[၄၃၃] အခန်း ၄၁ — “ငါ့ကို ခရစ်ယာန်ဖြစ်စေခြင်းငှါ အနည်းငယ်သာ
လိုတော့သည်”
Chapter
41—“Almost Thou Persuadest Me” [433]
ဤအခန်းသည်
တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၅:၁၃-၂၇၊ ၂၆ ကို အခြေခံထားပါသည်။
This
chapter is based on 25:13-27; 26.
ပေါလုသည် ကဲသာဘုရင်ထံ
အယူခံဝင်ခဲ့သဖြင့် ဖေတ္တုသည် သူ့ကို ရောမသို့ ပို့ဆောင်ရန်မှတစ်ပါး
အခြားမရှိတော့ချေ။ သို့သော် သင့်တော်သော သင်္ဘောတစ်စင်း မတွေ့မီ
အချိန်အတန်ကြာသွားခဲ့သည်။ အခြားသော အကျဉ်းသားများကိုလည်း ပေါလုနှင့်အတူ
ပို့ရမည်ဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ အမှုများကို စစ်ဆေးရခြင်းကလည်း ကြန့်ကြာစေခဲ့သည်။
ဤအချက်သည် ပေါလုအား ကဲသရိမြို့၏ အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များရှေ့တွင်လည်းကောင်း၊
ဟေရုဒ်မင်းဆက်၏ နောက်ဆုံးမင်းဖြစ်သော အဂြိပ္ပမင်းကြီး (ဒုတိယ) ရှေ့တွင်လည်းကောင်း
မိမိ၏ ယုံကြည်ခြင်း အကြောင်းရင်းများကို တင်ပြရန် အခွင့်အရေး ရရှိစေခဲ့သည်။
Paul
had appealed to Caesar, and Festus could not do otherwise
than send him to Rome. But some time passed before a suitable ship
could be found; and as other prisoners were to be sent with Paul, the
consideration of their cases also occasioned delay. This gave Paul
opportunity to present the reasons of his faith before the principal
men of Caesarea, and also before King Agrippa II, the last of the
Herods.
“ရက်အနည်းငယ်
ကြာသောအခါ အဂြိပ္ပမင်းကြီးနှင့် ဗေရနိကိတို့သည် ဖေတ္တုကို နှုတ်ဆက်ရန်
ကဲသရိမြို့သို့ ရောက်လာကြ၏။ သူတို့သည် ထိုမြို့၌ ရက်ပေါင်းများစွာ နေကြသောအခါ၊
ဖေတ္တုသည် ပေါလု၏အမှုကို မင်းကြီးအား လျှောက်ထားသည်မှာ - ဖေလဇ်သည် လူတစ်ယောက်ကို
အကျဉ်းချထားခဲ့ပါ၏။ ကျွန်ုပ် ယေရုရှလင်သို့ သွားသောအခါ
ယုဒယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းတို့နှင့် အကြီးအကဲတို့သည် ထိုသူကို အပြစ်စီရင်ရန်
အရေးဆိုကြပါ၏။” သူသည် အကျဉ်းသား ကဲသာဘုရင်ထံ အယူခံဝင်ရခြင်း၏ အခြေအနေများကို
အကျဉ်းချုပ် တင်ပြခဲ့သည်။ ယုဒလူတို့သည် မိမိထင်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ပေါလုအပေါ် မည်သည့်
ရာဇဝတ်မှုကိုမျှ မတင်ပြဘဲ [၄၃၄] “သူတို့၏ ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော
မေးခွန်းများ၊ သေသွားပြီဖြစ်သော်လည်း အသက်ရှင်သည်ဟု ပေါလုဆိုသော
ယေရှုအကြောင်းများကိုသာ” တင်ပြကြကြောင်း ဆိုသည်။
“After
certain days King Agrippa and Bernice came unto Caesarea to salute Festus. And
when they had been there many days,
Festus declared Paul’s cause unto the king, saying, There is a certain
man left in bonds by Felix: about whom, when I was at Jerusalem,
the chief priests and the elders of the Jews informed me, desiring
to have judgment against him.” He outlined the circumstances that
led to the prisoner’s appeal to Caesar, telling of Paul’s recent trial
before him, and saying that the Jews had brought against Paul no [434]
accusation such as he had supposed they would
bring, but “certain
questions ... of their own superstition, and of one Jesus, which was
dead, whom Paul affrmed to be alive.”
