မဟာတိုက်လှန်ပွဲ (GC) အခန်း ၂၅

 

အခန်း ၂၅ - ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော် မပြောင်းလဲနိုင်ခြင်း [၄၃၃]

Chapter 25—God’s Law Immutable [433]

“ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသော ဘုရားသခင်၏ဗိမာန်တော်သည် ပွင့်လေ၏။ ထိုဗိမာန်တော်၌ ပဋိညာဉ်တရားတော်ပါသော သေတ္တာတော်ကို မြင်ရ၏။” ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၁:၁၉။ ဘုရားသခင်၏ ပဋိညာဉ်တရားတော်ပါသော သေတ္တာတော်သည် သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ဒုတိယအခန်းဖြစ်သည့် အသန့်ရှင်းဆုံးသောဌာန၌ တည်ရှိ၏။ “ကောင်းကင်အရာတို့၏ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် အရိပ်အာဝါသ” ဖြစ်သော မြေကြီးဆိုင်ရာ တဲတော်၌ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရာတွင်၊ ဤအခန်းကို အပြစ်ဖြေရာနေ့ကြီး၌ သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်စင်စေရန်အတွက်သာ ဖွင့်လှစ်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသော ဘုရားသခင်၏ဗိမာန်တော် ပွင့်၍ ပဋိညာဉ်တရားတော်ပါသော သေတ္တာတော်ကို မြင်ရသည်ဟူသော ကြေညာချက်သည် ခရစ်တော်သည် အပြစ်ဖြေခြင်း၏ နောက်ဆုံးအမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန်အတွက် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အသန့်ရှင်းဆုံးသောဌာနကို ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို ညွှန်ပြနေသည်။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီး အသန့်ရှင်းဆုံးသောဌာန၌ အမှုတော်ကို စတင်ဆောင်ရွက်စဉ် နောက်တော်သို့ လိုက်ပါသွားသူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ပဋိညာဉ်တရားတော်ပါသော သေတ္တာတော်ကို မြင်ကြရသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာကို လေ့လာခဲ့ကြသည့်အတိုင်း၊ သူတို့သည် ကယ်တင်ရှင်၏ အမှုတော်ဆောင်ရွက်မှု ပြောင်းလဲသွားပုံကို နားလည်လာကြပြီး၊ ယခုအခါ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သေတ္တာတော်ရှေ့၌ အမှုထမ်းလျက် အပြစ်သားတို့အတွက် ကိုယ်တော်၏အသွေးတော်ကို တင်ပြနေကြောင်းကို မြင်တွေ့ကြရသည်။

“The temple of God was opened in heaven, and there was seen in His temple the ark of His testament.” Revelation 11:19. The ark of God’s testament is in the holy of holies, the second apartment of the sanctuary. In the ministration of the earthly tabernacle, which served “unto the example and shadow of heavenly things,” this apartment was opened only upon the great Day of Atonement for the cleansing of the sanctuary. Therefore the announcement that the temple of God was opened in heaven and the ark of His testament was seen points to the opening of the most holy place of the heavenly sanctuary in 1844 as Christ entered there to perform the closing work of the atonement. Those who by faith followed their great High Priest as He entered upon His ministry in the most holy place, beheld the ark of His testament. As they had studied the subject of the sanctuary they had come to understand the Saviour’s change of ministration, and they saw that He was now officiating before the ark of God, pleading His blood in behalf of sinners.

မြေကြီးပေါ်ရှိ တဲတော်ထဲမှ သေတ္တာတော်တွင် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်များ ရေးထိုးထားသော ကျောက်ပြားနှစ်ပြား ရှိသည်။ သေတ္တာတော်သည် ပညတ်တော်ကျောက်ပြားများ ထားရှိရာနေရာသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ဤဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များ ရှိနေခြင်းကသာလျှင် ယင်းကို တန်ဖိုးရှိစေပြီး သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသော ဘုရားသခင်၏ဗိမာန်တော် ပွင့်လာသောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ ပဋိညာဉ်တရားတော်ပါသော သေတ္တာတော်ကို မြင်ရသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ [၄၃၄] ၌ရှိသော သန့်ရှင်းရာဌာန၏ အသန့်ရှင်းဆုံးသောဌာနအတွင်း၌ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင် သိနာတောင်၏ မိုးခြိမ်းသံကြားတွင် မိန့်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ လက်ချောင်းတော်ဖြင့် ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးသားခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်သည် သန့်ရှင်းစွာ တည်ရှိနေသည်။

The ark in the tabernacle on earth contained the two tables of stone, upon which were inscribed the precepts of the law of God. The ark was merely a receptacle for the tables of the law, and the presence of these divine precepts gave to it its value and sacredness. When the temple of God was opened in heaven, the ark of His testament was seen. Within the holy of holies, in the sanctuary [434] in heaven, the divine law is sacredly enshrined—the law that was spoken by God Himself amid the thunders of Sinai and written with His own finger on the tables of stone.

ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနရှိ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်သည် မူရင်းအစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး၊ ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ရေးထိုးထားကာ မောရှေက ပဉ္စမကျမ်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ပညတ်တော်များသည် ၎င်း၏ အမှားအယွင်းမရှိသော ပုံတူကူးယူချက် ဖြစ်သည်။ ဤအရေးကြီးသော အချက်ကို နားလည်လာသူများသည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်သည် သန့်ရှင်း၍ မပြောင်းလဲနိုင်သော သဘောသဘာဝရှိကြောင်း မြင်လာကြသည်။ သူတို့သည် “ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး မပျက်စီးမီကာလပတ်လုံး၊ ပညတ်တရား၏ အရေးအသား တစ်လုံးမျှ၊ တစ်စက်မျှ မပျက်စီးရာ” ဟူသော ကယ်တင်ရှင်၏ စကားတော်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ယခင်ကထက် ပိုမိုနားလည်သဘောပေါက်လာကြသည်။ မဿဲ ၅:၁၈။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏အလိုတော်ကို ဖော်ပြချက်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏သဘောသဘာဝ၏ ပုံတူဖြစ်သည့်အတိုင်း “ကောင်းကင်ဘုံ၌ သက်သေခံလျက်ရှိသော တရားတော်” အဖြစ် ထာဝရတည်ရှိရမည် ဖြစ်သည်။ ပညတ်ချက်တစ်ခုမျှ ပယ်ဖျက်ခြင်းမရှိ၊ တစ်လုံးတစ်စက်မျှ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပါ။ ဆာလံဆရာက “အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပါဌ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ထာဝရတည်နေပါ၏။ ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်အပေါင်းတို့သည် မှန်ကန်ပါ၏။ အစဉ်အမြဲ တည်နေကြပါ၏။” ဟု ဆိုထားသည်။ ဆာလံ ၁၁၉:၈၉; ၁၁၁:၇၊ ၈။

The law of God in the sanctuary in heaven is the great original, of which the precepts inscribed upon the tables of stone and recorded by Moses in the Pentateuch were an unerring transcript. Those who arrived at an understanding of this important point were thus led to see the sacred, unchanging character of the divine law. They saw, as never before, the force of the Saviour’s words: “Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the 369 370 The Great Controversy law.” Matthew 5:18. The law of God, being a revelation of His will, a transcript of His character, must forever endure, “as a faithful witness in heaven.” Not one command has been annulled; not a jot or tittle has been changed. Says the psalmist: “Forever, O Lord, Thy word is settled in heaven.” “All His commandments are sure. They stand fast for ever and ever.” Psalm 119:89; 111:7, 8.

ဒေကာလော့ဂ် (ပညတ်တော်ဆယ်ပါး) ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ပထမဦးဆုံး ကြေညာခဲ့သည့်အတိုင်း စတုတ္ထမြောက် ပညတ်တော် တည်ရှိနေသည် - “ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းငှာ အောက်မေ့လော့။ ခြောက်ရက်တို့တွင် အလုပ်လုပ်၍ ကိုယ်အလုပ်ကို ပြုရမည်။ သတ္တမနေ့မူကား၊ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။ ထိုနေ့၌ သင်မှစ၍ သင်၏သား၊ သင်၏သမီး၊ သင်၏ကျွန်ယောက်ျား၊ သင်၏ကျွန်မိန်းမ၊ သင်၏တိရစ္ဆာန်၊ သင်၏တံခါးအတွင်း၌ရှိသော ဧည့်သည်တို့သည် အလုပ်တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ မပြုရကြ။ အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့်တကွ အရပ်ရပ်တို့၌ ရှိသမျှတို့ကို ခြောက်ရက်တို့တွင် ဖန်ဆင်း၍ သတ္တမနေ့၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏။ ထိုကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဥပုသ်နေ့ကို ကောင်းကြီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။” ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀:၈-၁၁။

In the very bosom of the Decalogue is the fourth commandment, as it was first proclaimed: “Remember the Sabbath day, to keep it holy. Six days shalt thou labor, and do all thy work: but the seventh day is the Sabbath of the Lord thy God: in it thou shalt not do any work, thou, nor thy son, nor thy daughter, thy manservant, nor thy maidservant, nor thy cattle, nor thy stranger that is within thy gates: for in six days the Lord made heaven and earth, the sea, and all that in them is, and rested the seventh day: wherefore the Lord blessed the Sabbath day, and hallowed it.” Exodus 20:8-11.

ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပါဌ်တော်ကို လေ့လာသူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အလုပ်လုပ်တော်မူခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ငြိမ်ဝပ်ရာနေ့ကို လျစ်လျူရှုခြင်းအားဖြင့် ဤပညတ်တော်ကို မသိနားမလည်ဘဲ ချိုးဖောက်ခဲ့ကြကြောင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားလာရသည်။ ဘုရားသခင် သန့်ရှင်းစေတော်မူသောနေ့အစား တစ်ပတ်၏ ပထမနေ့ကို စောင့်ထိန်းရခြင်းအတွက် အကြောင်းအရင်းများကို စတင်စိစစ်ကြသည်။ စတုတ္ထမြောက် ပညတ်တော်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်ကြောင်း သို့မဟုတ် ဥပုသ်နေ့ကို ပြောင်းလဲလိုက်ကြောင်း [၄၃၅] သမ္မာကျမ်းစာတွင် အထောက်အထားကို သူတို့မတွေ့ခဲ့ကြပါ။ သတ္တမနေ့ကို ပထမဦးဆုံး သန့်ရှင်းစေသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ဘယ်သောအခါမျှ ရုပ်သိမ်းခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို သိရှိပြီး လိုက်နာရန် ရိုးသားစွာ ရှာဖွေနေကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ယခုအခါတွင်မူ ကိုယ်တော်၏တရားတော်ကို ချိုးဖောက်သူများအဖြစ် ကိုယ့်ကိုယ်ကို မြင်လာကြသောအခါ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ပြည့်နှက်လာကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ဥပုသ်နေ့ကို သန့်ရှင်းစွာ စောင့်ထိန်းခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်အပေါ် သစ္စာရှိကြောင်းကို ပြသခဲ့ကြသည်။

The Spirit of God impressed the hearts of those students of His word. The conviction was urged upon them that they had ignorantly transgressed this precept by disregarding the Creator’s rest day. They began to examine the reasons for observing the first day of the week instead of the day which God had sanctified. They could find no [435] evidence in the Scriptures that the fourth commandment had been abolished, or that the Sabbath had been changed; the blessing which first hallowed the seventh day had never been removed. They had been honestly seeking to know and to do God’s will; now, as they saw themselves transgressors of His law, sorrow filled their hearts, and they manifested their loyalty to God by keeping His Sabbath holy.

သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းမှုများမှာ များပြားပြီး ပြင်းထန်လှသည်။ မြေကြီးဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာဌာန၏ ပုံသဏ္ဌာန် သို့မဟုတ် ပုံစံဖြစ်ပါက၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ သေတ္တာတော်ထဲတွင် ထားရှိသော ပညတ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ သေတ္တာတော်ထဲမှ ပညတ်တော်၏ အတိအကျတူသော ပုံတူဖြစ်ကြောင်းကို မည်သူမျှ ငြင်းဆို၍မရနိုင်ပေ။ ထို့ပြင် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ပတ်သက်သည့် အမှန်တရားကို လက်ခံခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်နှင့် စတုတ္ထမြောက် ပညတ်တော်၏ ဥပုသ်နေ့ကို လိုက်နာရမည့် တာဝန်ဝတ္တရားကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်ကိုလည်း မည်သူမျှ ငြင်းဆို၍မရနိုင်ပေ။ ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်ရွက်မှုကို ဖော်ပြသော သမ္မာကျမ်းစာကို ညီညွတ်စွာ ရှင်းပြချက်အပေါ် ပြင်းထန်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာသည့် ဆန့်ကျင်မှုများ၏ လျှို့ဝှက်ချက် တည်ရှိနေသည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သော တံခါးကို ပိတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော် ပိတ်ထားသော တံခါးကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် “ဖွင့်သောသူဖြစ်၍၊ အဘယ်သူမျှ မပိတ်နိုင်။ ပိတ်သောသူဖြစ်၍၊ အဘယ်သူမျှ မဖွင့်နိုင်” သော အရှင်က - “ကြည့်ရှုလော့၊ သင်၏ရှေ့မှာ တံခါးကိုငါဖွင့်ထားပြီ။ အဘယ်သူမျှ မပိတ်နိုင်။” ဟု ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၃:၇၊ ၈။ ခရစ်တော်သည် အသန့်ရှင်းဆုံးသောဌာန၏ တံခါး သို့မဟုတ် အမှုတော်ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာန၏ ထိုဖွင့်ထားသော တံခါးမှ အလင်းရောင် ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ စတုတ္ထမြောက် ပညတ်တော်သည် ထိုနေရာတွင် တည်ရှိနေသည့် ပညတ်တော်တွင် ပါဝင်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ ဘုရားသခင် တည်ထောင်ထားတော်မူသောအရာကို လူတစ်ဦးမျှ မဖြိုဖျက်နိုင်ပါ။

Many and earnest were the efforts made to overthrow their faith. None could fail to see that if the earthly sanctuary was a figure or pattern of the heavenly, the law deposited in the ark on earth was an exact transcript of the law in the ark in heaven; and that an acceptance of the truth concerning the heavenly sanctuary involved an acknowledgment of the claims of God’s law and the obligation of the Sabbath of the fourth commandment. Here was the secret of the bitter and determined opposition to the harmonious exposition of the Scriptures that revealed the ministration of Christ in the heavenly sanctuary. Men sought to close the door which God had opened, and to open the door which He had closed. But “He that openeth, and God’s Law Immutable 371 no man shutteth; and shutteth, and no man openeth,” had declared: “Behold, I have set before thee an open door, and no man can shut it.” Revelation 3:7, 8. Christ had opened the door, or ministration, of the most holy place, light was shining from that open door of the sanctuary in heaven, and the fourth commandment was shown to be included in the law which is there enshrined; what God had established, no man could overthrow.

