မဟာတိုက်လှန်ပွဲ (GC) အခန်း ၂၆

 

Chapter 26—A Work of Reform

အခန်း ၂၆—ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလုပ်ငန်း

The work of Sabbath reform to be accomplished in the last days is foretold in the prophecy of Isaiah: “Thus saith the Lord, Keep ye judgment, and do justice: for My salvation is near to come, and My righteousness to be revealed. Blessed is the man that doeth this, and the son of man that layeth hold on it; that keepeth the Sabbath from polluting it, and keepeth his hand from doing any evil.” “The sons of the stranger, that join themselves to the Lord, to serve Him, and to love the name of the Lord, to be His servants, everyone that keepeth the Sabbath from polluting it, and taketh hold of My covenant; even them will I bring to My holy mountain, and make them joyful in My house of prayer.” Isaiah 56:1, 2, 6, 7.

နောက်ဆုံးကာလ၌ ဆောင်ရွက်ရမည့် ဥပုသ်နေ့ဆိုင်ရာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလုပ်ငန်းကို ဟေရှာယ၏ ပရောဖက်ပြုချက်တွင် ဤသို့ ကြိုတင်ဟောကြားထားသည်– “ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ တရားသဖြင့် စီရင်ကြလော့။ တရားမျှတခြင်းကို ပြုကျင့်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ငါ၏ကယ်တင်ခြင်းသည် မကြာမီရောက်လိမ့်မည်။ ငါ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းလည်း ထင်ရှားလိမ့်မည်။ ဤအမှုကို ပြုသောသူ၊ ဤတရားကို ကိုင်စွဲသော လူသားသည် မင်္ဂလာရှိ၏။ ဥပုသ်နေ့ကို မရှုတ်ချဘဲ စောင့်ရှောက်သောသူ၊ မိမိလက်ကို အပြစ်မပြုစေခြင်းငှာ စောင့်ရှောက်သောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။” “ထာဝရဘုရားကို ဝတ်ပြုခြင်းငှာ၊ ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို ချစ်ခြင်းငှာ၊ ထာဝရဘုရား၏ အစေခံဖြစ်ခြင်းငှာ ကိုယ်ကိုဆက်ကပ်သော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည်၊ ဥပုသ်နေ့ကို မရှုတ်ချဘဲ စောင့်ရှောက်၍ ငါ၏ပဋိညာဉ်တရားကို ကိုင်စွဲသောသူဖြစ်လျှင်၊ သူတို့ကို ငါ၏သန့်ရှင်းသော တောင်တော်သို့ ငါဆောင်ခဲ့မည်။ ငါ၏ဆုတောင်းရာအိမ်၌ သူတို့ကို ဝမ်းမြောက်စေမည်။” ဟေရှာယ ၅၆:၁၊ ၂၊ ၆၊ ၇။

These words apply in the Christian age, as shown by the context: “The Lord God which gathereth the outcasts of Israel saith, Yet will I gather others to him, beside those that are gathered unto him.” Verse 8. Here is foreshadowed the gathering in of the Gentiles by the gospel. And upon those who then honor the Sabbath, a blessing is pronounced. Thus the obligation of the fourth commandment extends past the crucifixion, resurrection, and ascension of Christ, to the time when His servants should preach to all nations the message of glad tidings.

ဤစကားများသည် ခရစ်ယာန်ခေတ်ကာလတွင် အကျုံးဝင်ကြောင်း ဆက်စပ်အကြောင်းအရာများက ဖော်ပြနေသည်– “အစ္စရေးလူတို့တွင် အပေါင်းအပါမရှိ၊ အရပ်ရပ်ကွဲပြားသော သူတို့ကို စုဝေးစေတော်မူသော ထာဝရဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ စုဝေးပြီးသောသူတို့မှတစ်ပါး၊ သူတို့နှင့်အတူ စုဝေးစေခြင်းငှာ အခြားသောသူတို့ကို ငါစုဝေးစေဦးမည်။” အခန်းငယ် ၈။ ဤနေရာ၌ ဧဝံဂေလိတရားတော်အားဖြင့် တစ်ပါးအမျိုးသားများကို စုဝေးစေမည့်အကြောင်းကို ကြိုတင်ရိပ်ဖော်ထားသည်။ ထိုအချိန်၌ ဥပုသ်နေ့ကို ရိုသေလေးစားသောသူတို့အပေါ်တွင် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ကြေညာထားသည်။ ဤသို့ဖြင့် စတုတ္ထပညတ်တော်၏ တာဝန်ဝတ္တရားသည် ခရစ်တော်၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ အသေခံတော်မူခြင်း၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွတော်မူခြင်းကို ကျော်လွန်၍၊ ကိုယ်တော်၏ အစေခံတို့သည် လူမျိုးအပေါင်းတို့အား ဝမ်းမြောက်စရာ သတင်းစကားကို ဟောပြောရမည့် အချိန်ကာလတိုင်အောင် သက်ရောက်လျက်ရှိသည်။

[452] The Lord commands by the same prophet: “Bind up the testimony, seal the law among My disciples.” Isaiah 8:16. The seal of God’s law is found in the fourth commandment. This only, of all the ten, brings to view both the name and the title of the Lawgiver. It declares Him to be the Creator of the heavens and the earth, and thus shows His claim to reverence and worship above all others. Aside from this precept, there is nothing in the Decalogue to show by whose authority the law is given. When the Sabbath was changed by the papal power, the seal was taken from the law. The disciples of Jesus are called upon to restore it by exalting the Sabbath of the fourth commandment to its rightful position as the Creator’s memorial and the sign of His authority.

[၄၅၂] ထာဝရဘုရားသည် ထိုပရောဖက်အားဖြင့်ပင် ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်– “ငါ့တပည့်တော်တို့တွင် သက်သေခံချက်ကို ချည်နှောင်လော့။ ပညတ်တရားကို တံဆိပ်ခတ်လော့။” ဟေရှာယ ၈:၁၆။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၌ တံဆိပ်သည် စတုတ္ထပညတ်တော်တွင် တည်ရှိသည်။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးအနက် ဤပညတ်တစ်ခုတည်းသာလျှင် ပညတ်တော်ပေးသော အရှင်၏ နာမတော်နှင့် ဘွဲ့တော်တို့ကို ဖော်ပြသည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်တော်ကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းသောအရှင် ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာပြီး၊ ထို့ကြောင့် အခြားသူအားလုံးထက် သာလွန်၍ ရိုသေကိုးကွယ်ထိုက်ကြောင်း ကိုယ်တော်၏ အခွင့်အာဏာကို ပြသသည်။ ဤပညတ်တော်မှတစ်ပါး၊ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးတွင် ပညတ်တော်ကို မည်သူ့အခွင့်အာဏာဖြင့် ပေးအပ်ကြောင်း ပြသသည့် အခြားအရာမရှိပါ။ ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ အာဏာဖြင့် ဥပုသ်နေ့ကို ပြောင်းလဲလိုက်သောအခါ၊ ပညတ်တော်မှ တံဆိပ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယေရှု၏ တပည့်တော်တို့သည် စတုတ္ထပညတ်တော်၏ ဥပုသ်နေ့ကို ဖန်ဆင်းရှင်၏ အထိမ်းအမှတ်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အခွင့်အာဏာ၏ လက္ခဏာအဖြစ် ၎င်း၏ မူလနေရာသို့ ပြန်လည်မြှောက်တင်ပေးခြင်းအားဖြင့် ပြန်လည်ထိန်းသိမ်းရန် တောင်းဆိုခံရသည်။

“To the law and to the testimony.” While conflicting doctrines and theories abound, the law of God is the one unerring rule by which all opinions, doctrines, and theories are to be tested. Says the prophet: “If they speak not according to this word, it is because there is no light in them.” Verse 20.

