Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း ၂၈—ပင်ပန်းခက်ခဲစွာ လုပ်ဆောင်ရသောနေ့ရက်များ

[291] Chapter 28—Days of Toil and Trial

ဤအခန်းသည် တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၉:၂၁-၄၁၊ ၂၀:၁ အပေါ် အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on Acts 19:21-41; 20:1.

ဧဖက်မြို့သည် ပေါလု၏အမှုတော်လုပ်ငန်းအတွက် သုံးနှစ်ကျော်ကြာ ဗဟိုဌာနဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ရှင်သန်ထွန်းကားသော အသင်းတော်တစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဤမြို့မှတစ်ဆင့် ဧဝံဂေလိတရားသည် အာရှပြည်နယ်တစ်ခွင်ရှိ ယုဒလူများနှင့် တပါးအမျိုးသားများကြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

For over three years Ephesus was the center of Paul’s work.
A flourishing church was raised up here, and from this city the
gospel spread throughout the province of Asia, among both Jews
and Gentiles.

တမန်တော်ကြီးသည် အခြားသော သာသနာပြုခရီးစဉ်တစ်ခုအတွက် အချိန်အတန်ကြာ ကြံစည်နေခဲ့သည်။ သူက “ငါသည် မာကေဒေါနိပြည်နှင့် အခါယပြည်တို့သို့ ရှောက်သွားပြီးမှ၊ ယေရုရှလင်မြို့သို့ သွားမည်ဟု စိတ်ထဲ၌ အကြံရှိ၍၊ ငါသည် ထိုမြို့သို့ ရောက်ပြီးလျှင် ရောမမြို့ကိုလည်း မြင်ရမည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဤအစီအစဉ်နှင့်အညီ “မိမိအား လုပ်ကျွေးသောသူနှစ်ယောက်တည်းဟူသော တိမောသေနှင့် ဧရတ္တုတို့ကို မာကေဒေါနိပြည်သို့ စေလွှတ်” ခဲ့သည်။ သို့သော် ဧဖက်မြို့ရှိ အမှုတော်လုပ်ငန်းတွင် မိမိရှိနေရန် လိုအပ်သေးသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့ ကျော်လွန်သည်အထိ နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

The apostle had now for some time been contemplating another
missionary journey. He “purposed in the spirit, when he had passed
through Macedonia and Achaia, to go to Jerusalem, saying, After
I have been there, I must also see Rome.” In harmony with this
plan “he sent into Macedonia two of them that ministered unto him,
Timotheus and Erastus;” but feeling that the cause in Ephesus still
demanded his presence, he decided to remain until after Pentecost.
An event soon occurred, however, which hastened his departure.

သို့သော်လည်း မကြာမီတွင် သူ၏ထွက်ခွာမှုကို မြန်ဆန်စေသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ဧဖက်မြို့တွင် ဒေဝီဒိုင်ယာနာ (Diana) နတ်သမီးကို ဂုဏ်ပြုသော အထူးပွဲတော်များကို တစ်နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ် ကျင်းပလေ့ရှိသည်။ ထိုပွဲတော်များသည် ပြည်နယ်အရပ်ရပ်မှ လူအမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် ပွဲလမ်းသဘင်များကို အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားစွာ ဆင်နွှဲကြသည်။

Once a year, special ceremonies were held at Ephesus in honor
of the goddess Diana. These attracted great numbers of people from
[292] all parts of the province. Throughout this period, festivities were
conducted with the utmost pomp and splendor.

