ်သည်။ “အကြင်သူသည် အပြစ်ပြုမိလျှင်၊ ခမည်းတော်ထံတော်၌ လျှောက်လဲသောသူ ငါတို့၌ ရှိ၏။” (ဟေရှာယ ၅၃:၄; ဟေဗြဲ ၄:၁၅; ၂:၁၈; ၁ ယောဟန် ၂:၁)။ ကိုယ်တော်၏ ကြားဝင်ခြင်းသည် ထိုးဖောက်ခံထားရသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အပြစ်ကင်းစင်သော အသက်တာဖြင့် ဖြစ်သည်။ ဒဏ်ရာရသော လက်တော်များ၊ ထိုးဖောက်ခံရသော နံပါးတော်၊ ထိခိုက်ခံထားရသော ခြေတော်တို့သည် အဆုံးမရှိသော တန်ဖိုးဖြင့် ဝယ်ယူရရှိခဲ့သော ရွေးနုတ်ခြင်းခံရမည့် ကျဆုံးသွားသော လူသားများအတွက် အသနားခံလျက်ရှိသည်။

He “shall sit and rule upon His throne; and He shall be a priest upon His throne.” Not now “upon the throne of His glory;” the kingdom of glory has not yet been ushered in. Not until His work as a mediator shall be ended will God “give unto Him the throne of His father David,” a kingdom of which “there shall be no end.” Luke 1:32, 33. As a priest, Christ is now set down with the Father in His throne. Revelation 3:21. Upon the throne with the eternal, self-existent One is He who “hath borne our griefs, and carried our sorrows,” who “was in all points tempted like as we are, yet without sin,” that He might be “able to succor them that are tempted.” “If any man sin, we have an advocate with the Father.” Isaiah 53:4; Hebrews 4:15; 2:18; 1 John 2:1. His intercession is that of a pierced and broken body, of a spotless life. The wounded hands, the pierced side, the marred feet, plead for fallen man, whose redemption was purchased at such infinite cost.

“နှစ်ပါးစုံတို့သည် ငြိမ်သက်ခြင်းဆိုင်ရာ အကြံအစည်၌ တိုင်ပင်ကြလိမ့်မည်။” ပျောက်ဆုံးသွားသော လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကယ်တင်ခြင်း၏ စမ်းရေတွင်းသည် သားတော်၏ မေတ္တာတော်မျှသာမက ခမည်းတော်၏ မေတ္တာတော်လည်း ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် မကြွသွားမီ တပည့်တော်တို့အား “သင်တို့အတွက် ခမည်းတော်ကို ငါတောင်းပန်မည်ဟု ငါမပြော၊ သင်တို့သည် ငါ့ကိုချစ်၍... ခမည်းတော်ကိုယ်တော်တိုင် သင်တို့ကို ချစ်တော်မူ၏” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ (ယောဟန် ၁၆:၂၆၊ ၂၇)။ ဘုရားသခင်သည် “ခရစ်တော်အားဖြင့် လောကီသားတို့ကို မိမိနှင့် မိဿဟာယဖွဲ့စေတော်မူ၏။” (၂ ကောရိန္သု ၅:၁၉)။ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကျောင်းတော်၌ ဝတ်ပြုခြင်းတွင် “နှစ်ပါးစုံတို့သည် ငြိမ်သက်ခြင်းဆိုင်ရာ အကြံအစည်၌ တိုင်ပင်ကြလိမ့်မည်။” “ဘုရားသခင်သည် မိမိ၌ယုံကြည်သောသူအပေါင်းတို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့မရောက်၊ ထာဝရအသက်ကိုရစေခြင်းငှါ၊ တစ်ပါးတည်းသောသားတော်ကို စွန့်တော်မူသည်တိုင်အောင် လောကီသားတို့ကို ချစ်တော်မူ၏။” (ယောဟန် ၃:၁၆)။

“And the counsel of peace shall be between Them both.” The love of the Father, no less than of the Son, is the fountain of salvation for the lost race. Said Jesus to His disciples before He went away: “I say not unto you, that I will pray the Father for you: for the Father Himself loveth you.” John 16:26, 27. God was “in Christ, reconciling the world unto Himself.” 2 Corinthians 5:19. And in the ministration in the sanctuary above, “the counsel of peace shall be between Them both.” “God so loved the world, that He gave His only-begotten Son, that whosoever believeth in Him should not perish, but have everlasting life.” John 3:16.