“ပညတ်တော်နှင့် သက်သေခံချက်သို့ ရှုမှတ်ကြလော့။” ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ဝါဒများနှင့် သီအိုရီများ ပေါများနေသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် အယူအဆများ၊ ဝါဒများနှင့် သီအိုရီများအားလုံးကို စစ်ဆေးရမည့် တစ်ခုတည်းသော မှားယွင်းမှုကင်းသည့် စည်းမျဉ်းဖြစ်သည်။ ပရောဖက်က ဤသို့ဆိုသည်– “သူတို့သည် ထိုစကားတော်အတိုင်း မပြောဆိုလျှင်၊ သူတို့၌ အလင်းမရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။” အခန်းငယ် ၂၀။

Again, the command is given: “Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show My people their transgression, and the house of Jacob their sins.” It is not the wicked world, but those whom the Lord designates as “my people,” that are to be reproved for their transgressions. He declares further: “Yet they seek Me daily, and delight to know My ways, as a nation that did righteousness, and forsook not the ordinance of their God.” Isaiah 58:1, 2. Here is brought to view a class who think themselves righteous and appear to manifest great interest in the service of God; but the stern and solemn rebuke of the Searcher of hearts proves them to be trampling upon the divine precepts.

တစ်ဖန် ဤသို့ အမိန့်တော်ကို ပေးတော်မူသည်– “ကျယ်စွာ ကြွေးကြော်လော့။ မရှောင်ကြဉ်နှင့်။ တံပိုးမှုတ်သကဲ့သို့ သင့်အသံကို မြှောက်လော့။ ငါ၏လူတို့အား သူတို့၏အပြစ်ကိုလည်းကောင်း၊ ယာကုပ်အမျိုးသားတို့အား သူတို့၏ ဒုစရိုက်ကိုလည်းကောင်း ပြသလော့။” ထာဝရဘုရားက “ငါ၏လူများ” ဟု ခေါ်ဝေါ်သောသူတို့သည်သာလျှင် သူတို့၏ အပြစ်များအတွက် ဆုံးမခြင်းကို ခံရမည့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ကိုယ်တော်က ဆက်လက်၍ ဤသို့ ကြေညာသည်– “သူတို့သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ကျင့်၍ ဘုရားသခင်၏ စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်ကို မစွန့်ပယ်သော လူမျိုးကဲ့သို့၊ ငါ့ကို နေ့တိုင်းရှာ၍ ငါ့လမ်းခရီးကို သိရခြင်းငါ အားရကြ၏။” ဟေရှာယ ၅၈:၁၊ ၂။ ဤနေရာ၌ မိမိကိုယ်ကို ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ထင်မြင်ကြပြီး ဘုရားသခင်၏ ဝတ်ပြုမှု၌ အလွန်စိတ်အားထက်သန်ကြောင်း ပြသနေကြသူများအား ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် စိတ်နှလုံးကို စစ်ဆေးတော်မူသောအရှင်၏ ပြင်းထန်၍ လေးနက်သော ဆုံးမစကားက သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို နင်းချေနေကြကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

The prophet thus points out the ordinance which has been forsaken: “Thou shalt raise up the foundations of many generations; and thou shalt be called, The repairer of the breach, The restorer of paths to dwell in. If thou turn away thy foot from the Sabbath, from [453] doing thy pleasure on My holy day; and call the Sabbath a delight, the holy of the Lord, honorable; and shalt honor Him, not doing thine own ways, nor finding thine own pleasure, nor speaking thine own words: then shalt thou delight thyself in the Lord.” Verses 12-14. This prophecy also applies in our time. The breach was made in the law of God when the Sabbath was changed by the Roman power. But the time has come for that divine institution to be restored. The breach is to be repaired and the foundation of many generations to be raised up.

ပရောဖက်သည် စွန့်ပယ်ခံရသော စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်ကို ဤသို့ ညွှန်ပြသည်– “ရှေးကာလ၌ ပျက်စီးသော အုတ်မြစ်တို့ကို သင်သည် ပြန်လည်ပြုပြင်ရလိမ့်မည်။ လူတို့သည် သင့်ကို ‘ပြိုပျက်သော တံတိုင်းကို ပြုပြင်သောသူ၊ လူတို့နေစရာလမ်းကို ပြန်လည်တည်ဆောက်သောသူ’ ဟု ခေါ်ဝေါ်ကြလိမ့်မည်။ သင်သည် ဥပုသ်နေ့၌ ကိုယ်အလိုသို့ မလိုက်၊ [၄၅၃] ငါ၏သန့်ရှင်းသောနေ့၌ ကိုယ်အကျိုးကို မရှာဘဲ၊ ဥပုသ်နေ့ကို ဝမ်းမြောက်စရာနေ့၊ ထာဝရဘုရား၏ သန့်ရှင်းသောနေ့၊ ရိုသေလေးစားရသောနေ့ဟု ခေါ်ဝေါ်၍၊ ကိုယ်လမ်းခရီးအတိုင်း မကျင့်၊ ကိုယ်အလိုကို မရှာ၊ ကိုယ်စကားကို မပြောဘဲ ကိုယ်တော်ကို ရိုသေလေးစားလျှင်၊ ထာဝရဘုရား၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိလိမ့်မည်။” အခန်းငယ် ၁၂-၁၄။ ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အချိန်ကာလ၌လည်း အကျုံးဝင်သည်။ ရောမအာဏာစက်က ဥပုသ်နေ့ကို ပြောင်းလဲလိုက်သောအခါ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၌ အက်ကြောင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုဘုရားသခင်၏ အဖွဲ့အစည်းကို ပြန်လည်တည်ထောင်ရမည့် အချိန်ရောက်လာပြီဖြစ်သည်။ အက်ကြောင်းကို ပြုပြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရှေးကာလ၏ အုတ်မြစ်များကို ပြန်လည်မြှောက်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။

Hallowed by the Creator’s rest and blessing, the Sabbath was kept by Adam in his innocence in holy Eden; by Adam, fallen yet repentant, when he was driven from his happy estate. It was kept by all the patriarchs, from Abel to righteous Noah, to Abraham, to Jacob. When the chosen people were in bondage in Egypt, many, in the midst of prevailing idolatry, lost their knowledge of God’s law; but when the Lord delivered Israel, He proclaimed His law in awful grandeur to the assembled multitude, that they might know His will and fear and obey Him forever.

ဖန်ဆင်းရှင်၏ အနားယူခြင်းနှင့် ကောင်းချီးပေးခြင်းတို့ဖြင့် သန့်ရှင်းစေတော်မူသော ဥပုသ်နေ့ကို၊ အာဒံသည် သန့်ရှင်းသော ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ အပြစ်ကင်းစင်စဉ်က စောင့်ထိန်းခဲ့သည်။ အပြစ်ကျူးလွန်ပြီးသော်လည်း နောင်တရသော အာဒံသည် ၎င်း၏ ပျော်ရွှင်သော ဘဝမှ နှင်ထုတ်ခံရသောအခါ၌လည်း စောင့်ထိန်းခဲ့သည်။ အာဗေလမှစ၍ ဖြောင့်မတ်သော နောဧ၊ အာဗြဟံ၊ ယာကုပ်တို့အထိ ပရောဖက်ကြီးအားလုံး စောင့်ထိန်းခဲ့ကြသည်။ ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးသည် အီဂျစ်ပြည်၌ ကျွန်ခံနေရစဉ်၊ လူအများစုသည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု ပျံ့နှံ့နေသောကြား၌ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို သိရှိခြင်းမှ ကင်းကွာသွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထာဝရဘုရားသည် အစ္စရေးတို့ကို ကယ်တင်တော်မူသောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို သိရှိ၍ ကိုယ်တော်ကို အစဉ်အမြဲ ကြောက်ရွံ့နာခံနိုင်စေရန်၊ စုဝေးနေသော လူအပေါင်းတို့အား ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။

From that day to the present the knowledge of God’s law has been preserved in the earth, and the Sabbath of the fourth commandment has been kept. Though the “man of sin” succeeded in trampling underfoot God’s holy day, yet even in the period of his supremacy there were, hidden in secret places, faithful souls who paid it honor. Since the Reformation, there have been some in every generation to maintain its observance. Though often in the midst of reproach and persecution, a constant testimony has been borne to the perpetuity of the law of God and the sacred obligation of the creation Sabbath. These truths, as presented in Revelation 14 in connection with “the everlasting gospel,” will distinguish the church of Christ at the [454] time of His appearing. For as the result of the threefold message it is announced: “Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.” And this message is the last to be given before the coming of the Lord. Immediately following its proclamation the Son of man is seen by the prophet, coming in glory to reap the harvest of the earth.