ဖေတ္တုက
ဤသို့ပြောပြသောအခါ အဂြိပ္ပသည် စိတ်ဝင်စားလာပြီး “ထိုသူ၏စကားကို ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်
နားထောင်လိုပါသည်” ဟု ဆိုသည်။ သူ၏ ဆန္ဒနှင့်အညီ နောက်တစ်နေ့တွင် တွေ့ဆုံရန်
စီစဉ်ခဲ့သည်။ “နောက်တစ်နေ့တွင် အဂြိပ္ပနှင့် ဗေရနိကိတို့သည် ကြီးကျယ်သော
အဆောင်အယောင်တို့နှင့်အတူ မြို့၏ တပ်မှူးများ၊ အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့်အတူ
တရားရုံးသို့ ဝင်လာကြပြီး၊ ဖေတ္တု၏ အမိန့်အရ ပေါလုကို ခေါ်ခဲ့လေ၏။”
As
Festus told his story, Agrippa became interested and said, “I
would also hear the man myself.” In harmony with his wish, a meeting was
arranged for the following day. “And on the morrow, when
Agrippa was come, and Bernice, with great pomp, and was entered
into the place of hearing, with the chief captains, and principal men
of the city, at Festus’ commandment Paul was brought forth.”
ဧည့်သည်တော်များကို
ဂုဏ်ပြုရန်အတွက် ဖေတ္တုသည် ဤအခမ်းအနားကို ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော ပြပွဲတစ်ခုဖြစ်အောင်
ကြိုးစားခဲ့သည်။ မြို့ဝန်နှင့် ဧည့်သည်တော်များ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော ဝတ်ရုံများ၊
စစ်သည်တို့၏ ဓားများနှင့် တပ်မှူးတို့၏ တောက်ပသော လက်နက်ဝတ်စုံများသည်
ထိုမြင်ကွင်းကို ထင်ရှားတောက်ပစေခဲ့သည်။
In
honor of his visitors, Festus had sought to make this an occasion of imposing
display. The rich robes of the procurator and his
guests, the swords of the soldiers, and the gleaming armor of their
commanders, lent brilliancy to the scene.
ယခုအခါ
လက်ထိတ်ခတ်ခံထားရဆဲဖြစ်သော ပေါလုသည် စုဝေးနေသူတို့ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ ဤနေရာတွင်
မည်မျှ ကွာခြားလှပါသနည်း။ အဂြိပ္ပနှင့် ဗေရနိကိတို့သည် အာဏာနှင့် ရာထူးရှိကြသဖြင့်
လောက၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိကြသည်။ သို့သော် သူတို့၌ ဘုရားသခင် တန်ဖိုးထားသော
စရိုက်လက္ခဏာများ မရှိကြချေ။ သူတို့သည် ပညတ်တော်ကို လွန်ကျူးသူများဖြစ်ပြီး
စိတ်နှလုံးနှင့် ဘဝသည် ညစ်ညူးနေသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ လမ်းစဉ်ကို ကောင်းကင်ဘုံက
စက်ဆုပ်သည်။
And
now Paul, still manacled, stood before the assembled company. What a contrast
was here presented! Agrippa and Bernice
291
292 The Acts of the Apostles
possessed power and position, and because of
this they were favored
by the world. But they were destitute of the traits of character that
God esteems. They were transgressors of His law, corrupt in heart
and life. Their course of action was abhorred by heaven.
The aged prisoner, chained to his soldier guard, had in his appearance nothing
that would lead the world to pay him homage.
