မဟာတိုက်လှန်ပွဲ (GC) အခန်း ၁၇

 

Chapter 17—Heralds of the Morning

အခန်း ၁၇—မနက်ဖြန်၏ သတင်းစကားရှင်များ

One of the most solemn and yet most glorious truths revealed in the Bible is that of Christ’s second coming to complete the great work of redemption. To God’s pilgrim people, so long left to sojourn in “the region and shadow of death,” a precious, joy-inspiring hope is given in the promise of His appearing, who is “the resurrection and the life,” to “bring home again His banished.” The doctrine of the second advent is the very keynote of the Sacred Scriptures. From the day when the first pair turned their sorrowing steps from Eden, the children of faith have waited the coming of the Promised One to break the destroyer’s power and bring them again to the lost Paradise. Holy men of old looked forward to the advent of the Messiah in glory, as the consummation of their hope. Enoch, only the seventh in descent from them that dwelt in Eden, he who for three centuries on earth walked with his God, was permitted to behold from afar the coming of the Deliverer. “Behold,” he declared, “the Lord cometh with ten thousands of His saints, to execute judgment upon all.” Jude 14, 15. The patriarch Job in the night of his affliction exclaimed with unshaken trust: “I know that my Redeemer liveth, and that He shall stand at the latter day upon the earth: ... in my flesh shall I see God: whom I shall see for myself, and mine eyes shall behold, and not another.” Job 19:25-27.

သမ္မာကျမ်းစာတွင် ဖော်ပြထားသည့် အလေးနက်ဆုံးနှင့် ဘုန်းအသရေအရှိဆုံး သမ္မာတရားတစ်ခုမှာ ရွေးနုတ်ခြင်းလုပ်ငန်းကြီးကို ပြီးမြောက်စေရန် ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ “သေမင်း၏ ဒေသနှင့် အရိပ်” ထဲတွင် ခရီးသွားလာနေရသည်မှာ ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်သော ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်အတွက်၊ “ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် အသက်ရှင်ခြင်း” ဖြစ်တော်မူသော ကိုယ်တော်ရှင်သည် “မိမိ၏ အဝေးရောက်သူများကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရန်” ပေါ်ထွန်းတော်မူမည်ဟူသော ကတိတော်၌ တန်ဖိုးရှိ၍ ဝမ်းမြောက်စရာ မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးထားသည်။ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်း အယူဝါဒသည် သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာ၏ အဓိကသော့ချက်ဖြစ်သည်။ ပထမဦးဆုံး လူသားစုံတွဲသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်မှ ဝမ်းနည်းကြေကွဲစွာ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည့်နေ့မှစ၍၊ ယုံကြည်သူတို့၏ သားသမီးများသည် ဖျက်ဆီးသူ၏တန်ခိုးကို ချိုးဖျက်ပြီး သူတို့ကို ပျောက်ဆုံးသွားသော ပရဒိသုသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားရန် ကတိပြုထားသူ ကြွလာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်ခဲ့ကြသည်။ ရှေးခေတ် သန့်ရှင်းသော သူတို့သည် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက် ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် မေရှိယရှင်သည် ဘုန်းအသရေတော်နှင့် ကြွလာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်ခဲ့ကြသည်။ ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ နေထိုင်ခဲ့သူတို့မှ ခုနစ်ဆက်မြောက်သာဖြစ်သော ဧနောက်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ သုံးရာစုနှစ်တိုင် လျှောက်လှမ်းခဲ့သူဖြစ်ပြီး၊ ကယ်တင်ရှင် ကြွလာမည့်အကြောင်းကို အဝေးမှ မြင်တွေ့ခွင့်ရခဲ့သည်။ “ကြည့်ရှုလော့၊ ထာဝရဘုရားသည် ခပ်သိမ်းသောသူတို့အား တရားစီရင်ခြင်းငှား၊ မိမိသန့်ရှင်းသူတို့၏ အပေါင်းအသင်း၊ သောင်းပေါင်းများစွာနှင့်တကွ ကြွလာတော်မူ၏” ဟု သူက ကြေညာခဲ့သည်။ ယုဒ ၁၄၊ ၁၅။ ပဋိသန္ဓေသားဖြစ်သော ယောဘသည် သူ၏ ဒုက္ခဆင်းရဲခံရသည့်ည၌ မယိမ်းယိုင်သော ယုံကြည်စိတ်ချမှုဖြင့် ဤသို့ အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ “ငါ့ကို ကယ်တင်တော်မူသောသူသည် အသက်ရှင်တော်မူသည်ကိုလည်းကောင်း၊ နောက်ဆုံးသောနေ့၌ မြေကြီးပေါ်မှာ ရပ်နေတော်မူမည်ကိုလည်းကောင်း၊ ငါသိ၏။ ... ငါ့အသားအရေကို ဖျက်ဆီးသော်လည်း၊ ငါသည် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်တကွ ဘုရားသခင်ကို မြင်ရမည်။ ငါ့ကို ကိုယ်တိုင်မြင်ရမည်။ ငါ့မျက်စိသည်လည်း အခြားသူကို မဟုတ်၊ ကိုယ်တိုင်မြင်ရမည်။” ယောဘ ၁၉:၂၅-၂၇။

[300] The coming of Christ to usher in the reign of righteousness has inspired the most sublime and impassioned utterances of the sacred writers. The poets and prophets of the Bible have dwelt upon it in words glowing with celestial fire. The psalmist sang of the power and majesty of Israel’s King: “Out of Zion, the perfection of beauty, God hath shined. Our God shall come, and shall not keep silence.... He shall call to the heavens from above, and to the earth, that He may judge His people.” Psalm 50:2-4. “Let the heavens rejoice, and let the earth be glad ... before the Lord: for He cometh, for He cometh to judge the earth: He shall judge the world with righteousness, and the people with His truth.” Psalm 96:11-13.

[၃၀၀] ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရားတော်၏ အုပ်စိုးမှုကို စတင်စေရန် ခရစ်တော် ကြွလာတော်မူခြင်းသည် သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာရေးသားသူတို့၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးနှင့် စိတ်အားထက်သန်ဆုံးသော စကားလုံးများကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာပါ ကဗျာဆရာများနှင့် ပရောဖက်များသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ မီးလျှံကဲ့သို့ တောက်ပသော စကားလုံးများဖြင့် ဤအကြောင်းကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ဆာလံဆရာသည် ဣသရေလရှင်ဘုရင်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် ဘုန်းတော်အကြောင်းကို ဤသို့ သီဆိုခဲ့သည်။ “အလွန်တင့်တယ်သော ဇိအုန်တောင်မှ ဘုရားသခင်သည် ထွန်းလင်းတော်မူ၏။ ငါတို့၏ ဘုရားသခင်သည် ကြွလာတော်မူမည်။ ငြိမ်ဝပ်စွာ မနေတော်မူ။ ... မိမိလူတို့ကို စီရင်ခြင်းငှား၊ အထက်ကောင်းကင်နှင့် အောက်မြေကြီးကို ခေါ်တော်မူမည်။” ဆာလံ ၅၀:၂-၄။ “ကောင်းကင်သည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိပါစေ။ မြေကြီးသည်လည်း ရွှင်လန်းခြင်းရှိပါစေ။ ... ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိကြပါစေ။ အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည် ကြွလာတော်မူ၏။ မြေကြီးကို စီရင်ခြင်းငှား ကြွလာတော်မူ၏။ လောကီသားတို့ကို တရားတော်နှင့်အညီ၊ လူမျိုးတို့ကို သစ္စာတော်နှင့်အညီ စီရင်တော်မူမည်။” ဆာလံ ၉၆:၁၁-၁၃။

Said the prophet Isaiah: “Awake and sing, ye that dwell in dust: for thy dew is as the dew of herbs, and the earth shall cast out the dead.” “Thy dead men shall live, together with my dead body shall they arise.” “He will swallow up death in victory; and the Lord God will wipe away tears from off all faces; and the rebuke of His people shall He take away from off all the earth: for the Lord hath spoken it. And it shall be said in that day, Lo, this is our God; we have waited for Him, and He will save us: this is the Lord; we have waited for Him, we will be glad and rejoice in His salvation.” Isaiah 26:19; 25:8, 9.

ပရောဖက်ဟေရှာယက ဤသို့ဆိုခဲ့သည်။ “မြေမှုန့်၌ နေသောသူတို့၊ နိုး၍ သီချင်းဆိုကြလော့။ သင်၏နှင်းသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်၏ နှင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ မြေကြီးသည် သေသောသူတို့ကို ထုတ်ပေးလိမ့်မည်။” “ကိုယ်တော်၏ သေသောသူတို့သည် အသက်ရှင်ကြလိမ့်မည်။ ငါ့အလောင်းနှင့်တကွ ထမြောက်ကြလိမ့်မည်။” “ကိုယ်တော်သည် သေခြင်းကို အောင်မြင်စွာ ပျောက်ကွယ်စေတော်မူမည်။ အရှင်ထာဝရဘုရားသည် လူမျက်နှာ၌ ရှိသော မျက်ရည်ကို သုတ်တော်မူမည်။ မိမိလူတို့ကို ကဲ့ရဲ့ခြင်းအပြစ်မှလည်း မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၌ ပယ်ရှားတော်မူမည်။ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူပြီ။ ထိုနေ့၌ ဤသို့ ဆိုကြလိမ့်မည်။ ကြည့်ရှုလော့၊ ဤသူကား ငါတို့၏ ဘုရားသခင်တည်း။ ငါတို့သည် ကိုယ်တော်ကို စောင့်မျှော်ပြီ။ ကိုယ်တော်သည် ငါတို့ကို ကယ်တင်တော်မူမည်။ ဤသူကား ထာဝရဘုရားတည်း။ ငါတို့သည် ကိုယ်တော်ကို စောင့်မျှော်ပြီ။ ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်းအကြောင်းကြောင့် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းခြင်းရှိကြကုန်အံ့။” ဟေရှာယ ၂၆:၁၉; ၂၅:၈၊ ၉။

And Habakkuk, rapt in holy vision, beheld His appearing. “God came from Teman, and the Holy One from Mount Paran. His glory covered the heavens, and the earth was full of His praise. And His brightness was as the light.” “He stood, and measured the earth: He beheld, and drove asunder the nations; and the everlasting mountains were scattered, the perpetual hill did bow: His ways are everlasting.” “Thou didst ride upon Thine horses and Thy chariots of salvation.” “The mountains saw Thee, and they trembled: ... the deep uttered his voice, and lifted up his hands on high. The sun and moon stood still in their habitation: at the light of Thine arrows they went, and [301] at the shining of Thy glittering spear.” “Thou wentest forth for the salvation of Thy people, even for salvation with Thine anointed.” Habakkuk 3:3, 4, 6, 8, 10, 11, 13.

ဟဗက္ကုတ်သည်လည်း သန့်ရှင်းသော ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ၌ ကိုယ်တော် ပေါ်ထွန်းတော်မူခြင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ “ဘုရားသခင်သည် တေမန်ပြည်၊ သန့်ရှင်းသူသည် ပါရန်တောင်မှ ကြွလာတော်မူ၏။ ဘုန်းတော်သည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်း၍၊ ကိုယ်တော်ကို ချီးမွမ်းသံသည် မြေကြီး၌ ပြည့်စုံ၏။ ကိုယ်တော်၏ အရောင်အလင်းသည် နေရောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။” “ကိုယ်တော်သည် ရပ်၍ မြေကြီးကို တိုင်းတာတော်မူ၏။ ကြည့်ရှု၍ လူမျိုးတို့ကို ကွဲပြားစေတော်မူ၏။ ရှေးကုန်းတောင်တို့သည် ပြိုကွဲကြ၏။ ထာဝရကုန်းမြင့်တို့သည် ငုံ့ကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ လမ်းတို့သည် ထာဝရလမ်းဖြစ်ကြ၏။” “ကိုယ်တော်သည် မိမိမြင်း၊ မိမိရထားနှင့်တကွ ကယ်တင်ခြင်းသို့ ကြွလာတော်မူ၏။” “တောင်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို မြင်၍ တုန်လှုပ်ကြ၏။ ... သမုဒ္ဒရာသည် အသံကို လွှတ်၍ လက်ကို မြှောက်လေ၏။ နေနှင့်လတို့သည် ကိုယ်နေရာ၌ ရပ်နေကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ မြှားတို့သည် လျှပ်ပြက်သကဲ့သို့ ပျံသွားကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ လှံစွန်းသည် တောက်ပစွာ လင်းလျက်ရှိ၏။” [၃၀၁] “ကိုယ်တော်သည် မိမိလူတို့ကို ကယ်တင်ခြင်းငှား၊ မိမိဘိသိက်ပေးတော်မူသော သူကို ကယ်တင်ခြင်းငှား ကြွသွားတော်မူ၏။” ဟဗက္ကုတ် ၃:၃၊ ၄၊ ၆၊ ၈၊ ၁၀၊ ၁၁၊ ၁၃။

When the Saviour was about to be separated from His disciples, He comforted them in their sorrow with the assurance that He would come again: “Let not your heart be troubled.... In My Father’s house are many mansions.... I go to prepare a place for you. And if I go and prepare a place for you, I will come again, and receive you unto Myself.” John 14:1-3. “The Son of man shall come in His glory, and all the holy angels with Him.” “Then shall He sit upon the throne of His glory: and before Him shall be gathered all nations.” Matthew 25:31, 32.

ကယ်တင်ရှင်သည် တပည့်တော်တို့နှင့် ခွဲခွာရတော့မည့်အချိန်၌၊ ကိုယ်တော်သည် နောက်တစ်ဖန် ပြန်လာမည်ဟု ကတိပေး၍ သူတို့၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှု၌ နှစ်သိမ့်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ “သင်တို့စိတ်နှလုံး ပူပန်ခြင်းမရှိစေနှင့်။ ... ငါ့ခမည်းတော်၏ အိမ်၌ နေရာများစွာ ရှိ၏။ ... သင်တို့နေရာကို ပြင်ဆင်ခြင်းငှား ငါသွားရမည်။ ငါသွား၍ သင်တို့နေရာကို ပြင်ဆင်ပြီးမှ၊ ငါပြန်လာမည်။ ငါ့နေရာ၌ သင်တို့ရှိစေခြင်းငှား၊ ငါ့အထဲသို့ သင်တို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားမည်။” ယောဟန် ၁၄:၁-၃။ “လူသားသည် မိမိဘုန်းအသရေကို ဆောင်လျက်၊ ကောင်းကင်တမန်အပေါင်းတို့နှင့်တကွ ကြွလာတော်မူသောအခါ၊ မိမိဘုန်းတော်ရှိသော ပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်တော်မူမည်။” “လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို ရှေ့တော်၌ စုဝေးစေတော်မူမည်။” မဿဲ ၂၅:၃၁၊ ၃၂။

The angels who lingered upon Olivet after Christ’s ascension repeated to the disciples the promise of His return: “This same Jesus, which is taken up from you into heaven, shall so come in like manner as ye have seen Him go into heaven.” Acts 1:11. And the apostle Paul, speaking by the Spirit of Inspiration, testified: “The Lord Himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the Archangel, and with the trump of God.” 1 Thessalonians 4:16. Says the prophet of Patmos: “Behold, He cometh with clouds; and every eye shall see Him.” Revelation 1:7.