ထိုနေ့မှ ယနေ့တိုင်အောင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို သိရှိခြင်းသည် ကမ္ဘာမြေ၌ တည်တံ့လျက်ရှိပြီး၊ စတုတ္ထပညတ်တော်၏ ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခဲ့ကြသည်။ “အပြစ်တရား၏ သား” (ပုပ်ရဟန်းမင်း) သည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောနေ့ကို နင်းချေအောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ အာဏာစက် ထွန်းကားနေသည့် ကာလအတွင်း၌ပင်လျှင်၊ လျှို့ဝှက်သောနေရာများတွင် ဥပုသ်နေ့ကို ရိုသေလေးစားသော သစ္စာရှိသူများ ရှိနေခဲ့သည်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးကာလနောက်ပိုင်း၌ မျိုးဆက်တိုင်းတွင် ဥပုသ်နေ့ကို ဆက်လက်စောင့်ထိန်းသူများ ရှိနေခဲ့သည်။ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်းနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းတို့ ကြားထဲ၌ပင်၊ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် အစဉ်တည်မြဲကြောင်းနှင့် ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ ဥပုသ်နေ့၏ သန့်ရှင်းသော တာဝန်ဝတ္တရားကို အစဉ်တစိုက် သက်သေခံလျက်ရှိသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၄ တွင် “ထာဝရဧဝံဂေလိတရား” နှင့် ဆက်စပ်၍ ဖော်ပြထားသော ဤအမှန်တရားများသည်၊ ခရစ်တော် [၄၅၄] ကြွလာတော်မူမည့်အချိန်၌ ကိုယ်တော်၏ အသင်းတော်ကို ခွဲခြားပြသလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ သုံးဆင့်သော သတင်းစကား၏ ရလဒ်အဖြစ် ဤသို့ ကြေညာထားသည်– “ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်၍၊ ယေရှု၏ သက်သေခံချက် (ယုံကြည်ခြင်း) ကို ခိုင်မြဲစွာကိုင်စွဲသော သူတို့သည် ဤသူတို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။” ဤသတင်းစကားသည် ထာဝရဘုရား ကြွလာတော်မမူမီ နောက်ဆုံးပေးအပ်ရမည့် သတင်းစကား ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကြေညာပြီးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ လူသား (ခရစ်တော်) သည် ကမ္ဘာမြေ၏ ရိတ်သိမ်းခြင်းကို ပြုရန် ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် ကြွလာတော်မူသည်ကို ပရောဖက်သည် မြင်ရသည်။

Those who received the light concerning the sanctuary and the immutability of the law of God were filled with joy and wonder as they saw the beauty and harmony of the system of truth that opened to their understanding. They desired that the light which appeared to them so precious might be imparted to all Christians; and they could not but believe that it would be joyfully accepted. But truths that would place them at variance with the world were not welcome to many who claimed to be followers of Christ. Obedience to the fourth commandment required a sacrifice from which the majority drew back.

သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိကြောင်းကို အလင်းရရှိသူတို့သည်၊ သူတို့၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု၌ ပွင့်လင်းလာသည့် အမှန်တရား၏ စနစ်၌ရှိသော အလှတရားနှင့် ဟန်ချက်ညီမှုကို မြင်ရသောအခါ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် အံ့ဩခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့အတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ထိုအလင်းကို ခရစ်ယာန်အားလုံး ရရှိစေလိုကြပြီး၊ ၎င်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံကြလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပါ။ သို့သော် သူတို့ကို လောကနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စေမည့် အမှန်တရားများသည် ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များဟု ဆိုကြသော လူအများအတွက် ကြိုဆိုခြင်းမခံခဲ့ရပါ။ စတုတ္ထပညတ်တော်ကို နာခံခြင်းသည် လူအများစု နောက်ဆုတ်သွားစေသည့် ပူဇော်သက္ကာ (စွန့်လွှတ်မှု) ကို လိုအပ်ခဲ့သည်။

As the claims of the Sabbath were presented, many reasoned from the worldling’s standpoint. Said they: “We have always kept Sunday, our fathers kept it, and many good and pious men have died happy while keeping it. If they were right, so are we. The keeping of this new Sabbath would throw us out of harmony with the world, and we would have no influence over them. What can a little company keeping the seventh day hope to accomplish against all the world who are keeping Sunday?” It was by similar arguments that the Jews endeavored to justify their rejection of Christ. Their fathers had been accepted of God in presenting the sacrificial offerings, and why could not the children find salvation in pursuing the same course?

ဥပုသ်နေ့၏ အခွင့်အရေးများကို တင်ပြသောအခါ၊ လူအများစုသည် လောကီသားတို့၏ ရှုထောင့်မှနေ၍ စဉ်းစားတွေးတောကြသည်။ သူတို့က “ငါတို့သည် တနင်္ဂနွေနေ့ကို အစဉ်စောင့်ထိန်းလာခဲ့ကြသည်။ ငါတို့၏ ဘိုးဘေးများလည်း စောင့်ထိန်းခဲ့ကြသည်။ ကောင်းမြတ်၍ ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်သောသူ အများအပြားသည် တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ထိန်းရင်း ပျော်ရွှင်စွာ သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ သူတို့ မှန်ကန်လျှင် ငါတို့လည်း မှန်ကန်ပေသည်။ ဤဥပုသ်နေ့သစ်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ငါတို့ကို လောကနှင့် ဟန်ချက်မညီစေဘဲ၊ သူတို့အပေါ် ငါတို့၌ သြဇာညောင်းတော့မည် မဟုတ်ချေ။ တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ထိန်းနေသော လောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ဆန့်ကျင်၍ သတ္တမနေ့ကို စောင့်ထိန်းနေသော လူစုငယ်လေးသည် မည်သို့ အောင်မြင်နိုင်မည်နည်း။” ဟု ဆိုကြသည်။ အလားတူ အကြောင်းပြချက်များဖြင့် ယုဒလူတို့သည် ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းအား நியှိရန် (ထောက်ခံရန်) ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ဘိုးဘေးများသည် ယဇ်ပူဇော်သက္ကာများကို ဆက်ကပ်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ လက်ခံခြင်းကို ခံခဲ့ရလျှင်၊ သားမြေးတို့သည် ထိုနည်းလမ်းအတိုင်းပင် လိုက်လျှောက်ခြင်းဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် မရနိုင်ရမည်နည်း။

Work of Reform 387 So, in the time of Luther, papists reasoned that true Christians had died in the Catholic faith, and therefore that religion was sufficient for salvation. Such reasoning would prove an effectual barrier to all advancement in religious faith or practice.

ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလုပ်ငန်း ၃၈၇ ထို့အတူ လူသာ၏ခေတ်တွင်၊ ကက်သလစ်ဘာသာဝင်တို့က စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်တို့သည် ကက်သလစ်ယုံကြည်ခြင်း၌ သေဆုံးခဲ့ကြသဖြင့်၊ ထိုဘာသာသည်ပင် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် လုံလောက်သည်ဟု တွေးတောခဲ့ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အကြောင်းပြချက်သည် ဘာသာရေး ယုံကြည်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျင့်စဉ်များ၌ တိုးတက်မှုအားလုံးအတွက် ထိရောက်သော အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Many urged that Sundaykeeping had been an established doctrine and a widespread custom of the church for many centuries. Against [455] this argument it was shown that the Sabbath and its observance were more ancient and widespread, even as old as the world itself, and bearing the sanction both of angels and of God. When the foundations of the earth were laid, when the morning stars sang together, and all the sons of God shouted for joy, then was laid the foundation of the Sabbath. Job 38:6, 7; Genesis 2:1-3. Well may this institution demand our reverence; it was ordained by no human authority and rests upon no human traditions; it was established by the Ancient of Days and commanded by His eternal word.

တနင်္ဂနွေနေ့ စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ရာစုနှစ်များစွာကတည်းက အသင်းတော်၏ တည်ထောင်ထားသော ဝါဒနှင့် ကျယ်ပြန့်သော ဓလေ့တစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု လူအများက အခိုင်အမာ ပြောဆိုကြသည်။ ဤအကြောင်းပြချက်ကို [၄၅၅] ဆန့်ကျင်၍ ပြသရသည်မှာ၊ ဥပုသ်နေ့နှင့် ၎င်း၏ စောင့်ထိန်းမှုသည် ကမ္ဘာဦးကတည်းက ရှိခဲ့သော၊ ပို၍ရှေးကျပြီး ပို၍ကျယ်ပြန့်သော၊ ကောင်းကင်တမန်များနှင့် ဘုရားသခင်၏ အတည်ပြုချက်ကို ရရှိထားသော အရာဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေ၏ အုတ်မြစ်များကို ချသောအခါ၊ မိုးသောက်ကြယ်တို့သည် အတူတကွ သီချင်းဆိုကြ၍၊ ဘုရားသခင်၏ သားတော်အပေါင်းတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ ကြွေးကြော်ကြသောအခါ၊ ထိုအချိန်ကပင် ဥပုသ်နေ့၏ အုတ်မြစ်ကို ချထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယောဘ ၃၈:၆၊ ၇; ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂:၁-၃။ ဤအဖွဲ့အစည်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရိုသေလေးစားမှုကို ရရှိထိုက်သည်မှာ အမှန်ပင်။ ၎င်းကို လူတို့၏ အခွင့်အာဏာဖြင့် စီရင်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ လူတို့၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများပေါ်တွင် တည်မှီနေခြင်းလည်း မဟုတ်ပါ။ ၎င်းကို ရှေးဦးအစအရှင် (ဘုရားသခင်) က တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ ထာဝရစကားတော်ဖြင့် အမိန့်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

As the attention of the people was called to the subject of Sabbath reform, popular ministers perverted the word of God, placing such interpretations upon its testimony as would best quiet inquiring minds. And those who did not search the Scriptures for themselves were content to accept conclusions that were in accordance with their desires. By argument, sophistry, the traditions of the Fathers, and the authority of the church, many endeavored to overthrow the truth. Its advocates were driven to their Bibles to defend the validity of the Sabbath command. Humble men, armed with the word of truth, withstood the attacks of men of learning, who, with surprise and anger, found their eloquent sophistry powerless against the simple, straightforward reasoning of men who were versed in the Scriptures rather than in the subtleties of the schools.

လူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဥပုသ်နေ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး ခေါင်းစဉ်သို့ ဆွဲဆောင်သောအခါ၊ လူကြိုက်များသော သင်းအုပ်ဆရာတို့သည် ဘုရားသခင်၏ စကားတော်ကို လိမ်လည်ဖျက်ဆီး၍၊ မေးမြန်းစူးစမ်းလိုသော စိတ်များကို အေးချမ်းစေရန် သက်သေခံချက်အပေါ် ဤသို့ အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူမှုများကို ပြုလုပ်ကြသည်။ ကျမ်းစာကို ကိုယ်တိုင်မရှာဖွေသောသူတို့သည် သူတို့၏ ဆန္ဒများနှင့် ကိုက်ညီသော ကောက်ချက်များကိုသာ ကျေနပ်စွာ လက်ခံကြသည်။ ငြင်းခုံခြင်း၊ လှည့်ဖြားခြင်း၊ ဘိုးဘေးတို့၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် အသင်းတော်၏ အခွင့်အာဏာတို့ဖြင့် အမှန်တရားကို လှဲချရန် လူအများ ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ အမှန်တရားကို ထောက်ခံသူတို့သည် ဥပုသ်နေ့ ပညတ်တော်၏ မှန်ကန်မှုကို ကာကွယ်ရန် ကျမ်းစာကိုသာ အားကိုးကြရသည်။ အမှန်တရားစကားတော်ကို လက်နက်အဖြစ် ကိုင်စွဲထားသော နှိမ့်ချသောသူတို့သည်၊ ပညာတတ်တို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုပညာတတ်တို့မှာ ကျောင်းတော်များ၏ နက်နဲသော အယူအဆများထက် ကျမ်းစာ၌ ကျွမ်းကျင်သောသူတို့၏ ရိုးရှင်းဖြောင့်မတ်သော အကြောင်းပြချက်များကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အံ့အားသင့်၍ ဒေါသထွက်ကာ၊ သူတို့၏ လှပသော လှည့်ဖြားစကားများသည် အားနည်းသွားသည်ကို တွေ့ကြရသည်။

In the absence of Bible testimony in their favor, many with unwearying persistence urged—forgetting how the same reasoning had been employed against Christ and His apostles: “Why do not our great men understand this Sabbath question? But few believe as you do. It cannot be that you are right and that all the men of learning in the world are wrong.”

မိမိတို့ဘက်က အားပေးသော ကျမ်းစာသက်သေ မရှိသည့်အခါ၊ လူအများစုသည် ခရစ်တော်နှင့် တပည့်တော်တို့အပေါ် အလားတူ အကြောင်းပြချက်များ မည်သို့ အသုံးပြုခဲ့သည်ကို မေ့လျော့လျက်—မပင်ပန်းသော ဇွဲလုံ့လဖြင့် ဤသို့ အတင်းအကျပ် ပြောဆိုကြသည်– “ငါတို့၏ ပညာရှိကြီးများက အဘယ်ကြောင့် ဤဥပုသ်နေ့ ပြဿနာကို နားမလည်ကြသနည်း။ သင်တို့ကဲ့သို့ ယုံကြည်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ သင်တို့သာ မှန်ကန်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ပညာတတ်အားလုံးက မှားယွင်းနေသည်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပါ။”

To refute such arguments it was needful only to cite the teachings of the Scriptures and the history of the Lord’s dealings with His people in all ages. God works through those who hear and obey His [456] voice, those who will, if need be, speak unpalatable truths, those who do not fear to reprove popular sins. The reason why He does not oftener choose men of learning and high position to lead out in reform movements is that they trust to their creeds, theories, and theological systems, and feel no need to be taught of God. Only those who have a personal connection with the Source of wisdom are able to understand or explain the Scriptures. Men who have little of the learning of the schools are sometimes called to declare the truth, not because they are unlearned, but because they are not too self-sufficient to be tough of God. They learn in the school of Christ, and their humility and obedience make them great. In committing to them a knowledge of His truth, God confers upon them an honor, in comparison with which earthly honor and human greatness sink into insignificance.