ခရစ်တော်၏ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ပေးမှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော် ထာဝရတည်တံ့မှုနှင့် ပတ်သက်သည့် အလင်းကို လက်ခံခဲ့ကြသူများသည် ဤအချက်များသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ တွင် ဖော်ပြထားသည့် အမှန်တရားများဖြစ်ကြောင်း သိရှိလာကြသည်။ ဤအခန်းပါ သတင်းစကားများသည် သခင်ဘုရား၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းအတွက် ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူတို့ကို ပြင်ဆင်ပေးရန် ဖြစ်သည့် သုံးဆင့်ပါ သတိပေးချက် (နောက်ဆက်တွဲကို ကြည့်ပါ) ဖြစ်သည်။ “ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ချိန် ရောက်ပြီ” ဟူသော ကြေညာချက်သည် လူသားတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်ရွက်မှု၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းကို ညွှန်ပြနေသည်။ ၎င်းသည် ကယ်တင်ရှင်၏ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ပေးမှု ရပ်စဲပြီး မိမိ၏လူမျိုးတော်ကို မိမိထံတော်သို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်သို့ ပြန်လည်ကြွလာတော်မူမည့်အချိန်အထိ ကြေညာရမည့် အမှန်တရားကို ဟောကြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သော တရားစီရင်ခြင်းအမှုသည် အသက်ရှင်သူနှင့် သေလွန်သူ အားလုံး၏ အမှုကိစ္စများ မဆုံးဖြတ်ရသေးမီအထိ ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ကာလ (probation) မကုန်ဆုံးမီအထိ ဆက်လက်တည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် တရားစီရင်ခြင်းတွင် ရပ်တည်နိုင်ရန် ပြင်ဆင်နိုင်ကြစေရန်အတွက်၊ သတင်းစကားတွင် “ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ဘုန်းကြီးစေကြလော့၊” “ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ရေထွက်ရာစမ်းရေတွင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောသူကို ဝတ်ပြုကြလော့” ဟု မိန့်မှာထားသည်။ ဤသတင်းစကားများကို လက်ခံခြင်း၏ ရလဒ်ကို နှုတ်ကပါဌ်တော်တွင် ဤသို့ဖော်ပြထားသည် - “ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်၍၊ ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်းတရားကို ကျင့်သော သူတို့သည် ဤသူတို့ဖြစ်ကြ၏။” တရားစီရင်ခြင်းအတွက် အသင့်ပြင်ဆင်ရန်မှာ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို စောင့်ရှောက်ရန် လိုအပ်သည်။ ထိုပညတ်တော်သည် တရားစီရင်ရာတွင် လူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာအတွက် စံနှုန်းဖြစ်လိမ့်မည်။ တမန်တော်ပေါလုက “ပညတ်တရားကိုလွန်ကျူး၍ အပြစ်ရောက်သောသူအပေါင်းတို့သည်... ဘုရားသခင်သည် လူတို့၏လျှို့ဝှက်သောအရာတို့ကို ယေရှုခရစ်အားဖြင့် စစ်ကြောစီရင်တော်မူသောနေ့၌ ပညတ်တရားအတိုင်း စီရင်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။” ဟု ကြေညာထားသည်။ ထို့ပြင် “ပညတ်တရားကို နားထောင်သောသူတို့သည် တရားသဖြင့် စီရင်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်” ဟုလည်း ဆိုထားသည်။ ရောမ ၂:၁၂-၁၆။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် ယုံကြည်ခြင်းသည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်၊ အကြောင်းမူကား “ယုံကြည်ခြင်းမရှိလျှင် ဘုရားသခင်၏စိတ်တော်နှင့် မတွေ့နိုင်။” ထို့ပြင် “ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် မပြုမူသမျှသော အမှုတို့သည် အပြစ်ရှိကြ၏။” ဟု ဆိုထားသည်။ ဟေဗြဲ ၁၁:၆; ရောမ ၁၄:၂၃။

Those who had accepted the light concerning the mediation of Christ and the perpetuity of the law of God found that these were the truths presented in Revelation 14. The messages of this chapter constitute a threefold warning (see Appendix) which is to prepare the inhabitants of the earth for the Lord’s second coming. The announcement, “The hour of His judgment is come,” points to the closing work of Christ’s ministration for the salvation of men. It heralds a truth which must be proclaimed until the Saviour’s [436] intercession shall cease and He shall return to the earth to take His people to Himself. The work of judgment which began in 1844 must continue until the cases of all are decided, both of the living and the dead; hence it will extend to the close of human probation. That men may be prepared to stand in the judgment, the message commands them to “fear God, and give glory to Him,” “and worship Him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.” The result of an acceptance of these messages is given in the word: “Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.” In order to be prepared for the judgment, it is necessary that men should keep the law of God. That law will be the standard of character in the judgment. The apostle Paul declares: “As many as have sinned in the law shall be judged by the law, ... in the day when God shall judge the secrets of men by Jesus Christ.” And he says that “the doers of the law shall be justified.” Romans 2:12-16. Faith is essential in order to the keeping of the law of God; for “without faith it is impossible to please Him.” And “whatsoever is not of faith is sin.” Hebrews 11:6; Romans 14:23.

ပထမကောင်းကင်တမန်အားဖြင့် လူတို့ကို “ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ဘုန်းကြီးစေရန်” နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်အဖြစ် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် တိုက်တွန်းထားသည်။ ဤအရာကို ပြုလုပ်နိုင်ရန်အတွက် လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်ကို နာခံရမည် ဖြစ်သည်။ ပညာရှိက - “ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့၍ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်လော့။ ထိုသို့ပြုခြင်းသည် လူ၏ ဝတ္တရားအလုံးစုံဖြစ်၏။” ဟု ဆိုသည်။ ဒေသနာကျမ်း ၁၂:၁၃။ ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်ကို မနာခံလျှင် မည်သည့်ဝတ်ပြုမှုမျှ ဘုရားသခင်၏စိတ်တော်နှင့် မတွေ့နိုင်ပေ။ “ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းအမှုသည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်သောမေတ္တာဖြစ်၏။” “တရားစကားကို နားမထောင်ဘဲ ရှောင်သွားသောသူ၏ ဆုတောင်းခြင်းသည် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်၏။” ၁ ယောဟန် ၅:၃; သုတ္တံ ၂၈:၉။

By the first angel, men are called upon to “fear God, and give glory to Him” and to worship Him as the Creator of the heavens and the earth. In order to do this, they must obey His law. Says the wise man: “Fear God, and keep His commandments: for this is the whole duty of man.” Ecclesiastes 12:13. Without obedience to His 372 The Great Controversy commandments no worship can be pleasing to God. “This is the love of God, that we keep His commandments.” “He that turneth away his ear from hearing the law, even his prayer shall be abomination.” 1 John 5:3; Proverbs 28:9.

ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရမည့် တာဝန်သည် ကိုယ်တော်သည် ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်တော်မူပြီး အခြားသော သတ္တဝါအားလုံးသည် ကိုယ်တော်ကြောင့်သာ ဖြစ်တည်နေရသည်ဟူသော အချက်ပေါ်တွင် အခြေခံသည်။ သမ္မာကျမ်းစာတွင် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘုရားများထက် ကိုယ်တော်ကို ရိုသေလေးမြတ်၍ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြသည့်နေရာတိုင်း၌ ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းရှင်အစွမ်းသတ္တိကိုသာ အထောက်အထားအဖြစ် ကိုးကားဖော်ပြသည်။ “လူအမျိုးမျိုးတို့၏ ဘုရားတည်းဟူသော ကိုးကွယ်ရာအပေါင်းတို့သည် အချည်းနှီးဖြစ်ကြ၏။ ထာဝရဘုရားမူကား၊ ကောင်းကင်ဘုံကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။” ဆာလံ ၉၆:၅။ “သင်တို့သည် ငါ့ကို အဘယ်သူနှင့် ပုံပြကြမည်နည်း။ အဘယ်သူနှင့် တူစေကြမည်နည်း။ သန့်ရှင်းသောအရှင်က မိန့်တော်မူ၏။ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ကြလော့။ ဤအရာတို့ကို ဖန်ဆင်းသောသူကား အဘယ်သူနည်း။” “ကောင်းကင်ဘုံကို ဖန်ဆင်းသောသူ၊ မြေကြီးကို ပုံသွင်း၍ ပြုပြင်သော ဘုရားသခင်သည် ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ ငါသည် ထာဝရဘုရားဖြစ်၏။ ငါမှတစ်ပါး အခြားသောဘုရားမရှိ။” ဟေရှာယ ၄၀:၂၅၊ ၂၆; ၄၅:၁၈။ ဆာလံဆရာက - “ထာဝရဘုရားသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူသည်ကို သိမှတ်ကြလော့။ ငါတို့ကို ဖန်ဆင်းသောသူကား ကိုယ်တော်ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ကိုလည်း ငါတို့သည် ခံရကြ၏။” “လာကြ၊ ကိုယ်တော်ကို ကိုးကွယ်ဝပ်တွားကြကုန်အံ့။ ငါတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ဒူးထောက်ကြကုန်အံ့။” ဟု ဆိုသည်။ ဆာလံ ၁၀၀:၃; ၉၅:၆။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သော သန့်ရှင်းသူတို့က ကိုယ်တော်ကို အဘယ်ကြောင့် ချီးမွမ်းထိုက်ကြောင်းကို ဤသို့ဆိုသည် - “အို ငါတို့အရှင် ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်သည် အရာရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောကြောင့်၊ ဘုန်း၊ တန်ခိုး၊ ဂုဏ်အသရေတော်ကို ခံယူတော်မူထိုက်ပါ၏။” ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၄:၁၁။

The duty to worship God is based upon the fact that He is the Creator and that to Him all other beings owe their existence. And wherever, in the Bible, His claim to reverence and worship, above [437] the gods of the heathen, is presented, there is cited the evidence of His creative power. “All the gods of the nations are idols: but the Lord made the heavens.” Psalm 96:5. “To whom then will ye liken Me, or shall I be equal? saith the Holy One. Lift up your eyes on high, and behold who hath created these things.” “Thus saith the Lord that created the heavens; God Himself that formed the earth and made it: ... I am the Lord; and there is none else.” Isaiah 40:25, 26; 45:18. Says the psalmist: “Know ye that the Lord He is God: it is He that hath made us, and not we ourselves.” “O come, let us worship and bow down: let us kneel before the Lord our Maker.” Psalm 100:3; 95:6. And the holy beings who worship God in heaven state, as the reason why their homage is due to Him: “Thou art worthy, O Lord, to receive glory and honor and power: for Thou hast created all things.” Revelation 4:11.

ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ တွင် လူတို့ကို ဖန်ဆင်းရှင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် တိုက်တွန်းထားသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်အရ သုံးဆင့်ပါ သတင်းစကား၏ ရလဒ်အနေဖြင့် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို စောင့်ရှောက်သော လူစုတစ်ခုကို ဖော်ပြထားသည်။ ထိုပညတ်တော်များထဲမှ တစ်ခုသည် ဘုရားသခင်သည် ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်ကြောင်းကို တိုက်ရိုက်ညွှန်ပြနေသည်။ စတုတ္ထမြောက် ပညတ်တော်က - “သတ္တမနေ့မူကား၊ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။ ... အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့်တကွ အရပ်ရပ်တို့၌ ရှိသမျှတို့ကို ခြောက်ရက်တို့တွင် ဖန်ဆင်း၍ သတ္တမနေ့၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူ၏။ ထိုကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ဥပုသ်နေ့ကို ကောင်းကြီးပေး၍ သန့်ရှင်းစေတော်မူ၏။” ဟု ကြေညာသည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀:၁၀၊ ၁၁။ ဥပုသ်နေ့နှင့် ပတ်သက်၍ ထာဝရဘုရားက ၎င်းသည် “ငါသည် သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ဖြစ်ကြောင်းကို သင်တို့ သိမှတ်စေခြင်းငှာ၊ ငါနှင့် သင်တို့အကြား၌ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်၏” ဟု ဆက်လက်မိန့်တော်မူသည်။ ယေဇကျေလ ၂၀:၂၀။ ပေးထားသော အကြောင်းရင်းမှာ - “အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ခြောက်ရက်တို့တွင် ဖန်ဆင်း၍ သတ္တမနေ့၌ ငြိမ်ဝပ်စွာနေ၍ အားဖြည့်တော်မူ၏။” ဖြစ်သည်။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၁:၁၇။

In Revelation 14, men are called upon to worship the Creator; and the prophecy brings to view a class that, as the result of the threefold message, are keeping the commandments of God. One of these commandments points directly to God as the Creator. The fourth precept declares: “The seventh day is the Sabbath of the Lord thy God: ... for in six days the Lord made heaven and earth, the sea, and all that in them is, and rested the seventh day: wherefore the Lord blessed the Sabbath day, and hallowed it.” Exodus 20:10, 11. Concerning the Sabbath, the Lord says, further, that it is “a sign, ... that ye may know that I am the Lord your God.” Ezekiel 20:20. And the reason given is: “For in six days the Lord made heaven and earth, and on the seventh day He rested, and was refreshed.” Exodus 31:17.