ခရစ်တော် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ကြွသွားပြီးနောက် သံလွင်တောင်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ကိုယ်တော် ပြန်ကြွလာမည့်အကြောင်း ကတိတော်ကို တပည့်တော်တို့အား ထပ်မံပြောကြားခဲ့ကြသည်။ “သင်တို့နှင့်ခွာ၍ ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူခြင်းကို ခံတော်မူသော ဤယေရှုသည်၊ ကောင်းကင်သို့ ကြွသွားတော်မူသည်ကို သင်တို့မြင်ရသည်နည်းတူ၊ တစ်ဖန် ပြန်ကြွလာတော်မူလိမ့်မည်။” တမန်တော် ၁:၁၁။ တမန်တော်ရှင် ပေါလုသည်လည်း သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ဤသို့ သက်သေခံခဲ့သည်။ “သခင်ဘုရားသည် လူတို့အား ပေးသော အမိန့်တော်သံ၊ ကောင်းကင်တမန်မင်း၏ အသံ၊ ဘုရားသခင်၏ တံပိုးတော်သံနှင့်တကွ၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ ကိုယ်တိုင် ဆင်းသက်တော်မူလိမ့်မည်။” ၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၆။ ပတ်မုကျွန်းရှိ ပရောဖက်ကလည်း “ကြည့်ရှုလော့၊ ကိုယ်တော်သည် မိုးတိမ်နှင့်တကွ ကြွလာတော်မူ၏။ လူတိုင်း မြင်ရလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည်။ ဗျာဒိတ် ၁:၇။

About His coming cluster the glories of that “restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all His holy prophets since the world began.” Acts 3:21. Then the long-continued rule of evil shall be broken; “the kingdoms of this world” will become “the kingdoms of our Lord, and of His Christ; and He shall reign for ever and ever.” Revelation 11:15. “The glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together.” “The Lord God will cause righteousness and praise to spring forth before all the nations.” He shall be “for a crown of glory, and for a diadem of beauty, unto the residue of His people.” Isaiah 40:5; 61:11; Isaiah 28:5.

ကိုယ်တော် ကြွလာတော်မူခြင်း ပတ်ဝန်းကျင်တွင် “ကမ္ဘာဦးမှစ၍ သန့်ရှင်းသော ပရောဖက်တို့၏ နှုတ်ဖြင့် ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူခဲ့သမျှသော အရာတို့ကို ပြန်လည်တည်ထောင်ခြင်း” ၏ ဘုန်းအသရေတော်တို့ စုဝေးနေကြသည်။ တမန်တော် ၃:၂၁။ ထိုအခါ ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိနေသော ဆိုးညစ်ခြင်း၏ အုပ်စိုးမှုသည် ချိုးဖျက်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ “လောကီနိုင်ငံတို့သည် ငါတို့၏ သခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ခရစ်တော်နိုင်ငံ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထာဝရကာလပတ်လုံး အုပ်စိုးတော်မူလိမ့်မည်။” ဗျာဒိတ် ၁၁:၁၅။ “ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် ထင်ရှားလိမ့်မည်။ လူခပ်သိမ်းတို့သည် အတူတကွ မြင်ရကြလိမ့်မည်။” “အရှင်ထာဝရဘုရားသည် လူမျိုးအပေါင်းတို့ရှေ့မှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းကို ပေါက်စေတော်မူမည်။” ကိုယ်တော်သည် “ကျန်ကြွင်းသော မိမိလူတို့၌ ဘုန်းအသရေ၏ သရဖူနှင့် တင့်တယ်သော ဦးရစ် ဖြစ်တော်မူလိမ့်မည်။” ဟေရှာယ ၄၀:၅; ၆၁:၁၁; ဟေရှာယ ၂၈:၅။

[302] It is then that the peaceful and long-desired kingdom of the Messiah shall be established under the whole heaven. “The Lord shall comfort Zion: He will comfort all her waste places; and He will make her wilderness like Eden, and her desert like the garden of the Lord.” “The glory of Lebanon shall be given unto it, the excellency of Carmel and Sharon.” “Thou shalt no more be termed Forsaken; neither shall thy land any more be termed Desolate: but thou shalt be called My Delight, and thy land Beulah.” “As the bridegroom rejoiceth over the bride, so shall thy God rejoice over thee.” Isaiah 51:3; 35:2; 62:4, 5, margin.

[၃၀၂] ထိုအချိန်၌ မေရှိယရှင်၏ ငြိမ်းချမ်း၍ ကြာမြင့်စွာ တောင့်တခဲ့သော နိုင်ငံတော်သည် ကောင်းကင်အောက်၌ တည်ထောင်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ “ထာဝရဘုရားသည် ဇိအုန်ကို နှစ်သိမ့်စေလိမ့်မည်။ သူ၏ လူဆိတ်ညံရာ အရပ်တို့ကို နှစ်သိမ့်စေလိမ့်မည်။ သူ၏ တောကို ဧဒင်ဥယျာဉ်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သူ၏ သဲကန္တာရကို ထာဝရဘုရား၏ ဥယျာဉ်ကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်စေလိမ့်မည်။” “လက်ဗနုန်တောင်၏ ဘုန်း၊ ကရမေလတောင်နှင့် ရှာရုန်မြေ၏ တင့်တယ်ခြင်းကို ပေးတော်မူလိမ့်မည်။” “သင်သည် စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံရသောသူဟူ၍ နောက်တစ်ဖန် မခေါ်ဝေါ်ရ။ သင်၏ပြည်သည်လည်း လူဆိတ်ညံရာပြည်ဟူ၍ မခေါ်ဝေါ်ရ။ ငါနှစ်သက်သောသူဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရမည်။ သင်၏ပြည်လည်း အိမ်ထောင်သည် ပြည်ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။” “မင်္ဂလာဆောင်သောသူသည် သတို့သမီး၌ ဝမ်းမြောက်သကဲ့သို့၊ သင်၏ ဘုရားသခင်သည် သင်၌ ဝမ်းမြောက်တော်မူလိမ့်မည်။” ဟေရှာယ ၅၁:၃; ၃၅:၂; ၆၂:၄၊ ၅၊ စာမျက်နှာအနားသတ်။

The coming of the Lord has been in all ages the hope of His true followers. The Saviour’s parting promise upon Olivet, that He would come again, lighted up the future for His disciples, filling their hearts with joy and hope that sorrow could not quench nor trials dim. Amid suffering and persecution, the “appearing of the great God and our Saviour Jesus Christ” was the “blessed hope.” When the Thessalonian Christians were filled with grief as they buried their loved ones, who had hoped to live to witness the coming of the Lord, Paul, their teacher, pointed them to the resurrection, to take place at the Saviour’s advent. Then the dead in Christ should rise, and together with the living be caught up to meet the Lord in the air. “And so,” he said, “shall we ever be with the Lord. Wherefore comfort one another with these words.” 1 Thessalonians 4:16-18.

အရှင်ဘုရားသခင် ကြွလာတော်မူခြင်းသည် ခေတ်ကာလအဆက်ဆက် ကိုယ်တော်၏ စစ်မှန်သော နောက်လိုက်တို့၏ မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သံလွင်တောင်ပေါ်တွင် ကယ်တင်ရှင် ပြောကြားခဲ့သော နောက်တစ်ဖန် ပြန်လာမည်ဟူသည့် ကတိတော်သည် တပည့်တော်တို့အတွက် အနာဂတ်ကို လင်းလက်စေခဲ့ပြီး၊ ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် မငြိမ်းသတ်နိုင်၊ စုံစမ်းခြင်းဖြင့် မမှိန်ဖျော့နိုင်သော ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်တို့ဖြင့် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ပြည့်စေခဲ့သည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကြားတွင် “ကြီးမြတ်တော်မူသော ဘုရားသခင်နှင့် ငါတို့၏ ကယ်တင်ရှင် ယေရှုခရစ်တော် ပေါ်ထွန်းတော်မူခြင်း” သည် “မင်္ဂလာရှိသော မျှော်လင့်ချက်” ဖြစ်ခဲ့သည်။ သက်သာလောနိတ်မြို့ရှိ ခရစ်ယာန်များသည် သခင်ဘုရား ကြွလာသည်ကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြပြီးမှ သေဆုံးသွားသော ချစ်ရသူတို့ကို မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ်စဉ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ပြည့်နေကြသောအခါ၊ သူတို့၏ ဆရာပေါလုသည် ကယ်တင်ရှင် ကြွလာတော်မူချိန်၌ ဖြစ်ပျက်မည့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအကြောင်းကို သူတို့အား ထောက်ပြခဲ့သည်။ ထိုအခါ ခရစ်တော်၌ သေလွန်သောသူတို့သည် ထမြောက်ကြလိမ့်မည်။ အသက်ရှင်သောသူတို့နှင့်တကွ ကောင်းကင်ဘုံ၌ သခင်ဘုရားကို ခံယူရန် တိမ်တိုက်များပေါ်သို့ ဆောင်ယူခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။ “ထိုသို့အားဖြင့်” ဟု သူက ဆိုသည်၊ “ငါတို့သည် သခင်ဘုရားနှင့်အတူ အစဉ်မပြတ် နေရကြလိမ့်မည်။ ထိုကြောင့် ဤစကားနှင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နှစ်သိမ့်စေကြလော့။” ၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၆-၁၈။

On rocky Patmos the beloved disciple hears the promise, “Surely I come quickly,” and his longing response voices the prayer of the church in all her pilgrimage, “Even so, come, Lord Jesus.” Revelation 22:20.

ကျောက်ဆောင်ထူထပ်သော ပတ်မုကျွန်း၌ ချစ်မြတ်နိုးရသော တပည့်တော်သည် “ငါသည် အလျင်အမြန် လာမည်အမှန်ဖြစ်၏” ဟူသော ကတိတော်ကို ကြားရပြီး၊ သူ၏ တောင့်တသော တုံ့ပြန်ချက်မှာ ခရီးသွားနေရသော အသင်းတော်အပေါင်းတို့၏ ဆုတောင်းသံဖြစ်သည့် “အာမင်၊ သခင်ယေရှု၊ ကြွလာတော်မူပါ” ဟု ပေါ်လွင်နေသည်။ ဗျာဒိတ် ၂၂:၂၀။

From the dungeon, the stake, the scaffold, where saints and martyrs witnessed for the truth, comes down the centuries the utterance of their faith and hope. Being “assured of His personal resurrection, and consequently of their own at His coming, for this cause,” says one of these Christians, “they despised death, and were found to be above it.”—Daniel T. Taylor, The Reign of Christ on Earth: or, The Voice of the Church in All Ages, page 33. They were willing [303] to go down to the grave, that they might “rise free.”—Ibid., page 54. They looked for the “Lord to come from heaven in the clouds with the glory of His Father,” “bringing to the just the times of the kingdom.” The Waldenses cherished the same faith.—Ibid., pages 129-132. Wycliffe looked forward to the Redeemer’s appearing as the hope of the church.—Ibid., pages 132-134.

သန့်ရှင်းသူများနှင့် အာဇာနည်တို့သည် သမ္မာတရားအတွက် သက်သေခံခဲ့ကြသော ထောင်တိုက်များ၊ မီးရှို့ကွပ်မျက်ရာ တိုင်များ၊ ကွပ်မျက်ရာစင်များမှတစ်ဆင့် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ချက်တို့သည် ရာစုနှစ်များစွာကို ကျော်ဖြတ်၍ လာခဲ့သည်။ “ကိုယ်တော်ရှင်၏ ကိုယ်တိုင် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော် ကြွလာတော်မူချိန်၌ သူတို့ကိုယ်တိုင် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကိုလည်းကောင်း သေချာစွာ ယုံကြည်ခြင်းကြောင့်၊ ဤအကြောင်းရင်းအတွက်” ဟု ဤခရစ်ယာန်တစ်ဦးက ဆိုသည်၊ “သူတို့သည် သေခြင်းကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့ကြပြီး သေခြင်းထက် သာလွန်သူများအဖြစ် တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။”—ဒန်နီယယ် တီ. တေလာ၊ မြေကြီးပေါ်၌ ခရစ်တော်၏ အုပ်စိုးမှု သို့မဟုတ် ခေတ်ကာလအဆက်ဆက် အသင်းတော်၏ အသံ၊ စာမျက်နှာ ၃၃။ သူတို့သည် “လွတ်လပ်စွာ ထမြောက်” နိုင်ရန်အတွက် [၃၀၃] သင်္ချိုင်းတွင်းသို့ သွားရန် အသင့်ရှိခဲ့ကြသည်။—ထိုစာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၅၄။ သူတို့သည် “သခင်ဘုရားသည် ခမည်းတော်၏ ဘုန်းအသရေတော်နှင့်တကွ ကောင်းကင်ဘုံမှ မိုးတိမ်ပေါ်တွင် ကြွလာတော်မူမည်” ကိုလည်းကောင်း၊ “ဖြောင့်မတ်သောသူတို့အား နိုင်ငံတော်၏ အချိန်ကာလကို ဆောင်ယူလာမည်” ကိုလည်းကောင်း စောင့်မျှော်ခဲ့ကြသည်။ ဝါလ်ဒန်စီယန်တို့သည်လည်း ထိုအတူ ယုံကြည်ခြင်းကို မြတ်နိုးခဲ့ကြသည်။—ထိုစာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၁၂၉-၁၃၂။ ဝိုင်ကလစ်သည် အသင်းတော်၏ မျှော်လင့်ချက်အဖြစ် ကယ်တင်ရှင် ပေါ်ထွန်းလာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်ခဲ့သည်။—ထိုစာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၁၃၂-၁၃၄။

Luther declared: “I persuade myself verily, that the day of judgment will not be absent full three hundred years. God will not, cannot, suffer this wicked world much longer.”—Ibid., pages 158, 134. “The great day is drawing near in which the kingdom of abominations shall be overthrown.”—Ibid., pages 158, 134.

လူသာက ဤသို့ ကြေညာခဲ့သည်။ “တရားစီရင်သောနေ့သည် နောက်ထပ် သုံးရာနှစ်ပြည့်ရန် မလိုတော့ဟု ငါ အမှန်ပင် ယုံကြည်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤဆိုးညစ်သော လောကကြီးကို နောက်ထပ် ကြာရှည်စွာ သည်းခံတော်မူမည်မဟုတ်။”—ထိုစာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၁၅၈၊ ၁၃၄။ “ရွံရှာဖွယ်ရာနိုင်ငံတော် ပြိုလဲရမည့် နေ့ကြီးရက်ကြီးသည် နီးကပ်လာနေပြီ။”—ထိုစာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၁၅၈၊ ၁၃၄။

“This aged world is not far from its end,” said Melanchthon. Calvin bids Christians “not to hesitate, ardently desiring the day of Christ’s coming as of all events most auspicious;” and declares that “the whole family of the faithful will keep in view that day.” “We must hunger after Christ, we must seek, contemplate,” he says, “till the dawning of that great day, when our Lord will fully manifest the glory of His kingdom.”—Ibid., pages 158, 134.

