မဟာတိုက်လှန်ပွဲ (GC) အခန်း ၂၄

 

အခန်း ၂၄—အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနတော်၌

Chapter 24—In the Holy of Holies

သန့်ရှင်းရာဌာနအကြောင်းအရာသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှု၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖွင့်ပေးနိုင်သည့် သော့ချက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏လက်တော်က ကြီးမားသော လာလတံ့သော ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော် လှုပ်ရှားမှုကို လမ်းပြခဲ့ကြောင်း ပြသပြီး၊ ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတော်တို့၏ အနေအထားနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို ပေါ်လွင်စေခြင်းဖြင့် တစ်စုံလုံးနှင့်ဆိုင်သော၊ ဆက်စပ်မှုရှိသော၊ သဟဇာတဖြစ်သော အမှန်တရားစနစ်တစ်ခုကို ဖော်ပြပေးခဲ့သည်။ ယေရှု၏တပည့်တော်များသည် ပြင်းထန်သော ဝေဒနာနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှု ညဥ့်အချိန်လွန်မြောက်ပြီးနောက် “သခင်ဘုရားကို မြင်ရသောအခါ ဝမ်းမြောက်ကြ” သကဲ့သို့၊ ယခု ကိုယ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် စောင့်မျှော်ခဲ့ကြသူများသည်လည်း ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ သူတို့သည် သခင်ဘုရားကို ဘုန်းအသရေဖြင့် ကြွလာပြီး ကိုယ်တော်၏ကျွန်များကို အကျိုးပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်ပြားသွားသောအခါ၊ ယေရှုကို အမြင်မှားသွားကြပြီး၊ မာရိကဲ့သို့ပင် သင်္ချိုင်းတော်၌ “သူတို့သည် ငါ့သခင်ကို ယူသွားကြပြီ။ ဘယ်မှာထားသည်ကို ငါမသိ” ဟု ငိုကြွေးကြသည်။ ယခု အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနတော်၌ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို၊ သူတို့၏ သနားကြင်နာတတ်သော ပရောဟိတ်မင်းကြီးအဖြစ်၊ မကြာမီ ဘုရင်နှင့် ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ကြွလာမည့်သူအဖြစ် ထပ်မံတွေ့မြင်ကြရသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနမှ အလင်းသည် အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အနာဂတ်တို့ကို ထွန်းလင်းစေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ မမှားယွင်းသော အုပ်စိုးမှုဖြင့် သူတို့ကို လမ်းပြခဲ့ကြောင်း သူတို့သိရှိကြသည်။ ပထမတပည့်တော်များကဲ့သို့ပင် သူတို့ကိုယ်တိုင်သည် သူတို့ဟောပြောခဲ့သော သတင်းစကားကို နားမလည်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းသည် အရာအားလုံး၌ မှန်ကန်နေခဲ့သည်။ ၎င်းကို ဟောပြောခြင်းဖြင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို ပြည့်စုံစေခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် သခင်ဘုရား၌ အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပေ။ “အသက်ရှင်သော မျှော်လင့်ခြင်းသို့” တစ်ဖန် မွေးဖွားလာကြပြီး၊ သူတို့သည် “မပြောပြနိုင်သော၊ ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့်” ဝမ်းမြောက်ကြသည်။

The subject of the sanctuary was the key which unlocked the mystery of the disappointment of 1844. It opened to view a complete system of truth, connected and harmonious, showing that God’s hand had directed the great advent movement and revealing present duty as it brought to light the position and work of His people. As the disciples of Jesus after the terrible night of their anguish and disappointment were “glad when they saw the Lord,” so did those now rejoice who had looked in faith for His second coming. They had expected Him to appear in glory to give reward to His servants. As their hopes were disappointed, they had lost sight of Jesus, and with Mary at the sepulcher they cried: “They have taken away my Lord, and I know not where they have laid Him.” Now in the holy of holies they again beheld Him, their compassionate High Priest, soon to appear as their king and deliverer. Light from the sanctuary illumined the past, the present, and the future. They knew that God had led them by His unerring providence. Though, like the first disciples, they themselves had failed to understand the message which they bore, yet it had been in every respect correct. In proclaiming it they had fulfilled the purpose of God, and their labor had not been in vain in the Lord. Begotten “again unto a lively hope,” they rejoiced “with joy unspeakable and full of glory.”

ဒံယေလ ၈:၁၄ ပါ “နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်သုံးရာ ကုန်လွန်သောအခါ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်သည် သန့်စင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်” ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားဖြစ်သော “ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ဘုန်းအသရေကို ပေးကြလော့။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ချိန် ရောက်ပြီ” ဟူသော စကားတို့သည် ခရစ်တော်၏ အသန့်ရှင်းဆုံးဌာန၌ လုပ်ဆောင်ချက်၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်ကို ရွေးနုတ်ရန်နှင့် ဆိုးညစ်သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြွလာခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ပေ။ အမှားမှာ ပရောဖက်ပြုချက်ကာလကို တွက်ချက်ရာတွင် မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုနှစ်ပေါင်း ၂၃၀၀ ကုန်ဆုံးချိန်တွင် ဖြစ်ပျက်ရမည့် အဖြစ်အပျက်၌ ဖြစ်သည်။ ဤအမှားကြောင့် ယုံကြည်သူများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ ပရောဖက်ပြုချက်တွင် ကြိုတင်ဟောထားသမျှ၊ နှင့် ကျမ်းစာအရ သူတို့မျှော်လင့်ရန် ခွင့်ပြုချက်ရှိသမျှတို့သည် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်ပြားခြင်းကို ငိုကြွေးနေကြသည့် အချိန်အတိအကျ၌ပင်၊ သတင်းစကားက ကြိုတင်ဟောထားပြီး၊ သခင်ဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏ ကျွန်များကို အကျိုးပေးရန် ကြွမလာမီ ပြည့်စုံရမည့် အဖြစ်အပျက်သည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

Both the prophecy of Daniel 8:14, “Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed,” and the first angel’s message, “Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come,” pointed to Christ’s ministration in the most holy place, to the investigative judgment, and not to the coming of Christ for the redemption of His people and the destruction of the wicked. The mistake had not been in the reckoning of the prophetic periods, but in the event to take place at the end of the 2300 days. Through this error the believers had suffered disappointment, yet all that was foretold by the prophecy, and all that they had any Scripture warrant to expect, had been accomplished. At the very time when they were lamenting the failure of their hopes, the event had taken place which was foretold by the message, and which must be fulfilled before the Lord could appear to give reward to His servants.

