အခန်း (၄၄) - စစ်မှန်သောနိမိတ်လက္ခဏာ

 

အခန်း (၄၄) - စစ်မှန်သောနိမိတ်လက္ခဏာ

ဤအခန်းသည် မဿဲ ၁၅:၂၉-၃၉၊ မဿဲ ၁၆:၁-၁၂၊ မာကု ၇:၃၁-၃၇ နှင့် မာကု ၈:၁-၂၁ တို့အပေါ် အခြေခံထားသည်။

Chapter 44—The True Sign
This chapter is based on Matthew 15:29-39; Matthew 16:1-12;
Mark 7:31-37; Mark 8:1-21.

"တစ်ဖန် ကိုယ်တော်သည် တုရုမြို့နယ်နိမိတ်မှ ထွက်ခွာ၍ ဇိဒုန်မြို့ကို ဖြတ်လျက်၊ ဒေကပေါလိ ပြည်အလယ်လမ်းဖြင့် ဂါလိလဲအိုင်သို့ ရောက်တော်မူ၏။" (မာကု ၇:၃၁)

“Again He went out from the borders of Tyre, and came through
Sidon unto the Sea of Galilee, through the midst of the borders of
Decapolis.” Mark 7:31, R. V.

ဂေရဂေသအရပ်မှ နတ်ဆိုးစွဲသူတို့ကို ကျန်းမာစေခဲ့သည်မှာ ဒေကပေါလိဒေသတွင် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာ၌ လူတို့သည် ဝက်အုပ်များ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို ကြောက်လန့်၍ ယေရှုအား မိမိတို့ဒေသမှ ထွက်ခွာသွားရန် တောင်းပန်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော် ချန်ထားခဲ့သော သတင်းစကားပါးသူတို့၏ စကားကို နားထောင်ခဲ့ကြသဖြင့် ကိုယ်တော့်ကို မြင်တွေ့လိုသော ဆန္ဒများ နိုးကြားလာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော် ထိုဒေသသို့ တစ်ဖန်ပြန်ရောက်လာသောအခါ လူအုပ်ကြီးသည် ကိုယ်တော့်ထံ စုရုံးလာကြပြီး နားပင်း၍ စကားထොသော သူတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ ယေရှုသည် မိမိ၏ ထုံးစံအတိုင်း စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ကျန်းမာစေခြင်း မပြုခဲ့ပါ။ ထိုသူကို လူအုပ်ထဲမှ သီးသန့်ခေါ်ထုတ်သွားပြီး ကိုယ်တော်၏ လက်ညှိုးကို သူ၏နားထဲသို့ သွင်းကာ၊ သူ၏လျှာကိုလည်း တို့တော်မူ၏။ ကောင်းကင်သို့ မျှော်ကြည့်လျက် သမ္မာတရားကို နားမခံလိုသော နားများ၊ ကယ်တင်ရှင်ကို အသိအမှတ်မပြုလိုသော လျှာများကို အောက်မေ့ကာ သက်ပြင်းချတော်မူ၏။ "ပွင့်စေ" ဟူသော စကားတစ်ခွန်းဖြင့် ထိုသူသည် စကားပြန်ပြောနိုင်လာပြီး၊ မည်သူ့ကိုမျှ မပြောရန် တားမြစ်ချက်ကို ပယ်ဖျက်၍ မိမိကျန်းမာလာသည့် အကြောင်းကို အရပ်ရပ်သို့ နှံ့ပြားအောင် ပြောဆိုလေတော့သည်။

It was in the region of Decapolis that the demoniacs of Gergesa
had been healed. Here the people, alarmed at the destruction of
the swine, had constrained Jesus to depart from among them. But
they had listened to the messengers He left behind, and a desire was
aroused to see Him. As He came again into that region, a crowd
gathered about Him, and a deaf, stammering man was brought to
Him. Jesus did not, according to His custom, restore the man by
a word only. Taking him apart from the multitude, He put His
fngers in his ears, and touched his tongue; looking up to heaven,
He sighed at thought of the ears that would not be open to the truth,
the tongues that refused to acknowledge the Redeemer. At the word,
“Be opened,” the man’s speech was restored, and, disregarding the
command to tell no man, he published abroad the story of his cure.

ယေရှုသည် တောင်ပေါ်သို့ တက်သွားရာ လူအုပ်ကြီးသည် မကျန်းမာသူများ၊ ခြေမစွမ်းသူများကို ကိုယ်တော့်ခြေရင်းသို့ ယူဆောင်လာကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အားလုံးကို ကျန်းမာစေသဖြင့်၊ လူတို့သည် တစ်ပါးအမျိုးသားများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဣသရေလ၏ ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကြသည်။ ညအချိန်တွင် ကွင်းပြင်၌ အိပ်စက်ကာ နေ့အချိန်တွင် ခရစ်တော်၏ စကားတော်ကို နားထောင်ရန်နှင့် အမှုတော်များကို မြင်တွေ့ရန် သုံးရက်တိုင်တိုင် ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ တိုးဝှေ့လာကြသည်။

Jesus went up into a mountain, and there the multitude flocked
to Him, bringing their sick and lame, and laying them at His feet.
He healed them all; and the people, heathen as they were, glorifed
the God of Israel. For three days they continued to throng about
the Saviour, sleeping at night in the open air, and through the day
pressing eagerly to hear the words of Christ, and to see His works.