“ဖန်ဆင်းခြင်း၏ အမှတ်တရဖြစ်သော ဥပုသ်နေ့၏ အရေးပါမှုမှာ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရခြင်း၏ မှန်ကန်သော အကြောင်းရင်းကို အမြဲအောက်မေ့နေစေရန် ဖြစ်သည်”— အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်ပြီး ငါတို့သည် ကိုယ်တော်၏ သတ္တဝါများ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ “ထို့ကြောင့် ဥပုသ်နေ့သည် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ် ဖြစ်နေသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ဤကြီးမားသောအမှန်တရားကို အထင်ရှားဆုံးသော နည်းလမ်းဖြင့် သင်ကြားပေးနေသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားမည်သည့်အရာမျှ ဤသို့မလုပ်နိုင်ပါ။ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း၏ မှန်ကန်သော အခြေခံသည် သတ္တမနေ့တွင်သာမက ဝတ်ပြုမှုအားလုံးတွင် ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် သတ္တဝါတို့အကြား ကွဲပြားခြားနားချက်တွင် တည်ရှိနေသည်။ ဤအရေးကြီးသော အချက်သည် မည်သည့်အခါမျှ ခေတ်မကုန်သင့်သလို၊ မည်သည့်အခါမျှ မေ့လျော့မသွားသင့်ပါ။”— ဂျေ.အန်. အန်ဒရူး၊ ဥပုသ်နေ့၏ သမိုင်း၊ အခန်း ၂၇။ ဘုရားသခင်သည် ဧဒင်ဥယျာဉ်တွင် ဥပုသ်နေ့ကို တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းသည် ဤအမှန်တရားကို လူတို့၏စိတ်ထဲတွင် အမြဲရှိနေစေရန် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖန်ဆင်းရှင်ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်သည် ကျွန်ုပ်တို့ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရမည့် အကြောင်းရင်းအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေသရွေ့၊ ဥပုသ်နေ့သည်လည်း ၎င်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာနှင့် အမှတ်တရအဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ ဥပုသ်နေ့ကို လူသားတိုင်းကသာ စောင့်ထိန်းခဲ့ကြမည်ဆိုလျှင် လူတို့၏ အတွေးအခေါ်နှင့် စိတ်နှလုံးတို့သည် ဖန်ဆင်းရှင်ကို ရိုသေလေးမြတ်၍ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် လမ်းပြပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူ၊ ဘုရားမရှိဟု ယုံကြည်သူ သို့မဟုတ် ယုံကြည်ခြင်းမရှိသူဟူ၍ လုံးဝရှိလာလိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် “ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ရေထွက်ရာစမ်းရေတွင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောသူ” ဖြစ်သည့် စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိကြောင်း နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းရန် လူတို့ကို အမိန့်ပေးထားသော သတင်းစကားသည် စတုတ္ထမြောက် ပညတ်တော်ကို အထူးသဖြင့် စောင့်ထိန်းရန် တိုက်တွန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

“The importance of the Sabbath as the memorial of creation is that it keeps ever present the true reason why worship is due to God”—because He is the Creator, and we are His creatures. “The Sabbath therefore lies at the very foundation of divine worship, for it teaches this great truth in the most impressive manner, and no other institution does this. The true ground of divine worship, not of that on the seventh day merely, but of all worship, is found in [438] the distinction between the Creator and His creatures. This great fact can never become obsolete, and must never be forgotten.”—J. N. Andrews, History of the Sabbath, chapter 27. It was to keep this truth ever before the minds of men, that God instituted the Sabbath in Eden; and so long as the fact that He is our Creator continues to be a reason why we should worship Him, so long the Sabbath will continue as its sign and memorial. Had the Sabbath been universally kept, man’s thoughts and affections would have been led to the Creator as the object of reverence and worship, and there would never have been an idolater, an atheist, or an infidel. The keeping of the Sabbath is a sign of loyalty to the true God, “Him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.” It follows that the message which commands men to worship God and keep His commandments will especially call upon them to keep the fourth commandment.

ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို စောင့်ရှောက်၍ ယေရှု၏ယုံကြည်ခြင်းတရား ရှိသူများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ တတိယကောင်းကင်တမန်က အခြားလူစုတစ်ခုကို ညွှန်ပြနေသည်။ ထိုသူတို့၏ အမှားများအတွက် လေးနက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတိပေးချက်ကို ဤသို့ဆိုထားသည် - “အကြင်သူသည် တိရစ္ဆာန်နှင့် သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်၍၊ သူ၏တံဆိပ်ကို မိမိနဖူး၌သော်လည်းကောင်း၊ လက်၌သော်လည်းကောင်း ခံယူလျှင်၊ ထိုသူသည် ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်စပျစ်ရည်ကို သောက်ရလိမ့်မည်။” ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄:၉၊ ၁၀။ ဤသတင်းစကားကို နားလည်ရန် အသုံးပြုထားသော သင်္ကေတများကို မှန်ကန်စွာ အနက်ဖွင့်ဆိုရန် လိုအပ်သည်။ တိရစ္ဆာန်၊ ရုပ်တု၊ တံဆိပ်တို့သည် အဘယ်အရာကို ကိုယ်စားပြုသနည်း။

In contrast to those who keep the commandments of God and have the faith of Jesus, the third angel points to another class, against whose errors a solemn and fearful warning is uttered: “If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God.” Revelation 14:9, 10. A correct interpretation of the symbols employed is necessary to an understanding of this message. What is represented by the beast, the image, the mark?

ဤသင်္ကေတများ ပါဝင်သော ပရောဖက်ပြုချက်၏ အစဉ်အဆက်သည် ခရစ်တော်ကို မွေးဖွားစဉ်က ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည့် နဂါးနှင့်အတူ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂ တွင် စတင်ခဲ့သည်။ နဂါးသည် စာတန်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုထားသည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂:၉)၊ ကယ်တင်ရှင်ကို အသေခံစေရန် ဟေရုဒ်မင်းကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သူမှာ စာတန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခရစ်ယာန်ခေတ်၏ ပထမရာစုနှစ်များအတွင်း ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတော်တို့အား စစ်ပြုရာတွင် စာတန်၏ အဓိကအမှုဆောင်မှာ ရောမအင်ပါယာ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုခေတ်က တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘာသာရေး (paganism) သည် လွှမ်းမိုးနေသော ဘာသာရေး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နဂါးသည် အဓိကအားဖြင့် စာတန်ကို ကိုယ်စားပြုသော်လည်း၊ ဒုတိယအဆင့်အနေဖြင့်မူ ၎င်းသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ရောမအင်ပါယာ၏ သင်္ကေတ ဖြစ်သည်။

The line of prophecy in which these symbols are found begins with Revelation 12, with the dragon that sought to destroy Christ at His birth. The dragon is said to be Satan (Revelation 12:9); he it was that moved upon Herod to put the Saviour to death. But the chief agent of Satan in making war upon Christ and His people during the first centuries of the Christian Era was the Roman Empire, in which paganism was the prevailing religion. Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.

အခန်း ၁၃ (အပိုဒ် ၁-၁၀) တွင် “ကျားသစ်နှင့်တူသော” အခြား တိရစ္ဆာန်တစ်ခုအကြောင်း ဖော်ပြထားပြီး၊ နဂါးက ၎င်းအား “မိမိ၏တန်ခိုး၊ ရာဇပလ္လင်နှင့် ကြီးမားသော အခွင့်အာဏာကို” ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ပရိုတက်စတင့် အများစု ယုံကြည်ကြသည့်အတိုင်း၊ ဤသင်္ကေတသည် ရှေးရောမအင်ပါယာ၏ တန်ခိုး၊ ရာဇပလ္လင်နှင့် အခွင့်အာဏာကို ဆက်ခံခဲ့သော ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒ (papacy) ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ကျားသစ်နှင့်တူသော တိရစ္ဆာန်နှင့် ပတ်သက်၍ ဤသို့ကြေညာထားသည် - “ထိုတိရစ္ဆာန်သည် ကြီးစွာသောစကားနှင့် ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားသောစကားကို ပြောတတ်သောခံတွင်းကို ရရှိ၏။ ... ထိုတိရစ္ဆာန်သည် ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားလျက်၊ ဘုရားသခင်၏နာမတော်၊ ဗိမာန်တော်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌နေသော သူတို့ကို ပြစ်မှားစကားပြောဆိုခြင်းငှာ ခံတွင်းကိုဖွင့်၏။ ထိုတိရစ္ဆာန်သည် သန့်ရှင်းသူတို့နှင့် စစ်ပြု၍ အောင်နိုင်သောအခွင့်ကို ရရှိ၏။ လူအမျိုးမျိုး၊ ဘာသာစကားအမျိုးမျိုး၊ လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို အုပ်စိုးရသော အခွင့်ကိုလည်း ရရှိ၏။” ဒံယေလ ၇ တွင်ဖော်ပြထားသော ဦးချိုငယ်နှင့် ပတ်သက်သည့် ဖော်ပြချက်နှင့် များစွာတူညီသည့် ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒကို ညွှန်ပြနေခြင်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပါ။

In chapter 13 (verses 1-10) is described another beast, “like unto [439] a leopard,” to which the dragon gave “his power, and his seat, and great authority.” This symbol, as most Protestants have believed, 374 The Great Controversy represents the papacy, which succeeded to the power and seat and authority once held by the ancient Roman empire. Of the leopardlike beast it is declared: “There was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies.... And he opened his mouth in blasphemy against God, to blaspheme His name, and His tabernacle, and them that dwell in heaven. And it was given unto him to make war with the saints, and to overcome them: and power was given him over all kindreds, and tongues, and nations.” This prophecy, which is nearly identical with the description of the little horn of Daniel 7, unquestionably points to the papacy.

“ထိုတိရစ္ဆာန်သည် လ $၄၂$ လပတ်လုံး စိုးစံရသော အခွင့်ကို ရရှိ၏။” ပရောဖက်က - “သူ၏ဦးခေါင်းတို့တွင် တစ်ခုသည် အသေခံရလုအောင် ဒဏ်ရာရသည်ကို ငါမြင်၏။” ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် - “အချုပ်အနှောင်ခံရစေသောသူသည် အချုပ်အနှောင်ခံရလိမ့်မည်။ ထားနှင့်သတ်သောသူသည် ထားနှင့်အသတ်ခံရလိမ့်မည်။” ဟုလည်း ဆိုထားသည်။ လ $၄၂$ လသည် ဒံယေလ ၇ တွင်ဖော်ပြထားသော “အချိန်၊ အချိန်ကာလနှင့် အချိန်တစ်ဝက်” ဖြစ်သည့် သုံးနှစ်ခွဲ သို့မဟုတ် ၁၂၆၀ ရက်နှင့် တူညီသည်။ ထိုကာလမှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒက ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မည့် အချိန်ကာလ ဖြစ်သည်။ ယခင်အခန်းများတွင် ဖော်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း၊ ဤကာလသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော အေဒီ ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းသည် ပြင်သစ်တပ်မတော်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒသည် သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိခဲ့ကာ “အချုပ်အနှောင်ခံရစေသောသူသည် အချုပ်အနှောင်ခံရလိမ့်မည်” ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခဲ့သည်။

“Power was given unto him to continue forty and two months.” And, says the prophet, “I saw one of his heads as it were wounded to death.” And again: “He that leadeth into captivity shall go into captivity: he that killeth with the sword must be killed with the sword.” The forty and two months are the same as the “time and times and the dividing of time,” three years and a half, or 1260 days, of Daniel 7 - - the time during which the papal power was to oppress God’s people. This period, as stated in preceding chapters, began with the supremacy of the papacy, A.D. 538, and terminated in 1798. At that time the pope was made captive by the French army, the papal power received its deadly wound, and the prediction was fulfilled, “He that leadeth into captivity shall go into captivity.”

