မဟာတိုက်လှန်ပွဲ (GC) အခန်း ၁၈

 

Chapter 18—An American Reformer [317]

အခန်း ၁၈—အမေရိကန် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးဝါဒီ [၃၁၇]

An upright, honest-hearted farmer, who had been led to doubt the divine authority of the Scriptures, yet who sincerely desired to know the truth, was the man specially chosen of God to lead out in the proclamation of Christ’s second coming. Like many other reformers, William Miller had in early life battled with poverty and had thus learned the great lessons of energy and self-denial. The members of the family from which he sprang were characterized by an independent, liberty-loving spirit, by capability of endurance, and ardent patriotism—traits which were also prominent in his character. His father was a captain in the army of the Revolution, and to the sacrifices which he made in the struggles and sufferings of that stormy period may be traced the straitened circumstances of Miller’s early life.

ကျမ်းစာ၏ ဘုရားသခင်ပေးသော အာဏာစက်ကို သံသယဝင်မိသော်လည်း၊ အမှန်တရားကို သိရှိရန် ရိုးသားစွာ တောင့်တသော ဖြောင့်မတ်ပြီး စိတ်နှလုံးရိုးသားသည့် တောင်သူလယ်သမားတစ်ဦးသည် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းကို ကြွေးကြော်ရာတွင် ရှေ့ဆောင်ရန် ဘုရားသခင်က အထူးရွေးကောက်ထားသူ ဖြစ်သည်။ အခြားသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးဝါဒီများစွာတို့ကဲ့သို့ပင် ဝီလျံမီလာသည် ငယ်စဉ်ဘဝတွင် ဆင်းရဲမွဲတေမှုနှင့် ရုန်းကန်ခဲ့ရပြီး ထိုသို့ဖြင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငြင်းပယ်ခြင်းဆိုင်ရာ သင်ခန်းစာကြီးများကို သင်ယူခဲ့သည်။ သူဆင်းသက်လာသော မိသားစုဝင်များသည် လွတ်လပ်မှုကို မြတ်နိုးသော စိတ်ဓာတ်၊ သည်းခံနိုင်စွမ်းနှင့် ပြင်းထန်သော မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်တို့ဖြင့် ထင်ရှားကြပြီး ထိုအရည်အချင်းများသည် သူ၏ဇာတ်ကောင်စရိုက်တွင်လည်း ထင်ရှားသည်။ သူ၏ဖခင်သည် တော်လှန်ရေးစစ်တပ်တွင် ဗိုလ်မှူးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထိုမုန်တိုင်းထန်သောကာလ၏ တိုက်ပွဲများနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများအတွင်း သူပြုခဲ့သော စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုများသည် မီလာ၏ ငယ်စဉ်ဘဝ ခက်ခဲကျပ်တည်းမှုများ၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

He had a sound physical constitution, and even in childhood gave evidence of more than ordinary intellectual strength. As he grew older, this became more marked. His mind was active and well developed, and he had a keen thirst for knowledge. Though he did not enjoy the advantages of a collegiate education, his love of study and a habit of careful thought and close criticism rendered him a man of sound judgment and comprehensive views. He possessed an irreproachable moral character and an enviable reputation, being generally esteemed for integrity, thrift, and benevolence. By dint of energy and application he early acquired a competence, though [318] his habits of study were still maintained. He filled various civil and military offices with credit, and the avenues to wealth and honor seemed wide open to him.

သူသည် ကျန်းမာသန်စွမ်းသော ရုပ်ခန္ဓာရှိပြီး ငယ်စဉ်ကပင် သာမန်ထက်ထူးခြားသော ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာသည်နှင့်အမျှ ဤအချက်မှာ ပိုမိုထင်ရှားလာသည်။ သူ၏စိတ်သည် တက်ကြွပြီး ကောင်းစွာဖွံ့ဖြိုးကာ အသိပညာကို အလွန်အမင်း တောင့်တသည်။ တက္ကသိုလ်ပညာရေး၏ အခွင့်အရေးကို မရရှိခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏လေ့လာလိုစိတ်နှင့် ဂရုတစိုက် တွေးခေါ်ခြင်း၊ အသေးစိတ် ဝေဖန်ပိုင်းခြားခြင်း အလေ့အကျင့်တို့က သူ့ကို အမှန်တရားကို စီရင်ဆုံးဖြတ်နိုင်ပြီး ကျယ်ပြန့်သော အမြင်ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူသည် အပြစ်တင်စရာမရှိသော ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် မနာလိုဖွယ်ကောင်းသော ဂုဏ်သတင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး၊ ရိုးသားမှု၊ ခြိုးခြံချွေတာမှုနှင့် ရက်ရောမှုတို့အတွက် အများအားဖြင့် လေးစားခံရသည်။ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် ငယ်စဉ်ကပင် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ရရှိခဲ့သော်လည်း [၃၁၈] လေ့လာမှုအလေ့အကျင့်ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားသည်။ သူသည် အရပ်ဘက်နှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ရာထူးအမျိုးမျိုးကို ဂုဏ်ယူဖွယ် ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့် ဂုဏ်အသရေတို့ဆီသို့ သွားရာလမ်းကြောင်းများသည် သူ့အတွက် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပွင့်နေပုံရသည်။

His mother was a woman of sterling piety, and in childhood, he had been subject to religious impressions. In early manhood, however, he was thrown into the society of deists, whose influence was the stronger from the fact that they were mostly good citizens and men of humane and benevolent disposition. Living, as they did, in the midst of Christian institutions, their characters had been to some extent molded by their surroundings. For the excellencies which won them respect and confidence they were indebted to the Bible; and yet these good gifts were so perverted as to exert an influence against the word of God. By association with these men, Miller was led to adopt their sentiments. The current interpretations of Scripture presented difficulties which seemed to him insurmountable; yet his new belief, while setting aside the Bible, offered nothing better to take its place, and he remained far from satisfied. He continued to hold these views, however, for about twelve years. But at the age of thirty-four the Holy Spirit impressed his heart with a sense of his condition as a sinner. He found in his former belief no assurance of happiness beyond the grave. The future was dark and gloomy. Referring afterward to his feelings at this time, he said:

သူ၏မိခင်သည် အလွန်ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသော အမျိုးသမီးဖြစ်ပြီး၊ ငယ်စဉ်က သူသည် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံများ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် အရွယ်ရောက်စတွင် သူသည် "ဒီးအစ်" (သဘာဝတရားကို ဘုရားသခင်အဖြစ် ယုံကြည်သူ) အသိုင်းအဝိုင်းထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ ထိုသူတို့သည် များသောအားဖြင့် ကောင်းမွန်သော နိုင်ငံသားများ၊ လူသားဆန်ပြီး ရက်ရောသော စိတ်သဘောထားရှိသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့၏လွှမ်းမိုးမှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်ခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်အဖွဲ့အစည်းများကြားတွင် နေထိုင်ကြသဖြင့် သူတို့၏စရိုက်လက္ခဏာများသည် ပတ်ဝန်းကျင်၏ လွှမ်းမိုးမှုကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရရှိခဲ့သည်။ သူတို့လေးစားမှုနှင့် ယုံကြည်မှုရရှိခဲ့သော ထူးချွန်မှုများသည် ကျမ်းစာကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုကောင်းမြတ်သော လက်ဆောင်များသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဆန့်ကျင်သော လွှမ်းမိုးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လွဲမှားစွာ အသုံးချခံခဲ့ရသည်။ ထိုသူများနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းအားဖြင့် မီလာသည် သူတို့၏သဘောထားများကို လက်ခံကျင့်သုံးလာခဲ့သည်။ လက်ရှိ ကျမ်းစာအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များသည် သူကျော်လွှား၍မရနိုင်သော အခက်အခဲများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သို့သော် သူ၏ယုံကြည်ချက်အသစ်သည် ကျမ်းစာကို ဖယ်ရှားလိုက်သည့်အတွက် ယင်း၏နေရာတွင် အစားထိုးရန် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့်အရာကို မပေးစွမ်းနိုင်သဖြင့် သူသည် လုံးဝကျေနပ်မှု မရရှိခဲ့ပေ။ သူသည် ထိုအမြင်များကို နှစ်ပေါင်း ၁၂ နှစ်ခန့် ဆက်လက်ကိုင်စွဲထားခဲ့သည်။ သို့သော် အသက် ၃၄ နှစ်အရွယ်တွင် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် သူသည် အပြစ်သားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူ၏စိတ်နှလုံးကို သိမြင်လာစေသည်။ သူ၏ယခင်ယုံကြည်ချက်တွင် သေလွန်ပြီးနောက် ပျော်ရွှင်မှုအတွက် မည်သည့်အာမခံချက်ကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ အနာဂတ်သည် မှောင်မိုက်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျစရာ ဖြစ်နေသည်။ ထိုအချိန်က သူ၏ခံစားချက်များကို နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်ပြောပြရာတွင် သူက ဤသို့ဆိုသည်-

“Annihilation was a cold and chilling thought, and accountability was sure destruction to all. The heavens were as brass over my head, and the earth as iron under my feet. Eternity—what was it? And death—why was it? The more I reasoned, the further I was from demonstration. The more I thought, the more scattered were my conclusions. I tried to stop thinking, but my thoughts would not be controlled. I was truly wretched, but did not understand the cause. I murmured and complained, but knew not of whom. I knew that there was a wrong, but knew not how or where to find the right. I mourned, but without hope.”

"အလုံးစုံ ပျက်သုဉ်းသွားခြင်းဆိုသည်မှာ အေးစက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ တာဝန်ခံရမည်ဟူသော အချက်မှာ အားလုံးအတွက် သေချာပေါက် ပျက်စီးခြင်းဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်သည် ငါ့ခေါင်းပေါ်တွင် ကြေးဝါကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ မြေကြီးသည် ငါ့ခြေအောက်တွင် သံကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထာဝရကာလဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ သေခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ငါ ပို၍ဆင်ခြင်လေ၊ အမှန်တရားနှင့် ပို၍ဝေးကွာလေ ဖြစ်သည်။ ငါ ပို၍တွေးလေ၊ ငါ့၏ကောက်ချက်များသည် ပို၍ကွဲပြားလေ ဖြစ်သည်။ ငါ တွေးတောခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ငါ၏အတွေးများကို ထိန်းချုပ်၍ မရခဲ့ပေ။ ငါသည် တကယ်ကို သနားစရာကောင်းသော်လည်း၊ အကြောင်းအရင်းကို နားမလည်ခဲ့ပေ။ ငါ ညည်းတွားပြီး အပြစ်တင်ခဲ့သော်လည်း၊ မည်သူ့ကို အပြစ်တင်ရမှန်း မသိခဲ့ပေ။ အမှားတစ်ခုရှိနေမှန်း ငါသိသော်လည်း၊ အမှန်ကို မည်သို့ရှာရမည်၊ မည်သည့်နေရာတွင် ရှာရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ငါသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် ငိုကြွေးနေခဲ့သည်။"

[319] In this state he continued for some months. “Suddenly,” he says, “the character of a Saviour was vividly impressed upon my mind. It seemed that there might be a being so good and compassionate as to himself atone for our transgressions, and thereby save us from suffering the penalty of sin. I immediately felt how lovely such a being must be, and imagined that I could cast myself into the arms of, and trust in the mercy of, such a one. But the question arose, How can it be proved that such a being does exist? Aside from the Bible, I found that I could get no evidence of the existence of such a Saviour, or even of a future state....

[၃၁၉] ဤအခြေအနေတွင် သူသည် လအနည်းငယ်ကြာ ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။ သူက "ရုတ်တရက်ပင်၊ ကယ်တင်ရှင်၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် ငါ၏စိတ်တွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာသည်။ ငါတို့၏ လွန်ကျူးမှုများအတွက် ကိုယ်တိုင်ပေးဆပ်ပြီး အပြစ်ဒဏ်မှ ငါတို့ကို ကယ်တင်နိုင်လောက်အောင် ကောင်းမြတ်ပြီး သနားကြင်နာသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ရသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် မည်မျှ ချစ်ခင်မြတ်နိုးဖွယ်ကောင်းမည်ကို ငါချက်ချင်း ခံစားရပြီး၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ လက်မောင်းထဲသို့ ငါ့ကိုယ်ငါ ပစ်ချကာ သူ၏ကရုဏာတော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားနိုင်မည်ဟု စိတ်ကူးမိသည်။ သို့သော် မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ် တကယ်ရှိကြောင်း မည်သို့ သက်သေပြနိုင်မည်နည်း။ ကျမ်းစာမှလွဲ၍ ထိုကဲ့သို့သော ကယ်တင်ရှင် ရှိကြောင်း သို့မဟုတ် အနာဂတ်ဘဝ ရှိကြောင်းကိုပင် မည်သည့်အထောက်အထားကိုမျှ ငါမရှာတွေ့ခဲ့ပေ။..."

“I saw that the Bible did bring to view just such a Saviour as I needed; and I was perplexed to find how an uninspired book should develop principles so perfectly adapted to the wants of a fallen world. I was constrained to admit that the Scriptures must be a revelation from God. They became my delight; and in Jesus I found a friend.

"ကျမ်းစာသည် ငါလိုအပ်သော ကယ်တင်ရှင်မျိုးကို ဖော်ပြနေကြောင်း ငါတွေ့ရှိခဲ့သည်။ လှုံ့ဆော်မှုမရှိသော (လူ့အရေးအသား) စာအုပ်တစ်အုပ်က ကျဆုံးသွားသော လောကကြီး၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ဤမျှ ပြည့်စုံစွာ ကိုက်ညီသော အခြေခံမူများကို မည်သို့ ဖော်ထုတ်နိုင်မည်နည်းဟု ငါ တွေဝေမိသည်။ ကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်ရမည်ဟု ငါဝန်ခံရန် အတင်းအကျပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကျမ်းစာသည် ငါ၏ နှစ်သက်ရာ ဖြစ်လာပြီး၊ ယေရှု၌ ငါသည် မိတ်ဆွေတစ်ဦးကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

American Reformer 273 The Saviour became to me the chiefest among ten thousand; and the Scriptures, which before were dark and contradictory, once became the lamp to my feet and light to my path. My mind became settled and satisfied. I found the Lord God to be a Rock in the midst of the ocean of life. The Bible now became my chief study, and I can truly say, I searched it with great delight. I found the half was never told me. I wondered why I had not seen its beauty and glory before, and marveled that I could have ever rejected it. I found everything revealed that my heart could desire, and a remedy for every disease of the soul. I lost all taste for other reading, and applied my heart to get wisdom from God.”—S. Bliss, Memoirs of Wm. Miller, pages 65-67.

အမေရိကန် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးဝါဒီ ၂၇၃ ကယ်တင်ရှင်သည် ငါ့အတွက် လူတစ်သောင်းတွင် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်လာပြီး၊ ယခင်က မှောင်မိုက်ပြီး ဝိရောဓိဖြစ်ခဲ့သော ကျမ်းစာသည် ငါ၏ခြေလှမ်းများအတွက် မီးခွက်နှင့် ငါ၏လမ်းကြောင်းအတွက် အလင်းရောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ငါ၏စိတ်သည် တည်ငြိမ်ပြီး ကျေနပ်သွားခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသခင်သည် ဘဝအဏ္ဏဝါ၏ အလယ်တွင် ကျောက်ဆောင်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ငါတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယခုအခါ ကျမ်းစာသည် ငါ၏ အဓိက လေ့လာစရာ ဖြစ်လာပြီး၊ ၎င်းကို ငါအလွန်နှစ်သက်စွာ ရှာဖွေခဲ့သည်ဟု အမှန်တကယ် ပြောနိုင်သည်။ တစ်ဝက်တစ်ပျက်မျှပင် ငါ့ကို မပြောခဲ့ဖူးကြောင်း ငါတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်း၏ အလှတရားနှင့် ဘုန်းအသရေကို ငါအဘယ်ကြောင့် ယခင်က မမြင်ခဲ့မိသနည်းဟု အံ့ဩပြီး၊ ငါအဘယ်ကြောင့် ၎င်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့မိသနည်းဟု အံ့ဩမိသည်။ ငါ့စိတ်နှလုံး တောင့်တသမျှ အရာအားလုံးကို ထုတ်ဖော်ပြထားပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ရောဂါတိုင်းအတွက် ကုသနည်းကို ငါရှာတွေ့ခဲ့သည်။ အခြားစာဖတ်ခြင်းအတွက် အရသာအားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားပြီး၊ ဘုရားသခင်ထံမှ ပညာကိုရရှိရန် ငါ၏စိတ်နှလုံးကို အသုံးချခဲ့သည်။" — အက်စ်. ဘလစ်၊ ဝီလျံမီလာ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိ၊ စာမျက်နှာ ၆၅-၆၇။

Miller publicly professed his faith in the religion which he had despised. But his infidel associates were not slow to bring forward all those arguments which he himself had often urged against the divine authority of the Scriptures. He was not then prepared to answer them; but he reasoned that if the Bible is a revelation from God, it must be consistent with itself; and that as it was given for man’s instruction, it must be adapted to his understanding. He determined [320] to study the Scriptures for himself, and ascertain if every apparent contradiction could not be harmonized.

မီလာသည် သူယခင်က မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော ဘာသာတရား၌ သူ၏ယုံကြည်ခြင်းကို လူသိရှင်ကြား ဝန်ခံခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ သံသယဝါဒီ မိတ်ဆွေများသည် ကျမ်းစာ၏ ဘုရားသခင်ပေးသော အာဏာစက်ကို ဆန့်ကျင်ရန် သူကိုယ်တိုင် ယခင်က အသုံးပြုခဲ့သော အငြင်းပွားဖွယ်ရာ အချက်အလက်များအားလုံးကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် နှေးကွေးခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်က သူသည် ၎င်းတို့ကို ပြန်လည်ဖြေရှင်းရန် အဆင်သင့် မဖြစ်သေးပေ။ သို့သော် ကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော် ဖြစ်ပါက၊ ၎င်းသည် မိမိကိုယ်ကို တစ်သမတ်တည်း ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူသားတို့ကို သွန်သင်ရန် ပေးထားသောကြောင့် လူသားတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းနှင့် ကိုက်ညီရမည်ဟု သူဆင်ခြင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကျမ်းစာကို မိမိကိုယ်တိုင် လေ့လာရန်နှင့် ထင်ရှားသော ဝိရောဓိချက်များအားလုံးကို ညီညွတ်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ [၃၂၀]

Endeavoring to lay aside all preconceived opinions, and dispensing with commentaries, he compared scripture with scripture by the aid of the marginal references and the concordance. He pursued his study in a regular and methodical manner; beginning with Genesis, and reading verse by verse, he proceeded no faster than the meaning of the several passages so unfolded as to leave him free from all embarrassment. When he found anything obscure, it was his custom to compare it with every other text which seemed to have any reference to the matter under consideration. Every word was permitted to have its proper bearing upon the subject of the text, and if his view of it harmonized with every collateral passage, it ceased to be a difficulty. Thus whenever he met with a passage hard to be understood he found an explanation in some other portion of the Scriptures. As he studied with earnest prayer for divine enlightenment, that which had before appeared dark to his understanding was made clear. He experienced the truth of the psalmist’s words: “The entrance of Thy words giveth light; it giveth understanding unto the simple.” Psalm 119:130.