သုံးရက်မြောက်သောနေ့တွင် သူတို့၏ အစားအစာများ ကုန်သွားခဲ့သည်။ ယေရှုသည် သူတို့အား ဗိုက်ဆာလျက် မပြန်စေလိုသဖြင့် တပည့်တော်များအား အစားအစာကျွေးရန် မိန့်တော်မူ၏။ တပည့်တော်များသည် မိမိတို့၏ မယုံကြည်မှုကို တစ်ဖန် ပြသပြန်သည်။ ဗက်ဇဲဒမြို့တွင် ခရစ်တော်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာဖြင့် မိမိတို့၌ ရှိသော အနည်းငယ်သော အစာသည် လူအုပ်ကြီးအတွက် မည်သို့လုံလောက်ခဲ့သည်ကို မြင်ခဲ့ရသော်လည်း၊ ယခုအခါ ဆာလောင်နေသော လူအုပ်အတွက် ပွားများစေနိုင်သော ကိုယ်တော့်တန်ခိုးကို မကိုးစားဘဲ မိမိတို့၌ ရှိသမျှကို ထုတ်မပေးခဲ့ကြပါ။ ထို့အပြင် ဗက်ဇဲဒတွင် ကိုယ်တော်ကျွေးမွေးခဲ့သူများသည် ယုဒလူမျိုးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ယခုလူများသည် တစ်ပါးအမျိုးသားများနှင့် သာသနာပလူများ ဖြစ်ကြသည်။ တပည့်တော်များ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ယုဒလူမျိုးတို့၏ အစွဲအလမ်းမှာ ပြင်းထန်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် "ဤတောအရပ်၌ ဤမျှလောက်များသော လူတို့ကို အဘယ်အရပ်က မုန့်ကိုရ၍ ကျွေးနိုင်ပါအံ့နည်း" ဟု ယေရှုအား ပြန်ပြောကြသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော့်စကားကို နားထောင်လျက် မိမိတို့၌ ရှိသော မုန့်ခုနစ်လုံးနှင့် ငါးအနည်းငယ်ကို ယူဆောင်လာကြသည်။ လူအုပ်ကြီးသည် ဝစွာစားကြပြီးနောက် မုန့်ကျိုးမုန့်ပဲ့ ခုနစ်တောင်း အပြည့် ကျန်ကြွင်းလေသည်။ မိန်းမနှင့် ကလေးများမပါဘဲ လူယောက်ျား ၄၀၀၀ ခန့် အဟာရပြည့်ဝခဲ့ကြပြီး၊ ယေရှုသည် သူတို့အား ဝမ်းမြောက်ကြည်နူးသော စိတ်နှလုံးဖြင့် ပြန်လွှတ်တော်မူ၏။

[405] At the end of three days their food was spent. Jesus would not send
them away hungry, and He called upon His disciples to give them
food. Again the disciples revealed their unbelief. At Bethsaida they
had seen how, with Christ’s blessing, their little store availed for
the feeding of the multitude; yet they did not now bring forward
their all, trusting His power to multiply it for the hungry crowds.
Moreover, those whom He fed at Bethsaida were Jews; these were
350
True Sign 351
Gentiles and heathen. Jewish prejudice was still strong in the hearts
of the disciples, and they answered Jesus, “Whence can a man
satisfy these men with bread here in the wilderness?” But obedient
to His word they brought Him what they had,—seven loaves and
two fshes. The multitude were fed, seven large baskets of fragments
remaining. Four thousand men, besides women and children, were
thus refreshed, and Jesus sent them away with glad and grateful
hearts.

ထို့နောက် တပည့်တော်များနှင့်အတူ လှေစီး၍ ဂင်္နေသရက်လွင်ပြင်၏ တောင်ဘက်စွန်းရှိ မဂ္ဂဒလအရပ်သို့ ကူးသွားတော်မူ၏။ တုရုနှင့် ဇိဒုန်နယ်စပ်တွင် ရှုရိဖိနိတ်အမျိုးသမီး၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုကြောင့် ကိုယ်တော်၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် လန်းဆန်းခဲ့ရသည်။ ဒေကပေါလိရှိ တစ်ပါးအမျိုးသားများသည်လည်း ကိုယ်တော့်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံခဲ့ကြသည်။ ယခုမူ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို အထင်ရှားဆုံး ပြသခဲ့ရာ၊ ကရုဏာအမှုတော်များကို အများဆုံး လုပ်ဆောင်ခဲ့ရာနှင့် ဆုံးမသွန်သင်မှုများကို ပေးခဲ့ရာ ဂါလိလဲပြည်သို့ တစ်ဖန်ပြန်ရောက်လာသောအခါ၊ မထီမဲ့မြင်ပြုသော မယုံကြည်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရလေသည်။

Then taking a boat with His disciples, He crossed the lake to
Magdala, at the southern end of the plain of Gennesaret. In the border
of Tyre and Sidon His spirit had been refreshed by the confding trust
of the Syrophoenician woman. The heathen people of Decapolis
had received Him with gladness. Now as He landed once more
in Galilee, where His power had been most strikingly manifested,
where most of His works of mercy had been performed, and His
teaching given, He was met with contemptuous unbelief.

ဖာရိရှဲအဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ ချမ်းသာကြွယ်ဝ၍ အခွင့်အာဏာရှိသော ဇဒ္ဒုကဲများ (ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့၊ သံသယဝါဒီများနှင့် မှူးမတ်မျိုးနွယ်များ) ပါဝင်သော ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့သည် ရောက်လာကြသည်။ ဤဂိုဏ်းနှစ်ခုသည် ယခင်က အခဲမကြေ ရန်ဘက်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ဇဒ္ဒုကဲများသည် မိမိတို့၏ ရာထူးနှင့် အာဏာကို ထိန်းသိမ်းရန် အုပ်ချုပ်သူများ၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရှာဖွေကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဖာရိရှဲများသည် ရောမလူမျိုးများကို လူထုက မုန်းတီးစေရန် လှုံ့ဆော်ပေးပြီး အောင်နိုင်သူတို့၏ ထမ်းပိုးကို ခါချနိုင်မည့်အချိန်ကို မျှော်လင့်နေကြသည်။ သို့သော် ယခုတွင် ဖာရိရှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲတို့သည် ခရစ်တော်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။ အလားတူအရာချင်း ဆွဲငင်တတ်သကဲ့သို့၊ မကောင်းမှုသည် မည်သည့်နေရာ၌ ရှိစေကာမူ ကောင်းမြတ်ခြင်းကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် ပူးပေါင်းတတ်ကြသည်။

