Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း ၅၁—သစ္စာရှိသော လက်ထောက်သိုးထိန်း [၅၁၄]

Chapter 51—A Faithful Under-Shepherd [514]

ဤအခန်းသည် ပေတရု၏ ပထမစာစောင်အပေါ် အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on the First Epistle of Peter.

တမန်တော်ပေတရု၏ နောက်ပိုင်းလုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ တမန်တော်ဝတ္ထုတွင် အနည်းငယ်သာ ဖော်ပြထားသည်။ ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင် ဝိညာဉ်တော်ဆင်းသက်ပြီးနောက် ဆက်တိုက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အမှုတော်လုပ်ငန်းများ၏ အလုပ်များပြားသည့် နှစ်များအတွင်း၊ နှစ်စဉ်ပွဲတော်များ၌ ဝတ်ပြုရန် ယေရုရှလင်မြို့သို့ လာရောက်ကြသော ယုဒလူမျိုးများထံသို့ ဧဝံဂေလိတရား ရောက်ရှိစေရန် မမောမပန်း ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့သူများထဲတွင် သူသည် တစ်ဦးအပါအဝင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

Little mention is made in the book of Acts of the later work of
the apostle Peter. During the busy years of ministry that followed
the outpouring of the Spirit on the Day of Pentecost, he was among
those who put forth untiring efforts to reach the Jews who came to
Jerusalem to worship at the time of the annual festivals.

ယေရုရှလင်မြို့နှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ တမန်တော်များ သွားရောက်ခဲ့သော အခြားနေရာများတွင် ယုံကြည်သူဦးရေ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ၊ ပေတရု ပိုင်ဆိုင်သော အရည်အချင်းများသည် အစောပိုင်း ခရစ်ယာန်အသင်းတော်အတွက် အတိုင်းအဆမရှိ တန်ဖိုးရှိကြောင်း သက်သေထူခဲ့သည်။ နာဇရက်မြို့သား ယေရှုနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏သက်သေခံချက် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် ဝေးနီးအရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ သူ၏အပေါ်တွင် နှစ်ဆသော တာဝန်ကို ပေးအပ်ထားခြင်း ခံရသည်။ သူသည် မယုံကြည်သူများ ရှေ့မှောက်တွင် မေရှိယနှင့် ပတ်သက်၍ အပြုသဘောဆောင်သော သက်သေကို ခံခဲ့ပြီး သူတို့ နောင်တရပြောင်းလဲလာစေရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ယုံကြည်သူများအတွက် အထူးအလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး ခရစ်တော်၏ ယုံကြည်ခြင်း၌ သူတို့ကို ခိုင်ခံ့စေခဲ့သည်။

As the number of believers multiplied in Jerusalem and in other
places visited by the messengers of the cross, the talents possessed
by Peter proved of untold value to the early Christian church. The
influence of his testimony concerning Jesus of Nazareth extended
far and wide. Upon him had been laid a double responsibility. He
bore positive witness concerning the Messiah before unbelievers,
laboring earnestly for their conversion; and at the same time he did a
special work for believers, strengthening them in the faith of Christ.

ပေတရုသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် [၅၁၅] မြင့်မြတ်သော တန်ခိုးတော်အပေါ် လုံးလုံးလျားလျား မှီခိုခြင်းသို့ ဦးဆောင်ခြင်း ခံရပြီးနောက်တွင်မှ လက်ထောက်သိုးထိန်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်ရန် သူ၏ခေါ်ယူခြင်းကို ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကို မငြင်းပယ်မီ ပေတရုအား ကိုယ်တော်က “သင်သည် နောင်တရ၍ ပြောင်းလဲသောအခါ၊ သင်၏ညီအစ်ကိုတို့ကို ခိုင်ခံ့စေလော့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ လုကာ ၂၂:၃၂။ ဤစကားများသည် နောင်အနာဂတ်တွင် ယုံကြည်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိလာမည့်သူများအတွက် ဤတမန်တော် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကျယ်ပြန့်ပြီး ထိရောက်သော အလုပ်ကို ဖော်ပြနေပါသည်။ ဤအလုပ်အတွက် ပေတရု၏ ကိုယ်ပိုင်အပြစ်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် နောင်တရခြင်း အတွေ့အကြုံများက သူ့ကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ သူ၏ အားနည်းချက်ကို သူကိုယ်တိုင် မသိရှိမချင်း၊ ယုံကြည်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ခရစ်တော်အပေါ် မှီခိုရန် လိုအပ်မှုကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ သွေးဆောင်ခြင်းမုန်တိုင်းများကြားတွင် လူတစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် လုံးဝအားမကိုးဘဲ ကယ်တင်ရှင်ကိုသာ မှီခိုမှသာ ဘေးကင်းစွာ လျှောက်လှမ်းနိုင်သည်ကို သူ နားလည်လာခဲ့သည်။

It was after Peter had been led to self-renunciation and entire [515]
reliance upon divine power, that he received his call to act as an
undershepherd. Christ had said to Peter, before his denial of Him,
“When thou art converted, strengthen thy brethren.” Luke 22:32.
These words were signifcant of the wide and effectual work which
this apostle was to do in the future for those who should come to the
faith. For this work, Peter’s own experience of sin and suffering and
repentance had prepared him. Not until he had learned his weakness,
could he know the believer’s need of dependence on Christ. Amid
the storm of temptation he had come to understand that man can
walk safely only as in utter self-distrust he relies upon the Saviour.

ပင်လယ်ကမ်းနားတွင် တပည့်တော်များနှင့် ခရစ်တော် နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံစဉ်တွင်၊ ပေတရုသည် “သင်သည် ငါ့ကို ချစ်သလော” ဟူသော သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် မေးခွန်းဖြင့် အစမ်းသပ်ခံခဲ့ရပြီးနောက် (ယောဟန် ၂၁:၁၅-၁၇)၊ တကျိပ်နှစ်ပါးသော တပည့်တော်များ အကြားတွင် သူ၏နေရာကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏အလုပ်ကို ခန့်အပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်မှာ၊ သခင်၏သိုးစုကို ကျွေးမွေးရန် ဖြစ်သည်။ ယခုတွင် နောင်တရပြောင်းလဲ၍ လက်ခံခြင်းခံရပြီး ဖြစ်သဖြင့်၊ သူသည် သိုးခြံပြင်ပရှိ သူများကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားရုံသာမက သိုးစု၏ သိုးထိန်းတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ရမည်။

At the last meeting of Christ with His disciples by the sea, Peter,
tested by the thrice-repeated question, “Lovest thou Me?” (John
21:15-17), had been restored to his place among the Twelve. His
work had been appointed him; he was to feed the Lord’s flock. Now,
converted and accepted, he was not only to seek to save those without
the fold, but was to be a shepherd of the sheep.

၃၄၇ ၃၄၈ တမန်တော်ဝတ္ထု ခရစ်တော်သည် ပေတရုအား အမှုတော်ဆောင်ရန်အတွက် အခြေအနေတစ်ရပ်ကိုသာ ဖော်ပြခဲ့သည်မှာ— “သင်သည် ငါ့ကို ချစ်သလော” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော အရည်အချင်း ဖြစ်သည်။ ပေတရုတွင် အခြားသော အရည်အချင်းများ အားလုံးရှိနေစေကာမူ၊ ခရစ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမရှိဘဲ ဘုရားသခင်၏ သိုးစုအပေါ် သစ္စာရှိသော သိုးထိန်းတစ်ဦး မဖြစ်နိုင်ပေ။ အသိပညာ၊ စေတနာ၊ စကားပြောကောင်းခြင်း၊ စိတ်အားထက်သန်ခြင်း— ဤအရာအားလုံးသည် ကောင်းသောလုပ်ငန်းတွင် လိုအပ်သည်မှန်သော်လည်း၊ နှလုံးသားထဲတွင် ခရစ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ မရှိပါက ခရစ်ယာန်ဓမ္မဆရာတစ်ဦး၏ အလုပ်သည် ကျရှုံးခြင်း ဖြစ်သည်။ [၅၁၆] ခရစ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ခဏတာ ဖြစ်ပေါ်သော ခံစားချက်မဟုတ်ဘဲ၊ နှလုံးသားထဲတွင် တည်မြဲသော တန်ခိုးအဖြစ် ထင်ရှားစေရမည့် အသက်ရှင်သော မူဝါဒတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သိုးထိန်း၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် အပြုအမူသည် သူဟောပြောသော အမှန်တရား၏ စံနမူနာဖြစ်နေပါက၊ သခင်ဘုရားသည် ထိုအလုပ်အပေါ် ကိုယ်တော်၏ အတည်ပြုချက်တံဆိပ်ကို ခတ်နှိပ်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ သိုးထိန်းနှင့် သိုးစုသည် ခရစ်တော်၌ တူညီသော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် စည်းလုံးညီညွတ်သော တစ်သားတည်း ဖြစ်လာကြမည်။

347
348 The Acts of the Apostles
Christ mentioned to Peter only one condition of service—
“Lovest thou Me?” This is the essential qualifcation. Though Peter
might possess every other, yet without the love of Christ he could
not be a faithful shepherd over the flock of God. Knowledge, benevolence, eloquence, zeal—all are essential in the good work; but
without the love of Christ in the heart, the work of the Christian
minister is a failure.
[516] The love of Christ is not a ftful feeling, but a living principle,
which is to be made manifest as an abiding power in the heart. If the
character and deportment of the shepherd is an exemplifcation of
the truth he advocates, the Lord will set the seal of His approval to
the work. The shepherd and the flock will become one, united by
their common hope in Christ.