ကျောင်းတော်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်းဟူသော မေးခွန်းကို ကျမ်းစာတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖြေဆိုထားသည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် သုံးနှုန်းထားသော “ကျောင်းတော်” ဆိုသည့် စကားလုံးသည် ပထမဦးစွာ၊ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ အရာတို့၏ ပုံစံအဖြစ် မောရှေတည်ဆောက်ခဲ့သော တဲတော်ကို ရည်ညွှန်းပြီး၊ ဒုတိယအနေဖြင့် မြေကြီးဆိုင်ရာ ကျောင်းတော်က ညွှန်ပြခဲ့သည့် ကောင်းကင်ဘုံရှိ “စစ်မှန်သော တဲတော်” ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ခရစ်တော် အသေခံတော်မူသောအခါ ပုံဆောင်သော ဝတ်ပြုမှုများသည် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။

The question, What is the sanctuary? is clearly answered in the Scriptures. The term “sanctuary,” as used in the Bible, refers, first, to the tabernacle built by Moses, as a pattern of heavenly things; and, secondly, to the “true tabernacle” in heaven, to which the earthly sanctuary pointed. At the death of Christ the typical service ended.

ကောင်းကင်ဘုံရှိ “စစ်မှန်သော တဲတော်” သည် ပညတ်သစ် ကျောင်းတော် ဖြစ်သည်။ ဒံယေလ ၈:၁၄ ပါ ပရောဖက်ပြုချက်သည် ဤကာလ၌ ပြည့်စုံလာသောအခါ၊ ၎င်းတွင် ရည်ညွှန်းထားသော ကျောင်းတော်သည် ပညတ်သစ် ကျောင်းတော်သာ ဖြစ်ရမည်။ တစ်ထောင့်ရှစ်ရာလေးဆယ့်လေး (၁၈၄၄) ခုနှစ်တွင် အနှစ်နှစ်ထောင်သုံးရာ (၂၃၀၀) ကာလ ကုန်ဆုံးချိန်၌ ကာလရှည်ကြာစွာ မြေကြီးပေါ်တွင် ကျောင်းတော်ဟူ၍ မရှိတော့ပါ။ ထို့ကြောင့် “အနှစ်နှစ်ထောင်သုံးရာ ကုန်လွန်သောအခါ သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်စင်စေရမည်” ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက်သည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကျောင်းတော်ကို မုချရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်သည်။

The “true tabernacle” in heaven is the sanctuary of the new covenant. And as the prophecy of Daniel 8:14 is fulfilled in this dispensation, the sanctuary to which it refers must be the sanctuary of the new covenant. At the termination of the 2300 days, in 1844, there had been no sanctuary on earth for many centuries. Thus the prophecy, “Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed,” unquestionably points to the sanctuary in heaven.

သို့သော်လည်း အရေးအကြီးဆုံး မေးခွန်းမှာ ကျန်ရှိနေသေးသည်- ကျောင်းတော်ကို သန့်စင်ခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ မြေကြီးဆိုင်ရာ ကျောင်းတော်နှင့် ပတ်သက်၍ ထိုသို့သော ဝတ်ပြုမှုမျိုး ရှိခဲ့ကြောင်းကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ၌ သန့်စင်စရာ တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနိုင်ပါသလော။ ဟေဗြဲ ၉ ကျမ်းတွင် မြေကြီးဆိုင်ရာနှင့် ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ကျောင်းတော် နှစ်ခုလုံးကို သန့်စင်ခြင်းအကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ သွန်သင်ထားသည်။ “ပညတ်တရားအတိုင်း ခပ်သိမ်းသော အရာတို့သည် အသွေးနှင့် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်တတ်၏။ အသွေးကိုမသွန်းလောင်းလျှင် အပြစ်လွှတ်ခြင်း မရှိ။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်အရာတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်တို့သည် ဤအသွေး [တိရစ္ဆာန်တို့၏ အသွေး] အားဖြင့် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်ရမည်။ ကောင်းကင်အရာတို့မူကား၊ ထိုယဇ်တို့ထက် သာ၍မြတ်သော ယဇ် [ခရစ်တော်၏ အဖိုးတန်အသွေး] အားဖြင့် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်ရမည်။” (ဟေဗြဲ ၉:၂၂၊ ၂၃)။

But the most important question remains to be answered: What is the cleansing of the sanctuary? That there was such a service in connection with the earthly sanctuary is stated in the Old Testament Scriptures. But can there be anything in heaven to be cleansed? In Hebrews 9 the cleansing of both the earthly and the heavenly sanctuary is plainly taught. “Almost all things are by the law purged with blood; and without shedding of blood is no remission. It was therefore necessary that the patterns of things in the heavens should be purified with these [the blood of animals]; but the heavenly things themselves with better sacrifices than these” (Hebrews 9:22, 23), even the precious blood of Christ.