ဤနေရာတွင် အခြားသင်္ကေတတစ်ခုကို ထပ်မံမိတ်ဆက်ထားသည်။ ပရောဖက်က - “ငါသည် မြေကြီးထဲက တက်လာသော အခြားတိရစ္ဆာန်ကို မြင်ရ၏။ သူသည် သိုးသငယ်ကဲ့သို့ ဦးချိုနှစ်ခုရှိ၏။” အပိုဒ် ၁၁။ ဤတိရစ္ဆာန်၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် သူ၏ပေါ်ပေါက်လာပုံ နှစ်ခုစလုံးက ဤတိရစ္ဆာန် ကိုယ်စားပြုသော နိုင်ငံသည် ယခင်ကဖော်ပြခဲ့သော သင်္ကေတများဖြင့် တင်စားထားသော နိုင်ငံများနှင့် မတူကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးခဲ့သော ကြီးမားသည့် နိုင်ငံတော်များသည် ပရောဖက်ဒံယေလအား “ကောင်းကင်လေ လေးပါးတို့သည် ကြီးစွာသောပင်လယ်၌ တိုက်မိကြသောအခါ” ပေါ်ပေါက်လာသည့် သားရဲတိရစ္ဆာန်များအဖြစ် [၄၄၀] ပြသခဲ့သည်။ ဒံယေလ ၇:၂။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇ တွင် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက ရေပြင်များသည် “လူမျိုး၊ လူအစုအဝေး၊ တိုင်းနိုင်ငံနှင့် ဘာသာစကား အမျိုးမျိုးတို့ကို” ကိုယ်စားပြုကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇:၁၅။ လေသည် ပဋိပက္ခ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်လေ လေးပါးသည် ကြီးစွာသောပင်လယ်၌ တိုက်မိခြင်းသည် နိုင်ငံများက အာဏာရရှိရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် တော်လှန်ခြင်းတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

At this point another symbol is introduced. Says the prophet: “I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb.” Verse 11. Both the appearance of this beast and the manner of its rise indicate that the nation which it represents is unlike those presented under the preceding symbols. The great kingdoms that have ruled the world were presented to the [440] prophet Daniel as beasts of prey, rising when “the four winds of the heaven strove upon the great sea.” Daniel 7:2. In Revelation 17 an angel explained that waters represent “peoples, and multitudes, and nations, and tongues.” Revelation 17:15. Winds are a symbol of strife. The four winds of heaven striving upon the great sea represent the terrible scenes of conquest and revolution by which kingdoms have attained to power.

သို့သော် သိုးသငယ်ကဲ့သို့ ဦးချိုရှိသော တိရစ္ဆာန်သည် “မြေကြီးထဲက တက်လာသည်ကို” မြင်ရသည်။ အခြားနိုင်ငံများကို ဖြိုဖျက်၍ မိမိကိုယ်ကို တည်ထောင်ခြင်းထက်၊ ဤသင်္ကေတဖြင့် ကိုယ်စားပြုသော နိုင်ငံသည် ယခင်က လူမရှိသော နယ်မြေတွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ ကြီးထွားလာရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် “လူမျိုး၊ လူအစုအဝေး၊ တိုင်းနိုင်ငံနှင့် ဘာသာစကား အမျိုးမျိုးတို့” ဟူသော ရှေးခေတ်ကမ္ဘာ၏ ရှုပ်ထွေးပြီး ရုန်းကန်နေရသော နိုင်ငံများကြားတွင် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း မဖြစ်နိုင်ပါ။ ၎င်းကို အနောက်ဘက်တိုက်ကြီးတွင် ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

But the beast with lamblike horns was seen “coming up out of the earth.” Instead of overthrowing other powers to establish itself, the nation thus represented must arise in territory previously unoccupied and grow up gradually and peacefully. It could not, then, arise among the crowded and struggling nationalities of the Old World—that turbulent sea of “peoples, and multitudes, and nations, and tongues.” It must be sought in the Western Continent.

၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာသစ်၏ မည်သည့်နိုင်ငံက အာဏာရရှိလာပြီး၊ အင်အားကြီးမားမှုနှင့် ကြီးမြတ်မှုတို့ကို ကတိပေးကာ ကမ္ဘာကြီး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိနေသနည်း။ သင်္ကေတ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်တွင် မည်သည့်သံသယမှ မရှိပါ။ နိုင်ငံတစ်ခုသာလျှင် ဤပရောဖက်ပြုချက်၏ သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသည်၊ ၎င်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို ထင်ရှားစွာ ညွှန်ပြနေသည်။ ဤနိုင်ငံ၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုနှင့် ကြီးထွားလာမှုကို ဖော်ပြရာတွင် သမ္မာကျမ်းစာ ရေးသားသူ၏ အတွေးအခေါ်နှင့် စကားလုံးအတိုင်းပင် ဟောပြောသူနှင့် သမိုင်းဆရာတို့က မရည်ရွယ်ဘဲ အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ တိရစ္ဆာန်သည် “မြေကြီးထဲက တက်လာသည်ကို” မြင်ရသည်။ ဘာသာပြန်သူများ၏ အဆိုအရ ဤနေရာတွင် “တက်လာသည်” ဟူသော စကားလုံးသည် အဓိပ္ပာယ်အားဖြင့် “အပင်ကဲ့သို့ ကြီးထွားလာသည် သို့မဟုတ် ပေါက်လာသည်” ဟု ဆိုလိုသည်။ ငါတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အတိုင်း၊ နိုင်ငံသည် ယခင်က လူမရှိသော နယ်မြေတွင် ပေါ်ပေါက်လာရမည် ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုကို ဖော်ပြသည့် ထင်ရှားသော စာရေးဆရာတစ်ဦးက “ဘာမှမရှိသောနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်” အကြောင်းကို ရေးသားခဲ့ပြီး၊ “အပင်မျိုးစေ့လေးတစ်ခုကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာဖြင့် အင်ပါယာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။— ဂျီ.အေ. တောင်းဆက်၊ ကမ္ဘာသစ်နှင့် ကမ္ဘာဟောင်းကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်း၊ စာမျက်နှာ ၄၆၂။ ၁၈၅၀ ခုနှစ်က ဥရောပဂျာနယ်တစ်ခုတွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို “ပေါ်ထွက်လာနေသည့်” နှင့် “ကမ္ဘာမြေ၏ ငြိမ်သက်မှုကြားတွင် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ၎င်း၏အာဏာနှင့် ဂုဏ်ယူမှုကို တိုးပွားစေနေသည့်” အံ့ဖွယ်အင်ပါယာတစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့သည်။— ဒဗလင် နေရှင်း။

What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America. Again and again the thought, almost the exact words, of the sacred writer has been unconsciously employed by the orator and the historian in describing the rise and growth of this nation. The beast was seen “coming up out of the earth;” and, according to the translators, the word here rendered “coming up” literally signifies “to grow or spring up as a plant.” And, as we have seen, the nation must arise in territory previously unoccupied. A prominent writer, describing the rise of the United States, speaks of “the mystery of her coming forth from vacancy,“ and says: “Like a silent seed we grew into empire.”—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. A European journal in 1850 spoke of the United States as a wonderful empire, which was “emerging,” and “amid the silence of the earth daily adding to its power and pride.”—The Dublin Nation.

အက်ဒဝပ် အဲဗရက်က ဤနိုင်ငံကို တည်ထောင်သူများအကြောင်း ဟောပြောရာတွင် ဤသို့ဆိုခဲ့သည် - [၄၄၁] “သူတို့သည် လိုင်ဒင်မြို့ရှိ အသင်းတော်လေးတစ်ခုက စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း လွတ်လပ်စွာ ကိုးကွယ်နိုင်မည့်၊ အထီးကျန်မှုကြောင့် ဘေးကင်းပြီး ရှာဖွေရခက်သည့် နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့ကြသလော။ သူတို့သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ သိမ်းပိုက်ခြင်းအားဖြင့် ... လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အလံတော်ကို သယ်ဆောင်သွားခဲ့ကြသည့် ထိုကြီးမားသော ဒေသများကို ကြည့်ကြလော့!”— ပလီးမောက်၊ မက်ဆာချူးဆက်တွင် ဟောပြောခဲ့သော မိန့်ခွန်း၊ ဒီဇင်ဘာ ၂၂၊ ၁၈၂၄၊ စာမျက်နှာ ၁၁။

Edward Everett, in an oration on the Pilgrim founders of this nation, said: [441] “Did they look for a retired spot, inoffensive for its obscurity, and safe in its remoteness, where the little church of Leyden might enjoy the freedom of conscience? Behold the mighty regions over which, in peaceful conquest, ... they have borne the banners of the cross!”— Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.

“သူသည် သိုးသငယ်ကဲ့သို့ ဦးချိုနှစ်ခုရှိ၏။” သိုးသငယ်ကဲ့သို့ ဦးချိုများသည် လူငယ်ဘဝ၊ အပြစ်ကင်းစင်မှုနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုကို ဖော်ပြနေပြီး၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် “တက်လာသော” အဖြစ် ပရောဖက်အား ပြသခဲ့သည့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ကောင်းစွာ ကိုယ်စားပြုသည်။ အမေရိကသို့ ပထမဆုံး ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လာပြီး တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုတို့၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုနှင့် ဘုန်းကြီးတို့၏ သည်းမခံနိုင်မှုတို့မှ လွတ်မြောက်ရာကို ရှာဖွေခဲ့သည့် ခရစ်ယာန်ဒုက္ခသည်များထဲတွင် နိုင်ငံသားနှင့် ဘာသာရေး လွတ်လပ်ခွင့်ဟူသော ကျယ်ပြန့်သည့် အခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် အစိုးရတစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသူများစွာ ပါဝင်သည်။ သူတို့၏ အမြင်များသည် “လူသားတိုင်းသည် တန်းတူဖန်ဆင်းခြင်းခံရသည်” နှင့် “အသက်ရှင်ခြင်း၊ လွတ်လပ်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေခြင်း” ဟူသော ပေးအပ်ထားသည့် အခွင့်အရေးရှိသည်ဆိုသည့် ကြီးမြတ်သောအမှန်တရားကို ဖော်ပြထားသည့် လွတ်လပ်ရေး ကြေညာစာတမ်းတွင် နေရာယူခဲ့သည်။ အခြေခံဥပဒေက ပြည်သူတို့အား ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့်ရရန် အာမခံချက်ပေးထားပြီး၊ ပြည်သူတို့၏ မဲဆန္ဒဖြင့် ရွေးကောက်တင်မြှောက်ထားသော ကိုယ်စားလှယ်များက ဥပဒေများကို ပြဋ္ဌာန်းပြီး အုပ်ချုပ်ရမည်ဟု ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ ဘာသာရေး ယုံကြည်မှု လွတ်လပ်ခွင့်ကိုလည်း ပေးအပ်ထားပြီး၊ လူတိုင်းသည် မိမိ၏သိစိတ်အတိုင်း ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခွင့် ရှိသည်။ ပြည်သူ့အုပ်ချုပ်ရေးစနစ် (Republicanism) နှင့် ပရိုတက်စတင့်ဝါဒတို့သည် နိုင်ငံ၏ အခြေခံမူဝါဒများ ဖြစ်လာသည်။ ဤမူဝါဒများသည် နိုင်ငံ၏ အာဏာနှင့် ကြွယ်ဝချမ်းသာမှု၏ လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်သည်။ ခရစ်ယာန်လောက တစ်ခွင်လုံးမှ ဖိနှိပ်ခံရသူများနှင့် အောက်ခြေလူတန်းစားများသည် ဤနိုင်ငံကို စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။ သန်းပေါင်းများစွာသော လူတို့သည် ဤနိုင်ငံ၏ ကမ်းခြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အင်အားအကြီးဆုံး နိုင်ငံများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လာခဲ့သည်။

“And he had two horns like a lamb.” The lamblike horns indicate youth, innocence, and gentleness, fitly representing the character of the United States when presented to the prophet as “coming up” in 1798. Among the Christian exiles who first fled to America and sought an asylum from royal oppression and priestly intolerance were many who determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty. Their views found place in the Declaration of Independence, which sets forth the great truth that “all men are created equal” and endowed with the inalien 376 The Great Controversy able right to “life, liberty, and the pursuit of happiness.” And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity. The oppressed and downtrodden throughout Christendom have turned to this land with interest and hope. Millions have sought its shores, and the United States has risen to a place among the most powerful nations of the earth.

သို့သော် သိုးသငယ်ကဲ့သို့ ဦးချိုရှိသော တိရစ္ဆာန်သည် “နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆို၏။ သူသည် မိမိရှေ့မှာရှိသော ပထမတိရစ္ဆာန်၏ တန်ခိုးအာဏာရှိသမျှကို သုံး၍၊ ထိုတိရစ္ဆာန်နှင့် သူ၏သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာသည် ပျောက်ကင်းသွားသည်ကို မြေကြီးနှင့် မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူတို့အား ကိုးကွယ်စေ၏။ ... မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူတို့အား၊ ထားနှင့်ဒဏ်ရာရ၍ အသက်ရှင်သေးသော တိရစ္ဆာန်၏ ရုပ်တုကို လုပ်စေဟု မိန့်တော်မူ၏။” ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃:၁၁-၁၄။

But the beast with lamblike horns “spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed; ... saying to them that dwell on the earth, [442] that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live.” Revelation 13:11-14.

