Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း ၃၂ — ရက်ရောသော အသင်းတော် [၃၃၅]

Chapter 32—A Liberal Church [335]

ကောရိန္သုမြို့ရှိ အသင်းတော်ထံသို့ ရေးသားသော ပထမစာစောင်တွင်၊ ပေါလုသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းတော်ကို ထောက်ပံ့ရာတွင် အခြေခံရမည့် ယေဘုယျမူများကို ယုံကြည်သူများအား လမ်းညွှန်ချက် ပေးခဲ့သည်။ သူတို့အတွက် သူ၏ တမန်တော်လုပ်ငန်းဆိုင်ရာ ကြိုးပမ်းမှုများကို ရေးသားရာတွင် သူက ဤသို့ မေးမြန်းခဲ့သည်-

In his frst letter to the church at Corinth, Paul gave the believers
instruction regarding the general principles underlying the support
of God’s work in the earth. Writing of his apostolic labors in their
behalf, he inquired:

“အဘယ်သူသည် မိမိစရိတ်ကိုခံ၍ စစ်မှုထမ်းဖူးသနည်း။ အဘယ်သူသည် စပျစ်ဥယျာဉ်ကို စိုက်ပျိုး၍ ထိုအသီးကို မစားဘဲ နေသနည်း။ အဘယ်သူသည် သိုးစုကို ထိန်း၍ ထိုသိုးနို့ကို မသောက်ဘဲ နေသနည်း။ ငါသည် လူဘာသာစကားဖြင့် ဤသို့ပြောသလော။ ပညတ်တရားကလည်း ဤသို့ပင် မဆိုသလော။ အကြောင်းမူကား၊ မောရှေ၏ ပညတ်တရားကျမ်း၌ ‘စပါးနယ်သော နွား၏နှုတ်ကို မချုပ်ရ’ ဟု ရေးထား၏။ ဘုရားသခင်သည် နွားတို့အတွက် စိုးရိမ်တော်မူသလော။ သို့မဟုတ် ငါတို့အတွက် အမှန်ဆိုတော်မူသလော။ ငါတို့အတွက်သာ ရေးထားတော်မူသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ လယ်ထွန်သောသူသည် မျှော်လင့်လျက် ထွန်သင့်၏။ စပါးနယ်သောသူသည်လည်း မိမိမျှော်လင့်ချက်အတိုင်း ခံစားရမည်ဟု မျှော်လင့်လျက် နယ်သင့်၏။”

“Who goeth a warfare any time at his own charges? who planteth
a vineyard, and eateth not of the fruit thereof? or who feedeth a
flock, and eateth not of the milk of the flock? Say I these things
as a man? or saith not the law the same also? For it is written in
the law of Moses, Thou shalt not muzzle the mouth of the ox that
treadeth out the corn. Doth God take care for oxen? or saith He it
altogether for our sakes? For our sakes, no doubt, this is written:
that he that ploweth should plow in hope; and that he that thresheth
in hope should be partaker of his hope.

“ငါတို့သည် သင်တို့၌ ဝိညာဉ်ရေးရာများကို စိုက်ပျိုးခဲ့လျှင်၊ သင်တို့၏ ဇာတိပကတိအရာများကို ရိတ်သိမ်းရမည်ဆိုသော် ကြီးလေးသောအမှု ဖြစ်သလော။ [၃၃၆] အခြားသောသူတို့သည် သင်တို့အပေါ်၌ ဤအခွင့်ကို ရကြလျှင်၊ ငါတို့သည် သာ၍ ရထိုက်သည်မဟုတ်လော။ သို့သော်လည်း ငါတို့သည် ဤအခွင့်ကို မသုံးကြ။ ခရစ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို အဆီးအတား မဖြစ်စေခြင်းငှာ အရာခပ်သိမ်းကို သည်းခံကြ၏။ သန့်ရှင်းသောအရာတို့နှင့် အမှုတော်ကို ဆောင်သောသူတို့သည် ဗိမာန်တော်၏ အရာများကို စားသုံးကြောင်း သင်တို့မသိကြသလော။ ယဇ်ပလ္လင်၌ လုပ်ကျွေးသောသူတို့သည် ယဇ်ပလ္လင်၏ အရာများကို ခံစားကြသည်မဟုတ်လော။ ထို့အတူ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောသောသူတို့သည် ဧဝံဂေလိတရားအားဖြင့် အသက်မွေးရမည်ဟု သခင်ဘုရား ပြဋ္ဌာန်းတော်မူပြီ။” ၁ ကောရိန္သု ၉:၇-၁၄။

“If we have sown unto you spiritual things,” the apostle further
inquired, “is it a great thing if we shall reap your carnal things? [336]
If others be partakers of this power over you, are not we rather?
Nevertheless we have not used this power; but suffer all things, lest
we should hinder the gospel of Christ. Do ye not know that they
which minister about holy things live of the things of the temple?
and they which wait at the altar are partakers with the altar? Even
so hath the Lord ordained that they which preach the gospel should
live of the gospel.” 1 Corinthians 9:7-14.

တမန်တော်သည် ဤနေရာတွင် ဗိမာန်တော်၌ အမှုဆောင်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို ထောက်ပံ့ရန် သခင်ဘုရား၏ အစီအစဉ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသန့်ရှင်းသော ရာထူးအတွက် သီးသန့်ခွဲခန့်ခြင်း ခံရသူများသည် သူတို့ထံမှ ဝိညာဉ်ရေးရာ ကောင်းချီးများကို ခံယူကြသော သူတို့၏ ညီအစ်ကိုများ၏ ထောက်ပံ့မှုကို ရရှိကြသည်။ “ယဇ်ပုရောဟိတ် အရာကို ခံရသော လေဝိသားတို့သည် မိမိတို့ညီအစ်ကို ဖြစ်သော လူစုထံမှ ပညတ်တရားအတိုင်း ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို သိမ်းယူရမည်ဟူသော ပညတ်ကို ရကြ၏။” ဟေဗြဲ ၇:၅။ ဗိမာန်တော်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်အရာနှင့် ဆိုင်သော သန့်ရှင်းသော လုပ်ငန်းများအတွက် လေဝိအနွယ်ကို သခင်ဘုရားက ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် ပတ်သက်၍ “သင်၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် ... ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်အားဖြင့် ရပ်လျက် အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်စေခြင်းငှာ သူ့ကို ရွေးချယ်တော်မူပြီ” (တရားဟောရာ ၂၈:၅) ဟု ဆိုထားသည်။ အသီးအနှံ တိုးပွားသမျှ၏ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို သခင်ဘုရားက မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အရာအဖြစ် တောင်းဆိုထားပြီး၊ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို မပေးဘဲ ထိန်ချန်ထားခြင်းကို လုယက်ခြင်းဟု ကိုယ်တော်က မှတ်ယူတော်မူသည်။

The apostle here referred to the Lord’s plan for the maintenance
of the priests who ministered in the temple. Those who were set apart
to this holy offce were supported by their brethren, to whom they
ministered spiritual blessings. “Verily they that are of the sons of
Levi, who receive the offce of the priesthood, have a commandment
to take tithes of the people according to the law.” Hebrews 7:5. The
tribe of Levi was chosen by the Lord for the sacred offces pertaining
to the temple and the priesthood. Of the priest it was said, “The
Lord thy God hath chosen him ... to stand to minister in the name
of the Lord.” (Deuteronomy 18:5.) One tenth of all the increase
227
228 The Acts of the Apostles
was claimed by the Lord as His own, and to withhold the tithe was
regarded by Him as robbery.

