Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း ၁၃ — ပြင်ဆင်ခြင်း နေ့ရက်များ

[123] Chapter 13—Days of Preparation

ဤအခန်းသည် တမန်တော်ဝတ္ထု ၉:၁၉-၃၀ ကို အခြေခံထားပါသည်။

This chapter is based on Acts 9:19-30.

ဗတ္တိဇံ ခံယူပြီးနောက်၊ ပေါလုသည် အစာရှောင်ခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းပြီး “ဒမာသက်မြို့၌ ရှိသော တပည့်တော်တို့နှင့်အတူ အနည်းငယ်သော နေ့ရက်ပတ်လုံး နေလေ၏။ တစ်ခဏခြင်းတွင် တရားစရပ်များ၌ ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်းကို ဟောပြောလေ၏။” သူသည် နာဇရက်မြို့သား ယေရှုသည် ကာလရှည်ကြာ မျှော်လင့်ခဲ့ရသော မေရှိယဖြစ်ကြောင်း၊ “ကျမ်းစာလာသည်အတိုင်း ငါတို့၏ အပြစ်ကြောင့် အသေခံတော်မူကြောင်း၊... သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို ခံတော်မူကြောင်း၊... သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူကြောင်း” ကို ရဲဝံ့စွာ ကြေညာခဲ့သည်။ ထို့နောက် (၁၂) ပါးသော တပည့်တော်များနှင့် အခြားသူများက ကိုယ်တော်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ “နောက်ဆုံး၌ အချိန်မတော် မွေးဖွားသောသူကဲ့သို့ ဖြစ်သော ငါသည်လည်း မြင်ရ၏” ဟု ပေါလုက ထပ်လောင်းပြောခဲ့သည်။ ၁ ကောရိန္သု ၁၅:၃၊ ၄၊ ၈။ ပရောဖက်ပြုချက်များအပေါ် သူ၏ အကျိုးအကြောင်းပြချက်များသည် အလွန်ခိုင်လုံလှပြီး၊ သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်နှင့်အတူ ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားလှသဖြင့်၊ ယုဒလူတို့သည် မှင်တက်သွားကြပြီး သူ့ကို ပြန်လည်မချေပနိုင်ကြပေ။

After his baptism, Paul broke his fast and remained “certain days
with the disciples which were at Damascus. And straightway he
preached Christ in the synagogues, that He is the Son of God.” Boldly
he declared Jesus of Nazareth to be the long-looked-for Messiah,
who “died for our sins according to the Scriptures; ... was buried,
and ... rose again the third day,” after which He was seen by the
Twelve and by others. “And last of all,” Paul added, “He was seen
of me also, as of one born out of due time.” 1 Corinthians 15:3, 4,
8. His arguments from prophecy were so conclusive, and his efforts
were so manifestly attended by the power of God, that the Jews were
confounded and unable to answer him.

ပေါလု၏ နောင်တရကာ ဘာသာပြောင်းလဲခြင်း သတင်းသည် ယုဒလူတို့အတွက် အလွန်အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယုံကြည်သူများကို ဖမ်းဆီးရန်နှင့် ညှဉ်းဆဲရန်အတွက် "ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့၏ အခွင့်အာဏာနှင့် အမိန့်" (တမန်တော် ၂၆:၁၂) ကို ကိုင်ဆောင်၍ ဒမာသက်မြို့သို့ ခရီးနှင်ခဲ့သူ သူကိုယ်တိုင်ပင် ယခုအခါ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံ၍ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူသော ကယ်တင်ရှင်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောနေပြီး၊ တပည့်ဖြစ်နှင့်ပြီးသူများကို ခွန်အားပေးကာ သူတစ်ချိန်က ပြင်းထန်စွာ ဆန့်ကျင်ခဲ့သော ယုံကြည်ခြင်းတရားထဲသို့ လူသစ်များကို အစဉ်မပြတ် ခေါ်ဆောင်လျက်ရှိသည်။

The news of Paul’s conversion had come to the Jews as a great
surprise. He who had journeyed to Damascus “with authority and
commission from the chief priests” (Acts 26:12) to apprehend and
[124] persecute the believers was now preaching the gospel of a crucifed
and risen Saviour, strengthening the hands of those who were already
its disciples, and continually bringing in new converts to the faith he
had once so bitterly opposed.