ဤပျော်ပွဲရွှင်ပွဲရာသီသည် ယုံကြည်ခြင်းသို့ အသစ်ရောက်ရှိလာသူများအတွက် ခက်ခဲသောအချိန် ဖြစ်ခဲ့သည်။ တုရန္နု၏ကျောင်းတွင် စုဝေးကြသော ယုံကြည်သူအုပ်စုသည် ပွဲတော်၏ တပျော်တပါးသီဆိုသံများကြားတွင် သဟဇာတမဖြစ်သော အသံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး၊ ကဲ့ရဲ့ရှုံ့ချခြင်းနှင့် စော်ကားခြင်းများကို အလူးအလဲ ခံခဲ့ကြရသည်။ ပေါလု၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများသည် မိစ္ဆာနတ်ကိုးကွယ်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ခဲ့ပြီး၊ ရလဒ်အနေဖြင့် အမျိုးသားပွဲတော်သို့ တက်ရောက်သူဦးရေနှင့် ကိုးကွယ်သူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။ သူ၏သွန်သင်ချက်များ၏ သြဇာညောင်းမှုသည် အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲလာသူများထက်ပင် ကျော်လွန်ခဲ့သည်။ အသစ်သော အယူဝါဒများကို လူသိရှင်ကြား လက်မခံသေးသူ အများအပြားပင် အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းလာကြပြီး သူတို့၏ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားများအပေါ် ယုံကြည်ကိုးစားမှု ကင်းမဲ့သွားကြသည်။

This gala season was a trying time for those who had newly
come to the faith. The company of believers who met in the school
of Tyrannus were an inharmonious note in the festive chorus, and
ridicule, reproach, and insult were freely heaped upon them. Paul’s
labors had given the heathen worship a telling blow, in consequence
of which there was a perceptible falling off in the attendance at
the national festival and in the enthusiasm of the worshipers. The
influence of his teachings extended far beyond the actual converts
to the faith. Many who had not openly accepted the new doctrines
became so far enlightened as to lose all confdence in their heathen
gods.

မကျေနပ်မှုဖြစ်စေသော အခြားအကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ ဧဖက်မြို့တွင် ဒိုင်ယာနာနတ်ကွန်းပုံစံငယ်များနှင့် ရုပ်တုငယ်များကို ထုလုပ်ရောင်းချခြင်းဖြင့် ကြီးပွားချမ်းသာသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ထိုလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ပတ်သက်သူများသည် သူတို့၏အမြတ်အစွန်းများ လျော့နည်းလာသည်ကို တွေ့ရသောအခါ၊ ဤမလိုလားအပ်သော အပြောင်းအလဲမှာ ပေါလု၏လုပ်ဆောင်ချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။

There existed also another cause of dissatisfaction. An extensive
and proftable business had grown up at Ephesus from the manufacture and sale of small shrines and images, modeled after the temple
198
Days of Toil and Trial 199
and the image of Diana. Those interested in this industry found
their gains diminishing, and all united in attributing the unwelcome
change to Paul’s labors.

ငွေဖြင့် နတ်ကွန်းငယ်များကို ပြုလုပ်သော ဒေမေတရိ (Demetrius) အမည်ရှိသောသူသည် မိမိ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို စုရုံးစေပြီး “အချင်းလူတို့၊ ဤလုပ်ငန်းအားဖြင့် ငါတို့၌ စည်းစိမ်ရှိသည်ကို သင်တို့သိကြ၏။ ယခုတွင် ဤပေါလုသည် ဧဖက်မြို့၌သာမက အာရှပြည်တစ်ခွင်လုံး၌ လူများစွာတို့ကို ဖျောင်းဖျနားချ၍၊ လက်ဖြင့်လုပ်သော ဘုရားတို့သည် ဘုရားမဟုတ်ဟု ဆိုလျက် လူအများတို့ကို လမ်းလွဲစေသည်ကို သင်တို့မြင်၍ ကြားရကြ၏။ သို့ဖြစ်၍ ငါတို့၏လုပ်ငန်းသည် အသရေပျက်ရုံမက၊ အာရှပြည်တစ်ခွင်နှင့် လောကီနိုင်ငံလုံး ကိုးကွယ်သော ဒေဝီဒိုင်ယာနာ၏ ဗိမာန်တော်ကိုလည်း ပမာဏမပြုဘဲနေ၍၊ သူ၏ဘုန်းအာနုဘော်သည် ပျက်စီးမည်ကို စိုးရိမ်ရသည်” ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။ ဤစကားများသည် လူတို့၏ ဒေါသစိတ်ကို နိုးကြွစေခဲ့သည်။ “သူတို့သည် ဒေါသအမျက်နှင့် ပြည့်သဖြင့်၊ ဧဖက်လူတို့၏ ဒိုင်ယာနာသည် ကြီးမြတ်တော်မူ၏ဟု ဟစ်ကြော်ကြ၏။”