ခရစ်တော်သည် သူတို့မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်သို့ ကြွလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ပုံဆောင်ချက်၌ ကြိုတင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်၊ အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနသို့ ကြွလာခြင်းဖြစ်သည်။ ပရောဖက် ဒံယေလက ကိုယ်တော်သည် ဤအချိန်၌ ရှေးဦးစွာရှိတော်မူသော အရှင်ထံသို့ ကြွလာကြောင်း ဖော်ပြထားသည်– “ညဉ့်အခါ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို ကြည့်ရှုလျှင်၊ လူသားနှင့်တူသောသူတစ်ယောက်သည် ကောင်းကင်တိမ်တိုက်ကိုစီး၍ လာသည်ကို မြင်ရ၏။ သူသည် ရှေးဦးစွာရှိတော်မူသော အရှင်ထံသို့ ရောက်၍၊ ရှေ့တော်သို့ ဆောင်ခဲ့ကြ၏။” ဒံယေလ ၇:၁၃။

Christ had come, not to the earth, as they expected, but, as foreshadowed in the type, to the most holy place of the temple of God in heaven. He is represented by the prophet Daniel as coming at this time to the Ancient of Days: “I saw in the night visions, and, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came”—not to the earth, but—“to the Ancient of Days, and they brought Him near before Him.” Daniel 7:13.

ဤကြွလာခြင်းကို ပရောဖက် မာလခိကလည်း ကြိုတင်ဟောထားသည်– “သင်တို့ ရှာသော ထာဝရဘုရားသည် မိမိဗိမာန်တော်သို့ ချက်ချင်း ကြွလာလိမ့်မည်။ သင်တို့ နှစ်သက်သော ပဋိညာဉ်တရား၏ တမန်တော်သည် ကြွလာလိမ့်မည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” မာလခိ ၃:၁။ သခင်ဘုရား၏ ဗိမာန်တော်သို့ ကြွလာခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်အတွက် ရုတ်တရက်၊ မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ထိုနေရာတွင် မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်အား ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်သို့ “ဘုရားသခင်ကို မသိသောသူတို့နှင့် ဧဝံဂေလိတရားကို မနာခံသောသူတို့၌ အပြစ်ပေးခြင်းငှာ မီးလျှံနှင့်တကွ ကြွလာမည်” ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ၂ သက်သာလောနိတ် ၁:၈။

This coming is foretold also by the prophet Malachi: “The Lord, whom ye seek, shall suddenly come to His temple, even the Messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, He shall come, saith the Lord of hosts.” Malachi 3:1. The coming of the Lord to His temple was sudden, unexpected, to His people. They were not looking for Him there. They expected Him to come to earth, “in flaming fire taking vengeance on them that know not God, and that obey not the gospel.” 2 Thessalonians 1:8.

သို့သော် လူတို့သည် သူတို့၏သခင်ကို ခရီးဦးကြိုပြုရန် အသင့်မဖြစ်သေးပေ။ သူတို့အတွက် ပြင်ဆင်ရန် လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်သို့ သူတို့၏စိတ်ကို လမ်းပြပေးမည့် အလင်းရောင်ကို ပေးအပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် သူတို့၏ ပရောဖက်မင်းကြီးကို ထိုအရပ်၌ လုပ်ဆောင်ရာတွင် နောက်တော်သို့ လိုက်သောအခါ၊ တာဝန်သစ်များ ထင်ရှားလာလိမ့်မည်။ အသင်းတော်သို့ သတိပေးခြင်းနှင့် သွန်သင်ခြင်းဆိုင်ရာ နောက်ထပ် သတင်းစကားတစ်ခု ပေးအပ်ရန် ရှိသေးသည်။

But the people were not yet ready to meet their Lord. There was still a work of preparation to be accomplished for them. Light was to be given, directing their minds to the temple of God in heaven; and as they should by faith follow their High Priest in His ministration there, new duties would be revealed. Another message of warning and instruction was to be given to the church.

ပရောဖက်က ဆိုသည်– “ကိုယ်တော်ကြွလာသောနေ့ကို အဘယ်သူ ခံနိုင်သနည်း။ ကိုယ်တော် ပေါ်ထွန်းသောအခါ အဘယ်သူ ရပ်တည်နိုင်သနည်း။ ကိုယ်တော်သည် ပန်းထိမ်သမား၏ မီးကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အဝတ်လျှော်သူတို့၏ ဆပ်ပြာကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ငွေကို သန့်စင်စေသောသူကဲ့သို့ ထိုင်၍၊ လေဝိသားတို့ကို သန့်စင်စေလျက်၊ ရွှေငွေကဲ့သို့ စစ်ကြောတော်မူမည်။ ထိုအခါ သူတို့သည် ထာဝရဘုရားအား တရားသော ပူဇော်သကာကို ဆက်ကပ်ကြလိမ့်မည်။” မာလခိ ၃:၂၊ ၃။ အထက်သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ခရစ်တော်၏ ကြားဝင်ဆုတောင်းခြင်း ရပ်စဲသွားသောအခါ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် အသက်ရှင်နေသူတို့သည် အပြစ်ဖြေပေးမည့်သူ မရှိဘဲ သန့်ရှင်းသော ဘုရားသခင်၏ မျက်မှောက်တော်၌ ရပ်တည်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဝတ်ရုံများသည် အစွန်းအထင်းကင်းရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ စရိုက်များသည် ဖြန်းသောသွေးတော်ဖြင့် အပြစ်မှ သန့်စင်ခြင်း ခံရရမည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုဖြင့် သူတို့သည် မကောင်းမှုနှင့် တိုက်ပွဲတွင် အနိုင်ယူသူများ ဖြစ်ရမည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ စုံစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်း ဖြစ်ပျက်နေစဉ်၊ နောင်တရသော ယုံကြည်သူတို့၏ အပြစ်များကို သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ဖယ်ရှားနေစဉ်၊ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့ကြားတွင် အထူးသန့်စင်ခြင်း၊ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားခြင်းလုပ်ငန်း ရှိရမည်။ ဤလုပ်ငန်းကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ၌ သတင်းစကားများတွင် ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။

Says the prophet: “Who may abide the day of His coming? and who shall stand when He appeareth? for He is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: and He shall sit as a refiner and purifier of silver: and He shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness.” Malachi 3:2, 3. Those who are living upon the earth when the intercession of Christ shall cease in the sanctuary above are to stand in the sight of a holy God without a mediator. Their robes must be spotless, their characters must be purified from sin by the blood of sprinkling. Through the grace of God and their own diligent effort they must be conquerors in the battle with evil. While the investigative judgment is going forward in heaven, while the sins of penitent believers are being removed from the sanctuary, there is to be a special work of purification, of putting away of sin, among God’s people upon earth. This work is more clearly presented in the messages of Revelation 14.