ပုံဆောင်ဝတ်ပြုမှုနှင့် စစ်မှန်သော ဝတ်ပြုမှု နှစ်ခုလုံးတွင် သန့်စင်ခြင်းကို အသွေးဖြင့် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ရှေးဦးစွာ တိရစ္ဆာန်တို့၏ အသွေးဖြင့်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံး၌ ခရစ်တော်၏ အသွေးဖြင့် ဖြစ်သည်။ ပေါလုက ဤသန့်စင်ခြင်းကို အသွေးဖြင့် ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ အသွေးမသွန်းလျှင် အပြစ်လွှတ်ခြင်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ အပြစ်လွှတ်ခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားခြင်းသည် ပြီးမြောက်စေရမည့် အလုပ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ၌ဖြစ်စေ၊ မြေကြီးပေါ်၌ဖြစ်စေ ကျောင်းတော်နှင့် ဆက်စပ်၍ အပြစ်ဟူသည်မှာ မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။ ၎င်းကို သင်္ကေတဝတ်ပြုမှုများကို ကိုးကားခြင်းဖြင့် သင်ယူနိုင်ပါသည်။ အကြောင်းမှာ မြေကြီးပေါ်တွင် ဝတ်ပြုသော ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် “ကောင်းကင်အရာတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် အရိပ်ကိုသာ ဝတ်ပြု” ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ (ဟေဗြဲ ၈:၅)။

The cleansing, both in the typical and in the real service, must be accomplished with blood: in the former, with the blood of animals; in the latter, with the blood of Christ. Paul states, as the reason why this cleansing must be performed with blood, that without shedding of blood is no remission. Remission, or putting away of sin, is the work to be accomplished. But how could there be sin connected with the sanctuary, either in heaven or upon the earth? This may be learned by reference to the symbolic service; for the priests who officiated on earth, served “unto the example and shadow of heavenly things.” Hebrews 8:5.

မြေကြီးဆိုင်ရာ ကျောင်းတော်၏ ဝတ်ပြုမှုသည် အပိုင်းနှစ်ပိုင်းပါဝင်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် နေ့စဉ် ဝတ်ပြုကြပြီး၊ တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းက အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနတွင် ကျောင်းတော်ကို သန့်စင်ရန် အပြစ်ဖြေခြင်း အထူးအမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်သည်။ တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ နောင်တရသော ဒုစရိုက်သမားသည် မိမိ၏ ယဇ်ကောင်ကို တဲတော်တံခါးသို့ ယူဆောင်လာပြီး၊ ယဇ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် လက်တင်ကာ မိမိ၏ အပြစ်များကို ဝန်ချသည်။ ဤသို့ဖြင့် မိမိအပြစ်များကို အပြစ်မရှိသော ယဇ်ကောင်ထံသို့ ပုံဆောင်နည်းဖြင့် လွှဲပြောင်းပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် တိရစ္ဆာန်ကို သတ်သည်။ တမန်တော်က “အသွေးကိုမသွန်းလျှင် အပြစ်လွှတ်ခြင်းမရှိ” ဟု ဆိုသည်။ “ဇီဝအသက်သည် အသွေး၌ရှိ၏။” (ဝတ်ပြုရာ ၁၇:၁၁)။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းသည် တရားခံ၏ အသက်ကို တောင်းဆိုသည်။ အပြစ်သား၏ အပြစ်ကို ထမ်းသော ယဇ်ကောင်၏ အသက်ကို ကိုယ်စားပြုသည့် အသွေးကို ယဇ်ပုရောဟိတ်က သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ယူဆောင်သွားပြီး၊ အပြစ်သား ချိုးဖောက်ခဲ့သော ပညတ်တော်ကို သိမ်းဆည်းထားသည့် သေတ္တာ၏ ရှေ့ကန့်လန့်ကာတွင် ပက်ဖြန်းသည်။ ဤဝတ်ပြုမှုအားဖြင့် အပြစ်ကို အသွေးမှတစ်ဆင့် ကျောင်းတော်သို့ ပုံဆောင်နည်းဖြင့် လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အချို့သော အခြေအနေများတွင် အသွေးကို သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ မယူဆောင်ဘဲ၊ မောရှေက အာရုန်၏ သားတို့အား မိန့်ကြားသည့်အတိုင်း- “ပရိသတ်တို့၏ အပြစ်ကို ထမ်းစေခြင်းငှါ၊ သင်တို့အား ငါပေးပြီ” ဟု ဆိုကာ ယဇ်ပုရောဟိတ်က အသားကို စားရသည်။ (ဝတ်ပြုရာ ၁၀:၁၇)။ ဝတ်ပြုမှုနှစ်မျိုးစလုံးသည် အပြစ်သားထံမှ ကျောင်းတော်သို့ အပြစ်လွှဲပြောင်းခြင်းကို သင်္ကေတပြုသည်။

The ministration of the earthly sanctuary consisted of two divisions; the priests ministered daily in the holy place, while once a year the high priest performed a special work of atonement in the most holy, for the cleansing of the sanctuary. Day by day the repentant sinner brought his offering to the door of the tabernacle and, placing his hand upon the victim’s head, confessed his sins, thus in figure transferring them from himself to the innocent sacrifice. The animal was then slain. “Without shedding of blood,” says the apostle, there is no remission of sin. “The life of the flesh is in the blood.” Leviticus 17:11. The broken law of God demanded the life of the transgressor. The blood, representing the forfeited life of the sinner, whose guilt the victim bore, was carried by the priest into the holy place and sprinkled before the veil, behind which was the ark containing the law that the sinner had transgressed. By this ceremony the sin was, through the blood, transferred in figure to the sanctuary. In some cases the blood was not taken into the holy place; but the flesh was then to be eaten by the priest, as Moses directed the sons of Aaron, saying: “God hath given it you to bear the iniquity of the congregation.” Leviticus 10:17. Both ceremonies alike symbolized the transfer of the sin from the penitent to the sanctuary.