ထိုသို့သော အကြောင်းပြချက်များကို ချေပရန် ကျမ်းစာ၏ သွန်သင်ချက်များနှင့် ခေတ်အဆက်ဆက် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတို့အပေါ် ဆက်ဆံတော်မူသော သမိုင်းကြောင်းကို ကိုးကားရန်သာ လိုအပ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ [၄၅၆] အသံတော်ကို ကြား၍ နာခံသောသူများ၊ လိုအပ်လျှင် မနှစ်မြို့ဖွယ်ကောင်းသော အမှန်တရားကို ပြောဆိုမည့်သူများ၊ လူကြိုက်များသော အပြစ်များကို ဆုံးမရန် မကြောက်ရွံ့သောသူများမှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုများကို ဦးဆောင်ရန် ပညာတတ်များနှင့် ရာထူးမြင့်မားသူတို့ကို မကြာခဏ မရွေးချယ်ရခြင်းမှာ၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ယုံကြည်ချက်များ၊ သီအိုရီများနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ စနစ်များကိုသာ အားကိုးကြပြီး ဘုရားသခင်ထံမှ သင်ယူရန် လိုအပ်သည်ဟု မခံစားမိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဉာဏ်ပညာ၏ အရင်းအမြစ်နှင့် ကိုယ်တိုင် ဆက်သွယ်မှုရှိသူများသာလျှင် ကျမ်းစာကို နားလည်နိုင် သို့မဟုတ် ရှင်းပြနိုင်ကြသည်။ ကျောင်းတော်များ၏ ပညာနည်းပါးသောသူတို့သည် အမှန်တရားကို ကြေညာရန် တစ်ခါတစ်ရံ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရသည်မှာ၊ သူတို့သည် ပညာမတတ်သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ သွန်သင်ခြင်းကို ခံယူရန် လုံလောက်သော နှိမ့်ချမှု မရှိသူများ မဟုတ်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ ကျောင်းတော်၌ သင်ယူကြပြီး၊ သူတို့၏ နှိမ့်ချမှုနှင့် နာခံမှုတို့က သူတို့ကို ကြီးမြတ်စေသည်။ ကိုယ်တော်၏ အမှန်တရားကို သိရှိစေရန် သူတို့အား အပ်နှင်းခြင်းအားဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား ဂုဏ်ပြုတော်မူပြီး၊ ထိုဂုဏ်ပြုခြင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လောကီဂုဏ်ကျေးဇူးနှင့် လူတို့၏ ကြီးမြတ်ခြင်းတို့သည် အရေးမပါသော အရာများ ဖြစ်သွားကြသည်။

The majority of Adventists rejected the truths concerning the sanctuary and the law of God, and many also renounced their faith in the advent movement and adopted unsound and conflicting views of the prophecies which applied to that work. Some were led into the error of repeatedly fixing upon a definite time for the coming of Christ. The light which was now shining on the subject of the sanctuary should have shown them that no prophetic period extends to the second advent; that the exact time of this advent is not foretold. But, turning from the light, they continued to set time after time for the Lord to come, and as often they were disappointed.

Adventist (အက်ဗန့်တစ်) အများစုသည် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ဆိုင်ရာ အမှန်တရားများကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး၊ လူအများစုသည်လည်း ခရစ်တော်ကြွလာခြင်းဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှု၌ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ကာ ထိုလုပ်ငန်းအပေါ် သက်ရောက်သော ပရောဖက်ပြုချက်များ၏ မခိုင်လုံ၍ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော အမြင်များကို လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။ အချို့တို့သည် ခရစ်တော်ကြွလာမည့် တိကျသော အချိန်ကာလကို အကြိမ်ကြိမ် သတ်မှတ်ခြင်း အမှားထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနဆိုင်ရာ ခေါင်းစဉ်၌ အလင်းရောင် ထွန်းလင်းနေသော အချက်သည် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကာလတစ်ခုမျှ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းအထိ မရောက်ကြောင်း၊ ဤကြွလာခြင်း၏ တိကျသော အချိန်ကို ကြိုတင်ဟောကြားထားခြင်း မရှိကြောင်း သူတို့အား ပြသခဲ့သင့်သည်။ သို့သော် အလင်းကို လှည့်ထွက်သွားကြပြီး၊ ထာဝရဘုရား ကြွလာမည့်အချိန်ကို အကြိမ်ကြိမ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြပြီး၊ အကြိမ်တိုင်း၌ပင် စိတ်ပျက်ခဲ့ကြရသည်။

When the Thessalonian church received erroneous views concerning the coming of Christ, the apostle Paul counseled them to test their hopes and anticipations carefully by the word of God. He cited them to prophecies revealing the events to take place before Christ should come, and showed that they had no ground to expect Him in their day. “Let no man deceive you by any means” (2 Thessalonians 2:3), are his words of warning. Should they indulge expectations [457] that were not sanctioned by the Scriptures, they would be led to a mistaken course of action; disappointment would expose them to the derision of unbelievers, and they would be in danger of yielding to discouragement and would be tempted to doubt the truths essential for their salvation. The apostle’s admonition to the Thessalonians contains an important lesson for those who live in the last days. Many Adventists have felt that unless they could fix their faith upon a definite time for the Lord’s coming, they could not be zealous and diligent in the work of preparation. But as their hopes are again and again excited, only to be destroyed, their faith receives such a shock that it becomes well-nigh impossible for them to be impressed by the great truths of prophecy.

သက်သာလောနိတ် အသင်းတော်သည် ခရစ်တော်ကြွလာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ မှားယွင်းသော အမြင်များကို ရရှိသောအခါ၊ တမန်တော်ပေါလုသည် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် စောင့်မျှော်နေမှုများကို ဘုရားသခင်၏ စကားတော်ဖြင့် ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးရန် အကြံပေးခဲ့သည်။ ခရစ်တော် မကြွလာမီ ဖြစ်ပျက်ရမည့် အဖြစ်အပျက်များကို ဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ပြုချက်များကို သူတို့ကို ကိုးကားပြသခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ ခေတ်ကာလတွင် ခရစ်တော် ကြွလာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရန် အကြောင်းရင်း မရှိကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ “အဘယ်သူမျှ မလှည့်ဖြားစေနှင့်” (၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၃) ဟူသည်မှာ သူ၏ သတိပေးချက် စကားဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာ၏ အတည်ပြုချက် မရှိသော [၄၅၇] မျှော်လင့်ချက်များကို သူတို့ အလွန်အကျွံ စွဲလမ်းပါက၊ မှားယွင်းသော လုပ်ဆောင်မှု လမ်းကြောင်းသို့ ဦးဆောင်ခံရလိမ့်မည်။ စိတ်ပျက်ခြင်းသည် သူတို့ကို မယုံကြည်သူတို့၏ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုကို ခံရစေမည် ဖြစ်ပြီး၊ အားလျော့ခြင်းသို့ ဦးညွှတ်ကာ သူတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အမှန်တရားများကို သံသယဝင်စေမည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။ သက်သာလောနိတ်လူတို့အား တမန်တော်၏ သတိပေးချက်သည် နောက်ဆုံးကာလ၌ နေထိုင်သူတို့အတွက် အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာတစ်ခု ပါဝင်သည်။ အက်ဗန့်တစ်လူအများစုသည် ထာဝရဘုရား ကြွလာမည့် တိကျသော အချိန်တစ်ခုပေါ်တွင် မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို မသတ်မှတ်နိုင်ပါက၊ ပြင်ဆင်ခြင်း လုပ်ငန်း၌ စိတ်အားထက်သန်ပြီး လုံ့လဝီရိယရှိနိုင်မည် မဟုတ်ဟု ခံစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များသည် အကြိမ်ကြိမ် ဖြစ်ပေါ်လာပြီးမှ ပျက်စီးသွားသောအခါ၊ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားသဖြင့် ပရောဖက်ပြုချက်၏ ကြီးမားသော အမှန်တရားများက သူတို့အား စွဲမှတ်စေရန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ဖြစ်သွားသည်။

The preaching of a definite time for the judgment, in the giving of the first message, was ordered by God. The computation of the prophetic periods on which that message was based, placing the close of the 2300 days in the autumn of 1844, stands without impeachment. The repeated efforts to find new dates for the beginning and close of the prophetic periods, and the unsound reasoning necessary to sustain these positions, not only lead minds away from the present truth, but throw contempt upon all efforts to explain the prophecies. The more frequently a definite time is set for the second advent, and the more widely it is taught, the better it suits the purposes of Satan. After the time has passed, he excites Greco (ridicule) and contempt of its advocates, and thus casts reproach upon the great advent movement of 1843 and 1844. Those who persist in this error will at last fix upon a date too far in the future for the coming of Christ. Thus they will be led to rest in a false security, and many will not be undeceived until it is too late.