သင်္ကေတ၏ သိုးသငယ်ကဲ့သို့ ဦးချိုများနှင့် နဂါးအသံသည် ဤသို့ကိုယ်စားပြုသည့် နိုင်ငံ၏ လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် ပြောဆိုမှုတို့အကြား ထင်ရှားသော ဆန့်ကျင်မှုတစ်ခုကို ညွှန်ပြနေသည်။ နိုင်ငံ၏ “ပြောဆိုခြင်း” သည် ၎င်း၏ ဥပဒေပြုရေးနှင့် တရားစီရင်ရေး အာဏာပိုင်များ၏ လုပ်ဆောင်ချက် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော လုပ်ဆောင်ချက်များဖြင့် ၎င်းသည် မိမိ၏ မူဝါဒအဖြစ် ထုတ်ပြန်ထားသည့် လွတ်လပ်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသော မူဝါဒများကို လိမ်ညာပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် “နဂါးကဲ့သို့” ပြောဆိုပြီး “ပထမတိရစ္ဆာန်၏ တန်ခိုးအာဏာရှိသမျှကို” အသုံးပြုမည်ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက်သည် နဂါးနှင့် ကျားသစ်ကဲ့သို့ တိရစ္ဆာန်တို့က ကိုယ်စားပြုသော နိုင်ငံများတွင် ပြသခဲ့သည့် သည်းမခံနိုင်မှုနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းစိတ်ဓာတ် ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဦးချိုနှစ်ခုရှိသော တိရစ္ဆာန်သည် “မြေကြီးနှင့် မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူတို့အား ပထမတိရစ္ဆာန်ကို ကိုးကွယ်စေ၏” ဟူသော ဖော်ပြချက်က ဤနိုင်ငံ၏ အခွင့်အာဏာကို ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒအပေါ် ရိုသေလေးမြတ်မှု ပြုလုပ်စေမည့် အရာတစ်ခုခုကို အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်စေရန် အသုံးပြုမည်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

The lamblike horns and dragon voice of the symbol point to a striking contradiction between the professions and the practice of the nation thus represented. The “speaking” of the nation is the action of its legislative and judicial authorities. By such action it will give the lie to those liberal and peaceful principles which it has put forth as the foundation of its policy. The prediction that it will speak “as a dragon” and exercise “all the power of the first beast” plainly foretells a development of the spirit of intolerance and persecution that was manifested by the nations represented by the dragon and the leopardlike beast. And the statement that the beast with two horns “causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast” indicates that the authority of this nation is to be exercised in enforcing some observance which shall be an act of homage to the papacy.

ထိုသို့သော လုပ်ဆောင်ချက်သည် ဤအစိုးရ၏ မူဝါဒများ၊ ၎င်း၏ လွတ်လပ်သော အဖွဲ့အစည်းများ၏ သဘောသဘာဝ၊ လွတ်လပ်ရေး ကြေညာစာတမ်း၏ တိုက်ရိုက်နှင့် လေးနက်သော ကတိကဝတ်များ၊ နှင့် အခြေခံဥပဒေတို့နှင့် တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်နေသည်။ နိုင်ငံကို တည်ထောင်သူတို့သည် အသင်းတော်၏ ဘက်မှ Secular (လောကီဆိုင်ရာ) အခွင့်အာဏာကို အသုံးပြုခြင်း၏ မလွှဲမရှောင်သာသော ရလဒ်ဖြစ်သည့် သည်းမခံနိုင်မှုနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ကာကွယ်ရန် ပညာရှိစွာ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ အခြေခံဥပဒေတွင် “ကွန်ဂရက်လွှတ်တော်သည် ဘာသာရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ဥပဒေတစ်စုံတစ်ရာ ပြဋ္ဌာန်းခြင်း မပြုရ၊ သို့မဟုတ် ဘာသာရေး လွတ်လပ်စွာ ကိုးကွယ်မှုကို ပိတ်ပင်ခြင်း မပြုရ” ဟု ပြဋ္ဌာန်းထားပြီး၊ “အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ မည်သည့်ရုံး သို့မဟုတ် အများပြည်သူဆိုင်ရာ တာဝန်အတွက်မဆို ဘာသာရေးစစ်ဆေးချက်ကို အရည်အချင်းအဖြစ် လိုအပ်ချက်ထားရှိခြင်း မပြုရ” ဟု ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။ နိုင်ငံ၏ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ကာကွယ်ပေးထားသည့် ဤအကာအကွယ်များကို အတိအလင်း ချိုးဖောက်မှသာလျှင်၊ မည်သည့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းကိုမဆို အာဏာပိုင်များက အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသို့သော လုပ်ဆောင်ချက်၏ မညီမျှမှုသည် သင်္ကေတတွင် ဖော်ပြထားသည်ထက် ပိုမိုကြီးမားခြင်း မရှိပါ။ ၎င်းသည် နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုသော သိုးသငယ်ကဲ့သို့ ဦးချိုရှိသော တိရစ္ဆာန်ပင် ဖြစ်သည်— အပြောအားဖြင့် စင်ကြယ်၊ နူးညံ့ပြီး အန္တရာယ်ကင်းသော်လည်း နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုသည်။

Such action would be directly contrary to the principles of this government, to the genius of its free institutions, to the direct and solemn avowals of the Declaration of Independence, and to the Constitution. The founders of the nation wisely sought to guard against the employment of secular power on the part of the church, with its inevitable result—intolerance and persecution. The Constitution provides that “Congress shall make no law respecting an God’s Law Immutable 377 establishment of religion, or prohibiting the free exercise thereof,” and that “no religious test shall ever be required as a qualification to any office or public trust under the United States.” Only in flagrant violation of these safeguards to the nation’s liberty, can any religious observance be enforced by civil authority. But the inconsistency of such action is no greater than is represented in the symbol. It is the beast with lamblike horns—in profession pure, gentle, and harmless—that speaks as a dragon.

“Saying to them that dwell on the earth, that they should make an [443] image to the beast.” Here is clearly presented a form of government in which the legislative power rests with the people, a most striking evidence that the United States is the nation denoted in the prophecy. But what is the “image to the beast”? and how is it to be formed? The image is made by the two-horned beast, and is an image to the beast. It is also called an image of the beast. Then to learn what the image is like and how it is to be formed we must study the characteristics of the beast itself—the papacy.

“မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူတို့အား သားရဲ၏ရုပ်တုကို ဖန်ဆင်းကြရန် ပြောဆို၏။” ဤနေရာတွင် ဥပဒေပြုအာဏာသည် ပြည်သူတို့၌ တည်ရှိသော အစိုးရပုံစံတစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ တင်ပြထားပြီး၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ပရောဖက်ပြုချက်၌ ဖော်ပြထားသော နိုင်ငံဖြစ်ကြောင်း အထင်ရှားဆုံး သက်သေအထောက်အထားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် “သားရဲ၏ရုပ်တု” ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ ၎င်းကို မည်သို့ ဖန်ဆင်းမည်နည်း။ ထိုရုပ်တုကို ဦးချိုနှစ်ချောင်းပါသော သားရဲက ဖန်ဆင်းခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သားရဲ၏ရုပ်တု ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သားရဲ၏ရုပ်ပုံဟုလည်း ခေါ်ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုရုပ်တုသည် မည်သို့ဖြစ်သည်ကို လေ့လာရန်နှင့် မည်သို့ ဖန်ဆင်းမည်ကို သိရှိရန်အတွက် သားရဲကိုယ်တိုင်၏ ဝိသေသလက္ခဏာများဖြစ်သော ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ် (the papacy) ကို ကျွန်ုပ်တို့ လေ့လာရမည် ဖြစ်သည်။

When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of “heresy.” In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends.

အစောပိုင်းအသင်းတော်သည် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်သတင်း (ဧဝံဂေလိတရား) ၏ ရိုးရှင်းမှုမှ သွေဖည်ပြီး လူမျိုးခြားတို့၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို လက်ခံကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် ပျက်စီးလာသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်နှင့် တန်ခိုးကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ ပြည်သူတို့၏ အသိစိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန်အတွက် လောကီအာဏာပိုင်တို့၏ ထောက်ပံ့မှုကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ ရလဒ်မှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် နိုင်ငံတော်၏ အာဏာကို ထိန်းချုပ်ကာ မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်များ၊ အထူးသဖြင့် “ဘာသာရေးအယူမှားခြင်း” (heresy) ကို အပြစ်ပေးရန်အတွက် အသုံးပြုသော အသင်းတော်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် သားရဲ၏ရုပ်တုကို ဖန်ဆင်းရန်မှာ ဘာသာရေးအာဏာသည် အရပ်ဘက်အစိုးရကို ထိန်းချုပ်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သို့မှသာ နိုင်ငံတော်၏ အာဏာကို အသင်းတော်က မိမိ၏ရည်ရွယ်ချက်များ အောင်မြင်စေရန် အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

Whenever the church has obtained secular power, she has employed it to punish dissent from her doctrines. Protestant churches that have followed in the steps of Rome by forming alliance with worldly powers have manifested a similar desire to restrict liberty of conscience. An example of this is given in the long-continued persecution of dissenters by the Church of England. During the sixteenth and seventeenth centuries, thousands of nonconformist ministers were forced to flee from their churches, and many, both of pastors and people, were subjected to fine, imprisonment, torture, and martyrdom. 378 The Great Controversy

အသင်းတော်သည် လောကီအာဏာကို ရရှိသည့်အခါတိုင်း၊ မိမိ၏ အယူဝါဒကို ဆန့်ကျင်သူများကို အပြစ်ပေးရန်အတွက် ထိုအာဏာကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ရောမ၏ခြေရာကို နင်းပြီး လောကီအာဏာပိုင်များနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းအားဖြင့် ရောမ၏လမ်းစဉ်အတိုင်း လိုက်သော ပရိုတက်စတင့်အသင်းတော်များသည်လည်း အသိစိတ်လွတ်လပ်ခွင့်ကို ကန့်သတ်လိုသော ဆန္ဒရှိကြောင်း ပြသခဲ့ကြသည်။ ၎င်း၏ သာဓကတစ်ခုမှာ အင်္ဂလန်အသင်းတော် (Church of England) က ဆန့်ကျင်သူများကို ကြာရှည်စွာ ဖိနှိပ်ညှဉ်းပန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၁၆ ရာစုနှင့် ၁၇ ရာစုအတွင်း၌ မူလအယူဝါဒကို လက်မခံသော အသင်းတော်ဝင် သင်းအုပ်ဆရာ ထောင်ပေါင်းများစွာသည် မိမိတို့၏ အသင်းတော်များမှ ထွက်ပြေးရန် အတင်းအကျပ် စေခိုင်းခံခဲ့ရပြီး၊ သင်းအုပ်ဆရာများနှင့် အသင်းတော်ဝင် အများအပြားမှာ ငွေဒဏ်၊ ထောင်ဒဏ်၊ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုနှင့် အာဇာနည်ဖြစ်ခြင်းတို့နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရသည်။ ၃၇၈ ကမ္ဘာ့အငြင်းပွားမှု (The Great Controversy)

It was apostasy that led the early church to seek the aid of the civil government, and this prepared the way for the development of the papacy—the beast. Said Paul: “There” shall “come a falling [444] away, ... and that man of sin be revealed.” 2 Thessalonians 2:3. So apostasy in the church will prepare the way for the image to the beast.

အစောပိုင်းအသင်းတော်ကို အရပ်ဘက်အစိုးရ၏ အကူအညီကို ရှာဖွေစေခဲ့ခြင်းမှာ ဘာသာတရားမှ သွေဖည်ခြင်း (apostasy) ဖြစ်ပြီး၊ ဤအရာသည် သားရဲဖြစ်သော ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ် ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် လမ်းခင်းပေးခဲ့သည်။ တမန်တော်ပေါလုက “ဘာသာတရားမှ သွေဖည်ခြင်း [444] ဖြစ်လာလိမ့်မည် ... ထိုအခါ ဒုစရိုက်လူသည် ထင်ရှားလိမ့်မည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ (သက်သာလောနိတ်ဩဝါဒစာဒုတိယစောင် ၂:၃)။ ထို့အတူ အသင်းတော်အတွင်း၌ ဘာသာတရားမှ သွေဖည်ခြင်းသည် သားရဲ၏ရုပ်တုအတွက် လမ်းခင်းပေးလိမ့်မည်။

The Bible declares that before the coming of the Lord there will exist a state of religious declension similar to that in the first centuries. “In the last days perilous times shall come. For men shall be lovers of their own selves, covetous, boasters, proud, blasphemers, disobedient to parents, unthankful, unholy, without natural affection, trucebreakers, false accusers, incontinent, fierce, despisers of those that are good, traitors, heady, high-minded, lovers of pleasures more than lovers of God; having a form of godliness, but denying the power thereof.” 2 Timothy 3:1-5. “Now the Spirit speaketh expressly, that in the latter times some shall depart from the faith, giving heed to seducing spirits, and doctrines of devils.” 1 Timothy 4:1. Satan will work “with all power and signs and lying wonders, and with all deceivableness of unrighteousness.” And all that “received not the love of the truth, that they might be saved,” will be left to accept “strong delusion, that they should believe a lie.” 2 Thessalonians 2:9-11. When this state of ungodliness shall be reached, the same results will follow as in the first centuries.