အမှုတော်ဆောင်များအား ထောက်ပံ့ရန် ဤအစီအစဉ်ကို ရည်ညွှန်း၍ ပေါလုက “ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောသောသူတို့သည် ဧဝံဂေလိတရားအားဖြင့် အသက်မွေးရမည်ဟု သခင်ဘုရား ပြဋ္ဌန်းတော်မူပြီ” ဟု ဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် တမန်တော်သည် တိမောသေထံ ရေးသားရာ၌ “လုပ်ဆောင်သောသူသည် မိမိ၏ အခကြေးငွေကို ရထိုက်၏” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ၁ တိမောသေ ၅:၁၈။

It was to this plan for the support of the ministry that Paul referred
when he said, “Even so hath the Lord ordained that they which
preach the gospel should live of the gospel.” And later, in writing to
Timothy, the apostle said, “The laborer is worthy of his reward.” 1
Timothy 5:18.

[၃၃၇] ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ ပေးလှူခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ထောက်ပံ့ရန် ကိုယ်တော်၏ အစီအစဉ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်သည်။ မြောက်မြားစွာသော လက်ဆောင်များနှင့် ပူဇော်သက္ကာများကို ဘုရားသခင်က သတ်မှတ်ပေးထားသည်။ ယုဒစနစ်အောက်တွင်၊ လူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ထောက်ပံ့ရာတွင်လည်းကောင်း၊ ချို့တဲ့သူများ၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရာတွင်လည်းကောင်း ရက်ရောသောစိတ်ကို မွေးမြူရန် သင်ကြားပေးခြင်း ခံရသည်။ အထူးအခါသမယများအတွက် စေတနာအလျောက် ပူဇော်သက္ကာများ ရှိကြသည်။ စပါးရိတ်သိမ်းချိန်နှင့် စပျစ်သီးဆွတ်ချိန်များတွင်၊ လယ်ယာမှ ဦးဦးဖျားဖျား အသီးအနှံများဖြစ်သော ဆန်စပါး၊ စပျစ်ရည်နှင့် ဆီတို့ကို သခင်ဘုရားထံ ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ဆက်ကပ်ကြသည်။ လယ်ကွင်း၏ အကြွင်းအကျန်များနှင့် လယ်ထောင့်များကို ဆင်းရဲသားများအတွက် ချန်ထားရသည်။ သိုးမွေးညှပ်ချိန်တွင် ပထမဦးဆုံးရသော သိုးမွေး၊ ဂျုံနယ်ချိန်တွင် ပထမဦးဆုံးရသော နှံစားသီးနှံများကို ဘုရားသခင်အတွက် သီးသန့်ထားရသည်။ ထို့အတူ တိရစ္ဆာန်အားလုံး၏ သားဦးများကိုလည်းကောင်း၊ သားဦးယောက်ျားလေးအတွက် ရွေးနှုတ်ခရည်ကိုလည်းကောင်း ပေးဆောင်ရသည်။ ဦးဦးဖျားဖျား အသီးအနှံများကို သန့်ရှင်းရာဌာနတော်၌ သခင်ဘုရားရှေ့တော်တွင် ဆက်ကပ်ရပြီး၊ ထို့နောက် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ အသုံးပြုရန်အတွက် ပေးအပ်ရသည်။

[337] The payment of the tithe was but a part of God’s plan for the
support of His service. Numerous gifts and offerings were divinely
specifed. Under the Jewish system the people were taught to cherish
a spirit of liberality both in sustaining the cause of God and in
supplying the wants of the needy. For special occasions there were
freewill offerings. At the harvest and the vintage, the frst fruits of
the feld—corn, wine, and oil—were consecrated as an offering to
the Lord. The gleanings and the corners of the feld were reserved
for the poor. The frst fruits of the wool when the sheep were shorn,
of the grain when the wheat was threshed, were set apart for God.
So also were the frst-born of all animals, and a redemption price
was paid for the frst-born son. The frst fruits were to be presented
before the Lord at the sanctuary and were then devoted to the use of
the priests.

ဤကဲ့သို့သော ရက်ရောမှုဆိုင်ရာ စနစ်အားဖြင့် သခင်ဘုရားသည် အရာခပ်သိမ်းတွင် ကိုယ်တော်ကို ပထမဦးစားပေးရမည် ဖြစ်ကြောင်း ဣသရေလလူမျိုးတို့အား သင်ကြားပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ လယ်ယာများ၊ သိုးအုပ်များနှင့် နွားအုပ်များ၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း၊ ရိတ်သိမ်းချိန်ကို ဖြစ်ထွန်းစေပြီး မှည့်ဝင်းစေသော နေရောင်ခြည်နှင့် မိုးရေကို ပေးသနားသူမှာ ကိုယ်တော်ပင် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့အား သတိပေးခဲ့သည်။ သူတို့ပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏အရာ ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ပစ္စည်းများကို စောင့်ရှောက်ရသော ဘဏ္ဍာစိုးများသာ ဖြစ်ကြသည်။

By this system of benevolence the Lord sought to teach Israel
that in everything He must be frst. Thus they were reminded that
God was the proprietor of their felds, their flocks, and their herds;
that it was He who sent them the sunshine and the rain that developed
and ripened the harvest. Everything that they possessed was His;
they were but the stewards of His goods.

ခရစ်ယာန်များသည် ယခင်ဂျူးလူမျိုးများထက် သာလွန်သော အခွင့်ထူးများကို ခံစားရရှိထားသူများဖြစ်ရာ၊ ၎င်းတို့ထက် နည်းပါးစွာ ပေးကမ်းလှူဒါန်းရန်မှာ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်တော်မူချက်မဟုတ်ပါ။ ကယ်တင်ရှင်က “အကြင်သူအား များစွာပေး၏၊ ထိုသူ၌ များစွာတောင်းကြလတ္တံ့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (လုကာ ၁၂:၄၈)။ ဟေဗြဲလူမျိုးများထံမှ တောင်းဆိုသော ရက်ရောမှုမှာ ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်လူမျိုးကို အကျိုးပြုရန်အတွက်သာ များစွာဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယနေ့တွင် ဘုရားသခင်၏လုပ်ငန်းတော်သည် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့လျက်ရှိသည်။ ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏နောက်လိုက်များ၏လက်သို့ ဧဝံဂေလိတရားတည်းဟူသော ရတနာများကို အပ်နှံထားပြီး၊ ကယ်တင်ခြင်းတည်းဟူသော ဝမ်းမြောက်စရာသတင်းကောင်းကို လောကသို့伝ကြားပေးရန် တာဝန်ကိုလည်း ၎င်းတို့အပေါ်၌ တင်ထားတော်မူသည်။ စင်စစ်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားများသည် ရှေးဟောင်းအစ္စရေးလူမျိုးတို့ထက် သာ၍ကြီးမားပါသည်။