ကယ်တင်ရှင်က ပေတရုအပေါ် ဆက်ဆံပုံသည် သူနှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုများအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပေတရုသည် သူ၏သခင်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယေရှုက သူ့အပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာသည် ဘယ်သောအခါမျှ တုန်လှုပ်ချို့ယွင်းခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ထို့အတူ တမန်တော်သည် အခြားသူများအား နှုတ်ကပတ်တော် ဝေငှသည့် အမှုတော်လုပ်ငန်းကို လုပ်ဆောင်သောအခါ၊ ပြစ်မှားမိသူကို စိတ်ရှည်ခြင်း၊ စာနာခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်သော မေတ္တာဖြင့် ဆက်ဆံရမည်။ မိမိ၏ အားနည်းချက်နှင့် ကျရှုံးမှုများကို သတိရလျက်၊ မိမိအား အပ်နှံထားသော သိုးငယ်သိုးကြီးများကို ခရစ်တော်က သူ့အပေါ် ကြင်နာစွာ ဆက်ဆံခဲ့သကဲ့သို့ သူသည်လည်း ကြင်နာစွာ ဆက်ဆံရမည်။

The Saviour’s manner of dealing with Peter had a lesson for
him and his brethren. Although Peter had denied his Lord, the
love which Jesus bore him had never faltered. And as the apostle
should take up the work of ministering the word to others, he was to
meet the transgressor with patience, sympathy, and forgiving love.
Remembering his own weakness and failure, he was to deal with
the sheep and lambs committed to his care as tenderly as Christ had
dealt with him.

ကိုယ်တိုင်ပင် မကောင်းမှုကို ပြုတတ်ကြသော လူသားတို့သည် သွေးဆောင်ခံရသူများနှင့် မှားယွင်းသူများအပေါ် မကြင်မနာ ဆက်ဆံတတ်ကြသည်။ သူတို့သည် နှလုံးသားကို မမြင်နိုင်ကြသလို၊ နှလုံးသား၏ ရုန်းကန်ရမှုနှင့် နာကျင်မှုကိုလည်း မသိနိုင်ကြပေ။ မေတ္တာပါသော ဆုံးမခြင်း၊ အနာပျောက်စေရန် ဒဏ်ရာပေးခြင်း၊ မျှော်လင့်ချက်ကို ဖော်ပြသော သတိပေးခြင်းများအကြောင်းကို သူတို့ သင်ယူရန် လိုအပ်သည်။

Human beings, themselves given to evil, are prone to deal untenderly with the tempted and the erring. They cannot read the heart;
they know not its struggle and its pain. Of the rebuke that is love, of
the blow that wounds to heal, of the warning that speaks hope, they
have need to learn.

မိမိ၏ အမှုတော်ဆောင်ကာလတစ်လျှောက်တွင်၊ ပေတရုသည် မိမိအား အပ်နှံထားသော သိုးစုကို သစ္စာရှိစွာ စောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ကယ်တင်ရှင်က သူ့အား ပေးအပ်ထားသော တာဝန်နှင့် တာဝန်ခံမှုအတွက် မိမိသည် ထိုက်တန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ သူသည် နာဇရက်မြို့သား ယေရှုကို ဣသရေလအမျိုး၏ မျှော်လင့်ချက်၊ လူသားမျိုးနွယ်၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် အမြဲတစေ ချီးမြှောက်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ဘဝကို မဟာလုပ်သားကြီး၏ စည်းကမ်းအောက်သို့ သွင်းခဲ့သည်။ သူလုပ်နိုင်သမျှသော နည်းလမ်းအားဖြင့် ယုံကြည်သူများကို တက်ကြွသော [၅၁၇] အမှုတော်ဆောင်များဖြစ်လာစေရန် ပညာပေးဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူ၏ ဘုရားတရားကြည်ညိုသော စံနမူနာနှင့် မမောမပန်း အားထုတ်မှုများသည် အလားအလာရှိသော လူငယ်များစွာကို အမှုတော်လုပ်ငန်း၌ လုံးလုံးလျားလျား ဆက်ကပ်အပ်နှံရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ၊ ပညာပေးသူနှင့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် တမန်တော်၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် တိုးပွားလာခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် ယုဒလူမျိုးများအတွက် အလုပ်လုပ်ရန် သူ၏ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို ဘယ်သောအခါမျှ မစွန့်လွှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ နိုင်ငံများစွာတွင် သူသည် သက်သေခံခဲ့ပြီး လူအစုအဝေးတို့၏ ဧဝံဂေလိတရားအပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်ခံ့စေခဲ့သည်။

Throughout his ministry, Peter faithfully watched over the flock
entrusted to his care, and thus proved himself worthy of the charge
and responsibility given him by the Saviour. Ever he exalted Jesus of
Nazareth as the Hope of Israel, the Saviour of mankind. He brought
his own life under the discipline of the Master Worker. By every
means within his power he sought to educate the believers for active
[517] service. His godly example and untiring activity inspired many
young men of promise to give themselves wholly to the work of the
ministry. As time went on, the apostle’s influence as an educator
and leader increased; and while he never lost his burden to labor
especially for the Jews, yet he bore his testimony in many lands and
strengthened the faith of multitudes in the gospel.
Faithful Under-Shepherd 349

သစ္စာရှိသော လက်ထောက်သိုးထိန်း ၃၄၉ သူ၏ အမှုတော်ဆောင်ကာလ နောက်ပိုင်းနှစ်များတွင်၊ ပေတရုသည် “ပေါန္တုပြည်၊ ဂလာတိပြည်၊ ကပ္ပဒေါကိပြည်၊ အာရှပြည်နှင့် ဗိသုန်ပြည်အရပ်ရပ်၌ ကွဲပြားလျက်ရှိသော” ယုံကြည်သူများထံသို့ စာရေးရန် လှုံ့ဆော်ခြင်း ခံရသည်။ သူ၏စာများသည် စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ခံစားနေရသူများအား သတ္တိပြန်လည်ရရှိစေရန်နှင့် ယုံကြည်ခြင်း ခိုင်ခံ့စေရန်အတွက်လည်းကောင်း၊ အမျိုးမျိုးသော သွေးဆောင်မှုများကြောင့် ဘုရားသခင်ကို ကိုင်စွဲထားမှုကို လက်လွှတ်ရမည့် ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသူများအား ကောင်းသောအမှုများကို ပြန်လည်လုပ်ဆောင်စေရန်အတွက်လည်းကောင်း အထောက်အကူဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤစာများသည် ခရစ်တော်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများနှင့် ကိုယ်တော်၏ သက်သာစေခြင်းများကို အလွန်အမင်း ခံစားခဲ့ရသူ၊ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး ပြောင်းလဲခြင်း ခံရသူ၊ ထာဝရအသက် မျှော်လင့်ချက်သည် သေချာခိုင်မြဲနေသူတစ်ဦးက ရေးသားထားကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

In the later years of his ministry, Peter was inspired to write to
the believers “scattered throughout Pontus, Galatia, Cappadocia,
Asia, and Bithynia.” His letters were the means of reviving the
courage and strengthening the faith of those who were enduring trial
and affliction, and of renewing to good works those who through
manifold temptations were in danger of losing their hold upon God.

သူ၏ ပထမစာစောင်၏ အစမှာပင်၊ သက်ကြီးရွယ်အို ဘုရားသခင်၏ အစေခံသည် သူ၏သခင်အား ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း လက်ဆောင်ကို ဆက်သခဲ့သည်။ “ငါတို့သခင်ယေရှုခရစ်၏ ခမည်းတော်ဘုရားသခင်သည် မင်္ဂလာရှိတော်မူစေသတ္တု။ ထိုဘုရားသခင်သည်၊ လူသေတို့အထဲက ယေရှုခရစ်ကို ထမြောက်စေတော်မူခြင်းအားဖြင့်၊ ငါတို့ကို နောက်တစ်ဖန်ဖြစ်စေတော်မူ၍၊ မဖောက်ပြန်၊ အညစ်အကြေးနှင့်ကင်းစင်သော၊ နွမ်းရိခြင်းမရှိသော၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ သင်တို့အဖို့ သိုထားသော အမွေတော်ကို ရအံ့သောငှါ၊ ရှင်သောမြော်လင့်ခြင်းသို့ ရောက်စေတော်မူပြီ။ နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ထင်ရှားစေခြင်းငှါ ပြင်ဆင်လျက်ရှိသော ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်အံ့သောငှါ၊ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်အားဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းမှတစ်ဆင့် စောင့်ရှောက်ခြင်းကို ခံရသောသူဖြစ်ကြ၏” ဟု သူက ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။

These letters bear the impress of having been written by one in
whom the sufferings of Christ and also His consolation had been
made to abound; one whose entire being had been transformed by
grace, and whose hope of eternal life was sure and steadfast.
At the very beginning of his frst letter the aged servant of God
ascribed to his Lord a tribute of praise and thanksgiving. “Blessed
be the God and Father of our Lord Jesus Christ,” he exclaimed,
“which according to His abundant mercy hath begotten us again
unto a lively hope by the resurrection of Jesus Christ from the dead,
to an inheritance incorruptible, and undefled, and that fadeth not
away, reserved in heaven for you, who are kept by the power of God
through faith unto salvation ready to be revealed in the last time.”