သခင်ဘုရား ကြွလာတော်မမူမီကာလတွင် ပထမရာစုနှစ်များကဲ့သို့ ဘာသာရေးယိုယွင်းမှု အခြေအနေမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သမ္မာကျမ်းစာက ကြေညာထားသည်။ “နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ခက်ခဲသောအချိန်ကာလ ရောက်လိမ့်မည်။ လူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ချစ်သောသူ၊ ငွေကို တပ်မက်သောသူ၊ ဝါကြွားသောသူ၊ ထောင်လွှားသောသူ၊ ဘုရားသခင်ကို ကဲ့ရဲ့သောသူ၊ မိဘစကားကို နားမထောင်သောသူ၊ ကျေးဇူးတရားကို မသိသောသူ၊ သန့်ရှင်းခြင်းမရှိသောသူ၊ မိသားစုမေတ္တာမရှိသောသူ၊ မသင့်မြတ်နိုင်သောသူ၊ မိမိအပြစ်ကို သူတစ်ပါးအပေါ်ပုံချသောသူ၊ ကာမဂုဏ်ကို မချုပ်တည်းနိုင်သောသူ၊ ကြမ်းတမ်းသောသူ၊ ကောင်းသောသူတို့ကို မုန်းသောသူ၊ သစ္စာဖောက်သောသူ၊ မိုက်ရူးရဲသောသူ၊ မာနထောင်လွှားသောသူ၊ ဘုရားသခင်ကိုချစ်ခြင်းထက် ကာမဂုဏ်ကိုသာ၍ ချစ်သောသူဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ဟန်ရှိသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ငြင်းပယ်သောသူ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။” (တိမောသေဩဝါဒစာဒုတိယစောင် ၃:၁-၅)။ “နောက်ဆုံးသောကာလ၌ လူအချို့တို့သည် လှည့်ဖြားတတ်သော နတ်ဆိုးတို့၏ စကားကို နားထောင်၍ အယူဝါဒ အမှားများကို ယုံကြည်သဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းတရားကို စွန့်ပစ်ကြလိမ့်မည်ဟု ဝိညာဉ်တော်သည် အတိအလင်း မိန့်တော်မူ၏။” (တိမောသေဩဝါဒစာပထမစောင် ၄:၁)။ စာတန်သည် “တန်ခိုးအမျိုးမျိုး၊ နိမိတ်လက္ခဏာအမျိုးမျိုး၊ အံ့ဖွယ်အမှုအမျိုးမျိုးတို့နှင့်လည်းကောင်း၊ မတရားသော လှည့်ဖြားခြင်း အမျိုးမျိုးတို့နှင့်လည်းကောင်း” လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်။ “ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်စေခြင်းငှါ သမ္မာတရားကို နှစ်သက်သောစိတ်မရှိသောသူ” အပေါင်းတို့သည် “မုသားစကားကို ယုံကြည်စေခြင်းငှါ” ပြင်းထန်သော လှည့်ဖြားခြင်းကို လက်ခံကြလိမ့်မည်။ (သက်သာလောနိတ်ဩဝါဒစာဒုတိယစောင် ၂:၉-၁၁)။ ဤကဲ့သို့ ဘုရားမဲ့ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ ပထမရာစုနှစ်များကဲ့သို့သော ရလဒ်များ ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

The wide diversity of belief in the Protestant churches is regarded by many as decisive proof that no effort to secure a forced uniformity can ever be made. But there has been for years, in churches of the Protestant faith, a strong and growing sentiment in favor of a union based upon common points of doctrine. To secure such a union, the discussion of subjects upon which all were not agreed—however important they might be from a Bible standpoint—must necessarily be waived.

ပရိုတက်စတင့်အသင်းတော်များရှိ ကျယ်ပြန့်သော ယုံကြည်ချက် ကွဲပြားမှုများကို လူအများက အတင်းအကျပ် စည်းလုံးညီညွတ်စေရန် ကြိုးပမ်းမှုမျိုး မည်သည့်အခါမျှ ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြတ်သားသော အထောက်အထားအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။ သို့သော် ပရိုတက်စတင့် ယုံကြည်ခြင်း အသင်းတော်များတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာကပင် အယူဝါဒဆိုင်ရာ တူညီသော အချက်အလက်များအပေါ် အခြေခံသည့် ပေါင်းစည်းမှုကို ထောက်ခံသော ပြင်းထန်ပြီး တိုးပွားလာသည့် သဘောထားမျိုး ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပေါင်းစည်းမှုကို ရရှိရန်အတွက်၊ သမ္မာကျမ်းစာရှုထောင့်မှ မည်မျှပင် အရေးကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ အားလုံး သဘောမတူသော အကြောင်းအရာများကို ဆွေးနွေးခြင်းမှ မလွဲမသွေ ရှောင်ကြဉ်ရမည် ဖြစ်သည်။

Charles Beecher, in a sermon in the year 1846, declared that the ministry of “the evangelical Protestant denominations” is “not only formed all the way up under a tremendous pressure of merely human fear, but they live, and move, and breathe in a state of things radically corrupt, and appealing every hour to every baser element [445] of their nature to hush up the truth, and bow the knee to the power of apostasy. Was not this the way things went with Rome? Are we not living her life over again? And what do we see just ahead? Another general council! A world’s convention! Evangelical alliance, and universal creed!”—Sermon on “The Bible a Sufficient Creed,” delivered at Fort Wayne, Indiana, Feb. 22, 1846. When this shall be gained, then, in the effort to secure complete uniformity, it will be only a step to the resort to force.

ချားလ်စ် ဘိချာ (Charles Beecher) သည် ၁၈၄၆ ခုနှစ်တွင် ဟောကြားသော တရားဒေသနာ၌ “ဧဝံဂေလိ ပရိုတက်စတင့် ဂိုဏ်းဂဏများ” ၏ သင်းအုပ်ဝန်ဆောင်မှုသည် “လူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်သာမကဘဲ အမြစ်တွယ်နေသော အလွန်အမင်း အကျင့်ပျက်ခြစားသည့် အခြေအနေများတွင် နေထိုင်လှုပ်ရှား အသက်ရှင်နေကြရပြီး၊ သမ္မာတရားကို ဖုံးကွယ်ရန်နှင့် ဘာသာတရားမှ သွေဖည်ခြင်း၏ အာဏာကို ဒူးထောက်စေရန် မိမိတို့၏ သဘာဝအလျောက် ရှိသော အောက်ကျနောက်ကျဖြစ်သည့် အစိတ်အပိုင်းများကို [445] အချိန်တိုင်း လှုံ့ဆော်ခံနေရသည်။ ရောမမြို့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များမှာ ဤအတိုင်းပင် မဟုတ်လော။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူမ၏ ဘဝကို ထပ်မံ၍ ဖြတ်သန်းနေကြသည် မဟုတ်လော။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေ့တွင် ဘာကို မြင်နေရသနည်း။ အခြားသော အထွေထွေကောင်စီတစ်ခု၊ ကမ္ဘာ့ညီလာခံတစ်ခု၊ ဧဝံဂေလိ မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် စကြဝဠာဆိုင်ရာ ယုံကြည်ချက်စာတမ်းတစ်ခု!” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ — ၁၈၄၆ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် အင်ဒီယားနားပြည်နယ်၊ ဖို့တ်ဝိန်းမြို့၌ ဟောကြားသော “သမ္မာကျမ်းစာသည် လုံလောက်သော ယုံကြည်ချက်စာတမ်း ဖြစ်သည်” ခေါင်းစဉ်ဖြင့် တရားဒေသနာ။ ဤအရာကို ရရှိသည့်အခါ၊ အပြည့်အဝ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ရရှိရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် အင်အားသုံးခြင်းဆီသို့ တစ်လှမ်းသာ လိုတော့မည်ဖြစ်သည်။

When the leading churches of the United States, uniting upon such points of doctrine as are held by them in common, shall influence the state to enforce their decrees and to sustain their institutions, then Protestant America will have formed an image of the Roman hierarchy, and the infliction of civil penalties upon dissenters will inevitably result.

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ဦးဆောင်အသင်းတော်များသည် ၎င်းတို့၏ တူညီသော အယူဝါဒများအပေါ် အခြေခံ၍ စည်းလုံးကြပြီးနောက်၊ နိုင်ငံတော်အား ၎င်းတို့၏ အမိန့်များကို ပြဋ္ဌာန်းစေရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ အဖွဲ့အစည်းများကို ထောက်ပံ့ပေးရန် လွှမ်းမိုးလာသောအခါ၊ ထိုအခါ ပရိုတက်စတင့် အမေရိကသည် ရောမ၏ အဆင့်ဆင့်သော အုပ်ချုပ်ရေးစနစ် (hierarchy) ၏ ရုပ်တုကို ဖန်ဆင်းပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်ဖြစ်ကာ၊ ဆန့်ကျင်သူများအပေါ် အရပ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပြစ်ဒဏ်များ ချမှတ်ခြင်းသည်လည်း မလွဲမသွေ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

The beast with two horns “causeth [commands] all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads: and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.” Revelation 13:16, 17. The third angel’s warning is: “If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God.” “The beast” mentioned in this message, whose worship is enforced by the two-horned beast, is the first, or leopardlike beast of Revelation 13—the papacy. The “image to the beast” represents that form of apostate Protestantism which will be developed when the Protestant churches shall seek the aid of the civil power for the enforcement of their dogmas. The “mark of the beast” still remains to be defined.

ဦးချိုနှစ်ချောင်းပါသော သားရဲသည် “အငယ်အကြီး၊ ဆင်းရဲချမ်းသာ၊ လွတ်လပ်သောသူ၊ ကျွန်ခံသောသူတည်းဟူသော လူအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ လက်ယာလက်၌သော်လည်းကောင်း၊ နဖူး၌သော်လည်းကောင်း၊ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံစေရန်လည်းကောင်း၊ ထိုတံဆိပ်ပါသောသူ၊ သားရဲ၏နာမကို ခံသောသူ၊ သားရဲ၏နာမဂဏန်းကို ခံသောသူမှတစ်ပါး အဘယ်သူမျှ ဝယ်ခြင်း၊ ရောင်းခြင်းကို မပြုနိုင်စေရန်လည်းကောင်း စီရင် [အမိန့်ပေး] ၏။” (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃:၁၆၊ ၁၇)။ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတိပေးချက်မှာ “အကြင်သူသည် သားရဲနှင့်သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်၍၊ မိမိနဖူး၌သော်လည်းကောင်း၊ လက်၌သော်လည်းကောင်း တံဆိပ်ကို ခံယူလျှင်၊ ထိုသူသည် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်စပျစ်ရည်ကို သောက်ရလိမ့်မည်။” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤသတင်းစကားတွင် ဖော်ပြထားသော “သားရဲ” သည် ဦးချိုနှစ်ချောင်းပါသော သားရဲက ကိုးကွယ်ရန် အတင်းအကျပ်ပြုသည့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃ အခန်းပါ ပထမသားရဲ သို့မဟုတ် ကျားသစ်ကဲ့သို့သော သားရဲ—ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ် ဖြစ်သည်။ “သားရဲ၏ရုပ်တု” သည် ပရိုတက်စတင့်အသင်းတော်များက မိမိတို့၏ အယူဝါဒများကို ပြဋ္ဌာန်းရန် အရပ်ဘက်အာဏာ၏ အကူအညီကို ရှာဖွေသောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဘာသာတရားမှ သွေဖည်သော ပရိုတက်စတင့်ဝါဒပုံစံကို ကိုယ်စားပြုသည်။ “သားရဲ၏တံဆိပ်” သည် မည်သည်ကို ဆိုလိုသနည်းဟူသည်မှာ ဆက်လက်၍ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

After the warning against the worship of the beast and his image the prophecy declares: “Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.” Since those who keep God’s commandments are thus placed in contrast with those that worship the beast and his image and receive his mark, it follows that the keeping of God’s law, on the one hand, and its violation, on the other, [446] will make the distinction between the worshipers of God and the worshipers of the beast.

သားရဲနှင့် သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ခြင်းအတွက် သတိပေးပြီးနောက် ပရောဖက်ပြုချက်က “ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်၍၊ ယေရှုကို ယုံကြည်သောသူတို့သည် ဤသူတို့ဖြစ်ကြ၏” ဟု ကြေညာသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်သူများသည် သားရဲနှင့်သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ပြီး သူ၏တံဆိပ်ကို ခံယူသူများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသောကြောင့်၊ တစ်ဖက်တွင် ဘုရားသခင်၏ တရားတော်ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် အခြားတစ်ဖက်တွင် ၎င်းကို ချိုးဖောက်ခြင်းသည် [446] ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူများနှင့် သားရဲကို ကိုးကွယ်သူများကြားတွင် ခြားနားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

The special characteristic of the beast, and therefore of his image, is the breaking of God’s commandments. Says Daniel, of the little horn, the papacy: “He shall think to change times and the law.” Daniel 7:25, R.V. And Paul styled the same power the “man of sin,” who was to exalt himself above God. One prophecy is a complement of the other. Only by changing God’s law could the papacy exalt itself above God; whoever should understandingly keep the law as thus changed would be giving supreme honor to that power by which the change was made. Such an act of obedience to papal laws would be a mark of allegiance to the pope in the place of God.