ပေါလုသည် ယခင်က ယုဒဘာသာတရားကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကာကွယ်သူအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ယေရှု၏နောက်လိုက်များကို မနားမနေ ညှဉ်းဆဲသူအဖြစ်လည်းကောင်း လူသိများခဲ့သည်။ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိခြင်း၊ လွတ်လပ်စွာ တွေးခေါ်နိုင်ခြင်းနှင့် ဇွဲလုံ့လရှိခြင်း စသည့် သူ၏အရည်အချင်းများနှင့် လေ့ကျင့်မှုများမှာ သူ့အား မည်သည့်ကဏ္ဍတွင်မဆို အမှုထမ်းနိုင်စွမ်း ရှိစေခဲ့သည်။ သူသည် ထူးခြားပြောင်မြောက်သော ရှင်းလင်းချက်များဖြင့် ဆင်ခြင်တုံတရားကို တင်ပြနိုင်ပြီး၊ သူ၏ ပြင်းထန်သော သရော်စာများဖြင့် ပြိုင်ဘက်များကို အရှက်ရစေနိုင်သည်။ ယခုအခါတွင်မူ သူသည် ယခင်က မိမိကိုယ်တိုင် ညှဉ်းဆဲခဲ့သောသူများနှင့် ပူးပေါင်းကာ ယေရှု၏နာမတော်ကို ရဲရင့်စွာ ဟောပြောနေသည့် ထူးချွန်သော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်နေသည်ကို ယုဒလူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

Paul had formerly been known as a zealous defender of the
Jewish religion and an untiring persecutor of the followers of Jesus.
Courageous, independent, persevering, his talents and training would
have enabled him to serve in almost any capacity. He could reason
with extraordinary clearness, and by his withering sarcasm could
place an opponent in no enviable light. And now the Jews saw this
young man of unusual promise united with those whom he formerly
persecuted, and fearlessly preaching in the name of Jesus.

စစ်ပွဲတစ်ခုတွင် ကျဆုံးသွားသော စစ်သူကြီးတစ်ဦးသည် သူ၏စစ်တပ်အတွက် ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏သေဆုံးမှုက ရန်သူကို အင်အားပိုမရှိစေပါ။ သို့သော် ထင်ရှားကျော်ကြားသူတစ်ဦးသည် ဆန့်ကျင်ဘက် အင်အားစုသို့ ပူးပေါင်းသွားသောအခါ၊ သူ၏စွမ်းဆောင်ရည်များ ဆုံးရှုံးသွားရုံသာမက သူနှင့်ပူးပေါင်းသွားသော အဖွဲ့သည်လည်း သိသာထင်ရှားသော အားသာချက်ကို ရရှိသွားသည်။ တာရှုမြို့သား ရှောလုသည် ဒမာသက်သို့ သွားရာလမ်း၌ သခင်ဘုရား၏ ဒဏ်ခတ်မှုဖြင့် သေဆုံးသွားနိုင်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ညှဉ်းဆဲသော အင်အားစုများမှ ခွန်အားများစွာ လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ စီမံကိန်းတော်တွင် ရှောလု၏အသက်ကို ချမ်းသာပေးရုံသာမက သူ့ကို နောင်တရ ပြောင်းလဲစေခဲ့ကာ၊ ရန်သူ့ဘက်မှ သူရဲကောင်းတစ်ဦးကို ခရစ်တော်၏ဘက်တော်သားအဖြစ် ကူးပြောင်းစေခဲ့သည်။ အပြောအဆို ကောင်းမွန်သူနှင့် ဝေဖန်မှု ပြင်းထန်သူဖြစ်သော ပေါလုသည် သူ၏ခိုင်မာသော ရည်မှန်းချက်နှင့် မတုန်လှုပ်သော ရဲစွမ်းသတ္တိတို့ဖြင့် စောစီးစွာသော အသင်းတော်အတွက် လိုအပ်သည့် အရည်အချင်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သည်။