It is not God’s purpose that Christians, whose privileges far
exceed those of the Jewish nation, shall give less freely than they
gave. “Unto whomsoever much is given,” the Saviour declared, “of
him shall be much required.” Luke 12:48. The liberality required of
the Hebrews was largely to beneft their own nation; today the work
[338] of God extends over all the earth. In the hands of His followers,
Christ has placed the treasures of the gospel, and upon them He has
laid the responsibility of giving the glad tidings of salvation to the
world. Surely our obligations are much greater than were those of
ancient Israel.
Liberal Church 229

ဘုရားသခင်၏လုပ်ငန်းတော် ကျယ်ပြန့်လာသည်နှင့်အမျှ အကူအညီတောင်းခံမှုများသည်လည်း တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုများပြားလာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုတောင်းဆိုချက်များကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ရန်အတွက် ခရစ်ယာန်များသည် “ငါ့အိမ်တော်၌ စားစရာရှိစေခြင်းငှာ၊ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ရှိသမျှကို ဘဏ္ဍာတော်တိုက်ထဲသို့ သွင်းကြလော့” ဟူသော ပညတ်တော်ကို နာခံသင့်ကြသည် (မာလခိ ၃:၁၀)။ အကယ်၍ ခရစ်ယာန်ဟု ဝန်ခံသူများသည် မိမိတို့၏ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် အလှူငွေများကို ဘုရားသခင်ထံ သစ္စာရှိစွာ ဆောင်ယူလာကြပါက၊ ကိုယ်တော်၏ ဘဏ္ဍာတော်တိုက်သည် ပြည့်လျှံနေမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်းအတွက် ရန်ပုံငွေရှာရန် ပွဲလမ်းသဘင်များ၊ ထီမဲနှိုက်ခြင်းများ သို့မဟုတ် ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများကို အားကိုးလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်တော့မည်မဟုတ်ပါ။

As God’s work extends, calls for help will come more and more
frequently. That these calls may be answered, Christians should
heed the command, “Bring ye all the tithes into the storehouse, that
there may be meat in Mine house.” Malachi 3:10. If professing
Christians would faithfully bring to God their tithes and offerings,
His treasury would be full. There would then be no occasion to
resort to fairs, lotteries, or parties of pleasure to secure funds for the
support of the gospel.

လူတို့သည် မိမိတို့၏ဥစ္စာပစ္စည်းများကို မိမိဘာသာအလိုလိုက်ခြင်း၊ စားသောက်လိုစိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းခြင်း၊ အလှပြင်ဆင်ခြင်း သို့မဟုတ် နေအိမ်များကို မွမ်းမံခြင်းတို့တွင် အသုံးပြုရန် သွေးဆောင်ခြင်း ခံကြရသည်။ ထိုအရာများအတွက် အသင်းသူအသင်းသားများစွာတို့သည် နှမြောတွန့်တိုခြင်းမရှိဘဲ ရက်ရက်ရောရော၊ အလွန်အကျွံပင် သုံးစွဲတတ်ကြသည်။ သို့သော် မြေကြီးပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းတော်များကို ရှေ့ဆက်နိုင်ရန်အတွက် ဘဏ္ဍာတော်တိုက်သို့ လှူဒါန်းရန် တောင်းဆိုခံရသည့်အခါတွင်မူ ၎င်းတို့သည် တွန့်ဆုတ်နေတတ်ကြသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် မလှူဘဲမနေနိုင်ဟု ခံစားရသောကြောင့်၊ မလိုအပ်သော ပျော်ပါးမှုများအတွက် သုံးစွဲသည့်ပမာဏထက် များစွာနည်းပါးသော ငွေကြေးကိုသာ နှမြောတသစွာ ပေးကမ်းတတ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်အပေါ် စစ်မှန်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာမရှိသကဲ့သို့၊ ဝိညာဉ်များ ကယ်တင်ခြင်းရရှိရေးအတွက်လည်း အားတက်သရော စိတ်ဝင်စားမှုမရှိကြပါ။ ထိုသို့သောသူများ၏ ခရစ်ယာန်အသက်တာသည် ပုကွ၍ မကျန်းမမာသော အသက်တာဖြစ်နေသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပါ။

Men are tempted to use their means in self-indulgence, in the
gratifcation of appetite, in personal adornment, or in the embellishment of their homes. For these objects many church members
do not hesitate to spend freely and even extravagantly. But when
asked to give to the Lord’s treasury, to carry forward His work in
the earth, they demur. Perhaps, feeling that they cannot well do
otherwise, they dole out a sum far smaller than they often spend for
needless indulgence. They manifest no real love for Christ’s service,
no earnest interest in the salvation of souls. What marvel that the
Christian life of such ones is but a dwarfed, sickly existence!

ခရစ်တော်၏ မေတ္တာဖြင့် စိတ်နှလုံးပူဇော်ထားသူသည် လောကသို့ ကောင်းမြတ်ခြင်း၊ ကရုဏာနှင့် သမ္မာတရားတည်းဟူသော ကြွယ်ဝမှုကို တင်ပြသည့် အမြင့်မြတ်ဆုံး၊ အသန့်ရှင်းဆုံးသော လူသားတို့ထံ အပ်နှံထားသည့် အမှုတော်တွင် ပါဝင်ကူညီရခြင်းကို တာဝန်တစ်ခုအဖြစ်သာမက ဝမ်းမြောက်စရာတစ်ခုအဖြစ်ပါ မှတ်ယူပါလိမ့်မည်။

He whose heart is aglow with the love of Christ will regard it
as not only a duty, but a pleasure, to aid in the advancement of the [339]
highest, holiest work committed to man—the work of presenting to
the world the riches of goodness, mercy, and truth.

လောဘစိတ်သည် လူတို့အား ဘုရားသခင်နှင့်သာ ဆိုင်သော ပစ္စည်းဥစ္စာများကို မိမိတို့၏ အလိုဆန္ဒအတွက် သိမ်းဆည်းထားရန် လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ ဤစိတ်ဓာတ်သည် ပရောဖက်မှတစ်ဆင့် “လူသည် ဘုရားသခင်၏ဥစ္စာကို ခိုးယူအပ်သလော။ သို့သော်လည်း သင်တို့သည် ငါ့ဥစ္စာကို ခိုးယူကြပြီ။ အဘယ်သို့ ခိုးယူကြသနည်းဟု မေးပြန်လျှင်၊ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပူဇော်သက္ကာတို့ကို ခိုးယူကြပြီ။ သင်တို့သည် ကျိန်ခြင်းကို ခံရကြပြီ။ အကြောင်းမူကား၊ တစ်ပြည်လုံး ငါ့ဥစ္စာကို ခိုးယူကြပြီ” ဟု ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမခဲ့သည့် အချိန်ကကဲ့သို့ပင်၊ ယခုတွင်လည်း ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ဖြစ်သည်။ (မာလခိ ၃:၈၊ ၉)။

It is the spirit of covetousness which leads men to keep for
gratifcation of self means that rightfully belong to God, and this
spirit is as abhorrent to Him now as when through His prophet He
sternly rebuked His people, saying, “Will a man rob God? Yet ye
have robbed Me. But ye say, Wherein have we robbed Thee? In
tithes and offerings. Ye are cursed with a curse: for ye have robbed
Me, even this whole nation.” Malachi 3:8, 9.