သားရဲ၏ အထူးဝိသေသလက္ခဏာမှာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူ၏ရုပ်တုတွင်လည်း ထိုလက္ခဏာမျိုး ရှိသည်။ ဒံယေလသည် ဦးချိုငယ် သို့မဟုတ် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်အကြောင်းကို “သူသည် အချိန်ကာလနှင့် တရားတော်ကို ပြောင်းလဲရန် စိတ်ကူးလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည်။ (ဒံယေလ ၇:၂၅)။ တမန်တော်ပေါလုသည်လည်း ထိုတူညီသောအာဏာကို ဘုရားသခင်ထက် မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်သော “ဒုစရိုက်လူ” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခုသည် အခြားတစ်ခု၏ ဖြည့်စွက်ချက် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ တရားတော်ကို ပြောင်းလဲခြင်းအားဖြင့်သာလျှင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်သည် ဘုရားသခင်ထက် မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ပြောင်းလဲထားသော တရားတော်ကို နားလည်လျက် စောင့်ရှောက်သူမည်သူမဆိုသည် ထိုပြောင်းလဲမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သော အာဏာကို အမြင့်ဆုံး ဂုဏ်ပြုရာရောက်ပေလိမ့်မည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ဥပဒေများကို ထိုကဲ့သို့ နာခံခြင်းသည် ဘုရားသခင်နေရာတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးကို သစ္စာခံခြင်း၏ တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

The papacy has attempted to change the law of God. The second commandment, forbidding image worship, has been dropped from the law, and the fourth commandment has been so changed as to authorize the observance of the first instead of the seventh day as the Sabbath. But papists urge, as a reason for omitting the second commandment, that it is unnecessary, being included in the first, and that they are giving the law exactly as God designed it to be understood. This cannot be the change foretold by the prophet. An intentional, deliberate change is presented: “He shall think to change the times and the law.” The change in the fourth commandment exactly fulfills the prophecy. For this the only authority claimed is that of the church. Here the papal power openly sets itself above God.

ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်သည် ဘုရားသခင်၏ တရားတော်ကို ပြောင်းလဲရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကို တားမြစ်သော ဒုတိယပညတ်ချက်ကို တရားတော်မှ ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး၊ စတုတ္ထပညတ်ချက်ကိုမူ သတ္တမနေ့ (စနေနေ့) အစား ပထမနေ့ (တနင်္ဂနွေနေ့) ကို ဥပုသ်နေ့အဖြစ် စောင့်ရှောက်ရန် ခွင့်ပြုချက်ပေးသည့်ပုံစံမျိုးဖြင့် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ သို့သော် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးကို ထောက်ခံသူများက ဒုတိယပညတ်ချက်ကို ဖယ်ရှားရခြင်းမှာ ပထမပညတ်ချက်တွင် ပါဝင်ပြီးဖြစ်၍ မလိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်ထားသည့်အတိုင်း တရားတော်ကို ပေးအပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်ဟု အကြောင်းပြကြသည်။ ဤအရာသည် ပရောဖက်က ကြိုတင်ပြောကြားထားသော ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ၊ တမင်တကာ ပြောင်းလဲခြင်းမှာ “သူသည် အချိန်ကာလနှင့် တရားတော်ကို ပြောင်းလဲရန် စိတ်ကူးလိမ့်မည်” ဟူသည် ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထပညတ်ချက်၌ ပြောင်းလဲခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုချက်ကို အတိအကျ ပြည့်စုံစေသည်။ ဤအရာအတွက် အခိုင်အမာ ပြောဆိုသော တစ်ခုတည်းသော အာဏာမှာ အသင်းတော်၏ အာဏာဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အာဏာသည် ဘုရားသခင်ထက် မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစွာ ချီးမြှောက်ထားသည်။

While the worshipers of God will be especially distinguished by their regard for the fourth commandment,—since this is the sign of His creative power and the witness to His claim upon man’s reverence and homage,—the worshipers of the beast will be distinguished by their efforts to tear down the Creator’s memorial, to exalt the institution of Rome. It was in behalf of the Sunday that popery first [447] asserted its arrogant claims (see Appendix); and its first resort to the power of the state was to compel the observance of Sunday as “the Lord’s day.” But the Bible points to the seventh day, and not to the first, as the Lord’s day. Said Christ: “The Son of man is Lord also of the Sabbath.” The fourth commandment declares: “The seventh day is the Sabbath of the Lord.” And by the prophet Isaiah the Lord designates it: “My holy day.” Mark 2:28; Isaiah 58:13.

ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သူများသည် စတုတ္ထပညတ်ချက်ကို လေးစားခြင်းအားဖြင့် အထူးခြားဆုံးဖြစ်လာမည့်အချိန်တွင်—၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဖန်ဆင်းရှင်တန်ခိုး၏ တံဆိပ်ဖြစ်ပြီး လူသားတို့၏ ရိုသေလေးစားမှုနှင့် ဝတ်ပြုမှုအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်ကို သက်သေခံသောကြောင့် ဖြစ်သည်—သားရဲကို ကိုးကွယ်သူများသည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ အမှတ်တရကို ဖျက်ဆီးရန်နှင့် ရောမ၏ ထုံးတမ်းကို ချီးမြှောက်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းဖြင့် ထင်ရှားလာလိမ့်မည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်က ပထမဆုံး [447] မောက်မာသော အခိုင်အမာ ပြောဆိုချက်များကို တနင်္ဂနွေနေ့အတွက် စတင်အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် (နောက်ဆက်တွဲကို ကြည့်ပါ)။ နိုင်ငံတော်၏ အာဏာကို ပထမဆုံး အသုံးပြုခြင်းမှာလည်း တနင်္ဂနွေနေ့ကို “သခင်ဘုရား၏နေ့” အဖြစ် စောင့်ရှောက်ရန် အတင်းအကျပ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သမ္မာကျမ်းစာက သတ္တမနေ့ကိုသာ သခင်ဘုရား၏နေ့အဖြစ် ညွှန်ပြပြီး ပထမနေ့ကို မဟုတ်ပေ။ ခရစ်တော်က “လူသားသည် ဥပုသ်နေ့၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ စတုတ္ထပညတ်ချက်က “သတ္တမနေ့သည် ထာဝရဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်သည်” ဟု ကြေညာထားသည်။ ပရောဖက် ဟေရှာယမှတစ်ဆင့် ထာဝရဘုရားက “ငါ၏ သန့်ရှင်းသောနေ့” ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ (မာကု ၂:၂၈၊ ဟေရှာယ ၅၈:၁၃)။

The claim so often put forth that Christ changed the Sabbath is disproved by His own words. In His Sermon on the Mount He said: “Think not that I am come to destroy the law, or the prophets: I am not come to destroy, but to fulfill. For verily I say unto you, Till heaven and earth pass, one jot or one tittle shall in no wise pass from the law, till all be fulfilled. Whosoever therefore shall break one of these least commandments, and shall teach men so, he shall be called the least in the kingdom of heaven: but whosoever shall do and teach them, the same shall be called great in the kingdom of heaven,” Matthew 5:17-19.

ခရစ်တော်သည် ဥပုသ်နေ့ကို ပြောင်းလဲခဲ့သည်ဟု မကြာခဏ အခိုင်အမာ ပြောဆိုချက်များကို ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များက ငြင်းပယ်ထားသည်။ တောင်ပေါ်တရားတော်၌ ကိုယ်တော်က “ငါသည် ပညတ်တရားတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ပရောဖက်တို့၏ စကားကိုလည်းကောင်း ဖျက်ပယ်ခြင်းငှါ လာသည်ဟု မထင်ကြနှင့်။ ဖျက်ပယ်ခြင်းငှါ မဟုတ်၊ ပြည့်စုံစေခြင်းငှါ လာသတည်း။ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမပျက်စီးမီကာလပတ်လုံး၊ ပညတ်တရား၌ပါသော အက္ခရာတစ်လုံးမျှ၊ အမှတ်အသားတစ်စုံတစ်ခုမျှ မပျက်စီးဘဲ အကုန်အစင် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။ ထိုကြောင့် အကြင်သူသည် ဤပညတ်ချက်ငယ်တို့တွင် တစ်ခုကို ဖျက်ဆီး၍ လူတို့ကိုလည်း ထိုနည်းတူ ပြုစေခြင်းငှါ ဆုံးမ၏၊ ထိုသူသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၌ အငယ်ဆုံးသောသူဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ အကြင်သူမူကား၊ ထိုပညတ်ချက်တို့ကို ကျင့်၍ လူတို့ကိုလည်း ကျင့်စေခြင်းငှါ ဆုံးမ၏၊ ထိုသူသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၌ ကြီးမြတ်သောသူဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။” (မဿဲ ၅:၁၇-၁၉) ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

It is a fact generally admitted by Protestants that the Scriptures give no authority for the change of the Sabbath. This is plainly stated in publications issued by the American Tract Society and the American Sunday School Union. One of these works acknowledges “the complete silence of the New Testament so far as any explicit command for the Sabbath [Sunday, the first day of the week] or definite rules for its observance are concerned.”—George Elliott, The Abiding Sabbath, page 184.

သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဥပုသ်နေ့ကို ပြောင်းလဲရန် အခွင့်အာဏာ မပေးထားကြောင်းကို ပရိုတက်စတင့်အများစုက ဝန်ခံထားသည့်အချက်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို American Tract Society နှင့် American Sunday School Union တို့မှ ထုတ်ဝေသော စာပေများတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ စာအုပ်တစ်အုပ်တွင် “ဥပုသ်နေ့ [တနင်္ဂနွေနေ့၊ တစ်ပတ်၏ ပထမနေ့] အတွက် ပြတ်သားသော အမိန့်တော် သို့မဟုတ် ၎င်းကို စောင့်ရှောက်ရန် သတ်မှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျမ်းသစ်ကျမ်းမြတ်တွင် အပြည့်အဝ ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်း” ကို ဝန်ခံထားသည်။ — ဂျော့ခ်ျ အဲလိယော့တ်၊ The Abiding Sabbath၊ စာမျက်နှာ ၁၈၄။

Another says: “Up to the time of Christ’s death, no change had been made in the day;” and, “so far as the record shows, they [the apostles] did not ... give any explicit command enjoining the abandonment of the seventh-day Sabbath, and its observance on the first day of the week.”—A. E. Waffle, The Lord’s Day, pages 186-188.

အခြားစာအုပ်တစ်အုပ်တွင်လည်း “ခရစ်တော် သေလွန်သည့်အချိန်အထိ နေ့ရက်၌ မည်သည့်အပြောင်းအလဲမျှ မရှိခဲ့ပါ၊” နှင့် “မှတ်တမ်းများအရ ၎င်းတို့ [တမန်တော်များ] သည် ... သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့ကို စွန့်ပယ်ပြီး ပထမနေ့တွင် စောင့်ရှောက်ရမည်ဟု ပြတ်သားသော အမိန့်ကို မပေးခဲ့ပါ” ဟု ဆိုထားသည်။ — အေ. အီး. ဝပ်ဖယ်လ်၊ The Lord’s Day၊ စာမျက်နှာ ၁၈၆-၁၈၈။

Roman Catholics acknowledge that the change of the Sabbath was made by their church, and declare that Protestants by observing the Sunday are recognizing her power. In the Catholic Catechism of Christian Religion, in answer to a question as to the day to be observed in obedience to the fourth commandment, this statement is made: “During the old law, Saturday was the day sanctified; but the church, instructed by Jesus Christ, and directed by the Spirit of God, has substituted Sunday for Saturday; so now we sanctify the first, not the seventh day. Sunday means, and now is, the day of the Lord.”

ရောမကက်သလစ်များသည် ဥပုသ်နေ့ကို ပြောင်းလဲခြင်းမှာ ၎င်းတို့၏ အသင်းတော်က ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံကြပြီး၊ ပရိုတက်စတင့်များသည် တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းဖြင့် ရောမ၏အာဏာကို အသိအမှတ်ပြုနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကြေညာကြသည်။ ကက်သလစ် ခရစ်ယာန်ဘာသာရေး ကျမ်းစာငယ် (Catholic Catechism of Christian Religion) တွင် စတုတ္ထပညတ်ချက်ကို နာခံ၍ စောင့်ရှောက်ရမည့်နေ့နှင့် ပတ်သက်သည့် မေးခွန်း၏ အဖြေတွင် ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်– “ရှေးတရားတော်လက်ထက်တွင် စနေနေ့သည် သန့်ရှင်းသောနေ့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယေရှုခရစ်တော်၏ သွန်သင်မှုနှင့် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းပြမှုဖြင့် အသင်းတော်က စနေနေ့နေရာတွင် တနင်္ဂနွေနေ့ကို အစားထိုးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် သတ္တမနေ့မဟုတ်ဘဲ ပထမနေ့ကို သန့်ရှင်းစေကြသည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဆိုသည်မှာ သခင်ဘုရား၏နေ့ ဖြစ်သည်၊ ယခုလည်း ဖြစ်နေသည်။”

As the sign of the authority of the Catholic Church, papist writers cite “the very act of changing the Sabbath into Sunday, which Protestants allow of; ... because by keeping Sunday, they acknowledge the church’s power to ordain feasts, and to command them under sin.”— Henry Tuberville, An Abridgment of the Christian Doctrine, page 58. What then is the change of the Sabbath, but the sign, or mark, of the authority of the Roman Church—“the mark of the beast”?