A deputation of Pharisees had been joined by representatives
from the rich and lordly Sadducees, the party of the priests, the
skeptics and aristocracy of the nation. The two sects had been at
bitter enmity. The Sadducees courted the favor of the ruling power
in order to maintain their own position and authority. The Pharisees,
on the other hand, fostered the popular hatred against the Romans,
longing for the time when they could throw off the yoke of the
conqueror. But Pharisee and Sadducee now united against Christ.
Like seeks like; and evil, wherever it exists, leagues with evil for the
destruction of the good.

ယခုတွင် ဖာရိရှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲတို့သည် ခရစ်တော်ထံသို့ လာ၍ မိုးကောင်းကင်မှ နိမိတ်လက္ခဏာကို တောင်းကြသည်။ ယောရှုလက်ထက်၌ ဣသရေလလူတို့သည် ဗက်ဟောရုန်တွင် ခါနန်လူတို့နှင့် တိုက်ခိုက်သောအခါ၊ ခေါင်းဆောင်၏ အမိန့်ကြောင့် အောင်ပွဲမရမချင်း နေသည် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အံ့ဖွယ်အမှုများစွာ သူတို့၏ သမိုင်းတွင် ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ယေရှုထံမှလည်း ထိုကဲ့သို့သော နိမိတ်မျိုးကို တောင်းဆိုကြသည်။ သို့သော် ထိုနိမိတ်လက္ခဏာများသည် ယုဒလူတို့အတွက် လိုအပ်သောအရာများ မဟုတ်ပါ။ ပြင်ပမှ သက်သေအထောက်အထားများက သူတို့အား မကူညီနိုင်ပါ။ သူတို့လိုအပ်သည်မှာ အသိဉာဏ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဉာဏ်အလင်းရရှိခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

Now the Pharisees and Sadducees came to Christ, asking for a [406]
sign from heaven. When in the days of Joshua Israel went out to
battle with the Canaanites at Bethhoron, the sun had stood still at
the leader’s command until victory was gained; and many similar
wonders had been manifest in their history. Some such sign was
demanded of Jesus. But these signs were not what the Jews needed.
No mere external evidence could beneft them. What they needed
was not intellectual enlightenment, but spiritual renovation.

ယေရှုက "အချင်းလျှို့ဝှက်သောသူတို့၊ သင်တို့သည် မိုးကောင်းကင်၏ အဆင်းသဏ္ဌာန်ကို ပိုင်းခြား၍ သိနိုင်ကြ၏" (မိုးကောင်းကင်ကို ကြည့်ရှုလေ့လာခြင်းဖြင့် ရာသီဥတုကို ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်) "သို့သော်လည်း ယခုကာလ၏ နိမိတ်လက္ခဏာများကို မပိုင်းခြားနိုင်ကြသလော" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သူတို့၏ အပြစ်ကို ဖော်ပြသော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ တန်ခိုးဖြင့် မြွက်ဆိုသော ခရစ်တော်၏ စကားတော်များသည်ပင် ဘုရားသခင်က သူတို့ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ပေးထားသော နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ စေလွှတ်ခြင်းကို သက်သေထူရန် ကောင်းကင်မှ တိုက်ရိုက်ပေးသော နိမိတ်များလည်း ရှိခဲ့ဖူးသည်။ သိုးထိန်းများထံ ကောင်းကင်တမန်များ၏ သီချင်းသံ၊ ပညာရှိများကို လမ်းပြသော ကြယ်၊ ဗတ္တိဇံခံစဉ်က ချိုးငှက်နှင့် ကောင်းကင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံတော်တို့သည် ကိုယ်တော့်အတွက် သက်သေများ ဖြစ်ကြသည်။

“O ye hypocrites,” said Jesus, “ye can discern the face of the
sky,”—by studying the sky they could foretell the weather,—“but
can ye not discern the signs of the times?” Christ’s own words,
spoken with the power of the Holy Spirit that convicted them of sin,
352 The Desire of Ages
were the sign that God had given for their salvation. And signs direct
from heaven had been given to attest the mission of Christ. The song
of the angels to the shepherds, the star that guided the wise men, the
dove and the voice from heaven at His baptism, were witnesses for
Him.

"ကိုယ်တော်သည် စိတ်နှလုံးထဲ၌ ပြင်းစွာသက်ပြင်းချလျက်၊ ဤမျိုးဆက်သည် အဘယ်ကြောင့် နိမိတ်လက္ခဏာကို ရှာသနည်း" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ "ပရောဖက်ယောန၏ နိမိတ်လက္ခဏာမှတစ်ပါး အခြားသော နိမိတ်လက္ခဏာကို ထိုမျိုးဆက်အား မပေးရ။" ယောနသည် ငါးကြီးဝမ်းထဲ၌ သုံးရက်နှင့် သုံးည ရှိနေသကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်သည်လည်း "မြေကြီးထဲ၌" ထိုမျှလောက်သော အချိန် ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။ ယောန၏ ဟောပြောခြင်းသည် နိနေဝေမြို့သားတို့အတွက် နိမိတ်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်၏ ဟောပြောခြင်းသည်လည်း ထိုမျိုးဆက်အတွက် နိမိတ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နှုတ်ကပတ်တော်ကို လက်ခံပုံချင်းမှာ များစွာကွာခြားလှသည်! ထိုသာသနာပမြို့ကြီးသားတို့သည် ဘုရားသခင်၏ သတိပေးချက်ကို ကြားသောအခါ တုန်လှုပ်ခဲ့ကြသည်။ ရှင်ဘုရင်နှင့် မှူးမတ်တို့သည် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချခဲ့ကြပြီး၊ အထက်တန်းလွှာနှင့် အောက်ခြေလူတန်းစားတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံရှင် ဘုရားသခင်ထံ အတူတကွ ဟစ်ကြော်ခဲ့ကြသဖြင့် ကရုဏာတော်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။ "နိနေဝေမြို့သားတို့သည် တရားစီရင်ရာနေ့၌ ဤမျိုးဆက်နှင့်အတူ ထ၍ အပြစ်စီရင်ကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ထိုသူတို့သည် ယောနဟောပြောသော စကားကြောင့် နောင်တရကြ၏။ ဤမှာမူကား ယောနထက် ကြီးမြတ်သောသူ ရှိ၏" ဟု ခရစ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ (မဿဲ ၁၂:၄၀၊ ၄၁)