နှစ်တစ်နှစ်ပတ်လုံး နေ့စဉ်ဆောင်ရွက်သည့် အမှုမှာ ထိုသို့ဖြစ်၏။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အပြစ်များသည် ကျောင်းတော်သို့ လွှဲပြောင်းသွားပြီး၊ ၎င်းတို့ကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် အထူးအမှုတစ်ရပ် လိုအပ်လာသည်။ ဘုရားသခင်က သန့်ရှင်းရာအခန်းတစ်ခုစီအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်း ပြုလုပ်ရန် အမိန့်ပေးတော်မူသည်။ “ဣသရေလ အမျိုးသားတို့၏ မစင်ကြယ်ခြင်းနှင့် ဒုစရိုက်အပြစ်များကြောင့်၊ သန့်ရှင်းရာဌာနအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းကို ပြုရမည်။ သူတို့မစင်ကြယ်ခြင်း အလယ်၌ တည်နေသော ပရိသတ်စည်းဝေးရာ တဲတော်အတွက်လည်း ထိုနည်းတူ ပြုရမည်။” ထို့ပြင် ယဇ်ပလ္လင်ကိုလည်း “ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ မစင်ကြယ်ခြင်းအရာတို့မှ သန့်စင်စေခြင်းငှါ၊ အပြစ်ဖြေခြင်းကို ပြုရမည်။” (ဝတ်ပြုရာ ၁၆:၁၆၊ ၁၉)။

Such was the work that went on, day by day, throughout the year. The sins of Israel were thus transferred to the sanctuary, and a special work became necessary for their removal. God commanded that an atonement be made for each of the sacred apartments. “He shall make an atonement for the holy place, because of the uncleanness of the children of Israel, and because of their transgressions in all their sins: and so shall he do for the tabernacle of the congregation, that remaineth among them in the midst of their uncleanness.” An atonement was also to be made for the altar, to “cleanse it, and hallow it from the uncleanness of the children of Israel.” Leviticus 16:16, 19.

တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်၊ ကြီးမားသော အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ကျောင်းတော်ကို သန့်စင်ရန်အတွက် အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနသို့ ဝင်ရသည်။ ထိုအရပ်၌ ဆောင်ရွက်သောအမှုသည် တစ်နှစ်တာ ဝတ်ပြုမှုအဝန်းကို ပြီးဆုံးစေသည်။ အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် ဆိတ်ငယ်နှစ်ကောင်ကို တဲတော်တံခါးသို့ ယူဆောင်လာပြီး “တစ်ကောင်သည် ထာဝရဘုရားအဖို့၊ တစ်ကောင်သည် အဇာဇေလ (scapegoat) အဖို့” မဲချကြသည်။ (အခန်းငယ် ၈)။ ထာဝရဘုရားအဖို့ မဲကျသော ဆိတ်ကို လူတို့အတွက် အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် သတ်ရသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ၎င်း၏ အသွေးကို ကန့်လန့်ကာအတွင်းသို့ ယူဆောင်သွားပြီး ကရုဏာပလ္လင်ပေါ်တွင်နှင့် ကရုဏာပလ္လင်ရှေ့တွင် ပက်ဖြန်းရသည်။ အသွေးကို ကန့်လန့်ကာရှေ့ရှိ နံ့သာပေါင်းရှို့ရာ ယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင်လည်း ပက်ဖြန်းရသည်။

Once a year, on the great Day of Atonement, the priest entered the most holy place for the cleansing of the sanctuary. The work there performed completed the yearly round of ministration. On the Day of Atonement two kids of the goats were brought to the door of the tabernacle, and lots were cast upon them, “one lot for the Lord, and the other lot for the scapegoat.” Verse 8. The goat upon which fell the lot for the Lord was to be slain as a sin offering for the people. And the priest was to bring his blood within the veil and sprinkle it upon the mercy seat and before the mercy seat. The blood was also to be sprinkled upon the altar of incense that was before the veil.