ဤလုပ်ငန်း ပြီးဆုံးသောအခါ၊ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် ကိုယ်တော်ပေါ်ထွန်းခြင်းအတွက် အသင့်ဖြစ်နေကြလိမ့်မည်။ “ထိုအခါ ရှေးကာလ၌လည်းကောင်း၊ ရှေးနှစ်များ၌လည်းကောင်း၊ ယုဒပြည်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့၏ ပူဇော်သကာသည် ထာဝရဘုရား၌ နှစ်သက်ဖွယ် ဖြစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။” မာလခိ ၃:၄။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်ဘုရား ကြွလာသောအခါ ကိုယ်တော်ထံသို့ လက်ခံရယူမည့် အသင်းတော်သည် “အစွန်းအထင်း၊ အရေးအကြောင်း သို့မဟုတ် ထိုသို့သောအရာများ မရှိဘဲ ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံသော အသင်းတော်” ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဧဖက် ၅:၂၇။ ထိုအခါ သူသည် “မိုးသောက်အရုဏ်ကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်း၍၊ လကဲ့သို့ တင့်တယ်လျက်၊ နေကဲ့သို့ ကြည်လင်လျက်၊ အလံကိုကိုင်သော စစ်တပ်ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလျက်” ဖြစ်လိမ့်မည်။ ရှောလမုန်သီချင်း ၆:၁၀။

When this work shall have been accomplished, the followers of Christ will be ready for His appearing. “Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years.” Malachi 3:4. Then the church which our Lord at His coming is to receive to Himself will be a “glorious church, not having spot, or wrinkle, or any such thing.” Ephesians 5:27. Then she will look “forth as the morning, fair as the moon, clear as the sun, and terrible as an army with banners.” Song of Solomon 6:10.

သခင်ဘုရား ဗိမာန်တော်သို့ ကြွလာခြင်းအပြင်၊ မာလခိသည် တရားစီရင်ခြင်းကို လုပ်ဆောင်ရန် ကိုယ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းကိုလည်း ဤစကားများဖြင့် ကြိုတင်ဟောထားသည်– “ငါသည် တရားစီရင်ခြင်းငှာ သင်တို့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာမည်။ နတ်ဝိဇ္ဇာအတတ်ကို သုံးသောသူ၊ အိမ်ထောင်ဖောက်ပြန်သောသူ၊ မမှန်သော ကျိန်ဆိုခြင်းကို ပြုသောသူ၊ အခစားအငှားလိုက်သောသူတို့၏ အခကို အနိုင်အထက် ယူသောသူ၊ မုဆိုးမ၊ မိဘမဲ့တို့ကို ညှဉ်းဆဲသောသူ၊ ဧည့်သည်တို့ကို အနိုင်အထက် နှိမ်သောသူတို့၏ အပြစ်ကို ငါမကြောက်သောကြောင့်၊ သူတို့အား တစ်ဖန် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ သက်သေခံမည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။” မာလခိ ၃:၅။ ယုဒသည် “ကြည့်ရှုလော့၊ သခင်ဘုရားသည် ခပ်သိမ်းသောသူတို့ကို တရားစီရင်ခြင်းငှာ၊ ဘုရားတရားမဲ့သောသူအပေါင်းတို့၏ ဘုရားတရားမဲ့သော အမှုအရာရှိသမျှကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့ပြုသမျှသော ဘုရားတရားမဲ့သောအမှုကိုလည်းကောင်း ဆန့်ကျင်ဘက်ပြု၍ ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းငှာ၊ မိမိသန့်ရှင်းသူတို့၏ အလုံးအရင်းပေါင်း တစ်သောင်းနှင့်တကွ ကြွလာတော်မူ၏” ဟု ပြောဆိုသောအခါ အလားတူ အဖြစ်အပျက်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ယုဒ ၁၄၊ ၁၅။ ဤကြွလာခြင်းနှင့် သခင်ဘုရား ဗိမာန်တော်သို့ ကြွလာခြင်းတို့သည် ကွဲပြားခြားနားသော အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ကြသည်။

Besides the coming of the Lord to His temple, Malachi also foretells His second advent, His coming for the execution of the judgment, in these words: “And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not Me, saith the Lord of hosts.” Malachi 3:5. Jude refers to the same scene when he says, “Behold, the Lord cometh with ten thousands of His saints, to execute judgment upon all, and to convince all that are ungodly among them of all their ungodly deeds.” Jude 14, 15. This coming, and the coming of the Lord to His temple, are distinct and separate events.

ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပရောဖက်မင်းကြီးအဖြစ် သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်စင်ရန် အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနသို့ ကြွလာခြင်းကို ဒံယေလ ၈:၁၄ တွင် ဖော်ပြထားသည်၊ လူသား၏သားတော်သည် ရှေးဦးစွာရှိတော်မူသော အရှင်ထံသို့ ကြွလာခြင်းကို ဒံယေလ ၇:၁၃ တွင် တင်ပြထားသည်၊ နှင့် သခင်ဘုရား ဗိမာန်တော်သို့ ကြွလာခြင်းကို မာလခိက ဟောပြောထားသည်—တို့သည် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုတည်း၏ ဖော်ပြချက်များ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းကို မဿဲ ၂၅ တွင် ခရစ်တော်က ပုံဥပမာဖြင့် ဖော်ပြထားသော မင်္ဂလာဆောင်သို့ သတို့သား ကြွလာခြင်းဖြင့်လည်း ပုံဆောင်ထားသည်။

The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.

၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီနှင့် ဆောင်းဦးရာသီတွင် “ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သား ကြွလာပြီ” ဟူသော ကြေညာချက်ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပညာရှိနှင့် ပညာမဲ့အပျိုကညာများဖြင့် ကိုယ်စားပြုသော လူတန်းစားနှစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်—တစ်မျိုးမှာ သခင်ဘုရား ပေါ်ထွန်းခြင်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ စောင့်မျှော်နေကြပြီး ကိုယ်တော်နှင့် တွေ့ဆုံရန် ကြိုးစားပြင်ဆင်နေကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ နောက်တစ်မျိုးမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သြဇာလွှမ်းမိုးခံရပြီး စိတ်ခံစားချက်အလျောက် ပြုမူကာ အမှန်တရား၏ သီအိုရီဖြင့်သာ ကျေနပ်နေကြသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ကင်းမဲ့နေသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ပုံဥပမာတွင်၊ သတို့သား ကြွလာသောအခါ “အသင့်ရှိသောသူတို့သည် မင်္ဂလာဆောင်သို့ သတို့သားနှင့်အတူ ဝင်ကြ၏။” ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော သတို့သား ကြွလာခြင်းသည် မင်္ဂလာဆောင် မတိုင်မီ ဖြစ်ပျက်သည်။ မင်္ဂလာဆောင်သည် ခရစ်တော်က ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်ကို လက်ခံရယူခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ နိုင်ငံတော်၏ မြို့တော်နှင့် ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော သန့်ရှင်းသောမြို့တော်၊ ယေရုရှလင်မြို့သစ်ကို “သတို့သမီး၊ သိုးသငယ်၏ဇနီး” ဟု ခေါ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်က ယောဟန်အား “လာခဲ့လော့၊ သတို့သမီး၊ သိုးသငယ်၏ဇနီးကို ပြမည်” ဟု ဆိုသည်။ ပရောဖက်က “ငါ့ကို ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဆောင်သွား၍၊ ကောင်းကင်ဘုံက ဘုရားသခင်ထံတော်မှ ဆင်းသက်လာသော ထိုကြီးမားသည့်မြို့တော်၊ သန့်ရှင်းသော ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြလေ၏” ဟု ဆိုသည်။ ဗျာဒိတ် ၂၁:၉၊ ၁၀။ ထို့ကြောင့် သတို့သမီးသည် သန့်ရှင်းသောမြို့တော်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ သတို့သားကို ကြိုဆိုရန် ထွက်သွားသော အပျိုကညာများသည် အသင်းတော်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်သည် မင်္ဂလာဆောင်ပွဲ၌ ဧည့်သည်များ ဖြစ်ကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ဗျာဒိတ် ၁၉:၉။ ဧည့်သည်များ ဖြစ်လျှင်၊ သူတို့သည် သတို့သမီးအဖြစ်လည်း ကိုယ်စားပြု၍ မရနိုင်ပေ။ ပရောဖက် ဒံယေလက ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ရှေးဦးစွာရှိတော်မူသော အရှင်ထံမှ “အစိုးရခြင်း၊ ဘုန်းအသရေနှင့် နိုင်ငံတော်ကို” လက်ခံရယူလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်၏ မြို့တော်ဖြစ်သော “ခင်ပွန်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော သတို့သမီးကဲ့သို့” ယေရုရှလင်မြို့သစ်ကို လက်ခံရယူလိမ့်မည်။ ဒံယေလ ၇:၁၄; ဗျာဒိတ် ၂၁:၂။ နိုင်ငံတော်ကို လက်ခံရယူပြီးနောက်၊ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်ကို ရွေးနုတ်ရန် ဘုရင်မင်းတို့၏ ဘုရင်၊ သခင်တို့၏ သခင်အဖြစ် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေဖြင့် ကြွလာလိမ့်မည်။ သူတို့သည် နိုင်ငံတော်၌ ကိုယ်တော်၏စားပွဲတွင် “အာဗြဟံ၊ ဣဇာက်၊ ယာကုပ်တို့နှင့်အတူ လျောင်းရကြလိမ့်မည်” (မဿဲ ၈:၁၁; လုကာ ၂၂:၃၀)၊ သိုးသငယ်၏ မင်္ဂလာဆောင်ပွဲတွင် ပါဝင်စားသုံးကြရမည်။

In the summer and autumn of 1844 the proclamation, “Behold, the Bridegroom cometh,” was given. The two classes represented by the wise and foolish virgins were then developed—one class who looked with joy to the Lord’s appearing, and who had been diligently preparing to meet Him; another class that, influenced by fear and acting from impulse, had been satisfied with a theory of the truth, but were destitute of the grace of God. In the parable, when the bridegroom came, “they that were ready went in with him to the marriage.” The coming of the bridegroom, here brought to view, takes place before the marriage. The marriage represents the reception by Christ of His kingdom. The Holy City, the New Jerusalem, which is the capital and representative of the kingdom, is called “the bride, the Lamb’s wife.” Said the angel to John: “Come hither, I will show thee the bride, the Lamb’s wife.” “He carried me away in the spirit,” says the prophet, “and showed me that great city, the holy Jerusalem, descending out of heaven from God.” Revelation 21:9, 10. Clearly, then, the bride represents the Holy City, and the virgins that go out to meet the bridegroom are a symbol of the church. In the Revelation the people of God are said to be the guests at the marriage supper. Revelation 19:9. If guests, they cannot be represented also as the bride. Christ, as stated by the prophet Daniel, will receive from the Ancient of Days in heaven, “dominion, and glory, and a kingdom;” He will receive the New Jerusalem, the capital of His kingdom, “prepared as a bride adorned for her husband.” Daniel 7:14; Revelation 21:2. Having received the kingdom, He will come in His glory, as King of kings and Lord of lords, for the redemption of His people, who are to “sit down with Abraham, and Isaac, and Jacob,” at His table in His kingdom (Matthew 8:11; Luke 22:30), to partake of the marriage supper of the Lamb.

၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေရာသီတွင် “ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သား ကြွလာပြီ” ဟူသော ကြေညာချက်သည် သခင်ဘုရား၏ ချက်ချင်းပေါ်ထွန်းခြင်းကို မျှော်လင့်ရန် လူပေါင်းထောင်ပေါင်းများစွာကို လမ်းပြပေးခဲ့သည်။ သတ်မှတ်ထားသောအချိန်တွင် သတို့သားသည် လူတို့မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်သို့ ကြွလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ရှေးဦးစွာရှိတော်မူသော အရှင်ထံသို့၊ မင်္ဂလာဆောင်သို့၊ ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်ကို လက်ခံရယူရန် ကြွလာခဲ့သည်။ “အသင့်ရှိသောသူတို့သည် မင်္ဂလာဆောင်သို့ သတို့သားနှင့်အတူ ဝင်ကြ၏။ ထို့နောက် တံခါးကို ပိတ်ထား၏။” သူတို့သည် မင်္ဂလာဆောင်တွင် ကိုယ်တိုင် ရှိနေကြမည်မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဖြစ်ပျက်နေပြီး၊ သူတို့မူကား ကမ္ဘာမြေပေါ်၌ ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် “သတို့သားသည် မင်္ဂလာဆောင်ရာအရပ်မှ ပြန်လာသောအခါ ဖွင့်ပေးရန် စောင့်မျှော်နေသူများ” ဖြစ်ရမည်။ လုကာ ၁၂:၃၆။ သို့သော် သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို နားလည်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်သို့ ကြွဝင်သွားစဉ် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် နောက်တော်သို့ လိုက်ရမည်။ ဤအဓိပ္ပာယ်အရ သူတို့သည် မင်္ဂလာဆောင်သို့ ဝင်ကြသည်ဟု ဆိုသည်။

The proclamation, “Behold, the Bridegroom cometh,” in the summer of 1844, led thousands to expect the immediate advent of the Lord. At the appointed time the Bridegroom came, not to the earth, as the people expected, but to the Ancient of Days in heaven, to the marriage, the reception of His kingdom. “They that were ready went in with Him to the marriage: and the door was shut.” They were not to be present in person at the marriage; for it takes place in heaven, while they are upon the earth. The followers of Christ are to “wait for their Lord, when He will return from the wedding.” Luke 12:36. But they are to understand His work, and to follow Him by faith as He goes in before God. It is in this sense that they are said to go in to the marriage.