“And He sighed deeply in His spirit, and saith, Why doth this
generation seek after a sign?” “There shall no sign be given unto
it, but the sign of the prophet Jonas.” As Jonah was three days and
three nights in the belly of the whale, Christ was to be the same
time “in the heart of the earth.” And as the preaching of Jonah was
a sign to the Ninevites, so Christ’s preaching was a sign to His
generation. But what a contrast in the reception of the word! The
people of the great heathen city trembled as they heard the warning
from God. Kings and nobles humbled themselves; the high and
the lowly together cried to the God of heaven, and His mercy was
granted unto them. “The men of Nineveh shall rise in judgment with
this generation,” Christ had said, “and shall condemn it: because
they repented at the preaching of Jonas; and, behold, a greater than
Jonas is here.” Matthew 12:40, 41.

ခရစ်တော်ပြုခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုတိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏ ဘုရားဖြစ်ခြင်းဆိုင်ရာ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်သည်။ မေရှိယနှင့် ပတ်သက်၍ ကြိုတင်ဟောထားသည့် အမှုများကို ကိုယ်တော် ဆောင်ရွက်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ဖာရိရှဲတို့အတွက်မူ ထိုကရုဏာအမှုများသည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ယုဒခေါင်းဆောင်များသည် လူသားတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို စာနာမှုကင်းမဲ့စွာ ကြည့်မြင်ခဲ့ကြသည်။ အခြေအနေများစွာတွင် သူတို့၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုနှင့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝေဒနာများကို ခရစ်တော်က သက်သာစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အမှုများသည် သူတို့အတွက် အပြစ်တင်ခြင်း တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

Every miracle that Christ performed was a sign of His divinity.
He was doing the very work that had been foretold of the Messiah;
but to the Pharisees these works of mercy were a positive offense.
The Jewish leaders looked with heartless indifference on human
suffering. In many cases their selfshness and oppression had caused
the affliction that Christ relieved. Thus His miracles were to them a
reproach.

ယုဒလူတို့အား ကယ်တင်ရှင်၏ အမှုတော်ကို ငြင်းပယ်စေခဲ့သော အရာသည်ပင် ကိုယ်တော်၏ ဘုရားဇာတိတော်အတွက် အမြင့်ဆုံးသော သက်သေဖြစ်သည်။ အံ့ဖွယ်အမှုတော်များ၏ အကြီးမားဆုံးသော အဓိပ္ပာယ်မှာ လူသားတို့အား ကောင်းချီးပေးရန်အတွက် ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်တွင် ရှိသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ လာသည်ဟူသော အမြင့်ဆုံးသော သက်သေမှာ ကိုယ်တော်၏ အသက်တာက ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ပြု၍ ဘုရားသခင်၏ စကားတော်ကို မြွက်ဆိုခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော အသက်တာသည် အံ့ဖွယ်အမှုအားလုံးတို့ထက် ကြီးမြတ်လှသည်။

That which led the Jews to reject the Saviour’s work was the
highest evidence of His divine character. The greatest signifcance
of His miracles is seen in the fact that they were for the blessing of
[407] humanity. The highest evidence that He came from God is that His
life revealed the character of God. He did the works and spoke the
words of God. Such a life is the greatest of all miracles.