Demetrius, a manufacturer of silver shrines, calling together the
workmen of his craft, said: “Sirs, ye know that by this craft we have
our wealth. Moreover ye see and hear, that not alone at Ephesus,
but almost throughout all Asia, this Paul hath persuaded and turned
away much people, saying that they be no gods, which are made
with hands: so that not only this our craft is in danger to be set at
nought; but also that the temple of the great goddess Diana should [293]
be despised, and her magnifcence should be destroyed, whom all
Asia and the world worshipeth.” These words roused the excitable
passions of the people. “They were full of wrath, and cried out,
saying, Great is Diana of the Ephesians.”

ဤစကားသံသည် မြို့တစ်ပြင်လုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ “မြို့တစ်မြို့လုံး ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားလေ၏။” ပေါလုကို လိုက်လံရှာဖွေကြသော်လည်း တမန်တော်ကြီးကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပါ။ အန္တရာယ်ရှိနေကြောင်း သတိပေးချက်ရရှိထားသော ညီအစ်ကိုများသည် သူ့ကို ထိုနေရာမှ အလျင်အမြန် ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များသည် တမန်တော်ကြီးကို စောင့်ရှောက်ရန် စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူ အာဇာနည်အဖြစ် အသေခံရမည့်အချိန် မရောက်သေးပေ။

A report of this speech was rapidly circulated. “The whole city
was flled with confusion.” Search was made for Paul, but the apostle
was not to be found. His brethren, receiving an intimation of the
danger, had hurried him from the place. Angels of God had been
sent to guard the apostle; his time to die a martyr’s death had not yet
come.

ဒေါသထွက်နေသော လူအုပ်သည် ပေါလုကို ရှာမတွေ့သောအခါ “ပေါလု၏ အပေါင်းအဖော်ဖြစ်သော မာကေဒေါနိလူ ဂါယုနှင့် အာရိတ္တာခု” တို့ကို ဖမ်းဆီးပြီး “တညီတညွတ်တည်း ဇာတ်ရုံထဲသို့ ပြေးဝင်ကြ၏။”

Failing to fnd the object of their wrath, the mob seized “Gaius
and Aristarchus, men of Macedonia, Paul’s companions in travel,”
and with these “they rushed with one accord into the theater.”

ပေါလု ပုန်းအောင်းနေသောနေရာမှာ မဝေးလှသဖြင့် မိမိ၏ချစ်လှစွာသော ညီအစ်ကိုများ အန္တရာယ်ကြုံနေရကြောင်းကို မကြာမီ သိရှိခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ဘေးကင်းရေးကို မငဲ့ကွက်ဘဲ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေသော လူအုပ်ကို စကားပြောရန် ဇာတ်ရုံထဲသို့ ချက်ချင်းသွားလိုခဲ့သည်။ သို့သော် “တပည့်တော်တို့သည် သူ့ကို မသွားစေကြ။” ဂါယုနှင့် အာရိတ္တာခုတို့သည် လူအုပ် အဓိကရှာနေသောသူများ မဟုတ်သဖြင့် သူတို့အတွက် ကြီးလေးသော အန္တရာယ်ရှိမည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြပေ။ သို့သော် တမန်တော်ကြီး၏ ဖြူဖျော့ပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရပါက လူအုပ်၏ အဆိုးရွားဆုံးသော ဒေါသကို ချက်ချင်းနိုးကြွစေမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ရန်မှာ လူသားချင်းအနေဖြင့် အနည်းငယ်မျှ အခွင့်အရေးရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