A general slain in battle is lost to his army, but his death gives
no additional strength to the enemy. But when a man of prominence
joins the opposing force, not only are his services lost, but those to
whom he joins himself gain a decided advantage. Saul of Tarsus,
84
Days of Preparation 85
on his way to Damascus, might easily have been struck dead by
the Lord, and much strength would have been withdrawn from the
persecuting power. But God in His providence not only spared
Saul’s life, but converted him, thus transferring a champion from the
side of the enemy to the side of Christ. An eloquent speaker and a
severe critic, Paul, with his stern purpose and undaunted courage,
possessed the very qualifcations needed in the early church.

ပေါလုသည် ဒမာသက်မြို့၌ ခရစ်တော်အကြောင်း ဟောပြောသောအခါ ကြားရသူတိုင်း အံ့အားသင့်ကာ "ဤသူသည် ယေရုရှလင်မြို့၌ ဤနာမတော်ကို ပတ္ထနာပြုသောသူတို့ကို ဖျက်ဆီးသောသူ မဟုတ်လော။ ဤအရပ်သို့ လာသည်မှာလည်း ထိုသူတို့ကို ချည်နှောင်၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့ထံသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းငှာ လာသည်မဟုတ်လော" ဟု ဆိုကြသည်။ ပေါလုက သူ၏ယုံကြည်ခြင်း ပြောင်းလဲမှုသည် စိတ်အလိုလိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ လွန်ကဲလှသော သက်သေအထောက်အထားများကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ သူ၏ ဧဝံဂေလိတရား တင်ပြချက်များတွင် ခရစ်တော်၏ ပထမအကြိမ် ကြွလာခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ပရောဖက်ပြုချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်များသည် နာဇရက်မြို့သား ယေရှု၌ အတိအကျ ပြည့်စုံကြောင်းကို သူသည် ခိုင်လုံစွာ သက်သေပြခဲ့သည်။ သူ၏ယုံကြည်ခြင်း အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ စိတ်ချရသော ပရောဖက်ပြုချက်များ ဖြစ်သည်။

As Paul preached Christ in Damascus, all who heard him were
amazed and said, “Is not this he that destroyed them which called [125]
on this name in Jerusalem, and came hither for that intent, that he
might bring them bound unto the chief priests?” Paul declared that
his change of faith had not been prompted by impulse or fanaticism,
but had been brought about by overwhelming evidence. In his
presentation of the gospel he sought to make plain the prophecies
relating to the frst advent of Christ. He showed conclusively that
these prophecies had been literally fulflled in Jesus of Nazareth.
The foundation of his faith was the sure word of prophecy.

ပေါလုက သူ၏ အံ့အားသင့်နေသော နားထောင်သူများကို "နောင်တရ၍ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပြန်လှည့်ကြလော့၊ နောင်တနှင့်ထိုက်တန်သော အကျင့်ကို ကျင့်ကြလော့" (တမန်တော် ၂၆:၂၀) ဟု ဆက်လက် တိုက်တွန်းသောအခါ၊ သူသည် "အင်အား ပို၍တိုးပွားလာကာ ဒမာသက်မြို့၌ နေထိုင်သော ယုဒလူတို့ကို ဤသူသည် ခရစ်တော်စစ်စစ် ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခြင်းဖြင့် နှုတ်ဆိတ်သွားစေသည်။" သို့သော် အများစုမှာ စိတ်နှလုံး မာကျောလျက် သူ၏သတင်းစကားကို လက်ခံရန် ငြင်းဆန်ကြသည်။ မကြာမီတွင် သူ၏ ဘာသာပြောင်းလဲမှုအပေါ် အံ့အားသင့်မှုသည် ယေရှုကို သူတို့ပြသခဲ့ဖူးသည့် ပြင်းထန်သော မုန်းတီးမှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

As Paul continued to appeal to his astonished hearers to “repent
and turn to God, and do works meet for repentance” (Acts 26:20),
he “increased the more in strength, and confounded the Jews which
dwelt at Damascus, proving that this is very Christ.” But many
hardened their hearts, refusing to respond to his message, and soon
their astonishment at his conversion was changed into intense hatred
like that which they had shown toward Jesus.

ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်မှုများသည် အလွန်ပြင်းထန်လာသဖြင့် ပေါလုသည် ဒမာသက်မြို့၌ ဆက်လက် အမှုဆောင်ခွင့် မရတော့ပေ။ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးက သူ့အား ခေတ္တခဏ ထွက်ခွာသွားရန် မိန့်ကြားသဖြင့် သူသည် "အာရပ်ပြည်သို့ သွားခဲ့သည်" (ဂလာတိ ၁:၁၇)။ ထိုအရပ်၌ ဘေးကင်းသော ခိုလှုံရာကို သူရှာတွေ့ခဲ့သည်။

The opposition grew so ferce that Paul was not allowed to continue his labors at Damascus. A messenger from heaven bade him
leave for a time, and he “went into Arabia” (Galatians 1:17), where
he found a safe retreat.

ဤတောကန္တာရ၏ ဆိတ်ငြိမ်မှုတွင် ပေါလုသည် ငြိမ်သက်စွာ လေ့လာရန်နှင့် ဆင်ခြင်ရန် အခွင့်အရေးများစွာ ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ အတိတ်အတွေ့အကြုံများကို အေးဆေးစွာ ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး စစ်မှန်သော နောင်တကို ရယူခဲ့သည်။ သူသည် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေခဲ့ပြီး၊ မိမိ၏ နောင်တကို လက်ခံကာ အပြစ်လွှတ်ခြင်းကို ရရှိကြောင်း အသေအချာ မသိမချင်း အနားမယူခဲ့ပေ။ လာမည့် အမှုတော်လုပ်ငန်းတွင် ယေရှုသည် မိမိနှင့်အတူ ရှိမည်ဟူသော စိတ်ချမှုကို သူ အလွန်တောင့်တခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ဘဝကို ယခင်က ပုံသွင်းခဲ့သော အစွဲအလမ်းများနှင့် ရိုးရာအစဉ်အလာများကို မိမိ၏ဝိညာဉ်ထဲမှ ဖယ်ထုတ်ပစ်ခဲ့ပြီး၊ သမ္မာတရား၏ ရင်းမြစ်ထံမှ ညွှန်ကြားချက်များကို ခံယူခဲ့သည်။ ယေရှုသည် သူနှင့် စကားပြောဆိုကာ ယုံကြည်ခြင်း၌ ခိုင်မာစေခဲ့ပြီး၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် ကျေးဇူးတော်ကို ကြွယ်ဝစွာ ပေးသနားခဲ့သည်။

Here, in the solitude of the desert, Paul had ample opportunity for
quiet study and meditation. He calmly reviewed his past experience
and made sure work of repentance. He sought God with all his heart,
resting not until he knew for a certainty that his repentance was
accepted and his sin pardoned. He longed for the assurance that
Jesus would be with him in his coming ministry. He emptied his
soul of the prejudices and traditions that had hitherto shaped his life, [126]
and received instruction from the Source of truth. Jesus communed
with him and established him in the faith, bestowing upon him a rich
measure of wisdom and grace.
86 The Acts of the Apostles

လူသား၏ စိတ်အကြံသည် ဘုရားသခင်၏ စိတ်တော်နှင့် ဆက်သွယ်မိသောအခါ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိသော အရာသည် အကန့်အသတ်မရှိသော အရာနှင့် ဆက်သွယ်မိသောအခါ၊ ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်အပေါ် သက်ရောက်မှုမှာ ခန့်မှန်း၍မရနိုင်အောင် ကြီးမားသည်။ ထိုသို့သော ဆက်သွယ်မှုမျိုး၌ အမြင့်ဆုံးသော ပညာရေးကို တွေ့ရှိရသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ "ဘုရားသခင်နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့၍ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ရယူလော့" (ယောဘ ၂၂:၂၁) ဟူသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်ထံသို့ ပေးသော ကိုယ်တော်၏ သတင်းစကားဖြစ်သည်။

When the mind of man is brought into communion with the mind
of God, the fnite with the Infnite, the effect on body and mind and
soul is beyond estimate. In such communion is found the highest
education. It is God’s own method of development. “Acquaint now
thyself with Him” (Job 22:21), is His message to mankind.