ရက်ရောသော စိတ်ဓာတ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ စိတ်ဓာတ်ဖြစ်သည်။ ဤစိတ်ဓာတ်ကို ခရစ်တော်၏ ကားတိုင်ပေါ်၌ စွန့်လွှတ်ပူဇော်ခြင်းတွင် အမြင့်ဆုံးသော ထင်ရှားမှုအဖြစ် တွေ့ရှိရသည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ခမည်းတော်သည် မိမိ၏ တစ်ပါးတည်းသော သားတော်ကို ပေးသနားတော်မူခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်သည်လည်း မိမိ၌ရှိသမျှကို စွန့်လွှတ်ကာ လူသားတို့ ကယ်တင်ခြင်းခံရစေရန် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စွန့်လွှတ်ပူဇော်ခဲ့သည်။ ကာရာဝနီတောင်ပေါ်ရှိ လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် ကယ်တင်ရှင်၏ နောက်လိုက်တိုင်းကို ရက်ရောမှုရှိရန် တိုက်တွန်းနေသင့်သည်။ ထိုနေရာ၌ ဖော်ပြထားသော အခြေခံမူမှာ “ပေးပါ၊ ပေးပါ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ “ငါသည် ကိုယ်တော်၌ တည်နေ၏ဟု ဆိုသောသူသည် ကိုယ်တော်ကျင့်တော်မူသည်အတိုင်း ကိုယ်တိုင်ကျင့်ရမည်” (၁ ယောဟန် ၂:၆)။

The spirit of liberality is the spirit of heaven. This spirit fnds its
highest manifestation in Christ’s sacrifce on the cross. In our behalf
the Father gave His only-begotten Son; and Christ, having given up
all that He had, then gave Himself, that man might be saved. The
cross of Calvary should appeal to the benevolence of every follower
of the Saviour. The principle there illustrated is to give, give. “He
that saith he abideth in Him ought himself also so to walk, even as
He walked.” 1 John 2:6.
230 The Acts of the Apostles

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ၊ အတ္တစိတ်သည် စာတန်၏ စိတ်ဓာတ်ဖြစ်သည်။ လောကသားများ၏ အသက်တာတွင် တွေ့ရသော အခြေခံမူမှာ “ယူပါ၊ ယူပါ” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ၎င်းတို့သည် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ စိုက်ပျိုးခြင်း၏ အသီးအပွင့်မှာ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် သေခြင်းသာဖြစ်သည်။

On the other hand, the spirit of selfshness is the spirit of Satan.
The principle illustrated in the lives of worldlings is to get, get. Thus
they hope to secure happiness and ease, but the fruit of their sowing
is misery and death.

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ သားသမီးများကို ကောင်းချီးပေးခြင်း မရပ်တန့်သရွေ့၊ ၎င်းတို့သည်လည်း ကိုယ်တော်ပိုင်ဆိုင်သည်ဟု မိန့်တော်မူသော ဝေစုကို ပြန်လည်ဆက်ကပ်ရန် တာဝန်မှ မလွတ်ကင်းနိုင်ပါ။ ကိုယ်တော်နှင့်ဆိုင်သော ဝေစုကိုသာမက၊ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းသည့် အလှူအဖြစ် ရက်ရောသော ပဏ္ဍာတော်ကိုလည်း ဘဏ္ဍာတော်တိုက်သို့ ဆောင်ယူလာသင့်ကြသည်။ ဝမ်းမြောက်သော စိတ်နှလုံးဖြင့် မိမိတို့ရရှိသော အဦးသီးသောအသီးများ၊ အကောင်းဆုံးသော ပိုင်ဆိုင်မှုများ၊ အကောင်းဆုံးနှင့် အသန့်ရှင်းဆုံးသော အမှုတော်ကို ဖန်ဆင်းရှင်ထံ ဆက်ကပ်သင့်ကြသည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကြွယ်ဝသော ကောင်းချီးများကို ရရှိကြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ရေမပြတ်သော စမ်းရေတွင်းကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ရေလောင်းသော ဥယျာဉ်ကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်စေတော်မူမည်။ နောက်ဆုံးသော မဟာရိတ်သိမ်းချိန်သို့ ရောက်သောအခါ၊ သခင်ဘုရားထံ ဆောင်ယူလာနိုင်သော ကောက်လှိုင်းများသည် ၎င်းတို့ထံ အပ်နှံထားသော အစွမ်းအစများကို အတ္တကင်းစွာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်များ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Not until God ceases to bless His children will they cease to be
under bonds to return to Him the portion that He claims. Not only
should they render the Lord the portion that belongs to Him, but they
[340] should bring also to His treasury, as a gratitude offering, a liberal
tribute. With joyful hearts they should dedicate to the Creator the
frst fruits of their bounties—their choicest possessions, their best
and holiest service. Thus they will gain rich blessings. God Himself
will make their souls like a watered garden whose waters fail not.
And when the last great harvest is gathered in, the sheaves that they
are enabled to bring to the Master will be the recompense of their
unselfsh use of the talents lent them.

တက်ကြွစွာ အမှုတော်ဆောင်နေကြသော ဘုရားသခင်၏ ရွေးကောက်ခံ စေတမန်များသည် ၎င်းတို့၏ ညီအစ်ကို မောင်နှမများ၏ စာနာမှုနှင့် လှိုက်လှဲသော ထောက်ပံ့မှု မရရှိဘဲ မိမိတို့စရိတ်ဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်နေရခြင်းမျိုး မဖြစ်သင့်ပါ။ ဓမ္မအမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်နိုင်ရန်အတွက် လောကီအလုပ်များကို ဘေးဖယ်ထားသူများကို ရက်ရက်ရောရော ထောက်ပံ့ပေးရန်မှာ အသင်းသူအသင်းသားများ၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဓမ္မအမှုဆောင်များ အားပေးခြင်း ခံရသောအခါ ကိုယ်တော်၏ လုပ်ငန်းတော်သည် အလွန်တိုးတက်လာသည်။ သို့သော် လူတို့၏ အတ္တစိတ်ကြောင့် ၎င်းတို့အတွက် ထိုက်တန်သော ထောက်ပံ့မှုများကို ပိတ်ပင်ထားပါက၊ ၎င်းတို့၏ လက်များသည် အားနည်းသွားပြီး ၎င်းတို့၏ အသုံးဝင်မှုသည်လည်း ဆိုးရွားစွာ အဟန့်အတား ဖြစ်စေတတ်သည်။

God’s chosen messengers, who are engaged in aggressive labor,
should never be compelled to go a warfare at their own charges,
unaided by the sympathetic and hearty support of their brethren. It
is the part of church members to deal liberally with those who lay
aside their secular employment that they may give themselves to
the ministry. When God’s ministers are encouraged, His cause is
greatly advanced. But when, through the selfshness of men, their
rightful support is withheld, their hands are weakened, and often
their usefulness is seriously crippled.