“ဤအိုမင်းသော လောကကြီးသည် အဆုံးသို့ ရောက်ခါနီးပြီ” ဟု မီလန်သမ်က ဆိုသည်။ ကဲလ်ဗင်သည် ခရစ်ယာန်တို့အား “တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ခရစ်တော် ကြွလာမည့်နေ့ကို အဖြစ်အပျက်အားလုံးတို့ထက် အမင်္ဂလာအရှိဆုံးအဖြစ် ပြင်းပြစွာ တောင့်တကြရန်” တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ “ယုံကြည်သူ မိသားစုဝင်အားလုံးသည် ထိုနေ့ရက်ကို အမြဲ အမှတ်ရနေကြလိမ့်မည်” ဟုလည်း ကြေညာခဲ့သည်။ “ငါတို့သည် ခရစ်တော်ကို တောင့်တရမည်။ ငါတို့၏ သခင်ဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော် ဘုန်းအသရေကို အပြည့်အဝ ထင်ရှားပြသတော်မူမည့် ထိုနေ့ရက်ကြီး မပေါ်ထွန်းမီအထိ ငါတို့သည် ခရစ်တော်ကို ရှာဖွေ၊ စူးစမ်း၊ ဆင်ခြင်ရမည်” ဟု သူက ဆိုသည်။—ထိုစာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၁၅၈၊ ၁၃၄။

“Has not the Lord Jesus carried up our flesh into heaven?” said Knox, the Scotch Reformer, “and shall He not return? We know that He shall return, and that with expedition.” Ridley and Latimer, who laid down their lives for the truth, looked in faith for the Lord’s coming. Ridley wrote: “The world without doubt—this I do believe, and therefore I say it—draws to an end. Let us with John, the servant of God, cry in our hearts unto our Saviour Christ, Come, Lord Jesus, come.”—Ibid., pages 151, 145.

“သခင်ယေရှုသည် ငါတို့၏ အသားအရေကို ကောင်းကင်ဘုံသို့ ဆောင်ယူသွားတော်မူသည် မဟုတ်လော” ဟု စကော့တလန် ပြုပြင်ပြောင်းလဲသူ နော့ခ်က ဆိုသည်။ “ထို့နောက် ကိုယ်တော် ပြန်ကြွလာတော်မူမည် မဟုတ်လော။ ကိုယ်တော်သည် ပြန်ကြွလာတော်မူမည်၊ ထိုသို့ ကြွလာရာတွင်လည်း အလျင်အမြန် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ငါတို့ သိကြ၏။” သမ္မာတရားအတွက် အသက်စွန့်ခဲ့ကြသော ရစ်ဒလေနှင့် လာတီမာတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် သခင်ဘုရား ကြွလာတော်မူမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်ခဲ့ကြသည်။ ရစ်ဒလေက ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည်။ “လောကကြီးသည် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ—ဤအရာကို ငါ အမှန်ပင် ယုံကြည်၍ ပြောရလျှင်—အဆုံးသို့ နီးကပ်လာနေပြီ။ ဘုရားသခင်၏ အစေခံ ယောဟန်နှင့်အတူ ငါတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ငါတို့၏ ကယ်တင်ရှင် ခရစ်တော်ထံ၊ သခင်ယေရှု၊ ကြွလာတော်မူပါ၊ ကြွလာတော်မူပါဟု အော်ဟစ်ကြကုန်အံ့။”—ထိုစာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၁၅၁၊ ၁၄၅။

“The thoughts of the coming of the Lord,” said Baxter, “are most sweet and joyful to me.”—Richard Baxter, Works, vol. 17, p. 555. “It is the work of faith and the character of His saints to love His appearing and to look for that blessed hope.” “If death be the last enemy to be destroyed at the resurrection, we may learn how earnestly believers should long and pray for the second coming [303] of Christ, when this full and final conquest shall be made.”—Ibid., vol. 17, p. 500. “This is the day that all believers should long, and hope, and wait for, as being the accomplishment of all the work of their redemption, and all the desires and endeavors of their souls.” “Hasten, O Lord, this blessed day!”—Ibid., vol. 17, pp. 182, 183. Such was the hope of the apostolic church, of the “church in the wilderness,” and of the Reformers.

“သခင်ဘုရား ကြွလာတော်မူခြင်းအကြောင်း တွေးတောခြင်းသည် ငါ့အတွက် အလွန် ချိုမြိန်ပြီး ဝမ်းမြောက်စရာ ဖြစ်သည်” ဟု ဘက်စ်တာက ဆိုသည်။—ရစ်ချတ် ဘက်စ်တာ၊ လက်ရာများ၊ အတွဲ ၁၇၊ စာမျက်နှာ ၅၅၅။ “ကိုယ်တော် ပေါ်ထွန်းတော်မူခြင်းကို ချစ်မြတ်နိုးခြင်းနှင့် ထိုမင်္ဂလာရှိသော မျှော်လင့်ချက်ကို စောင့်မျှော်ခြင်းသည် ယုံကြည်ခြင်း၏ အလုပ်နှင့် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသူတို့၏ လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။” “ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၌ ဖျက်ဆီးရမည့် နောက်ဆုံးရန်သူမှာ သေခြင်းဖြစ်လျှင်၊ ဤပြည့်စုံပြီး နောက်ဆုံးသော အောင်ပွဲကို ရရှိမည့် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းအတွက် ယုံကြည်သူတို့သည် မည်မျှ ပြင်းပြစွာ တောင့်တ၍ ဆုတောင်းသင့်သည်ကို ငါတို့ သင်ယူနိုင်ကြသည်။”—ထိုစာအုပ်၊ အတွဲ ၁၇၊ စာမျက်နှာ ၅၀၀။ “ဤနေ့ရက်သည် ယုံကြည်သူအပေါင်းတို့ တောင့်တ၊ မျှော်လင့်၊ စောင့်မျှော်ရမည့် နေ့ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် သူတို့၏ ရွေးနုတ်ခြင်းလုပ်ငန်း အားလုံး၏ ပြည့်စုံခြင်းနှင့် သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်၌ ရှိသမျှသော ဆန္ဒနှင့် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုတို့၏ ပြည့်စုံခြင်း ဖြစ်သည်။” “အို သခင်ဘုရား၊ ဤမင်္ဂလာရှိသော နေ့ရက်ကို အလျင်အမြန် ဖြစ်စေတော်မူပါ!”—ထိုစာအုပ်၊ အတွဲ ၁၇၊ စာမျက်နှာ ၁၈၂၊ ၁၈၃။ ဤသည်မှာ တမန်တော်ခေတ် အသင်းတော်၊ “တောကန္တာရရှိ အသင်းတော်” နှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲသူတို့၏ မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

Prophecy not only foretells the manner and object of Christ’s coming, but presents tokens by which men are to know when it is near. Said Jesus: “There shall be signs in the sun, and in the moon, and in the stars.” Luke 21:25. “The sun shall be darkened, and the moon shall not give her light, and the stars of heaven shall fall, and the powers that are in heaven shall be shaken. And then shall they see the Son of man coming in the clouds with great power and glory.” Mark 13:24-26. The revelator thus describes the first of the signs to precede the second advent: “There was a great earthquake; and the sun became black as sackcloth of hair, and the moon became as blood.” Revelation 6:12.

ပရောဖက်ပြုချက်သည် ခရစ်တော် ကြွလာတော်မူမည့် ပုံစံနှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြိုတင်ဟောပြောရုံသာမက၊ ၎င်းသည် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း လူတို့ သိရှိနိုင်မည့် နိမိတ်လက္ခဏာများကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ ယေရှုက ဤသို့ ဆိုခဲ့သည်။ “နေ၊ လ၊ ကြယ်တို့၌ နိမိတ်လက္ခဏာ ရှိလိမ့်မည်။” လုကာ ၂၁:၂၅။ “နေသည် မိုက်မဲခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။ လသည်လည်း အရောင်ကို မပေးရ။ ကောင်းကင်ကြယ်တို့သည် ကြွေကျကြလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်၌ ရှိသော တန်ခိုးတို့သည် လှုပ်ရှားကြလိမ့်မည်။ ထိုအခါ လူသားသည် ကြီးစွာသော တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းအသရေကို ဆောင်လျက်၊ မိုးတိမ်ပေါ်တွင် ကြွလာတော်မူသည်ကို လူတို့ မြင်ရကြလိမ့်မည်။” မာကု ၁၃:၂၄-၂၆။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ရေးသားသူသည် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းကို ကြိုတင်ပြသသည့် ပထမဆုံး နိမိတ်လက္ခဏာကို ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်။ “မြေကြီးသည် အလွန်တုန်လှုပ်ခြင်းရှိ၏။ နေသည် ဆံခြည်ဖြင့် လုပ်သော လျှော်တေအဝတ်ကဲ့သို့ မည်း၏။ လသည် သွေးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။” ဗျာဒိတ် ၆:၁၂။

These signs were witnessed before the opening of the nineteenth century. In fulfillment of this prophecy there occurred, in the year 1755, the most terrible earthquake that has ever been recorded. Though commonly known as the earthquake of Lisbon, it extended to the greater part of Europe, Africa, and America. It was felt in Greenland, in the West Indies, in the island of Madeira, in Norway and Sweden, Great Britain and Ireland. It pervaded an extent of not less than four million square miles. In Africa the shock was almost as severe as in Europe. A great part of Algiers was destroyed; and a short distance from Morocco, a village containing eight or ten thousand inhabitants was swallowed up. A vast wave swept over the coast of Spain and Africa engulfing cities and causing great destruction.

ဤနိမိတ်လက္ခဏာများကို ၁၉ ရာစုနှစ် မစတင်မီကပင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ်၊ ၁၇၅၅ ခုနှစ်တွင် မှတ်တမ်းတင်သမျှ၌ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး မြေငလျင်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ၎င်းကို လစ္စဘွန်းမြို့၏ မြေငလျင်ဟု လူသိများသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ဥရောပ၊ အာဖရိကနှင့် အမေရိကတိုက်၏ အစိတ်အပိုင်းအများစုအထိ ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။ ဂရင်းလန်း၊ အနောက်အိန္ဒိယကျွန်းစုများ၊ မာဒီရာကျွန်း၊ နော်ဝေးနှင့် ဆွီဒင်၊ ဂရိတ်ဗြိတိန်နှင့် အိုင်ယာလန်တို့တွင်လည်း ခံစားခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည် စတုရန်းမိုင် လေးသန်းမကသော ဧရိယာအထိ ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။ အာဖရိကတွင် မြေငလျင်သည် ဥရောပနှင့် တူညီလောက်အောင် ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ အယ်လ်ဂျီးယား၏ အစိတ်အပိုင်းကြီးတစ်ခု ပျက်စီးခဲ့ပြီး၊ မိုရိုကိုနိုင်ငံ၏ အနီးအနားရှိ လူဦးရေ ရှစ်ထောင် သို့မဟုတ် တစ်သောင်းခန့် ရှိသော ရွာတစ်ရွာသည် မြေမြိုခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးများသည် စပိန်နှင့် အာဖရိက ကမ်းရိုးတန်းများကို ရိုက်ခတ်ခဲ့ပြီး မြို့ကြီးများကို မြိုသိပ်ကာ ကြီးစွာသော ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

It was in Spain and Portugal that the shock manifested its extreme violence. At Cadiz the inflowing wave was said to be sixty feet high. Mountains, “some of the largest in Portugal, were impetuously shaken, as it were, from their very foundations, and some of them opened at their summits, which were split and rent in a wonderful manner, huge masses of them being thrown down into the subjacent valleys. Flames are related to have issued from these mountains.”—Sir Charles Lyell, Principles of Geology, page 495.

စပိန်နှင့် ပေါ်တူဂီနိုင်ငံများတွင် ငလျင်သည် အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ကဒစ်ဇ်မြို့တွင် ဝင်ရောက်လာသော လှိုင်းလုံးများသည် ပေ ခြောက်ဆယ် အမြင့်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ တောင်တန်းများမှာ “ပေါ်တူဂီနိုင်ငံရှိ အကြီးဆုံးတောင်တန်းအချို့သည် သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်များမှစ၍ အလွန်ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်ခဲ့ရပြီး၊ အချို့မှာ ထိပ်ဖျားများ ပွင့်အာလာကာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကွဲအက်သွားပြီး၊ ကြီးမားသော တောင်ထုကြီးများမှာ အောက်ဘက်ရှိ ချိုင့်ဝှမ်းများထဲသို့ ပြိုကျသွားခဲ့သည်။ ဤတောင်များမှ မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာသည်ဟု ဆိုကြသည်။”—ဆာ ချားလ်စ် လိုင်ယဲလ်၊ ဘူမိဗေဒအခြေခံများ၊ စာမျက်နှာ ၄၉၅။

At Lisbon “a sound of thunder was heard underground, and immediately afterwards a violent shock threw down the greater part of that city. In the course of about six minutes sixty thousand persons perished. The sea first retired, and laid the bar dry; it then rolled in, rising fifty feet or more above its ordinary level.” “Among other extraordinary events related to have occurred at Lisbon during the catastrophe, was the subsidence of a new quay, built entirely of marble, at an immense expense. A great concourse of people had collected there for safety, as a spot where they might be beyond the reach of falling ruins; but suddenly the quay sank down with all the people on it, and not one of the dead bodies ever floated to the surface.”—Ibid., page 495.

လစ္စဘွန်းမြို့တွင် “မြေကြီးအောက်မှ မိုးချုန်းသံကဲ့သို့ အသံမျိုးကို ကြားခဲ့ရပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ပြင်းထန်သော ငလျင်တစ်ခုက မြို့၏ အစိတ်အပိုင်းအများစုကို ပြိုကျစေခဲ့သည်။ မိနစ် ခြောက်မိနစ်ခန့်အတွင်း လူပေါင်း ခြောက်သောင်းခန့် သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ ပင်လယ်သည် ဦးစွာ နောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီး ကမ်းရိုးတန်းကို ခြောက်သွေ့စေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် ပုံမှန်အဆင့်ထက် ပေ ငါးဆယ် သို့မဟုတ် ထိုထက်ပို၍ မြင့်တက်လာကာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။” “ဤဘေးအန္တရာယ်အတွင်း လစ္စဘွန်းမြို့၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အခြားထူးခြားသည့် ဖြစ်ရပ်များအနက်၊ ကြီးမားသော စရိတ်စကဖြင့် စကျင်ကျောက်ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် ဆိပ်ကမ်းခံတံတားသစ်တစ်ခု မြေထဲသို့ နိမ့်ကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြိုကျနေသော အဆောက်အအုံများ၏ အန္တရာယ်မှ လွတ်ကင်းနိုင်မည့်နေရာအဖြစ် လူအများအပြားသည် ထိုနေရာတွင် ဘေးကင်းရန် စုဝေးနေခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ရုတ်တရက်ပင် ထိုခံတံတားသည် လူများအားလုံးနှင့်အတူ မြေထဲသို့ နိမ့်ကျသွားခဲ့ပြီး၊ သေဆုံးသွားသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်လောင်းမျှပင် ရေပေါ်သို့ ပြန်လည်ပေါ်မလာခဲ့ပေ။”—ထိုစာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၄၉၅။

“The shock” of the earthquake “was instantly followed by the fall of every church and convent, almost all the large public buildings, and more than one fourth of the houses. In about two hours after the shock, fires broke out in different quarters, and raged with such violence for the space of nearly three days, that the city was completely desolated. The earthquake happened on a holyday, when the churches and convents were full of people, very few of whom escaped.”—Encyclopedia Americana, art. “Lisbon,” note (ed. 1831). “The terror of the people was beyond description. Nobody wept; it was beyond tears. They ran hither and thither, delirious with horror and astonishment, beating their faces and breasts, crying, ‘Misericordia! the world’s at an end!’ Mothers forgot their children, and ran about loaded with crucifixed images. Unfortunately, many ran to the churches for protection; but in vain was the sacrament exposed; in vain did the poor creatures embrace the altars; images, priests, and people were buried in one common ruin.” It has been estimated that ninety thousand persons lost their lives on that fatal day.