“အာရုန်သည် ဆိတ်နှစ်ကောင်စလုံး၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှာ လက်ကိုတင်၍၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အပြစ်များ၊ ဒုစရိုက်များ၊ အပြစ်ပေးစရာအကြောင်းများ အလုံးစုံကို ဝန်ခံရမည်။ ဆိတ်၏ဦးခေါင်းပေါ်မှာ တင်ပြီးလျှင်၊ သတ်မှတ်ထားသောသူ လက်ဖြင့် တောထဲသို့ လွှတ်လိုက်ရမည်။ ထိုဆိတ်သည် သူတို့၏ အပြစ်အလုံးစုံကို လူမနေသောအရပ်သို့ ဆောင်သွားရမည်။” (အခန်းငယ် ၂၁၊ ၂၂)။ အဇာဇေလဆိတ်သည် ဣသရေလတပ်ထဲသို့ ပြန်မလာတော့ဘဲ၊ ၎င်းကို ခေါ်ဆောင်သွားသူသည် တပ်ထဲသို့ ပြန်မဝင်မီ ရေဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုနှင့် အဝတ်အစားကို ဆေးကြောရသည်။

“And Aaron shall lay both his hands upon the head of the live goat, and confess over him all the iniquities of the children of Israel, and all their transgressions in all their sins, putting them upon the head of the goat, and shall send him away by the hand of a fit man into the wilderness: and the goat shall bear upon him all their iniquities unto a land not inhabited.” Verses 21, 22. The scapegoat came no more into the camp of Israel, and the man who led him away was required to wash himself and his clothing with water before returning to the camp.

ထိုဝတ်ပြုမှုတစ်ခုလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် အပြစ်ကို ရွံရှာခြင်းတို့ကို ဣသရေလလူမျိုးတို့ နားလည်သဘောပေါက်စေရန် ရည်ရွယ်သည်။ ထို့ပြင် အပြစ်နှင့် ထိတွေ့လျှင် မစင်ကြယ်ခြင်းသို့ ရောက်နိုင်ကြောင်းကိုလည်း သူတို့အား ပြသရန်ဖြစ်သည်။ ဤအပြစ်ဖြေခြင်းအမှု ဆောင်ရွက်နေချိန်တွင် လူတိုင်း မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို နှိမ့်ချရန် လိုအပ်သည်။ လုပ်ငန်းဆောင်တာ အားလုံးကို ရပ်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဣသရေလအမျိုးသား ပရိသတ်အပေါင်းတို့သည် ထိုနေ့ရက်ကို ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ဆုတောင်းခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် စိတ်နှလုံးကို နက်ရှိုင်းစွာ စစ်ဆေးခြင်းတို့ဖြင့် လေးနက်စွာ နှိမ့်ချဖြတ်သန်းရမည်။

The whole ceremony was designed to impress the Israelites with the holiness of God and His abhorrence of sin; and, further, to show them that they could not come in contact with sin without becoming polluted. Every man was required to afflict his soul while this work of atonement was going forward. All business was to be laid aside, and the whole congregation of Israel were to spend the day in solemn humiliation before God, with prayer, fasting, and deep searching of heart.

အပြစ်ဖြေခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အရေးကြီးသော သမ္မာတရားများကို ပုံဆောင်ဝတ်ပြုမှုများက သင်ကြားပေးသည်။ အပြစ်သား၏ နေရာတွင် အစားထိုးသူကို လက်ခံခဲ့သော်လည်း၊ အပြစ်ကိုမူ ယဇ်ကောင်၏ အသွေးဖြင့် ပယ်ဖျက်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကျောင်းတော်သို့ အပြစ်လွှဲပြောင်းနိုင်ရန် နည်းလမ်းကို ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အသွေးကို ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် အပြစ်သားသည် ပညတ်တရား၏ အာဏာကို ဝန်ခံခြင်း၊ မိမိ၏ အပြစ်ကို ဝန်ခံခြင်း၊ နှင့် ကြွလာမည့် ရွေးနုတ်ရှင်ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို တောင်းခံခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ ပညတ်တရား၏ အပြစ်စီရင်ခြင်းမှ အပြည့်အဝ မလွတ်မြောက်သေးပါ။ အပြစ်ဖြေရာနေ့တွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ပရိသတ်တို့ထံမှ ယဇ်ပူဇော်ရာကို ယူ၍ အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနသို့ ဝင်ကာ၊ ပညတ်တရား၏ တောင်းဆိုချက်ကို ကျေနပ်စေရန် ပညတ်တော်၏ တည့်တည့်အပေါ်ရှိ ကရုဏာပလ္လင်၌ ပက်ဖြန်းသည်။ ထို့နောက် ကြားဝင်ဆောင်ရွက်သူအနေဖြင့် အပြစ်များကို မိမိကိုယ်ပေါ်သို့ တင်ကာ ကျောင်းတော်ထဲမှ သယ်ဆောင်လာသည်။ အဇာဇေလဆိတ်၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် လက်တင်၍ အပြစ်များအားလုံးကို ဝန်ခံပြီးနောက် ၎င်းဆိတ်ထံသို့ အပြစ်များကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဆိတ်က အပြစ်များကို ဆောင်သွားပြီး၊ ၎င်းတို့ကို လူတို့နှင့် ထာဝရကင်းကွာသွားပြီဟု သတ်မှတ်သည်။