ကြိုတင်ယူဆထားသော အမြင်အားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားရန် ကြိုးစားပြီး၊ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက် စာအုပ်များကို ဖယ်ရှားကာ၊ သူသည် ကျမ်းစာအကိုးအကားများနှင့် ဝေါဟာရအညွှန်းများကို အသုံးပြု၍ ကျမ်းစာကို ကျမ်းစာဖြင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့သည်။ သူသည် ပုံမှန်နှင့် စနစ်တကျ လေ့လာခဲ့သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်းမှစ၍ အခန်းငယ်တစ်ခုချင်းစီကို ဖတ်ရှုပြီး၊ အပိုဒ်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သဘောပေါက်၍ အခက်အခဲ မရှိတော့သည့်တိုင်အောင်သာ ရှေ့ဆက်ခဲ့သည်။ မရှင်းလင်းသောအရာကို တွေ့ရှိသောအခါ၊ ထိုကိစ္စနှင့် ဆက်စပ်မှုရှိသည်ဟု ထင်ရသော အခြားကျမ်းပိုဒ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လေ့ရှိသည်။ စကားလုံးတိုင်းကို ကျမ်းပိုဒ်၏ အကြောင်းအရာနှင့်အညီ မှန်ကန်စွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုစေပြီး၊ သူ၏အမြင်သည် ဆက်စပ်နေသော ကျမ်းပိုဒ်အားလုံးနှင့် ညီညွတ်ပါက၊ အခက်အခဲ မရှိတော့ပေ။ ဤနည်းဖြင့် နားလည်ရန်ခက်ခဲသော ကျမ်းပိုဒ်နှင့် တွေ့သောအခါတိုင်းတွင် ကျမ်းစာ၏ အခြားအပိုင်းတစ်ခု၌ ရှင်းလင်းချက်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အလင်းပေးမှုကို တောင်းခံပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ လေ့လာသောအခါ၊ ယခင်က နားလည်ရန် မှောင်မိုက်နေသောအရာများသည် ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။ ဆာလံဆရာ၏ စကားတော်ဖြစ်သော "ကိုယ်တော်၏ စကားတော်ကို ဖွင့်ပြလျှင် အလင်းပေါ်ထွန်း၍၊ မိုက်သောသူတို့ကို ဉာဏ်ပညာပေးတတ်၏။" (ဆာလံ ၁၁၉:၁၃၀) ဟူသည့် အမှန်တရားကို သူကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ရသည်။

With intense interest he studied the books of Daniel and the Revelation, employing the same principles of interpretation as in the other scriptures, and found, to his great joy, that the prophetic symbols could be understood. He saw that the prophecies, so far as they had been fulfilled, had been fulfilled literally; that all the various figures, metaphors, parables, similitudes, etc., were either explained in their immediate connection, or the terms in which they were expressed were defined in other scriptures, and when thus explained, were to be literally understood. “I was thus satisfied,” he says, “that the Bible is a system of revealed truths, so clearly [321] and simply given that the wayfaring man, though a fool, need not err therein.”—Bliss, page 70. Link after link of the chain of truth rewarded his efforts, as step by step he traced down the great lines of prophecy. Angels of heaven were guiding his mind and opening the Scriptures to his understanding.

သူသည် ဒံယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့ကို အလွန်စိတ်ဝင်စားစွာ လေ့လာခဲ့ပြီး အခြားကျမ်းပိုဒ်များတွင် အသုံးပြုခဲ့သည့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမူများကိုပင် အသုံးပြုခဲ့ရာ၊ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ သင်္ကေတများကို နားလည်နိုင်ကြောင်း သိရှိရ၍ အလွန်ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်များသည် ပြည့်စုံလာခဲ့သမျှ တကယ့်အဖြစ်မှန်အတိုင်း ပြည့်စုံခဲ့ကြောင်း၊ ပုံဆောင်ချက်များ၊ ဥပစာစကားများ၊ ပုံတူကူးစက်မှုများ စသည်တို့အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ဆက်စပ်မှုတွင် ရှင်းပြထားကြောင်း သို့မဟုတ် အခြားကျမ်းပိုဒ်များတွင် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားကြောင်းနှင့် ထိုသို့ရှင်းပြသောအခါတွင် တကယ့်အဖြစ်မှန်အတိုင်း နားလည်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူမြင်ခဲ့သည်။ "ထို့ကြောင့် ကျမ်းစာသည် ဗျာဒိတ်ပေးထားသော အမှန်တရားစနစ်ဖြစ်ပြီး၊ [၃၂၁] လမ်းသွားသောသူသည် မိုက်မဲသူပင်ဖြစ်စေကာမူ အမှားမရှိဘဲ နားလည်နိုင်လောက်အောင် ရှင်းလင်းရိုးရှင်းစွာ ပေးထားကြောင်း ငါကျေနပ်ခဲ့သည်။" — ဘလစ်၊ စာမျက်နှာ ၇၀။ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ကြီးမားသော လမ်းကြောင်းများကို အဆင့်ဆင့် လိုက်နာဆောင်ရွက်သောအခါ အမှန်တရား၏ ကွင်းဆက်များသည် သူ၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုအတွက် ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေါ်လာသည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် သူ၏စိတ်ကို လမ်းပြပေးပြီး ကျမ်းစာကို နားလည်စေရန် ဖွင့်လှစ်ပေးနေကြသည်။

Taking the manner in which the prophecies had been fulfilled in the past as a criterion by which to judge of the fulfillment of those which were still future, he became satisfied that the popular view of the spiritual reign of Christ—a temporal millennium before the end of the world—was not sustained by the word of God. This doctrine, pointing to a thousand years of righteousness and peace before the personal coming of the Lord, put far off the terrors of the day of God. But, pleasing though it may be, it is contrary to the teachings of Christ and His apostles, who declared that the wheat and the tares are to grow together until the harvest, the end of the world; that “evil men and seducers shall wax worse and worse;” that “in the last days perilous times shall come;” and that the kingdom of darkness shall continue until the advent of the Lord and shall be consumed with the spirit of His mouth and be destroyed with the brightness of His coming. Matthew 13:30, 38-41; 2 Timothy 3:13, 1; 2 Thessalonians 2:8.

အတိတ်က ပရောဖက်ပြုချက်များ ပြည့်စုံခဲ့ပုံကို အနာဂတ်တွင် ဖြစ်လာမည့်အရာများ ပြည့်စုံမှုကို တိုင်းတာရန် စံသတ်မှတ်ချက်အဖြစ် အသုံးပြုခြင်းဖြင့်၊ ခရစ်တော်၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ စိုးစံခြင်း—ကမ္ဘာကြီး မဆုံးခင် သာသနာ့နှစ်တစ်ထောင်—ဟူသော လူကြိုက်များသည့် အမြင်မှာ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြင့် ထောက်ခံထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူသဘောပေါက်လာသည်။ သခင်ဘုရား၏ ကိုယ်တိုင်ကြွလာခြင်းမတိုင်မီ နှစ်တစ်ထောင်ကြာ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းရှိမည်ဟု ညွှန်ပြသော ဤအယူဝါဒသည် ဘုရားသခင်၏ နေ့ရက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုများကို ဝေးကွာသွားစေသည်။ သို့သော် နှစ်သက်စရာကောင်းသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ခရစ်တော်နှင့် တမန်တော်များ၏ သွန်သင်ချက်များနှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်။ ဂျုံပင်နှင့် တောမျိုးစေ့သည် ရိတ်သိမ်းချိန်၊ ကမ္ဘာကြီး၏ အဆုံးထိ အတူတကွ ကြီးထွားရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ "မကောင်းသောသူနှင့် လှည့်ဖြားသောသူတို့သည် ပို၍ပို၍ ဆိုးယုတ်ကြလိမ့်မည်" ဟုလည်းကောင်း၊ "နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချိန်ကာလတို့သည် ရောက်လာလိမ့်မည်" ဟုလည်းကောင်း၊ မှောင်မိုက်၏နိုင်ငံသည် သခင်ဘုရား ကြွလာသည်အထိ ဆက်လက်ရှိနေမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ နှုတ်တော်ထွက် ဝိညာဉ်တော်ဖြင့် လောင်ကျွမ်း၍ ကိုယ်တော်ကြွလာခြင်း၏ တောက်ပမှုဖြင့် ဖျက်ဆီးခံရလိမ့်မည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ မဿဲ ၁၃:၃၀၊ ၃၈-၄၁; ၂ တိမောသေ ၃:၁၃၊ ၁; ၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၈။

The doctrine of the world’s conversion and the spiritual reign of Christ was not held by the apostolic church. It was not generally accepted by Christians until about the beginning of the eighteenth century. Like every other error, its results were evil. It taught men to look far in the future for the coming of the Lord and prevented them from giving heed to the signs heralding His approach. It induced a feeling of confidence and security that was not well founded and led many to neglect the Apostle; it led many to neglect the preparation necessary in order to meet their Lord.

ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ခရစ်တော်၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ စိုးစံခြင်း အယူဝါဒကို တမန်တော်ခေတ် အသင်းတော်က မကိုင်စွဲခဲ့ပေ။ ၎င်းကို ၁၈ ရာစု အစောပိုင်းခန့်အထိ ခရစ်ယာန်များက ယေဘုယျအားဖြင့် လက်မခံခဲ့ကြပေ။ အခြား အမှားတိုင်းကဲ့သို့ပင်၊ ၎င်း၏ ရလဒ်များမှာ ဆိုးယုတ်သည်။ ၎င်းသည် လူတို့အား သခင်ဘုရား၏ ကြွလာခြင်းအတွက် အနာဂတ်တွင် ဝေးကွာသော အချိန်ကို ကြည့်ရန် သွန်သင်ပေးခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ကြွလာခြင်းကို ကြိုတင်ဟောပြောသော နိမိတ်လက္ခဏာများကို ဂရုမပြုမိစေရန် တားဆီးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အခြေခံမရှိသော ယုံကြည်စိတ်ချမှုနှင့် လုံခြုံမှုခံစားချက်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီး သခင်ဘုရားကို တွေ့ဆုံရန် လိုအပ်သော ပြင်ဆင်မှုကို လျစ်လျူရှုစေခဲ့သည်။

Miller found the literal, personal coming of Christ to be plainly taught in the Scriptures. Says Paul: “The Lord Himself shall descend from heaven with a shout, with the voice of the Archangel, and with [322] the trump of God.” 1 Thessalonians 4:16. And the Saviour declares: “They shall see the Son of man coming in the clouds of heaven with power and great glory.” “For as the lightning cometh out of the east, and shineth even unto the west; so shall also the coming of the Son of man be.” Matthew 24:30, 27. He is to be accompanied by all the hosts of heaven. “The Son of man shall come in His glory, and all the holy angels with Him.” Matthew 25:31. “And He shall send His angels with a great sound of a trumpet, and they shall gather together His elect.” Matthew 24:31.

မီလာသည် ခရစ်တော်၏ တကယ့်အဖြစ်မှန်၊ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြွလာခြင်းကို ကျမ်းစာ၌ ရှင်းလင်းစွာ သွန်သင်ထားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ပေါလုက "သခင်ဘုရားသည် ကောင်းကင်ဘုံက ကြွေးကြော်သံနှင့်လည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်တမန်မင်း၏ အသံနှင့်လည်းကောင်း၊ [၃၂၂] ဘုရားသခင်၏ တံပိုးသံနှင့်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တိုင်ကြွဆင်းတော်မူလိမ့်မည်။" (၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၆) ဟုဆိုသည်။ ကယ်တင်ရှင်ကလည်း "လူသားသည် တန်ခိုးနှင့် ကြီးစွာသော ဘုန်းအသရေနှင့် ကောင်းကင်တိမ်တိုက်တို့၌ ကြွလာသည်ကို သူတို့မြင်ရကြလိမ့်မည်။" "လျှပ်စစ်သည် အရှေ့အရပ်မှ လင်း၍ အနောက်အရပ်တိုင်အောင် ထွန်းလင်းသကဲ့သို့၊ လူသားကြွလာခြင်းသည် ဖြစ်လိမ့်မည်။" (မဿဲ ၂၄:၃၀၊ ၂၇) ဟု ကြေညာသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအပေါင်းတို့နှင့်အတူ ကြွလာလိမ့်မည်။ "လူသားသည် မိမိဘုန်းအသရေတော်နှင့် ကြွလာတော်မူသောအခါ၊ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်အပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လိုက်ပါကြလိမ့်မည်။" (မဿဲ ၂၅:၃၁)။ "ကောင်းကင်တမန်တို့ကို စေလွှတ်၍ တံပိုးကြီးသံနှင့်တကွ ရွေးကောက်သောသူတို့ကို အရပ်ရပ်တို့မှ စုဝေးစေတော်မူလိမ့်မည်။" (မဿဲ ၂၄:၃၁)။

At His coming the righteous dead will be raised, and the righteous living will be changed. “We shall not all sleep,” says Paul, “but we shall all be changed, in a moment, in the twinkling of an eye, at the last trump: for the trumpet shall sound, and the dead shall be raised incorruptible, and we shall be changed. For this corruptible must put on incorruption, and this mortal must put on immortality.” 1 Corinthians 15:51-53. And in his letter to the Thessalonians, after describing the coming of the Lord, he says: “The dead in Christ shall rise first: then we which are alive and remain shall be caught up together with them in the clouds, to meet the Lord in the air: and so shall we ever be with the Lord.” 1 Thessalonians 4:16, 17.

ကိုယ်တော် ကြွလာသောအခါ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သည် သေခြင်းမှ ထမြောက်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ အသက်ရှင်သော ဖြောင့်မတ်သူတို့သည် ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံကြရလိမ့်မည်။ ပေါလုက "ငါတို့ရှိသမျှသည် အိပ်ပျော်ကြသည်မဟုတ်၊ နောက်ဆုံးသော တံပိုးမှုတ်သောအခါ တစ်ခဏချင်း၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ရှိသမျှသော ငါတို့သည် ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံကြရလိမ့်မည်။ တံပိုးမှုတ်သောအခါ သေလွန်သောသူတို့သည် မပုပ်မသိုးသော သဘောနှင့် ထမြောက်ကြလိမ့်မည်။ ငါတို့သည်လည်း ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံကြရလိမ့်မည်။ ဤပုပ်တတ်သော သဘောသည် မပုပ်မသိုးသော သဘောကို ဝတ်ရမည်။ ဤသေတတ်သော သဘောသည် မသေတတ်သော သဘောကို ဝတ်ရမည်။" (၁ ကောရိန္သု ၁၅:၅၁-၅၃) ဟုဆိုသည်။ သက်သာလောနိတ်သူများထံ ရေးသော စာ၌လည်း၊ သခင်ဘုရား ကြွလာခြင်းကို ဖော်ပြပြီးနောက် သူက "ခရစ်တော်၌ သေလွန်သောသူတို့သည် အရင်ထမြောက်ကြလိမ့်မည်။ ထိုနောက် အသက်ရှင်၍ ကျန်ကြွင်းသော ငါတို့သည် ကောင်းကင်တမန်တို့နှင့်အတူ တိမ်တိုက်ထဲသို့ ဆောင်ယူခြင်းကို ခံရ၍၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ သခင်ဘုရားနှင့် တွေ့ဆုံကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့အားဖြင့် ငါတို့သည် သခင်ဘုရားနှင့်အတူ အစဉ်မပြတ် ရှိကြလိမ့်မည်။" (၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၆၊ ၁၇) ဟုဆိုသည်။

Not until the personal advent of Christ can His people receive the kingdom. The Saviour said: “When the Son of man shall come in His glory, and all the holy angels with Him, then shall He sit upon the throne of His glory: and before Him shall be gathered all nations: and He shall separate them one from another, as a shepherd divideth his sheep from the goats: and He shall set the sheep on His right hand, but the goats on the left. Then shall the King say unto them on His right hand, Come, ye blessed of My Father, inherit the kingdom prepared for you from the foundation of the world.” Matthew 25:31-34. We have seen by the scriptures just given that when the Son of man comes, the dead are raised incorruptible and [323] the living are changed. By this great change they are prepared to receive the kingdom; for Paul says: “Flesh and blood cannot inherit the kingdom of God; neither doth corruption inherit incorruption.” 1 Corinthians 15:50. Man in his present state is mortal, corruptible; but the kingdom of God will be incorruptible, enduring forever. Therefore man in his present state cannot enter into the kingdom of God. But when Jesus comes, He confers immortality upon His people; and then He calls them to inherit the kingdom of which they have hitherto been only heirs.

ခရစ်တော် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြွလာသည်အထိ ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတို့သည် နိုင်ငံတော်ကို မရရှိနိုင်ပေ။ ကယ်တင်ရှင်က "လူသားသည် မိမိဘုန်းအသရေတော်နှင့် ကြွလာ၍ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်အပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လိုက်ပါကြသောအခါ၊ ဘုန်းအသရေတော်ရှိရာ ပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်တော်မူလိမ့်မည်။ လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို ရှေ့တော်၌ စုဝေးစေပြီးလျှင်၊ သိုးထိန်းသည် သိုးတို့ကို ဆိတ်တို့နှင့် ခွဲထားသကဲ့သို့ ခွဲထားတော်မူလိမ့်မည်။ သိုးတို့ကို လက်ယာတော်ဘက်၌လည်းကောင်း၊ ဆိတ်တို့ကို လက်ဝဲတော်ဘက်၌လည်းကောင်း ထားတော်မူလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ဘုရင်သည် လက်ယာတော်ဘက်၌ ရှိသောသူတို့အား၊ ငါ့ခမည်းတော်၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ခံသောသူတို့၊ လာကြလော့။ ကမ္ဘာဦးကပင် သင်တို့အဘို့ ပြင်ဆင်သော နိုင်ငံတော်ကို အမွေခံကြလော့ဟု မိန့်တော်မူလိမ့်မည်။" (မဿဲ ၂၅:၃၁-၃၄) ဟုဆိုသည်။ အထက်တွင်ဖော်ပြခဲ့သော ကျမ်းပိုဒ်များအရ လူသား ကြွလာသောအခါ သေလွန်သူတို့သည် မပုပ်မသိုးဘဲ ထမြောက်ကြပြီး [၃၂၃] အသက်ရှင်သူတို့သည် ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံကြရကြောင်း ငါတို့မြင်ခဲ့ကြသည်။ ဤကြီးမားသော ပြောင်းလဲခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် နိုင်ငံတော်ကို ရရှိရန် အဆင်သင့် ဖြစ်ကြသည်။ အကြောင်းမူကား ပေါလုက "အသားနှင့် အသွေးသည် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ကို အမွေမခံနိုင်။ ပုပ်တတ်သောသဘောသည် မပုပ်မသိုးသော သဘောကို အမွေမခံနိုင်။" (၁ ကောရိန္သု ၁၅:၅၀) ဟုဆိုသည်။ လက်ရှိအခြေအနေတွင် လူသားသည် သေတတ်သော၊ ပုပ်တတ်သောသူဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်သည် မပုပ်မသိုးဘဲ ထာဝရတည်မြဲလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် လက်ရှိအခြေအနေတွင် လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်ပေ။ သို့သော် ယေရှု ကြွလာသောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတို့အား မသေနိုင်သောသဘောကို ပေးသနားတော်မူမည်။ ထိုအခါ ယခင်က အမွေခံမျှသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသော နိုင်ငံတော်ကို အမွေခံရန် သူတို့ကို ခေါ်တော်မူလိမ့်မည်။

These and other scriptures clearly proved to Miller’s mind that the events which were generally expected to take place before the coming of Christ, such as the universal reign of peace and the setting up of the kingdom of God upon the earth, were to be subsequent to the second advent. Furthermore, all the signs of the times and the condition of the world corresponded to the prophetic description of the last days. He was forced to the conclusion, from the study of Scripture alone, that the period allotted for the continuance of the earth in its present state was about to close.