မြေငလျင်၏ “တုန်ခါမှု” သည် “ဘုရားကျောင်းနှင့် သီလရှင်ကျောင်းများအားလုံး၊ လူအများသုံး အဆောက်အအုံအများစုနှင့် အိမ်ခြေလေးပုံတစ်ပုံကျော်ကို ချက်ချင်း ပြိုကျပျက်စီးစေခဲ့သည်။ ငလျင်လှုပ်ပြီး နှစ်နာရီခန့်အကြာတွင် မီးများကွဲထွက်ကာ မတူညီသော ရပ်ကွက်များတွင် မီးလောင်ကျွမ်းခဲ့ပြီး သုံးရက်နီးပါး ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းခဲ့သဖြင့် မြို့သည် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။ ငလျင်သည် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းများနှင့် သီလရှင်ကျောင်းများတွင် လူများပြည့်နှက်နေချိန် ရုံးပိတ်ရက်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ အနည်းငယ်သော သူတို့သာ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။”—စွယ်စုံကျမ်း အမေရိကနာ၊ “လစ္စဘွန်း” အကြောင်းအရာ၊ မှတ်စု (၁၈၃၁ ထုတ်)။ “လူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှာ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ မငိုကြွေးကြပေ။ ၎င်းသည် မျက်ရည်ကျခြင်းထက် ပိုလွန်သည်။ သူတို့သည် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း၊ အံ့သြမှင်သက်ခြင်းတို့ဖြင့် အရူးအမူး ဖြစ်ကာ မျက်နှာနှင့် ရင်ဘတ်တို့ကို ထုရိုက်ပြီး ‘သနားတော်မူပါ! ကမ္ဘာကြီး ပျက်တော့မည်!’ ဟု အော်ဟစ်နေကြသည်။ မိခင်များသည် မိမိတို့၏ သားသမီးများကို မေ့လျော့ပြီး ခရစ်ယာန်လက်ဝါးကပ်တိုင် ရုပ်တုများကို သယ်ဆောင်ကာ ပြေးလွှားနေကြသည်။ ကံမကောင်းစွာပင်၊ လူအများအပြားသည် အကာအကွယ်ရရန် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းများသို့ ပြေးဝင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုနေရာများတွင် ဆုတောင်းခြင်းများမှာ အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့သည်။ ဆင်းရဲသားတို့သည် ယဇ်ပလ္လင်များကို ဖက်တွယ်ထားကြသော်လည်း အလကားသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရုပ်တုများ၊ ပုရောဟိတ်များနှင့် လူများအားလုံးသည် ပြိုကျပျက်စီးခြင်း၌ အတူတကွ မြုပ်နှံခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။” ထိုနေ့ရက်၌ လူပေါင်း ကိုးသောင်းခန့် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့သည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

Twenty-five years later appeared the next sign mentioned in [306] the prophecy—the darkening of the sun and moon. What rendered this more striking was the fact that the time of its fulfillment had been definitely pointed out. In the Saviour’s conversation with His disciples upon Olivet, after describing the long period of trial for the church,—the 1260 years of papal persecution, concerning which He had promised that the tribulation should be shortened,—He thus mentioned certain events to precede His coming, and fixed the time when the first of these should be witnessed: “In those days, after that tribulation, the sun shall be darkened, and the moon shall not give her light.” Mark 13:24. The 1260 days, or years, terminated in 1798. A quarter of a century earlier, persecution had almost wholly ceased. Following this persecution, according to the words of Christ, the sun was to be darkened. On the 19th of May, 1780, this prophecy was fulfilled.

နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အကြာတွင် ပရောဖက်ပြုချက်တွင် ဖော်ပြထားသည့် နောက်ထပ် နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခုဖြစ်သော [၃၀၆] နေနှင့် လတို့ မိုက်မဲသွားခြင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဤဖြစ်ရပ်ကို ပို၍ ထူးခြားစေသည်မှာ ၎င်း၏ ပြည့်စုံရမည့် အချိန်ကို အတိအကျ သတ်မှတ်ပြသထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သံလွင်တောင်ပေါ်တွင် တပည့်တော်များနှင့် စကားပြောဆိုရာ၌၊ အသင်းတော်အတွက် ကြာရှည်သည့် စုံစမ်းခြင်းကာလ—သူ ကတိပေးထားသည့်အတိုင်း ဒုက္ခဆင်းရဲကို အတိုချုံးပေးမည့် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ နှစ်ပေါင်း ၁၂၆၀ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု—အကြောင်းကို ဖော်ပြပြီးနောက်၊ ကိုယ်တော် ကြွလာခြင်းကို ကြိုတင်ပြသသည့် ဖြစ်ရပ်အချို့ကို ဤသို့ ဆိုခဲ့ပြီး ပထမဆုံး နိမိတ်လက္ခဏာကို မြင်တွေ့ရမည့်အချိန်ကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။ “ထိုနေ့ရက်များတွင်၊ ထိုဒုက္ခဆင်းရဲပြီးနောက် နေသည် မိုက်မဲခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။ လသည်လည်း အရောင်ကို မပေးရ။” မာကု ၁၃:၂၄။ ၁၂၆၀ ရက် သို့မဟုတ် နှစ်များသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ထက် နှစ်ပေါင်း နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်စော၍ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုသည် လုံးဝနီးပါး ရပ်တန့်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ စကားတော်အတိုင်း၊ ဤညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုပြီးနောက် နေသည် မိုက်မဲရမည်ဖြစ်သည်။ ၁၇၈၀ ခုနှစ် မေလ ၁၉ ရက်နေ့တွင် ဤပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခဲ့သည်။

“Almost, if not altogether alone, as the most mysterious and as yet unexplained phenomenon of its kind, ... stands the dark day of May 19, 1780,—a most unaccountable darkening of the whole visible heavens and atmosphere in New England.”—R. M. Devens, Our First Century, page 89.

“ဤမျိုးအစားတွင် အဆန်းကြယ်ဆုံးနှင့် ယခုတိုင် အရှင်းလင်းဆုံး မရှင်းပြနိုင်သေးသည့် ဖြစ်ရပ်အဖြစ်... ၁၇၈၀ ခုနှစ် မေလ ၁၉ ရက်နေ့၏ အမှောင်နေ့သည် တည်ရှိနေသည်။—နယူးအင်္ဂလန်ရှိ မြင်နိုင်သမျှ ကောင်းကင်နှင့် လေထုတစ်ခုလုံး မရှင်းပြနိုင်လောက်အောင် မှောင်မိုက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။”—အာ. အမ်. ဒေဗင်၊ ငါတို့၏ ပထမရာစု၊ စာမျက်နှာ ၈၉။

An eyewitness living in Massachusetts describes the event as follows: “In the morning the sun rose clear, but was soon overcast. The clouds became lowery, and from them, black and ominous, as they soon appeared, lightning flashed, thunder rolled, and a little rain fell. Toward nine o’clock, the clouds became thinner, and assumed a brassy or coppery appearance, and earth, rocks, trees, buildings, water, and persons were changed by this strange, unearthly light. A few minutes later, a heavy black cloud spread over the entire sky except a narrow rim at the horizon, and it was as dark as it usually is at nine o’clock on a summer evening....

မက်ဆာချူးဆက်တွင် နေထိုင်သော မျက်မြင်သက်သေတစ်ဦးက ဤဖြစ်ရပ်ကို ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်။ “မနက်ခင်းတွင် နေသည် ကြည်လင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မကြာမီ တိမ်ဖုံးသွားခဲ့သည်။ တိမ်များသည် နိမ့်ကျလာပြီး ၎င်းတို့မှ အနက်ရောင်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရိပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကာ လျှပ်ပြက်ခြင်း၊ မိုးချုန်းခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မိုးအနည်းငယ် ရွာသွန်းခဲ့သည်။ နံနက် ၉ နာရီခန့်တွင် တိမ်များသည် ပါးလျလာပြီး ကြေးနီရောင် သို့မဟုတ် வெண்கலရောင်အဆင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကာ မြေကြီး၊ ကျောက်တုံးများ၊ သစ်ပင်များ၊ အဆောက်အအုံများ၊ ရေနှင့် လူများသည် ဤထူးဆန်းသော၊ လောကီအပြင်ဘက်ဆန်သော အလင်းရောင်ကြောင့် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင်၊ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော အစွန်းတစ်ဖက်မှလွဲ၍ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ကြီးမားသော အနက်ရောင် တိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး နွေရာသီည ၉ နာရီခန့်တွင် ဖြစ်လေ့ရှိသည့်အတိုင်း မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။ ...

“Fear, anxiety, and awe gradually filled the minds of the people. Women stood at the door, looking out upon the dark landscape; men [307] returned from their labor in the fields; the carpenter left his tools, the blacksmith his forge, the tradesman his counter. Schools were dismissed, and tremblingly the children fled homeward. Travelers put up at the nearest farmhouse. ‘What is coming?’ queried every lip and heart. It seemed as if a hurricane was about to dash across the land, or as if it was the day of the consummation of all things.

“ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းနှင့် ရိုသေလေးစားခြင်းတို့သည် လူတို့၏ စိတ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ အမျိုးသမီးများသည် တံခါးဝတွင် ရပ်လျက် မှောင်မိုက်နေသော မြေပြင်ရှုခင်းကို ကြည့်နေကြသည်။ [၃၀၇] အမျိုးသားများသည် လယ်ကွင်းများရှိ သူတို့၏ အလုပ်မှ ပြန်လာကြသည်။ လက်သမားသည် သူ၏ ကိရိယာများကို ထားခဲ့သည်၊ ပန်းပဲဆရာသည် သူ၏ မီးဖိုကို ထားခဲ့သည်၊ ကုန်သည်သည် သူ၏ အရောင်းကောင်တာကို ထားခဲ့သည်။ ကျောင်းများ ပိတ်လိုက်ရပြီး ကလေးများသည် တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အိမ်သို့ ပြေးသွားကြသည်။ ခရီးသွားများသည် အနီးဆုံး လယ်သမားအိမ်တွင် ခိုလှုံကြသည်။ ‘ဘာဖြစ်လာမှာလဲ?’ ဟု လူတိုင်း၏ နှုတ်ဖျားနှင့် စိတ်ထဲတွင် မေးမြန်းနေကြသည်။ မုန်တိုင်းတစ်ခုသည် ကုန်းမြေကို ဖြတ်ကျော်တိုက်ခတ်တော့မည်လော၊ သို့မဟုတ် အရာအားလုံး၏ အဆုံးသတ်နေ့ ဖြစ်လေမည်လောဟု ထင်မှတ်ရသည်။

“Candles were used; and hearth fires shone as brightly as on a moonless evening in autumn.... Fowls retired to their roosts and went to sleep, cattle gathered at the pasture bars and lowed, frogs peeped, birds sang their evening songs, and bats flew about. But the human knew that night had not come....

“ဖယောင်းတိုင်များကို အသုံးပြုကြသည်။ မီးဖိုမှ မီးရောင်များသည် ဆောင်းဦးရာသီ၏ လမသာသောညကဲ့သို့ တောက်ပစွာ ထွန်းလင်းနေသည်။ ... ကြက်များသည် သူတို့၏ အိပ်တန်းသို့ သွားပြီး အိပ်ပျော်သွားကြသည်။ နွားများသည် စားကျက်တံခါးတွင် စုဝေးပြီး အော်မြည်ကြသည်။ ဖားများသည် အော်မြည်ကြသည်၊ ငှက်များသည် သူတို့၏ ညနေခင်းသီချင်းများကို သီဆိုကြသည်၊ လင်းနို့များ ပျံဝဲနေကြသည်။ သို့သော် လူသားတို့သည် ညရောက်ပြီမဟုတ်ကြောင်း သိကြသည်။ ...

“Dr. Nathanael Whittaker, pastor of the Tabernacle church in Salem, held religious services in the meeting-house, and preached a sermon in which he maintained that the darkness was supernatural. Congregations came together in many other places. The texts for the extemporaneous sermons were invariably those that seemed to indicate that the darkness was consonant with Scriptural prophecy.... The darkness was most dense shortly after eleven o’clock.”—The Essex Antiquarian, April, 1899, vol. 3, No. 4, pp. 53, 54.

“ဆေလမ်မြို့ရှိ တက်ဘာနာကယ် ဘုရားရှိခိုးကျောင်း၏ သင်းအုပ်ဆရာ ဒေါက်တာ နသနားယယ် ဝှစ်တೇಕာသည် အစည်းအဝေးခန်း၌ ဘာသာရေး ဝတ်ပြုမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ ဤအမှောင်ထုသည် သဘာဝလွန် ဖြစ်ကြောင်း ဟောပြောခဲ့သည်။ အခြားနေရာများစွာတွင်လည်း ဝတ်ပြုသူများ စုဝေးခဲ့ကြသည်။ ချက်ချင်း စဉ်းစားဟောပြောရသည့် တရားဒေသနာများအတွက် ကျမ်းချက်များသည် ဤအမှောင်ထုသည် ကျမ်းစာပါ ပရောဖက်ပြုချက်များနှင့် ကိုက်ညီကြောင်း ဖော်ပြနေသည့် ကျမ်းချက်များသာ ဖြစ်သည်။ ... အမှောင်ထုသည် ၁၁ နာရီခန့်တွင် အထူထပ်ဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။”—အက်ဆက် အန်တီကွာရီယန်၊ ဧပြီလ၊ ၁၈၉၉၊ အတွဲ ၃၊ အမှတ် ၄၊ စာမျက်နှာ ၅၃၊ ၅၄။

“In most parts of the country it was so great in the daytime, that the people could not tell the hour by either watch or clock, nor dine, nor manage their domestic business, without the light of candles....

“နိုင်ငံ၏ အစိတ်အပိုင်းအများစုတွင် နေ့အချိန်၌ အမှောင်ထုသည် မည်မျှကြီးမားသနည်းဆိုလျှင်၊ လူတို့သည် လက်ပတ်နာရီ သို့မဟုတ် နာရီဖြင့် အချိန်ကို မသိနိုင်ကြပေ၊ ဖယောင်းတိုင်မီး မပါဘဲ နေ့လယ်စာ မစားနိုင်ကြ၊ အိမ်တွင်းလုပ်ငန်းများကို မလုပ်ကိုင်နိုင်ကြပေ။ ...

“The extent of this darkness was extraordinary. It was observed as far east as Falmouth. To the westward it reached to the farthest part of Connecticut, and to Albany. To the southward, it was observed along the seacoasts; and to the north as far as the American settlements extend.”—William Gordon, History of the Rise, Progress, and Establishment of the Independence of the U.S.A., vol. 3, p. 57.