ကျွန်ုပ်တို့ခေတ်တွင် သမ္မာတရားသတင်းစကားကို တင်ပြသောအခါ ယုဒလူများကဲ့သို့ "နိမိတ်လက္ခဏာပြပါ၊ အံ့ဖွယ်အမှု ပြပါ" ဟု တောင်းဆိုသူများစွာ ရှိသည်။ ခရစ်တော်သည် ဖာရိရှဲတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကြောင့် အံ့ဖွယ်အမှုကို မပြုခဲ့ပါ။ တောအရပ်၌ စာတန်၏ သွေးဆောင်မှုများကို တုံ့ပြန်ရန်အတွက်လည်း အံ့ဖွယ်အမှုကို မပြုခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကာကွယ်ရန် သို့မဟုတ် မယုံကြည်မှုနှင့် မာနထောင်လွှားမှုတို့၏ တောင်းဆိုချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်အတွက် တန်ခိုးကို မပေးပါ။ သို့သော် ဧဝံဂေလိတရားတွင် ဘုရားသခင်ထံမှ လာသည်ဟူသော နိမိတ်လက္ခဏာ မကင်းမဲ့ပါ။ စာတန်၏ ကျွန်ပြုခြင်းမှ ကျွန်ုပ်တို့ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်းသည် အံ့ဖွယ်အမှု တစ်ခုမဟုတ်ပါလော? စာတန်ကို ရန်ဘက်ပြုသောစိတ်သည် လူ့နှလုံးသားတွင် သဘာဝအလျောက် ရှိနေသောအရာ မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ကိန်းဝပ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ခေါင်းမာ၍ တယူသန်သော အလိုဆန္ဒ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံခဲ့ရသူတစ်ဦးသည် လွတ်မြောက်သွားပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ ဆွဲဆောင်မှုများထံ မိမိကိုယ်ကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ အပ်နှံလိုက်သောအခါ အံ့ဖွယ်အမှု တစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ ကြီးမားသော မိစ္ဆာအယူအောက်တွင် ရှိနေသူတစ်ဦးသည် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ သမ္မာတရားကို နားလည်လာသောအခါတွင်လည်း ထိုသို့ပင်ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် ပြောင်းလဲလာပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို ချစ်တတ်ရန်နှင့် ပညတ်တော်များကို စောင့်ရှောက်ရန် သင်ယူသည့်အခါတိုင်း "နှလုံးသစ်ကိုလည်း ငါပေးမည်။ စိတ်သစ်ကိုလည်း သင်တို့အတွင်း၌ ငါသွင်းမည်" ဟူသော ဘုရားသခင်၏ ကတိတော် ပြည့်စုံလာခြင်းဖြစ်သည်။ (ယေဇကျေလ ၃၆:၂၆) လူ့နှလုံးသားအတွင်း အပြောင်းအလဲနှင့် လူ့စရိုက်လက္ခဏာများ ပြောင်းလဲခြင်းသည် ဝိညာဉ်များကို ကယ်တင်ရန် လုပ်ဆောင်နေသော ထာဝရရှင်သန်နေသည့် ကယ်တင်ရှင်ကို ဖော်ပြသည့် အံ့ဖွယ်အမှုပင် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၌ တည်ကြည်သော အသက်တာသည် ကြီးမြတ်သော အံ့ဖွယ်အမှု တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဟောပြောရာတွင် ယခုရော အမြဲတစေပါ ထင်ရှားစေသင့်သည့် နိမိတ်မှာ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကြားနာသူတို့အတွက် အသစ်သော ဖန်ဆင်းခြင်းတန်ခိုး ဖြစ်စေမည့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် ကိန်းဝပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ သားတော် စေလွှတ်ခြင်းခံရမှုအပေါ် ကမ္ဘာကြီးရှေ့တွင် ဘုရားသခင် ပေးထားသော သက်သေဖြစ်သည်။

When the message of truth is presented in our day, there are many
who, like the Jews, cry, Show us a sign. Work us a miracle. Christ
wrought no miracle at the demand of the Pharisees. He wrought
no miracle in the wilderness in answer to Satan’s insinuations. He
does not impart to us power to vindicate ourselves or to satisfy the
demands of unbelief and pride. But the gospel is not without a sign
True Sign 353
of its divine origin. Is it not a miracle that we can break from the
bondage of Satan? Enmity against Satan is not natural to the human
heart; it is implanted by the grace of God. When one who has been
controlled by a stubborn, wayward will is set free, and yields himself
wholeheartedly to the drawing of God’s heavenly agencies, a miracle
is wrought; so also when a man who has been under strong delusion
comes to understand moral truth. Every time a soul is converted,
and learns to love God and keep His commandments, the promise of
God is fulflled, “A new heart also will I give you, and a new spirit
will I put within you.” Ezekiel 36:26. The change in human hearts,
the transformation of human characters, is a miracle that reveals an
ever-living Saviour, working to rescue souls. A consistent life in
Christ is a great miracle. In the preaching of the word of God, the
sign that should be manifest now and always is the presence of the
Holy Spirit, to make the word a regenerating power to those that
hear. This is God’s witness before the world to the divine mission of
His Son.

ယေရှုထံမှ နိမိတ်လက္ခဏာကို တောင်းဆိုသူများသည် မယုံကြည်မှုကြောင့် သူတို့၏ နှလုံးသားများ မာကျောနေသဖြင့် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာတွင် ဘုရားသခင်နှင့် တူညီသောအချက်ကို မမြင်နိုင်ကြပါ။ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်သည် ကျမ်းစာ၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သည်ကိုလည်း မမြင်လိုကြပါ။ သူဌေးကြီးနှင့် လာဇရု ပုံဥပမာတွင် ယေရှုက ဖာရိရှဲတို့အား "မောရှေ၏စကားနှင့် ပရောဖက်တို့၏စကားကို မနာယူလျှင်၊ သေခြင်းမှ ထမြောက်သောသူ ရှိသော်လည်း ထိုသူ၏စကားကို မနာယူကြ" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ (လုကာ ၁၆:၃၁) ကောင်းကင် သို့မဟုတ် မြေကြီးတွင် မည်သည့်နိမိတ်ကိုမျှ ပေးစေကာမူ သူတို့အတွက် အကျိုးရှိမည်မဟုတ်ပါ။

Those who desired a sign from Jesus had so hardened their hearts
in unbelief that they did not discern in His character the likeness of
God. They would not see that His mission was in fulfllment of the
Scriptures. In the parable of the rich man and Lazarus, Jesus said to
the Pharisees, “If they hear not Moses and the prophets, neither will
they be persuaded, though one rose from the dead.” Luke 16:31. No
sign that could be given in heaven or earth would beneft them.