စစ်သားနှင့်အတူ
သံခြေကျင်းခတ်ထားသော သက်ကြီးရွယ်အို အကျဉ်းသားသည် လောကသားတို့က ရိုသေခန့်ညားရမည့်
အသွင်အပြင်မျိုး မရှိချေ။ သို့သော် မိတ်ဆွေ၊ စည်းစိမ် သို့မဟုတ် ရာထူး
တစ်ခုမျှမရှိဘဲ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် အကျဉ်းကျနေသော ဤလူအပေါ်
ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးက စိတ်ဝင်စားနေသည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် သူ၏ အခြံအရံများ
ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ ထိုတောက်ပသော စေတမန်တစ်ပါး၏ ဘုန်းတော်သာ [၄၃၅]
ထွက်ပေါ်လာခဲ့လျှင်၊ မင်းမျိုးမင်းနွယ်တို့၏ ဂုဏ်ဒြပ်နှင့် ထောင်လွှားမှုတို့သည်
မှိန်ဖျော့သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော်၏ ဂူသင်္ချိုင်းရှေ့က ရောမစစ်သားများကဲ့သို့ပင်
ရှင်ဘုရင်နှင့် အမတ်များအားလုံး မြေကြီးပေါ်သို့ လဲကျသွားကြမည် ဖြစ်သည်။
Yet in
this man, apparently without friends or wealth or position,
and held a prisoner for his faith in the Son of God, all heaven was
interested. Angels were his attendants. Had the glory of one of those
[435] shining messengers flashed forth, the pomp and pride of
royalty
would have paled; king and courtiers would have been stricken to
the earth, as were the Roman guards at the sepulcher of Christ.
ဖေတ္တုကိုယ်တိုင်က
စုဝေးနေသူတို့အား ပေါလုကို ဤသို့ မိတ်ဆက်ပေးသည် - “အဂြိပ္ပမင်းကြီးနှင့် ဤနေရာသို့
ရောက်ရှိနေကြသော သူအပေါင်းတို့၊ ဤသူကို ကြည့်ကြလော့။ ယေရုရှလင်၌လည်းကောင်း၊
ဤမြို့၌လည်းကောင်း ယုဒလူအပေါင်းတို့သည် သူ့ကို အသက်မရှင်သင့်ဟု အော်ဟစ်လျက်
ကျွန်ုပ်ထံသို့ အရေးဆိုကြပါ၏။ သို့သော် သူသည် သေထိုက်သော အပြစ်တစ်ခုမျှ
မရှိကြောင်း ကျွန်ုပ်တွေ့ရပါ၏။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ကဲသာဘုရင်ထံ အယူခံဝင်ထားသဖြင့်
ကျွန်ုပ် သူ့ကို ပို့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါသည်။ သို့သော် အရှင်မင်းကြီးထံ
ရေးသားပေးပို့ရန် ခိုင်လုံသော အကြောင်းအရာ ကျွန်ုပ်၌ မရှိပါ။ ထို့ကြောင့်
စစ်ဆေးပြီးနောက် ရေးသားစရာ တစ်စုံတစ်ခု ရရှိစေရန် အရှင်မင်းကြီး အဂြိပ္ပရှေ့နှင့်
အားလုံးရှေ့သို့ သူ့ကို ခေါ်ထုတ်လာခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ အကျဉ်းသားတစ်ယောက်ကို
ပို့ဆောင်ရာတွင် သူ၏ အပြစ်ကို မဖော်ပြဘဲ ပို့ခြင်းသည် အကျိုးအကြောင်း မဆီလျော်ဟု
ကျွန်ုပ် ထင်မြင်သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်” ဟု ဆို၏။
Festus
himself presented Paul to the assembly with the words:
“King Agrippa, and all men which are here present with us, ye see
this man, about whom all the multitude of the Jews have dealt with
me, both at Jerusalem, and also here, crying that he ought not to live
any longer. But when I found that he had committed nothing worthy
of death, and that he himself hath appealed to Augustus, I have
determined to send him. Of whom I have no certain thing to write
unto my lord. Wherefore I have brought him forth before you, and
specially before thee, O King Agrippa, that, after examination had, I
might have somewhat to write. For it seemeth to me unreasonable
to send a prisoner, and not withal to signify the crimes laid against
him.”
အဂြိပ္ပမင်းကြီးက
ပေါလုအား မိမိအတွက် ပြောဆိုရန် အခွင့်ပေးလိုက်သည်။ တမန်တော်သည် ပရိသတ်၏ တောက်ပသော
အခမ်းအနား သို့မဟုတ် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းတို့ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း
မရှိချေ။ အကြောင်းမူကား လောက၏ စည်းစိမ်နှင့် ရာထူးတို့သည် မည်မျှ
တန်ဖိုးနည်းကြောင်း သူသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ လောက၏ ဂုဏ်ဒြပ်နှင့် အာဏာတို့သည် သူ၏
သတ္တိကို မယိုင်လဲစေနိုင်သကဲ့သို့ သူ၏ စိတ်တည်ငြိမ်မှုကိုလည်း ခဏမျှပင်
မလုယူနိုင်ခဲ့ချေ။
King
Agrippa now gave Paul liberty to speak for himself. The
apostle was not disconcerted by the brilliant display or the high rank
of his audience; for he knew of how little worth are worldly wealth
and position. Earthly pomp and power could not for a moment daunt
his courage or rob him of his self-control.