ဤကျမ်းပိုဒ်များနှင့် အခြားသော ကျမ်းပိုဒ်များသည် ခရစ်တော် မကြွလာမီ ဖြစ်လာမည်ဟု မျှော်လင့်ထားကြသော ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ငြိမ်းချမ်းရေး စိုးစံခြင်းနှင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော် တည်ထောင်ခြင်းကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်များသည် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်း၏ နောက်ပိုင်းတွင်သာ ဖြစ်လာမည်ဟု မီလာ၏စိတ်တွင် ရှင်းလင်းစွာ သက်သေပြခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ခေတ်ကာလ၏ နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် ကမ္ဘာ၏ အခြေအနေတို့သည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၏ ပရောဖက်ပြုချက် ဖော်ပြချက်များနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။ သူသည် ကျမ်းစာလေ့လာမှု တစ်ခုတည်းမှသာလျှင် ကမ္ဘာမြေကြီး၏ လက်ရှိအခြေအနေ ဆက်လက်တည်ရှိရန် သတ်မှတ်ထားသော ကာလသည် ကုန်ဆုံးတော့မည်ဟူသော ကောက်ချက်ကို ချမှတ်ရန် အတင်းအကျပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“Another kind of evidence that vitally affected my mind,” he says, “was the chronology of the Scriptures.... I found that predicted events, which had been fulfilled in the past, often occurred within a given time. The one hundred and twenty years to the flood (Genesis 6:3); the seven days that were to precede it, with forty days of predicted rain (Genesis 7:4); the four hundred years of the sojourn of Abraham’s seed (Genesis 15:13); the three days of the butler’s and baker’s dreams (Genesis 40:12-20); the seven years of Pharaoh’s (Genesis 41:28-54); the forty years in the wilderness (Numbers 14:34); the three and a half years of famine (1 Kings 17:1) [see Luke 4:25;] ... the seventy years’ captivity (Jeremiah 25:11); Nebuchadnezzar’s seven times (Daniel 4:13-16); and the seven weeks, threescore and two weeks, and the one week, making seventy weeks, determined upon the Jews (Daniel 9:24-27),—the events limited by these times were all once only a matter of prophecy, and were fulfilled in accordance with the predictions.”—Bliss, pages 74, 75.

"ငါ၏စိတ်ကို အလွန်ထိခိုက်စေသော အခြားအထောက်အထားတစ်မျိုးမှာ ကျမ်းစာ၏ ခေတ်ကာလ ဖြစ်သည်။" ဟု သူကဆိုသည်။ "အတိတ်က ပြည့်စုံခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက် အဖြစ်အပျက်များသည် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကာလတစ်ခုအတွင်း ဖြစ်ပျက်လေ့ရှိကြောင်း ငါတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ နှစ်တစ်ရာ့နှစ်ဆယ် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၆:၃)၊ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီ ခုနစ်ရက်နှင့် မိုးရွာမည်ဟု ဟောပြောထားသည့် ရက်ပေါင်းလေးဆယ် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၇:၄)၊ အာဗြဟံ၏သားမြေးတို့ နေထိုင်ရမည့် နှစ်လေးရာ (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၅:၁၃)၊ စပျစ်ရည်တော်နှင့် မုန့်ဖုတ်သမားတို့၏ အိပ်မက်သုံးရက် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၀:၁၂-၂၀)၊ ဖာရောဘုရင်၏ ခုနစ်နှစ် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄၁:၂၈-၅၄)၊ တောကန္တာရတွင် နှစ်လေးဆယ် (တောလည်ရာ ၁၄:၃၄)၊ သုံးနှစ်ခွဲ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်း (၃ ဘုရင်များ ၁၇:၁) [လုကာ ၄:၂၅ ကိုကြည့်ပါ]... ခုနစ်ဆယ်နှစ် ဖမ်းဆီးခံရခြင်း (ယေရမိ ၂၅:၁၁)၊ နေဗုခဒ်နေဇာ၏ ခုနစ်ကြိမ် (ဒံယေလ ၄:၁၃-၁၆) နှင့် ယုဒလူတို့အပေါ် သတ်မှတ်ထားသော ခုနစ်ပတ်၊ ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပတ်နှင့် တစ်ပတ်၊ စုစုပေါင်း ခုနစ်ဆယ်ပတ် (ဒံယေလ ၉:၂၄-၂၇)၊ ဤအချိန်ကာလများဖြင့် ကန့်သတ်ထားသော အဖြစ်အပျက်များသည် တစ်ချိန်က ပရောဖက်ပြုချက်သာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ပရောဖက်ပြုချက်နှင့်အညီ ပြည့်စုံခဲ့သည်။" — ဘလစ်၊ စာမျက်နှာ ၇၄၊ ၇၅။

[324] When, therefore, he found, in his study of the Bible, various chronological periods that, according to his understanding of them, ended in the second coming of Christ, he could not but regard them as the “times before appointed,” which God had revealed unto His servants. “The secret things,” says Moses, “belong unto the Lord our God: but those things which are revealed belong unto us and to our children forever;” and the Lord declares by the prophet Amos, that He “will do nothing, but He revealeth His secret unto His servants the prophets.” Deuteronomy 29:29; Amos 3:7. The students of God’s word may, then, confidently expect to find the most stupendous event to take place in human history clearly pointed out in the Scriptures of truth.

[၃၂၄] ထို့ကြောင့် သူ၏ကျမ်းစာလေ့လာမှုတွင် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်း၌ ပြီးဆုံးသည်ဟု သူနားလည်သော အမျိုးမျိုးသော ခေတ်ကာလများကို တွေ့ရှိသောအခါ၊ ဘုရားသခင်က သူ၏အစေခံတို့အား ဗျာဒိတ်ပေးထားသော "ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကာလများ" အဖြစ် သူသဘောမထားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ "လျှို့ဝှက်သောအရာတို့သည် ငါတို့၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားနှင့် ဆိုင်ကြ၏။ ဗျာဒိတ်ထားသောအရာတို့မူကား၊ ငါတို့နှင့် ငါတို့၏ သားစဉ်မြေးဆက်တို့နှင့် အစဉ်ဆိုင်ကြ၏။" ဟု မောရှေကဆိုသည်။ ထာဝရဘုရားကလည်း အာမုတ်ပရောဖက်အားဖြင့် "ထာဝရဘုရားသည် မိမိအစေခံတည်းဟူသော ပရောဖက်တို့အား မဘော်ပြဘဲ အဘယ်အမှုကိုမျှ မပြု" ဟု ကြေညာသည်။ တရားဟောရာ ၂၉:၂၉; အာမုတ် ၃:၇။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာသူများသည် လူ့သမိုင်းတွင် ဖြစ်ပျက်မည့် အကြီးကျယ်ဆုံးသော အဖြစ်အပျက်ကို အမှန်တရားကျမ်းစာ၌ ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်ကို ယုံကြည်စိတ်ချစွာ မျှော်လင့်နိုင်သည်။

“As I was fully convinced,” says Miller, “that all Scripture given by inspiration of God is profitable (2 Timothy 3:16); that it came not at any time by the will of man, but was written as holy men were moved by the Holy Ghost (2 Peter 1:21), and was written ‘for our learning, that we through patience and comfort of the Scriptures might have hope’ (Romans 15:4), I could but regard the chronological portions of the Bible as being as much a portion of the word of God, and as much entitled to our serious consideration, as any other portion of the Scriptures. I therefore felt that in endeavoring to comprehend what God had in His mercy seen fit to reveal the prophetic periods.”—Bliss, page 75.

"ဘုရားသခင်၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ပေးထားသော ကျမ်းစာအားလုံးသည် အကျိုးရှိကြောင်း (၂ တိမောသေ ၃:၁၆)၊ ၎င်းသည် လူ၏ဆန္ဒဖြင့် လာသည်မဟုတ်ဘဲ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် သန့်ရှင်းသူတို့ ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း (၂ ပေတရု ၁:၂၁)၊ 'ငါတို့သည် ကျမ်းစာ၏ သည်းခံခြင်းနှင့် နှစ်သိမ့်ခြင်းအားဖြင့် မျှော်လင့်ချက်ရှိစေခြင်းငှာ ငါတို့၏ သင်ယူခြင်းအတွက်' ရေးသားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း (ရောမ ၁၅:၄) ငါအပြည့်အဝ ယုံကြည်သောကြောင့်၊ ကျမ်းစာ၏ ခေတ်ကာလဆိုင်ရာ အပိုင်းများကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ်နှင့် ကျမ်းစာ၏ အခြားအပိုင်းများကဲ့သို့ပင် ငါတို့၏ လေးနက်သော သုံးသပ်မှုကို ရထိုက်သော အရာအဖြစ် ငါသဘောထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်က သူ့၏ကရုဏာတော်ဖြင့် ဗျာဒိတ်ပေးထားသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကာလအပိုင်းအခြားများကို နားလည်ရန် ကြိုးစားရာတွင်..." — ဘလစ်၊ စာမျက်နှာ ၇၅။

The prophecy which seemed most clearly to reveal the time of the second advent was that of Daniel 8:14: “Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.” Following his rule of making Scripture its own interpreter, Miller learned that a day in symbolic prophecy represents a year (Numbers 14:34; Ezekiel 4:6); he saw that the period of 2300 prophetic days, or literal years, would extend far beyond the close of the Jewish dispensation, hence it could not refer to the sanctuary of that dispensation. Miller accepted the generally received view that in the Christian age the [325] earth is the sanctuary, and he therefore understood that the cleansing of the sanctuary foretold in Daniel 8:14 represented the purification of the earth by fire at the second coming of Christ. If, then, the correct starting point could be found for the 2300 days, he concluded that the time of the second advent could be readily ascertained. Thus would be revealed the time of that great consummation, the time when the present state, with “all its pride and power, pomp and vanity, wickedness and oppression, would come to an end;” when the curse would be “removed from off the earth, death be destroyed, reward be given to the servants of God, the prophets and saints, and them who fear His name, and those be destroyed that destroy the earth.”—Bliss, [326] page 76.

ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာမည့်အချိန်ကို အရှင်းလင်းဆုံး ဖော်ပြသည်ဟု ထင်ရသော ပရောဖက်ပြုချက်မှာ ဒံယေလ ၈:၁၄ ဖြစ်သည် - "ထိုနောက် နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်သုံးရာကုန်လွန်လျှင် သန့်ရှင်းရာဌာနသည် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။" ကျမ်းစာကို ကျမ်းစာဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရန် သူ၏စည်းမျဉ်းကို လိုက်နာခြင်းဖြင့်၊ ပုံဆောင်သော ပရောဖက်ပြုချက်တွင် နေ့တစ်နေ့သည် တစ်နှစ်ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း မီလာ သင်ယူခဲ့သည်။ (တောလည်ရာ ၁၄:၃၄; ယေဇကျေလ ၄:၆)။ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ၂၃၀၀ ရက် သို့မဟုတ် တကယ့်နှစ် ၂၃၀၀ ကာလသည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ ခေတ်ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ဝေးကွာသော အချိန်ထိ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ထိုခေတ်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနကို မရည်ညွှန်းနိုင်ကြောင်း သူမြင်ခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်ခေတ်တွင် [၃၂၅] ကမ္ဘာမြေကြီးသည် သန့်ရှင်းရာဌာနဖြစ်သည်ဟူသော ယေဘုယျလက်ခံထားသည့် အမြင်ကို မီလာ လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဒံယေလ ၈:၁၄ တွင် ဟောထားသော သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်ရှင်းစေခြင်းသည် ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာသောအခါ ကမ္ဘာမြေကို မီးဖြင့် သန့်စင်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူနားလည်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၂၃၀၀ ရက်အတွက် မှန်ကန်သော အစမှတ်ကို ရှာတွေ့နိုင်ပါက၊ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာမည့်အချိန်ကို အလွယ်တကူ သိနိုင်မည်ဟု သူကောက်ချက်ချခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် "မာနနှင့် တန်ခိုး၊ ဟိတ်ဟန်နှင့် အချည်းနှီး၊ ဆိုးယုတ်ခြင်းနှင့် ဖိနှိပ်ခြင်းတို့ အပါအဝင်" လက်ရှိအခြေအနေမှာ အဆုံးသတ်သွားမည့် အချိန်၊ ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာကို "ကမ္ဘာမြေမှ ဖယ်ရှားခြင်း၊ သေခြင်းကို ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ အစေခံများ၊ ပရောဖက်များ၊ သန့်ရှင်းသူများ၊ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ကြောက်ရွံ့သူများအား ဆုလာဘ်ပေးခြင်းနှင့် ကမ္ဘာမြေကို ဖျက်ဆီးသူများကို ဖျက်ဆီးခြင်း" တို့ ပြုလုပ်မည့် အချိန်၊ ထိုအကြီးကျယ်ဆုံးသော ကုန်ဆုံးချိန်ကို ဖော်ပြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ — ဘလစ်၊ [၃၂၆] စာမျက်နှာ ၇၆။

With a new and deeper earnestness, Miller continued the examination of the prophecies, whole nights as well as days being devoted to the study of what now appeared of such stupendous importance and all-absorbing interest. In the eighth chapter of Daniel he could find no clue to the starting point of the 2300 days; the angel Gabriel, though commanded to make Daniel understand the vision, gave him only a partial explanation. As the terrible persecution to befall the church was unfolded to the prophet’s vision, physical strength gave way. He could endure no more, and the angel left him for a time. Daniel “fainted, and was sick certain days.” “And I was astonished at the vision,” he says, “but none understood it.”

ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် မီလာသည် ပရောဖက်ပြုချက်များကို ဆက်လက်စစ်ဆေးခဲ့သည်။ နေ့ရောညပါ အချိန်ကုန်ခံပြီး အလွန်အရေးကြီးပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော အရာများကို လေ့လာခဲ့သည်။ ဒံယေလ ၈ တွင် ၂၃၀၀ ရက်အတွက် အစမှတ်ကို သူရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ကောင်းကင်တမန် ဂါဗြေလသည် ဒံယေလကို အိပ်မက်မြင်ခြင်းကို နားလည်စေရန် အမိန့်ပေးခံရသော်လည်း၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ရှင်းပြချက်ကိုသာ ပေးခဲ့သည်။ အသင်းတော်အပေါ် ကျရောက်မည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို ပရောဖက်၏ အမြင်တွင် ဖော်ပြသောအခါ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားများသည် ကျဆင်းသွားသည်။ သူသည် ထပ်၍မခံနိုင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်တမန်သည် သူ့ကို ခေတ္တစွန့်ခွာသွားသည်။ ဒံယေလသည် "မေ့မြော၍ ရက်အနည်းငယ် နာမကျန်းဖြစ်ခဲ့သည်။" "ငါသည်လည်း ထိုဗျာဒိတ်ရူပါရုံကြောင့် အံ့ဩလျက်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် အဘယ်သူမျှ မနားလည်နိုင်။" ဟု သူကဆိုသည်။

Yet God had bidden His messenger: “Make this man to understand the vision.” That commission must be fulfilled. In obedience to it, the angel, some time afterward, returned to Daniel, saying: “I am now come forth to give thee skill and understanding;” “therefore understand the matter, and consider the vision.” Daniel 8:27, 16; 9:22, 23, 25-27. There was one important point in the vision of chapter 8 which had been left unexplained, namely, that relating to time—the period of the 2300 days; therefore the angel, in resuming his explanation, dwells chiefly upon the subject of time: “Seventy weeks are determined upon thy people and upon thy Holy City.... Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the street shall be built again, and the wall, even in troublous times. And after threescore and two weeks shall Messiah be cut off, but not for Himself.... And He shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week He shall cause the sacrifice and the oblation to cease.”

သို့သော် ဘုရားသခင်က သူ၏တမန်တော်အား "ဤသူအား ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို နားလည်စေလော့။" ဟု အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ထိုတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည်။ ထိုအမိန့်ကို နာခံလျက် ကောင်းကင်တမန်သည် အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဒံယေလထံ ပြန်လာ၍ "ယခုတွင် သင်၌ ဉာဏ်ပညာနှင့် နားလည်ခြင်းကို ပေးခြင်းငှာ ငါလာပြီ။" "ထို့ကြောင့် ထိုအမှုကို နားလည်၍ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို ဆင်ခြင်လော့။" ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဒံယေလ ၈:၂၇၊ ၁၆; ၉:၂၂၊ ၂၃၊ ၂၅-၂၇။ အခန်း ၈ ၏ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံတွင် မရှင်းပြဘဲ ကျန်နေခဲ့သော အရေးကြီးသည့်အချက်တစ်ခု ရှိသည်မှာ အချိန်နှင့်ဆိုင်သော အချက်ဖြစ်သည်—၂၃၀၀ ရက် ကာလဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်တမန်သည် ရှင်းပြချက်ကို ပြန်လည်စတင်ရာတွင် အချိန်အကြောင်းကို အဓိကထား၍ ပြောဆိုခဲ့သည် - "သင်၏အမျိုးသား၊ သင်၏သန့်ရှင်းသော မြို့တော်အပေါ်၌ သတ္တပတ် ခုနစ်ဆယ်ကို သတ်မှတ်ထားသည်။ ... ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အမိန့်တော်ထွက်စမှစ၍ မေရှိယအရှင်အထိ သတ္တပတ်ခုနစ်ပတ်နှင့် သတ္တပတ်ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပတ် ရှိလိမ့်မည်။ လမ်းမနှင့်တံတိုင်းတို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခကာလ၌ပင် တည်ဆောက်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ သတ္တပတ်ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပတ် လွန်ပြီးနောက် မေရှိယသည် မိမိအတွက်မဟုတ်ဘဲ အသတ်ခံရလိမ့်မည်။ ... သူသည် သတ္တပတ်တစ်ပတ်အတွင်း လူများစွာတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ကို ခိုင်ခံ့စေလိမ့်မည်။ သတ္တပတ်၏ အလယ်၌ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ပူဇော်သကာကို ပယ်ရှင်းလိမ့်မည်။"

The angel had been sent to Daniel for the express purpose of explaining to him the point which he had failed to understand in the vision of the eighth chapter, the statement relative to time—“unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed.” After bidding Daniel “understand the matter, and consider the vision,” the very first words of the angel are: “Seventy weeks are determined upon thy people and upon thy Holy City.” The word here translated “determined” literally signifies “cut off.” Seventy weeks, representing 490 years, are declared by the angel to be cut off, as specially pertaining to the Jews. But from what were they cut off? As the 2300 days was the only period of time mentioned in chapter 8, it must be the period from which the seventy weeks were cut off; the seventy weeks must therefore be a part of the 2300 days, and the two periods must begin together. The seventy weeks were declared by the angel to date from the going forth of the commandment to restore and build Jerusalem. If the date of this commandment could be found, then the starting point for the great period of the 2300 days would be ascertained.

ကောင်းကင်တမန်ကို ဒံယေလထံသို့ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းမှာ အခန်း ၈ ၏ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံတွင် သူနားမလည်ခဲ့သော အချက်ဖြစ်သည့် အချိန်နှင့်ဆိုင်သော "နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်သုံးရာကုန်လွန်လျှင် သန့်ရှင်းရာဌာနသည် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်" ဟူသော အချက်ကို ရှင်းပြရန်ဖြစ်သည်။ ဒံယေလကို "ထိုအမှုကို နားလည်၍ ဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို ဆင်ခြင်လော့။" ဟု ပြောပြီးနောက် ကောင်းကင်တမန်၏ ပထမဆုံးစကားမှာ - "သင်၏အမျိုးသား၊ သင်၏သန့်ရှင်းသော မြို့တော်အပေါ်၌ သတ္တပတ် ခုနစ်ဆယ်ကို သတ်မှတ်ထားသည်။" ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် "သတ်မှတ်ထားသည်" ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးမှာ "ဖြတ်ထုတ်သည်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ နှစ်ပေါင်း ၄၉၀ ကို ကိုယ်စားပြုသော သတ္တပတ် ခုနစ်ဆယ်သည် ဂျူးလူမျိုးတို့နှင့် အထူးသက်ဆိုင်ကြောင်း ကောင်းကင်တမန်က ကြေညာသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ကို မည်သည့်အရာမှ ဖြတ်ထုတ်သနည်း။ အခန်း ၈ တွင် ဖော်ပြထားသော တစ်ခုတည်းသော အချိန်ကာလမှာ ၂၃၀၀ ရက်ဖြစ်သောကြောင့်၊ သတ္တပတ် ခုနစ်ဆယ်ကို ထိုအချိန်ကာလမှ ဖြတ်ထုတ်ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် သတ္တပတ် ခုနစ်ဆယ်သည် ၂၃၀၀ ရက်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကာလနှစ်ခုစလုံးသည် အတူတူ စတင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သတ္တပတ် ခုနစ်ဆယ်သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အမိန့်တော်ထွက်သည့်အချိန်မှ စတင်ကြောင်း ကောင်းကင်တမန်က ကြေညာသည်။ ထိုအမိန့်တော်၏ရက်စွဲကို ရှာတွေ့ပါက၊ ၂၃၀၀ ရက် ကာလကြီးအတွက် အစမှတ်ကို သိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12-26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 B.C. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built “according to the commandment [“decree,” margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.” These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, [327] brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 B.C., the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.