Paul’s place of concealment was not far distant, and he soon
learned of the peril of his beloved brethren. Forgetful of his own
safety, he desired to go at once to the theater to address the rioters.
But “the disciples suffered him not.” Gaius and Aristarchus were
not the prey the people sought; no serious harm to them was apprehended. But should the apostle’s pale, care-worn face be seen, it
would arouse at once the worst passions of the mob and there would
not be the least human possibility of saving his life.

ပေါလုသည် လူအုပ်ရှေ့တွင် သမ္မာတရားကို ခုခံကာကွယ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ဇာတ်ရုံထဲမှ သတိပေးချက်တစ်ခုကြောင့် တားဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ “မိမိနှင့် အကျွမ်းတဝင်ရှိသော အာရှပြည်မင်းအချို့တို့သည် ဇာတ်ရုံထဲသို့ ကိုယ်တိုင်မဝင်ပါနှင့်ဟု တောင်းပန်လျက် သူ့ထံသို့ စေလွှတ်ကြ၏။”

Paul was still eager to defend the truth before the multitude, but
he was at last deterred by a message of warning from the theater.
“Certain of the chief of Asia, which were his friends, sent unto him,
desiring him that he would not adventure himself into the theater.”

ဇာတ်ရုံအတွင်းရှိ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာခဲ့သည်။ “အချို့က တစ်မျိုး၊ အချို့ကတစ်ဖုံ ဟစ်ကြော်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုလူစုသည် ရှုပ်ထွေးလျက်ရှိ၍၊ အဘယ်ကြောင့် စုဝေးကြသည်ကို လူအများစုက မသိကြချေ။”

The tumult in the theater was continually increasing. “Some ... [294]
cried one thing, and some another: for the assembly was confused;
and the more part knew not wherefore they were come together.”
200 The Acts of the Apostles

ပေါလုနှင့် သူ၏အပေါင်းအဖော်အချို့မှာ ဟေဗြဲနွယ်ဖွားများဖြစ်သည့်အတွက်၊ ယုဒလူများသည် မိမိတို့မှာ ပေါလုနှင့် သူ၏လုပ်ငန်းကို ထောက်ခံသူများမဟုတ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသလိုကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လူအုပ်ရှေ့တွင် ရှင်းပြနိုင်ရန် သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ကို ရှေ့ထုတ်ခဲ့ကြသည်။ ရွေးချယ်ခံရသူမှာ ပန်းဘဲသမား အလက်ဇန္ဒြား (Alexander) ဖြစ်ပြီး၊ နောင်တွင် ပေါလုက သူ့ကို မိမိအပေါ် အလွန်ဆိုးသွမ်းခဲ့သူအဖြစ် ရည်ညွှန်းခဲ့သည် (တိမောသေဒုတိယစောင် ၄:၁၄)။ အလက်ဇန္ဒြားသည် အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လူအုပ်၏ဒေါသကို ပေါလုနှင့် သူ၏အပေါင်းအဖော်များအပေါ်သို့သာ လွှဲပြောင်းပေးရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် လူအုပ်သည် အလက်ဇန္ဒြားမှာ ယုဒလူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသောအခါ သူ့ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ကြပြီး၊ “နှစ်နာရီခန့်မျှ တညီတညွတ်တည်း၊ ဧဖက်လူတို့၏ ဒိုင်ယာနာသည် ကြီးမြတ်တော်မူ၏ဟု ဟစ်ကြော်ကြလေ၏။”

The fact that Paul and some of his companions were of Hebrew
extraction made the Jews anxious to show plainly that they were
not sympathizers with him and his work. They therefore brought
forward one of their own number to set the matter before the people.
The speaker chosen was Alexander, one of the craftsmen, a coppersmith, to whom Paul afterward referred as having done him much
evil. 2 Timothy 4:14. Alexander was a man of considerable ability,
and he bent all his energies to direct the wrath of the people exclusively against Paul and his companions. But the crowd, seeing that
Alexander was a Jew, thrust him aside, and “all with one voice about
the space of two hours cried out, Great is Diana of the Ephesians.”