ပုံဥပမာတွင် မင်္ဂလာဆောင်သို့ ဝင်ခဲ့သူတို့မှာ မီးခွက်နှင့်အတူ ဆီပါသောသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကျမ်းစာမှ အမှန်တရားကို သိရှိရုံသာမက ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်နှင့် ကျေးဇူးတော်ကိုပါ ရရှိထားကြပြီး၊ သူတို့၏ ခါးသီးသော စမ်းသပ်ခြင်း ညဉ့်အချိန်၌ သည်းခံစောင့်ဆိုင်းကာ၊ ပိုမိုရှင်းလင်းသော အလင်းကို ရရှိရန် ကျမ်းစာကို ရှာဖွေခဲ့ကြသူတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနအကြောင်း အမှန်တရားကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး၊ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အထက်သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ကိုယ်တော်၏ လုပ်ဆောင်ချက်တွင် နောက်တော်သို့ လိုက်ခဲ့ကြသည်။ ကျမ်းစာ၏ သက်သေခံချက်အားဖြင့် တူညီသော အမှန်တရားများကို လက်ခံကာ၊ ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ နောက်ဆုံး ကြားဝင်လုပ်ဆောင်ခြင်းကို ပြုရန် ကြွဝင်သွားစဉ် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် နောက်တော်သို့ လိုက်သူအားလုံးတို့သည် မင်္ဂလာဆောင်သို့ ဝင်သူများအဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသည်။

In the parable it was those that had oil in their vessels with their lamps that went in to the marriage. Those who, with a knowledge of the truth from the Scriptures, had also the Spirit and grace of God, and who, in the night of their bitter trial, had patiently waited, searching the Bible for clearer light—these saw the truth concerning the sanctuary in heaven and the Saviour’s change in ministration, and by faith they followed Him in His work in the sanctuary above. And all who through the testimony of the Scriptures accept the same truths, following Christ by faith as He enters in before God to perform the last work of mediation, and at its close to receive His kingdom—all these are represented as going in to the marriage.

မဿဲ ၂၂ ပါ ပုံဥပမာတွင် မင်္ဂလာဆောင်၏ တူညီသော သင်္ကေတကို မိတ်ဆက်ထားပြီး၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်းသည် မင်္ဂလာဆောင် မတိုင်မီ ဖြစ်ပျက်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ မင်္ဂလာဆောင် မတိုင်မီ ဘုရင်သည် ဧည့်သည်များကို ကြည့်ရန် ကြွလာပြီး၊ အားလုံးသည် သိုးသငယ်၏သွေးတော်ဖြင့် လျှော်ဖွပ်ကာ ဖြူစင်စေသော စရိုက်တော်၏ အစွန်းအထင်းကင်းသော မင်္ဂလာဆောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကြသလားဟု စစ်ဆေးသည်။ မဿဲ ၂၂:၁၁; ဗျာဒိတ် ၇:၁၄။ လိုအပ်ချက်ရှိသူသည် အပြင်သို့ ပစ်ထုတ်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ စစ်ဆေးခြင်း ခံရပြီး မင်္ဂလာဆောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသူအားလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ လက်ခံခြင်းကို ခံရကာ ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်တွင် အစုရှယ်ယာရရှိရန်နှင့် ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် နေရာတစ်ခုရရှိရန် ထိုက်တန်သည်ဟု သတ်မှတ်ခြင်း ခံရမည်။ စရိုက်ကို စစ်ဆေးခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်အတွက် မည်သူတို့ အသင့်ဖြစ်နေသည်ကို ဆုံးဖြတ်ခြင်းဟူသော ဤလုပ်ငန်းသည် အထက်သန့်ရှင်းရာဌာန၌ နောက်ဆုံးလုပ်ဆောင်ချက်ဖြစ်သော စုံစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

In the parable of Matthew 22 the same figure of the marriage is introduced, and the investigative judgment is clearly represented as taking place before the marriage. Previous to the wedding the king comes in to see the guests, to see if all are attired in the wedding garment, the spotless robe of character washed and made white in the blood of the Lamb. Matthew 22:11; Revelation 7:14. He who is found wanting is cast out, but all who upon examination are seen to have the wedding garment on are accepted of God and accounted worthy of a share in His kingdom and a seat upon His throne. This work of examination of character, of determining who are prepared for the kingdom of God, is that of the investigative judgment, the closing work in the sanctuary above.

စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း လုပ်ငန်း ပြီးဆုံးသောအခါ၊ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသူများ၏ အမှုကိစ္စများကို စစ်ဆေးပြီး ဆုံးဖြတ်ပြီးသောအခါ၊ ထိုအချိန်တွင်သာ၊ ထိုအချိန်ထက်စော၍ မဟုတ်ဘဲ၊ စမ်းသပ်ကာလ ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကရုဏာတံခါးကို ပိတ်လိုက်မည်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် “အသင့်ရှိသောသူတို့သည် မင်္ဂလာဆောင်သို့ သတို့သားနှင့်အတူ ဝင်ကြ၏။ ထို့နောက် တံခါးကို ပိတ်ထား၏” ဟူသော ဝါကျတိုလေးတစ်ခုဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သခင်ဘုရား၏ နောက်ဆုံးလုပ်ဆောင်ချက်မှတစ်ဆင့်၊ လူသားများ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ကြီးမားသော လုပ်ငန်းကြီး ပြီးမြောက်မည့် အချိန်အထိ ဆောင်ယူသွားခြင်း ခံရသည်။

When the work of investigation shall be ended, when the cases of those who in all ages have professed to be followers of Christ have been examined and decided, then, and not till then, probation will close, and the door of mercy will be shut. Thus in the one short sentence, “They that were ready went in with Him to the marriage: and the door was shut,” we are carried down through the Saviour’s final ministration, to the time when the great work for man’s salvation shall be completed.