“အဂြိပ္ပမင်းကြီး၊
ယနေ့ ကျွန်ုပ်သည် ယုဒလူတို့ စွပ်စွဲသမျှသော အမှုတို့နှင့် ပတ်သက်၍
အရှင်မင်းကြီးရှေ့၌ ခုခံချေပခွင့် ရသည့်အတွက် မိမိကိုယ်ကို မင်္ဂလာရှိသူဟု
မှတ်ယူပါ၏။ အထူးသဖြင့် အရှင်မင်းကြီးသည် ယုဒလူတို့၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းနှင့် ပြဿနာများ၌
ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ် သိပါ၏။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ စကားကို
စိတ်ရှည်စွာ နားထောင်ပေးပါရန် တောင်းပန်ပါသည်” ဟု သူက ဆိုသည်။
“I
think myself happy, King Agrippa,” he declared, “because I
shall answer for myself this day before thee touching all the things
whereof I am accused of the Jews: especially because I know thee
to be expert in all customs and questions which are among the Jews:
wherefore I beseech thee to hear me patiently.”
[၄၃၆] ပေါလုသည်
ခေါင်းမာစွာ မယုံကြည်သူဘဝမှ လောက၏ ကယ်တင်ရှင် နာဇရက်လူ ယေရှုကို
ယုံကြည်သူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလာသည့် အကြောင်းကို ပြောပြခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင်
မိမိအား ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် ကြောက်ရွံ့စေခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင်
အကြီးမားဆုံးသော သက်သာရာရခြင်း ဖြစ်စေခဲ့သည့် ကောင်းကင်ဗျာဒိတ်တော်အကြောင်းကိုလည်း
ဖော်ပြခဲ့သည် — ထိုဘုန်းတော်၏ အလယ်၌ မိမိမုန်းတီး၍ နှိမ်ချခဲ့သော၊ မိမိကိုယ်တိုင်
ဖျက်ဆီးရန် ရှာဖွေနေသော နောက်လိုက်တို့၏ အရှင်သည် ပလ္လင်ပေါ်၌ စံပယ်တော်မူသည်ကို
တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ပေါလုသည် လူသစ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊
ပြောင်းလဲစေသော ကရုဏာတော်ကြောင့် ယေရှုကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ထက်သန်စွာ ယုံကြည်သူ
ဖြစ်လာခဲ့သည်။
[436]
Paul related the story of his conversion from
stubborn unbelief to
faith in Jesus of Nazareth as the world’s Redeemer. He described the
heavenly vision that at frst had flled him with unspeakable terror,
but afterward proved to be a source of the greatest consolation—a
“Almost Thou Persuadest Me” 293
revelation of divine glory, in the midst of
which sat enthroned He
whom he had despised and hated, whose followers he was even then
seeking to destroy. From that hour Paul had been a new man, a
sincere and fervent believer in Jesus, made such by transforming
mercy.
ပေါလုသည် ခရစ်တော်
ဤလောက၌ အသက်ရှင်စဉ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဓိက ဖြစ်ရပ်များကို အဂြိပ္ပမင်းကြီးရှေ့၌
ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ တင်ပြခဲ့သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်လာ မေရှိယသည် နာဇရက်လူ ယေရှုအဖြစ်
ပေါ်ထွန်းခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံခဲ့သည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းစာများ၌ မေရှိယသည်
လူတို့အလယ်တွင် လူသားတစ်ဦးအဖြစ် ပေါ်ထွန်းမည်ဟု မည်သို့ဖော်ပြထားကြောင်းနှင့်၊
မောရှေနှင့် ပရောဖက်တို့ ဖော်ပြခဲ့သော အချက်တိုင်းသည် ယေရှု၏ ဘဝ၌
မည်သို့ပြည့်စုံခဲ့ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ပျောက်ဆုံးနေသော ကမ္ဘာကို ကယ်တင်ရန်အတွက်
ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် အရှက်ကွဲခြင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင်
ဝေဒနာခံစားခဲ့ပြီး၊ သေခြင်းနှင့် သင်္ချိုင်းကို အောင်နိုင်လျက် ကောင်းကင်သို့
တက်ကြွသွားခဲ့သည်။
With
clearness and power Paul outlined before Agrippa the leading events connected
with the life of Christ on earth. He testifed
that the Messiah of prophecy had already appeared in the person of
Jesus of Nazareth. He showed how the Old Testament Scriptures
had declared that the Messiah was to appear as a man among men,
and how in the life of Jesus had been fulflled every specifcation
outlined by Moses and the prophets. For the purpose of redeeming a
lost world, the divine Son of God had endured the cross, despising
the shame, and had ascended to heaven triumphant over death and
the grave.