ယေရှုသည် "စိတ်နှလုံးထဲ၌ ပြင်းစွာသက်ပြင်းချလျက်" ထိုအပြစ်ရှာသူများအုပ်စုထံမှ လှည့်ထွက်ကာ တပည့်တော်များနှင့်အတူ လှေထဲသို့ တစ်ဖန်ဝင်တော်မူ၏။ သူတို့သည် ဝမ်းနည်းစွာ ဆိတ်ဆိတ်နေလျက် အိုင်ကို တစ်ဖန်ကူးသွားကြပြန်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ထွက်ခွာလာခဲ့သည့် နေရာသို့ မပြန်ဘဲ၊ လူငါးထောင်ကို ကျွေးမွေးခဲ့သည့် နေရာအနီးရှိ ဗက်ဇဲဒမြို့ဘက်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်သို့ ရောက်သောအခါ ယေရှုက "ဖာရိရှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲတို့၏ တဆေးကို သတိပြု၍ ရှောင်ကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ယုဒလူများသည် မောရှေလက်ထက်ကတည်းက ပသခါပွဲကာလတွင် မိမိတို့အိမ်မှ တဆေးကို ဖယ်ရှားသည့် အလေ့အထ ရှိခဲ့ကြပြီး၊ တဆေးကို အပြစ်၏ ပုံဆောင်ချက်အဖြစ် မှတ်ယူရန် သင်ကြားခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သို့သော် တပည့်တော်များသည် ယေရှု၏ စကားကို နားမလည်ခဲ့ကြပါ။ မဂ္ဂဒလမှ ရုတ်တရက် ထွက်ခွာလာကြသဖြင့် မုန့်ယူဆောင်လာရန် မေ့လျော့ခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့တွင် မုန့်တစ်လုံးသာ ပါရှိသည်။ ထိုအခြေအနေကို ရည်ညွှန်း၍ ခရစ်တော်က ဖာရိရှဲ သို့မဟုတ် ဇဒ္ဒုကဲတို့ထံမှ မုန့်မဝယ်ရန် သတိပေးသည်ဟု သူတို့ နားလည်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း ကင်းမဲ့မှုနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာပိုင်းခြားနိုင်စွမ်း အားနည်းမှုတို့ကြောင့် ကိုယ်တော်၏ စကားတော်များကို အလားတူ လွဲမှားစွာ နားလည်မှုများ မကြာခဏ ရှိခဲ့သည်။ ယခုတွင် ယေရှုသည် ငါးအနည်းငယ်နှင့် မုန့်အနည်းငယ်ဖြင့် လူထောင်ပေါင်းများစွာကို ကျွေးမွေးခဲ့သူဖြစ်ပါလျက်၊ ထိုကဲ့သို့သော လေးနက်သည့် သတိပေးချက်တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အစားအစာကိုသာ ရည်ညွှန်းသည်ဟု ထင်မှတ်နေကြခြင်းအတွက် သူတို့အား ဆုံးမတော်မူ၏။ ဖာရိရှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲတို့၏ လှည့်ဖျားတတ်သော ဆင်ခြေဆင်လက်များသည် တပည့်တော်များအား မယုံကြည်မှု တဆေးဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားစေပြီး၊ ခရစ်တော်၏ အမှုတော်များကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ထင်မြင်စေမည့် အန္တရာယ် ရှိနေခဲ့သည်။

Jesus “sighed deeply in His spirit,” and, turning from the group
of cavilers, re-entered the boat with His disciples. In sorrowful
silence they again crossed the lake. They did not, however, return to
the place they had left, but directed their course toward Bethsaida,
near where the fve thousand had been fed. Upon reaching the farther
side, Jesus said, “Take heed and beware of the leaven of the Pharisees
and of the Sadducees.” The Jews had been accustomed since the [408]
days of Moses to put away leaven from their houses at the Passover
season, and they had thus been taught to regard it as a type of sin. Yet
the disciples failed to understand Jesus. In their sudden departure
from Magdala they had forgotten to take bread, and they had with
them only one loaf. To this circumstance they understood Christ to
refer, warning them not to buy bread of a Pharisee or a Sadducee.
Their lack of faith and spiritual insight had often led them to similar
354 The Desire of Ages
misconception of His words. Now Jesus reproved them for thinking
that He who had fed thousands with a few fshes and barley loaves
could in that solemn warning have referred merely to temporal food.
There was danger that the crafty reasoning of the Pharisees and the
Sadducees would leaven His disciples with unbelief, causing them
to think lightly of the works of Christ.

တပည့်တော်များသည် သူတို့၏ အရှင်သခင်အနေဖြင့် ကောင်းကင်မှ နိမိတ်လက္ခဏာကို ပေးသင့်သည်ဟု ထင်မြင်လေ့ရှိကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဤအမှုကို ပြုနိုင်စွမ်းရှိပြီး ထိုသို့သော နိမိတ်သည် ရန်သူများကို နှုတ်ဆိတ်သွားစေလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုအပြစ်ရှာသူများ၏ လျှို့ဝှက်မှုကို မမြင်နိုင်ခဲ့ကြပါ။ လပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက် "လူအစုအဝေးကြီးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နင်းမိမတတ် စုဝေးနေကြစဉ်" ယေရှုသည် ထိုသွန်သင်ချက်ကိုပင် တစ်ဖန် ထပ်မံမိန့်ကြားခဲ့သည်။ "ရှေးဦးစွာ မိမိတပည့်တော်တို့အား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ လျှို့ဝှက်ခြင်းတည်းဟူသော ဖာရိရှဲတို့၏ တဆေးကို သတိပြု၍ ရှောင်ကြလော့။" (လုကာ ၁၂:၁)

The disciples were inclined to think that their Master should have
granted the demand for a sign in the heavens. They believed that He
was fully able to do this, and that such a sign would put His enemies
to silence. They did not discern the hypocrisy of these cavilers.
Months afterward, “when there were gathered together an innumerable multitude of people, insomuch that they trode one upon
another,” Jesus repeated the same teaching. “He began to say unto
His disciples frst of all, Beware ye of the leaven of the Pharisees,
which is hypocrisy.” Luke 12:1.