ကမ္ဘာမြေရှိ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ဝတ်ပြုမှု၌၊ ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အတိုင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံရှိ ဝတ်ပြုမှု၏ ပုံစံဖြစ်သည်၊ ပရောဖက်မင်းကြီးသည် အပြစ်ဖြေပေးသောနေ့၌ အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနသို့ ဝင်သောအခါ၊ ပထမအခန်း၌ ဝတ်ပြုမှု ရပ်စဲသွားသည်။ ဘုရားသခင်က မိန့်တော်မူသည်– “ပရောဖက်မင်းကြီးသည် အပြစ်ဖြေခြင်းကို ပြုရန် သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်သောအခါ၊ သူသည် ပြန်မထွက်မချင်း၊ ပရိသတ်တို့၏ တဲတော်တွင် အဘယ်သူမျှ မရှိရ။” ဝတ်ပြုရာ ၁၆:၁၇။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်သည် အပြစ်ဖြေခြင်း၏ နောက်ဆုံးလုပ်ဆောင်ချက်ကို ပြုရန် အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနသို့ ဝင်သောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် ပထမအခန်း၌ ကိုယ်တော်၏ ဝတ်ပြုမှုကို ရပ်စဲခဲ့သည်။ သို့သော် ပထမအခန်း၌ ဝတ်ပြုမှု ပြီးဆုံးသောအခါ၊ ဒုတိယအခန်း၌ ဝတ်ပြုမှု စတင်ခဲ့သည်။ ပုံဆောင်ဝတ်ပြုမှု၌ ပရောဖက်မင်းကြီးသည် အပြစ်ဖြေပေးသောနေ့၌ သန့်ရှင်းရာဌာနကို ထွက်ခွာသွားသောအခါ၊ သူသည် မိမိ၏အပြစ်များအတွက် စစ်မှန်စွာ နောင်တရသော အစ္စရေးလူမျိုး အားလုံးတို့အတွက် အပြစ်ဖြေသော ယဇ်ကောင်၏ သွေးကို ဆက်ကပ်ရန် ဘုရားသခင် ရှေ့တော်သို့ ဝင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြားဝင်သူအဖြစ် ကိုယ်တော်၏ လုပ်ဆောင်ချက် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ထပ် အပိုင်းတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ရန်၊ ကိုယ်တော်သည် အပြစ်သားများအတွက် ခမည်းတော်ရှေ့၌ ကိုယ်တော်၏ သွေးတော်ကို ဆက်လက် လျှောက်လဲခဲ့သည်။

In the service of the earthly sanctuary, which, as we have seen, is a figure of the service in the heavenly, when the high priest on the Day of Atonement entered the most holy place, the ministration in the first apartment ceased. God commanded: “There shall be no man in the tabernacle of the congregation when he goeth in to make an atonement in the holy place, until he comes out.” Leviticus 16:17. So when Christ entered the holy of holies to perform the closing work of the atonement, He ceased His ministration in the first apartment. But when the ministration in the first apartment ended, the ministration in the second apartment began. When in the typical service the high priest left the holy on the Day of Atonement, he went in before God to present the blood of the sin offering in behalf of all Israel who truly repented of their sins. So Christ had only completed one part of His work as our intercessor, to enter upon another portion of the work, and He still pleaded His blood before the Father in behalf of sinners.

ဤအကြောင်းအရာကို ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် Adventists များ နားမလည်ခဲ့ကြပေ။ သခင်ဘုရား ကြွလာမည်ဟု မျှော်လင့်ထားသောအချိန် လွန်မြောက်ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကြွလာခြင်းမှာ နီးကပ်နေသေးသည်ဟု ယုံကြည်နေကြဆဲဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အရေးကြီးသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင် ရှေ့တော်၌ လူသားများ၏ ကြားဝင်သူအဖြစ် ခရစ်တော်၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ရပ်စဲသွားပြီဟု ခံယူခဲ့ကြသည်။ လူသားများ၏ စမ်းသပ်ကာလသည် သခင်ဘုရား ကောင်းကင်တိမ်တိုက်၌ တကယ်ကြွလာခြင်း မတိုင်မီ အချိန်အနည်းငယ်အလိုတွင် ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ကျမ်းစာတွင် သွန်သင်ထားသည်ဟု သူတို့ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် လူတို့သည် ကရုဏာတံခါးကို ရှာဖွေ၊ ခေါက်ပြီး ငိုကြွေးကြမည့်အချိန်ကို ရည်ညွှန်းသော ကျမ်းစာပိုဒ်များမှ ထင်ရှားသည်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ခရစ်တော် ကြွလာရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော ရက်စွဲသည် ကိုယ်တော် ကြွလာခြင်းမတိုင်မီ ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဤကာလ၏ အစကို မှတ်သားသည်ဟု သူတို့အတွက် မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ တရားစီရင်ခြင်း နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပေးပြီးနောက်၊ သူတို့သည် လောကအတွက် သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ခံစားရပြီး၊ အပြစ်သားများ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဝန်ထုပ်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။ ဆိုးညစ်သူတို့၏ ရဲရင့်ပြီး ဘုရားမဲ့ဆန်သော လှောင်ပြောင်မှုများသည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာကို ငြင်းပယ်သူတို့ထံမှ ရုပ်သိမ်းသွားပြီဟု နောက်ထပ် အထောက်အထားတစ်ခုအဖြစ် သူတို့ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် စမ်းသပ်ကာလ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု၊ သို့မဟုတ် သူတို့ ပြောဆိုခဲ့ကြသည့်အတိုင်း “ကရုဏာတံခါး ပိတ်သွားပြီ” ဟု သူတို့၏ ယုံကြည်ချက်ကို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။

This subject was not understood by Adventists in 1844. After the passing of the time when the Saviour was expected, they still believed His coming to be near; they held that they had reached an important crisis and that the work of Christ as man’s intercessor before God had ceased. It appeared to them to be taught in the Bible that man’s probation would close a short time before the actual coming of the Lord in the clouds of heaven. This seemed evident from those scriptures which point to a time when men will seek, knock, and cry at the door of mercy, and it will not be opened. And it was a question with them whether the date to which they had looked for the coming of Christ might not rather mark the beginning of this period which was immediately to precede His coming. Having given the warning of the judgment near, they felt that their work for the world was done, and they lost their burden of soul for the salvation of sinners, while the bold and blasphemous scoffing of the ungodly seemed to them another evidence that the Spirit of God had been withdrawn from the rejecters of His mercy. All this confirmed them in the belief that probation had ended, or, as they then expressed it, “the door of mercy was shut.”

သို့သော် သန့်ရှင်းရာဌာနဆိုင်ရာ မေးခွန်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းဖြင့် ပိုမိုရှင်းလင်းသော အလင်းရောင် ရရှိလာခဲ့သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် နှစ်ပေါင်း ၂၃၀၀ ကုန်ဆုံးခြင်းသည် အရေးကြီးသော အကျပ်အတည်းတစ်ခုကို မှတ်သားသည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြခြင်းမှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူတို့ ယခု မြင်တွေ့ကြသည်။ သို့သော် လူတို့သည် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ရှစ်ရာကျော် ဘုရားသခင်ထံ ချဉ်းကပ်ခွင့် ရရှိခဲ့သော မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ကရုဏာတံခါး ပိတ်သွားခြင်းမှာ မှန်ကန်သော်လည်း၊ နောက်ထပ် တံခါးတစ်ခု ပွင့်လာပြီး၊ အသန့်ရှင်းဆုံးဌာန၌ ခရစ်တော်၏ ကြားဝင်ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် လူတို့အား အပြစ်များအတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဝတ်ပြုမှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသည် အခြားတစ်ခုသို့ လမ်းပေးရန်သာ ရပ်စဲသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် အပြစ်သားများအတွက် ဝတ်ပြုနေသော ကောင်းကင်ဘုံရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ “ဖွင့်ထားသော တံခါး” ရှိနေသေးသည်။

But clearer light came with the investigation of the sanctuary question. They now saw that they were correct in believing that the end of the 2300 days in 1844 marked an important crisis. But while it was true that that door of hope and mercy by which men had for eighteen hundred years found access to God, was closed, another door was opened, and forgiveness of sins was offered to men through the intercession of Christ in the most holy. One part of His ministration had closed, only to give place to another. There was still an “open door” to the heavenly sanctuary, where Christ was ministering in the sinner’s behalf.