ခရစ်တော် သေခြင်းမှ
ပြန်လည်ထမြောက်ခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် မယုံကြည်နိုင်စရာဟု ထင်ရပါသနည်းဟု ပေါလုက
ဆင်ခြင်ပြသည်။ တစ်ချိန်က သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုသို့ထင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊
မိမိကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ကြားသိခဲ့ရသောအရာကို မည်သို့ မယုံကြည်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။
ဒမာသက်မြို့တံခါးဝတွင် သူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံ၍ ထမြောက်တော်မူသော
ခရစ်တော်ကို အမှန်ပင် တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်သည်
ယေရုရှလင်မြို့လမ်းမများပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်ခဲ့သူ၊ ကာလ်ဝါရီတောင်ပေါ်တွင်
အသေခံခဲ့သူ၊ သေခြင်း၏ အနှောင်အဖွဲ့ကို ဖြတ်တောက်ကာ ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွသွားခဲ့သူ
ဖြစ်သည်။ [၄၃၇] ကေဖ၊ ယာကုပ်၊ ယောဟန် သို့မဟုတ် အခြားတပည့်တော်များနည်းတူ သူသည်လည်း
ကိုယ်တော်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး စကားပြောခဲ့သည်။ ထမြောက်တော်မူသော ကယ်တင်ရှင်၏
ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောရန် ထိုအသံတော်က သူ့ကို မိန့်မှာခဲ့ရာ၊ သူသည် မည်သို့
မနာခံဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။ ဒမာသက်၌လည်းကောင်း၊ ယေရုရှလင်၌လည်းကောင်း၊
ယုဒပြည်တစ်ခွင်လုံးနှင့် ဝေးလံသော အရပ်ရပ်တို့၌လည်းကောင်း၊ သူသည်
လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံတော်မူသော ယေရှုအကြောင်း သက်သေခံခဲ့ပြီး၊
“လူအပေါင်းတို့သည် နောင်တရ၍ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လာကြရန်နှင့် နောင်တနှင့်
ထိုက်တန်သော အကျင့်ကို ကျင့်ကြရန်” ပြသခဲ့သည်။
Why,
Paul reasoned, should it seem incredible that Christ should
rise from the dead? Once it had thus seemed to him, but how could
he disbelieve that which he himself had seen and heard? At the gate
of Damascus he had verily looked upon the crucifed and risen Christ,
the same who had walked the streets of Jerusalem, died on Calvary,
broken the bands of death, and ascended to heaven. As verily as had
Cephas, James, John, or any others of the disciples, he had seen and [437]
talked with Him. The Voice had bidden him
proclaim the gospel
of a risen Saviour, and how could he disobey? In Damascus, in
Jerusalem, throughout all Judea, and in the regions afar off, he had
borne witness of Jesus the Crucifed, showing all classes “that they
should repent and turn to God, and do works meet for repentance.