အသစ်ပြုပြင်ထားသော ကမ္ဘာမြေတွင် သေချာသော အမွေကို ရရှိမည်ဟူသော ဤမျှော်လင့်ချက်ကြောင့်၊ အစောပိုင်း [၅၁၈] ခရစ်ယာန်များသည် ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများ ကြုံတွေ့ရချိန်၌ပင် ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။ ပေတရုက “ထိုသို့သော မြော်လင့်ခြင်းအကြောင်းကြောင့် သင်တို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ သို့သော်လည်း ယခုခဏအတွင်း၌ အမျိုးမျိုးသော စုံစမ်းနှောက်ယှက်ခြင်းကြောင့် လိုအပ်လျှင် စိတ်မသာခြင်းရှိကြသော်လည်း၊ ပျက်စီးတတ်သော၊ မီးဖြင့်စုံစမ်းသော ရွှေထက်သာ၍ အဖိုးထိုက်သော သင်တို့ယုံကြည်ခြင်းကို စုံစမ်းခြင်းသည်၊ ယေရှုခရစ် ပေါ်ထွန်းတော်မူသောအခါ၊ အံ့ဩချီးမွမ်းခြင်း၊ ဂုဏ်အသရေရှိခြင်း၊ ဘုန်းတော်ထင်ရှားခြင်းအကြောင်းနှင့် ပြည့်စုံမည်အကြောင်း ဖြစ်သတည်း။ ထိုသခင်ကို သင်တို့သည် မမြင်ဖူးသော်လည်း ချစ်ကြ၏။ ယခုပင် မမြင်သော်လည်း ယုံကြည်သဖြင့်၊ ပြော၍မမီနိုင်သော၊ ဘုန်းနှင့်ပြည့်စုံသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ကြသည်ဖြစ်၍၊ မိမိတို့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကယ်တင်ခြင်းတည်းဟူသော ယုံကြည်ခြင်း၏ အကျိုးကို ခံရကြ၏” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။

In this hope of a sure inheritance in the earth made new, the early [518]
Christians rejoiced, even in times of severe trial and affliction. “Ye
greatly rejoice,” Peter wrote, “though now for a season, if need be,
ye are in heaviness through manifold temptations: that the trial of
your faith, being much more precious than of gold that perisheth,
though it be tried with fre, might be found unto praise and honor
and glory at the appearing of Jesus Christ: whom having not seen,
ye love; in whom, though now ye see Him not, ... ye rejoice with
joy unspeakable and full of glory: receiving the end of your faith,
even the salvation of your souls.”

တမန်တော်၏ စကားများသည် ခေတ်အဆက်ဆက်ရှိ ယုံကြည်သူများအား သွန်သင်ရန် ရေးသားထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ “ခပ်သိမ်းသော အမှုအရာတို့၏ အဆုံးသည် နီးပြီ” ဟု ဆိုသော ကာလ၌ နေထိုင်သူများအတွက် အထူးအဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ သူ၏ တိုက်တွန်းချက်များ၊ သတိပေးချက်များနှင့် ယုံကြည်ခြင်း၊ သတ္တိရှိခြင်းဆိုင်ရာ စကားများသည် မိမိ၏ယုံကြည်ခြင်းကို “အဆုံးတိုင်အောင် တည်ကြည်” စေလိုသော သူတိုင်းအတွက် လိုအပ်ပါသည်။ ဟေဗြဲ ၃:၁၄။

The apostle’s words were written for the instruction of believers
in every age, and they have a special signifcance for those who live
at the time when “the end of all things is at hand.” His exhortations
and warnings, and his words of faith and courage, are needed by
every soul who would maintain his faith “steadfast unto the end.”
Hebrews 3:14.

တားမြစ်ထားသော အကြောင်းအရာများသို့ စိတ်မရောက်ရှိရန် သို့မဟုတ် အရေးမပါသော အကြောင်းအရာများပေါ်တွင် စွမ်းအင်များ မဖြုန်းတီးရန် မည်မျှအရေးကြီးကြောင်း တမန်တော်သည် ယုံကြည်သူများကို သွန်သင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ စာတန်၏ လှည့်ဖြားမှုများကို မခံရလိုသူများသည် မိမိတို့ စိတ်ဝိညာဉ်၏ တံခါးပေါက်များကို ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်ရမည်။ မစင်ကြယ်သော အတွေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေမည့် အရာများကို ဖတ်ရှုခြင်း၊ ကြည့်ရှုခြင်း သို့မဟုတ် နားထောင်ခြင်းတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ စိတ်ဝိညာဉ်၏ ရန်သူက အကြံပြုသော အကြောင်းအရာတိုင်းအပေါ် စိတ်ကို လွှတ်မထားသင့်ပေ။ နှလုံးသားကို သစ္စာရှိစွာ စောင့်ကြပ်ရမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက အပြင်ပန်းမှ မကောင်းမှုများသည် အတွင်းရှိ မကောင်းမှုများကို နိုးကြားစေပြီး၊ စိတ်ဝိညာဉ်သည် မှောင်မိုက်ထဲတွင် လွင့်ပါးသွားလိမ့်မည်။ ပေတရုက “ထို့ကြောင့် သင်တို့စိတ်၏ခါးကို စည်းလျက်၊ သတိနှင့်ပြည့်စုံ၍၊ ယေရှုခရစ် [၅၁၉] ပေါ်ထွန်းတော်မူသောအခါ၊ သင်တို့၌ ခံစားရမည့် ကျေးဇူးတော်ကို အဆုံးတိုင်အောင် မြော်လင့်ကြလော့။ ... အထက်က သင်တို့သည် မသိဘဲနေစဉ် လိုက်တတ်သော ကိလေသာတပ်ခြင်းများသို့ မလိုက်မကျင့်၊ သင်တို့ကို ခေါ်တော်မူသော အရှင်သည် သန့်ရှင်းတော်မူသည်နည်းတူ၊ သင်တို့သည်လည်း ကျင့်ကြံပြုမူသမျှတို့၌ သန့်ရှင်းခြင်းရှိကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် သန့်ရှင်းတော်မူသောကြောင့် သင်တို့သည်လည်း သန့်ရှင်းခြင်းရှိကြလော့ဟု ကျမ်းစာလာသတည်း” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။

The apostle sought to teach the believers how important it is to
keep the mind from wandering to forbidden themes or from spending
its energies on trifling subjects. Those who would not fall a prey to
Satan’s devices, must guard well the avenues of the soul; they must
350 The Acts of the Apostles
avoid reading, seeing, or hearing that which will suggest impure
thoughts. The mind must not be left to dwell at random upon every
subject that the enemy of souls may suggest. The heart must be
faithfully sentineled, or evils without will awaken evils within, and
the soul will wander in darkness. “Gird up the loins of your mind,”
Peter wrote, “be sober, and hope to the end for the grace that is to be
[519] brought unto you at the revelation of Jesus Christ; ... not fashioning
yourselves according to the former lusts in your ignorance: but as
He which hath called you is holy, so be ye holy in all manner of
conversation; because it is written, Be ye holy; for I am holy.”

“သင်တို့သည် ဤလောက၌ ဧည့်သည်ဖြစ်စဉ်ကာလပတ်လုံး ကြောက်ရွံ့သောစိတ်နှင့် ကျင့်ကြံနေထိုင်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့သည် မိဘတို့ထံက နည်းခံ၍ အချည်းနှီးကျင့်သော အကျင့်ထဲက ရွှေငွေစသော ပျက်စီးတတ်သော အရာနှင့် ရွေးနှုတ်ခြင်းကို ခံရကြသည်မဟုတ်၊ အပြစ်အနာအဆာနှင့် ကင်းစင်သော သိုးသငယ်ကဲ့သို့သော ခရစ်တော်၏ အဖိုးထိုက်သော အသွေးတော်နှင့် ရွေးနှုတ်ခြင်းကို ခံရကြသည်ဟု သိမှတ်ကြ၏။ ထိုခရစ်တော်သည် ကမ္ဘာဦးမတိုင်မီကပင် ခန့်ထားတော်မူသောသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ သေခြင်းမှ ထမြောက်စေ၍ ဘုန်းအသရေကို ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်ကို ထိုခရစ်တော်အားဖြင့် ယုံကြည်သော သင်တို့အဖို့၊ ယခုနောက်ဆုံးသော ကာလ၌ ထင်ရှားတော်မူပြီ။ သို့ဖြစ်၍ သင်တို့ယုံကြည်ခြင်းနှင့် မြော်လင့်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၌ ရှိ၏။”

“Pass the time of your sojourning here in fear: forasmuch as ye
know that ye were not redeemed with corruptible things, as silver
and gold, from your vain conversation received by tradition from
your fathers; but with the precious blood of Christ, as of a Lamb
without blemish and without spot: who verily was foreordained
before the foundation of the world, but was manifest in these last
times for you, who by Him do believe in God, that raised Him up
from the dead, and gave Him glory; that your faith and hope might
be in God.”

အကယ်၍ ရွှေနှင့် ငွေသည် လူသားတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ဝယ်ယူရန် လုံလောက်ခဲ့ပါက၊ “ငွေလည်း ငါ့ဥစ္စာ၊ ရွှေလည်း ငါ့ဥစ္စာဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူသော အရှင်အတွက် ထိုအမှုကို လုပ်ဆောင်ရန် မည်မျှလွယ်ကူလိုက်မည်နည်း။ ဟဂ္ဂဲ ၂:၈။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ အဖိုးထိုက်သော အသွေးတော်အားဖြင့်သာ ပြစ်မှားသူကို ရွေးနှုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ကယ်တင်ခြင်းစီမံကိန်းကို စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခြင်းအပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသည်။ တမန်တော်ပေါလုက “ငါတို့သခင်ယေရှုခရစ်၏ ကျေးဇူးတော်ကို သင်တို့သိကြ၏။ ထိုသခင်သည် ကြွယ်ဝတော်မူသော်လည်း၊ သင်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ ဆင်းရဲခြင်းအားဖြင့် ကြွယ်ဝစေခြင်းငှါ၊ သင်တို့အတွက် ဆင်းရဲခြင်းကို ခံတော်မူ၏” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ ၂ ကောရိန္သု ၈:၉။ ခရစ်တော်သည် ငါတို့ကို ခပ်သိမ်းသော ဒုစရိုက်ထဲက ရွေးနှုတ်ခြင်းငှါ၊ ကိုယ်တော်တိုင် စွန့်တော်မူ၏။ ကယ်တင်ခြင်း၏ အထွတ်အထိပ် ကောင်းချီးအဖြစ် “ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော ဆုကျေးဇူးတော်ကား၊ ငါတို့သခင်ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ထာဝရအသက် ဖြစ်သတည်း။” ရောမ ၆:၂၃။

Had silver and gold been suffcient to purchase the salvation of
men, how easily might it have been accomplished by Him who says,
“The silver is Mine, and the gold is Mine.” Haggai 2:8. But only
by the precious blood of the Son of God could the transgressor be
redeemed. The plan of salvation was laid in sacrifce. The apostle
Paul wrote, “Ye know the grace of our Lord Jesus Christ, that, though
He was rich, yet for your sakes He became poor, that ye through His
poverty might be rich.” 2 Corinthians 8:9. Christ gave Himself for
us that He might redeem us from all iniquity. And as the crowning
blessing of salvation, “the gift of God is eternal life through Jesus
Christ our Lord.” Romans 6:23.