ပထမသတင်းစကားကို ပေးအပ်ရာ၌ တရားစီရင်ခြင်းအတွက် တိကျသော အချိန်ကို ဟောပြောခြင်းသည် ဘုရားသခင်က အမိန့်ပေးတော်မူခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းစကားကို အခြေခံထားသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကာလများကို တွက်ချက်ခြင်းတွင်၊ ရက်ပေါင်း ၂၃၀၀ ၏ ကုန်ဆုံးချိန်ကို ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဆောင်းဦးကာလတွင် သတ်မှတ်ခြင်းသည် မည်သည့်ကန့်ကွက်မှုမျှမရှိဘဲ ခိုင်မြဲနေသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကာလများ၏ အစနှင့် အဆုံးအတွက် နေ့စွဲအသစ်များကို ရှာဖွေရန် ထပ်ခါတလဲလဲ ကြိုးပမ်းခြင်းများနှင့် ထိုရာထူးများကို ထိန်းသိမ်းရန် လိုအပ်သော မခိုင်လုံသည့် အကြောင်းပြချက်များသည်၊ စိတ်များကို လက်ရှိအမှန်တရားမှ ဝေးရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရုံသာမက ပရောဖက်ပြုချက်များကို ရှင်းပြရန် ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးကို အထင်အမြင်သေးစေသည်။ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းအတွက် တိကျသောအချိန်ကို မကြာခဏ သတ်မှတ်လေနှင့် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဟောပြောလေလေ၊ စာတန်၏ ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် ပို၍ ကိုက်ညီလေဖြစ်သည်။ အချိန်လွန်သွားပြီးနောက်၊ သူသည် ထိုသို့ ဟောပြောသူများကို ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် အထင်အမြင်သေးခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာစေပြီး၊ ၁၈၄၃ နှင့် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ ကြီးမြတ်သော ကြွလာခြင်း လှုပ်ရှားမှုအပေါ် အရှက်ရစေသည်။ ဤအမှားကို ဆက်လက်ကျူးလွန်နေသူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ခရစ်တော်ကြွလာမည့်အချိန်ကို အလွန်ဝေးကွာသော အနာဂတ်နေ့စွဲတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်လိမ့်မည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် မှားယွင်းသော လုံခြုံမှု၌ အနားယူရန် ဦးဆောင်ခံရလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ကျလွန်းသောအခါမှသာ အမှန်တရားကို သိရှိကြလိမ့်မည်။

The history of ancient Israel is a striking illustration of the past experience of the Adventist body. God led His people in the advent movement, even as He led the children of Israel from Egypt. In the great disappointment their faith was tested as was that of the Hebrews at the Red Sea. Had they still trusted to the guiding hand that had been with them in their past experience, they would have [458] seen the salvation of God. If all who had labored unitedly in the work in 1844, had received the third angel’s message and proclaimed it in the power of the Holy Spirit, the Lord would have wrought mightily with their efforts. A flood of light would have been shed upon the world. Years ago the inhabitants of the earth would have been warned, the closing work completed, and Christ would have come for the redemption of His people.

ရှေးခေတ် အစ္စရေးတို့၏ သမိုင်းသည် အက်ဗန့်တစ်အဖွဲ့၏ အတိတ်အတွေ့အကြုံအတွက် ထင်ရှားသော ဥပမာတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးကလေးသူငယ်များကို အီဂျစ်ပြည်မှ ခေါ်ဆောင်လာသကဲ့သို့ပင်၊ ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးကို ကြွလာခြင်း လှုပ်ရှားမှု၌ ဦးဆောင်လမ်းပြတော်မူခဲ့သည်။ ကြီးမားသော စိတ်ပျက်စရာ၌ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ပင်လယ်နီ၌ ဟေဗြဲတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကဲ့သို့ စစ်ဆေးခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် အတိတ်အတွေ့အကြုံ၌ သူတို့နှင့်အတူရှိခဲ့သော လမ်းပြလက်တော်ကိုသာ ဆက်လက်ယုံကြည်ခဲ့ကြပါက၊ ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို [၄၅၈] မြင်တွေ့ရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၌ လုပ်ငန်း၌ ညီညွတ်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သူအားလုံးသည်၊ တတိယ ကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ရရှိ၍ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ တန်ခိုးဖြင့် ဟောပြောခဲ့ကြပါက၊ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများနှင့်အတူ တန်ခိုးကြီးစွာ လုပ်ဆောင်တော်မူမည် ဖြစ်သည်။ အလင်းရောင်များစွာသည် ကမ္ဘာကြီးအပေါ် သွန်းလောင်းခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ နှစ်များစွာကပင် ကမ္ဘာသူ ကမ္ဘာသားတို့သည် သတိပေးခြင်း ခံရပြီး၊ နောက်ဆုံးလုပ်ငန်းသည် ပြီးဆုံးသွားကာ၊ ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးကို ရွေးနုတ်ရန် ကြွလာတော်မူပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

It was not the will of God that Israel should wander forty years in the wilderness; He desired to lead them directly to the land of Canaan and establish them there, a holy, happy people. But “they could not enter in because of unbelief.” Hebrews 3:19. Because of their backsliding and apostasy they perished in the desert, and others were raised up to enter the Promised Land. In like manner, it was not the will of God that the coming of Christ should be so long delayed and His people should remain so many years in this world of sin and sorrow. But unbelief separated them from God. As they refused to do the work which He had appointed them, others were raised up to proclaim the message. In mercy to the world, Jesus delays His coming, that sinners may have an opportunity to hear the warning and find in Him a shelter before the wrath of God shall be poured out.

အစ္စရေးတို့သည် တောကန္တာရ၌ အနှစ်လေးဆယ် လှည့်လည်ရန် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော် မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ခါနာန်ပြည်သို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆောင်သွားပြီး၊ သန့်ရှင်းပျော်ရွှင်သော လူမျိုးအဖြစ် ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်ပေးရန် အလိုရှိတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် “မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် သူတို့သည် ဝင်စားခြင်းငှာ မတတ်နိုင်ကြ။” ဟေဗြဲ ၃:၁၉။ သူတို့၏ ဆုတ်ယုတ်မှုနှင့် အယူမှားမှုများကြောင့် သူတို့သည် တော၌ ပျက်စီးခဲ့ကြပြီး၊ အခြားသူတို့သည် ကတိထားရာပြည်သို့ ဝင်စားရန် မြှောက်မြှောက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ထိုနည်းတူစွာပင် ခရစ်တော်ကြွလာခြင်းသည် ဤမျှ ကြာရှည်စွာ ဆိုင်းငံ့နေရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးသည် အပြစ်နှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းများ ပြည့်နှက်နေသော ဤလောက၌ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေရရန် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော် မဟုတ်ပါ။ သို့သော် မယုံကြည်ခြင်းသည် သူတို့ကို ဘုရားသခင်ထံမှ ခွဲခွာစေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော် အပ်နှင်းထားသော လုပ်ငန်းကို သူတို့ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ သတင်းစကားကို ဟောပြောရန် အခြားသူတို့သည် မြှောက်မြှောက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ လောကအတွက် ကရုဏာတော်အားဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော် မသွန်းလောင်းမီ အပြစ်သားတို့သည် သတိပေးချက်ကို ကြားနာ၍ ကိုယ်တော်၌ ခိုလှုံရာကို ရှာတွေ့နိုင်စေရန် ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ ကြွလာခြင်းကို ဆိုင်းငံ့ထားတော်မူသည်။