သစ္စာရှိသော အမှုတော်ဆောင်များ အမှုတော်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန် လိုအပ်ချက်များအတွက် ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို လွှတ်ထားပြီး၊ မိမိတို့ကိုယ်တိုင်မူ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များဖြစ်သည်ဟု ဆိုသူများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ မနှစ်သက်မှုသည် ကျရောက်လိမ့်မည်။ ထိုအတ္တကြီးသူများသည် သခင်ဘုရား၏ ငွေကြေးကို အလွဲသုံးစားလုပ်ခြင်းအတွက်သာမက၊ ၎င်းတို့၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် သစ္စာရှိသော အမှုတော်ဆောင်များ ခံစားရသည့် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းမှုနှင့် စိတ်နှလုံးနာကျင်မှုများအတွက်ပါ စာရင်းပေးကြရမည်ဖြစ်သည်။ ဓမ္မအမှုတော်တွင် ပါဝင်ရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရပြီး တာဝန်အရ အရာခပ်သိမ်းကို စွန့်လွှတ်ကာ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်နေသူများသည်၊ မိမိတို့နှင့် မိမိတို့၏ မိသားစုများကို ထောက်ပံ့နိုင်ရန် လုံလောက်သော လုပ်ခလစာကို ရရှိသင့်ကြသည်။

The displeasure of God is kindled against those who claim to
be His followers, yet allow consecrated workers to suffer for the
necessities of life while engaged in active ministry. These selfsh
ones will be called to render an account, not only for the misuse
of their Lord’s money, but for the depression and heartache which
their course has brought upon His faithful servants. Those who are
called to the work of the ministry, and at the call of duty give up all
to engage in God’s service, should receive for their self-sacrifcing
[341] efforts wages suffcient to support themselves and their families.

လောကီလုပ်ငန်းကဏ္ဍ အသီးသီးရှိ ဉာဏ်ရည်နှင့် ကာယလုပ်သားများသည် ကောင်းမွန်သော လုပ်ခလစာကို ရရှိနိုင်ကြသည်။ သမ္မာတရားကို ပျံ့နှံ့စေခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်များကို ခရစ်တော်ထံသို့ ပို့ဆောင်ခြင်း အမှုသည် မည်သည့်သာမန်စီးပွားရေးထက်မဆို ပို၍အရေးမကြီးပေလော။ ဤအမှုတွင် သစ္စာရှိစွာ ပါဝင်ဆောင်ရွက်နေသူများသည်လည်း လုံလောက်သော အခကြေးငွေကို ရရှိရန် တရားမျှတစွာ ခံစားခွင့်မရှိပေလော။ ဝိညာဉ်ရေးရာ အကျိုးကျေးဇူးနှင့် ကာယရေးရာ အကျိုးကျေးဇူးတို့၏ နှိုင်းယှဉ်တန်ဖိုးကို ကျွန်ုပ်တို့ မည်သို့ သတ်မှတ်သည်ကို ကြည့်ခြင်းဖြင့်၊ လောကီအရာနှင့် ကောင်းကင်အရာတို့အပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ တန်ဖိုးထားမှုကို ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။

In the various departments of secular labor, mental and physical,
faithful workmen can earn good wages. Is not the work of disseminating truth, and leading souls to Christ, of more importance than
any ordinary business? And are not those who faithfully engage in
this work justly entitled to ample remuneration? By our estimate of
Liberal Church 231
the relative value of labor for moral and for physical good, we show
our appreciation of the heavenly in contrast with the earthly.

ဓမ္မအမှုဆောင်များကို ထောက်ပံ့ရန်နှင့် သာသနာပြုလုပ်ငန်းများရှိ အကူအညီတောင်းခံမှုများကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်အတွက် ဘဏ္ဍာတော်တိုက်တွင် ရန်ပုံငွေရှိနေစေရန် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်သည် ကြည်ဖြူစွာနှင့် ရက်ရက်ရောရော ပေးလှူရန် လိုအပ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အတွက် လိုအပ်ချက်များကို အသင်းတော်များအား အမြဲသိရှိစေရန်နှင့် ရက်ရောမှုရှိစေရန် ပညာပေးရန်မှာ ဓမ္မအမှုဆောင်များအပေါ်၌ ကျရောက်နေသော ကြီးလေးသော တာဝန်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုရန် ပျက်ကွက်ပြီး အသင်းတော်များသည် အခြားသူများ၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် ပေးလှူရန် ပျက်ကွက်သောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် ထိခိုက်နစ်နာရုံသာမက၊ ယုံကြည်သူများ ရရှိသင့်သော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများသည်လည်း ဆုံးရှုံးသွားတတ်သည်။

That there may be funds in the treasury for the support of the
ministry, and to meet the calls for assistance in missionary enterprises, it is necessary that the people of God give cheerfully and
liberally. A solemn responsibility rests upon ministers to keep before
the churches the needs of the cause of God and to educate them to
be liberal. When this is neglected, and the churches fail to give for
the necessities of others, not only does the work of the Lord suffer,
but the blessing that should come to believers is withheld.

အလွန်ဆင်းရဲသောသူများပင်လျှင် ဘုရားသခင်ထံသို့ ပူဇော်သက္ကာများကို ဆောင်ယူလာသင့်သည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ထက် ပိုမိုလိုအပ်နေသူများကို ကူညီရန် မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြင့် ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်တွင် ပါဝင်ကြသူများ ဖြစ်သင့်သည်။ ဆင်းရဲသူ၏ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြင့် ပေးလှူသော အလှူသည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ မွှေးကြိုင်သော နံ့သာပေါင်းကဲ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပူဇော်မှုတိုင်းသည် ပေးလှူသူ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ ရက်ရောသော စိတ်ဓာတ်ကို ခိုင်မာစေပြီး၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ ဆင်းရဲခြင်းအားဖြင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝစေခြင်းငှာ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်တော်မူသော အရှင်မြတ်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်စေသည်။

Even the very poor should bring their offerings to God. They
are to be sharers of the grace of Christ by denying self to help those
whose need is more pressing than their own. The poor man’s gift,
the fruit of self-denial, comes up before God as fragrant incense.
And every act of self-sacrifce strengthens the spirit of benefcence
in the giver’s heart, allying him more closely to the One who was
rich, yet for our sakes became poor, that we through His poverty
might be rich.