ပေတရုက “သင်တို့သည် ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် အမှန်တရားကို နားထောင်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဟန်ဆောင်ခြင်းမရှိသော [၅၂၀] ညီအစ်ကိုချင်း ချစ်ခြင်းသို့ ရောက်အံ့သောငှါ၊ မိမိတို့စိတ်ဝိညာဉ်ကို သန့်ရှင်းစေသည်ဖြစ်၍၊ အချင်းချင်း စစ်မှန်သော နှလုံးသားဖြင့် အားကြီးသော မေတ္တာနှင့် ချစ်ကြလော့” ဟု ဆက်လက်ပြောကြားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်—အမှန်တရား—သည် သခင်ဘုရားက ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်နှင့် တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစေသော လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ခြင်းသည် လိုအပ်သော အရည်အသွေးဖြစ်သည့် “ဟန်ဆောင်ခြင်းမရှိသော ညီအစ်ကိုချင်း ချစ်ခြင်း” အသီးကို သီးစေသည်။ ဤချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်သော ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် အတ္တကင်းသော လုပ်ရပ်များသို့ ဦးတည်စေသည်။

“Seeing ye have purifed your souls in obeying the truth through
[520] the Spirit unto unfeigned love of the brethren,“ Peter continued, “see
that ye love one another with a pure heart fervently.” The word of
God—the truth—is the channel through which the Lord manifests
His Spirit and power. Obedience to the word produces fruit of the
required quality—“unfeigned love of the brethren.” This love is
heaven-born and leads to high motives and unselfsh actions.
Faithful Under-Shepherd 351

သစ္စာရှိသော လက်ထောက်သိုးထိန်း ၃၅၁ အမှန်တရားသည် ဘဝတွင် တည်မြဲသော မူဝါဒဖြစ်လာသောအခါ၊ စိတ်ဝိညာဉ်သည် “ပျက်စီးတတ်သော မျိုးစေ့အားဖြင့်မဟုတ်၊ အစဉ်အမြဲ အသက်ရှင်၍ တည်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တည်းဟူသော မပျက်စီးတတ်သော မျိုးစေ့အားဖြင့် နောက်တစ်ဖန် မွေးဖွားခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။” ဤဒုတိယအကြိမ် မွေးဖွားခြင်းသည် ခရစ်တော်ကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အဖြစ် လက်ခံခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် မြင့်မြတ်သောအမှန်တရားများကို နှလုံးသားထဲတွင် စွဲထင်စေသောအခါ၊ အယူအဆအသစ်များ နိုးကြားလာပြီး၊ ယခင်က အိပ်ပျော်နေသော စွမ်းအင်များသည် ဘုရားသခင်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် နိုးထလာကြသည်။

When truth becomes an abiding principle in the life, the soul
is “born again, not of corruptible seed, but of incorruptible, by the
word of God, which liveth and abideth forever.” This new birth is
the result of receiving Christ as the Word of God. When by the Holy
Spirit divine truths are impressed upon the heart, new conceptions
are awakened, and the energies hitherto dormant are aroused to
co-operate with God.

ထိုသို့ပင် ပေတရုနှင့် သူ၏တပည့်တော်ချင်းများ၌လည်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် လောကသို့ အမှန်တရားကို ဖော်ပြသူဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်အားဖြင့် မပျက်စီးတတ်သော မျိုးစေ့—ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်—ကို လူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြဲချခဲ့သည်။ သို့သော် မဟာဆရာကြီး၏ အဖိုးအထိုက်ဆုံး သင်ခန်းစာအများအပြားကို ထိုစဉ်က နားမလည်ခဲ့ကြသူများအား မိန့်ကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွတော်မူပြီးနောက်၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များကို တပည့်တော်များအား သတိရစေသောအခါ၊ သူတို့၏ အိပ်မောကျနေသော အာရုံခံစားမှုများ နိုးထလာခဲ့သည်။ ဤအမှန်တရားများ၏ အဓိပ္ပာယ်သည် ဗျာဒိတ်တော်အသစ်ကဲ့သို့ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် လင်းလက်လာပြီး၊ စစ်မှန်၍ ရောနှောခြင်းမရှိသော အမှန်တရားသည် နေရာရယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်၏ ဘဝအတွေ့အကြုံ ထူးကဲမှုများသည် သူတို့၏ဘဝ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ကိုယ်တော်ခန့်အပ်ထားသော သူများဖြစ်သည့် သူတို့အားဖြင့် သက်သေခံခဲ့ပြီး၊ သူတို့က “နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူဇာတိအဖြစ်ကို ယူ၍၊ ကျေးဇူးတော်နှင့်လည်းကောင်း၊ သစ္စာတော်နှင့်လည်းကောင်း ပြည့်စုံလျက်၊ ငါတို့တွင် ကိန်းဝပ်တော်မူ၏။ ... ထိုသူ၏ ပြည့်စုံခြင်းထဲက ငါတို့ရှိသမျှသည် ခံယူ၍၊ ကျေးဇူးတော်အပေါ်မှာ ကျေးဇူးတော် ဆင့်ပွားလျက် ရှိကြ၏” ဟူသော ကြီးမြတ်သောအမှန်တရားကို ဟောပြောခဲ့ကြသည်။ [၅၂၁] ယောဟန် ၁:၁၄၊ ၁၆။

Thus it had been with Peter and his fellow disciples. Christ
was the revealer of truth to the world. By Him the incorruptible
seed—the word of God—was sown in the hearts of men. But many
of the most precious lessons of the Great Teacher were spoken to
those who did not then understand them. When, after His ascension,
the Holy Spirit brought His teachings to the remembrance of the
disciples, their slumbering senses awoke. The meaning of these
truths flashed upon their minds as a new revelation, and truth, pure
and unadulterated, made a place for itself. Then the wonderful
experience of His life became theirs. The Word bore testimony
through them, the men of His appointment, and they proclaimed the
mighty truth, “The Word was made flesh, and dwelt among us, ...
full of grace and truth.” “And of His fullness have all we received, [521]
and grace for grace.” John 1:14, 16.

တမန်တော်သည် ယုံကြည်သူများအား ကျမ်းစာကို လေ့လာရန် တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး၊ ကျမ်းစာကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် ထာဝရကာလအတွက် သေချာသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ပေတရုသည် နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်မည့် စိတ်ဝိညာဉ်တိုင်း၏ အတွေ့အကြုံတွင် ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် စမ်းသပ်မှုများရှိမည်ကို သိရှိသော်လည်း၊ ကျမ်းစာကို နားလည်ခြင်းက သွေးဆောင်ခံရသူအား နှလုံးသားကို သက်သာစေပြီး အနန္တတန်ခိုးရှင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်ခံ့စေမည့် ကတိတော်များကို သတိရစေနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်းလည်း သူ သိရှိခဲ့သည်။

The apostle exhorted the believers to study the Scriptures,
through a proper understanding of which they might make sure
work for eternity. Peter realized that in the experience of every soul
who is fnally victorious there would be scenes of perplexity and
trial; but he knew also that an understanding of the Scriptures would
enable the tempted one to bring to mind promises that would comfort
the heart and strengthen faith in the Mighty One.

သူက “လူခပ်သိမ်းတို့သည် မြက်ပင်နှင့်တူကြ၏။ လူ၏ဘုန်းအသရေရှိသမျှသည် မြက်ပင်၏အပွင့်နှင့်တူ၏။ မြက်ပင်သည် ညှိုးနွမ်းတတ်၏။ အပွင့်လည်း ကြွေတတ်၏။ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်မူကား အစဉ်အမြဲ တည်၏။ သင်တို့အား ဧဝံဂေလိတရားအားဖြင့် ဟောပြောသော နှုတ်ကပတ်တော်သည် ထိုနှုတ်ကပတ်တော်ပင် ဖြစ်သတည်း။ ထို့ကြောင့်၊ ခပ်သိမ်းသော ငြူစူခြင်း၊ လှည့်ဖြားခြင်း၊ ဟန်ဆောင်ခြင်း၊ မနာလိုခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်း ရှိသမျှတို့ကို စွန့်ပယ်၍၊ မွေးစကလေးကဲ့သို့ နှုတ်ကပတ်တော်၏ စစ်မှန်သော နို့ကို တောင့်တကြလော့။ ထိုသို့ တောင့်တခြင်းအားဖြင့် သင်တို့သည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်အံ့သောငှါ ကြီးပွားကြလိမ့်မည်။ သခင်ဘုရားသည် ကောင်းမြတ်တော်မူသည်ကို သင်တို့သည် မြည်းစမ်းကြသည်မှန်လျှင် ထိုသို့ပြုကြလော့” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

“All flesh is as grass,” he declared, “and all the glory of man
as the flower of grass. The grass withereth, and the flower thereof
falleth away: but the word of the Lord endureth forever. And this
is the word which by the gospel is preached unto you. Wherefore
laying aside all malice, and all guile, and hypocrisies, and envies,
and all evilspeakings, as newborn babes, desire the sincere milk of
the word, that ye may grow thereby: if so be ye have tasted that the
Lord is gracious.”