“ဤအမှောင်ထု၏ ပျံ့နှံ့မှုသည် ထူးခြားလှသည်။ ၎င်းကို အရှေ့ဘက် ဖာလ်မောက်မြို့အထိ တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ အနောက်ဘက်တွင် ကွန်နက်တီကပ်ပြည်နယ်၏ အဝေးဆုံးအပိုင်းနှင့် အယ်လ်ဘနီမြို့အထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ တောင်ဘက်တွင် ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက်လုံး တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး၊ မြောက်ဘက်တွင် အမေရိကန် အခြေချနေထိုင်ရာ ဒေသများအထိ ရောက်ရှိခဲ့သည်။”—ဝီလျံ ဂေါ်ဒွန်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ လွတ်လပ်ရေး တိုးတက်မှုနှင့် တည်ထောင်ခြင်း သမိုင်း၊ အတွဲ ၃၊ စာမျက်နှာ ၅၇။

The intense darkness of the day was succeeded, an hour or two before evening, by a partially clear sky, and the sun appeared, though it was still obscured by the black, heavy mist. “After sundown, the clouds came again overhead, and it grew dark very fast.” “Nor was [308] the darkness of the night less uncommon and terrifying than that of the day; notwithstanding there was almost a full moon, no object was discernible but by the help of some artificial light, which, when seen from the neighboring houses and other places at a distance, appeared through a kind of Egyptian darkness which seemed almost impervious to the rays.”—Isaiah Thomas, Massachusetts Spy; or, American Oracle of Liberty, vol. 10, No. 472 (May 25, 1780). Said an eyewitness of the scene: “I could not help conceiving at the time, that if every luminous body in the universe had be shrouded in impenetrable shades, or struck out of existence, the darkness could not have been more complete.”—Letter by Dr. Samuel Tenney, of Exeter, New Hampshire, December, 1785 (in Massachusetts Historical Society Collections, 1792, 1st series, vol. 1, p. 97). Though at nine o’clock that night the moon rose to the full, “it had not the least effect to dispel the deathlike shadows.” After midnight the darkness disappeared, and the moon, when first visible, had the appearance of blood.

နေ့အချိန်၏ ပြင်းထန်သော အမှောင်ထုပြီးနောက် ညနေမစမီ တစ်နာရီ သို့မဟုတ် နှစ်နာရီအလိုတွင် ကောင်းကင်အနည်းငယ် ကြည်လင်လာပြီး နေကို ပြန်မြင်ရသော်လည်း၊ အနက်ရောင် တိမ်တိုက်များက ၎င်းကို ဆက်လက်ဖုံးလွှမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ “နေဝင်ပြီးနောက် တိမ်များမှာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး အလွန်မြန်ဆန်စွာ မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။” “ညအချိန်၏ အမှောင်ထုမှာလည်း [၃၀၈] နေ့အချိန်ကဲ့သို့ပင် ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ လပြည့်နီးပါး ဖြစ်သော်လည်း၊ အနီးအနားရှိ အိမ်များနှင့် အဝေးမှ အခြားနေရာများမှ မြင်ရသော အလင်းတုများ၏ အကူအညီဖြင့်သာ မည်သည့်အရာကိုမဆို မြင်နိုင်ပြီး၊ ၎င်းမှာ အလင်းရောင်ကို မထိုးဖောက်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည့် အီဂျစ်နိုင်ငံ၏ အမှောင်ထုမျိုးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။”—အိုင်ဇာယာ သောမတ်စ်၊ မက်ဆာချူးဆက် စပိုင် သို့မဟုတ် အမေရိကန် လွတ်လပ်ရေး၏ ပရောဖက်ပြုချက်၊ အတွဲ ၁၀၊ အမှတ် ၄၇၂ (မေ ၂၅၊ ၁၇၈၀)။ ထိုဖြစ်ရပ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသူတစ်ဦးက ဤသို့ ဆိုခဲ့သည်။ “စကြဝဠာရှိ အလင်းပေးသော အရာဝတ္ထုတိုင်းကိုသာ အမှောင်ထုက ဖုံးလွှမ်းသွားသည် သို့မဟုတ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လျှင် ဤမျှလောက်ပင် မှောင်မိုက်လိမ့်မည်မဟုတ်ဟု ထိုအချိန်က ငါ ခံစားခဲ့ရသည်။”—နယူးဟမ်ပ်ရှိုင်းယား၊ အက်ဇီတာမြို့မှ ဒေါက်တာ ဆမ်မြူရယ် တင်နီ၏ စာ၊ ဒီဇင်ဘာလ၊ ၁၇၈၅ (မက်ဆာချူးဆက် သမိုင်းအဖွဲ့၏ စုဆောင်းမှုများ၊ ၁၇၉၂၊ ပထမစီးရီး၊ အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၉၇)။ ထိုည ၉ နာရီတွင် လသည် အပြည့်ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း၊ “၎င်းသည် သေခြင်းကဲ့သို့သော အရိပ်များကို ဖယ်ရှားရန် အနည်းငယ်မျှ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။” သန်းခေါင်ကျော်ပြီးနောက် အမှောင်ထု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လကို စတင်မြင်တွေ့ရချိန်တွင် သွေးကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

May 19, 1780, stands in history as “The Dark Day.” Since the time of Moses no period of darkness of equal density, extent, and duration, has ever been recorded. The description of this event, as given by eyewitnesses, is but an echo of the words of the Lord, recorded by the prophet Joel, twenty-five hundred years previous to their fulfillment: “The sun shall be turned into darkness, and the moon into blood, before the great and terrible day of the Lord come.” Joel 2:31.

၁၇၈၀ ပြည့်နှစ်၊ မေလ ၁၉ ရက်နေ့သည် သမိုင်းတွင် “အမှောင်နေ့” အဖြစ် တည်ရှိနေသည်။ မောရှေ၏ အချိန်ကာလကတည်းက ဤမျှလောက် ထူထပ်ခြင်း၊ ကျယ်ပြန့်ခြင်းနှင့် ကြာရှည်ခြင်းရှိသော အမှောင်ထုကာလမျိုးကို တစ်ခါမျှ မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ မျက်မြင်သက်သေတို့ ဖော်ပြထားသည့် ဤဖြစ်ရပ်၏ ဖော်ပြချက်သည် ပရောဖက်ယောလက ဤဖြစ်ရပ် မပြည့်စုံမီ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင့်ငါးရာအလိုက မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သော ထာဝရဘုရား၏ စကားတော်ကို ပဲ့တင်ထပ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ “ထာဝရဘုရား၏ ကြီးစွာသော၊ ကြောက်မက်ဖွယ်သောနေ့ရက် မရောက်မီ၊ နေသည် မိုက်မဲခြင်းသို့လည်းကောင်း၊ လသည်လည်း သွေးကဲ့သို့လည်းကောင်း ပြောင်းလဲခြင်းရှိလိမ့်မည်။” ယောလ ၂:၃၁။

Christ had bidden His people watch for the signs of His advent and rejoice as they should behold the tokens of their coming King. “When these things begin to come to pass,” He said, “then look up, and lift up your heads; for your redemption draweth nigh.” He pointed His followers to the budding trees of spring, and said: “When they now shoot forth, ye see and know of your own selves that summer is now nigh at hand. So likewise ye, when ye see these [309] things come to pass, know ye that the kingdom of God is nigh at hand.” Luke 21:28, 30, 31.

ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ ကြွလာတော်မူခြင်း လက္ခဏာများကို စောင့်ကြည့်ကြရန်နှင့် ကြွလာမည့် ရှင်ဘုရင်၏ နိမိတ်လက္ခဏာများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ဝမ်းမြောက်ကြရန် မိမိလူတို့အား မိန့်မှာထားတော်မူခဲ့သည်။ “ထိုအရာများ ဖြစ်ပျက်လာသောအခါ၊ မော့ကြည့်ကြလော့။ သင်တို့၏ ခေါင်းကို မြှောက်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့၏ ရွေးနုတ်ခြင်းသည် နီးပြီ” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် နွေဦးရာသီ၌ အညှောင့်ပေါက်သော သစ်ပင်များကို မိမိနောက်လိုက်တို့အား ထောက်ပြ၍ ဤသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ “၎င်းတို့ အညှောင့်ပေါက်သည်ကို သင်တို့ မြင်လျှင်၊ နွေကာလ နီးသည်ကို ကိုယ်တိုင် သိကြ၏။ ထိုနည်းတူ သင်တို့သည်လည်း ဤ [၃၀၉] အရာများ ဖြစ်ပျက်သည်ကို မြင်လျှင်၊ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော် နီးသည်ကို သိကြလော့။” လုကာ ၂၁:၂၈၊ ၃၀၊ ၃၁။

But as the spirit of humility and devotion in the church had given place to pride and formalism, love for Christ and faith in His coming had grown cold. Absorbed in worldliness and pleasure seeking, the professed people of God were blinded to the Saviour’s instructions concerning the signs of His appearing. The doctrine of the second advent had been neglected; the scriptures relating to it were obscured by misinterpretation, until it was, to a great extent, ignored and forgotten. Especially was this the case in the churches of America. The freedom and comfort enjoyed by all classes of society, the ambitious desire for wealth and luxury, begetting an absorbing devotion to money-making, the eager rush for popularity and power, which seemed to be within the reach of all, led men to center their interests and hopes on the things of this life, and to put far in the future that solemn day when the present order of things should pass away.

သို့သော် အသင်းတော်အတွင်းရှိ နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်ခြင်း စိတ်ဓာတ်တို့သည် မာနနှင့် ဘာသာရေးပုံစံများဆီသို့ နေရာပေးလိုက်ရသောအခါ၊ ခရစ်တော်ကို ချစ်ခြင်းနှင့် ကိုယ်တော် ကြွလာတော်မူခြင်းကို ယုံကြည်ခြင်းတို့သည် အေးစက်သွားခဲ့သည်။ လောကီအရာများနှင့် ပျော်ရွှင်မှု ရှာဖွေခြင်းတွင် နစ်မွန်းနေကြသော ဘုရားသခင်၏ လူများဟု ပြောဆိုသူတို့သည် ကိုယ်တော် ပေါ်ထွန်းလာမည့် လက္ခဏာများနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ကယ်တင်ရှင်၏ သွန်သင်ချက်များကို မမြင်နိုင်တော့ဘဲ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်း အယူဝါဒကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။ ၎င်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ကျမ်းစာများကို လွဲမှားစွာ အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူမှုများဖြင့် ဖုံးကွယ်သွားခဲ့ရာ၊ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့် မေ့လျော့ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် အမေရိကရှိ အသင်းတော်များတွင် ဤကိစ္စသည် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း အလွှာအားလုံး ခံစားနေကြရသည့် လွတ်လပ်မှုနှင့် သက်သောင့်သက်သာရှိမှု၊ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့် ဇိမ်ခံမှုအတွက် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော ဆန္ဒများ၊ ငွေရှာခြင်းအတွက် အလွန်အမင်း စွဲလမ်းခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း၊ လူတိုင်း လက်လှမ်းမီနိုင်ပုံရသည့် လူကြိုက်များမှုနှင့် အာဏာကို လိုလားသော အလုအယက် ပြေးလွှားမှုတို့သည် လူတို့အား ဤဘဝ၏ အရာများပေါ်တွင်သာ စိတ်ဝင်စားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များကို ဗဟိုပြုစေခဲ့ပြီး၊ လက်ရှိအရာများ ကုန်ဆုံးသွားမည့် ထိုနေ့ရက်ကြီးကို အနာဂတ်တွင် အလွန်ဝေးကွာသော နေ့အဖြစ် သတ်မှတ်စေခဲ့သည်။

When the Saviour pointed out to His followers the signs of His return, He foretold the state of backsliding that would exist just prior to His second advent. There would be, as in the days of Noah, the activity and stir of worldly business and pleasure seeking—buying, selling, planting, building, marrying, and giving in marriage—with forgetfulness of God and the future life. For those living at this time, Christ’s admonition is: “Take heed to yourselves, lest at any time your hearts be overcharged with surfeiting, and drunkenness, and cares of this life, and so that day come upon you unawares.” “Watch ye therefore, and pray always, that ye may be accounted worthy to escape all these things that shall come to pass, and to stand before the Son of man.” Luke 21:34, 36.

ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏ နောက်လိုက်တို့အား ကိုယ်တော် ပြန်ကြွလာမည့် လက္ခဏာများကို ထောက်ပြသောအခါ၊ ကိုယ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းမတိုင်မီ အချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေမည့် ယုံကြည်ခြင်းနောက်ဆုတ်သည့် အခြေအနေကို ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့သည်။ နောဧ၏နေ့ရက်များတွင်ကဲ့သို့ပင် လောကီလုပ်ငန်းများနှင့် ပျော်ရွှင်မှု ရှာဖွေခြင်း—ဝယ်ယူခြင်း၊ ရောင်းချခြင်း၊ စိုက်ပျိုးခြင်း၊ တည်ဆောက်ခြင်း၊ ထိမ်းမြားပေးစားခြင်း—တို့မှာ တက်ကြွလှုပ်ရှားနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်နှင့် နောင်လာမည့် အသက်တာကို မေ့လျော့နေကြလိမ့်မည်။ ဤအချိန်တွင် နေထိုင်ကြသူတို့အတွက် ခရစ်တော်၏ သတိပေးချက်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည်– “သင်တို့သည် စားသောက်ခြင်း၊ မူးယစ်ခြင်း၊ ဤဘဝ၏ စိုးရိမ်ခြင်းတို့ဖြင့် စိတ်နှလုံး လွန်ကဲ၍ မေ့လျော့ခြင်း မရှိစေရန် သတိပြုကြလော့။ ထိုနေ့ရက်သည် သင်တို့အပေါ်သို့ မထင်မှတ်ဘဲ ရောက်လာလိမ့်မည်။” “ထို့ကြောင့် ဖြစ်ပျက်လာမည့် ထိုအရာအားလုံးမှ လွတ်မြောက်ရန်နှင့် လူသား၏ ရှေ့တော်၌ ရပ်တည်နိုင်ရန် ထိုက်တန်သူများဟု သတ်မှတ်ခြင်းခံရဖို့ အစဉ်မပြတ် စောင့်ကြည့်၍ ဆုတောင်းကြလော့။” လုကာ ၂၁:၃၄၊ ၃၆။

The condition of the church at this time is pointed out in the Saviour’s words in the Revelation: “Thou hast a name that thou [310] livest, and art dead.” And to those who refuse to arouse from their careless security, the solemn warning is addressed: “If therefore thou shalt not watch, I will come on thee as a thief, and thou shalt not know what hour I will come upon thee.” Revelation 3:1, 3.