ဘဏ္ဍာတော်တိုက်ထဲသို့ မိမိ၌ရှိသမျှသော ငွေဒင်္ဂါးနှစ်ပြားကို ထည့်ခဲ့သော မုဆိုးမ၏ လုပ်ရပ်ကို ဆင်းရဲခြင်းနှင့် ရုန်းကန်နေရသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ကူညီလိုသော ဆန္ဒရှိသူများကို အားပေးရန်အတွက် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ “ရှိသမျှသော အသက်မွေးစရိတ်” ကို လှူဒါန်းခဲ့သော ဤအမျိုးသမီးကို တပည့်တော်များအား သတိပြုစေခဲ့သည် (မာကု ၁၂:၄၄)။ ကိုယ်တော်သည် သူမ၏ အလှူကို မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ခြင်းမရှိဘဲ လှူဒါန်းသောသူတို့၏ များပြားသော အလှူများထက် သာ၍တန်ဖိုးထားတော်မူသည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ကြွယ်ဝမှုထဲမှ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်ကိုသာ ပေးလှူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမုဆိုးမမှာမူ လှူဒါန်းရန်အတွက် မိမိ၏ အသက်ရှင်ရန် လိုအပ်ချက်များကိုပင် စွန့်လွှတ်ခဲ့ရပြီး၊ နောင်လာမည့်နေ့ရက်များအတွက် လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့သည်။ သူမနှင့်ပတ်သက်၍ ကယ်တင်ရှင်က “ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ ဘဏ္ဍာတော်တိုက်ထဲသို့ သွင်းသောသူအပေါင်းတို့ထက် ဤဆင်းရဲသော မုဆိုးမသည် သာ၍သွင်းပြီ” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၄၃)။ ဤနည်းဖြင့် အလှူ၏ တန်ဖိုးကို ပမာဏဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ပေးလှူသော အချိုးအစားနှင့် ပေးလှူသူ၏ စိတ်ရင်းစေတနာပေါ်တွင် မူတည်၍ တန်ဖိုးဖြတ်ကြောင်း ကိုယ်တော် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။

The act of the widow who cast two mites—all that she had—into [342]
the treasury, is placed on record for the encouragement of those who,
struggling with poverty, still desire by their gifts to aid the cause
of God. Christ called the attention of the disciples to this woman,
who had given “all her living.” Mark 12:44. He esteemed her gift
of more value than the large offerings of those whose alms did not
call for self-denial. From their abundance they had given a small
portion. To make her offering, the widow had deprived herself of
even the necessities of life, trusting God to supply her needs for the
morrow. Of her the Saviour declared, “Verily I say unto you, That
this poor widow hath cast more in, than all they which have cast into
the treasury.” Verse 43. Thus He taught that the value of the gift is
estimated not by the amount, but by the proportion that is given and
the motive that actuates the giver.

တမန်တော်ပေါလုသည် အသင်းတော်များအကြား အမှုတော်ဆောင်ရာတွင် ပြောင်းလဲလာသူသစ်များ၏ စိတ်နှလုံး၌ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အတွက် ကြီးမြတ်သောအရာများကို လုပ်ဆောင်လိုသော ဆန္ဒရှိလာစေရန် မနားမနေ ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အား ရက်ရောမှုရှိရန် မကြာခဏ တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ဧဖက်မြို့မှ အကြီးအကဲများကို ၎င်း၏ ယခင်လုပ်ငန်းများအကြောင်း ပြောဆိုရာတွင် “ငါသည် ထိုသို့ကြိုးစားအားထုတ်သဖြင့်၊ အားနည်းသောသူတို့ကို မစရမည်ကိုလည်းကောင်း၊ ခံယူခြင်းထက် ပေးကမ်းခြင်းသည် သာ၍မင်္ဂလာရှိသည်ဟု သခင်ယေရှု မိန့်တော်မူသော စကားတော်ကို အောက်မေ့ရမည်ကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့အား ခပ်သိမ်းသော အရာတို့၌ ငါပြသလေပြီ” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ကောရိန္သုအသင်းတော်သို့ ရေးသားရာတွင်လည်း “အနည်းငယ်သောသူသည် အနည်းငယ်သာ ရိတ်ရမည်။ များစွာကြဲသောသူသည် များစွာရိတ်ရမည်။ လူတိုင်း မိမိနှလုံး၌ အကြံရှိသည့်အတိုင်း လှူစေ။ နှမြောသော စိတ်နှင့်မဟုတ်၊ မလှူဘဲမနေရဟု စိတ်နှင့်မဟုတ်စေနှင့်။ အကြောင်းမူကား၊ ကြည်ဖြူသော စိတ်နှင့် လှူသောသူကို ဘုရားသခင် နှစ်သက်တော်မူ၏” ဟု ရေးသားခဲ့သည် (တမန်တော် ၂၀:၃၅၊ ၂ ကောရိန္သု ၉:၆၊ ၇)။

The apostle Paul in his ministry among the churches was untiring
in his efforts to inspire in the hearts of the new converts a desire
to do large things for the cause of God. Often he exhorted them
to the exercise of liberality. In speaking to the elders of Ephesus
of his former labors among them, he said, “I have showed you all
things, how that so laboring ye ought to support the weak, and to
232 The Acts of the Apostles
remember the words of the Lord Jesus, how He said, It is more
blessed to give than to receive.” “He which soweth sparingly,” he
wrote to the Corinthians, “shall reap also sparingly; and he which
soweth bountifully shall reap also bountifully. Every man according
[343] as he purposeth in his heart, so let him give; not grudgingly, or of
necessity: for God loveth a cheerful giver.” Acts 20:35; 2 Corinthians
9:6, 7.

မက်ဆေဒိုးနီးယား ယုံကြည်သူ အားလုံးနီးပါးသည် လောကီစည်းစိမ်တွင် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ သမ္မာတရားအပေါ် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ပြည့်လျှံနေပြီး၊ ဧဝံဂေလိတရား ထောက်ပံ့ရန်အတွက် ဝမ်းမြောက်စွာ ပေးလှူခဲ့ကြသည်။ ယုဒပြည်ရှိ ယုံကြည်သူများကို ကူညီရန် တပါးအမျိုးသား အသင်းတော်များမှ အလှူငွေများ ကောက်ခံသည့်အခါ၊ မက်ဆေဒိုးနီးယားရှိ ယုံကြည်သူများ၏ ရက်ရောမှုသည် အခြားအသင်းတော်များအတွက် စံနမူနာအဖြစ် ပြသခြင်းခံရသည်။ ကောရိန္သု ယုံကြည်သူများထံသို့ ရေးသားရာတွင် တမန်တော်ပေါလုသည် “မက်ဆေဒိုးနီးယား အသင်းတော်တို့၌ ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်အကြောင်းကို သင်တို့အား ငါတို့ပြောပြကြကုန်အံ့။ ထိုသူတို့သည် များစွာသော ဆင်းရဲခြင်းဒုက္ခဖြင့် စုံစမ်းခြင်းကို ခံရစဉ်တွင်၊ အလွန်ဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိ၍ အလွန်ဆင်းရဲသော်လည်း၊ များစွာသော ရက်ရောမှုကို ပြုကြပြီ။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ တတ်နိုင်သရွေ့သာမက၊ တတ်နိုင်သည်ထက် ပို၍ပင် စေတနာအလျောက် လှူကြသည်ဟု ငါသက်သေခံ၏။ သန့်ရှင်းသူတို့ကို လုပ်ကျွေးသော အလှူ၌ ၎င်းတို့ပါဝင်ခွင့်ရရန် ငါတို့ကို အလွန်တောင်းပန်ကြသည်” ဟု ဖော်ပြခဲ့သည် (၂ ကောရိန္သု ၈:၁-၄)။