“ဤအကြောင်းများကြောင့်
ယုဒလူတို့သည် ကျွန်ုပ်ကို ဗိမာန်တော်၌ ဖမ်းဆီး၍ သတ်ရန် ကြံစည်ကြပါ၏။ ဘုရားသခင်၏
မစတော်မူခြင်းကို ခံရသဖြင့် ကျွန်ုပ်သည် ယနေ့တိုင်အောင် တည်ရှိလျက်၊
လူကြီးလူငယ်မရွေး အားလုံးကို သက်သေခံလျက် ရှိပါ၏။ ပရောဖက်တို့နှင့် မောရှေက
ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ဆိုခဲ့သောအရာများမှတစ်ပါး အခြားအရာကို ကျွန်ုပ်မပြောပါ။
ထိုအရာမှာ ခရစ်တော်သည် ဝေဒနာခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ သေခြင်းမှ ဦးဆုံးထမြောက်သောသူ
ဖြစ်မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ မိမိလူမျိုးနှင့် လူမျိုးခြားတို့အား အလင်းကို
ပြသမည်ဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်ပါသည်” ဟု တမန်တော်က ဆို၏။
“For
these causes,” the apostle declared, “the Jews caught me in
the temple, and went about to kill me. Having therefore obtained
help of God, I continue unto this day, witnessing both to small and
great, saying none other things than those which the prophets and
Moses did say should come: that Christ should suffer, and that He
should be the frst that should rise from the dead, and should show
light unto the people, and to the Gentiles.”
ပေါလု၏ အံ့ဩဖွယ်
အတွေ့အကြုံများကို ပရိသတ်အားလုံး မှင်တက်စွာ နားထောင်နေကြသည်။ တမန်တော်သည်
သူအနှစ်သက်ဆုံး အကြောင်းအရာကို ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြားရသူတိုင်း သူ၏
စိတ်ရင်းမှန်မှုကို မသံသယဖြစ်နိုင်ကြချေ။ သို့သော် သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော စကားများ
အရှိန်ကောင်းနေစဉ်တွင် ဖေတ္တုက ဖြတ်ပြောလိုက်သည် - “ပေါလု၊ သင်သည် ရူးနေပြီ။ သင်၏
ပညာများလွန်းခြင်းက သင့်ကို ရူးစေပြီ” ဟု ဟစ်ကြော်လေ၏။
The
whole company had listened spellbound to Paul’s account
of his wonderful experiences. The apostle was dwelling upon his
favorite theme. None who heard him could doubt his sincerity. But
in the full tide of his persuasive eloquence he was interrupted by
294 The Acts of the Apostles
Festus, who cried out, “Paul, thou art beside
thyself; much learning
doth make thee mad.”
တမန်တော်က
“အရှင်မင်းကြီး ဖေတ္တု၊ ကျွန်ုပ် ရူးနေသည်မဟုတ်ပါ။ အမှန်တရားနှင့် တည်ကြည်သော
စကားကိုသာ ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ် ပွင့်လင်းစွာ ပြောဆိုနေသော
ဤအရာများကို အရှင်မင်းကြီး အဂြိပ္ပ ကောင်းစွာ သိတော်မူပါသည်။ ဤအမှုသည် ကွယ်ရာ၌
ပြုသောအမှုမဟုတ်သဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုမျှ အရှင်မင်းကြီးထံမှ ကွယ်ဝှက်မနေကြောင်း
ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါသည်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။ ထို့နောက် အဂြိပ္ပဘက်သို့ လှည့်၍ -
“အဂြိပ္ပမင်းကြီး၊ ပရောဖက်တို့၏ စကားကို ယုံကြည်တော်မူသလား။ အရှင်မင်းကြီး
ယုံကြည်ကြောင်း ကျွန်ုပ် သိပါ၏” ဟု တိုက်ရိုက် မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။
The
apostle replied, “I am not mad, most noble Festus; but speak
forth the words of truth and soberness. For the king knoweth of
these things, before whom also I speak freely: for I am persuaded
that none of these thing are hidden from him; for this thing was
not done in a corner.” Then, turning to Agrippa, he addressed him
directly, “King Agrippa, believest thou the prophets? I know that
thou believest.”
[၄၃၈] အဂြိပ္ပသည်
အလွန်စိတ်ထိခိုက်သွားသဖြင့် ခဏမျှ မိမိ၏ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရာထူးဂုဏ်ရှိန်ကို
မေ့လျော့သွားသည်။ သူကြားလိုက်ရသော အမှန်တရားများကိုသာ သတိပြုမိပြီး၊ မိမိရှေ့တွင်
ရပ်နေသော နှိမ့်ချသော အကျဉ်းသားကို ဘုရားသခင်၏ သံတမန်အဖြစ်သာ မြင်တွေ့ကာ - “ငါ့ကို
ခရစ်ယာန်ဖြစ်စေခြင်းငှါ အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်” ဟု မသိစိတ်မှ
ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။
[438]
Deeply affected, Agrippa for the moment lost
sight of his surroundings and the dignity of his position. Conscious only of
the
truths which he had heard, seeing only the humble prisoner standing
before him as God’s ambassador, he answered involuntarily, “Almost
thou persuadest me to be a Christian.”