ပေတရုက စာရေးသားခဲ့သော ယုံကြည်သူအများအပြားသည် သာသနာပလူများကြားတွင် နေထိုင်ကြရပြီး၊ သူတို့၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှု မြင့်မြတ်သော ခေါ်ယူခြင်းအပေါ် သစ္စာရှိရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။ တမန်တော်သည် သူတို့အား ယေရှုခရစ်၏ နောက်လိုက်များအဖြစ် သူတို့ရရှိထားသော အခွင့်ထူးများကို အလေးအနက် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ “သင်တို့မူကား၊ မှောင်မိုက်ထဲက အံ့ဩဖွယ်သော အလင်းတော်သို့ ခေါ်တော်မူသော အရှင်၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်များကို ဖော်ပြစေခြင်းငှါ၊ ရွေးချယ်တော်မူသော အမျိုး၊ မင်းစည်းစိမ်ရှိသော ယဇ်ပုရောဟိတ်အစုအဝေး၊ သန့်ရှင်းသော လူမျိုး၊ ပိုင်ထိုက်တော်မူသော လူစုဖြစ်ကြ၏။ အထက်က သင်တို့သည် လူမျိုးမဟုတ်သော်လည်း၊ ယခုတွင် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးဖြစ်ကြ၏။ အထက်က ကရုဏာကို မခံရသော်လည်း၊ ယခုတွင် ကရုဏာကို ခံရကြ၏။ [၅၂၂] “ချစ်သူတို့၊ သင်တို့သည် ဧည့်သည်နှင့် ခရီးသည်ဖြစ်ကြသည်နှင့်အညီ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်တတ်သော ဇာတိကိလေသာ တပ်ခြင်းများကို ရှောင်ကြဉ်ကြလော့ဟု ငါနှိုးဆော်တိုက်တွန်း၏။ သာသနာပလူတို့သည် သင်တို့ကို လူဆိုးဟူ၍ ကဲ့ရဲ့ကြသော်လည်း၊ သင်တို့၏ ကောင်းသော အကျင့်များကို မြင်သောကြောင့်၊ အကြည့်အရှုခံရသော နေ့၌ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ချီးမွမ်းကြစေခြင်းငှါ၊ သူတို့ရှေ့မှာ တင့်တယ်လျောက်ပတ်စွာ ကျင့်ကြံနေထိုင်ကြလော့။”

Many of the believers to whom Peter addressed his letters, were
living in the midst of heathen, and much depended on their remaining
352 The Acts of the Apostles
true to the high calling of their profession. The apostle urged upon
them their privileges as followers of Christ Jesus. “Ye are a chosen
generation,” he wrote, “a royal priesthood, an holy nation, a peculiar
people; that ye should show forth the praises of Him who hath called
you out of darkness into His marvelous light: which in time past
were not a people, but are now the people of God: which had not
obtained mercy, but now have obtained mercy.

တမန်တော်သည် အရပ်ဘက်အာဏာပိုင်များအပေါ် ယုံကြည်သူများ ထားရှိရမည့် သဘောထားကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်- “သခင်ဘုရားအတွက်ကြောင့် လူတို့စီရင်သော ထုံးနည်းဥပဒေရှိသမျှတို့ကို နားထောင်ကြလော့။ အထက်မင်းဖြစ်သော ရှင်ဘုရင်ကိုလည်းကောင်း၊ လူဆိုးတို့ကို ဒဏ်ပေးခြင်း၊ လူကောင်းတို့ကို ချီးမွမ်းခြင်းအလို့ငှါ၊ ရှင်ဘုရင်စေလွှတ်သော မြို့ဝန်တို့ကိုလည်းကောင်း နားထောင်ကြလော့။ ထိုသို့အားဖြင့် သင်တို့သည် ကောင်းသောအမှုကို ပြုသောအားဖြင့်၊ မိုက်သောသူတို့၏ မသိဘဲ ပြောသောစကားကို ဆိတ်ဆိတ်နေစေခြင်းငှါ ပြုရမည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ရှိ၏။ လွတ်လပ်သောသူကဲ့သို့ ကျင့်ကြလော့။ သို့သော်လည်း ထိုလွတ်လပ်ခြင်းကို မကောင်းသောအမှုကို ဖုံးအုပ်ရန် မသုံးဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ အစေခံကဲ့သို့ သုံးကြလော့။ လူအပေါင်းတို့ကို ရိုသေကြလော့။ ညီအစ်ကိုအပေါင်းတို့ကို ချစ်ကြလော့။ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြလော့။ ရှင်ဘုရင်ကို ရိုသေကြလော့။”

[522] “Dearly beloved, I beseech you as strangers and pilgrims, abstain from fleshly lusts, which war against the soul; having your
conversation honest among the Gentiles: that, whereas they speak
against you as evildoers, they may by your good works, which they
shall behold, glorify God in the day of visitation.”
The apostle plainly outlined the attitude that believers should
sustain toward the civil authorities: “Submit yourselves to every
ordinance of man for the Lord’s sake: whether it be to the king, as
supreme; or unto governors, as unto them that are sent by him for
the punishment of evildoers, and for the praise of them that do well.
For so is the will of God, that with well-doing ye may put to silence
the ignorance of foolish men: as free, and not using your liberty for
a cloak of maliciousness, but as the servants of God. Honor all men.
Love the brotherhood. Fear God. Honor the king.”

အစေခံများဖြစ်ကြသူများကိုလည်း မိမိတို့သခင်များအပေါ် “ကြောက်ရွံ့သောစိတ်နှင့် လက်အောက်ခံနေထိုင်ရန်၊ ကောင်းမွန်ယဉ်ကျေးသော သခင်များအပေါ်၌သာမက၊ ခက်ထန်သော သခင်များအပေါ်၌လည်း ထိုသို့ပြုရန်” အကြံပြုခဲ့သည်။ “အကြောင်းမူကား၊” ဟု တမန်တော်က ရှင်းပြသည်မှာ၊ “လူတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်ကို ထောက်ထားသော စိတ်ကြည်လင်ခြင်းရှိ၍၊ မတရားသဖြင့် ခံရသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို သည်းခံလျှင်၊ ထိုအမှုသည် ချီးမွမ်းဖွယ်ဖြစ်၏။ သင်တို့သည် မိမိတို့အပြစ်ကြောင့် ရိုက်ပုတ်ခြင်းကို ခံရသောအခါ သည်းခံလျှင်၊ အဘယ်သို့ ဂုဏ်ရှိသနည်း။ ကောင်းသောအမှုကို ပြု၍ ဆင်းရဲခံရသောအခါ သည်းခံလျှင်၊ ထိုအမှုသည် ဘုရားသခင် ရှေ့တော်၌ ကျေးဇူးရှိ၏။ ထိုသို့အလို့ငှါ သင်တို့သည် ခေါ်တော်မူခြင်းကို ခံရကြပြီ။ အကြောင်းမူကား၊ ခရစ်တော်သည် ငါတို့အတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံတော်မူသည်ဖြစ်၍၊ သင်တို့သည် ခြေတော်ရာကို လိုက်စေခြင်းငှါ ပုံသက်သေကို ထားတော်မူပြီ။ ထိုသခင်သည် အပြစ်ကို မပြု၊ နှုတ်တော်၌လည်း လှည့်ဖြားခြင်းမရှိ။ [၅၂၃] ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံရသောအခါ တုံ့ပြန်၍ မကဲ့ရဲ့။ ဆင်းရဲခံရသောအခါ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းကို မပြုဘဲ၊ တရားသဖြင့် စီရင်တော်မူသော အရှင်၌ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံတော်မူ၏။ ငါတို့သည် အပြစ်၌ သေ၍ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၌ အသက်ရှင်စေခြင်းငှါ၊ ကိုယ်တော်တိုင် သစ်တိုင်ပေါ်မှာ ငါတို့အပြစ်များကို ကိုယ်ခန္ဓာတော်၌ ဆောင်ရွက်တော်မူပြီ။ ကိုယ်တော်၏ ဒဏ်ချက်တော်အားဖြင့် သင်တို့သည် အနာပျောက်လျက် ရှိကြ၏။ သင်တို့သည် လမ်းလွဲသော သိုးကဲ့သို့ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ယခုတွင် မိမိတို့စိတ်ဝိညာဉ်၏ သိုးထိန်းနှင့် အကြည့်အရှုတော်မူသော အရှင်ထံသို့ ပြန်လာကြပြီ။”

Those who were servants were advised to remain subject to their
masters “with all fear; not only to the good and gentle, but also to
the froward. For this is thankworthy,” the apostle explained, “if a
man for conscience toward God endure grief, suffering wrongfully.
For what glory is it, if, when ye be buffeted for your faults, ye shall
take it patiently? but if, when ye do well, and suffer for it, ye take
it patiently, this is acceptable with God. For even hereunto were ye
called: because Christ also suffered for us, leaving us an example,
that ye should follow His steps: who did no sin, neither was guile
[523] found in His mouth: who, when He was reviled, reviled not again;
when He suffered, He threatened not; but committed Himself to
Him that judgeth righteously: who His own self bare our sins in
His own body on the tree, that we, being dead to sins, should live
unto righteousness: by whose stripes ye were healed. For ye were
as sheep going astray; but are now returned unto the Shepherd and
Bishop of your souls.”
Faithful Under-Shepherd 353

သစ္စာရှိသော လက်ထောက်သိုးထိန်း ၃၅၃ တမန်တော်သည် ယုံကြည်သူအမျိုးသမီးများအား အပြောအဆို သန့်ရှင်းရန်နှင့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနှင့် အမူအရာတွင် တည်ငြိမ်သိမ်မွေ့ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ “သင်တို့၏ တန်ဆာဆင်ခြင်းမူကား၊” ဟု သူက အကြံပြုသည်မှာ၊ “ဆံပင်ကျစ်ခြင်း၊ ရွှေဖြင့် အလှဆင်ခြင်း၊ အဝတ်တန်ဆာ ဝတ်ခြင်းတည်းဟူသော အပြင်ပန်း တန်ဆာဆင်ခြင်း မဖြစ်စေဘဲ၊ ဘုရားသခင် ရှေ့တော်၌ အလွန်အဖိုးထိုက်သော နူးညံ့ငြိမ်သက်သော စိတ်သဘောတည်းဟူသော မဖောက်ပြန်တတ်သော တန်ဆာရှိသော စိတ်နှလုံး၏ အတွင်းလူ ဖြစ်စေကြလော့။”

The apostle exhorted the women in the faith to be chaste in conversation and modest in dress and deportment. “Whose adorning,”
he counseled, “let it not be that outward adorning of plaiting the hair,
and of wearing of gold, or of putting on of apparel; but let it be the
hidden man of the heart, in that which is not corruptible, even the
ornament of a meek and quiet spirit, which is in the sight of God of
great price.”