Nearly all the Macedonian believers were poor in this world’s
goods, but their hearts were overflowing with love for God and His
truth, and they gladly gave for the support of the gospel. When general collections were taken up in the Gentile churches for the relief of
the Jewish believers, the liberality of the converts in Macedonia was
held up as an example to other churches. Writing to the Corinthian
believers, the apostle called their attention to “the grace of God
bestowed on the churches of Macedonia; how that in a great trial of
affliction the abundance of their joy and their deep poverty abounded
unto the riches of their liberality. For to their power, ... yea, and
beyond their power they were willing of themselves; praying us with
much entreaty that we would receive the gift, and take upon us the
fellowship of the ministering to the saints.” 2 Corinthians 8:1-4.

မက်ဆေဒိုးနီးယား ယုံကြည်သူများ၏ စွန့်လွှတ်လိုသော ဆန္ဒသည် တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်း ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ လှုံ့ဆော်မှုဖြင့် ၎င်းတို့သည် “ရှေးဦးစွာ မိမိတို့ကိုယ်ကို သခင်ဘုရားထံ ဆက်ကပ်ကြသည်” (၂ ကောရိန္သု ၈:၅)၊ ထို့နောက်တွင်မှ ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်းကို ထောက်ပံ့ရန်အတွက် မိမိတို့၏ ဥစ္စာပစ္စည်းများကို လိုလိုလားလား ပေးလှူခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အား ပေးလှူရန် တိုက်တွန်းရန် မလိုအပ်ခဲ့ပါ။ အခြားသူများ၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်အတွက် မိမိတို့အတွက် လိုအပ်သောအရာများကိုပင် ငြင်းပယ်ရခြင်းကို အခွင့်ထူးတစ်ခုအဖြစ် ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။ တမန်တော်ပေါလုက ၎င်းတို့ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသောအခါတွင်ပင်၊ ၎င်းတို့၏ အလှူကို လက်ခံပေးရန် အတင်းအကျပ် တောင်းပန်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုနှင့် ညီအစ်ကိုများအပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာကြောင့်၊ ၎င်းတို့သည် ဝမ်းမြောက်စွာ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး၊ ရက်ရောမှုတည်းဟူသော အသီးအပွင့်များ ဝေဆာခဲ့ကြသည်။

The willingness to sacrifce on the part of the Macedonian believers came as a result of wholehearted consecration. Moved by
the Spirit of God, they “frst gave their own selves to the Lord” (2
Corinthians 8:5), then they were willing to give freely of their means
for the support of the gospel. It was not necessary to urge them to
give; rather, they rejoiced in the privilege of denying themselves
even of necessary things in order to supply the needs of others.
When the apostle would have restrained them, they importuned him
[344] to accept their offering. In their simplicity and integrity, and in their
love for the brethren, they gladly denied self, and thus abounded in
the fruit of benevolence.

ပေါလုသည် တိတုကို ကောရိန္သုမြို့ရှိ ယုံကြည်သူများကို ခိုင်ခံ့စေရန် စေလွှတ်သောအခါ၊ ထိုအသင်းတော်ကို ပေးကမ်းခြင်းတည်းဟူသော ကျေးဇူးတော်၌ တိုးတက်စေရန် ညွှန်ကြားခဲ့ပြီး၊ ယုံကြည်သူများထံ ပေးပို့သော စာတွင်လည်း ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုတိုက်တွန်းခဲ့သည်။ “သင်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်း၊ နှုတ်သတ္တိ၊ ပညာအတတ်၊ ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်း၊ ငါတို့ကို ချစ်ခြင်း၊ ဤအရာအားလုံးတို့၌ ကြွယ်ဝသကဲ့သို့၊ ဤပေးကမ်းခြင်း ကျေးဇူး၌လည်း ကြွယ်ဝကြလော့။” “ယခုမှာလည်း ထိုအမှုကို အဆုံးသို့တိုင်အောင် ပြုကြလော့။ ပြုလိုသော စေတနာစိတ်ရှိသကဲ့သို့၊ မိမိ၌ ရှိသည်အတိုင်း အဆုံးသို့တိုင်အောင် ပြုကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ရှေးဦးစွာ စေတနာစိတ်ရှိလျှင်၊ မိမိ၌ မရှိသည်အတိုင်း မဟုတ်၊ ရှိသည်အတိုင်း ဘုရားသခင် လက်ခံတော်မူ၏။” “ဘုရားသခင်သည်လည်း ခပ်သိမ်းသော ကျေးဇူးတော်ကို သင်တို့၌ ကြွယ်ဝစေခြင်းငှာ တတ်နိုင်တော်မူ၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်၊ သင်တို့သည် ခပ်သိမ်းသော အရာတို့၌ အမြဲလုံလောက်ခြင်းရှိသဖြင့်၊ ခပ်သိမ်းသော ကောင်းမှုတို့ကို ပြုစုခြင်းငှာ ကြွယ်ဝကြလိမ့်မည်။ ... သင်တို့သည် ခပ်သိမ်းသော အရာတို့၌ ကြွယ်ဝသဖြင့်၊ ငါတို့အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းခြင်း အကြောင်းရင်း ဖြစ်သော ရက်ရောခြင်းကို ပြုနိုင်ကြလိမ့်မည်” (၂ ကောရိန္သု ၈:၇၊ ၁၁၊ ၁၂၊ ၉:၈-၁၁)။

When Paul sent Titus to Corinth to strengthen the believers
there, he instructed him to build up that church in the grace of
giving, and in a personal letter to the believers he also added his
own appeal. “As ye abound in everything,” he pleaded, “in faith,
and utterance, and knowledge, and in all diligence, and in your
love to us, see that ye abound in this grace also,” “Now therefore
perform the doing of it; that as there was a readiness to will, so
Liberal Church 233
there may be a performance also out of that which ye have. For
if there be frst a willing mind, it is accepted according to that a
man hath, and not according to that he hath not.” “And God is able
to make all grace abound toward you; that ye, always having all
suffciency in all things, may abound to every good work: ... being
enriched in everything to all bountifulness, which causeth through
us thanksgiving to God.” 2 Corinthians 8:7, 11, 12; 9:8-11.