ဧဇရကျမ်း အခန်း ၇ တွင် ထိုအမိန့်တော်ကို တွေ့ရှိရသည်။ အခန်းငယ် ၁၂-၂၆။ ၎င်း၏ အပြည့်စုံဆုံးပုံစံမှာ ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်တွင် ပါးရှားဘုရင် အာတဇေရဇ် ထုတ်ပြန်ခဲ့သောအမိန့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဧဇရ ၆:၁၄ တွင် ယေရုရှလင်ရှိ ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်သည် "ပါးရှားဘုရင် ကုရု၊ ဒါရိနှင့် အာတဇေရဇ်တို့၏ အမိန့်တော်အတိုင်း" တည်ဆောက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ဤဘုရင်သုံးပါးတို့သည် အမိန့်တော်ကို စတင်ခြင်း၊ ပြန်လည်အတည်ပြုခြင်းနှင့် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းတို့ဖြင့် [၃၂၇] ၂၃၀၀ နှစ်၏ အစကို မှတ်သားရန် ပရောဖက်ပြုချက်တွင် လိုအပ်သော ပြည့်စုံမှုသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။ အမိန့်တော် ပြီးမြောက်သည့်အချိန်ဖြစ်သော ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်ကို အမိန့်တော်၏ရက်စွဲအဖြစ် ယူလိုက်သောအခါ၊ သတ္တပတ် ခုနစ်ဆယ်နှင့်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုချက်၏ အချက်အလက်တိုင်း ပြည့်စုံခဲ့သည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

“From the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks”—namely, sixty-nine weeks, or 483 years. The decree of Artaxerxes went into effect in the autumn of 457 B.C. From this date, 483 years extend to the autumn of A.D. 27. (See Appendix.) At that time this prophecy was fulfilled. The word “Messiah” signifies “the Anointed One.” In the autumn of A.D. 27 Christ was baptized by John and received the anointing of the Spirit. The apostle Peter testifies that “God anointed Jesus of Nazareth with the Holy Ghost and with power.” Acts 10:38. And the Saviour Himself declared: “The Spirit of the Lord is upon Me, because He hath anointed Me to preach the gospel to the poor.” Luke 4:18. After His baptism He went into Galilee, “preaching the gospel of the kingdom of God, and saying, The time is fulfilled.” Mark 1:14, 15.

"ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အမိန့်တော်ထွက်စမှစ၍ မေရှိယအရှင်အထိ သတ္တပတ် ခုနစ်ပတ်နှင့် သတ္တပတ် ခြောက်ဆယ့်နှစ်ပတ် ရှိလိမ့်မည်" — ဆိုလိုသည်မှာ သတ္တပတ် ခြောက်ဆယ့်ကိုးပတ် သို့မဟုတ် ၄၈၃ နှစ်ဖြစ်သည်။ အာတဇေရဇ်၏ အမိန့်တော်သည် ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီတွင် စတင်သက်ရောက်ခဲ့သည်။ ဤရက်စွဲမှစ၍ ၄၈၃ နှစ်သည် အေဒီ ၂၇ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီအထိ ဖြစ်သည်။ (နောက်ဆက်တွဲကို ကြည့်ပါ)။ ထိုအချိန်တွင် ဤပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ "မေရှိယ" ဟူသော စကားလုံးမှာ "ဘိသိက်ခံသူ" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ အေဒီ ၂၇ ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီတွင် ခရစ်တော်သည် ယောဟန်ထံတွင် ဗတ္တိဇံခံယူပြီး ဝိညာဉ်တော်၏ ဘိသိက်ကို ခံယူခဲ့သည်။ တမန်တော်ပေတရုက "ဘုရားသခင်သည် နာဇရက်မြို့သား ယေရှုကို သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့် တန်ခိုးတော်အားဖြင့် ဘိသိက်ပေးတော်မူ၏။" (တမန်တော် ၁၀:၃၈) ဟု သက်သေခံသည်။ ကယ်တင်ရှင်ကိုယ်တော်တိုင်ကလည်း "သခင်ဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ငါ့အပေါ်မှာ ရှိတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ဆင်းရဲသောသူတို့အား ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောစေခြင်းငှာ ငါ့ကို ဘိသိက်ပေးတော်မူပြီ။" (လုကာ ၄:၁၈) ဟု ကြေညာသည်။ ဗတ္တိဇံခံယူပြီးနောက် ကိုယ်တော်သည် ဂါလိလဲပြည်သို့ ကြွသွား၍ "ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်အကြောင်း ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောလျက်၊ ကာလစေ့ရောက်ပြီ။" (မာကု ၁:၁၄၊ ၁၅) ဟု ဟောပြောခဲ့သည်။

“And He shall confirm the covenant with many for one week.” The “week” here brought to view is the last one of the seventy; it is the last seven years of the period allotted especially to the Jews. During this time, extending from A.D. 27 to A.D. 34, Christ, at first in person and afterward by His disciples, extended the gospel invitation especially to the Jews. As the apostles went forth with the good tidings of the kingdom, the Saviour’s direction was: “Go not into the way of the Gentiles, and into any city of the Samaritans enter ye not: but go rather to the lost sheep of the house of Israel.” Matthew 10:5, 6.

"ထိုသူသည် သတ္တပတ်တစ်ပတ်အတွင်း လူများစွာတို့နှင့် ပဋိညာဉ်ကို ခိုင်ခံ့စေလိမ့်မည်။" ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော "သတ္တပတ်" သည် ခုနစ်ဆယ်၏ နောက်ဆုံးပတ်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဂျူးလူမျိုးတို့အတွက် အထူးသတ်မှတ်ထားသော ကာလ၏ နောက်ဆုံး ခုနစ်နှစ်ဖြစ်သည်။ အေဒီ ၂၇ မှ အေဒီ ၃၄ အထိ ဤအချိန်ကာလအတွင်း၊ ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် ကိုယ်တော်၏တပည့်တော်များအားဖြင့် ဂျူးလူမျိုးတို့ထံသို့ ဧဝံဂေလိ ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို အထူးတလည် တိုးချဲ့ပေးခဲ့သည်။ တမန်တော်များက နိုင်ငံတော်၏ သတင်းကောင်းကို ဆောင်ယူသွားသောအခါ ကယ်တင်ရှင်၏ လမ်းညွှန်ချက်မှာ - "တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏လမ်းသို့ မသွားကြနှင့်။ ရှမာရိမြို့ရွာများသို့လည်း မဝင်ကြနှင့်။ ဣသရေလအမျိုးသားတည်းဟူသော ပျောက်သောသိုးတို့ရှိရာသို့သာ သွားကြလော့။" (မဿဲ ၁၀:၅၊ ၆) ဖြစ်သည်။

“In the midst of the week He shall cause the sacrifice and the oblation to cease.” In A.D. 31, three and a half years after His [328] baptism, our Lord was crucified. With the great sacrifice offered upon Calvary, ended that system of offerings which for four thousand years had pointed forward to the Lamb of God. Type had met antitype, and all the sacrifices and oblations of the ceremonial system were there to cease.

"သတ္တပတ်၏ အလယ်၌ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ပူဇော်သကာကို ပယ်ရှင်းလိမ့်မည်။" အေဒီ ၃၁ ခုနှစ်တွင်၊ ကိုယ်တော် ဗတ္တိဇံခံယူပြီး သုံးနှစ်ခွဲအကြာတွင် [၃၂၈] ငါတို့၏ သခင်ဘုရားသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ ကာလဝါရိကုန်းတွင် ပူဇော်ခဲ့သော ကြီးမြတ်သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့်အတူ နှစ်ပေါင်းလေးထောင်ကြာ ဘုရားသခင်၏ သိုးသူငယ်ကို ညွှန်ပြခဲ့သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်း စနစ်သည် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ပုံသဏ္ဌာန်သည် တကယ့်အဖြစ်မှန်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ထုံးတမ်းစဉ်လာ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ပူဇော်သကာများအားလုံးသည် ထိုနေရာတွင် အဆုံးသတ်ခဲ့ရသည်။

The seventy weeks, or 490 years, especially allotted to the Jews, ended, as we have seen, in A.D. 34. At that time, through the action of the Jewish Sanhedrin, the nation sealed its rejection of the gospel by the martyrdom of Stephen and the persecution of the followers of Christ. Then the message of salvation, no longer restricted to the chosen people, was given to the world. The disciples, forced by persecution to flee from Jerusalem, “went everywhere preaching the word.” “Philip went down to the city of Samaria, and preached Christ unto them.” Peter, divinely guided, opened the gospel to the centurion of Caesarea, the God-fearing Cornelius; and the ardent Paul, won to the faith of Christ, was commissioned to carry the glad tidings “far hence unto the Gentiles.” Acts 8:4, 5; 22:21.

ဂျူးလူမျိုးတို့အတွက် အထူးသတ်မှတ်ထားသော သတ္တပတ် ခုနစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ၄၉၀ နှစ်သည် ငါတို့တွေ့ခဲ့ရသည့်အတိုင်း အေဒီ ၃၄ ခုနှစ်တွင် ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဂျူးလူမျိုးတို့၏ တရားရုံး (Sanhedrin) ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့်၊ ရှင်သတေဖန်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းဖြင့် ဧဝံဂေလိတရားကို ငြင်းပယ်ကြောင်း နိုင်ငံက အတည်ပြုခဲ့သည်။ ထိုအခါ ကယ်တင်ခြင်းသတင်းစကားသည် ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးတို့အတွက်သာ ကန့်သတ်မထားတော့ဘဲ ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကြောင့် ယေရုရှလင်မှ ထွက်ပြေးရသော တပည့်တော်တို့သည် "အရပ်ရပ်တို့သို့ သွား၍ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဟောပြောကြ၏။" "ဖိလိပ္ပုသည် ရှမာရိမြို့သို့ ဆင်း၍ ခရစ်တော်၏အကြောင်းကို ဟောပြောလေ၏။" ပေတရုသည် ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော ကဲသရိမြို့မှ တပ်မှူး ကော်နေလိထံသို့ ဧဝံဂေလိတရားကို ဖွင့်လှစ်ပေးခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ ယုံကြည်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိလာသော အားမာန်ပြည့်ဝသည့် ပေါလုသည်လည်း သတင်းကောင်းကို "တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ရှိရာသို့ ဝေးကွာသောအရပ်သို့" ဆောင်သွားရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ (တမန်တော် ၈:၄၊ ၅; ၂၂:၂၁)။

Thus far every specification of the prophecies is strikingly fulfilled, and the beginning of the seventy weeks is fixed beyond question at 457 B.C., and their expiration in A.D. 34. From this data there is no difficulty in finding the termination of the 2300 days. The seventy weeks—490 days—having been cut off from the 2300, there were 1810 days remaining. After the end of 490 days, the 1810 days were still to be fulfilled. From A.D. 34, 1810 years extend to 1844. Consequently the 2300 days of Daniel 8:14 terminate in 1844. At the expiration of this great prophetic period, upon the testimony of the angel of God, “the sanctuary shall be cleansed.” Thus the time of the cleansing of the sanctuary—which was almost universally believed to take place at the second advent—was definitely pointed out.

ယခုအချိန်အထိ ပရောဖက်ပြုချက်များ၏ အချက်အလက်တိုင်းသည် ထူးခြားစွာ ပြည့်စုံခဲ့ပြီး သတ္တပတ် ခုနစ်ဆယ်၏ အစကို ဘီစီ ၄၅၇ ခုနှစ်တွင် အခိုင်အမာ သတ်မှတ်ထားပြီး ၎င်းတို့၏ ကုန်ဆုံးချိန်မှာ အေဒီ ၃၄ ခုနှစ်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်အလက်မှ ၂၃၀၀ ရက်၏ ကုန်ဆုံးချိန်ကို ရှာဖွေရန် အခက်အခဲ မရှိပေ။ ၂၃၀၀ ရက်မှ သတ္တပတ် ခုနစ်ဆယ်—၄၉၀ ရက်ကို ဖြတ်ထုတ်ပြီးနောက် ၁၈၁၀ ရက် ကျန်ရှိနေသည်။ ၄၉၀ ရက် ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ၁၈၁၀ ရက် ဆက်လက် ပြည့်စုံရန် ရှိနေသေးသည်။ အေဒီ ၃၄ မှ ၁၈၁၀ နှစ်ကို ထည့်တွက်ပါက ၁၈၄၄ ခုနှစ်သို့ ရောက်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဒံယေလ ၈:၁၄ ၏ ၂၃၀၀ ရက်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ကုန်ဆုံးသည်။ ဤကြီးမားသော ပရောဖက်ပြုချက်ကာလ ကုန်ဆုံးသောအခါ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်၏ သက်သေခံချက်အရ "သန့်ရှင်းရာဌာနသည် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။" ထို့ကြောင့် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်း၌ ဖြစ်ပျက်လိမ့်မည်ဟု ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးနီးပါး ယုံကြည်ထားသော သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်ရှင်းစေခြင်း၏ အချိန်ကို အတိအကျ ဖော်ပြခဲ့သည်။

Miller and his associates at first believed that the 2300 days would terminate in the spring of 1844, whereas the prophecy points [329] to the autumn of that year. (See Appendix.) The misapprehension of this point brought disappointment and perplexity to those who had fixed upon the earlier date as the time of the Lord’s coming. But this did not in the least affect the strength of the argument showing that the 2300 days terminated in the year 1844, and that the great event represented by the cleansing of the sanctuary must then take place.

မီလာနှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် ၂၃၀၀ ရက်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် နွေဦးပေါက်တွင် ကုန်ဆုံးမည်ဟု အစပိုင်းတွင် ယုံကြည်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ပရောဖက်ပြုချက်ကမူ ထိုနှစ်၏ ဆောင်းဦးရာသီကို ညွှန်ပြနေသည်။ [၃၂၉] (နောက်ဆက်တွဲကို ကြည့်ပါ)။ ဤအချက်ကို လွဲမှားစွာ နားလည်မိခြင်းသည် သခင်ဘုရား ကြွလာမည့်အချိန်ကို စောသောရက်စွဲအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသူများအတွက် စိတ်ပျက်မှုနှင့် တွေဝေမှုတို့ကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ၂၃၀၀ ရက်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ကုန်ဆုံးကြောင်းနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်ရှင်းစေခြင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုသော ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်မှာ ထိုအချိန်တွင် ဖြစ်ပွားရမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသသော ငြင်းခုံချက်၏ ခိုင်မာမှုကို မည်သို့မျှ မထိခိုက်စေခဲ့ပေ။

Entering upon the study of the Scriptures as he had done, in order to prove that they were a revelation from God, Miller had not, at the outset, the slightest expectation, at the outset, of reaching the conclusion at which he had now arrived. He himself could hardly credit the results of his investigation. But the Scripture evidence was too clear andهایی. But the Scripture evidence was too clear and forcible to be set aside.

ကျမ်းစာများသည် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အတိုင်း ကျမ်းစာကို လေ့လာခဲ့ရာတွင်၊ မီလာသည် အစပိုင်းတွင် သူယခုရောက်ရှိနေသော ကောက်ချက်သို့ ရောက်ရှိလိမ့်မည်ဟု အနည်းငယ်မျှပင် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ သူ၏စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု၏ ရလဒ်များကို သူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ်မျှ မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ကျမ်းစာ၏ အထောက်အထားသည် အလွန်ရှင်းလင်းပြီး ဖယ်ရှား၍ မရနိုင်လောက်အောင် ခိုင်မာလွန်းလှသည်။

He had devoted two years to the study of the Bible, when, in 1818, he reached the solemn conviction that in about twenty-five years Christ would appear for the redemption of His people. “I need not speak,” says Miller, “of the joy that filled my heart in view of the delightful prospect, nor of the ardent longings of my soul for a participation in the joys of the redeemed. The Bible was now to me a new book. It was indeed a feast of reason; all that was dark, mystical, or obscure to me in its teachings, had been dissipated from my mind before the clear light that now dawned from its sacred pages; and, oh, how bright and glorious the truth appeared! All the contradictions and inconsistencies I had before found in the word were gone; and although there were many portions of which I was not satisfied I had a full understanding, yet so much light had emanated from it to the illumination of my before darkened mind, that I felt a delight in studying the Scripture which I had not before supposed could be derived from its teachings.”—Bliss, pages 76, 77.

၁၈၁၈ ခုနှစ်တွင် သူသည် ကျမ်းစာကို နှစ်နှစ်ကြာ လေ့လာခဲ့ပြီးနောက်၊ နောက်ထပ် ၂၅ နှစ်ခန့်တွင် ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတို့အား ရွေးနှုတ်ရန် ကြွလာလိမ့်မည်ဟူသော လေးနက်သော ခံယူချက်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ "ဒီလိုနှစ်သက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အနာဂတ်အလားအလာကြောင့် ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဝမ်းမြောက်မှုအကြောင်း၊ ဒါမှမဟုတ် ရွေးနှုတ်ခံရသူတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုမှာ ပါဝင်ဖို့ ငါ့ဝိညာဉ်ရဲ့ ပြင်းပြတဲ့ တောင့်တမှုအကြောင်း ငါမပြောတော့ပါဘူး။" ဟု မီလာကဆိုသည်။ "ကျမ်းစာဟာ အခုအခါမှာ ငါ့အတွက် စာအုပ်သစ်တစ်အုပ် ဖြစ်လာပြီ။ ဒါဟာ တကယ်ကို အသိဉာဏ်အတွက် ပွဲတော်တစ်ခုပဲ။ အဲဒီသွန်သင်ချက်တွေထဲမှာ ငါ့အတွက် မှောင်မိုက်နေတာ၊ နက်နဲနေတာ၊ မရှင်းလင်းတာတွေအားလုံးဟာ အခု ကျမ်းစာစာမျက်နှာတွေကနေ ပေါ်ထွက်လာတဲ့ ရှင်းလင်းတဲ့အလင်းရောင်ရှေ့မှာ ငါ့စိတ်ထဲကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ အို၊ အမှန်တရားက ဘယ်လောက်တောက်ပပြီး ဘုန်းကြီးလိုက်သလဲ! အရင်က ငါတွေ့ခဲ့တဲ့ ဝိရောဓိချက်တွေနဲ့ မကိုက်ညီတာတွေအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။ အပြည့်အဝ နားလည်မှုမရှိသေးဘူးလို့ ငါကျေနပ်မှုမရှိတဲ့ အပိုင်းတွေ အများကြီးရှိပေမဲ့၊ အဲဒီထဲကနေ ထွက်လာတဲ့ အလင်းရောင်က ငါ့ရဲ့ အရင်က မှောင်မိုက်နေတဲ့စိတ်ကို ထွန်းလင်းပေးလိုက်တဲ့အတွက် ကျမ်းစာကို လေ့လာရတာ အရသာရှိပြီး အရင်က သူ့ရဲ့သွန်သင်ချက်တွေကနေ ဒီလိုရနိုင်မယ်လို့ မထင်ခဲ့မိဘူး။" — ဘလစ်၊ စာမျက်နှာ ၇၆၊ ၇၇။

“With the solemn conviction that such momentous events were predicted in the Scriptures to be fulfilled in so short a space of time, the question came home to me with mighty power regarding my [330] duty to the world, in view of the evidence that had affected my own mind.”—Ibid., page 81. He could not but feel that it was his duty to impart to others the light which he had received. He expected to encounter opposition from the ungodly, but was confident that all Christians would rejoice in the hope of meeting the Saviour whom they professed to love. His only fear was that in their great joy at the prospect of glorious deliverance, so soon to be contacted, many would receive the doctrine without sufficiently examining the Scriptures in demonstration of its truth. He therefore hesitated to present it, lest he should be in error and be the means of misleading others. He was thus led to review the evidences in support of the conclusions at which he had arrived, and to consider carefully every difficulty which presented itself to his mind. He found that objections vanished before the light of God’s word, as mist before the rays of the sun. Five years spent thus left him fully convinced of the convinced of the correctness of his position.

"ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေကို အချိန်တိုအတွင်း ပြည့်စုံဖို့အတွက် ကျမ်းစာထဲမှာ ပရောဖက်ပြုထားတယ်ဆိုတဲ့ လေးနက်တဲ့ ခံယူချက်နဲ့အတူ၊ ငါ့စိတ်ကို ထိခိုက်စေတဲ့ အထောက်အထားတွေအရ [၃၃၀] ကမ္ဘာလောကကြီးအပေါ်မှာ ငါ့ရဲ့တာဝန်က ဘာလဲဆိုတဲ့ မေးခွန်းက ငါ့ဆီကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရောက်လာတယ်။" — ထိုစာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၈၁။ သူရရှိထားသော အလင်းကို အခြားသူများအား မျှဝေပေးရန်မှာ သူ့၏တာဝန်ဖြစ်ကြောင်း သူခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် ဘုရားမဲ့သူများ၏ ဆန့်ကျင်မှုကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း၊ ခရစ်ယာန်အားလုံးတို့သည် သူတို့ချစ်သည်ဟု ဝန်ခံသော ကယ်တင်ရှင်နှင့် တွေ့ဆုံရမည့် မျှော်လင့်ချက်ကြောင့် ဝမ်းမြောက်ကြလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။ သူ၏တစ်ခုတည်းသော စိုးရိမ်ချက်မှာ ဘုန်းအသရေနှင့်ပြည့်စုံသော ကယ်တင်ခြင်းကို မကြာမီရတော့မည်ဟူသော ဝမ်းမြောက်မှုကြောင့် လူအများတို့သည် ၎င်းအမှန်တရားကို သက်သေပြသည့် ကျမ်းစာကို လုံလောက်စွာ မစစ်ဆေးဘဲ ဤအယူဝါဒကို လက်ခံလိုက်ကြမည်ကို ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မှားယွင်းပြီး အခြားသူများကို လမ်းမှားစေမိမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ၎င်းကို တင်ပြရန် တွေဝေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူရောက်ရှိခဲ့သော ကောက်ချက်များကို ထောက်ခံသည့် အထောက်အထားများကို ပြန်လည်စစ်ဆေးရန်နှင့် သူ၏စိတ်တွင် ပေါ်လာသော အခက်အခဲတိုင်းကို ဂရုတစိုက် စဉ်းစားရန် ဦးဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ အလင်းတော်ရှေ့တွင် ကန့်ကွက်ချက်များသည် နေရောင်ခြည်ရှေ့တွင် မြူခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် ငါးနှစ်ကြာ လေ့လာခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ရပ်တည်ချက်သည် မှန်ကန်ကြောင်း သူအပြည့်အဝ ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။

And now the duty of making known to others what he believed to be so clearly taught in the Scriptures, urged itself with new force upon him. “When I was about my business,” he said, “it was continually ringing in my ears, ‘Go and tell the world of their danger.’ This text was constantly occurring to me: ‘When I say unto the wicked, O wicked man, thou shalt surely die; if thou dost not speak to warn the wicked from his way, that wicked man shall die in his iniquity; but his blood will I require at thine hand. Nevertheless, if thou warn the wicked of his way to turn from it; if he do not turn from his way, he shall die in his iniquity; but thou hast delivered thy soul.” Ezekiel 33:8, 9. I felt that if the wicked could be effectually warned, multitudes of them would repent; and that if they were not warned, their blood might be required at my hand.”—Bliss, page 92.

ယခုအခါ ကျမ်းစာ၌ ရှင်းလင်းစွာ သွန်သင်ထားသည်ဟု သူယုံကြည်သောအရာကို အခြားသူများအား သိစေရမည့်တာဝန်သည် သူ့အပေါ်သို့ အားသစ်လောင်း၍ ရောက်လာသည်။ "ငါအလုပ်လုပ်နေတဲ့အခါမှာ 'ကမ္ဘာလောကကြီးကို သူတို့ရဲ့အန္တရာယ်အကြောင်း သွားပြောပါ' ဆိုတဲ့ အသံက ငါ့နားထဲမှာ အမြဲတမ်း ကြားယောင်နေတယ်။ ဒီကျမ်းပိုဒ်က ငါ့ဆီကို အမြဲရောက်လာတယ် - 'ငါသည် ဆိုးယုတ်သောသူအား၊ အို ဆိုးယုတ်သောသူ၊ သင်သည် သေရမည်ဟု ဆိုသည်တွင်၊ သင်သည် ဆိုးယုတ်သောသူကို သတိပေးခြင်းငှာ စကားမပြောလျှင်၊ ထိုသူသည် မိမိအပြစ်၌ သေရမည်။ သို့သော်လည်း သူ၏အသွေးကို သင်၏လက်၌ ငါတောင်းမည်။ သို့သော်လည်း သင်သည် ဆိုးယုတ်သောသူအား မိမိလမ်းမှ လွဲစေခြင်းငှာ သတိပေးလျှင်၊ သူသည် မိမိလမ်းမှ မလွဲလျှင်၊ မိမိအပြစ်၌ သေရမည်။ သင်မူကား ကိုယ်ဝိညာဉ်ကို ကယ်တင်ပြီ။'" (ယေဇကျေလ ၃၃:၈၊ ၉)။ "ဆိုးယုတ်သောသူတွေကို ထိရောက်စွာ သတိပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် လူအမြောက်အမြား နောင်တရကြလိမ့်မယ်၊ အကယ်၍ သူတို့ကို မသတိပေးဘူးဆိုရင် သူတို့ရဲ့အသွေးကို ငါ့လက်မှာ တောင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါခံစားရတယ်။" — ဘလစ်၊ စာမျက်နှာ ၉၂။

He began to present his views in private as he had opportunity, praying that some minister might feel their force and devote himself [331] to their promulgation. But he could not banish the conviction that he had a personal duty to perform in giving the warning. The words were ever recurring to his mind: “Go and tell it to the world; their blood will I require at thy hand.” For nine years he waited, the burden still pressing upon his soul, until in 1831 he for the first time publicly gave the reasons of his faith.

သူသည် အခွင့်အရေးရသည့်အတိုင်း မိမိ၏အမြင်များကို ပုဂ္ဂလိကအားဖြင့် တင်ပြရန် စတင်ခဲ့ပြီး၊ သင်းအုပ်ဆရာတစ်ဦးဦးက ၎င်း၏ခွန်အားကို ခံစားမိပြီး [၃၃၁] ၎င်းတို့ကို ပြန့်နှံ့စေရန် မိမိကိုယ်ကို မြှုပ်နှံစေဖို့ ဆုတောင်းခဲ့သည်။ သို့သော် သတိပေးခြင်းကို ပေးဆောင်ရာတွင် သူကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ရမည့် တာဝန်ရှိသည်ဟူသော ခံယူချက်ကို သူဖယ်ရှား၍ မရနိုင်ခဲ့ပေ။ "ကမ္ဘာကို သွားပြောပါ၊ သူတို့ရဲ့အသွေးကို မင်းလက်မှာ ငါတောင်းမယ်။" ဟူသော စကားလုံးများသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အမြဲပြန်ပေါ်လာသည်။ ကိုးနှစ်တိုင်တိုင် သူစောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီး ထိုဝန်ထုပ်သည် သူ၏ဝိညာဉ်အပေါ်တွင် ဆက်လက်ဖိစီးနေခဲ့သည်။ ၁၈၃၁ ခုနှစ်တွင် သူသည် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ၏ယုံကြည်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းများကို လူသိရှင်ကြား ပြောပြခဲ့သည်။

As Elisha was called from following his oxen in the field, to receive the mantle of consecration to the prophetic office, so was William Miller called to leave his plow and open to the people the mysteries of the kingdom of God. With trembling he entered upon his work, leading his hearers down, step by step, through the prophetic periods to the second appearing of Christ. With every effort he gained strength and courage as he saw the widespread interest excited by his words.

ဧလိရှဲသည် လယ်ကွင်းထဲတွင် နွားနောက်ကို လိုက်နေရာမှ ပရောဖက်အဖြစ် ခန့်အပ်ခြင်းခံရသောဝတ်ရုံကို ရရှိရန် ခေါ်တော်မူခြင်း ခံရသကဲ့သို့၊ ဝီလျံမီလာသည်လည်း ထွန်ကိုစွန့်ခွာပြီး ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်၏ နက်နဲသောအရာများကို လူတို့အား ဖွင့်ပြရန် ခေါ်တော်မူခြင်း ခံရသည်။ သူသည် တုန်လှုပ်လျက် မိမိ၏အလုပ်ကို စတင်ခဲ့ပြီး သူ၏စကားကို နားထောင်သူများကို ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကာလအပိုင်းအခြားများတစ်ဆင့်ချင်းဖြတ်ကျော်ကာ ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းဆီသို့ လမ်းပြပေးခဲ့သည်။ သူ၏စကားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျယ်ပြန့်သည့် စိတ်ဝင်စားမှုကို သူမြင်ရသည့်အခါတိုင်း သူသည် ကြိုးစားအားထုတ်မှုတိုင်းတွင် ခွန်အားနှင့် သတ္တိကို ပိုမိုရရှိလာသည်။

It was only at the solicitation of his brethren, in whose words he heard the call of God, that Miller consented to present his views in the public. He was now fifty years of age, unaccustomed to public speaking, and burdened with a sense of unfitness for the work before him. But from the first his labors were blessed in a remarkable manner to the salvation of souls. His first lecture was followed by a religious awakening in which thirteen entire families, with the exception of two persons, were converted. He was immediately urged to speak in other places, and in nearly every place his labor resulted in a revival of the work of God. Sinners were converted, Christians were roused to greater consecration, and deists and infidels were led to acknowledge the truth of the Bible and the Christian religion. The testimony of those among whom he labored was: “A class of minds are reached by him not within the influence of other men.”—Ibid., page 138. His preaching was calculated to arouse the public mind to the great things of religion and to check the growing worldliness and sensuality of the age.

သူ၏စကားများထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ ခေါ်တော်မူခြင်းကို ကြားရသော သူ၏ညီအစ်ကိုများ၏ တောင်းဆိုချက်ကြောင့်သာ မီလာသည် သူ၏အမြင်များကို လူသိရှင်ကြား တင်ပြရန် သဘောတူခဲ့သည်။ သူသည် အသက် ၅၀ အရွယ်တွင် အများရှေ့တွင် ဟောပြောရခြင်းကို မရင်းနှီးသဖြင့် သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ အလုပ်အတွက် မသင့်လျော်ဟု ခံစားရပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အစပိုင်းမှစ၍ သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ဝိညာဉ်များကို ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ထူးခြားသောနည်းလမ်းဖြင့် ကောင်းကြီးခံစားခဲ့ရသည်။ သူ၏ ပထမဆုံး ဟောပြောချက်နောက်တွင် လူနှစ်ဦးမှလွဲ၍ မိသားစု ၁၃ စုလုံး ပြောင်းလဲခြင်းရှိသော ဘာသာရေး နိုးကြားမှု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူသည် အခြားနေရာများတွင်လည်း ဟောပြောရန် ချက်ချင်း တိုက်တွန်းခံခဲ့ရပြီး နေရာတိုင်းနီးပါးတွင် သူ၏လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို နိုးကြားစေခဲ့သည်။ အပြစ်သားများ ပြောင်းလဲခြင်းရှိလာပြီး၊ ခရစ်ယာန်များမှာ ပိုမိုမြှုပ်နှံမှုရှိလာကာ၊ သဘာဝတရားကို ယုံကြည်သူများနှင့် ဘာသာမဲ့များသည် ကျမ်းစာနှင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ အမှန်တရားကို ဝန်ခံလာကြသည်။ သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သော သူတို့၏ သက်သေခံချက်မှာ "အခြားသူများ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် မရှိသော စိတ်ထားမျိုးသည် သူ၏အသံကို ကြားရသည်။" — ထိုစာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၁၃၈။ သူ၏ဟောပြောချက်သည် ပြည်သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ဘာသာရေး၏ ကြီးမားသောအရာများဆီသို့ လှုံ့ဆော်ရန်နှင့် ထိုခေတ်ကာလ၏ လောကီဆန်ခြင်းနှင့် ကာမဂုဏ်လိုက်စားခြင်းတို့ကို ဟန့်တားရန် ရည်ရွယ်သည်။

In nearly every town there were scores, in some, hundreds, converted as a result of his preaching. In many places Protestant churches of nearly all denominations were thrown open to him, and [332] the invitations to labor usually came from the ministers of the several congregations. It was his invariable rule not to labor in any place to which he had not been invited, yet he soon found himself unable to comply with half the requests that poured in upon him. Many who did not accept his views as to the exact time of the second advent were convinced of the certainty and nearness of Christ’s coming and their need of preparation. In some of the large cities his work produced a marked impression. Liquor dealers abandoned the traffic and turned their shops into meeting rooms; gambling dens were broken up; infidels, deists, Universalists, and even the most abandoned profligates were reformed, some of whom had not entered a house of worship for years. Prayer meetings were established by the various denominations, in different quarters, at almost every hour, businessmen assembling at midday for prayer and praise. There was no extravagant excitement, but an almost universal solemnity on the minds of the people. His work, like that of the early Reformers, tended rather to convince the understanding and arouse the conscience than merely to excite the emotions.

နီးပါးမြို့တိုင်းတွင် သူ၏တရားဟောခြင်း၏ ရလဒ်အနေဖြင့် ပြောင်းလဲသူ အယောက်ရာဂဏန်း၊ အချို့နေရာများတွင် ထောင်ဂဏန်းအထိ ရှိခဲ့သည်။ နေရာအများစုတွင် နီးပါးသော ပရိုတက်စတင့်ဂိုဏ်းပေါင်းစုံတို့၏ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းများသည် သူ၏အတွက် တံခါးဖွင့်ပေးခဲ့ကြပြီး၊ အမှုဆောင်ရန် ဖိတ်ကြားချက်များသည် များသောအားဖြင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ သင်းအုပ်ဆရာများထံမှ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မိမိအား ဖိတ်ကြားခြင်းမရှိသေးသည့် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို အမှုမဆောင်ရဟူ၍ သူ၏မပြောင်းလဲသော စည်းမျဉ်းရှိသော်လည်း၊ မိမိထံသို့ စီးဝင်လာသော ဖိတ်ကြားချက်များ၏ တစ်ဝက်ကိုပင် လိုက်လျောရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်တော့ကြောင်း သူ အမြန်ပင် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာမည့်အချိန်အတိအကျနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏အယူအဆများကို လက်မခံသူများစွာပင် ခရစ်တော်ကြွလာခြင်း၏ သေချာမှုနှင့် နီးကပ်မှု၊ ထို့ပြင် ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်ကြောင်းကိုကား ယုံကြည်လက်ခံလာကြသည်။ မြို့ကြီးအချို့တွင် သူ၏အမှုသည် ထင်ရှားသော သက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အရက်ရောင်းသူများသည် အရက်ရောင်းဝယ်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး ၎င်းတို့၏ဆိုင်များကို အစည်းအဝေးခန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ကြသည်။ လောင်းကစားဒုံများ ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ အယူဝါဒမဲ့သူများ၊ ဘုရားမဲ့ဝါဒသမားများ၊ ယူနီဗာဆယ်လစ်များ (Universalists) နှင့် အလွန်ဆုံးသော ယုတ်မာသူများပင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲလာခဲ့ကြပြီး၊ အချို့ဆိုလျှင် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဂိုဏ်းအသီးသီးက နေရာအနှံ့အပြားတွင် ဆုတောင်းခြင်းအစည်းအဝေးများကို နာရီတိုင်းနီးပါး ကျင်းပခဲ့ကြပြီး၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များသည် နေ့လယ်အချိန်တွင် ဆုတောင်းရန်နှင့် ချီးမွမ်းရန် စုဝေးခဲ့ကြသည်။ အလွန်အကျွံ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုး မရှိခဲ့ဘဲ၊ လူတို့၏စိတ်တွင် နီးပါးလွှမ်းခြုံသော တည်ကြည်လေးနက်မှု ရှိခဲ့သည်။ သူ၏အမှုသည် ရှေးဦးပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားများ၏ အမှုကဲ့သို့ပင် စိတ်ခံစားချက်ကိုသာ လှုံ့ဆော်သည်ထက် နားလည်သဘောပေါက်မှုကို ခိုင်မာစေရန်နှင့် အသိစိတ်ကို နှိုးဆော်ရန် ပိုမိုဦးတည်ခဲ့သည်။

In 1833 Miller received a license to preach, from the Baptist Church, of which he was a member. A large number of the ministers of his denomination also approved his work, and it was with their formal sanction that he continued his labors. He traveled and preached unceasingly, though his personal labors were confined principally to the New England and Middle States. For several years his expenses were met wholly from his own private purse, and he never afterward received enough to meet the expense of travel to the places where he was invited. Thus his public labors, so far from being a pecuniary benefit, were a heavy tax upon his property, which gradually diminished during this period of his life. He was the father of a large family, but as they were all frugal and industrious, his farm sufficed for their maintenance as well as his own.

၁၈၃၃ ခုနှစ်တွင် မီလာသည် သူကိုယ်တိုင် အသင်းဝင်ဖြစ်သော ဘက်တစ် (Baptist) အသင်းတော်မှ တရားဟောရန် လိုင်စင်ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ဂိုဏ်းမှ သင်းအုပ်ဆရာများစွာလည်း သူ၏အမှုကို အတည်ပြုပေးခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ တရားဝင်ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် သူသည် သူ၏အမှုတော်ကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ သူသည် ခရီးသွားလာပြီး မပြတ်တမ်း တရားဟောခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ကိုယ်ပိုင်အမှုတော်ဆောင်ခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် နယူးအင်္ဂလန်နှင့် အလယ်ပိုင်းပြည်နယ်များတွင်သာ ကန့်သတ်ထားခဲ့သည်။ နှစ်အတော်ကြာသည်အထိ သူ၏စရိတ်စကများကို မိမိ၏ပုဂ္ဂလိကငွေကြေးဖြင့်သာ အပြည့်အဝ ကျခံခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင်လည်း သူဖိတ်ကြားခံရသည့်နေရာများသို့ ခရီးသွားရန် လိုအပ်သော စရိတ်ကို ပြည့်မီလောက်အောင် ဘယ်သောအခါမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ၏အများပြည်သူဆိုင်ရာ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းမှာ ငွေကြေးအရ အကျိုးအမြတ်ရရှိသည်နှင့် ဝေးကွာပြီး၊ သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုများအပေါ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်စေကာ သူ၏ဘဝဤကာလအတွင်း သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုများ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။ သူသည် မိသားစုကြီး၏ ဖခင်ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ချွေတာကြပြီး လုံ့လရှိကြသဖြင့် သူ၏လယ်ယာသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အပြင် မိသားစုအတွက်ပါ လုံလောက်စွာ ထောက်ပံ့နိုင်ခဲ့သည်။

In 1833, two years after Miller began to present in public the evidences of Christ’s soon coming, the last of the signs appeared which were promised by the Saviour as tokens of His second advent. Said Jesus: “The stars shall fall from heaven.” Matthew 24:29. And John in the Revelation declared, as he beheld in vision the scenes that should herald the day of God: “The stars of heaven fell unto the earth, even as a fig tree casteth her untimely figs, when she is shaken of a mighty wind.” Revelation 6:13. This prophecy received a striking and impressive fulfillment in the great meteoric shower of November 13, 1833. That was the most extensive and wonderful display of falling stars which has ever been recorded; “the whole firmament, over all the United States, being then, for hours, in fiery commotion! No celestial phenomenon has ever occurred in this country, since its first settlement, which was viewed with such intense admiration by one class in the community, or with so much dread and alarm by another.” “Its sublimity and awful beauty still linger in many minds.... Never did rain fall much thicker than the meteors fell toward the earth; east, west, north, and south, it was the same. In a word, the whole heavens seemed in motion.... The display, as described in Professor Silliman’s Journal, was seen all over North America.... From two o’clock until broad daylight, the sky being perfectly serene and cloudless, an incessant play of dazzlingly brilliant luminosities was kept up in the whole heavens.”—R. M. Devens, American Progress; or, The Great Events of the Greatest Century, ch. 28, pars. 1-5.