Now as in former ages, the presentation of a truth that reproves the sins and errors of the times will excite opposition. “Everyone that doeth evil hateth the light, neither cometh to the light, lest his deeds should be reproved.” John 3:20. As men see that they cannot maintain their position by the Scriptures, many determine to maintain it at all hazards, and with a malicious spirit they assail the character and motives of those who stand in defense of unpopular truth. It is the same policy which has been pursued in all ages. Elijah was declared to be a troubler in Israel, Jeremiah a traitor, Paul a polluter of the temple. From that day to this, those who [459] would be loyal to truth have been denounced as seditious, heretical, or schismatic. Multitudes who are too unbelieving to accept the sure word of prophecy will receive with unquestioning credulity an accusation against those who dare to reprove fashionable sins. This spirit will increase more and more. And the Bible plainly teaches that a time is approaching when the laws of the state will so conflict with the law of God that whosoever would obey all the divine precepts must brave reproach and punishment as an evildoer.

ယခုခေတ်တွင်လည်း ရှေးခေတ်ကကဲ့သို့ပင်၊ ထိုခေတ်ကာလ၏ အပြစ်များနှင့် အမှားများကို ဆုံးမသော အမှန်တရားကို တင်ပြခြင်းသည် ဆန့်ကျင်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ “မကောင်းသောအကျင့်ကို ကျင့်သောသူမည်သည်ကား အလင်းကို မုန်း၏။ မိမိအကျင့်တို့သည် ထင်ရှားမည်ကို စိုးရိမ်၍ အလင်းသို့ မလာတတ်။” ယောဟန် ၃:၂၀။ ကျမ်းစာဖြင့် မိမိတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို မထိန်းသိမ်းနိုင်မှန်း လူတို့ သိမြင်သောအခါ၊ လူအများစုသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထိန်းသိမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ကြပြီး၊ မကောင်းသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် လူကြိုက်မများသော အမှန်တရားကို ကာကွယ်သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များကို တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ ခေတ်အဆက်ဆက် ကျင့်သုံးလာခဲ့သည့် မူဝါဒတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဧလိယသည် အစ္စရေးကို နှောင့်ယှက်သူဟု ကြေညာခံရသည်၊ ယေရမိသည် သစ္စာဖောက်ဟု၊ ပေါလုသည် ဗိမာန်တော်ကို ညစ်ညူးစေသူဟု ကြေညာခံခဲ့ရသည်။ ထိုနေ့မှစ၍ ယနေ့တိုင် [၄၅၉] အမှန်တရားကို သစ္စာရှိလိုသူတို့သည် တော်လှန်သူများ၊ အယူမှားသူများ သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းခွဲသူများအဖြစ် စွပ်စွဲခံခဲ့ရသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ခိုင်မာသော စကားတော်ကို လက်ခံရန် မယုံကြည်လွန်းသော လူအများစုသည်၊ လူကြိုက်များသော အပြစ်များကို ဆုံးမရန် ရဲဝံ့သူတို့အပေါ် စွပ်စွဲချက်များကို မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ အလွယ်တကူ ယုံကြည်လက်ခံကြလိမ့်မည်။ ဤစိတ်ဓာတ်သည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ တိုးပွားလာလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် နိုင်ငံတော်၏ ဥပဒေများသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်မည့် အချိန်ကာလတစ်ခု ချဉ်းကပ်လာနေကြောင်း ကျမ်းစာက ရှင်းလင်းစွာ သွန်သင်ပေးသည်။ ထိုအချိန်၌ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အားလုံးကို နာခံသူတိုင်းသည် ဒုစရိုက်သမားအဖြစ် ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် အပြစ်ပေးခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။

In view of this, what is the duty of the messenger of truth? Shall he conclude that the truth ought not to be presented, since often its only effect is to arouse men to evade or resist its claims? No; he has no more reason for withholding the testimony of God’s word, because it excites opposition, than had earlier Reformers. The confession of faith made by saints and martyrs was recorded for the benefit of succeeding generations. Those living examples of holiness and steadfast integrity have come down to inspire Courage in those who are now called to stand as witnesses for God. They received grace and truth, not for themselves alone, but that, through them, the knowledge of God might enlighten the earth. Has God given light to His servants in this generation? Then they should let it shine forth to the world.

ဤအခြေအနေကို ကြည့်၍ အမှန်တရားကို ဆောင်ယူသူ၏ တာဝန်မှာ အဘယ်နည်း။ အမှန်တရားသည် လူတို့အား ၎င်း၏ တောင်းဆိုချက်များကို ရှောင်လွှဲရန် သို့မဟုတ် ဆန့်ကျင်ရန် လှုံ့ဆော်ပေးခြင်းသာ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလေ့ရှိသောကြောင့်၊ အမှန်တရားကို တင်ပြရန် မသင့်လျော်ဟု သူ ကောက်ချက်ချရမည်လော။ မဟုတ်ပါ။ အမှန်တရားသည် ဆန့်ကျင်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသောကြောင့် ဘုရားသခင်၏ စကားတော် သက်သေခံချက်ကို ချုပ်တည်းထားရန် သူ၌ အကြောင်းရင်း မရှိပါ၊ ရှေးခေတ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားများ၌လည်း ထိုသို့သော အကြောင်းရင်း မရှိခဲ့ပါ။ သန့်ရှင်းသူများနှင့် အာဇာနည်များ ပြုခဲ့သော ယုံကြည်ခြင်း ဝန်ခံချက်များသည် နောက်မျိုးဆက်များအတွက် အကျိုးရှိစေရန် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ခိုင်မြဲသော ဂုဏ်သိက္ခာ၏ ထိုအသက်ရှင်သော နမူနာများသည် ဘုရားသခင်၏ သက်သေခံများအဖြစ် ရပ်တည်ရန် ယခု ခေါ်ဆောင်ခံရသူများ၌ သတ္တိကို လှုံ့ဆော်ပေးရန် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့အတွက်သာမကဘဲ၊ သူတို့မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်ကို သိရှိခြင်းသည် ကမ္ဘာမြေကို အလင်းပေးနိုင်စေရန် ကျေးဇူးတော်နှင့် အမှန်တရားကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤမျိုးဆက်၌ ကိုယ်တော်၏ အစေခံတို့အား အလင်းကို ပေးအပ်တော်မူပြီလော။ သို့ဖြစ်လျှင် သူတို့သည် ထိုအလင်းကို ကမ္ဘာလောကကြီးသို့ ထွန်းလင်းစေရမည်။

Anciently the Lord declared to one who spoke in His name: “The house of Israel will not hearken unto thee; for they will not hearken unto Me.” Nevertheless He said: “Thou shalt speak My words unto them, whether they will hear, or whether they will forbear.” Ezekiel 3:7; 2:7. To the servant of God at this time is the command addressed: “Lift up thy voice like a trumpet, and show My people their transgression, and the house of Jacob their sins.”