ဤသင်ခန်းစာသည် ခေတ်အဆက်ဆက်ရှိ ယုံကြည်သူများနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ “သူတို့၏ အသီးအားဖြင့် သင်တို့သည် သူတို့ကို သိကြလိမ့်မည်။” မဿဲ ၇:၂၀။ နူးညံ့ငြိမ်သက်သော စိတ်သဘော၏ အတွင်းပိုင်း အလှဆင်မှုသည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်ပေ။ စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်တစ်ဦး၏ ဘဝတွင်၊ အပြင်ပန်း တန်ဆာဆင်မှုသည် အတွင်းပိုင်း ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်းတို့နှင့် အမြဲတစေ ဟန်ချက်ညီနေတတ်သည်။ “ငါ့နောက်သို့ လိုက်လိုသောသူဖြစ်လျှင်၊ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်၍၊ မိမိလက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ထမ်းလျက် ငါ့နောက်သို့ လိုက်စေ” ဟု ခရစ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ မဿဲ ၁၆:၂၄။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခြင်းတို့သည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦး၏ ဘဝကို ထူးခြားစေလိမ့်မည်။ ခံစားချက်အရသာ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း သက်သေကို၊ သခင်ဘုရား၏ ရွေးနှုတ်ခြင်းခံရသူများအတွက် ပြင်ဆင်ထားသော လမ်းခရီး၌ လျှောက်လှမ်းသူအားလုံး၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုတွင် မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။

The lesson applies to believers in every age. “By their fruits ye
shall know them.” Matthew 7:20. The inward adorning of a meek
and quiet spirit is priceless. In the life of the true Christian the
outward adorning is always in harmony with the inward peace and
holiness. “If any man will come after Me,” Christ said, “let him
deny himself, and take up his cross, and follow Me.” Matthew 16:24.
Self-denial and sacrifce will mark the Christian’s life. Evidence that
the taste is converted will be seen in the dress of all who walk in the
path cast up for the ransomed of the Lord.

အလှအပကို ချစ်မြတ်နိုးခြင်းနှင့် လိုလားခြင်းသည် မှန်ကန်သောအရာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား မဖောက်ပြန်နိုင်သော အမြင့်မြတ်ဆုံးအလှကို ဦးစွာချစ်မြတ်နိုး၍ ရှာဖွေစေလိုသည်။ မည်သည့် အပြင်ပန်း တန်ဆာဆင်မှုမျှ၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းသူအားလုံး ဝတ်ဆင်ကြမည့် “နူးညံ့ငြိမ်သက်သော စိတ်သဘော”၊ “ဖြူစင်ချောမွေ့သော ပိတ်ချောအဝတ်” (ဗျာဒိတ် [၅၂၄] ၁၉:၁၄) တို့၏ တန်ဖိုး သို့မဟုတ် လှပမှုနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ ဤဝတ်စုံသည် သူတို့ကို ဤလောကတွင် လှပစေပြီး ချစ်ခင်နှစ်သက်ဖွယ် ဖြစ်စေမည်ဖြစ်ကာ၊ နောင်တွင် ရှင်ဘုရင်၏ နန်းတော်သို့ ဝင်ခွင့်ရမည့် အထိမ်းအမှတ် ဖြစ်လာမည်။ ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်မှာ၊ “ထိုသူတို့သည် ထိုက်တန်သောသူ ဖြစ်ကြသောကြောင့်၊ အဝတ်ဖြူကို ဝတ်လျက် ငါနှင့်အတူ သွားလာကြလိမ့်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ် ၃:၄။

It is right to love beauty and to desire it; but God desires us to
love and seek frst the highest beauty, that which is imperishable.
No outward adorning can compare in value or loveliness with that
“meek and quiet spirit,” the “fne linen, white and clean” (Revelation [524]
19:14), which all the holy ones of earth will wear. This apparel will
make them beautiful and beloved here, and will hereafter be their
badge of admission to the palace of the King. His promise is, “They
shall walk with Me in white: for they are worthy.” Revelation 3:4.

ခရစ်တော်၏ အသင်းတော် ရင်ဆိုင်ရမည့် ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမားသော ကာလများကို ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အမြင်ဖြင့် ရှေ့သို့ကြည့်မျှော်လျက်၊ တမန်တော်သည် ယုံကြည်သူများအား စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကြားတွင် တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ “ချစ်သူတို့၊” ဟု သူက ရေးသားခဲ့သည်မှာ၊ “သင်တို့ကို စုံစမ်းခြင်းငှါ ရောက်လာသော ပြင်းစွာသော စုံစမ်းခြင်းကို၊ ထူးဆန်းသော အမှုဖြစ်သည်ဟု မှတ်၍ အံ့ဩခြင်းမရှိကြနှင့်။”

Looking forward with prophetic vision to the perilous times into
which the church of Christ was to enter, the apostle exhorted the
believers to steadfastness in the face of trial and suffering. “Beloved,”
he wrote, “think it not strange concerning the fery trial which is to
try you.”

စမ်းသပ်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများကို လောကီအညစ်အကြေးများမှ သန့်စင်ရန်အတွက် ခရစ်တော်၏ကျောင်းတော်တွင် ပေးအပ်သော ပညာရေး၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ သားသမီးများကို လမ်းပြနေသောကြောင့်သာ သူတို့ထံသို့ စမ်းသပ်သော အတွေ့အကြုံများ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်မှုများနှင့် အတားအဆီးများသည် ကိုယ်တော် ရွေးချယ်ထားသော စည်းကမ်းပေးသည့် နည်းလမ်းများဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော် သတ်မှတ်ထားသော အောင်မြင်မှု၏ အခြေအနေများ ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ နှလုံးသားကို ဖတ်ရှုသော အရှင်သည် သူတို့ကိုယ်တိုင် သိရှိနိုင်သည်ထက် သူတို့၏ အားနည်းချက်များကို ပိုမိုသိရှိတော်မူသည်။ အချို့သောသူများတွင် မှန်ကန်စွာ လမ်းညွှန်ပေးမည်ဆိုပါက ကိုယ်တော်၏ လုပ်ငန်းတိုးတက်မှုအတွက် အသုံးပြုနိုင်မည့် အရည်အချင်းများ ရှိနေသည်ကို ကိုယ်တော် မြင်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ စောင့်ရှောက်မှု (Providence) ဖြင့်၊ ဤစိတ်ဝိညာဉ်များသည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မသိရှိဘဲ ဖုံးကွယ်နေသော အားနည်းချက်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်စေရန် သူတို့ကို မတူညီသော နေရာများနှင့် အမျိုးမျိုးသော အခြေအနေများသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ [၅၂၅] ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား ဤအားနည်းချက်များကို ကျော်လွှားရန်နှင့် အမှုတော်ဆောင်ရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ရန် အခွင့်အရေး ပေးတော်မူသည်။ သူတို့ကို သန့်စင်ပေးနိုင်ရန်အတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခတည်းဟူသော မီးတောက်များကို လောင်မြိုက်စေရန် ကိုယ်တော် ခွင့်ပြုတတ်သည်။

Trial is part of the education given in the school of Christ, to
purify God’s children from the dross of earthliness. It is because
God is leading His children that trying experiences come to them.
Trials and obstacles are His chosen methods of discipline, and His
appointed conditions of success. He who reads the hearts of men
knows their weaknesses better than they themselves can know them.
He sees that some have qualifcations which, if rightly directed,
could be used in the advancement of His work. In His providence He
brings these souls into different positions and varied circumstances,
354 The Acts of the Apostles
that they may discover the defects that are concealed from their own
knowledge. He gives them opportunity to overcome these defects
and to ft themselves for service. Often He permits the fres of
affliction to burn, that they may be purifed.

ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ အမွေအနှစ်ကို အမြဲမပြတ် ဂရုစိုက်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏သားသမီးများအပေါ် လက်ရှိနှင့် ထာဝရအကျိုးအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော ဆင်းရဲဒုက္ခမှတစ်ပါး မည်သည့်ဆင်းရဲဒုက္ခကိုမျှ ရောက်ရှိစေရန် ခွင့်မပြုပေ။ ခရစ်တော်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမှုတော်ဆောင်စဉ်အတွင်း ဗိမာန်တော်ကို သန့်စင်စေခဲ့သကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ အသင်းတော်ကို သန့်စင်စေမည်။ ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်အပေါ်သို့ ရောက်ရှိစေသော စမ်းသပ်မှုနှင့် စုံစမ်းမှုအားလုံးသည် သူတို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဘုရားတရားကြည်ညိုခြင်းကို ရရှိရန်နှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အောင်မြင်မှုများကို ရှေ့သို့ သယ်ဆောင်သွားနိုင်ရန် ပိုမိုကြီးမားသော ခွန်အားများ ရရှိစေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

God’s care for His heritage is unceasing. He suffers no affliction
[525] to come upon His children but such as is essential for their present
and eternal good. He will purify His church, even as Christ purifed
the temple during His ministry on earth. All that He brings upon His
people in test and trial comes that they may gain deeper piety and
greater strength to carry forward the triumphs of the cross.