မုန့်ညက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သော တဆေးသည် မသိမသာ လုပ်ဆောင်ကာ မုန့်ညက်တစ်ခုလုံးကို ၎င်း၏ သဘာဝအတိုင်း ပြောင်းလဲစေသည်။ ထို့အတူ လျှို့ဝှက်ခြင်းကို နှလုံးသားထဲတွင် ရှိနေခွင့်ပြုလျှင် ၎င်းသည် စရိုက်လက္ခဏာနှင့် အသက်တာ တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားစေသည်။ ဖာရိရှဲတို့၏ လျှို့ဝှက်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ ထင်ရှားသော ဥပမာတစ်ခုမှာ၊ ဗိမာန်တော်သို့ ရက်ရောစွာ လှူဒါန်းသည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် မိဘအပေါ် ဝတ္တရားပျက်ကွက်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားသော "ကောဗန်" (Corban) အလေ့အထကို ခရစ်တော်က ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကျမ်းပြုဆရာများနှင့် ဖာရိရှဲတို့သည် လှည့်ဖျားတတ်သော မူဝါဒများကို သွတ်သွင်းနေကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အယူဝါဒများ၏ စစ်မှန်သော လားရာကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ အခွင့်အရေးရတိုင်း ကြားနာသူတို့၏ စိတ်ထဲသို့ လိမ္မာပါးနပ်စွာ ထည့်သွင်းပေးကြသည်။ ထိုမှားယွင်းသော မူဝါဒများကို တစ်ကြိမ် လက်ခံလိုက်သည်နှင့် မုန့်ညက်ထဲရှိ တဆေးကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ကာ စရိုက်လက္ခဏာကို ပျံ့နှံ့ပြောင်းလဲစေတော့သည်။ ထိုသို့သော လှည့်ဖျားတတ်သည့် သွန်သင်မှုများကြောင့်ပင် လူတို့သည် ခရစ်တော်၏ စကားတော်များကို လက်ခံရန် ခက်ခဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။

The leaven placed in the meal works imperceptibly, changing the
whole mass to its own nature. So if hypocrisy is allowed to exist in
the heart, it permeates the character and the life. A striking example
of the hypocrisy of the Pharisees, Christ had already rebuked in
denouncing the practice of “Corban,” by which a neglect of flial
duty was concealed under a pretense of liberality to the temple. The
scribes and Pharisees were insinuating deceptive principles. They
concealed the real tendency of their doctrines, and improved every
occasion to instill them artfully into the minds of their hearers. These
false principles, when once accepted, worked like leaven in the meal,
permeating and transforming the character. It was this deceptive
teaching that made it so hard for the people to receive the words of
Christ.

ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို မိမိတို့၏ အပြုအမူများနှင့် ကိုက်ညီစေရန် နည်းမျိုးစုံဖြင့် ရှင်းလင်းတင်ပြရန် ကြိုးစားနေသူများမှတစ်ဆင့် ထိုကဲ့သို့သော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုများ လုပ်ဆောင်နေပါသည်။ ထိုလူတန်းစားသည် ပညတ်တော်ကို ဗြောင်ကျကျ မတိုက်ခိုက်သော်လည်း၊ ပညတ်တော်၏ မူဝါဒများကို ထိခိုက်စေမည့် မှန်းဆချက် သီအိုရီများကို တင်ပြကြသည်။ ပညတ်တော်၏ တန်ခိုးကို ပျက်ပြားစေရန် သူတို့ ရှင်းပြကြသည်။

The same influences are working today through those who try to
explain the law of God in such a way as to make it conform to their
practices. This class do not attack the law openly, but put forward
[409] speculative theories that undermine its principles. They explain it so
as to destroy its force.

ဖာရိရှဲတို့၏ လျှို့ဝှက်မှုမှာ မိမိကိုယ်ကို အကျိုးရှာခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ခြင်းသည် သူတို့အသက်တာ၏ ရည်မှန်းချက် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာကြောင့်ပင် သူတို့သည် ကျမ်းစာကို လွဲမှားစွာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ခြင်း၊ အလွဲသုံးစားပြုခြင်းများ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပြီး၊ ခရစ်တော်၏ အမှုတော် ရည်ရွယ်ချက်ကို မမြင်နိုင်အောင် ကွယ်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသိမ်မွေ့သော မကောင်းမှုသည် ခရစ်တော်၏ တပည့်တော်များပင် စွဲလန်းမိမည့် အန္တရာယ် ရှိနေခဲ့သည်။ ယေရှု၏ နောက်လိုက်များအဖြစ် မိမိတို့ကိုယ်ကို သတ်မှတ်ထားသော်လည်း၊ ကိုယ်တော့်တပည့်ဖြစ်ရန် အလုံးစုံကို မစွန့်လွှတ်နိုင်သူများသည် ဖာရိရှဲတို့၏ ဆင်ခြေဆင်လက်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို များစွာခံရသည်။ သူတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် မယုံကြည်မှုကြားတွင် မကြာခဏ တုန်လှုပ်နေတတ်ကြပြီး၊ ခရစ်တော်၌ ဝှက်ထားသော ပညာရတနာများကို မပိုင်းခြားနိုင်ကြပါ။ တပည့်တော်များသည်ပင် အပြင်ပန်းအားဖြင့် ယေရှုအတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ နှလုံးသားထဲတွင်မူ မိမိတို့အတွက် ကြီးကျယ်သောအရာများကို ရှာဖွေခြင်း မရပ်တန့်သေးပါ။ မည်သူသည် အကြီးမြတ်ဆုံး ဖြစ်သနည်းဟူသော အငြင်းပွားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် စိတ်ဓာတ်မှာ ထိုစိတ်ဓာတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည်ပင် သူတို့နှင့် ခရစ်တော်ကြားတွင် အဟန့်အတား ဖြစ်စေခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့် အမှုတော်အပေါ် စာနာမှု နည်းပါးစေကာ၊ ရွေးနှုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ နက်နဲမှုကို နားလည်ရန် နှေးကွေးစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ တဆေးကို ၎င်း၏အလုပ် ပြီးမြောက်အောင် ထားရှိလျှင် ပုပ်သိုးပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေသကဲ့သို့၊ စွဲလန်းနေသော မိမိကိုယ်ကို အကျိုးရှာသည့် စိတ်ဓာတ်သည်လည်း ဝိညာဉ်ကို ညစ်ညူးပျက်စီးစေသည်။