Important truths concerning the atonement are taught by the typical service. A substitute was accepted in the sinner’s stead; but the sin was not canceled by the blood of the victim. A means was thus provided by which it was transferred to the sanctuary. By the offering of blood the sinner acknowledged the authority of the law, confessed his guilt in transgression, and expressed his desire for pardon through faith in a Redeemer to come; but he was not yet entirely released from the condemnation of the law. On the Day of Atonement the high priest, having taken an offering from the congregation, went into the most holy place with the blood of this offering, and sprinkled it upon the mercy seat, directly over the law, to make satisfaction for its claims. Then, in his character of mediator, he took the sins upon himself and bore them from the sanctuary. Placing his hands upon the head of the scapegoat, he confessed over him all these sins, thus in figure transferring them from himself to the goat. The goat then bore them away, and they were regarded as forever separated from the people.

ဤသို့ဖြင့် “ကောင်းကင်အရာတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် အရိပ်ကိုသာ ဝတ်ပြု” ကြသော အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ မြေကြီးဆိုင်ရာ ကျောင်းတော်၏ ဝတ်ပြုမှု၌ ပုံဆောင်ထားသည်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ကျောင်းတော်၏ ဝတ်ပြုမှု၌ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်သည် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွတော်မူပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် အလုပ်စတင်ခဲ့သည်။ ပေါလုက- “ခရစ်တော်သည် စစ်မှန်သော ကျောင်းတော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သက်သက်ဖြစ်သော၊ လူတို့လက်ဖြင့် လုပ်သော သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်သည်မဟုတ်။ ငါတို့အကျိုးကို ခံစားစေခြင်းငှါ ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်သို့ ယခုရောက်ရသော ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဝင်တော်မူ၏” ဟု ဆိုသည်။ (ဟေဗြဲ ၉:၂၄)။

Such was the service performed “unto the example and shadow of heavenly things.” And what was done in type in the ministration of the earthly sanctuary is done in reality in the ministration of the heavenly sanctuary. After His ascension our Saviour began His work as our high priest. Says Paul: “Christ is not entered into the holy places made with hands, which are the figures of the true; but into heaven itself, now to appear in the presence of God for us.” Hebrews 9:24.

တစ်နှစ်ပတ်လုံး သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ပထမအခန်းတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ ဝတ်ပြုမှုသည်—တံခါးကိုပြုလုပ်၍ သန့်ရှင်းရာဌာနကို ပြင်ပတံတိုင်းနှင့် ခွဲခြားထားသော “ကန့်လန့်ကာအတွင်း၌”—ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွတော်မူချိန်တွင် စတင်ခဲ့သော ဝတ်ပြုမှုအလုပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ နေ့စဉ်ဝတ်ပြုမှုတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ အလုပ်မှာ အပြစ်ဖြေရာယဇ်၏ အသွေးကို ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ဆက်ကပ်ရန်နှင့် ဣသရေလတို့၏ ဆုတောင်းပဌနာများနှင့်အတူ တက်သွားသော နံ့သာပေါင်းကို ဆက်ကပ်ရန်ဖြစ်သည်။ ထို့နည်းတူ ခရစ်တော်သည် ဒုစရိုက်သမားတို့အတွက် ခမည်းတော်ရှေ့တွင် ကိုယ်တော်၏ အသွေးတော်ကို အသုံးပြု၍ လျှောက်လဲတော်မူပြီး၊ နောင်တရသော ယုံကြည်သူတို့၏ ဆုတောင်းချက်များကို ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း တည်းဟူသော အဖိုးတန်ရနံ့နှင့်အတူ ဆက်ကပ်တော်မူသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကျောင်းတော်၏ ပထမအခန်းတွင် ဝတ်ပြုခြင်းအလုပ် ဖြစ်သည်။

The ministration of the priest throughout the year in the first apartment of the sanctuary, “within the veil” which formed the door and separated the holy place from the outer court, represents the work of ministration upon which Christ entered at His ascension. It was the work of the priest in the daily ministration to present before God the blood of the sin offering, also the incense which ascended with the prayers of Israel. So did Christ plead His blood before the Father in behalf of sinners, and present before Him also, with the precious fragrance of His own righteousness, the prayers of penitent believers. Such was the work of ministration in the first apartment of the sanctuary in heaven.