ယခုအချိန်၌ အသင်းတော်သို့ ရည်ရွယ်၍ ဖော်ပြထားသော ဗျာဒိတ်ကျမ်းရှိ ခရစ်တော်၏ စကားတော်များကို အသုံးချခြင်းကို မြင်တွေ့ရသည်– “သန့်ရှင်းသောသူ၊ စစ်မှန်သောသူ၊ ဒါဝိဒ်၏သော့ကို ကိုင်ထားသောသူ၊ ဖွင့်လျှင် အဘယ်သူမျှ မပိတ်နိုင်၊ ပိတ်လျှင် အဘယ်သူမျှ မဖွင့်နိုင်သော သူက ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ ငါသည် သင်၏အမှုအရာကို သိ၏။ ကြည့်ရှုလော့၊ မည်သူမျှ မပိတ်နိုင်သော တံခါးကို သင်၏ရှေ့မှာ ငါဖွင့်ထား၏။” ဗျာဒိတ် ၃:၇၊ ၈။

Now was seen the application of those words of Christ in the Revelation, addressed to the church at this very time: “These things saith He that is holy, He that is true, He that hath the key of David, He that openeth, and no man shutteth; and shutteth, and no man openeth; I know thy works: behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it.” Revelation 3:7, 8.

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ယေရှု၏ အပြစ်ဖြေခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်တွင် နောက်တော်သို့ လိုက်သူတို့သည် သူတို့အတွက် ကြားဝင်လုပ်ဆောင်ခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိကြပြီး၊ ဤဝတ်ပြုခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို ဖော်ပြသည့် အလင်းကို ငြင်းပယ်သူတို့သည် အကျိုးမခံစားရပေ။ ခရစ်တော်၏ ပထမအကြိမ် ကြွလာခြင်း၌ ပေးအပ်သော အလင်းကို ငြင်းပယ်ပြီး၊ လောက၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သော ယုဒလူတို့သည် ကိုယ်တော်အားဖြင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို မရရှိနိုင်ခဲ့ပေ။ ယေရှုသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ကြွတော်မူသောအခါ ကိုယ်တော်၏ ကြားဝင်လုပ်ဆောင်ခြင်း၏ ကောင်းချီးများကို တပည့်တော်များအပေါ် သွန်းလောင်းရန် ကိုယ်တော်၏ သွေးတော်ဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သောအခါ၊ ယုဒလူတို့သည် အကျိုးမရှိသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် လုံးဝ မှောင်မိုက်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။ ပုံဆောင်ချက်များနှင့် အရိပ်များသည် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် ယခင်က ဘုရားသခင်ထံ ချဉ်းကပ်ခွင့် ရရှိခဲ့သော ထိုတံခါးသည် နောက်ထပ် မပွင့်တော့ပေ။ ယုဒလူတို့သည် ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုံရှိ သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ဝတ်ပြုခြင်းမှတစ်ဆင့် ရှာဖွေရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယ မဖွဲ့နိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့အတွက် တံခါး ပိတ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော်ကို စစ်မှန်သော ယဇ်ကောင်နှင့် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ တစ်ဦးတည်းသော ကြားဝင်သူအဖြစ် မသိရှိခဲ့ကြသဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ကြားဝင်လုပ်ဆောင်ခြင်းမှ အကျိုးကျေးဇူးကို မရရှိနိုင်ခဲ့ကြပေ။

It is those who by faith follow Jesus in the great work of the atonement who receive the benefits of His mediation in their behalf, while those who reject the light which brings to view this work of ministration are not benefited thereby. The Jews who rejected the light given at Christ’s first advent, and refused to believe on Him as the Saviour of the world, could not receive pardon through Him. When Jesus at His ascension entered by His own blood into the heavenly sanctuary to shed upon His disciples the blessings of His mediation, the Jews were left in total darkness to continue their useless sacrifices and offerings. The ministration of types and shadows had ceased. That door by which men had formerly found access to God was no longer open. The Jews had refused to seek Him in the only way whereby He could then be found, through the ministration in the sanctuary in heaven. Therefore they found no communion with God. To them the door was shut. They had no knowledge of Christ as the true sacrifice and the only mediator before God; hence they could not receive the benefits of His mediation.

ယုံကြည်ခြင်းမရှိသော ယုဒလူတို့၏ အခြေအနေသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကရုဏာရှင် ပရောဖက်မင်းကြီး၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို မသိနားမလည်ဘဲ ရှိနေသော ခရစ်ယာန်ဟု ခေါ်ဆိုသူတို့၏ ပေါ့ဆပြီး ယုံကြည်ခြင်းမရှိသော အခြေအနေကို ပုံဖော်ပြသည်။ ပုံဆောင်ဝတ်ပြုမှု၌ ပရောဖက်မင်းကြီးသည် အသန့်ရှင်းဆုံးဌာနသို့ ဝင်သောအခါ၊ အစ္စရေးလူမျိုး အားလုံးတို့သည် သန့်ရှင်းရာဌာနအနီး၌ စုဝေးပြီး သူတို့၏အပြစ်များအတွက် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ရရှိရန်နှင့် ပရိသတ်မှ အဖြတ်မခံရစေရန်အတွက် ဘုရားသခင် ရှေ့တော်၌ အလွန်လေးနက်သောပုံစံဖြင့် မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်ကို နှိမ့်ချရန် လိုအပ်သည်။ ဤပုံဆောင်ချက်ဆိုင်ရာ အပြစ်ဖြေပေးသောနေ့၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပရောဖက်မင်းကြီး၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကို နားလည်ရန်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ မည်သည့်တာဝန်များ လိုအပ်သည်ကို သိရှိရန်မှာ မည်မျှ ပို၍ အရေးကြီးသနည်း။

The condition of the unbelieving Jews illustrates the condition of the careless and unbelieving among professed Christians, who are willingly ignorant of the work of our merciful High Priest. In the typical service, when the high priest entered the most holy place, all Israel were required to gather about the sanctuary and in the most solemn manner humble their souls before God, that they might receive the pardon of their sins and not be cut off from the congregation. How much more essential in this antitypical Day of Atonement that we understand the work of our High Priest and know what duties are required of us.