၁၈၃၃ ခုနှစ်၊ မီလာသည် ခရစ်တော်အမြန်ကြွလာမည့် အထောက်အထားများကို လူသိရှင်ကြား စတင်တင်ပြပြီး နှစ်နှစ်အကြာတွင်၊ ကယ်တင်ရှင်က သူ၏ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်း၏ လက္ခဏာများအဖြစ် ကတိပေးထားသော လက္ခဏာများထဲမှ နောက်ဆုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယေရှုက “ကောင်းကင်ကြယ်တို့သည် မြေပေါ်သို့ ကျကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ မဿဲ ၂၄:၂၉။ ရှင်ယောဟန်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ဘုရားသခင်၏နေ့ရက်ကို ကြိုတင်ဟောပြောမည့် မြင်ကွင်းများကို ရူပါရုံ၌ မြင်သောအခါ “ကောင်းကင်ကြယ်တို့သည်လည်း၊ သင်္ဘောသဖန်းပင်သည် လေပြင်းတိုက်သဖြင့် မရင့်သေးသော အသီးတို့သည် ကြွေသကဲ့သို့ မြေပေါ်သို့ ကျကြ၏” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ဗျာဒိတ် ၆:၁၃။ ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် ၁၈၃၃ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၁၃ ရက်နေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ကြီးမားသည့် ကြယ်တံခွန်မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှု၌ ထင်ရှားပြီး အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာ ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ၎င်းသည် မှတ်တမ်းတင်ထားသမျှထဲတွင် အကျယ်ပြန့်ဆုံးနှင့် အံ့ဩဖွယ်အကောင်းဆုံး ကြယ်ကြွေခြင်း ပြသမှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ “ထိုအချိန်တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတစ်ခုလုံးအပေါ်ရှိ မိုးကောင်းကင်တစ်ခုလုံး နာရီပေါင်းများစွာ မီးတောက်များဖြင့် လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ ဤနိုင်ငံတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် အခြေချနေထိုင်ချိန်မှစ၍ ယနေ့အထိ၊ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ လူတန်းစားတစ်ရပ်က အလွန်အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့ရပြီး၊ အခြားလူတန်းစားတစ်ရပ်က အလွန်ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်ရှုခဲ့ရသည့် မည်သည့်ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်မျှ မရှိခဲ့ပေ။” “၎င်း၏ ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလှတရားသည် လူများစွာ၏ စိတ်ထဲတွင် ယနေ့တိုင် ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ... မိုးသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ကျသည်ထက် ကြယ်တံခွန်များသည် မြေကြီးဆီသို့ ပိုမိုထူထပ်စွာ ကျလာခဲ့သည်။ အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်နှင့် မြောက်၊ နေရာတိုင်းတွင် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားနေသည့်အလား ထင်ရသည်။ ... ပရော်ဖက်ဆာ ဆီလီမန်း၏ ဂျာနယ် (Professor Silliman’s Journal) တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ထိုပြသမှုကို မြောက်အမေရိက တစ်ခွင်လုံးတွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ... နံနက် နှစ်နာရီမှစ၍ နေရောင်ခြည် လင်းထိန်သည်အထိ၊ ကောင်းကင်သည် အလွန်ကြည်လင်ပြီး တိမ်ကင်းစင်နေသော်လည်း၊ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် တောက်ပသော အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။” — အာအမ် ဒီဗင်းစ်၊ အမေရိကန်တိုးတက်မှု သို့မဟုတ် အကြီးကျယ်ဆုံးရာစုနှစ်၏ ကြီးမားသော ဖြစ်ရပ်များ၊ အခန်း ၂၈၊ အပိုဒ် ၁-၅။

“No language, indeed, can come up to the splendor of that magnificent display; ... no one who did not witness it can form an adequate conception of its glory. It seemed as if the whole starry heavens had congregated at one point near the zenith, and were simultaneously shooting forth, with the velocity of lightning, to every part of the horizon; and yet they were not exhausted—thousands swiftly followed in the tracks of thousands, as if created for the occasion.”—F. Reed, in the Christian Advocate and Journal, Dec. 13, 1833. “A more correct picture of a fig tree casting its figs when [334] blown by a mighty wind, it was not possible to behold.”—“The Old Countryman,” in Portland Evening Advertiser, November 26, 1833.

“စင်စစ်အားဖြင့် မည်သည့်ဘာသာစကားကမျှ ထိုကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပြသမှု၏ တောက်ပမှုကို ဖော်ပြနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ... မတွေ့မြင်ခဲ့သူ မည်သူမျှ ၎င်း၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို လုံလောက်စွာ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ကောင်းကင်ကြယ်အပေါင်းတို့သည် ကောင်းကင်ထိပ်အနီးရှိ အမှတ်တစ်ခုတွင် စုဝေးရောက်ရှိနေကြပြီး၊ လျှပ်စီးကြောင်းအလျင်ဖြင့် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း၏ အရပ်ရပ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်လွှတ်နေကြသည့်အလား ထင်ရသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းတို့မှာ ကုန်ဆုံးခြင်းမရှိဘဲ၊ ထိုအချိန်အခါအတွက် ဖန်ဆင်းထားသည့်အလား ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျင်မြန်စွာ လိုက်ပါလာကြသည်။” — အက်ဖ် ရိဒ်၊ ခရစ်ယာန်ထောက်ခံသူနှင့် ဂျာနယ် (Christian Advocate and Journal)၊ ဒီဇင်ဘာ ၁၃၊ ၁၈၃၃။ “လေပြင်းတိုက်ခတ်သောအခါ သင်္ဘောသဖန်းပင်မှ အသီးများ ကြွေကျသည်ကို ပိုမိုမှန်ကန်သော ပုံရိပ်ဖြင့် မြင်တွေ့ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။” — “The Old Countryman”၊ ပေါ့တ်လန်း ညနေခင်း ကြော်ငြာစာစောင် (Portland Evening Advertiser)၊ နိုဝင်ဘာ ၂၆၊ ၁၈၃၃။

In the New York Journal of Commerce of November 14, 1833, appeared a long article regarding this wonderful phenomenon, containing this statement: “No philosopher or scholar has told or recorded an event, I suppose, like that of yesterday morning. A prophet eighteen hundred years ago foretold it exactly, if we will be at the trouble of understanding stars falling to mean falling stars, ... in the only sense in which it is possible to be literally true.”

၁၈၃၃ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ ၁၄ ရက်နေ့ထုတ် နယူးယောက် ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး ဂျာနယ် (New York Journal of Commerce) တွင် ဤအံ့ဖွယ်ဖြစ်စဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ အောက်ပါအတိုင်း ဖော်ပြထားသည့် ဆောင်းပါးရှည်တစ်ပုဒ် ပါရှိလာခဲ့သည်။ “ယမန်နေ့နံနက်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာမျိုးကို မည်သည့်အတွေးအခေါ်ပညာရှင် သို့မဟုတ် ပညာတတ်မျှ ပြောပြခြင်း သို့မဟုတ် မှတ်တမ်းတင်ခြင်း မရှိခဲ့ဟု ကျွန်ုပ်ယူဆပါသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ရှစ်ရာက ပရောဖက်တစ်ဦးက ၎င်းကို အတိအကျ ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကြယ်များကျခြင်းကို ကြယ်ကြွေခြင်းဟု နားလည်ရန် အားထုတ်မည်ဆိုပါက ... ၎င်းသည် စာသားအတိုင်း မှန်ကန်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော အဓိပ္ပာယ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။”

Thus was displayed the last of those signs of His coming, concerning which Jesus bade His disciples: “When ye shall see all these things, know that it is near, even at the doors.” Matthew 24:33. After these signs, John beheld, as the great event next impending, the heavens departing as a scroll, while the earth quaked, mountains and islands removed out of their places, and the wicked in terror sought to flee from the presence of the Son of man. Revelation 6:12-17.

ဤသို့ဖြင့် ယေရှုက သူ၏တပည့်တော်တို့အား “ထိုအရာများရှိသမျှကို မြင်ရသောအခါ၊ ထိုအရာသည် တံခါးအနားသို့ ရောက်ကြောင်းကို သိမှတ်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သော သူ၏ကြွလာခြင်းဆိုင်ရာ နောက်ဆုံးလက္ခဏာများ ပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။ မဿဲ ၂၄:၃၃။ ဤလက္ခဏာများအပြီးတွင်၊ နောက်ထပ်ဖြစ်လာမည့် ကြီးမားသောဖြစ်ရပ်အဖြစ် ယောဟန်သည် ကောင်းကင်ဘုံသည် စာလိပ်ကဲ့သို့ လိပ်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် မြေကြီးသည် ငလျင်လှုပ်ပြီး တောင်များနှင့် ကျွန်းများသည် မိမိတို့နေရာမှ ရွေ့လျားသွားကြကာ၊ လူဆိုးတို့သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် လူသား၏သားတော်၏ ရှေ့တော်မှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသည်။ ဗျာဒိတ် ၆:၁၂-၁၇။

Many who witnessed the falling of the stars, looked upon it as a herald of the coming judgment, “an awful type, a sure forerunner, a merciful sign, of that great and dreadful day.”—“The Old Countryman,” in Portland Evening Advertiser, November 26, 1833. Thus the attention of the people was directed to the fulfillment of prophecy, and many were led to give heed to the warning of the second advent.

ကြယ်ကြွေခြင်းကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရသူများစွာတို့သည် ၎င်းကို လာလတ္တံ့သော တရားစီရင်ခြင်း၏ ကြိုတင်သတင်းစကားအဖြစ် “ထိုကြီးကျယ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နေ့ရက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံ၊ သေချာသော ရှေ့ပြေးနိမိတ်၊ ကရုဏာသက်သော လက္ခဏာ” အဖြစ် ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။ — “The Old Countryman”၊ ပေါ့တ်လန်း ညနေခင်း ကြော်ငြာစာစောင် (Portland Evening Advertiser)၊ နိုဝင်ဘာ ၂၆၊ ၁၈၃၃။ ဤသို့ဖြင့် လူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့ပြီး၊ လူအများတို့သည် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်း၏ သတိပေးချက်ကို ဂရုစိုက်နားထောင်လာကြသည်။

In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. Two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown “in A.D. 1840, sometime in the month of August;” and only a few days previous to its accomplishment he wrote: “Allowing the first period, 150 years, to have been exactly fulfilled before Deacozes ascended the throne by permission of the Turks, and that the 391 years, fifteen days, commenced at the started at the close of the first period, it will end on the [335] 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.”—Josiah Litch, in Signs of the Times, and Expositor of Prophecy, August 1, 1840.

၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် ပရောဖက်ပြုချက်၏ နောက်ထပ်မှတ်သားဖွယ်ကောင်းသော ပြည့်စုံမှုတစ်ခုသည် ကျယ်ပြန့်သော စိတ်ဝင်စားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ နှစ်နှစ်အလိုတွင် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းအကြောင်း တရားဟောကြားသည့် ထိပ်တန်းသင်းအုပ်ဆရာများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သူ ဂျိုဆီယာ လစ်ချ် (Josiah Litch) သည် အော်တိုမန်အင်ပါယာ ကျဆုံးမည်ကို ဟောကိန်းထုတ်ထားသော ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၉ ကို ရှင်းလင်းချက်တစ်ခု ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ သူ၏တွက်ချက်မှုအရ ဤအင်ပါယာသည် “ခရစ်နှစ် ၁၈၄၀ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လအတွင်း တစ်ချိန်ချိန်တွင်” ပြိုလဲမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းဖြစ်ရပ် မဖြစ်ပွားမီ ရက်အနည်းငယ်အလိုတွင် သူက ဤသို့ရေးသားခဲ့သည်။ “ပထမကာလဖြစ်သော နှစ် ၁၅၀ သည် တူရကီတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ဒီးယားကိုဇက် (Deacozes) ထီးနန်းတက်လှမ်းမီ အတိအကျ ပြည့်စုံခဲ့သည်ဟု သဘောထားပါက၊ နှင့် နှစ် ၃၉၁၊ ၁၅ ရက်သည် ပထမကာလပြီးဆုံးချိန်တွင် စတင်ခဲ့ပါက၊ ၎င်းသည် ခရစ်နှစ် ၁၈၄၀ ခုနှစ်၊ သြဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ပြီးဆုံးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် ကွန်စတန်တီနိုပယ်ရှိ အော်တိုမန်အင်ပါယာသည် ပျက်စီးမည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။ ဤအချက်သည် မှန်ကန်လိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ်ယုံကြည်သည်။” — ဂျိုဆီယာ လစ်ချ်၊ အချိန်ကာလ၏ နိမိတ်လက္ခဏာများ (Signs of the Times, and Expositor of Prophecy)၊ သြဂုတ် ၁၊ ၁၈၄၀။

At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. (See Appendix.) When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.

သတ်မှတ်ထားသည့် အချိန်တွင်ပင် တူရကီသည် သူ၏သံအမတ်များမှတစ်ဆင့် ဥရောပမဟာမိတ်နိုင်ငံများ၏ အကာအကွယ်ကို လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ခရစ်ယာန်နိုင်ငံများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ထိုဖြစ်ရပ်သည် ဟောကိန်းကို အတိအကျ ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။ (နောက်ဆက်တွဲကို ကြည့်ပါ။) ထိုအကြောင်းကို သိရှိလာသောအခါ လူအများတို့သည် မီလာနှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ လက်ခံကျင့်သုံးသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်း၏ နိယာမများမှာ မှန်ကန်ကြောင်း ယုံကြည်လာခဲ့ကြပြီး၊ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်း လှုပ်ရှားမှုအတွက် အံ့ဩဖွယ်ရာ တွန်းအားတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။ ပညာတတ်များနှင့် ရာထူးဂုဏ်ရှိသူများသည် မီလာနှင့်အတူ တရားဟောခြင်းနှင့် သူ၏အယူအဆများကို ထုတ်ဝေခြင်းတို့တွင် ပူးပေါင်းပါဝင်လာကြပြီး၊ ၁၈၄၀ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ်အထိ ထိုလုပ်ငန်းမှာ လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။

William Miller possessed strong mental powers, disciplined by thought and study; and he added to these the wisdom of heaven by connecting himself with the Source of wisdom. He was a man of sterling worth, who could not but command respect and esteem wherever integrity of character and moral excellence were valued. Uniting true kindness of heart with Christian humility and the power of self-control, he was attentive and affable to all, ready to listen to the opinions of others and to weigh their arguments. Without passion or excitement he tested all theories and doctrines by the word of God, and his sound reasoning and thorough knowledge of the Scriptures enabled him to refute error and expose falsehood.

ဝီလျံမီလာ (William Miller) သည် တွေးခေါ်မှုနှင့် လေ့လာမှုတို့ဖြင့် စည်းကမ်းတကျရှိသော ခိုင်မာသည့် စိတ်စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် ပညာဉာဏ်၏ ရင်းမြစ်နှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းအားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပညာကို ၎င်းတို့အပေါ်တွင် ထပ်လောင်းဖြည့်စွက်ခဲ့သည်။ သူသည် စရိုက်လက္ခဏာ တည်ကြည်မှုနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရား မြင့်မြတ်မှုကို တန်ဖိုးထားသည့် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို လေးစားမှုနှင့် ရိုသေမှုတို့ကို ရရှိစေမည့် ထူးချွန်ထက်မြက်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော နှလုံးသား၏ ကြင်နာမှုနှင့် ခရစ်ယာန်တို့၏ နှိမ့်ချမှု၊ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းတို့ကို ပေါင်းစပ်ထားသူဖြစ်၍ သူသည် လူတိုင်းအပေါ် အလေးအနက်ထားပြီး ရင်းနှီးဖော်ရွေကာ၊ အခြားသူတို့၏ အယူအဆများကို နားထောင်ရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ အငြင်းအခုံများကို ဆင်ခြင်ရန် အသင့်ရှိနေသူ ဖြစ်သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း သို့မဟုတ် အာရုံလွဲခြင်းမရှိဘဲ သူသည် သီအိုရီများနှင့် အယူဝါဒအားလုံးကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြင့် စစ်ဆေးခဲ့ပြီး၊ သူ၏ခိုင်မာသော ဆင်ခြင်တုံတရားနှင့် ကျမ်းစာအကြောင်းအရာများကို အသေးစိတ် သိရှိနားလည်မှုတို့သည် မှားယွင်းမှုများကို ချေဖျက်ရန်နှင့် လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုများကို ဖော်ထုတ်ရန် သူအား စွမ်းဆောင်နိုင်စေခဲ့သည်။

Yet he did not prosecute his work without bitter opposition. As with earlier Reformers, the truths which he presented were not received with favor by popular religious teachers. As these could not maintain their position by the Scriptures, they were driven to resort to the sayings and doctrines of men, to the traditions of the Fathers. But the word of God was the only testimony accepted by the preachers of the advent truth. “The Bible, and the Bible only,” was their watchword. The lack of Scripture argument on the part of their opponents was supplied by ridicule and scoffing. Time, means, and talents were employed in maligning those whose only offense was that they looked with joy for the return of their Lord and were striving to live holy lives and to exhort others to prepare for His appearing.

သို့သော် သူသည် ခါးသီးသော ဆန့်ကျင်မှုများကြားမှပင် သူ၏အမှုကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ရှေးဦးပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားများနည်းတူ သူတင်ပြသော အမှန်တရားများသည် လူကြိုက်များသော ဘာသာရေးဆရာများ၏ အကြိုက်နှင့် မတွေ့ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ကျမ်းစာဖြင့် မထောက်ပံ့နိုင်ကြသောကြောင့် လူသားတို့၏ စကားနှင့် အယူဝါဒများ၊ ရှေးဦးဖခင်တို့၏ ရိုးရာဓလေ့များအတိုင်း လိုက်ပါရန် တွန်းအားပေးခံခဲ့ကြရသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်း အမှန်တရားကို ဟောကြားသူတို့ လက်ခံသည့် တစ်ခုတည်းသော သက်သေသာဓက ဖြစ်သည်။ “ကျမ်းစာ၊ ကျမ်းစာသက်သက်” ဆိုသည်မှာ ၎င်းတို့၏ ကြွေးကြော်သံ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဆန့်ကျင်သူများတွင် ကျမ်းစာအထောက်အထား အားနည်းချက်ကို လှောင်ပြောင်ခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်းတို့ဖြင့် ဖြည့်စွက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ပြစ်မှုမှာ မိမိတို့၏ သခင်ပြန်လည်ကြွလာခြင်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ စောင့်မျှော်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော အသက်တာဖြင့် အသက်ရှင်ရန် ကြိုးစားနေခြင်း၊ အခြားသူများအား သူကြွလာခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ရန် တိုက်တွန်းနေခြင်း ဖြစ်သည့်အတွက်၊ သူတို့အား အသရေဖျက်ရန်အတွက် အချိန်၊ ငွေကြေးနှင့် အရည်အချင်းများကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

Earnest were the efforts put forth to draw away the minds of the people from the subject of the second advent. It was made to appear a sin, something of which men should be ashamed, to study the prophecies which relate to the coming of Christ and the end of the world. Thus the popular ministry undermined faith in the word of God. Their teaching made men infidels, and many took license to walk after their own ungodly lusts. Then the authors of the evil charged it all upon Adventists.