တမန်တော်က
ထက်သန်စွာဖြင့် - “အရှင်မင်းကြီး တစ်ဦးတည်းသာမက ယနေ့ ကျွန်ုပ်၏ စကားကို ကြားသောသူ
အပေါင်းတို့သည်လည်း၊ ဤအနှောင်အဖွဲ့မှတစ်ပါး၊ ကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ အနည်းငယ်သာမက
အလုံးစုံ ဖြစ်လာကြစေရန် ဘုရားသခင်ထံ ကျွန်ုပ် ဆုတောင်းပါသည်” ဟု မိမိ၏
သံခြေကျင်းခတ်ထားသော လက်များကို မြှောက်လျက် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။
Earnestly
the apostle made answer, “I would to God, that not
only thou, but also all that hear me this day, were both almost, and
altogether such as I am,” adding, as he raised his fettered hands,
“except these bonds.”
ဖေတ္တု၊ အဂြိပ္ပနှင့်
ဗေရနိကိတို့သည် တမန်တော်ကို ချည်နှောင်ထားသော သံခြေကျင်းများကို တရားသဖြင့်
ဆိုလျှင် သူတို့ကိုယ်တိုင် ခံထိုက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ အားလုံးသည် ကြီးလေးသော
ရာဇဝတ်မှုများကို ကျူးလွန်ခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ ထိုအပြစ်ကျူးလွန်သူများသည် ထိုနေ့၌
ခရစ်တော်၏ နာမတော်အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်း ကမ်းလှမ်းချက်ကို ကြားခဲ့ကြရသည်။ အနည်းဆုံး
တစ်ဦးမှာမူ ကမ်းလှမ်းသော ကျေးဇူးတော်နှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ခံယူရန် အနည်းငယ်သာ
လိုတော့သည်။ သို့သော် အဂြိပ္ပသည် ထိုကရုဏာတော်ကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး၊
လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံသော ကယ်တင်ရှင်ကို လက်ခံရန် ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
Festus,
Agrippa, and Bernice might in justice have worn the
fetters that bound the apostle. All were guilty of grievous crimes.
These offenders had that day heard the offer of salvation through the
name of Christ. One, at least, had been almost persuaded to accept
the grace and pardon offered. But Agrippa put aside the proffered
mercy, refusing to accept the cross of a crucifed Redeemer.
မင်းကြီး၏ သိလိုစိတ်
ပြည့်ဝသွားသဖြင့် နေရာမှ ထရပ်ကာ တွေ့ဆုံပွဲ ပြီးဆုံးကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။
လူစုခွဲသွားသောအခါ သူတို့က - “ဤသူသည် သေထိုက်သောအပြစ်၊ သို့မဟုတ်
အကျဉ်းချထိုက်သောအပြစ် တစ်ခုမျှ မရှိပါ” ဟု အချင်းချင်း ပြောဆိုကြသည်။
The
king’s curiosity was satisfed, and, rising from his seat, he
signifed that the interview was at an end. As the assembly dispersed,
they talked among themselves, saying, “This man doeth nothing
worthy of death or of bonds.”
အဂြိပ္ပသည်
ယုဒလူဖြစ်သော်လည်း ဖာရိရှဲတို့၏ အစွဲအလမ်းကြီးသော စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့်
မိုက်မဲသော အငြိုးအတေးများကို မခံယူထားချေ။ “ဤသူသည် ကဲသာဘုရင်ထံ အယူခံမဝင်ခဲ့လျှင်
လွှတ်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီ” ဟု ဖေတ္တုအား ပြောဆိုခဲ့သည်။ သို့သော် အမှုမှာ
ပိုမိုမြင့်မားသော တရားရုံးသို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် ဖေတ္တု သို့မဟုတ်
အဂြိပ္ပတို့၏ စီရင်ပိုင်ခွင့် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
Though
Agrippa was a Jew, he did not share the bigoted zeal
and blind prejudice of the Pharisees. “This man,” he said to Festus,
“might have been set at liberty, if he had not appealed unto Caesar.”
But the case had been referred to that higher tribunal, and it was now
beyond the jurisdiction of either Festus or Agrippa.
No comments:
Post a Comment