နောက်ဆုံးတွင် အလွန်အမင်း မောပန်းသွားသောအခါ သူတို့ အော်ဟစ်ခြင်းရပ်သွားပြီး ခေတ္တမျှ ငြိမ်သက်သွားသည်။ ထိုအခါ မြို့စာရေးကြီးသည် လူအုပ်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရယူပြီး မိမိ၏ ရာထူးအာဏာဖြင့် စကားပြောဆိုခွင့် ရခဲ့သည်။ သူသည် လူတို့၏ အခြေအနေကို နားလည်ပေးရင်း၊ ယခုကဲ့သို့ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ရန် အကြောင်းမရှိကြောင်း ရှင်းပြခဲ့သည်။ သူသည် လူတို့၏ ဆင်ခြင်တုံတရားကို ကိုးကား၍ “ဧဖက်လူတို့၊ ဧဖက်မြို့သည် ကြီးမြတ်သော ဒေဝီဒိုင်ယာနာကိုလည်းကောင်း၊ ဂျူပီတာ (Jupiter) ထံမှ ကျဆင်းလာသော ရုပ်တုတော်ကိုလည်းကောင်း ကိုးကွယ်သောမြို့ ဖြစ်သည်ကို မသိသောသူ မည်သူရှိသနည်း။ ဤအရာများကို မည်သူမျှ ငြင်းခုံ၍မရသောကြောင့် သင်တို့သည် ငြိမ်သက်စွာနေသင့်ပြီး အဆင်ခြင်မဲ့စွာ ဘာမျှမပြုလုပ်သင့်ပေ။ သင်တို့သည် ဤလူတို့ကို ဖမ်းဆီးလာသော်လည်း၊ သူတို့သည် ဗိမာန်တော်ကို လုယက်သူများ မဟုတ်သကဲ့သို့ သင်တို့၏ ဒေဝီကိုလည်း ကဲ့ရဲ့ပြောဆိုသူများ မဟုတ်ကြ။ သို့ဖြစ်၍ ဒေမေတရိနှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များတွင် တစ်စုံတစ်ဦးအပေါ် အမှုရှိလျှင် တရားရုံးများ ဖွင့်ထားလျက်ရှိပြီး၊ ဘုရင်ခံများလည်း ရှိကြ၏။ သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တရားစွဲဆိုကြပါစေ။ သို့သော် အခြားကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ မေးမြန်းလိုပါက ဥပဒေနှင့်အညီ စည်းဝေးသောအဖွဲ့တွင် ဆုံးဖြတ်ရမည်။ အကြောင်းမူကား ယနေ့ ဖြစ်ပွားသော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုအတွက် ငါတို့တွင် ရှင်းပြစရာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အမှုစစ်ဆေးခံရမည့် အန္တရာယ်ရှိနေသည်။ ဤသို့ပြောဆိုပြီးနောက် သူသည် လူအုပ်ကို ပြန်လွှတ်လိုက်လေ၏။”

At last, from sheer exhaustion, they ceased, and there was a momentary silence. Then the recorder of the city arrested the attention
of the crowd, and by virtue of his offce obtained a hearing. He met
the people on their own ground and showed that there was no cause
for the present tumult. He appealed to their reason. “Ye men of
Ephesus,” he said, “what man is there that knoweth not how that
the city of the Ephesians is a worshiper of the great goddess Diana,
and of the image which fell down from Jupiter? Seeing then that
these things cannot be spoken against, ye ought to be quiet, and to
do nothing rashly. For ye have brought hither these men, which are
[295] neither robbers of churches, nor yet blasphemers of your goddess.
Wherefore if Demetrius, and the craftsmen which are with him, have
a matter against any man, the law is open, and there are deputies: let
them implead one another. But if ye inquire anything concerning
other matters, it shall be determined in a lawful assembly. For we
are in danger to be called in question for this day’s uproar, there
being no cause whereby we may give an account of this concourse.