လူတို့၏ စိတ်ကို ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်း အကြောင်းအရာမှ လမ်းလွဲစေရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများမှာ ပြင်းထန်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော် ကြွလာခြင်းနှင့် ကမ္ဘာ့အဆုံးသတ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ပရောဖက်ပြုချက်များကို လေ့လာခြင်းသည် အပြစ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း၊ လူတို့ ရှက်ရမည့် အရာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် လူကြိုက်များသော ဘာသာရေးဝန်ဆောင်မှုများက ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို လျော့ပါးစေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ သွန်သင်ချက်များသည် လူတို့အား အယူဝါဒမဲ့သူများ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး၊ များစွာသောသူတို့သည် မိမိတို့၏ ဘုရားမဲ့ တပ်မက်မှုများအတိုင်း လိုက်လျှောက်ရန် ခွင့်ပြုချက်ရယူခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ထိုဆိုးညစ်မှု၏ တရားခံများက ၎င်းအားလုံးကို အက်ဒဗန့်နစ် (Adventists) များအပေါ်သို့ ပုံချခဲ့ကြသည်။

While drawing crowded houses of intelligent and attentive hearers, Miller’s name was seldom mentioned by the religious press except by way of ridicule or denunciation. The careless and ungodly emboldened by the position of religious teachers, resorted to opproprious epithets, to base and blasphemous witticisms, in their efforts to heap contumely upon him and his work. The gray-headed man who had left a comfortable home to travel at his own expense from city to city, from town to town, toiling unceasingly to bear to the world the solemn warning of the judgment near, was sneeringly denounced as a fanatic, a liar, a speculating knave.

ဉာဏ်ပညာရှိပြီး အာရုံစိုက်နားထောင်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အစည်းအဝေးခန်းများကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ မီလာ၏အမည်ကို ဘာသာရေးသတင်းစာများတွင် လှောင်ပြောင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရှုတ်ချခြင်းမှလွဲ၍ အခြားနေရာများတွင် အနည်းငယ်သာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဘာသာရေးဆရာများ၏ ရပ်တည်ချက်ကြောင့် ရဲတင်းလာကြသော ဂရုမစိုက်သူများနှင့် ဘုရားမဲ့ဝါဒသမားများသည် သူ့ကိုနှင့် သူ၏အမှုတော်ကို အသရေဖျက်ရန် ကြိုးပမ်းရာတွင် စော်ကားသော အမည်နာမများ၊ အောက်တန်းကျပြီး ဘုရားစော်ကားသော ပြက်လုံးများကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ သက်ကြီးရွယ်အိုဖြစ်သူ သူသည် သက်သောင့်သက်သာရှိသော အိမ်ကို စွန့်ခွာကာ မိမိစရိတ်ဖြင့် မြို့တစ်မြို့မှ တစ်မြို့သို့၊ ရွာတစ်ရွာမှ တစ်ရွာသို့ ခရီးသွားရင်း၊ တရားစီရင်ခြင်း နီးကပ်နေပြီဟူသော လေးနက်သည့် သတိပေးချက်ကို လောကသို့ ပို့ဆောင်ရန် မနားမနေ အလုပ်လုပ်ခဲ့သူ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ သူရူးတစ်ယောက်၊ လိမ်ညာသူတစ်ယောက်၊ အကျိုးအမြတ်ရှာသည့် လူယုတ်မာတစ်ယောက်အဖြစ် ရှုတ်ချခဲ့ကြသည်။

The ridicule, falsehood, and abuse heaped upon him called forth indignant remonstrance, even from the secular press. “To treat a subject of such overwhelming majesty and fearful consequences,” with lightness and ribaldry was declared by worldly men to be “not merely to sport with the feelings of its propagators and advocates,” but “to make a jest of the day of judgment, to scoff at the Deity Himself, and contemn the terrors of His judgment bar.”—Bliss, page 183.

သူ့အပေါ် ပုံချခဲ့သော လှောင်ပြောင်မှု၊ မုသားစကားနှင့် စော်ကားမှုများသည် လောကီသတင်းစာများကပင် ဒေါသထွက်ဖွယ် ကန့်ကွက်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ “ထိုမျှလောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကျိုးဆက်ရှိသည့် အကြောင်းအရာကို” ပေါ့ပေါ့တန်တန်နှင့် ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆက်ဆံခြင်းသည် “၎င်းကို ဝါဒဖြန့်သူများနှင့် ထောက်ခံသူများ၏ ခံစားချက်ကို ကစားရုံမျှမက၊ တရားစီရင်သည့်နေ့ကို ပြက်လုံးထုတ်ခြင်း၊ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ကို လှောင်ပြောင်ခြင်းနှင့် သူ၏တရားစီရင်ရာပလ္လင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း ဖြစ်သည်” ဟု လောကီလူသားတို့က ကြေညာခဲ့သည်။ — ဘလစ် (Bliss)၊ စာမျက်နှာ ၁၈၃။

The instigator of all evil sought not only to counteract the effect of the advent message, but to destroy the messenger himself. Miller made a practical application of Scripture truth to the hearts of his [336] hearers, reproving their sins and disturbing their self-satisfaction, and his plain and cutting words aroused their enmity. The opposition manifested by church members toward his message emboldened the baser classes to go to greater lengths; and enemies plotted to take his life as he should leave the place of meeting. But holy angels were in the throng, and one of these, in the form of a man, took the arm of this servant of the Lord and led him in safety from the angry mob. His work was not yet done, and Satan and his emissaries were disappointed in their purpose.

ဆိုးညစ်မှုအပေါင်း၏ စတင်လှုံ့ဆော်သူသည် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကား၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို တန်ပြန်ရန်သာမက၊ သတင်းစကားယူဆောင်လာသူကိုပါ ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ မီလာသည် ကျမ်းစာအမှန်တရားကို သူ့ကိုနားထောင်သူများ၏ နှလုံးသားထဲသို့ လက်တွေ့ကျကျ အသုံးချခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏အပြစ်များကို ပြစ်တင်ဆုံးမကာ သူတို့၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကျေနပ်နေမှုများကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့ရာ သူ၏ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး ထိခိုက်စေသော စကားများသည် သူတို့၏ ရန်ငြိုးကို နှိုးဆွခဲ့သည်။ အသင်းတော်ဝင်များက သူ၏သတင်းစကားအပေါ် ပြသသည့် ဆန့်ကျင်မှုများသည် အောက်တန်းစား လူတန်းစားများအား ပိုမိုလုပ်ရဲလာစေခဲ့သည်။ သူအစည်းအဝေးနေရာမှ ထွက်ခွာချိန်တွင် သူ၏အသက်ကို နုတ်ယူရန် ရန်သူများက ကြံစည်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များသည် လူအုပ်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ဦးသည် လူတစ်ယောက်၏ ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် ထိုသခင်ဘုရား၏ အစေခံ၏ လက်မောင်းကို ကိုင်တွယ်ကာ ဒေါသထွက်နေသော လူအုပ်ကြားမှ လုံခြုံစွာ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏အမှုသည် မပြီးဆုံးသေးသောကြောင့် စာတန်နှင့် သူ၏အစေခံများမှာ မိမိတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်တွင် စိတ်ပျက်ခဲ့ရသည်။

Despite all opposition, the interest in the advent movement had continued to increase. From scores and hundreds, the congregations had grown to as many thousands. Large accessions had been made to the various churches, but after a time the spirit of opposition was manifested even against these converts, and the churches began to take disciplinary steps with those who had embraced Miller’s views. This action called forth a response from his pen, in an address to Christians of all denominations, urging that if his doctrines were false, he should be shown his error from the Scriptures.

ဆန့်ကျင်မှုများအားလုံး ရှိသော်လည်း ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်း လှုပ်ရှားမှုအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ဆက်လက်တိုးပွားနေခဲ့သည်။ အယောက်ရာဂဏန်း၊ ထောင်ဂဏန်းမှသည် ပရိသတ်အရေအတွက်မှာ ထောင်ပေါင်းများစွာအထိ တိုးပွားလာခဲ့သည်။ ဂိုဏ်းအသီးသီးရှိ အသင်းတော်များသို့ လူအများအပြား ဝင်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း၊ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်တွင် ထိုအသစ်ပြောင်းလဲလာသူများအပေါ်တွင်ပင် ဆန့်ကျင်မှုစိတ်ဓာတ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ အသင်းတော်များသည် မီလာ၏အယူအဆများကို လက်ခံသူများအပေါ် စည်းကမ်းပိုင်းဆိုင်ရာ အရေးယူမှုများ စတင်ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် သူသည် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ ခရစ်ယာန်များထံ ပေးစာတစ်စောင် ရေးသားခဲ့ပြီး၊ သူ၏အယူအဆများမှာ မှားယွင်းနေပါက ကျမ်းစာဖြင့် သူ၏အမှားကို ပြသပေးရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

“What have we believed,” he said, “that we have not been commanded to believe by the word of God, which you yourselves allow is the rule, and only rule, of our faith and practice? What have we done that should call down such virulent denunciations against us from pulpit and press, and give you just cause to exclude us [Adventists] from your churches and fellowship?” “If we are wrong, pray show us wherein consists our wrong. Show us from the word of God that we are in error; we have had ridicule enough; that can never convince us that we are in the wrong; the word of God alone can change our views. Our conclusions have been formed deliberately and prayerfully, as we have seen the evidence in the Scriptures.”—Ibid., pages 250, 252.

“သင်တို့ကိုယ်တိုင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ကျင့်စဉ်အတွက် စည်းမျဉ်းဖြစ်ပြီး တစ်ခုတည်းသော စည်းမျဉ်းဟု လက်ခံထားသည့် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က ယုံကြည်ရန် မမိန့်မှာထားသည့် မည်သည့်အရာကို ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်မိပါသနည်း” ဟု သူက မေးမြန်းခဲ့သည်။ “ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သည့်အရာကို ပြုလုပ်မိ၍ တရားဟောစင်မြင့်များနှင့် သတင်းစာများမှတစ်ဆင့် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ဤမျှပြင်းထန်သော ရှုတ်ချမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့အား [အက်ဒဗန့်နစ်များကို] သင်တို့၏ အသင်းတော်များနှင့် ဆက်ဆံရေးမှ ဖယ်ထုတ်ရန် သင်တို့အား တရားမျှတသော အကြောင်းပြချက် ပေးခဲ့သနည်း။” “ကျွန်ုပ်တို့ မှားယွင်းနေပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့၏အမှားမှာ မည်သည်ဖြစ်ကြောင်း ကျေးဇူးပြု၍ ပြသပေးပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ မှားယွင်းကြောင်းကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှ ပြသပေးပါ။ ကျွန်ုပ်တို့ လှောင်ပြောင်ခံရမှုမှာ လုံလောက်ပါပြီ၊ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ မှားယွင်းကြောင်း ဘယ်တော့မှ ယုံကြည်စေနိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တစ်ခုတည်းကသာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင်ကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောက်ချက်များကို ကျမ်းစာထဲရှိ အထောက်အထားများကို မြင်တွေ့ရသည့်အတိုင်း စေ့စေ့စပ်စပ်နှင့် ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် ရယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။” — ထိုစာအုပ်၊ စာမျက်နှာ ၂၅၀၊ ၂၅၂။

From age to age the warnings which God has sent to the world by His servants have been received with like incredulity and unbelief. [338] When the iniquity of the antediluvians moved Him to bring a flood of waters upon the earth, He first made known to them His purpose, that they might have opportunity to turn from their evil ways. For a hundred and twenty years was sounded in their ears the warning to repent, lest the wrath of God be manifested in their destruction. But the message seemed to them an idle tale, and they believed it not. Emboldened in their wickedness they mocked the messenger of God, made light of his entreaties, and even accused him of presumption. How dare one man stand up against all the great men of the earth? If Noah’s message were true, why did not all the world see it and believe it? One man’s assertion against the wisdom of thousands! They would not credit the warning, nor would they seek shelter in the ark.

ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ဘုရားသခင်က သူ၏အစေခံများမှတစ်ဆင့် လောကသို့ ပေးပို့ခဲ့သော သတိပေးချက်များသည် အလားတူ သံသယဝင်မှုများနှင့် ယုံကြည်မှုကင်းမဲ့မှုတို့ဖြင့်သာ လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းမတိုင်မီက လူတို့၏ ဒုစရိုက်များသည် ဘုရားသခင်ကို မြေကြီးပေါ်သို့ ရေလွှမ်းမိုးခြင်းကို ဆောင်ယူရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သောအခါ၊ သူသည် သူတို့၏ ဆိုးညစ်သော လမ်းစဉ်များမှ ပြောင်းလဲရန် အခွင့်အရေးရှိစေရန် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ဦးစွာ သိရှိစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်သည် သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်း၌ မပေါ်ထွန်းမီ နောင်တရရန် သတိပေးချက်ကို နှစ်ပေါင်းတစ်ရာ့နှစ်ဆယ်တိုင်တိုင် သူတို့၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုသတင်းစကားသည် သူတို့အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ပုံပြင်ကဲ့သို့ ထင်ရပြီး သူတို့ မယုံကြည်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့၏ ဆိုးညစ်မှုတွင် ရဲတင်းလာကြသော သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သံတော်ဆင့်ကို လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြပြီး၊ သူ၏ တောင်းပန်စကားများကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားခဲ့ကြကာ၊ သူသည် မောက်မာသည်ဟုပင် စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ လူတစ်ယောက်သည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူကြီးလူကောင်းအားလုံးကို ဆန့်ကျင်ပြီး မည်သို့ ရဲဝံ့စွာ ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း။ နောဧ၏သတင်းစကားမှာ အမှန်ဖြစ်ပါက၊ အဘယ်ကြောင့် လောကသားအားလုံးက ၎င်းကို မမြင်တွေ့ကြဘဲ မယုံကြည်ကြသနည်း။ လူထောင်ပေါင်းများစွာ၏ ဉာဏ်ပညာကို ဆန့်ကျင်၍ လူတစ်ယောက်၏ ပြောဆိုချက်မျှသာ ဖြစ်သည်ဟု သူတို့ယူဆကြသည်။ သူတို့သည် သတိပေးချက်ကို မယုံကြည်ကြသလို၊ သင်္ဘောထဲတွင်လည်း ခိုလှုံခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။

Scoffers pointed to the things of nature,—to the unvarying succession of the seasons, to the blue skies that had never poured out rain, to the green fields refreshed by the soft dews of night,—and they cried out: “Doth he not speak parables?” In contempt they declared the preacher of righteousness to be a wild enthusiast; and they went on, more eager in their pursuit of pleasure, more intent upon their evil ways, than before. But their unbelief did not hinder the predicted event. God bore long with their wickedness, giving them ample opportunity for repentance; but at the appointed time His judgments were visited upon the rejecters of His mercy.

လှောင်ပြောင်သူများသည် သဘာဝတရား၏ အရာများကို—မပြောင်းလဲဘဲ ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်နေသော ရာသီဥတုများ၊ မိုးမရွာဖူးသော ပြာလဲ့လဲ့ကောင်းကင်၊ ညဉ့်အခါ နူးညံ့သော နှင်းစက်များဖြင့် လန်းဆန်းနေသော စိမ်းလန်းသော လယ်ကွင်းများကို လက်ညှိုးထိုးပြပြီး “သူသည် ပုံပမာဖြင့် မပြောလော” ဟု အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရားဟောဆရာကို စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ရူးသွပ်သူဟု ကြေညာခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့သည် ယခင်ကထက် ပို၍ ပျော်ပါးရန် တပ်မက်ကြပြီး သူတို့၏ ဆိုးညစ်သော လမ်းစဉ်များတွင် ပိုမိုနစ်မြုပ်လာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ မယုံကြည်မှုသည် ဟောကိန်းထုတ်ထားသော ဖြစ်ရပ်ကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ ဆိုးညစ်မှုများကို သည်းခံခဲ့ပြီး နောင်တရရန် လုံလောက်သော အခွင့်အရေးကို ပေးခဲ့သော်လည်း၊ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တွင် သူ၏တရားစီရင်ချက်များသည် သူ၏ကရုဏာတော်ကို ငြင်းပယ်သူများအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သည်။

Christ declares that there will exist similar unbelief concerning His second coming. As the people of Noah’s day “knew not until the Flood came, and took them all away; so,” in the words of our Saviour, “shall also the coming of the Son of man be.” Matthew 24:39. When the professed people of God are uniting with the world, living as they live, and joining with them in forbidden pleasures; when the luxury of the world becomes the luxury of the church; when the marriage bells are chiming, and all are looking forward to many years of worldly prosperity—then, suddenly as the lightning flashes from the heavens, will come the end of their bright visions and delusive hopes.

ခရစ်တော်သည် သူ၏ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ အလားတူ မယုံကြည်မှုမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။ နောဧ၏ခေတ်လူတို့သည် “ရေလွှမ်းမိုးခြင်း ရောက်လာပြီး လူအပေါင်းတို့ကို သိမ်းယူသွားသည့်တိုင်အောင် မသိဘဲနေခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ လူသား၏သားတော် ကြွလာခြင်းသည်လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်၏ စကားအတိုင်း ဖြစ်သည်။ မဿဲ ၂၄:၃၉။ ဘုရားသခင်၏ လူများဟု ပြောဆိုသူများသည် လောကနှင့် ပေါင်းစည်းနေကြသောအခါ၊ လောကသားများကဲ့သို့ နေထိုင်ကြပြီး၊ တားမြစ်ထားသော ပျော်ပါးမှုများတွင် သူတို့နှင့်အတူ ပါဝင်နေကြသောအခါ၊ လောက၏ ခမ်းနားမှုသည် အသင်းတော်၏ ခမ်းနားမှု ဖြစ်လာသောအခါ၊ မင်္ဂလာဆောင် ခေါင်းလောင်းသံများ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ လူတိုင်းသည် လောကီသာယာဝပြောမှု နှစ်ပေါင်းများစွာကို မျှော်လင့်နေကြသောအခါ—ထိုအချိန်တွင် လျှပ်စီးတန်းသည် ကောင်းကင်မှ လျင်မြန်စွာ လက်သကဲ့သို့ သူတို့၏ တောက်ပသော အိပ်မက်များနှင့် လှည့်စားတတ်သော မျှော်လင့်ချက်များ၏ အဆုံးသတ်သည် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်။

As God sent His servant to warn the world of the coming Flood, so He sent chosen messengers to make known the nearness of the final judgment. And as Noah’s contemporaries laughed to scorn the predictions of the preacher of righteousness, so in Miller’s day many, even of the professed people of God, scoffed at the words of warning.

ဘုရားသခင်သည် ရေလွှမ်းမိုးခြင်း လာတော့မည်ကို သတိပေးရန် သူ၏အစေခံကို စေလွှတ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်း နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိစေရန် ရွေးကောက်ထားသော သတင်းစကားယူဆောင်သူများကို စေလွှတ်တော်မူခဲ့သည်။ နောဧ၏ခေတ်ပြိုင်လူတို့သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားဟောဆရာ၏ ဟောကိန်းများကို လှောင်ပြောင်ရယ်မောခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ မီလာ၏ခေတ်တွင်လည်း ဘုရားသခင်၏ လူများဟု ပြောဆိုသူများထဲမှ လူအများကပင် သတိပေးစကားများကို လှောင်ပြောင်ခဲ့ကြသည်။

And why were the doctrine and preaching of Christ’s second coming so unwelcome to the churches? While to the wicked the advent of the Lord brings woe and desolation, to the righteous it is fraught with joy and hope. This great truth had been the consolation of God’s faithful ones through all the ages; why had it become, like its Author, “a stone of stumbling” and “a rock of offense” to His professed people? It was our Lord Himself who promised His disciples: “If I go and prepare a place for you, I will come again, and receive you unto Myself.” John 14:3. It was the compassionate Saviour, who, anticipating the loneliness and sorrow of His followers, commissioned angels to comfort them with the assurance that He would come again in person, even as He went into heaven. As the disciples stood gazing intently upward to catch the last glimpse of Him whom they loved, their attention was arrested by the words: “Ye men of Galilee, why stand ye gazing up into heaven? this same Jesus, which is taken up from you into heaven, shall so come in like manner as ye have seen Him go into heaven.” Acts 1:11. Hope was kindled afresh by the angels’ message. The disciples “returned to Jerusalem with great joy: and were continually in the temple, praising and blessing God.” Luke 24:52, 53. They were not rejoicing because Jesus had been separated from them and they were left to struggle with the trials and temptations of the world, but because of the angels’ assurance that He would come again.