ဤအချိန်တွင် အသင်းတော်၏ အခြေအနေကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ကယ်တင်ရှင်၏ စကားတော်ဖြင့် ဤသို့ ထောက်ပြထားသည်။ “သင်သည် အသက်ရှင်သည်ဟူသော နာမရှိသော်လည်း [၃၁၀] သေသောသူ ဖြစ်၏။” မိမိတို့၏ ပေါ့ဆသော လုံခြုံစိတ်ချမှုမှ နိုးထရန် ငြင်းဆန်သူတို့အား အလေးနက်ဆုံး သတိပေးချက်ကို ဤသို့ ပေးထားသည်။ “ထိုကြောင့် သင်သည် စောင့်ကြည့်ခြင်းမရှိလျှင်၊ ငါသည် သူခိုးကဲ့သို့ သင်၏အပေါ်သို့ ရောက်လာမည်။ ငါသည် အဘယ်အချိန်တွင် ရောက်လာမည်ကို သင် မသိရ။” ဗျာဒိတ် ၃:၁၊ ၃။

It was needful that men should be awakened to their danger; that they should be roused to prepare for the solemn events connected with the close of probation. The prophet of God declares: “The day of the Lord is great and very terrible; and who can abide it?” Who shall stand when He appeareth who is “of purer eyes than to behold evil,” and cannot “look on iniquity”? Joel 2:11; Habakkuk 1:13. To them that cry, “My God, we know Thee,” yet have transgressed His covenant, and hastened after another god, hiding iniquity in their hearts, and loving the paths of unrighteousness—to these the day of the Lord is “darkness, and not light, even very dark, and no brightness in it.” Hosea 8:2, 1; Psalm 16:4; Amos 5:20. “It shall come to pass at that time,” saith the Lord, “that I will search Jerusalem with candles, and punish the men that are settled on their lees: that say in their heart, The Lord will not do good, neither will He do evil.” Zephaniah 1:12. “I will punish the world for their evil, and the wicked for their iniquity; and I will cause the arrogancy of the proud to cease, and will lay low the haughtiness of the terrible.” Isaiah 13:11. “Neither their silver nor their gold shall be able to deliver them;” “their goods shall become a booty, and their houses a desolation.” Zephaniah 1:18, 13.

လူတို့သည် မိမိတို့၏ အန္တရာယ်ကို နိုးကြားရန် လိုအပ်သည်။ စမ်းသပ်ခြင်းကာလ၏ အဆုံးသတ်နှင့် ဆက်စပ်နေသော အလေးနက်ဆုံး ဖြစ်ရပ်များအတွက် ပြင်ဆင်ရန် သူတို့ နိုးထလာရန် လိုအပ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်က ဤသို့ ကြေညာသည်။ “ထာဝရဘုရား၏ နေ့ရက်သည် ကြီးမြတ်၍ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။ အဘယ်သူ ခံနိုင်မည်နည်း။” “ဆိုးညစ်ခြင်းကို မကြည့်နိုင်လောက်အောင် စင်ကြယ်သော မျက်စိရှိ၍ အဓမ္မမှုတို့ကို မကြည့်ရှုနိုင်သော” အရှင်ဘုရားသခင် ပေါ်ထွန်းတော်မူသောအခါ အဘယ်သူ ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း။ ယောလ ၂:၁၁; ဟဗက္ကုတ် ၁:၁၃။ “အို ငါ့ဘုရား၊ ကိုယ်တော်ကို ငါတို့ သိကြ၏” ဟု အော်ဟစ်ကြသော်လည်း ပဋိညာဉ်ကို ဖောက်ဖျက်၍ အခြားဘုရားများနောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်သွားကြပြီး၊ မိမိတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အဓမ္မမှုများကို ဝှက်ထားကာ မဖြောင့်မတ်သော လမ်းများကို ချစ်မြတ်နိုးကြသော သူတို့အတွက်၊ ထာဝရဘုရား၏ နေ့ရက်သည် “အလင်းမဟုတ်၊ အမှောင်ထုသာ ဖြစ်၏။ အလွန်မှောင်မိုက်၍ အလင်းရောင် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပေ။” ဟောရှေ ၈:၂၊ ၁; ဆာလံ ၁၆:၄; အာမုတ် ၅:၂၀။ “ထိုအချိန်၌ ငါသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို မီးခွက်ဖြင့် စူးစမ်းမည်။ နံ့သာဆီ၌ နစ်မွန်းနေသော၊ ‘ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းမြတ်သောအမှု သို့မဟုတ် ဆိုးညစ်သောအမှုကို ပြုမည်မဟုတ်’ ဟု စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဆိုတတ်သော သူတို့ကို ငါ ဒဏ်ခတ်မည်” ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ဇေဖနိ ၁:၁၂။ “ငါသည် လောကီသားတို့ကို သူတို့၏ ဆိုးညစ်မှုအတွက်၊ လူဆိုးတို့ကို သူတို့၏ အဓမ္မမှုအတွက် ဒဏ်ခတ်မည်။ မာနထောင်လွှားသော သူတို့၏ ထောင်လွှားမှုကို ရပ်တန့်စေမည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သူတို့၏ မောက်မာမှုကိုလည်း နှိမ့်ချမည်။” ဟေရှာယ ၁၃:၁၁။ “သူတို့၏ ငွေနှင့် ရွှေသည်လည်း သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်မည်မဟုတ်။” “သူတို့၏ ပစ္စည်းဥစ္စာတို့သည် လုယက်ခြင်းကို ခံရ၍ သူတို့၏ အိမ်များလည်း လူဆိတ်ညံရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။” ဇေဖနိ ၁:၁၈၊ ၁၃။

The prophet Jeremiah, looking forward to this fearful time, exclaimed: “I am pained at my very heart.... I cannot hold my peace, because thou hast heard, O my soul, the sound of the trumpet, the alarm of war. Destruction upon destruction is cried.” Jeremiah 4:19, 20.

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချိန်ကို ကြိုတင်မြင်တွေ့ရသော ပရောဖက်ယေရမိက ဤသို့ အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ “ငါ၏ စိတ်နှလုံးသည် အလွန် နာကျင်လှ၏။ ... ငါသည် ငြိမ်ဝပ်စွာ မနေနိုင်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါ၏ ဝိညာဉ်သည် တံပိုးသံနှင့် စစ်ဖြစ်ကြောင်း အချက်ပေးသံကို ကြားရပြီ။ ပျက်စီးခြင်းအပေါ်သို့ ပျက်စီးခြင်း ရောက်မည်ဟု ကြွေးကြော်သံကို ကြားရပြီ။” ယေရမိ ၄:၁၉၊ ၂၀။

“That day is a day of wrath, a day of trouble and distress, a day of wasteness and desolation, a day of darkness and gloominess, a day of clouds and thick darkness, a day of the trumpet and alarm.” [311] Zephaniah 1:15, 16. “Behold, the day of the Lord cometh, ... to lay the land desolate: and He shall destroy the sinners thereof out of it.” Isaiah 13:9.

“ထိုနေ့သည် ဒေါသအမျက်ထွက်ရာနေ့၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးရာနေ့၊ လူဆိတ်ညံ၍ ပျက်စီးရာနေ့၊ မှောင်မိုက်၍ မည်းညစ်ရာနေ့၊ မိုးတိမ်နှင့် အမှောင်ထုထူပြောသောနေ့၊ တံပိုးသံနှင့် အချက်ပေးသံမြည်ရာနေ့ ဖြစ်၏။” [၃၁၁] ဇေဖနိ ၁:၁၅၊ ၁၆။ “ကြည့်ရှုလော့၊ ထာဝရဘုရား၏ နေ့ရက်သည် ရောက်လာပြီ။ ... ပြည်ကို လူဆိတ်ညံရာ ဖြစ်စေမည်။ ပြည်တွင်းရှိ လူဆိုးတို့ကို ပယ်ရှားဖျက်ဆီးတော်မူမည်။” ဟေရှာယ ၁၃:၉။

In view of that great day the word of God, in the most solemn and impressive language, calls upon His people to arouse from their spiritual lethargy and to seek His face with repentance and humiliation: “Blow ye the trumpet in Zion, and sound an alarm in My holy mountain: let all the inhabitants of the land tremble: for the day of the Lord cometh, for it is nigh at hand.” “Sanctify a fast, call a solemn assembly: gather the people, sanctify the congregation, assemble the elders, gather the children: ... let the bridegroom go forth of his chamber, and the bride out of her closet. Let the priests, the ministers of the Lord, weep between the porch and the altar.” “Turn ye even to Me with all your heart, and with fasting, and with weeping, and with mourning: and rend your heart, and not your garments, and turn unto the Lord your God: for He is gracious and merciful, slow to anger, and of great kindness.” Joel 2:1, 15-17, 12, 13.

ထိုနေ့ရက်ကြီးကို ရည်ရွယ်၍ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် အလေးနက်ဆုံးနှင့် စိတ်ထိခိုက်စေမည့် စကားလုံးများဖြင့် မိမိ၏ လူမျိုးတော်အား သူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ပျင်းရိခြင်းမှ နိုးထစေရန်နှင့် နောင်တတရား၊ နှိမ့်ချခြင်းတို့ဖြင့် ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်ကို ရှာဖွေကြရန် တောင်းဆိုထားသည်။ “ဇိအုန်တောင်တွင် တံပိုးကို မှုတ်ကြလော့။ ငါ၏ သန့်ရှင်းသော တောင်ပေါ်တွင် အချက်ပေးသံကို ပြုကြလော့။ ပြည်သားအပေါင်းတို့သည် တုန်လှုပ်ကြစေ။ အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရား၏ နေ့ရက်သည် ရောက်လာပြီ၊ နီးပြီ ဖြစ်၏။” “အစာရှောင်ခြင်းကို သန့်ရှင်းစေကြလော့။ အလေးနက်ဆုံး စည်းဝေးပွဲကို ခေါ်ကြလော့။ လူတို့ကို စုဝေးစေလော့။ ပရိသတ်ကို သန့်ရှင်းစေလော့။ လူကြီးများကို စုဝေးစေလော့။ ကလေးသူငယ်တို့ကို စုဝေးစေလော့။ ... မင်္ဂလာဆောင်သောသူသည် အခန်းထဲက ထွက်လာပါစေ။ သတို့သမီးသည်လည်း ကွယ်ရာအရပ်မှ ထွက်လာပါစေ။ ထာဝရဘုရား၏ အစေခံ ပုရောဟိတ်တို့သည် လင်္ဂျီးနှင့် ယဇ်ပလ္လင်ကြားတွင် ငိုကြွေးကြပါစေ။” “သင်တို့သည် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ အစာရှောင်ခြင်း၊ ငိုကြွေးခြင်း၊ မြည်တမ်းခြင်းနှင့်တကွ ငါ့ထံသို့ ပြန်လှည့်ကြလော့။ သင်တို့၏ အဝတ်ကို မဆုတ်ဘဲ စိတ်နှလုံးကို ဆုတ်လျက်၊ သင်တို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားထံတော်သို့ ပြန်လှည့်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် ကျေးဇူးပြုတတ်သောသူ၊ ကရုဏာရှင်၊ ဒေါသထွက်နှေးသောသူ၊ မေတ္တာကရုဏာ ကြီးမားသောသူ ဖြစ်တော်မူ၏။” ယောလ ၂:၁၊ ၁၅-၁၇၊ ၁၂၊ ၁၃။

To prepare a people to stand in the day of God, a great work of reform was to be accomplished. God saw that many of His professed people were not building for eternity, and in His mercy He was about to send a message of warning to arouse them from their stupor and lead them to make ready for the coming of the Lord.

ဘုရားသခင်၏ နေ့ရက်၌ ရပ်တည်နိုင်မည့် လူမျိုးတစ်မျိုးကို ပြင်ဆင်ရန်အတွက် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်း လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုကို ပြီးမြောက်စေရမည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ လူများဟု ပြောဆိုသူ အများစုသည် ထာဝရကာလအတွက် တည်ဆောက်နေကြခြင်း မဟုတ်သည်ကို ဘုရားသခင် မြင်တော်မူသဖြင့်၊ သူတို့၏ မေ့လျော့နေသော အခြေအနေမှ နိုးထလာစေရန်နှင့် သခင်ဘုရား ကြွလာတော်မူခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်လာစေရန်၊ ကိုယ်တော်သည် သတိပေးချက် သတင်းစကားကို ပေးပို့ရန် စီစဉ်တော်မူခဲ့သည်။

This warning is brought to view in Revelation 14. Here is a threefold message represented as proclaimed by heavenly beings and immediately followed by the coming of the Son of man to reap “the harvest of the earth.” The first of these warnings announces the approaching judgment. The prophet beheld an angel flying “in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, saying with a loud voice, Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come: and worship Him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.” Revelation 14:6, 7.

ဤသတိပေးချက်ကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၄ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်တမန်များမှတစ်ဆင့် ကြေညာထားသော သုံးဆသော သတင်းစကားကို တွေ့မြင်ရပြီး၊ ၎င်း၏ နောက်ဆက်တွဲအဖြစ် လူသားသည် “မြေကြီး၏ ရိတ်သိမ်းချိန်” ကို ရိတ်သိမ်းရန် ကြွလာတော်မူမည် ဖြစ်သည်။ ဤသတိပေးချက်များထဲမှ ပထမဆုံးအချက်မှာ ချဉ်းကပ်လာနေသော တရားစီရင်ခြင်းအကြောင်းကို ကြေညာခြင်း ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်သည် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး “ကောင်းကင်အလယ်၌ ပျံသန်းလျက်၊ မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သူများ၊ လူမျိုးတိုင်း၊ အနွယ်တိုင်း၊ ဘာသာစကားတိုင်း၊ လူမျိုးစုတိုင်းအား ဟောပြောရန် ထာဝရဧဝံဂေလိတရားကို ဆောင်လျက်၊ ‘ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြလော့။ ကိုယ်တော်အား ဘုန်းအသရေကို ပေးကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ချိန် ရောက်လာပြီ။ ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ ပင်လယ်နှင့် ရေထွက်စရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော အရှင်ကို ကိုးကွယ်ကြလော့’ ဟု ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်နေသည်ကို မြင်ရသည်။” ဗျာဒိတ် ၁၄:၆၊ ၇။

[312] This message is declared to be a part of “the everlasting gospel.”

[၃၁၂] ဤသတင်းစကားသည် “ထာဝရဧဝံဂေလိတရား” ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာထားသည်။

The work of preaching the gospel has not been committed to angels, but has been entrusted to men. Holy angels have been employed in directing this work, they have in charge the great movements for the salvation of men; but the actual proclamation of the gospel is performed by the servants of Christ upon the earth.

ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောခြင်းလုပ်ငန်းသည် ကောင်းကင်တမန်များအား အပ်နှင်းထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ လူသားတို့အား အပ်နှင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ဤလုပ်ငန်းကို လမ်းညွှန်ရာတွင် အသုံးပြုခြင်း ခံရသည်။ လူသားတို့ကို ကယ်တင်ရန် ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများကို သူတို့ တာဝန်ယူကြသည်။ သို့သော် ဧဝံဂေလိတရားကို အမှန်တကယ် ကြေညာခြင်းမှာ မြေကြီးပေါ်ရှိ ခရစ်တော်၏ အစေခံတို့မှတစ်ဆင့် ဆောင်ရွက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Faithful men, who were obedient to the promptings of God’s Spirit and the teachings of His word, were to proclaim this warning to the world. They were those who had taken heed to the “sure word of prophecy,” the “light that shineth in a dark place, until the day dawn, and the daystar arise.” 2 Peter 1:19. They had been seeking the knowledge of God more than all hid treasures, counting it “better than the merchandise of silver, and the gain thereof than fine gold.” Proverbs 3:14. And the Lord revealed to them the great things of the kingdom. “The secret of the Lord is with them that fear Him; and He will show them His covenant.” Psalm 25:14.

ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ လှုံ့ဆော်မှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များကို နားထောင်သော သစ္စာရှိသူတို့သည် ဤသတိပေးချက်ကို လောကသို့ ကြေညာကြရမည် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် “နေ့ရက် မရောက်မီ၊ နံနက်ကြယ် မထွန်းလင်းမီအထိ အမှောင်ထုထဲတွင် လင်းသော အလင်း” ဖြစ်သည့် “စိတ်ချရသော ပရောဖက်ပြုချက်စကား” ကို သတိပြုကြသော သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ၂ ပေတရု ၁:၁၉။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အသိပညာကို ဝှက်ထားသော ရတနာများထက် ပို၍ ရှာဖွေခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းကို “ငွေ၏ ကုန်သွယ်မှုထက် သာ၍ ကောင်းမွန်ကာ၊ ရွှေစင်ရခြင်းထက် သာ၍ အကျိုးရှိသည်” ဟု သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သုတ္တံ ၃:၁၄။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်ဆိုင်ရာ ကြီးမားသော အရာများကို သူတို့အား ထင်ရှားပြတော်မူခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရား၏ လျှို့ဝှက်ချက်သည် ကိုယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့သောသူတို့နှင့်အတူ ရှိ၏။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား မိမိ၏ ပဋိညာဉ်ကို ပြတော်မူလိမ့်မည်။” ဆာလံ ၂၅:၁၄။

It was not the scholarly theologians who had an understanding of this truth, and engaged in its proclamation. Had these been faithful watchmen, diligently and prayerfully Searching the Scriptures, they would have known the time of night; the prophecies would have opened to them the events about to take place. But they did not occupy this position, and the message was given by humbler men. Said Jesus: “Walk while ye have the light, lest darkness come upon you.” John 12:35. Those who turn away from the light which God has given, or who neglect to seek it when it is within their reach, are left in darkness. But the Saviour declares: “He that followeth Me shall not walk in darkness, but shall have the light of life.” John 8:12. Whoever is with singleness of purpose seeking to do God’s will, earnestly heeding the light already given, will receive greater light; to that soul some star of heavenly radiance will be sent to guide him into all truth.

ဤသမ္မာတရားကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ၎င်းကို ဟောပြောရာတွင် ပါဝင်သူတို့မှာ ပညာတတ် သီအိုလိုဂျီ (ဓမ္မပညာရှင်) များ မဟုတ်ကြပေ။ အကယ်၍ သူတို့သာ သစ္စာရှိသော စောင့်ကြည့်သူများ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး၊ ကျမ်းစာကို ဂရုတစိုက်နှင့် ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ရှာဖွေခဲ့ကြမည်ဆိုလျှင်၊ ညအချိန်ကာလကို သိရှိကြလိမ့်မည်။ ပရောဖက်ပြုချက်များသည် ဖြစ်ပျက်တော့မည့် အရာများကို သူတို့အား ဖွင့်ပြပေးလိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့သည် ထိုနေရာတွင် ရှိမနေခဲ့ကြသဖြင့် ဤသတင်းစကားကို နှိမ့်ချသော လူသားတို့က ပေးအပ်ခဲ့ကြသည်။ ယေရှုက ဤသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ “အမှောင်ထု သင်တို့အပေါ်သို့ မကျရောက်စေရန်၊ အလင်းရှိစဉ်မှာ လျှောက်လှမ်းကြလော့။” ယောဟန် ၁၂:၃၅။ ဘုရားသခင် ပေးထားသော အလင်းမှ လွဲဖယ်သွားသူများ သို့မဟုတ် လက်လှမ်းမီနိုင်သည့် အလင်းကို ရှာဖွေရန် လျစ်လျူရှုသူတို့သည် အမှောင်ထုထဲတွင် ကျန်ရစ်ကြသည်။ သို့သော် ကယ်တင်ရှင်က “ငါ့ကို နောက်လိုက်သောသူသည် အမှောင်ထဲမှာ မလျှောက်၊ အသက်၏ အလင်းကို ရလိမ့်မည်” ဟု ကြေညာတော်မူသည်။ ယောဟန် ၈:၁၂။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို လုပ်ဆောင်ရန် စိတ်စေတနာ တစ်ခုတည်းဖြင့် ကြိုးစားသူ၊ ပေးထားပြီးသော အလင်းကို ရိုးသားစွာ နားထောင်သူတိုင်းသည် ပို၍ကြီးမားသော အလင်းကို ရရှိလိမ့်မည်။ ထိုဝိညာဉ်ထံသို့ သမ္မာတရား အားလုံးဆီသို့ လမ်းပြပေးမည့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ တောက်ပသော ကြယ်တစ်လုံးကို စေလွှတ်ပေးတော်မူလိမ့်မည်။

At the time of Christ’s first advent the priests and scribes of the [313] Holy City, to whom were entrusted the oracles of God, might have discerned the signs of the times and proclaimed the coming of the Promised One. The prophecy of Micah designated His birthplace; Daniel specified the time of His advent. Micah 5:2; Daniel 9:25. God committed these prophecies to the Jewish leaders; they were without excuse if they did not know and declare to the people that the Messiah’s coming was at hand. Their ignorance was the result 268 The Great Controversy of sinful neglect. The Jews were building monuments for the slain prophets of God, while by their deference to the great men of earth they were paying homage to the servants of Satan. Absorbed in their ambitious strife for place and power among men, they lost sight of the divine, honors proffered them by the King of heaven.

ခရစ်တော် ပထမအကြိမ် ကြွလာတော်မူသည့်အချိန်၌ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို အပ်နှင်းထားခြင်းခံရသော [၃၁၃] သန့်ရှင်းသောမြို့တော်မှ ပုရောဟိတ်များနှင့် ကျမ်းပြုဆရာတို့သည် ခေတ်ကာလ၏ လက္ခဏာများကို သိမြင်နိုင်ကြပြီး၊ ကတိထားတော်မူသောသူ ကြွလာမည့်အကြောင်းကို ကြေညာနိုင်ခဲ့ကြသည်။ မိက္ခာ၏ ပရောဖက်ပြုချက်သည် ကိုယ်တော်၏ မွေးဖွားရာနေရာကို သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဒံယေလသည် ကိုယ်တော် ကြွလာမည့်အချိန်ကို အတိအကျ သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ မိက္ခာ ၅:၂; ဒံယေလ ၉:၂၅။ ဘုရားသခင်သည် ဤပရောဖက်ပြုချက်များကို ယုဒခေါင်းဆောင်များထံ အပ်နှင်းခဲ့သည်။ မေရှိယရှင် ကြွလာရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း လူတို့ကို မသိရှိဘဲ မကြေညာခဲ့လျှင် သူတို့တွင် ဆင်ခြေပေးစရာ မရှိပေ။ သူတို့၏ မသိနားမလည်မှုသည် ပြစ်မှားသော လျစ်လျူရှုမှု၏ ရလဒ်သာ ဖြစ်သည်။ ယုဒလူမျိုးတို့သည် အသတ်ခံရသော ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်များအတွက် အောက်မေ့ဖွယ် ကျောက်တိုင်များကို တည်ဆောက်နေကြသော်လည်း၊ လောကရှိ လူကြီးလူကောင်းတို့ကို ရိုသေလေးစားမှုဖြင့် စာတန်၏ အစေခံတို့အား ဝတ်ပြုနေကြသည်။ လူတို့အကြားတွင် နေရာနှင့် အာဏာကို ရရှိရန် ရည်မှန်းချက်ကြီးကြီးဖြင့် တိုက်ခိုက်နေကြစဉ်၊ ကောင်းကင်ဘုံရှင်ဘုရင်က သူတို့အား ပေးအပ်ထားသည့် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးများကို သူတို့ လျစ်လျူရှုခဲ့ကြသည်။

With profound and reverent interest the elders of Israel should have been studying the place, the time, the circumstances, of the greatest event in the world’s history—the coming of the Son of God to accomplish the redemption of man. All the people should have been watching and waiting that they might be among the first to welcome the world’s Redeemer. But, lo, at Bethlehem two weary travelers from the hills of Nazareth traverse the whole length of the narrow street to the eastern extremity of the town, vainly seeking a place of rest and shelter for the night. No doors are open to receive them. In a wretched hovel prepared for cattle, they at last find refuge, and there the Saviour of the world is born.

ဣသရေလ လူကြီးများသည် လောကသမိုင်းတွင် အကြီးကျယ်ဆုံး ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည့် လူသားတို့၏ ရွေးနုတ်ခြင်းကို ပြီးမြောက်စေရန် ဘုရားသခင်၏ သားတော် ကြွလာတော်မူခြင်း၏ နေရာ၊ အချိန်နှင့် အခြေအနေများကို နက်နက်နဲနဲနှင့် ရိုသေလေးစားစွာ လေ့လာသင့်သည်။ လူတိုင်းသည် လောက၏ ကယ်တင်ရှင်ကို ပထမဦးဆုံး ကြိုဆိုနိုင်ရန် စောင့်ကြည့်ပြီး စောင့်မျှော်နေသင့်သည်။ သို့သော် ကြည့်လော့၊ ဗက်လင်မြို့၌ နာဇရက်မြို့ကုန်းများမှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခရီးသည်နှစ်ဦးသည် မြို့၏ အရှေ့ဘက်စွန်းသို့ ကျဉ်းမြောင်းသောလမ်းတစ်လျှောက်လုံးကို ဖြတ်သန်းလာကြပြီး၊ ညအိပ်ရန်အတွက် နားနေမည့်နေရာနှင့် အမိုးအကာကို အလကားရှာဖွေနေကြသည်။ သူတို့ကို လက်ခံရန် မည်သည့်တံခါးမျှ ပွင့်မနေပေ။ တိရစ္ဆာန်များအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော ဆင်းရဲဒုက္ခများသော တဲငယ်တစ်ခုတွင် နောက်ဆုံး၌ ခိုလှုံရာကို ရှာတွေ့ကြပြီး၊ ထိုနေရာတွင် လောက၏ ကယ်တင်ရှင် မွေးဖွားလာသည်။

Heavenly angels had seen the glory which the Son of God shared with the Father before the world was, and they had looked forward with intense interest to His appearing on earth as an event fraught with the greatest joy to all people. Angels were appointed to carry the glad tidings to those who were prepared to receive it and who would joyfully make it known to the inhabitants of the earth. Christ had stooped to take upon Himself man’s nature; He was to bear an [314] infinite weight of woe as He should make His soul an offering for sin; yet angels desired that even in His humiliation the Son of the Highest might appear before men with a dignity and glory befitting His character. Would the great men of earth assemble at Israel’s capital to greet His coming? Would legions of angels present Him to the expectant company?

ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ကမ္ဘာဦးကတည်းက ဘုရားသခင်၏ သားတော် ခမည်းတော်နှင့်အတူ ခံစားခဲ့ရသော ဘုန်းအသရေကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် လူသားအားလုံးအတွက် အကြီးမားဆုံးသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း ဖြစ်စေမည့် ကိုယ်တော်၏ မြေကြီးပေါ်သို့ ပေါ်ထွန်းလာမည့်အချိန်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်ခဲ့ကြသည်။ ဤသတင်းကောင်းကို လက်ခံရန် ပြင်ဆင်ထားသူများနှင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိသူတို့အား ဝမ်းမြောက်စွာ ကြေညာပေးမည့်သူတို့ထံသို့ ဤသတင်းစကားကို ပေးပို့ရန် ကောင်းကင်တမန်များကို ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် လူ့သဘာဝကို ခံယူရန် အောက်ကျခံခဲ့သည်။ အပြစ်အတွက် မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်သောအခါ [၃၁၄] အဆုံးမရှိသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ခံစားရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏ နှိမ့်ချခြင်း၌ပင်လျှင် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရား၏ သားတော်သည် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်နှင့် လျော်ညီသော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ဘုန်းအသရေဖြင့် လူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွန်းလာစေရန် ကောင်းကင်တမန်တို့က ဆန္ဒရှိခဲ့ကြသည်။ လောကရှိ လူကြီးလူကောင်းတို့သည် ကိုယ်တော် ကြွလာခြင်းကို ကြိုဆိုရန် ဣသရေလ၏ မြို့တော်တွင် စုဝေးကြမည်လော။ ကောင်းကင်တမန်တပ်များက ကိုယ်တော်ကို စောင့်မျှော်နေသူတို့ထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးကြမည်လော။

An angel visits the earth to see who are prepared to welcome Jesus. But he can discern no tokens of expectancy. He hears no voice of praise and triumph that the period of Messiah’s coming is at hand. The angel hovers for a time over the chosen city and the temple where the divine presence has been manifested for ages that the period of Messiah’s coming is at hand. The angel hovers for a time over the chosen city and the temple where the divine presence has been manifested for ages; but even here is the same indifference. The priests, in their pomp and pride, are offering polluted sacrifices in the temple. The Pharisees are with loud voices addressing the people or making boastful prayers at the corners of the streets. In the palaces of kings, in the assemblies of philosophers, in the schools of the rabbis, all are alike unmindful of the wondrous fact which has filled all heaven with joy and praise—that the Redeemer of men is about to appear upon the earth.

ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ယေရှုကို ကြိုဆိုရန် မည်သူ ပြင်ဆင်ထားသည်ကို ကြည့်ရှုရန် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ လာရောက်လည်ပတ်သည်။ သို့သော် သူသည် မည်သည့် စောင့်မျှော်နေသည့် လက္ခဏာကိုမျှ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ မေရှိယရှင် ကြွလာမည့်အချိန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် အောင်ပွဲခံသည့် အသံကို သူ မကြားရခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်တမန်သည် ရွေးကောက်ထားသော မြို့နှင့် ဘုရားသခင်၏ တည်ရှိမှု နှစ်ပေါင်းများစွာ ထင်ရှားခဲ့သော ဗိမာန်တော်အပေါ်တွင် ခဏတာ ဝဲပျံနေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤနေရာ၌လည်း အလားတူ လျစ်လျူရှုမှုသာ ရှိနေသည်။ ပုရောဟိတ်များသည် သူတို့၏ ဝါကြွားမှုနှင့် မာနဖြင့် ဗိမာန်တော်တွင် ညစ်ညူးသော ယဇ်များကို ပူဇော်နေကြသည်။ ဖာရိရှဲတို့သည် ကျယ်လောင်သောအသံဖြင့် လူတို့ကို ဟောပြောနေကြသည် သို့မဟုတ် လမ်းဆုံများတွင် ဝါကြွားသော ဆုတောင်းခြင်းများကို ပြုလုပ်နေကြသည်။ ဘုရင်များ၏ နန်းတော်များတွင်၊ ဒဿနပညာရှင်များ၏ စုဝေးရာနေရာများတွင်၊ ရဗ္ဗိများ၏ ကျောင်းများတွင်၊ အားလုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုလုံးကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းဖြင့် ပြည့်စေခဲ့သည့်—လူသားတို့၏ ကယ်တင်ရှင် မြေကြီးပေါ်သို့ ပေါ်ထွန်းတော့မည်ဟူသော အံ့ဩဖွယ်အချက်ကို မေ့လျော့နေကြသည်။

There is no evidence that Christ is expected, and no preparation for the Prince of life. In amazement the celestial messenger is about to return to heaven with the shameful tidings, when he discovers a group of shepherds who are watching their flocks by night, and, as they gaze into the starry heavens, are contemplating the prophecy of a Messiah to come to earth, and longing for the advent of the world’s Redeemer. Here is a company that is prepared to receive the heavenly message. And suddenly the angel of the Lord appears, declaring the good tidings of great joy. Celestial glory floods all the plain, an innumerable company of angels is revealed, and as if the joy were too great for one messenger to bring from heaven, a multitude of voices break forth in the anthem which all the nations of the saved shall one day sing: “Glory to God in the highest, and on earth peace, good will toward men.” Luke 2:14.