လူတို့သည် ဘုရားသခင်က ကရုဏာတော်ဖြင့် စေလွှတ်သော သတိပေးချက်ကို ပြစ်ဒဏ်မခံရဘဲ ငြင်းပယ်၍ မရပေ။ နောဧခေတ်တွင် ဘုရားသခင်ထံမှ လောကကြီးသို့ သတင်းစကားတစ်ခု ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းသည် ထိုသတင်းစကားကို သူတို့ဆက်ဆံသည့်ပုံစံအပေါ် မူတည်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် သတိပေးချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် အပြစ်ရှိသော လူမျိုးမှ ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်း၌ ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသည်။ အာဗြဟံခေတ်တွင် ကရုဏာတော်သည် သောဒုံမြို့ရှိ အပြစ်ရှိသူများနှင့် ဆက်ဆံခြင်း ရပ်စဲသွားပြီး၊ လောတနှင့် သူ၏ဇနီး၊ သမီးနှစ်ယောက်မှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံး ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျရောက်သော မီးဖြင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ ခေတ်၌လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် ထိုခေတ်၌ ယုံကြည်ခြင်းမရှိသော ယုဒလူတို့အား “သင်တို့၏အိမ်သည် လူဆိတ်ညံရာ အရပ်သို့ ရောက်ရလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ မဿဲ ၂၃:၃၈။ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များကို ကြည့်ရှုစဉ်၊ ထိုအဆုံးမရှိသော ဘုန်းတန်ခိုးရှင်သည် “ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်စေရန် အမှန်တရားကို မချစ်သောသူတို့” နှင့် ပတ်သက်၍ မိန့်တော်မူသည်– “ထိုအကြောင်းကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား မုသားစကားကို ယုံကြည်စေခြင်းငှာ၊ လှည့်ဖြားတတ်သော သဘောကို စေလွှတ်တော်မူလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား အမှန်တရားကို မယုံကြည်ဘဲ၊ မတရားသော အမှုကို နှစ်သက်သောသူအပေါင်းတို့သည် အပြစ်စီရင်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။” ၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၁၀-၁၂။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ သွန်သင်ချက်ကို ငြင်းပယ်သောအခါ၊ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ရုပ်သိမ်းပြီး၊ သူတို့ နှစ်သက်သော လှည့်ဖြားမှုများထဲတွင် သူတို့ကို ထားခဲ့သည်။

Men cannot with impunity reject the warning which God in mercy sends them. A message was sent from heaven to the world in Noah’s day, and their salvation depended upon the manner in which they treated that message. Because they rejected the warning, the Spirit of God was withdrawn from the sinful race, and they perished in the waters of the Flood. In the time of Abraham, mercy ceased to plead with the guilty inhabitants of Sodom, and all but Lot with his wife and two daughters were consumed by the fire sent down from heaven. So in the days of Christ. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation: “Your house is left unto you desolate.” Matthew 23:38. Looking down to the last days, the same Infinite Power declares, concerning those who “received not the love of the truth, that they might be saved“: “For this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.” 2 Thessalonians 2:10-12. As they reject the teachings of His word, God withdraws His Spirit and leaves them to the deceptions which they love.

သို့သော် ခရစ်တော်သည် လူသားများအတွက် ဆက်လက် ကြားဝင်ဆုတောင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ရှာဖွေသူတို့အား အလင်းရောင် ပေးအပ်လိမ့်မည်။ ဤအရာသည် Adventists များအားဖြင့် အစပိုင်းတွင် နားမလည်ခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏ စစ်မှန်သော အနေအထားကို သတ်မှတ်သော ကျမ်းစာများ သူတို့ရှေ့တွင် ပွင့်လာသည်နှင့်အမျှ နောက်ပိုင်းတွင် ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။

But Christ still intercedes in man’s behalf, and light will be given to those who seek it. Though this was not at first understood by Adventists, it was afterward made plain as the Scriptures which define their true position began to open before them.

၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် အချိန်လွန်မြောက်သွားခြင်းသည် လာလတံ့သော ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ကို ယုံကြည်ခြင်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသူများအတွက် ကြီးမားသော စမ်းသပ်မှုကာလ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ စစ်မှန်သော အနေအထားကို သိရှိခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော သက်သာရာမှာ ကောင်းကင်ဘုံရှိ သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ သူတို့၏ စိတ်ကို လမ်းပြပေးသော အလင်း ဖြစ်သည်။ အချို့သူတို့သည် သူတို့၏ ယခင် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အချိန်ကာလ တွက်ချက်မှုအပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြပြီး၊ လာလတံ့သော ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော် လှုပ်ရှားမှုကို လိုက်ပါခဲ့သော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ တန်ခိုးကြီးသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို လူ့အေဂျင်စီများ သို့မဟုတ် စာတန်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ နောက်တစ်မျိုးမှာ သခင်ဘုရားသည် သူတို့၏ ယခင် အတွေ့အကြုံတွင် သူတို့ကို လမ်းပြခဲ့ကြောင်း ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်၊ နှင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိရှိရန် စောင့်ဆိုင်းခြင်း၊ ကြည့်ရှုခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်း ပြုလုပ်ကြစဉ်၊ သူတို့၏ ကြီးမားသော ပရောဖက်မင်းကြီးသည် အခြား ဝတ်ပြုခြင်းလုပ်ငန်းတစ်ခုကို စတင်ခဲ့ကြောင်း မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး၊ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် နောက်တော်သို့ လိုက်ခြင်းဖြင့်၊ သူတို့သည် အသင်းတော်၏ နောက်ဆုံးလုပ်ငန်းကိုလည်း မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ပထမနှင့် ဒုတိယ ကောင်းကင်တမန်များ၏ သတင်းစကားကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်လာကြပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ ပါ တတိယ ကောင်းကင်တမန်၏ လေးနက်သော သတိပေးချက်ကို လက်ခံရယူရန်နှင့် လောကကြီးသို့ ပေးအပ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။

The passing of the time in 1844 was followed by a period of great trial to those who still held the advent faith. Their only relief, so far as ascertaining their true position was concerned, was the light which directed their minds to the sanctuary above. Some renounced their faith in their former reckoning of the prophetic periods and ascribed to human or satanic agencies the powerful influence of the Holy Spirit which had attended the advent movement. Another class firmly held that the Lord had led them in their past experience; and as they waited and watched and prayed to know the will of God they saw that their great High Priest had entered upon another work of ministration, and, following Him by faith, they were led to see also the closing work of the church. They had a clearer understanding of the first and second angels’ messages, and were prepared to receive and give to the world the solemn warning of the third angel of Revelation 14.