အတ္တကင်းသော ရက်ရောမှုသည် အစောပိုင်း အသင်းတော်ကို ဝမ်းမြောက်ခြင်း အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်စေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများသည် မှောင်မိုက်ထဲ၌ ရှိနေသူများထံ ဧဝံဂေလိသတင်းကောင်း ရောက်ရှိရန် ကူညီပေးနေကြောင်း ယုံကြည်သူများ သိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ရက်ရောမှုသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို အချည်းနှီး မခံယူကြောင်း သက်သေထူခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်တော်၏ သန့်ရှင်းစေခြင်းမှတစ်ပါး အခြားမည်သည့်အရာက ထိုသို့သော ရက်ရောမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မည်နည်း။ ယုံကြည်သူများနှင့် မယုံကြည်သူများ၏ မျက်မှောက်တွင် ၎င်းသည် ကျေးဇူးတော်၏ အံ့ဖွယ်သောအမှုပင် ဖြစ်သည်။

Unselfsh liberality threw the early church into a transport of
joy; for the believers knew that their efforts were helping to send
the gospel message to those in darkness. Their benevolence testifed
that they had not received the grace of God in vain. What could
produce such liberality but the sanctifcation of the Spirit? In the
eyes of believers and unbelievers it was a miracle of grace.

ဝိညာဉ်ရေးရာ ကြွယ်ဝမှုသည် ခရစ်ယာန်တို့၏ ရက်ရောမှုနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်နွှယ်နေသည်။ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် မိမိတို့၏ အသက်တာတွင် ကယ်တင်ရှင်၏ ရက်ရောမှုကို ဖော်ပြရသည့် အခွင့်ထူးအတွက် ဝမ်းမြောက်သင့်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သခင်ဘုရားထံ ပေးလှူသည့်အခါ၊ မိမိတို့၏ ရတနာများသည် ကောင်းကင်ဘုံရှိ ရုံးတော်များသို့ ကြိုတင်ရောက်ရှိနေကြောင်း စိတ်ချမှုရှိကြသည်။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို လုံခြုံစေလိုသလော။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ အသေခံတော်မူသော ဒဏ်ရာရှိသော လက်တော်များထဲသို့ အပ်နှံကြပါစေ။ မိမိတို့၏ ဥစ္စာပစ္စည်းများကို ပျော်ရွှင်စွာ အသုံးပြုလိုသလော။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက လိုအပ်နေသူများနှင့် ဒုက္ခရောက်နေသူများကို ကောင်းချီးပေးရန် အသုံးပြုကြပါစေ။ မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို တိုးပွားစေလိုသလော။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံကြပါစေ။ “မိမိဥစ္စာနှင့် အဦးသီးသော အသီးအနှံရှိသမျှကို ဘုရားသခင်အား ပူဇော်လော့။ သို့ပြုလျှင်၊ သင်၏ စပါးကျီတို့သည် ပြည့်လျှံလျက်၊ သင်၏ စပျစ်သီးနယ်ရာ ကျင်းတို့သည်လည်း စပျစ်ရည်အသစ်နှင့် ပြည့်လျှံလျက် ရှိလိမ့်မည်” (သုတ္တံ ၃:၉၊ ၁၀)။ မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို အတ္တဆန္ဒအတွက်သာ သိမ်းဆည်းထားမည်ဆိုပါက ၎င်းသည် ထာဝရပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။ သို့သော် မိမိတို့၏ ရတနာများကို ဘုရားသခင်ထံ ဆက်ကပ်ပါက၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ၎င်းသည် ကိုယ်တော်၏ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခြင်းကို ခံရသည်။ ၎င်းကို ကိုယ်တော်၏ မဖောက်ပြန်နိုင်သော ဂုဏ်တော်ဖြင့် ခိုင်ခံ့စေသည်။

Spiritual prosperity is closely bound up with Christian liberality.
The followers of Christ should rejoice in the privilege of revealing
in their lives the benefcence of their Redeemer. As they give to the [345]
Lord they have the assurance that their treasure is going before them
to the heavenly courts. Would men make their property secure? Let
them place it in the hands that bear the marks of the crucifxion.
Would they enjoy their substance? Let them use it to bless the needy
and suffering. Would they increase their possessions? Let them heed
the divine injunction, “Honor the Lord with thy substance, and with
the frst fruits of all thine increase: so shall thy barns be flled with
plenty, and thy presses shall burst out with new wine.” Proverbs 3:9,
10. Let them seek to retain their possessions for selfsh purposes,
and it will be to their eternal loss. But let their treasure be given to
God, and from that moment it bears His inscription. It is sealed with
His immutability.

ဘုရားသခင်က “မြစ်နား၊ ချောင်းနားရှိသမျှသော အရပ်တို့၌ မျိုးစေ့ကြဲသော သင်တို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူသည် (ဟေရှာယ ၃၂:၂၀)။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော် သို့မဟုတ် လူသားတို့၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော ဆုကျေးဇူးများကို အစဉ်မပြတ် ပေးကမ်းဝေမျှခြင်းသည် ဆင်းရဲခြင်းသို့ မဦးတည်ပါ။ “ဖြန့်ကြဲသော်လည်း တိုးပွားတတ်သောသူရှိ၏။ မတရားသဖြင့် စုသိမ်းသော်လည်း ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်တတ်သောသူရှိ၏” (သုတ္တံ ၁၁:၂၄)။ မျိုးစေ့ကြဲသူသည် မျိုးစေ့ကို ကြဲဖြန့်လိုက်ခြင်းဖြင့်သာ မျိုးစေ့ကို ပွားများစေသည်။ ဘုရားသခင်၏ ဆုကျေးဇူးများကို သစ္စာရှိစွာ ဝေမျှသူများသည်လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်သည်။ ပေးကမ်းခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကောင်းချီးများသည် တိုးပွားလာသည်။ “ပေးကြလော့၊ ပေးလျှင် သင်တို့အား ပေးကြလိမ့်မည်။ ခြင်သောတောင်းကို ဖိသိပ်လှုပ်လျက် လျှံလျက်ရှိသည်နှင့် သင်တို့ရင်ခွင်၌ ပေးကြလိမ့်မည်” ဟု ဘုရားသခင် ဂတိတော်ထားတော်မူသည် (လုကာ ၆:၃၈)။

God declares, “Blessed are ye that sow beside all waters.” Isaiah
32:20. A continual imparting of God’s gifts wherever the cause
of God or the needs of humanity demand our aid, does not tend to
poverty. “There is that scattereth, and yet increaseth; and there is that
withholdeth more than is meet, but it tendeth to poverty.” Proverbs
11:24. The sower multiplies his seed by casting it away. So it is with
those who are faithful in distributing God’s gifts. By imparting they
increase their blessings. “Give, and it shall be given unto you,” God
has promised; “good measure, pressed down, and shaken together,
and running over, shall men give into your bosom.” Luke 6:38.