The hypocrisy of the Pharisees was the product of self-seeking.
The glorifcation of themselves was the object of their lives. It was
this that led them to pervert and misapply the Scriptures, and blinded
them to the purpose of Christ’s mission. This subtle evil even the
disciples of Christ were in danger of cherishing. Those who classed
True Sign 355
themselves with the followers of Jesus, but who had not left all in
order to become His disciples, were influenced in a great degree by
the reasoning of the Pharisees. They were often vacillating between
faith and unbelief, and they did not discern the treasures of wisdom
hidden in Christ. Even the disciples, though outwardly they had
left all for Jesus’ sake, had not in heart ceased to seek great things
for themselves. It was this spirit that prompted the strife as to who
should be greatest. It was this that came between them and Christ,
making them so little in sympathy with His mission of self-sacrifce,
so slow to comprehend the mystery of redemption. As leaven, if left
to complete its work, will cause corruption and decay, so does the
self-seeking spirit, cherished, work the deflement and ruin of the
soul.

ယနေ့ခေတ် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များကြားတွင်လည်း ရှေးကကဲ့သို့ပင် ထိုသိမ်မွေ့၍ လှည့်ဖျားတတ်သော အပြစ်သည် မည်မျှ ကျယ်ပြန့်နေပါသနည်း! ခရစ်တော်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမှုဆောင်ခြင်း၊ အချင်းချင်း ပေါင်းသော်ခြင်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်လိုသော လျှို့ဝှက်ဆန္ဒကြောင့် မကြာခဏ ပျက်စီးရတတ်ပါသည်။ မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလိုသောစိတ်နှင့် လူသားတို့၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို တောင့်တသောစိတ်သည် မည်မျှ အသင့်ရှိနေပါသနည်း! ဘုရားသခင် သတ်မှတ်ထားသော လမ်းထက် ပိုမိုလွယ်ကူသော လမ်းကို ရှာလိုသော မိမိကိုယ်ကို ချစ်သည့်စိတ်သည်ပင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်ချက်များအစား လူသားတို့၏ သီအိုရီများနှင့် ရိုးရာအစဉ်အလာများကို အစားထိုးစေခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ တပည့်တော်များအား "ဖာရိရှဲတို့၏ တဆေးကို သတိပြု၍ ရှောင်ကြလော့" ဟု သတိပေးစကား မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

Among the followers of our Lord today, as of old, how
widespread is this subtle, deceptive sin! How often our service
to Christ, our communion with one another, is marred by the secret
desire to exalt self! How ready the thought of self-gratulation, and
the longing for human approval! It is the love of self, the desire for
an easier way than God has appointed that leads to the substitution
of human theories and traditions for the divine precepts. To His own
disciples the warning words of Christ are spoken, “Take heed and
beware of the leaven of the Pharisees.”

ခရစ်တော်၏ ဘာသာတရားသည် စစ်မှန်သော ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်အတွက် ထက်သန်သောစိတ်သည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်မှ ကိန်းဝပ်စေသော စေ့ဆော်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ ဝိညာဉ်တော်၏ ထိရောက်သော လုပ်ဆောင်မှုဖြင့်သာ ထိုစေ့ဆော်ချက်ကို ကိန်းဝပ်စေနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့်သာ မိမိကိုယ်ကို အကျိုးရှာခြင်းနှင့် လျှို့ဝှက်ခြင်းကို မောင်းထုတ်နိုင်သည်။ ဤအပြောင်းအလဲသည် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်ရွက်မှု၏ နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံသော ယုံကြည်ခြင်းသည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှုနှင့် အယောင်ဆောင်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဘုန်းကို မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ရှာဖွေစေသောအခါ၊ ထိုယုံကြည်ခြင်းသည် မှန်ကန်သော လမ်းစဉ်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနိုင်သည်။ "အဖ၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ချီးမြှောက်တော်မူပါ" (ယောဟန် ၁၂:၂၈) ဟူသော စကားသည် ခရစ်တော် အသက်တာ၏ အဓိက သော့ချက်ဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော့်နောက်သို့ လိုက်ပါက ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့ အသက်တာ၏ အဓိက သော့ချက် ဖြစ်လာပါလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား "ကိုယ်တော် ကျင့်တော်မူသကဲ့သို့ ကျင့်ရမည်" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့ပြီး "ငါတို့သည် ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်လျှင်၊ ထိုသို့သောအားဖြင့် ကိုယ်တော်ကို သိသည်ဟု သိနိုင်ကြ၏။" (၁ ယောဟန် ၂:၆၊ ၃)

The religion of Christ is sincerity itself. Zeal for God’s glory
is the motive implanted by the Holy Spirit; and only the effectual
working of the Spirit can implant this motive. Only the power of
God can banish self-seeking and hypocrisy. This change is the sign
of His working. When the faith we accept destroys selfshness and
pretense, when it leads us to seek God’s glory and not our own, we
may know that it is of the right order. “Father, glorify Thy name”
(John 12:28), was the keynote of Christ’s life, and if we follow Him,
this will be the keynote of our life. He commands us to “walk, even
as He walked;” and “hereby we do know that we know Him, if we
keep His commandments.” 1 John 2:6, 3.