ပေတရု၏ အတွေ့အကြုံတွင် ခရစ်တော်၏လုပ်ငန်း၌ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို မတွေ့မြင်လိုခဲ့သော အချိန်တစ်ချိန် ရှိခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်က မိမိခံစားရမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် သေခြင်းအကြောင်းကို တပည့်တော်များအား အသိပေးသောအခါ၊ ပေတရုက “ကိုယ်တော်၌ ထိုသို့မဖြစ်ပါစေနှင့်။ ထိုသို့သော အမှုသည် ကိုယ်တော်၌ ဘယ်သောအခါမျှ မရောက်ပါစေနှင့်” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ မဿဲ ၁၆:၂၂။ ဆင်းရဲဒုက္ခခံရာတွင် ခရစ်တော်နှင့်အတူ မပါဝင်လိုဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ် သနားသောစိတ်က ပေတရု၏ ကန့်ကွက်မှုကို လှုံ့ဆော်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လောကတွင် ခရစ်တော်လျှောက်လှမ်းရမည့် လမ်းခရီးသည် ဝေဒနာနှင့် နှိမ့်ချခြင်းများကို ဖြတ်သန်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရန်မှာ တပည့်တော်အတွက် ခါးသီးသော သင်ခန်းစာဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ထိုသင်ခန်းစာကို ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဖိုမီး၏ အပူရှိန်ကြားတွင် သူသည် ထိုသင်ခန်းစာကို သင်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ ယခုတွင် တစ်ခါက တက်ကြွခဲ့သော သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် အသက်အရွယ်နှင့် အမှုတော်လုပ်ငန်း ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကြောင့် ကုန်းနေချိန်တွင်၊ သူက “ချစ်သူတို့၊ သင်တို့ကို စုံစမ်းခြင်းငှါ ရောက်လာသော ပြင်းစွာသော စုံစမ်းခြင်းကို၊ ထူးဆန်းသော အမှုဖြစ်သည်ဟု မှတ်၍ အံ့ဩခြင်းမရှိကြနှင့်။ ခရစ်တော်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို သင်တို့သည် ဆက်ဆံကြသည်နှင့်အညီ ဝမ်းမြောက်ကြလော့။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ဘုန်းတော် ပေါ်ထွန်းသောအခါ သင်တို့သည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြလိမ့်မည်” ဟု ရေးသားနိုင်ခဲ့သည်။

There had been a time in Peter’s experience when he was unwilling to see the cross in the work of Christ. When the Saviour made
known to the disciples His impending sufferings and death, Peter
exclaimed, “Be it far from Thee, Lord: this shall not be unto Thee.”
Matthew 16:22. Self-pity, which shrank from fellowship with Christ
in suffering, prompted Peter’s remonstrance. It was to the disciple
a bitter lesson, and one which he learned but slowly, that the path
of Christ on earth lay through agony and humiliation. But in the
heat of the furnace fre he was to learn its lesson. Now, when his
once active form was bowed with the burden of years and labors, he
could write, “Beloved, think it not strange concerning the fery trial
which is to try you, as though some strange thing happened unto
you: but rejoice, inasmuch as ye are partakers of Christ’s sufferings;
that, when His glory shall be revealed, ye may be glad also with
exceeding joy.”

ခရစ်တော်၏ သိုးစု၏ လက်ထောက်သိုးထိန်းများအဖြစ် သူတို့၏ တာဝန်များနှင့် ပတ်သက်၍ အသင်းတော် လူကြီးများအား မိန့်ကြားရာတွင် တမန်တော်က ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည်- “သင်တို့၌ရှိသော ဘုရားသခင်၏ သိုးစုကို ကျွေးမွေးကြလော့။ အနိုင်အထက်ပြု၍ မဟုတ်၊ အလိုအလျောက် ကြည့်ရှုအုပ်ထိန်းကြလော့။ မစင်ကြယ်သော စီးပွားကို တပ်မက်၍ မဟုတ်၊ စေတနာစိတ်နှင့် ပြုကြလော့။ ဘုရားသခင် ပိုင်ထိုက်တော်မူသော သူတို့ကို အနိုင်အထက် အစိုးတရ ပြုသည်မဟုတ်ဘဲ၊ [၅၂၆] သိုးစု၌ ပုံသက်သေကို ပြကြလော့။ ထိုသို့ပြုလျှင် မဟာသိုးထိန်း ပေါ်ထွန်းတော်မူသောအခါ၊ နွမ်းရိခြင်းမရှိသော ဘုန်းကြီးသော သရဖူကို သင်တို့သည် ရကြလိမ့်မည်။”

Addressing the church elders regarding their responsibilities as
undershepherds of Christ’s flock, the apostle wrote: “Feed the flock
of God which is among you, taking the oversight thereof, not by
constraint, but willingly; not for flthy lucre, but of a ready mind;
neither as being lords over God’s heritage, but being ensamples
[526] to the flock. And when the Chief Shepherd shall appear, ye shall
receive a crown of glory that fadeth not away.”

လက်ထောက်သိုးထိန်း နေရာကို ယူထားကြသူများသည် သခင်ဘုရား၏ သိုးစုအပေါ် နိုးကြားစွာ ဂရုစိုက်ရမည်။ ဤသည်မှာ အမိန့်ပေးစေခိုင်းသော နိုးကြားမှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ အားပေးခြင်း၊ ခိုင်ခံ့စေခြင်းနှင့် မြှင့်တင်ပေးခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသော နိုးကြားမှုမျိုး ဖြစ်ရမည်။ ဓမ္မအမှုတော်ဆောင်ခြင်းဆိုသည်မှာ တရားဟောရုံထက်မကဘဲ၊ စိတ်အားထက်သန်သော ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လုပ်ဆောင်မှု ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အသင်းတော်ကို အမှားအယွင်းရှိသော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ သူတို့သည် ဤဘဝတွင် လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် လေ့ကျင့်ပေးခြင်းနှင့် စည်းကမ်းပေးခြင်းတို့အတွက် စိတ်ရှည်ပြီး ပင်ပန်းခံသော အားထုတ်မှုများ လိုအပ်သည်။ နောင်ဘဝတွင်မူ ဘုန်းတော်နှင့် မသေနိုင်သော အသက်၏ သရဖူကို ဆောင်းရမည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို မြှောက်ပင့်ပြောဆိုခြင်း မပြုဘဲ၊ ကြမ်းတမ်းစွာလည်း မဆက်ဆံဘဲ၊ အသက်မုန့်ဖြင့် ကျွေးမွေးမည့် သစ္စာရှိသော သိုးထိန်းများ—မိမိတို့၏ ဘဝတွင် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ပြောင်းလဲစေသော တန်ခိုးကို နေ့စဉ်ခံစားရပြီး၊ မိမိတို့ အလုပ်လုပ်ပေးနေရသူများအပေါ် ခိုင်မာ၍ အတ္တကင်းသော မေတ္တာကို မွေးမြူထားသူများ—လိုအပ်ပါသည်။

Those who occupy the position of undershepherds are to exercise
a watchful diligence over the Lord’s flock. This is not to be a
dictatorial vigilance, but one that tends to encourage and strengthen
and uplift. Ministry means more than sermonizing; it means earnest,
personal labor. The church on earth is composed of erring men
and women, who need patient, painstaking effort that they may be
Faithful Under-Shepherd 355
trained and disciplined to work with acceptance in this life, and in
the future life to be crowned with glory and immortality. Pastors
are needed—faithful shepherds—who will not flatter God’s people,
nor treat them harshly, but who will feed them with the bread of
life—men who in their lives feel daily the converting power of the
Holy Spirit and who cherish a strong, unselfsh love toward those
for whom they labor.

အသင်းတော်အတွင်းရှိ ဝေးကွာခြင်း၊ ခါးသီးခြင်း၊ ငြူစူခြင်းနှင့် မနာလိုခြင်းများကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရသောအခါ လက်ထောက်သိုးထိန်းအနေဖြင့် လိမ္မာပါးနပ်စွာ လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်များ ရှိပြီး၊ အရာရာကို စနစ်တကျ ဖြစ်စေရန် ခရစ်တော်၏ စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ရမည်။ သစ္စာရှိသော သတိပေးချက်များကို ပေးရမည်၊ အပြစ်များကို ဆုံးမရမည်၊ မှားယွင်းမှုများကို မှန်ကန်အောင် ပြုပြင်ရမည်။ ဤသည်မှာ ဓမ္မဆရာ၏ စင်မြင့်ပေါ်မှ အလုပ်အားဖြင့်သာမက၊ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လုပ်ဆောင်မှုအားဖြင့်လည်း ဖြစ်ရမည်။ ခေါင်းမာသော နှလုံးသားသည် ထိုသတင်းစကားကို ကန့်ကွက်နိုင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အစေခံသည် အထင်လွဲခြင်းနှင့် ဝေဖန်ခြင်းများကို ခံရနိုင်သည်။ ထိုအခါ “အထက်မှလာသော ဉာဏ်ပညာသည် ရှေးဦးစွာ စင်ကြယ်၏။ ထိုနောက်မှ ရန်ငြိမ်းတတ်၏။ နူးညံ့၏။ အပြောအဆို လွယ်၏။ ကရုဏာနှင့်လည်းကောင်း၊ ကောင်းသော အကျင့်နှင့်လည်းကောင်း ပြည့်စုံ၏။ မျက်နှာမလိုက်၊ ဟန်ဆောင်ခြင်းမရှိ။ [၅၂၇] ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပြုသောသူတို့သည် ငြိမ်သက်ခြင်း၌ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကျိုးကို စိုက်ပျိုးကြ၏” ဟူသောအချက်ကို သူ သတိရပါစေ။ ယာကုပ် ၃:၁၇၊ ၁၈။

There is tactful work for the undershepherd to do as he is called
to meet alienation, bitterness, envy, and jealousy in the church, and
he will need to labor in the spirit of Christ to set things in order.
Faithful warnings are to be given, sins rebuked, wrongs made right,
not only by the minister’s work in the pulpit, but by personal labor.
The wayward heart may take exception to the message, and the
servant of God may be misjudged and criticized. Let him then
remember that “the wisdom that is from above is frst pure, then
peaceable, gentle, and easy to be entreated, full of mercy and good
fruits, without partiality, and without hypocrisy. And the fruit of [527]
righteousness is sown in peace of them that make peace.” James
3:17, 18.