အဘယ်ကြောင့် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းဆိုင်ရာ အယူဝါဒနှင့် တရားဟောခြင်းသည် အသင်းတော်များအတွက် မနှစ်မြို့ဖွယ် ဖြစ်ခဲ့ရသနည်း။ လူဆိုးများအတွက် သခင်ဘုရား၏ ကြွလာခြင်းသည် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ပျက်စီးခြင်းကို ဆောင်ယူလာသော်လည်း၊ ဖြောင့်မတ်သူများအတွက်မူ ၎င်းသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤကြီးမြတ်သော အမှန်တရားသည် ခေတ်အဆက်ဆက် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိသူတို့အတွက် နှစ်သိမ့်မှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့် ၎င်းသည် ၎င်း၏ဖန်တီးရှင်ကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်၏ လူများဟု ပြောဆိုသူများအတွက် “ထိုးမိလဲစရာ ကျောက်” နှင့် “ရန်တွေ့စရာ ကျောက်” ဖြစ်လာခဲ့ရသနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်ဘုရားကိုယ်တော်တိုင်က သူ၏တပည့်တော်တို့အား “ငါသည် သင်တို့နေရာကို ပြင်ဆင်ခြင်းငှာ သွားရမည်။ ငါသည် ပြန်လာ၍ သင်တို့ကို ငါ့ထံသို့ ခေါ်သွားမည်” ဟု ကတိပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယောဟန် ၁၄:၃။ သူ၏နောက်လိုက်များ၏ အထီးကျန်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုကို ကြိုမြင်တော်မူသော ကရုဏာတော်ရှိသည့် ကယ်တင်ရှင်သည် သူသည် ကောင်းကင်သို့ ကြွသွားသည်နှင့်အမျှ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပြန်လည်ကြွလာမည်ဟု အာမခံချက်ဖြင့် သူတို့အား နှစ်သိမ့်ပေးရန် ကောင်းကင်တမန်များကို စေလွှတ်တော်မူခဲ့သည်။ တပည့်တော်များသည် မိမိတို့ချစ်ခင်သော သူ၏နောက်ဆုံးမြင်ကွင်းကို ဖမ်းယူရန် ကောင်းကင်သို့ စူးစိုက်ကြည့်နေစဉ်၊ သူတို့၏အာရုံကို “ဂါလိလဲလူတို့၊ အဘယ်ကြောင့် ကောင်းကင်သို့ ကြည့်ရှုရပ်နေကြသနည်း။ သင်တို့ထံမှ ကောင်းကင်သို့ ဆောင်ယူခြင်းခံရသော ထိုယေရှုသည် သင်တို့ မြင်သည်အတိုင်း ကောင်းကင်သို့ ကြွသွားသည်နည်းတူ ပြန်လာတော်မူလိမ့်မည်” ဟူသော စကားဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ခဲ့သည်။ တမန်တော် ၁:၁၁။ ကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားဖြင့် မျှော်လင့်ခြင်းသည် အသစ်တစ်ဖန် တောက်လောင်လာခဲ့သည်။ တပည့်တော်တို့သည် “ဝမ်းမြောက်ခြင်း အလွန်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်သွားကြ၏။ ဗိမာန်တော်၌လည်း အစဉ်မပြတ် ဘုရားသခင်ကို ကောင်းချီးပေးလျက် နေကြ၏။” လုကာ ၂၄:၅၂၊ ၅၃။ သူတို့သည် ယေရှု သူတို့နှင့် ကွဲကွာသွား၍ လောက၏ စမ်းသပ်မှုများနှင့် မာရ်နတ်၏သွေးဆောင်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်၍ ဝမ်းမြောက်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ သူသည် ပြန်လာလိမ့်မည်ဟူသော ကောင်းကင်တမန်၏ အာမခံချက်ကြောင့် ဝမ်းမြောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

The proclamation of Christ’s coming should now be, as when made by the angels to the shepherds of Bethlehem, good tidings of great joy. Those who really love the Saviour cannot but hail with gladness the announcement founded upon the word of God that He in whom their hopes of eternal life are centered is coming again, not to be insulted, despised, and rejected, as at His first advent, but in power and glory, to redeem His people. It is those who do not love the Saviour that desire Him to remain away, and there can be no more conclusive evidence that the churches have departed from God than the irritation and animosity excited by this Heaven-sent message.

ခရစ်တော် ကြွလာမည့်အကြောင်း ကြေညာခြင်းသည် ဗက်လင်မြို့ရှိ သိုးထိန်းတို့အား ကောင်းကင်တမန်များ ကြေညာခဲ့သကဲ့သို့ ယခုအချိန်တွင်လည်း ကြီးစွာသော ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ သတင်းကောင်း ဖြစ်သင့်သည်။ ကယ်တင်ရှင်ကို အမှန်တကယ် ချစ်မြတ်နိုးသူတို့သည် မိမိတို့၏ ထာဝရအသက်တာ၏ မျှော်လင့်ချက်များ စုစည်းရာဖြစ်သော ကိုယ်တော်သည် နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည်ကြွလာမည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ပေါ် အခြေခံသည့် သတင်းကို ဝမ်းမြောက်စွာ ကြိုဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ပထမအကြိမ် ကြွလာစဉ်ကကဲ့သို့ စော်ကားခံရခြင်း၊ မထီမဲ့မြင်ပြုခံရခြင်း၊ ငြင်းပယ်ခံရခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏လူမျိုးတို့ကို ရွေးနှုတ်ရန် တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းတော်ဖြင့် ကြွလာမည်ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ရှင်ကို မချစ်သူတို့သာလျှင် သူသည် ဝေးကွာစွာ ဆက်လက်နေစေရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။ အသင်းတော်များသည် ဘုရားသခင်ထံမှ လမ်းလွဲသွားပြီဟူသည့် အထောက်အထားမှာ ဤကောင်းကင်မှ စေလွှတ်သော သတင်းစကားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် စိတ်အနှောင့်အယှက်နှင့် ရန်ငြိုးထားခြင်းထက် ပိုမိုခိုင်လုံသော အထောက်အထား မရှိနိုင်ပေ။

Those who accepted the advent doctrine were roused to the necessity of repentance and humiliation before God. Many had long been halting between Christ and the world; now they felt that it was time to take a stand. “The things of eternity assumed to them an unwonted reality. Heaven was brought near, and they felt themselves guilty before God.”—Bliss, page 146. Christians were quickened to new spiritual life. They were made to feel that time was short, that what they had to do for their fellow men must be done quickly. Earth receded, eternity seemed to open before them, and the soul, with all that pertained to its immortal weal or woe, was felt to eclipse every temporal object. The Spirit of God rested upon them and gave power to their earnest appeals to their brethren, as well as to sinners, to prepare for the day of God. The silent testimony of their daily life was a constant rebuke to formal and unconsecrated church members. These did not wish to be disturbed in their pursuit of pleasure, their devotion to money-making, and their ambition for worldly honor. Hence the enmity and opposition excited against the advent faith and those who proclaimed it.

ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်း အယူဝါဒကို လက်ခံသူတို့သည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် နောင်တရခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချခြင်း၏ လိုအပ်ချက်ကို နိုးကြားလာခဲ့ကြသည်။ များစွာသောသူတို့သည် ခရစ်တော်နှင့် လောကကြားတွင် ကြာရှည်စွာ ဝေခွဲမရဖြစ်နေခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါတွင် သူတို့သည် ရပ်တည်ချက်တစ်ခုယူရန် အချိန်တန်ပြီဟု ခံစားလာခဲ့ကြသည်။ “ထာဝရအရာများသည် သူတို့အတွက် ထူးခြားသော အရှိတရား ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသည် နီးကပ်လာပြီး ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် မိမိတို့ကိုယ်ကို အပြစ်ရှိသူများအဖြစ် ခံစားလာခဲ့ကြသည်။” — ဘလစ် (Bliss)၊ စာမျက်နှာ ၁၄၆။ ခရစ်ယာန်များသည် ဝိညာဉ်ရေးရာဘဝသစ်ဆီသို့ တက်ကြွလာခဲ့ကြသည်။ အချိန်တိုတောင်းနေပြီး၊ မိမိတို့၏ လုပ်ဖော်ဆောင်ဖက် လူသားတို့အတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာများကို အမြန်လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သူတို့ခံစားလာခဲ့ကြရသည်။ လောကသည် နောက်သို့ဆုတ်သွားပြီး၊ ထာဝရကာလသည် သူတို့ရှေ့တွင် ပွင့်လင်းလာသကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ကာ၊ ထာဝရအသက်တာ၏ ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးနှင့် ပတ်သက်သည့်အရာအားလုံးပါဝင်သော ဝိညာဉ်သည် လောကီအရာအားလုံးထက် ပိုမိုအရေးကြီးကြောင်း ခံစားခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူတို့အပေါ် သက်ရောက်ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏နေ့ရက်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် သူတို့၏ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများသာမက အပြစ်ရှိသူများထံသို့ပါ ပေးပို့သည့် သူတို့၏ စိတ်ရင်းအမှန် တောင်းဆိုချက်များကို တန်ခိုးပေးခဲ့သည်။ သူတို့၏ နေ့စဉ်အသက်တာ၏ တိတ်ဆိတ်သော သက်သေခံချက်သည် ပုံစံတကျသာရှိပြီး သန့်ရှင်းခြင်းမရှိသော အသင်းတော်ဝင်များအတွက် အစဉ်မပြတ် ပြစ်တင်ဆုံးမမှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သူတို့၏ ပျော်ပါးခြင်း၊ ငွေရှာခြင်းနှင့် လောကီဂုဏ်ကျက်သရေအတွက် ရည်မှန်းချက်များတွင် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေလိုကြပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်း ယုံကြည်ချက်နှင့် ၎င်းကို ဟောကြားသူများအပေါ် ရန်ငြိုးနှင့် ဆန့်ကျင်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

As the arguments from the prophetic periods were found to be impregnable, opposers endeavored to discourage investigation of the subject by teaching that the prophecies were sealed. Thus Protestants followed in the steps of Romanists. While the papal church withholds the Bible (see Appendix) from the people, Protestant churches claimed that an important part of the Sacred Word—and that the part which brings to view truths specially applicable to our time—could not be understood.

ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အချိန်ကာလများမှ အကြောင်းပြချက်များသည် ခိုင်မာလွန်းကြောင်း တွေ့ရှိရသဖြင့်၊ ဆန့်ကျင်သူတို့သည် ပရောဖက်ပြုချက်များကို တံဆိပ်ခတ်ထားသည်ဟု သွန်သင်ခြင်းဖြင့် ဤအကြောင်းအရာကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းမှ စိတ်ပျက်သွားစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် ပရိုတက်စတင့်များသည် ရိုမန်ကက်သလစ်များ၏ ခြေရာကို နင်းခဲ့ကြသည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အသင်းတော်သည် လူတို့အား ကျမ်းစာကို မပေးဘဲထားစဉ် (နောက်ဆက်တွဲကို ကြည့်ပါ)၊ ပရိုတက်စတင့် အသင်းတော်များသည် သန့်ရှင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု—အထူးသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏အချိန်ကာလနှင့် သက်ဆိုင်သော အမှန်တရားများကို ဖော်ပြသည့် အစိတ်အပိုင်းကို နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ဆိုခဲ့ကြသည်။

Ministers and people declared that the prophecies of Daniel and the Revelation were incomprehensible mysteries. But Christ directed His disciples to the words of the prophet Daniel concerning events to take place in their time, and said: “Whoso readeth, let him understand.” Matthew 24:15. And the assertion that the Revelation is a mystery, not to be understood, is contradicted by the very title of the book: “The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto Him, to show unto His servants things which must shortly come to pass.... Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand.” Revelation 1:1-3.

သင်းအုပ်ဆရာများနှင့် လူတို့က ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ ပရောဖက်ပြုချက်များသည် နားမလည်နိုင်သော နက်နဲသောအရာများဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် သူ၏တပည့်တော်တို့အား သူတို့၏အချိန်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့် ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ပရောဖက် ဒံယေလ၏ စကားများဆီသို့ လမ်းညွှန်ပြသခဲ့ပြီး “ဖတ်သောသူသည် နားလည်ပါစေ” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ မဿဲ ၂၄:၁၅။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် နားမလည်နိုင်သော နက်နဲသောအရာတစ်ခု ဖြစ်သည်ဆိုသော အဆိုသည် ကျမ်းစာ၏ ခေါင်းစဉ်နှင့်ပင် ဆန့်ကျင်နေသည်။ “ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏အစေခံတို့အား မကြာမီဖြစ်လာမည့်အရာများကို ပြသရန် သူ (ခရစ်တော်) အား ပေးတော်မူသော ယေရှုခရစ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော်... ဤပရောဖက်ပြုချက်၏ စကားကို ဖတ်သောသူ၊ ကြားသောသူနှင့် ထိုစာတွင် ရေးထားသော အရာများကို စောင့်ရှောက်သောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ အချိန်ကာလသည် နီးကပ်ပေပြီ။” ဗျာဒိတ် ၁:၁-၃။

Says the prophet: “Blessed is he that readeth”—there are those who will not read; the blessing is not for them. “And they that hear”—there are some, also, who refuse to hear anything concerning the prophecies; the blessing is not for this class. “And keep those things which are written therein”—many refuse to heed the warnings and instructions contained in the Revelation; none of these can claim the blessing promised. All who ridicule the subjects of the prophecy and mock at the symbols here solemnly given, all who refuse to reform their lives and to prepare for the coming of the Son of man, will be unblessed.

ပရောဖက်က “ဖတ်သောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏” ဟု ဆိုသည်။ ဖတ်ရန် ငြင်းဆန်သူများ ရှိသည်၊ သူတို့အတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ မရှိပေ။ “ကြားသောသူတို့သည်လည်း” ဟု ဆိုသည်။ ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြားရန် ငြင်းဆန်သူများ ရှိသည်၊ ဤအုပ်စုအတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ မရှိပေ။ “ထိုစာတွင် ရေးထားသော အရာများကို စောင့်ရှောက်သောသူတို့သည်” ဟု ဆိုသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် ပါဝင်သော သတိပေးချက်များနှင့် ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာရန် ငြင်းဆန်သူများ များစွာရှိသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမျှ ကတိပေးထားသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ရပိုင်ခွင့် မရှိကြပေ။ ပရောဖက်ပြုချက်၏ အကြောင်းအရာများကို လှောင်ပြောင်ပြီး ဤနေရာတွင် တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပေးထားသော သင်္ကေတများကို ကဲ့ရဲ့သူအားလုံး၊ မိမိတို့၏ အသက်တာကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန်နှင့် လူသား၏သားတော် ကြွလာခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ရန် ငြင်းဆန်သူအားလုံးတို့သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာမဲ့သူများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။

In view of the testimony of Inspiration, how dare men teach that the Revelation is a mystery beyond the reach of human understanding? It is a mystery revealed, a book opened. The study of the Revelation directs the mind to the prophecies of Daniel, and both present most important instruction, given of God to men, concerning events to take place at the close of this world’s history.

မှုတ်သွင်းခံရသော သက်သေခံချက်များကို ထောက်ရှုကြည့်လျှင်၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် လူသားတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော နက်နဲသောအရာ ဖြစ်သည်ဟု မည်သို့ ရဲဝံ့စွာ သွန်သင်နိုင်ပါသနည်း။ ၎င်းသည် ဖော်ပြထားသော နက်နဲသောအရာ ဖြစ်သည်၊ ဖွင့်ထားသော စာအုပ် ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းကို လေ့လာခြင်းသည် စိတ်ကို ဒံယေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များဆီသို့ ဦးတည်စေပြီး၊ ထိုစာအုပ်နှစ်အုပ်စလုံးသည် ဤလောက၏ သမိုင်းကြောင်း အဆုံးသတ်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့် ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ ဘုရားသခင်က လူတို့အား ပေးထားသော အရေးကြီးဆုံး ညွှန်ကြားချက်များကို တင်ပြထားသည်။

To John were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. He saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing messages which are to ripen the harvest of the earth, either as sheaves for the heavenly garner or as fagots for the fires of destruction. Subjects of vast importance were revealed to him, especially for the last church, that those who should turn from error to truth might be instructed concerning the perils and conflicts before them. None need be in darkness in regard to what is coming upon the earth.

ယောဟန်ထံသို့ အသင်းတော်၏ အတွေ့အကြုံတွင် လွန်စွာစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းများ ပွင့်လင်းလာခဲ့သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ လူတို့၏ ရပ်တည်ချက်၊ အန္တရာယ်များ၊ ပဋိပက္ခများနှင့် နောက်ဆုံးကယ်တင်ခြင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ စပါးကျီအတွက် စပါးနှံများအဖြစ် သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခြင်း၏ မီးတောက်များအတွက် ထင်းများအဖြစ် မြေကြီး၏စပါးရိတ်သိမ်းမှုကို ရင့်မှည့်စေမည့် နောက်ဆုံးသတင်းစကားများကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးအသင်းတော်အတွက် အရေးကြီးသော အကြောင်းအရာများကို သူ့ထံသို့ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ပြီး၊ မှားယွင်းမှုမှ အမှန်တရားသို့ ပြောင်းလဲမည့်သူတို့သည် သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသော အန္တရာယ်များနှင့် ပဋိပက္ခများနှင့် ပတ်သက်၍ သင်ကြားပေးနိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ရောက်လာမည့် အရာများနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သူမျှ မှောင်မိုက်ထဲတွင် ရှိနေရန် မလိုပေ။

Why, then, this widespread ignorance concerning an important part of Holy Writ? Why this general reluctance to investigate its teachings? It is the result of a studied effort of the prince of darkness that conceals from men that which reveals his deceptions. For this reason, Christ the Revelator, foreseeing the warfare that would be waged against the study of the Revelation, pronounced a blessing upon all who should read, hear, and observe the words of the prophecy.

သို့ဆိုလျှင် သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာ၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုနှင့် ပတ်သက်၍ ဤမျှ ကျယ်ပြန့်သော မသိနားမလည်မှုမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ၎င်း၏သွန်သင်ချက်များကို စူးစမ်းလေ့လာရန် ဤမျှ ယေဘုယျ ဝန်လေးနေကြခြင်းမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ၎င်းမှာ သူ၏လှည့်ဖြားမှုများကို ဖော်ထုတ်ပေးမည့်အရာကို လူတို့ထံမှ ဖုံးကွယ်ထားရန် မှောင်မိုက်၏ မင်းသား၏ စနစ်တကျ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု၏ ရလဒ် ဖြစ်သည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ဗျာဒိတ်ကျမ်းကို လေ့လာခြင်းအပေါ် ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်မည့် စစ်ပွဲကို ကြိုတင်မြင်တော်မူသော ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူသော ခရစ်တော်သည် ပရောဖက်ပြုချက်၏ စကားများကို ဖတ်ရှုခြင်း၊ ကြားနာခြင်းနှင့် လိုက်နာစောင့်ရှောက်ခြင်းပြုမည့်သူ အပေါင်းတို့အပေါ် ကောင်းချီးမင်္ဂလာကို ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။