ခရစ်တော်၏ တပည့်တော်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွသွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ၊ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်ကို လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။ ပေါလုက- “ငါတို့၌ရှိသော ထိုမျှော်လင့်ခြင်းသည် ဝိညာဉ်၏ ကျောက်ဆူးကဲ့သို့ မြဲမြံခိုင်ခံ့၍၊ ကန့်လန့်ကာအတွင်းသို့ ဝင်ဝင်၏။ ရှေ့ပြေးဖြစ်သော ယေရှုသည်၊ ထာဝရယဇ်ပုရောဟိတ်အရာ၌ ရှိသည်ဖြစ်၍၊ ငါတို့အတွက် ထိုအရပ်သို့ ဝင်ဝင်လေပြီ။” “ဆိတ်၊ နွားသငယ်တို့၏ အသွေးအားဖြင့်မဟုတ်၊ မိမိအသွေးအားဖြင့်၊ တစ်ကြိမ်တည်း သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်၍၊ ထာဝရရွေးနုတ်ခြင်း ကျေးဇူးကို ရရှိတော်မူပြီ” ဟု ဆိုသည်။ (ဟေဗြဲ ၆:၁၉၊ ၂၀; ၉:၁၂)။

Thither the faith of Christ’s disciples followed Him as He ascended from their sight. Here their hopes centered, “which hope we have,” said Paul, “as an anchor of the soul, both sure and steadfast, and which entereth into that within the veil; whither the forerunner is for us entered, even Jesus, made an high priest forever.” “Neither by the blood of goats and calves, but by His own blood He entered in once into the holy place, having obtained eternal redemption for us.” Hebrews 6:19, 20; 9:12.

ဤဝတ်ပြုမှုအလုပ်သည် ကျောင်းတော်၏ ပထမအခန်းတွင် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင့်ရှစ်ရာ (၁၈၀၀) တိုင်အောင် ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့သည်။ နောင်တရသော ယုံကြည်သူတို့အတွက် လျှောက်လဲပေးသော ခရစ်တော်၏ အသွေးတော်သည် ခမည်းတော်၏ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် လက်ခံခြင်းကို ရရှိစေခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏ အပြစ်များသည် မှတ်တမ်းစာအုပ်များတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ပုံဆောင်ဝတ်ပြုမှုတွင် တစ်နှစ်ကုန်ဆုံးချိန်၌ အပြစ်ဖြေခြင်းအလုပ် ရှိသကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်၏ လူသားတို့ကို ရွေးနုတ်ခြင်းအလုပ် မပြီးဆုံးမီတွင် ကျောင်းတော်မှ အပြစ်များကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းအလုပ် ရှိသည်။ ဤသည်မှာ အနှစ်နှစ်ထောင်သုံးရာ (၂၃၀၀) ကာလ ကုန်ဆုံးသောအခါ စတင်ခဲ့သော ဝတ်ပြုမှုဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပရောဖက်ဒံယေလ ကြိုဟောထားသည့်အတိုင်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ကျောင်းတော်ကို သန့်စင်ရန်အတွက် သူ၏ လေးနက်သောအလုပ်၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ဆောင်ရွက်ရန် အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

For eighteen centuries this work of ministration continued in the first apartment of the sanctuary. The blood of Christ, pleaded in behalf of penitent believers, secured their pardon and acceptance with the Father, yet their sins still remained upon the books of record. As in the typical service there was a work of atonement at the close of the year, so before Christ’s work for the redemption of men is completed there is a work of atonement for the removal of sin from the sanctuary. This is the service which began when the 2300 days ended. At that time, as foretold by Daniel the prophet, our High Priest entered the most holy, to perform the last division of His solemn work—to cleanse the sanctuary.

ရှေးယခင်က လူတို့၏ အပြစ်များသည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အပြစ်ဖြေရာယဇ်ပေါ်သို့ တင်ပေးခဲ့ပြီး၊ ယဇ်ကောင်၏ အသွေးအားဖြင့် ပုံဆောင်နည်းဖြင့် မြေကြီးဆိုင်ရာ ကျောင်းတော်သို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သကဲ့သို့၊ ပညတ်သစ်၌လည်း နောင်တရသူတို့၏ အပြစ်များကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်ထံသို့ တင်ပေးကာ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကျောင်းတော်သို့ အမှန်တကယ် လွှဲပြောင်းပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ မြေကြီးဆိုင်ရာ ကျောင်းတော်၏ ပုံဆောင်သန့်စင်ခြင်းကို အပြစ်များအားဖြင့် ညစ်ညူးနေသော အရာများကို ဖယ်ရှားခြင်းဖြင့် ပြီးမြောက်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ကျောင်းတော်၏ စစ်မှန်သော သန့်စင်ခြင်းကိုလည်း ထိုအရပ်၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသော အပြစ်များကို ဖယ်ရှားခြင်း သို့မဟုတ် ပယ်ဖျက်ခြင်းအားဖြင့် ပြီးမြောက်စေရမည်။ သို့သော် ဤအလုပ် မပြီးဆုံးမီတွင် ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေခြင်း ကျေးဇူးကို မည်သူတို့ ခံယူထိုက်သနည်းဟု ဆုံးဖြတ်ရန် မှတ်တမ်းစာအုပ်များကို စစ်ဆေးရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျောင်းတော်ကို သန့်စင်ခြင်းသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းအလုပ်—တရားစီရင်ခြင်းအလုပ်—ကို ပါဝင်စေသည်။ ဤအလုပ်ကို ခရစ်တော် မိမိလူမျိုးတို့ကို ရွေးနုတ်ရန် မကြွလာမီတွင် ဆောင်ရွက်ရမည်။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော် ကြွလာသောအခါ၊ လူတိုင်း၏ အလုပ်နှင့်အညီ ဆုကိုပေးရန် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ကြွလာမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ (ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၂)။