ရှေးခေတ်က ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ဖြင့် ပြောဆိုသောသူအား ဤသို့ ကြေညာတော်မူခဲ့သည်– “အစ္စရေးအမျိုးသားတို့သည် စကားတော်ကို နားမထောင်ကြ။ ငါ၏စကားကိုလည်း နားမထောင်ကြ။” သို့သော် ကိုယ်တော်က “သူတို့သည် နားထောင်သည်ဖြစ်စေ၊ နားမထောင်သည်ဖြစ်စေ၊ ငါ၏စကားကို သူတို့အား ဟောပြောရမည်။” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယေဇကျေလ ၃:၇; ၂:၇။ ယခုအချိန်၌ ဘုရားသခင်၏ အစေခံအား ဤအမိန့်တော်ကို ပေးအပ်ထားသည်– “တံပိုးမှုတ်သကဲ့သို့ သင်၏အသံကို မြှောက်လော့။ ငါ၏လူတို့အား သူတို့၏ အပြစ်ကိုလည်းကောင်း၊ ယာကုပ်အမျိုးသားတို့အား သူတို့၏ ဒုစရိုက်ကိုလည်းကောင်း ပြသလော့။”

So far as his opportunities extend, everyone who has received the light of truth is under the same solemn and fearful responsibility as was the prophet of Israel, to whom the word of the Lord came, saying: “Son of man, I have set thee a watchman unto the house of Israel; therefore thou shalt hear the word at My mouth, and warn [460] them from Me. When I say unto the wicked, O wicked man, thou shalt surely die; if thou dost not speak to warn the wicked from his way, that wicked man shall die in his iniquity; but his blood will I require at thine hand. Nevertheless, if thou warn the wicked of his way to turn from it; if he do not turn from his way, he shall die in his iniquity; but thou hast delivered thy soul.” Ezekiel 33:7-9.

မိမိ၏ အခွင့်အရေးများ ကျယ်ပြန့်သလောက်၊ အမှန်တရား၏ အလင်းကို ရရှိသူတိုင်းသည် အစ္စရေး ပရောဖက်ကဲ့သို့ပင် တူညီသော လေးနက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာဝန်ဝတ္တရားအောက်၌ ရှိသည်။ ထိုပရောဖက်ထံသို့ ထာဝရဘုရား၏ စကားတော် ရောက်လာ၍ ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်– “လူသား၊ ငါသည် သင့်ကို အစ္စရေးအမျိုး၏ ကင်းစောင့်အဖြစ် ငါခန့်ထားပြီ။ ထို့ကြောင့် ငါ့ခံတွင်းမှ စကားကို နားထောင်၍ [၄၆၀] ငါ့ကိုယ်စား သူတို့ကို သတိပေးလော့။ ဒုစရိုက်သမားကို ငါက ‘အို ဒုစရိုက်သမား၊ သင်သည် သေရလိမ့်မည်’ ဟု ဆိုသောအခါ၊ ထိုဒုစရိုက်သမားကို သတိပေးခြင်းငှာ မပြောလျှင်၊ ထိုသူသည် မိမိအပြစ်ကြောင့် သေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ၏အသွေးကို သင်၏လက်၌ ငါတောင်းမည်။ သို့ရာတွင် ထိုဒုစရိုက်သမားကို မိမိလမ်းမှ လှည့်လည်စေခြင်းငှာ သင်သည် သတိပေးသော်လည်း၊ သူသည် မိမိလမ်းမှ မလှည့်လည်လျှင်၊ သူသည် မိမိအပြစ်ကြောင့် သေလိမ့်မည်။ သင်မူကား သင်၏ ဝိညာဉ်ကို ကယ်တင်ပြီ။” ယေဇကျေလ ၃၃:၇-၉။

The great obstacle both to the acceptance and to the promulgation of truth is the fact that it involves inconvenience and reproach. This is the only argument against the truth which its advocates have never been able to refute. But this does not deter the true followers of Christ. These do not wait for truth to become popular. Being convinced of their duty, they deliberately accept the cross, with the apostle Paul counting that “our light afflictions, which are but for a moment, worketh for us a far more exceeding and eternal weight of glory;” with one of old, “esteeming the reproach of Christ greater riches than the treasures in Egypt.” 2 Corinthians 4:17; Hebrews 11:26.

အမှန်တရားကို လက်ခံခြင်းနှင့် ဖြန့်ချိခြင်း နှစ်ခုစလုံးအတွက် အကြီးမားဆုံး အတားအဆီးမှာ ၎င်းတွင် အဆင်မပြေမှုနှင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်းများ ပါဝင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အမှန်တရားကို ထောက်ခံသူတို့ ဘယ်သောအခါမျှ ချေပ၍မရနိုင်သော အမှန်တရားကို ဆန့်ကျင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းပြချက် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအချက်သည် ခရစ်တော်၏ စစ်မှန်သော နောက်လိုက်များအား အတားအဆီး မဖြစ်စေပါ။ သူတို့သည် အမှန်တရား လူကြိုက်များလာသည်အထိ မစောင့်ပါ။ မိမိတို့၏ တာဝန်ကို ယုံကြည်စိတ်ချပြီး၊ တမန်တော်ပေါလုကဲ့သို့ “ခဏတာမျှသာ ဖြစ်သော ငါတို့၏ ပေါ့ပါးသော ဆင်းရဲဒုက္ခသည်၊ ငါတို့အတွက် အလွန်ကြီးမားသော ထာဝရဘုန်းအသရေကို ဆောင်ကြဉ်းပေး၏” ဟု ရေတွက်လျက်၊ ရှေးလူတို့ကဲ့သို့ “ခရစ်တော်၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို အီဂျစ်ပြည်၏ ရတနာများထက် ကြီးမြတ်သော စည်းစိမ်အဖြစ် ရေတွက်လျက်” လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို တမင်သက်သက် လက်ခံကြသည်။ ၂ ကောရိန္သု ၄:၁၇; ဟေဗြဲ ၁၁:၂၆။

Whatever may be their profession, it is only those who are world servers at heart that act from policy rather than principle in religious things. We should choose the right because it is right, and leave consequences with God. To men of principle, faith, and daring, the world is indebted for its great reforms. By such men the work of reform for this time must be carried forward.

သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှု မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဘာသာရေးကိစ္စများ၌ မူဝါဒထက် နည်းဗျူဟာအရ လုပ်ဆောင်သူတို့မှာ စိတ်နှလုံး၌ လောကကို အစေခံသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မှန်ကန်သောကြောင့် မှန်ကန်သည်ကို ရွေးချယ်သင့်ပြီး၊ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်ထားသင့်သည်။ မူဝါဒရှိသူများ၊ ယုံကြည်ခြင်းရှိသူများ၊ ရဲရင့်သူတို့အား ကမ္ဘာကြီးသည် ကြီးမြတ်သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများအတွက် အကြွေးတင်နေသည်။ ထိုသို့သောသူတို့အားဖြင့် ဤအချိန်ကာလအတွက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးလုပ်ငန်းကို ရှေ့ဆက်ဆောင်ရွက်ရမည် ဖြစ်သည်။

Thus saith the Lord: “Hearken unto Me, ye that know righteousness, the people in whose heart is My law; fear ye not the reproach of men, neither be ye afraid of their revilings. For the moth shall eat them up like a garment, and the worm shall eat them like wool: but My righteousness shall be forever, and My salvation from generation to generation.” Isaiah 51:7, 8.

ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား– “ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို သိသောသူတို့၊ ငါ၏ပညတ်တရားကို စိတ်နှလုံး၌ရှိသော လူမျိုးတို့၊ ငါ့စကားကို နားထောင်ကြလော့။ လူတို့၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို မကြောက်ကြနှင့်။ သူတို့၏ ပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်းကို မစိုးရိမ်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့ကို ပိုးမွှားတို့သည် အဝတ်ကို စားသကဲ့သို့ စားကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် သိုးမွေးကို စားသကဲ့သို့ စားကြလိမ့်မည်။ ငါ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် ထာဝရတည်လိမ့်မည်။ ငါ၏ ကယ်တင်ခြင်းသည်လည်း လူမျိုးအစဉ်အဆက် တည်လိမ့်မည်။” ဟေရှာယ ၅၁:၇၊ ၈။