ကက်သလစ်အသင်းတော်၏ အာဏာကို ပြသသော တံဆိပ်အနေဖြင့်၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ကို ထောက်ခံသူ စာရေးဆရာများက “ဥပုသ်နေ့ကို တနင်္ဂနွေနေ့အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သော လုပ်ရပ်သည် ပရိုတက်စတင့်များ ခွင့်ပြုထားသည့်အရာ ဖြစ်သည်၊ ... အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းအားဖြင့် ပွဲတော်များကို သတ်မှတ်ရန်နှင့် အပြစ်၏အောက်တွင် အမိန့်ပေးရန် အသင်းတော်၏ အာဏာကို ၎င်းတို့က အသိအမှတ်ပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်” ဟု ကိုးကားကြသည်။ — ဟင်နရီ တာဘာဗီးလ်၊ An Abridgment of the Christian Doctrine၊ စာမျက်နှာ ၅၈။ သို့ဆိုလျှင် ဥပုသ်နေ့ကို ပြောင်းလဲခြင်းသည် ရောမအသင်းတော်၏ အာဏာကို ပြသသော အမှတ်အသား သို့မဟုတ် “သားရဲ၏တံဆိပ်” မဟုတ်ပါက အဘယ်နည်း။

The Roman Church has not relinquished her claim to supremacy; and when the world and the Protestant churches accept a sabbath of her creating, while they reject the Bible Sabbath, they virtually admit this assumption. They may claim the authority of tradition and of the Fathers for the change; but in so doing they ignore the very principle which separates them from Rome—that “the Bible, and the Bible only, is the religion of Protestants.” The papist can see that they are deceiving themselves, willingly closing their eyes to the facts in the case. As the movement for Sunday enforcement gains favor, he rejoices, feeling assured that it will eventually bring the whole Protestant world under the banner of Rome.

ရောမအသင်းတော်သည် မိမိ၏ အမြင့်ဆုံးအာဏာကို တောင်းဆိုထားသည့် အခိုင်အမာ ပြောဆိုချက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ခြင်း မရှိပေ။ ကမ္ဘာကြီးနှင့် ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များသည် သမ္မာကျမ်းစာပါ ဥပုသ်နေ့ကို ငြင်းပယ်ပြီး ရောမအသင်းတော်က ဖန်တီးလိုက်သော ဥပုသ်နေ့ကို လက်ခံသည့်အခါ၊ ၎င်းတို့သည် ဤယူဆချက်ကို လက်တွေ့အားဖြင့် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုအပြောင်းအလဲအတွက် အစဉ်အလာနှင့် ခေတ်ဦးခရစ်ယာန်ဖခင်များ၏ အခွင့်အာဏာကို ကိုးကားနိုင်သော်လည်း၊ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့အား ရောမနှင့် ကွဲပြားစေသော အခြေခံသဘောတရားကို လျစ်လျူရှုရာရောက်သည်၊ ထိုအခြေခံသဘောတရားမှာ “သမ္မာကျမ်းစာနှင့် သမ္မာကျမ်းစာသာလျှင် ပရိုတက်စတင့်တို့၏ ဘာသာတရားဖြစ်သည်” ဟူသည် ဖြစ်သည်။ ရောမ၏အာဏာကို ထောက်ခံသူသည် ၎င်းတို့ကိုယ်ကိုကိုယ် လှည့်ဖြားနေကြပြီး၊ ဖြစ်ရပ်မှန်များကို သိလျက်နှင့် မျက်စိမှိတ်နေကြသည်ကို မြင်နိုင်သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ကို အတင်းအကျပ် စောင့်ရှောက်စေရန် လှုပ်ရှားမှုသည် အရှိန်အဟုန် ရလာသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ပရိုတက်စတင့် လောကတစ်ခုလုံးကို ရောမ၏အလံအောက်သို့ ခေါ်ဆောင်လာလိမ့်မည်ဟု သူက ဝမ်းမြောက်နေသည်။

Romanists declare that “the observance of Sunday by the Protestants is an homage they pay, in spite of themselves, to the authority of the [Catholic] Church.”—Mgr. Segur, Plain Talk About the Protestantism of Today, page 213. The enforcement of Sundaykeeping on the part of Protestant churches is an enforcement of the worship of the papacy—of the beast. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false instead of the true Sabbath are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. But in the very act of enforcing a religious duty by secular power, the churches would themselves form an image to the beast; hence the enforcement of Sundaykeeping in the United States would be an enforcement of the worship of the beast and his image.

ကက်သလစ်များက “ပရိုတက်စတင့်တို့က တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းသည် ၎င်းတို့သဘောဆန္ဒနှင့် ဆန့်ကျင်သော်လည်း [ကက်သလစ်] အသင်းတော်၏ အာဏာကို ဂုဏ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်” ဟု ကြေညာကြသည်။ — အမ်ဂျီ. ဆီဂါး၊ Plain Talk About the Protestantism of Today၊ စာမျက်နှာ ၂၁၃။ ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များမှ တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ရှောက်စေရန် အတင်းအကျပ် ပြုခြင်းသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ် သို့မဟုတ် သားရဲကို ကိုးကွယ်စေရန် အတင်းအကျပ်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထပညတ်ချက်၏ တောင်းဆိုချက်ကို နားလည်သော်လည်း အမှန်တရားဥပုသ်နေ့အစား အတုအယောင်ကို စောင့်ရှောက်ရန် ရွေးချယ်သူများသည် ထိုပညတ်ချက်ကို အမိန့်ပေးခဲ့သည့် တစ်ခုတည်းသော အာဏာကို ဂုဏ်ပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘာသာရေးတာဝန်တစ်ခုကို အရပ်ဘက်အာဏာဖြင့် အတင်းအကျပ် ပြုသည့် လုပ်ရပ်သည် အသင်းတော်များက သားရဲ၏ရုပ်တုကို ဖန်ဆင်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်မည်။ ထို့ကြောင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ကို အတင်းအကျပ် စောင့်ရှောက်စေခြင်းသည် သားရဲနှင့် သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်စေရန် အတင်းအကျပ်ပြုခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။

But Christians of past generations observed the Sunday, supposing that in so doing they were keeping the Bible Sabbath; and there are now true Christians in every church, not excepting the Roman Catholic communion, who honestly believe that Sunday is the Sabbath of divine appointment. God accepts their sincerity of purpose and their integrity before Him. But when Sunday observance shall be enforced by law, and the world shall be enlightened concerning the obligation of the true Sabbath, then whoever shall transgress the command of God, to obey a precept which has no higher authority than that of Rome, will thereby honor popery above God. He is paying homage to Rome and to the power which enforces the institution ordained by Rome. He is worshiping the beast and his image. As men then reject the institution which God has declared to be the sign of His authority, and honor in its stead that which Rome has chosen as the token of her supremacy, they will thereby accept the sign of allegiance to Rome—“the mark of the beast.” And it is not until the issue is thus plainly set before the people, and they are brought to choose between the commandments of God and the commandments of men, that those who continue in transgression will receive “the mark of the beast.”

သို့သော် ရှေးယခင် မျိုးဆက်များမှ ခရစ်ယာန်များသည် တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ရှောက်ခြင်းဖြင့် သမ္မာကျမ်းစာပါ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ရှောက်နေသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ရောမကက်သလစ် အသင်းတော် အပါအဝင် အသင်းတော်တိုင်းတွင် တနင်္ဂနွေနေ့သည် ဘုရားသခင် သတ်မှတ်ထားသော ဥပုသ်နေ့ ဖြစ်သည်ဟု ရိုးသားစွာ ယုံကြည်သော စစ်မှန်သည့် ခရစ်ယာန်များ ယခုလည်း ရှိနေသည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ ရိုးသားသော ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ကိုယ်တော်ရှေ့မှောက်၌ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို လက်ခံတော်မူသည်။ သို့သော် တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ရှောက်ရန် ဥပဒေဖြင့် အတင်းအကျပ် ပြဋ္ဌာန်းသည့်အခါနှင့် အမှန်တရား ဥပုသ်နေ့၏ တာဝန်ဝတ္တရားနှင့် ပတ်သက်၍ ကမ္ဘာကြီးကို အသိပေးသည့်အခါ၊ ရောမ၏အာဏာထက် မပိုသော သတ်မှတ်ချက်ကို နာခံရန် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်သူတိုင်းသည် ဘုရားသခင်ထက် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ကို ဂုဏ်ပြုရာရောက်ပေလိမ့်မည်။ သူသည် ရောမနှင့် ရောမက သတ်မှတ်ထားသော အဖွဲ့အစည်းကို အတင်းအကျပ် ပြဋ္ဌာန်းသော အာဏာကို ဂုဏ်ပြုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သားရဲနှင့် သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က မိမိ၏အာဏာ၏ တံဆိပ်ဟု ကြေညာထားသော အဖွဲ့အစည်းကို ငြင်းပယ်ပြီး၊ ရောမက သူမ၏ အမြင့်ဆုံးအာဏာ၏ လက္ခဏာအဖြစ် ရွေးချယ်ထားသော အရာကို ဂုဏ်ပြုသည့်အခါ၊ ၎င်းတို့သည် ရောမကို သစ္စာခံခြင်း၏ တံဆိပ်ဖြစ်သော “သားရဲ၏တံဆိပ်” ကို လက်ခံလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်သည် လူတို့ရှေ့တွင် ရှင်းလင်းစွာ တည်ရှိပြီး ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များနှင့် လူတို့၏ ပညတ်ချက်များအကြား ရွေးချယ်ရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိပြီးမှသာလျှင်၊ အပြစ်ကို ဆက်လက်ကျူးလွန်နေသူများသည် “သားရဲ၏တံဆိပ်” ကို ရရှိကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

The most fearful threatening ever addressed to mortals is contained in the third angel’s message. That must be a terrible sin which calls down the wrath of God unmingled with mercy. Men are not to be left in darkness concerning this important matter; the warning against this sin is to be given to the world before the visitation of God’s judgments, that all may know why they are to be inflicted, and have opportunity to escape them. Prophecy declares that the [450] first angel would make his announcement to “every nation, and kindred, and tongue, and people.” The warning of the third angel, which forms a part of the same threefold message, is to be no less widespread. It is represented in the prophecy as being proclaimed with a loud voice, by an angel flying in the midst of heaven; and it will command the attention of the world.

လူသားတို့အား ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသမျှသော သတိပေးချက်များတွင် အကြောက်ရွံ့ဆုံးသော သတိပေးချက်မှာ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားတွင် ပါရှိသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်မပါသော အမျက်တော်ကို ခေါ်ဆောင်လာစေမည့် အပြစ်သည် အလွန်ဆိုးဝါးသော အပြစ်ဖြစ်ရမည်။ လူတို့သည် ဤအရေးကြီးသော ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အမှောင်ထဲတွင် မနေသင့်ပေ။ ဤအပြစ်နှင့် ပတ်သက်သော သတိပေးချက်ကို ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများ မကျရောက်မီ ကမ္ဘာလောကကို ပေးအပ်ရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို အဘယ်ကြောင့် အပြစ်ပေးရမည်ကို အားလုံး သိရှိစေရန်နှင့် လွတ်မြောက်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိစေရန် ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်က ပထမကောင်းကင်တမန်သည် “လူမျိုး၊ အမျိုးအနွယ်၊ ဘာသာစကား၊ လူအပေါင်းတို့” ထံသို့ ကြေညာလိမ့်မည်ဟု [450] ဖော်ပြထားသည်။ တူညီသော သုံးဆင့်ပါ သတင်းစကား၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သော တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတိပေးချက်သည်လည်း ထိုနည်းတူစွာ ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့ရမည် ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်၌ ကောင်းကင်အလယ်တွင် ပျံသန်းနေသော ကောင်းကင်တမန်က ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ကြေညာနေသည်ဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းသည် ကမ္ဘာလောက၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

In the issue of the contest all Christendom will be divided into two great classes—those who keep the commandments of God and the faith of Jesus, and those who worship the beast and his image and receive his mark. Although church and state will unite their power to compel “all, both small and great, rich and poor, free and bond” (Revelation 13:16), to receive “the mark of the beast,” yet the people of God will not receive it. The prophet of Patmos beholds “them that had gotten the victory over the beast, and over his image, and over his mark, and over the number of his name, stand on the sea of glass, having the harps of God” and singing the song of Moses and the Lamb. Revelation 15:2, 3.

ဤယှဉ်ပြိုင်မှု၏ ရလဒ်အနေဖြင့် ခရစ်ယာန်လောကတစ်ခုလုံးသည် ကြီးမားသော အုပ်စုနှစ်ခုအဖြစ် ကွဲပြားသွားလိမ့်မည်—ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့် ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်းတရားကို စောင့်ရှောက်သူများ၊ နှင့် သားရဲနှင့်သူ၏ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ပြီး သူ၏တံဆိပ်ကို လက်ခံသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်တို့သည် “အငယ်အကြီး၊ ဆင်းရဲချမ်းသာ၊ လွတ်လပ်သောသူ၊ ကျွန်ခံသောသူ” (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃:၁၆) တို့ကို “သားရဲ၏တံဆိပ်” လက်ခံစေရန် အတင်းအကျပ်ပြုဖို့ အာဏာကို ပေါင်းစည်းကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ လူတို့သည် ၎င်းကို လက်ခံကြမည်မဟုတ်ပေ။ ပတ်မုတ်ကျွန်းမှ ပရောဖက်သည် “သားရဲ၊ သူ၏ရုပ်တု၊ သူ၏တံဆိပ်နှင့် သူ၏နာမဂဏန်းအပေါ်၌ အောင်မြင်ခြင်းကို ရရှိကြသူများ” သည် “ဘုရားသခင်၏ စောင်းတူရိယာများကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဖန်ရေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်တည်နေကြသည်ကို” မြင်တွေ့ရပြီး မောရှေ၏ သီချင်းနှင့် သိုးသူငယ်၏ သီချင်းကို သီဆိုနေကြသည်။ (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၅:၂၊ ၃)။