As anciently the sins of the people were by faith placed upon the sin offering and through its blood transferred, in figure, to the earthly sanctuary, so in the new covenant the sins of the repentant are by faith placed upon Christ and transferred, in fact, to the heavenly sanctuary. And as the typical cleansing of the earthly was accomplished by the removal of the sins by which it had been polluted, so the actual cleansing of the heavenly is to be accomplished by the removal, or blotting out, of the sins which are there recorded. But before this can be accomplished, there must be an examination of the books of record to determine who, through repentance of sin and faith in Christ, are entitled to the benefits of His atonement. The cleansing of the sanctuary therefore involves a work of investigation—a work of judgment. This work must be performed prior to the coming of Christ to redeem His people; for when He comes, His reward is with Him to give to every man according to his works. Revelation 22:12.

ဤသို့ဖြင့် ပရောဖက်ပြုချက်၏ အလင်း၌ လိုက်လျှောက်သူတို့သည်၊ အနှစ်နှစ်ထောင်သုံးရာ (၂၃၀၀) ကုန်ဆုံးသော တစ်ထောင့်ရှစ်ရာလေးဆယ့်လေး (၁၈၄၄) ခုနှစ်တွင် ခရစ်တော်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ကြွလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော်၏ ကြွလာခြင်းအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုအဖြစ် အပြစ်ဖြေခြင်း၏ နောက်ဆုံးအလုပ်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကျောင်းတော်၏ အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနသို့ ဝင်ရောက်သွားကြောင်းကို သိရှိခဲ့ကြသည်။

Thus those who followed in the light of the prophetic word saw that, instead of coming to the earth at the termination of the 2300 days in 1844, Christ then entered the most holy place of the heavenly sanctuary to perform the closing work of atonement preparatory to His coming.

အပြစ်ဖြေရာယဇ်သည် ခရစ်တော်ကို ယဇ်ကောင်အဖြစ် ညွှန်ပြပြီး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ခရစ်တော်ကို ကြားဝင်ဆောင်ရွက်သူအဖြစ် ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ အဇာဇေလဆိတ် (scapegoat) သည် အပြစ်၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သော စာတန်ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းကိုလည်း သိရှိခဲ့ကြသည်။ စစ်မှန်စွာ နောင်တရသူတို့၏ အပြစ်များကို နောက်ဆုံးတွင် စာတန်ပေါ်သို့ တင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် အပြစ်ဖြေရာယဇ်၏ အသွေးအားဖြင့် ကျောင်းတော်မှ အပြစ်များကို ဖယ်ရှားသောအခါ၊ ၎င်းတို့ကို အဇာဇေလဆိတ်ပေါ်သို့ တင်ပေးခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ အသွေးအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတို့၏ အပြစ်များကို ဝတ်ပြုမှုအဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကျောင်းတော်မှ ဖယ်ရှားသောအခါ၊ ၎င်းတို့ကို တရားစီရင်ခြင်းကို ခံရမည့် စာတန်ပေါ်သို့ တင်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် နောက်ဆုံးပြစ်ဒဏ်ကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။ အဇာဇေလဆိတ်ကို လူမနေသောအရပ်သို့ လွှတ်လိုက်ပြီး၊ ဣသရေလတို့၏ ပရိသတ်အပေါင်းတို့ထံသို့ ထပ်မံမလာတော့ပေ။ ထိုနည်းတူ စာတန်ကိုလည်း ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတို့၏ မျက်မှောက်တော်မှ ထာဝရနှင်ထုတ်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အပြစ်နှင့် ဒုစရိုက်သမားတို့ နောက်ဆုံး ပျက်စီးခြင်းတွင် သူသည် အပြီးအပိုင် ပျောက်ကွယ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

It was seen, also, that while the sin offering pointed to Christ as a sacrifice, and the high priest represented Christ as a mediator, the scapegoat typified Satan, the author of sin, upon whom the sins of the truly penitent will finally be placed. When the high priest, by virtue of the blood of the sin offering, removed the sins from the sanctuary, he placed them upon the scapegoat. When Christ, by virtue of His own blood, removes the sins of His people from the heavenly sanctuary at the close of His ministration, He will place them upon Satan, who, in the execution of the judgment, must bear the final penalty. The scapegoat was sent away into a land not inhabited, never to come again into the congregation of Israel. So will Satan be forever banished from the presence of God and His people, and he will be blotted from existence in the final destruction of sin and sinners.