And when he had thus spoken, he dismissed the assembly.”

ဒေမေတရိသည် သူ၏မိန့်ခွန်းတွင် “ငါတို့၏ လုပ်ငန်းသည် အန္တရာယ်ရှိသည်” ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဤစကားများသည် ဧဖက်မြို့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှု၏ စစ်မှန်သော အကြောင်းရင်းကို ဖော်ပြနေပြီး၊ တမန်တော်များ၏ လုပ်ငန်းတွင် နောက်ဆက်တွဲပါလာသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု အများအပြား၏ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ ဒေမေတရိနှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် ဧဝံဂေလိတရား သွန်သင်ဖြန့်ဝေခြင်းကြောင့် ရုပ်တုထုလုပ်ခြင်းလုပ်ငန်းမှာ အန္တရာယ်ရှိလာသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ကြသည်။ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လက်မှုပညာသည်များ၏ ဝင်ငွေမှာ ထိခိုက်လာသဖြင့်၊ ထိုအကြောင်းကြောင့် သူတို့သည် ပေါလုအပေါ် အပြင်းထန်ဆုံးသော ကန့်ကွက်မှုကို လှုံ့ဆော်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

In his speech Demetrius had said, “This our craft is in danger.”
These words reveal the real cause of the tumult at Ephesus, and also
the cause of much of the persecution which followed the apostles
in their work. Demetrius and his fellow craftsmen saw that by the
teaching and spread of the gospel the business of image making
was endangered. The income of pagan priests and artisans was at
stake, and for this reason they aroused against Paul the most bitter
opposition.
Days of Toil and Trial 201

 

မြို့စာရေးကြီးနှင့် အခြားအဆင့်မြင့်အရာရှိများ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်သည် ပေါလုအား ဥပဒေနှင့်မညီသော လုပ်ရပ်တစ်ခုမျှ မကျူးလွန်သူအဖြစ် လူအများရှေ့တွင် ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ မှားယွင်းသော အယူဝါဒနှင့် အယူသီးမှုများအပေါ် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ နောက်ထပ် အောင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ တမန်တော်ကို ကာကွယ်ရန်နှင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်နေသော လူအုပ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြီးမြတ်သော တရားသူကြီးတစ်ဦးကို ပေါ်ထွန်းစေခဲ့သည်။ ပေါလုသည် မိမိ၏အသက်ကို ဘေးကင်းစေခဲ့ပြီး၊ ဧဖက်မြို့ရှိ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုကြောင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ အသရေမပျက်ခဲ့သည့်အတွက် ဘုရားသခင်အပေါ် ကျေးဇူးတင်သောစိတ်နှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

The decision of the recorder and of others holding honorable
offces in the city had set Paul before the people as one innocent of
any unlawful act. This was another triumph of Christianity over error
and superstition. God had raised up a great magistrate to vindicate
His apostle and hold the tumultuous mob in check. Paul’s heart was
flled with gratitude to God that his life had been preserved and that
Christianity had not been brought into disrepute by the tumult at
Ephesus.

“ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှု ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက်၊ ပေါလုသည် တပည့်တော်တို့ကို ခေါ်ယူနှုတ်ဆက်ပြီးလျှင် မာကေဒေါနိပြည်သို့ သွားရန် ထွက်ခွာခဲ့သည်။” ဤခရီးတွင် သစ္စာရှိသော ဧဖက်ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးဖြစ်သည့် တုခိတ်နှင့် တရောဖိမ်တို့သည် သူနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့ကြသည်။

“After the uproar was ceased, Paul called unto him the disciples,
and embraced them, and departed for to go into Macedonia.” On [296]
this journey he was accompanied by two faithful Ephesian brethren,
Tychicus and Trophimus.