ဧဝံဂေလိ ဓမ္မဆရာ၏ အလုပ်မှာ “ကမ္ဘာဦးမှစ၍ ဘုရားသခင်၌ ဝှက်ထားသော နက်နဲသောအရာ၏ မိဿဟာယဖွဲ့ခြင်းသည် မည်သို့ဖြစ်သည်ကို လူအပေါင်းတို့အား မြင်စေခြင်း” ဖြစ်သည်။ ဧဖက် ၃:၉။ အကယ်၍ ဤအလုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသူတစ်ဦးသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အနစ်နာခံမှု အနည်းဆုံးသော အပိုင်းကို ရွေးချယ်ပြီး၊ တရားဟောရုံဖြင့် ကျေနပ်နေကာ၊ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အမှုဆောင်ရမည့် အလုပ်ကို အခြားသူတစ်ဦးအား လွှဲပြောင်းထားပါက၊ သူ၏ အားထုတ်မှုများသည် ဘုရားသခင် ရှေ့တော်၌ လက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ခရစ်တော် အသေခံပေးခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်များသည် ကောင်းမွန်စွာ လမ်းညွှန်ပေးသော ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လုပ်ဆောင်မှုများ လိုအပ်နေသောကြောင့် ပျက်စီးနေကြသည်။ ဓမ္မအမှုတော်ဆောင်ခြင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သိုးစုကို စောင့်ရှောက်ရန် လိုအပ်သော ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လုပ်ဆောင်မှုကို မလုပ်လိုသူသည် မိမိ၏ ခေါ်ယူခြင်းကို မှားယွင်းစွာ နားလည်ထားသူ ဖြစ်သည်။

The work of the gospel minister is “to make all men see what
is the fellowship of the mystery, which from the beginning of the
world hath been hid in God.” Ephesians 3:9. If one entering upon this
work chooses the least self-sacrifcing part, contenting himself with
preaching, and leaving the work of personal ministry for someone
else, his labors will not be acceptable to God. Souls for whom
Christ died are perishing for want of well-directed, personal labor;
and he has mistaken his calling who, entering upon the ministry, is
unwilling to do the personal work that the care of the flock demands.

စစ်မှန်သော သိုးထိန်း၏ စိတ်ဓာတ်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် မေ့လျော့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်များကို လုပ်ဆောင်နိုင်ရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် မျက်ကွယ်ပြုထားသည်။ နှုတ်ကပတ်တော် ဟောပြောခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ လူတို့၏ နေအိမ်များသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက် အမှုဆောင်ခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ သူတို့၏ လိုအပ်ချက်များ၊ ဝမ်းနည်းမှုများနှင့် စမ်းသပ်မှုများကို သူ သိရှိလာသည်။ ထို့ပြင် မဟာဝန်ဆောင်တော်ကြီးနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လျက်၊ သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို မျှဝေခံစားပေးသည်၊ သူတို့၏ စိတ်ဆင်းရဲမှုများကို သက်သာစေသည်၊ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ် ငတ်မွတ်မှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည်၊ သူတို့၏ နှလုံးသားများကို ဘုရားသခင်ထံ ရောက်ရှိစေရန် ဆွဲဆောင်သည်။ ဤအလုပ်တွင် ဓမ္မဆရာသည် ကောင်းကင်တမန်များ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံရပြီး၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်စေသော ဉာဏ်ပညာကို ပေးသည့် အမှန်တရား၌ သွန်သင်ခြင်းနှင့် အလင်းပေးခြင်းကို ခံရသည်။

The spirit of the true shepherd is one of self-forgetfulness. He
loses sight of self in order that he may work the works of God. By
the preaching of the word and by personal ministry in the homes
of the people, he learns their needs, their sorrows, their trials; and,
co-operating with the great Burden Bearer, he shares their afflictions,
comforts their distresses, relieves their soul hunger, and wins their
hearts to God. In this work the minister is attended by the angels of
heaven, and he himself is instructed and enlightened in the truth that
maketh wise unto salvation.

၃၅၆ တမန်တော်ဝတ္ထု အသင်းတော်အတွင်း ယုံကြည်ရသော နေရာများတွင် ရှိနေသူများအား သူ၏ သွန်သင်ချက်များနှင့်အတူ၊ တမန်တော်သည် အသင်းတော် မိဿဟာယ၌ ပါဝင်သူအားလုံး လိုက်နာရမည့် ယေဘုယျ မူဝါဒအချို့ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ သိုးစု၏ ငယ်ရွယ်သော အသင်းဝင်များကို ခရစ်တော်ကဲ့သို့သော နှိမ့်ချခြင်းကို ကျင့်သုံးရာတွင် သူတို့ထက် [၅၂၈] လူကြီးသူမများ၏ စံနမူနာကို လိုက်နာရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်- “ထိုနည်းတူ၊ လူပျိုတို့၊ လူကြီးတို့၏ စကားကို နားထောင်ကြလော့။ အချင်းချင်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နှိမ့်ချသောစိတ်နှင့် လက်အောက်ခံကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်သည် ထောင်လွှားသောသူတို့ကို ဆီးတားတော်မူ၏။ နှိမ့်ချသောသူတို့အား ကျေးဇူးတော်ကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့်၊ ဘုရားသခင်သည် အချိန်တန်လျှင် သင်တို့ကို ချီးမြှောက်တော်မူမည်အကြောင်း၊ တန်ခိုးကြီးသော ဘုရားသခင်၏ လက်တော်အောက်၌ မိမိတို့ကို နှိမ့်ချကြလော့။ ဘုရားသခင်သည် သင်တို့ကို ဂရုစိုက်တော်မူသောကြောင့်၊ သင်တို့၌ရှိသော စိုးရိမ်ခြင်းအပေါင်းကို ကိုယ်တော်၌ အပ်နှံကြလော့။ သတိနှင့်ပြည့်စုံလျက် နိုးကြားလျက် နေကြလော့။ သင်တို့၏ရန်သူတည်းဟူသော မာရ်နတ်သည် ဟောက်သောခြင်္သေ့ကဲ့သို့၊ အဘယ်သူကို ဝါးမျိုရအံ့နည်းဟူ၍ လှည့်လည်ရှာဖွေလျက်ရှိ၏။ ထိုမာရ်နတ်ကို ယုံကြည်ခြင်း၌ တည်ကြည်လျက် ဆီးတားကြလော့။”

356 The Acts of the Apostles
In connection with his instruction to those in positions of trust
in the church, the apostle outlined some general principles that were
to be followed by all who were associated in church fellowship. The
younger members of the flock were urged to follow the example
[528] of their elders in the practice of Christlike humility: “Likewise, ye
younger, submit yourselves unto the elder. Yea, all of you be subject
one to another, and be clothed with humility: for God resisteth the
proud, and giveth grace to the humble. Humble yourselves therefore
under the mighty hand of God, that He may exalt you in due time:
casting all your care upon Him; for He careth for you. Be sober, be
vigilant; because your adversary the devil, as a roaring lion, walketh
about, seeking whom he may devour: whom resist steadfast in the
faith.”

ထိုသို့ဖြင့် ပေတရုသည် အသင်းတော်အတွက် ထူးခြားသော စမ်းသပ်မှုများ ကြုံတွေ့နေရချိန်တွင် ယုံကြည်သူများထံသို့ ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အများအပြားသည် ခရစ်တော်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ခံစားနေကြရပြီ ဖြစ်ကာ၊ မကြာမီတွင် အသင်းတော်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု ကာလကို ဖြတ်သန်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။ အနည်းငယ်သော နှစ်များအတွင်း၊ အသင်းတော်၌ ဆရာများနှင့် ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့ကြသူ အများအပြားသည် ဧဝံဂေလိတရားအတွက် သူတို့၏ အသက်များကို စွန့်လွှတ်ကြရတော့မည်။ မကြာမီတွင် ရက်စက်သော တောခွေးများသည် သိုးစုကို မညှာမတာ ဖျက်ဆီးရန် ဝင်ရောက်လာကြတော့မည်။ သို့သော် ခရစ်တော်အပေါ် မျှော်လင့်ချက်ထားသူများအတွက်မူ ဤအရာများကြောင့် အားငယ်စရာ မရှိပေ။ အားပေးစကားများနှင့် ဝမ်းမြောက်ဖွယ် စကားများဖြင့် ပေတရုသည် ယုံကြည်သူများ၏ စိတ်ကို လက်ရှိစမ်းသပ်မှုများနှင့် အနာဂတ်တွင် ခံစားရမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခများမှ “မဖောက်ပြန်၊ အညစ်အကြေးနှင့်ကင်းစင်သော၊ နွမ်းရိခြင်းမရှိသော အမွေတော်” ဆီသို့ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သည်။ “ခရစ်တော်ယေရှုအားဖြင့် ငါတို့ကို ထာဝရဘုန်းတော်သို့ ခေါ်တော်မူသော၊ ခပ်သိမ်းသော ကျေးဇူးတော်ရှင် ဘုရားသခင်သည်၊ သင်တို့သည် ခဏဆင်းရဲခံပြီးမှ၊ သင်တို့ကို စုံလင်စေ၍၊ မြဲမြံခိုင်ခံ့ တည်ကြည်စေတော်မူစေသတ္တု။ ထိုဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာအဆက်ဆက် ဘုန်းအသရေ တန်ခိုးအာဏာရှိတော်မူစေသတ္တု။ အာမင်” ဟု သူသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းခဲ့သည်။

Thus Peter wrote to the believers at a time of peculiar trial to the
church. Many had already become partakers of Christ’s sufferings,
and soon the church was to undergo a period of terrible persecution.
Within a few brief years many of those who had stood as teachers
and leaders in the church were to lay down their lives for the gospel.
Soon grievous wolves were to enter in, not sparing the flock. But
none of these things were to bring discouragement to those whose
hopes were centered in Christ. With words of encouragement and
good cheer Peter directed the minds of the believers from present
trials and future scenes of suffering “to an inheritance incorruptible,
and undefled, and that fadeth not away.” “The God of all grace,”
he fervently prayed, “who hath called us unto His eternal glory by
Christ Jesus, after that ye have suffered awhile, make you perfect,
stablish, strengthen, settle you. To Him be glory and dominion for
ever and ever. Amen.”