ခရစ်တော်ကို စောင့်မျှော်နေကြောင်း သက်သေမရှိသလို၊ အသက်ရှင်ခြင်း၏ မင်းသားအတွက် မည်သည့်ပြင်ဆင်မှုမျှ မရှိပေ။ ကောင်းကင်တမန်သည် ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော သတင်းစကားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ပြန်သွားတော့မည့်အချိန်တွင်၊ ညအချိန်၌ သိုးစုများကို စောင့်ကြည့်နေသော သိုးထိန်းအုပ်စုတစ်စုကို တွေ့ရှိသွားသည်။ သူတို့သည် ကြယ်တာရာများ ပြည့်နှက်နေသော ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်ရင်း၊ မြေကြီးပေါ်သို့ ကြွလာမည့် မေရှိယရှင်အကြောင်း ပရောဖက်ပြုချက်ကို ဆင်ခြင်နေကြပြီး လောက၏ ကယ်တင်ရှင် ကြွလာမည့်အချိန်ကို တောင့်တနေကြသည်။ ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်၏ သတင်းစကားကို လက်ခံရန် အဆင်သင့်ရှိနေသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရှိနေသည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန် ပေါ်လာပြီး ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်စရာ သတင်းကောင်းကို ကြေညာသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းအသရေသည် လွင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော ကောင်းကင်တမန်အုပ်စု ထင်ရှားလာကာ၊ ထိုဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးတည်းသာ ယူဆောင်လာရန် ကြီးမားလွန်းသကဲ့သို့၊ လူအများတို့၏ အသံသည် တစ်နေ့တွင် ကယ်တင်ခြင်းရသူတို့၏ လူမျိုးအပေါင်းတို့ သီဆိုမည့် သီချင်းသံအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။ “အမြင့်ဆုံးသော အရပ်၌ ရှိတော်မူသော ဘုရားသခင်အား ဘုန်းအသရေ ရှိပါစေသော။ မြေကြီးပေါ်တွင်လည်း ငြိမ်သက်ခြင်း၊ လူတို့၌ ကောင်းသော အလိုတော် ရှိပါစေသော။” လုကာ ၂:၁၄။

Oh, what a lesson is this wonderful story of Bethlehem! How [315] it [315] rebukes our unbelief, our pride and self-sufficiency. How it warns us to beware, lest by our criminal indifference we also fail to discern the signs of the times, and therefore know not the day of our visitation. It was not alone upon the hills of Judea, not among the lowly shepherds only, that angels found the watchers for Messiah’s coming.

အို၊ ဗက်လင်မြို့၏ ဤအံ့ဩဖွယ် ပုံပြင်သည် မည်မျှ သင်ခန်းစာ ပေးစွမ်းသနည်း။ ၎င်းသည် [၃၁၅] ငါတို့၏ မယုံကြည်ခြင်း၊ ငါတို့၏ မာနနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားကိုးခြင်းကို မည်မျှ ပြစ်တင်ဝေဖန်သနည်း။ ငါတို့၏ ရာဇဝတ်မှုကဲ့သို့ လျစ်လျူရှုမှုဖြင့် ခေတ်ကာလ၏ လက္ခဏာများကို မမြင်နိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားမည်ကို သတိထားရန် မည်မျှ သတိပေးနေသနည်း။ မေရှိယရှင် ကြွလာခြင်းကို စောင့်မျှော်သူများကို ကောင်းကင်တမန်တို့ တွေ့ရှိခဲ့သည်မှာ ယုဒပြည်၏ တောင်ကုန်းများတွင်သာမက၊ သိုးထိန်းငယ်များကြားတွင်သာလည်း မဟုတ်ပေ။

In the land of the heathen also were those that looked for Him; they were wise men, rich and noble, the philosophers of the East. Students of nature, the Magi had seen God in His handiwork. From the Hebrew Scriptures they had learned of the Star to arise out of Jacob, and with eager desire they awaited His coming, who should be not only the “Consolation of Israel,” but a “Light to lighten the Gentiles,” and “for salvation unto the ends of the earth.” Luke 2:25, 32; Acts 13:47. They were seekers for light, and light from the throne of God illumined the path for their feet. While the priests and rabbis of Jerusalem, the appointed guardians and expounders of the truth, were shrouded in darkness, the Heaven-sent star guided these Gentile strangers to the birthplace of the newborn King.

တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ပြည်တွင်လည်း ကိုယ်တော်ကို စောင့်မျှော်နေသူများ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် ပညာရှိများ၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝသူများနှင့် မြင့်မြတ်သူများ၊ အရှေ့အရပ်မှ ဒဿနပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သဘာဝကို လေ့လာသူ မာဂုပညာရှိများသည် ဘုရားသခင်၏ လက်ရာများတွင် ဘုရားသခင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ဟေဗြဲကျမ်းစာမှတစ်ဆင့် ယာကုပ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာမည့် ကြယ်အကြောင်းကို သိရှိခဲ့ကြပြီး၊ “ဣသရေလ၏ နှစ်သိမ့်ခြင်း” သာမက “တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ကို အလင်းပေးရန်” နှင့် “မြေကြီးစွန်းတိုင်အောင် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ရန်” ဖြစ်တော်မူသော ကိုယ်တော်၏ ကြွလာခြင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်ခဲ့ကြသည်။ လုကာ ၂:၂၅၊ ၃၂; တမန်တော် ၁၃:၄၇။ သူတို့သည် အလင်းကို ရှာဖွေသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်မှ အလင်းသည် သူတို့၏ ခြေလှမ်းများအတွက် လမ်းပြပေးခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့မှ ပုရောဟိတ်များနှင့် ရဗ္ဗိတို့သည် သမ္မာတရား၏ ထိန်းသိမ်းသူများနှင့် ရှင်းပြသူများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်း ခံရသော်လည်း အမှောင်ထုထဲတွင် နစ်မွန်းနေချိန်တွင်၊ ကောင်းကင်မှ စေလွှတ်သော ကြယ်သည် ဤတစ်ပါးအမျိုးသား ဧည့်သည်တော်တို့အား မွေးဖွားလာသော ရှင်ဘုရင်၏ ဖွားမြင်ရာအရပ်သို့ လမ်းပြပေးခဲ့သည်။

It is “unto them that look for Him” that Christ is to “appear the second time without sin unto salvation.” Hebrews 9:28. Like the tidings of the Saviour’s birth, the message of the second advent 270 The Great Controversy was not committed to the religious leaders of the people. They had failed to preserve their connection with God, and had refused light from heaven; therefore they were not of the number described by the apostle Paul: “But ye, brethren, are not in darkness, that that day should overtake you as a thief. Ye are all the children of light, and the children of the day: we are not of the night, nor of darkness.” 1 Thessalonians 5:4, 5.

“ကိုယ်တော်ကို စောင့်မျှော်သောသူတို့ထံသို့” ခရစ်တော်သည် “ဒုတိယအကြိမ်တွင် အပြစ်မပါဘဲ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ပေါ်ထွန်းလာမည်” ဖြစ်သည်။ ဟေဗြဲ ၉:၂၈။ ကယ်တင်ရှင် မွေးဖွားခြင်း သတင်းစကားကဲ့သို့ပင်၊ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်း သတင်းစကားကို ၂၇၀ ရုန်းကန်မှုကြီးတွင် ပြထားသည့်အတိုင်း လူတို့၏ ဘာသာရေး ခေါင်းဆောင်များထံ အပ်နှင်းခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်သွယ်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြပြီး ကောင်းကင်မှ လာသော အလင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် တမန်တော် ပေါလု ဖော်ပြခဲ့သော အရေအတွက်တွင် မပါဝင်ခဲ့ကြပေ။ “သို့သော် ညီအစ်ကိုတို့၊ ထိုနေ့ရက်သည် သင်တို့အပေါ် သူခိုးကဲ့သို့ ရောက်လာစေရန် သင်တို့သည် အမှောင်ထဲမှာ မရှိကြ။ သင်တို့သည် အလင်း၏ သားသမီး၊ နေ့၏ သားသမီး ဖြစ်ကြ၏။ ငါတို့သည် ည၏ သားသမီး သို့မဟုတ် အမှောင်၏ သားသမီး မဟုတ်ကြ။” ၁ သက်သာလောနိတ် ၅:၄၊ ၅။

The watchmen upon the walls of Zion should have been the first to catch the tidings of the Saviour’s advent, the first to lift their voices to proclaim Him near, the first to warn the people to [316] prepare for His coming. But they were at ease, dreaming of peace and safety, while the people were asleep in their sins.

ဇိအုန်မြို့ရိုးပေါ်ရှိ စောင့်ကြည့်သူများသည် ကယ်တင်ရှင် ကြွလာတော်မူခြင်း သတင်းကို ပထမဆုံး သိရှိသူများ၊ ကိုယ်တော် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာရန် ပထမဆုံး အသံပြုသူများ၊ ကိုယ်တော် ကြွလာတော်မူခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ရန် လူတို့ကို [၃၁၆] ပထမဆုံး သတိပေးသူများ ဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် လူတို့သည် သူတို့၏ အပြစ်များထဲတွင် အိပ်ပျော်နေကြစဉ်၊ သူတို့သည် ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် လုံခြုံရေးကို အိပ်မက်မက်ရင်း သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

Jesus saw His church, like the barren fig tree, covered with pretentious leaves, yet destitute of precious fruit. There was a boastful observance of the forms of religion, while the spirit of true humility, penitence, and faith—which alone could render the service acceptable to God—was lacking. Instead of the graces of the Spirit there were manifested pride, formalism, vainglory, selfishness, oppression. A backsliding church closed their eyes to their signs of the times. God did not forsake them, or suffer His faithfulness to fail; but they departed from Him, and separated themselves from His love. As they refused to comply with the conditions, His promises were not fulfilled to them.

ယေရှုသည် မိမိ၏ အသင်းတော်ကို အသီးမသီးသော သင်္ဘောသဖန်းပင်ကဲ့သို့ ဝါကြွားသော အရွက်များဖြင့် ဖုံးအုပ်နေသော်လည်း တန်ဖိုးရှိသော အသီးများ မရှိသည်ကို မြင်တော်မူသည်။ ဘာသာရေး၏ ပုံစံများကို ဝါကြွားစွာ စောင့်ရှောက်မှုများ ရှိနေသော်လည်း၊ ဘုရားသခင် လက်ခံနိုင်သော ဝတ်ပြုမှုကို ပြုလုပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အရာဖြစ်သည့် စစ်မှန်သော နှိမ့်ချခြင်း၊ နောင်တရခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်း စိတ်ဓာတ်တို့မှာ လိုအပ်နေသည်။ ဝိညာဉ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်များအစား မာန၊ ဘာသာရေးပုံစံများ၊ အချည်းနှီးသော ဘုန်းအသရေ၊ ကိုယ်ကျိုးရှာမှု၊ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုတို့သာ ထင်ရှားနေသည်။ ယုံကြည်ခြင်းနောက်ဆုတ်နေသော အသင်းတော်သည် ခေတ်ကာလ၏ လက္ခဏာများကို သူတို့၏ မျက်စိဖြင့် ပိတ်ထားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို စွန့်ပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိမှုကို ပျက်ကွက်စေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ထံမှ ထွက်ခွာသွားကြပြီး ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်မှ မိမိကိုယ်ကို ခွဲထုတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် စည်းကမ်းချက်များကို လိုက်နာရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသဖြင့်၊ ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်များမှာ သူတို့အတွက် ပြည့်စုံခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

Such is the sure result of neglect to appreciate and improve the light and privileges which God bestows. Unless the church will follow on in His opening providence, accepting every ray of light, performing every duty which may be revealed, religion will inevitably degenerate into the observance of forms, and the spirit of vital godliness will disappear. This truth has been repeatedly illustrated in the history of the church. God requires of His people works of faith and obedience corresponding to the blessings and privileges bestowed. Obedience requires a sacrifice and involves a cross; and this is why so many of the professed followers of Christ refused to receive the light from heaven, and, like the Jews of old, knew not the time of their visitation. Luke 19:44. Because of their pride and unbelief the Lord passed them by and revealed His truth to those who, like the shepherds of Bethlehem and the Eastern Magi, had given heed to all the light they had received.

ဤသည်မှာ ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော အလင်းနှင့် အခွင့်အရေးများကို တန်ဖိုးထားပြီး တိုးတက်အောင် မလုပ်ဆောင်ဘဲ လျစ်လျူရှုခြင်း၏ သေချာသော ရလဒ် ဖြစ်သည်။ အသင်းတော်သည် ဘုရားသခင်၏ ဖွင့်ပြပေးသော စီမံမှုများအတိုင်း လိုက်လျှောက်ခြင်း၊ အလင်းရောင်တိုင်းကို လက်ခံခြင်း၊ ဖော်ပြလာမည့် တာဝန်တိုင်းကို ထမ်းဆောင်ခြင်း မပြုလျှင်၊ ဘာသာတရားသည် ပုံစံများကို စောင့်ရှောက်ခြင်းအဖြစ်သို့ မလွဲမသွေ ကျဆင်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ အသက်ရှင်သော ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်း ဝိညာဉ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။ ဤသမ္မာတရားကို အသင်းတော်၏ သမိုင်းတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော် ပေးသနားတော်မူသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများနှင့် အခွင့်အရေးများနှင့်အညီ ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်ထံမှ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံခြင်း လုပ်ငန်းများကို တောင်းဆိုသည်။ နာခံခြင်းသည် စွန့်လွှတ်ခြင်းကို လိုအပ်ပြီး လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ထမ်းရွက်ရသည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်ဟု ပြောဆိုသူ များစွာတို့သည် ကောင်းကင်မှ လာသော အလင်းကို လက်ခံရန် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး၊ ရှေးယုဒလူမျိုးတို့ကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ အလည်အပတ် ကြွလာမည့်အချိန်ကို မသိရှိခဲ့ကြပေ။ လုကာ ၁၉:၄၄။ သူတို့၏ မာနနှင့် မယုံကြည်ခြင်းကြောင့် သခင်ဘုရားသည် သူတို့ကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီး၊ ဗက်လင်မြို့မှ သိုးထိန်းများနှင့် အရှေ့အရပ်မှ မာဂုပညာရှိများကဲ့သို့ မိမိတို့ ရရှိခဲ့သမျှသော အလင်းကို အလေးအနက်ထားသူတို့အား ကိုယ်တော်၏ သမ္မာတရားကို ထင်ရှားပြတော်မူခဲ့သည်။