ဧဖက်မြို့တွင် ပေါလု၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ ထိုနေရာရှိ သူ၏ဓမ္မအမှုသည် မနားမနေ အားထုတ်ရသော၊ စမ်းသပ်မှုများစွာ ကြုံရသော၊ ပြင်းထန်သော စိတ်ဆင်းရဲမှုများ ခံစားရသော ကာလတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူသည် လူတို့အား လူသိရှင်ကြား၌လည်းကောင်း၊ အိမ်တိုင်ရာရောက်၌လည်းကောင်း၊ မျက်ရည်များစွာဖြင့် သွန်သင်သတိပေးခဲ့သည်။ သူ့ကို ဆန့်ကျင်ရန်နှင့် လူထု၏စိတ်ဓာတ်ကို လှုံ့ဆော်ရန် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံသော ယုဒလူများ၏ ဆန့်ကျင်မှုကို အမြဲတစေ ခံခဲ့ရသည်။

Paul’s labors in Ephesus were concluded. His ministry there had
been a season of incessant labor, of many trials, and of deep anguish.
He had taught the people in public and from house to house, with
many tears instructing and warning them. Continually he had been
opposed by the Jews, who lost no opportunity to stir up the popular
feeling against him.

ဤသို့ဖြင့် ဆန့်ကျင်မှုများကို တိုက်ခိုက်ရင်း၊ မနားမနေသော ဇွဲလုံ့လဖြင့် ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်းကို ရှေ့သို့တွန်းပို့ရင်း၊ ယုံကြည်ခြင်းတွင် နုနယ်သေးသော အသင်းတော်၏ အကျိုးစီးပွားကို စောင့်ရှောက်ရင်း၊ ပေါလုသည် သူ၏ဝိညာဉ်တွင် အသင်းတော်အားလုံးအတွက် လေးလံသော ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းထားခဲ့သည်။

And while thus battling against opposition, pushing forward with
untiring zeal the gospel work, and guarding the interests of a church
yet young in the faith, Paul was bearing upon his soul a heavy burden
for all the churches.

သူတည်ထောင်ခဲ့သော အသင်းတော်အချို့တွင် ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာသွားကြကြောင်း သတင်းများကြောင့် သူသည် ပြင်းစွာ ဝမ်းနည်းခဲ့ရသည်။ သူတို့အတွက် သူ၏ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများသည် အချည်းနှီးဖြစ်သွားမည်ကို သူစိုးရိမ်ခဲ့သည်။ သူ၏လုပ်ငန်းကို ဆန့်ကျင်ရန် အသုံးပြုသော နည်းလမ်းများကို သိရှိရသောအခါ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ စဉ်းစားခြင်းတို့ဖြင့် အိပ်စက်ခြင်းမရှိသော ညများစွာကို ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။ အခွင့်ရသည့်အခါတိုင်းနှင့် သူတို့၏ အခြေအနေက လိုအပ်သည့်အခါတိုင်း၊ အသင်းတော်များထံသို့ စာရေးသား၍ ပြစ်တင်မောင်မလည်းပြု၊ အကြံပေး၊ သတိပေး၊ အားပေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဤစာများတွင် တမန်တော်ကြီးသည် မိမိ၏ ကိုယ်တိုင်ခံစားရသော စမ်းသပ်မှုများအကြောင်း အလေးပေး မရေးသားသော်လည်း၊ ခရစ်တော်၏အမှုတော်တွင် သူ၏ကြိုးပမ်းမှုနှင့် ခံစားမှုများကို ရံဖန်ရံခါ တွေ့မြင်ရသည်။ ရိုက်နှက်ခံရခြင်း၊ ထောင်ကျခြင်း၊ အအေးဒဏ်၊ ငတ်မွတ်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်း၊ ကုန်းကြောင်းနှင့် ရေကြောင်း၌ ကြုံရသော ဘေးအန္တရာယ်များ၊ မြို့ထဲတွင်လည်းကောင်း၊ တောကန္တာရထဲတွင်လည်းကောင်း၊ မိမိ၏ အမျိုးသားချင်းများထံမှလည်းကောင်း၊ တပါးအမျိုးသားများထံမှလည်းကောင်း၊ ညီအစ်ကိုအတုအယောင်များထံမှလည်းကောင်း—ဤအရာအားလုံးကို ဧဝံဂေလိတရားအတွက် သူသည် သည်းခံခဲ့သည်။ သူသည် “အသရေဖျက်ခြင်း”၊ “ကဲ့ရဲ့ခြင်း” ကို ခံရပြီး၊ “လောက၏ အမှိုက်သရိုက်ကဲ့သို့” ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ “စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်း”၊ “ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း”၊ “ဘက်ပေါင်းစုံမှ နှိပ်စက်ခြင်း”၊ “နာရီတိုင်း အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရခြင်း”၊ “ယေရှုအတွက်ကြောင့် အမြဲတစေ သေခြင်းသို့ အပ်နှံခြင်း” တို့ကို ခံခဲ့ရသည်။

News of apostasy in some of the churches of his planting caused
him deep sorrow. He feared that his efforts in their behalf might
prove to be in vain. Many a sleepless night was spent in prayer and
earnest thought as he learned of the methods employed to counteract
his work. As he had opportunity and as their condition demanded, he
wrote to the churches, giving reproof, counsel, admonition, and encouragement. In these letters the apostle does not dwell on his own
trials, yet there are occasional glimpses of his labors and sufferings
in the cause of Christ. Stripes and imprisonment, cold and hunger
and thirst, perils by land and by sea, in the city and in the wilderness, from his own countrymen, from the heathen, and from false
brethren—all this he endured for the sake of the gospel. He was “defamed,” “reviled,” made “the offscouring of all things,“ “perplexed,” [297]
“persecuted,” “troubled on every side,” “in jeopardy every hour,”
“alway delivered unto death for Jesus’ sake.”
202 The Acts of the Apostles

အမြဲတစေ ကြုံတွေ့ရသော ဆန့်ကျင်မှု မုန်တိုင်းများ၊ ရန်သူများ၏ ဟစ်အော်သံများနှင့် သူငယ်ချင်းများ၏ စွန့်ခွာသွားမှုများကြားတွင်၊ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသော တမန်တော်ကြီးသည် စိတ်ဓာတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူသည် ကာရာဗေးရိကုန်းတော်သို့ ပြန်လည်မျှော်ကြည့်ပြီး၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံတော်မူသော အရှင်၏အကြောင်းကို ပျံ့နှံ့စေရန် စိတ်အားသစ်ဖြင့် ရှေ့သို့တိုးဝင်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိထက် အရင် ခရစ်တော် လျှောက်လှမ်းခဲ့သော သွေးစွန်းသော လမ်းစဉ်အတိုင်း လျှောက်လှမ်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ကယ်တင်ရှင်၏ ခြေတော်ရင်း၌ မိမိ၏ လက်နက်ဝတ်တန်ဆာကို မချထားရမချင်း ဤစစ်ပွဲမှ နားခွင့်ကို သူ မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။

Amidst the constant storm of opposition, the clamor of enemies,
and the desertion of friends the intrepid apostle almost lost heart.
But he looked back to Calvary and with new ardor pressed on to
spread the knowledge of the Crucifed. He was but treading the
blood-stained path that Christ had trodden before him. He sought
no discharge from the warfare till he should lay off his armor at the
feet of his Redeemer.