ပေါလုသည် အာနနိနှင့် တွေ့ဆုံစဉ်က ရရှိခဲ့သော လေးနက်သည့် တာဝန်သည် သူ၏နှလုံးသားတွင် ပိုမို၍ လေးလံလာသည်။ "ညီအစ်ကိုရှောလု၊ မျက်စိမြင်လော့" ဟူသော စကားကြောင့် ပေါလုသည် ဤဝတ်ပြုကိုးကွယ်သူ၏ မျက်နှာကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ အာနနိသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းပြမှုဖြင့် သူ့အား ဤသို့ဆိုသည်- "ငါတို့ဘိုးဘေးတို့၏ ဘုရားသခင်သည် မိမိအလိုတော်ကို သိစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ထိုဖြောင့်မတ်သောသူကို မြင်စေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ နှုတ်တော်ထွက် စကားကို ကြားစေခြင်းငှာလည်းကောင်း သင့်ကို ရွေးချယ်တော်မူပြီ။ အကြောင်းမူကား သင်သည် မြင်ရကြားရသမျှသော အရာတို့၌ လူအပေါင်းတို့ရှေ့တွင် ထိုသူ၏ သက်သေဖြစ်ရလိမ့်မည်။ ယခုမူကား အဘယ်ကြောင့် ဖင့်နွှဲနေသနည်း။ ထ၍ ဗတ္တိဇံကို ခံယူလော့။ သခင်ဘုရား၏ နာမတော်ကို ပတ္ထနာပြု၍ သင်၏ အပြစ်များကို ဆေးကြောလော့" (တမန်တော် ၂၂:၁၃-၁၆)။

The solemn charge that had been given Paul on the occasion
of his interview with Ananias, rested with increasing weight upon
his heart. When, in response to the word, “Brother Saul, receive
thy sight,” Paul had for the frst time looked upon the face of this
devout man, Ananias under the inspiration of the Holy Spirit said to
him: “The God of our fathers hath chosen thee, that thou shouldest
know His will, and see that Just One, and shouldest hear the voice
of His mouth. For thou shalt be His witness unto all men of what
thou hast seen and heard. And now why tarriest thou? arise, and be
baptized, and wash away thy sins, calling on the name of the Lord.”
Acts 22:13-16.

ဤစကားများသည် ယေရှုကိုယ်တော်တိုင် မိန့်ကြားခဲ့သော စကားများနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။ ယေရှုသည် ဒမာသက်လမ်း၌ ရှောလုကို တားဆီးခဲ့စဉ်က "ငါသည် သင့်ကို ယခုမြင်ရသော အမှု၌လည်းကောင်း၊ နောင်တွင် ငါပြမည့် အမှု၌လည်းကောင်း သင့်ကို အစေခံနှင့် သက်သေဖြစ်စေရန် ပေါ်ထွန်းတော်မူပြီ။ သင့်ကို လူမျိုးတော်နှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့လက်မှ ငါကယ်တင်မည်။ သူတို့သည် အမှောင်ထဲမှ အလင်းသို့လည်းကောင်း၊ စာတန်၏ တန်ခိုးအောက်မှ ဘုရားသခင်ထံသို့လည်းကောင်း ပြန်လှည့်လာစေရန်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အပြစ်လွှတ်ခြင်းကို ရရှိကာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သောသူတို့နှင့်အတူ အမွေကို ခံစားရစေရန် သူတို့၏ မျက်စိကို ဖွင့်ပေးဖို့ သင့်ကို ငါစေလွှတ်သည်" (တမန်တော် ၂၆:၁၆-၁၈) ဟု မိန့်ကြားခဲ့သည်။

These words were in harmony with the words of Jesus Himself,
who, when He arrested Saul on the journey to Damascus, declared:
“I have appeared unto thee for this purpose, to make thee a minister
and a witness both of these things which thou hast seen, and of those
things in the which I will appear unto thee; delivering thee from the
[127] people, and from the Gentiles, unto whom now I send thee, to open
their eyes, and to turn them from darkness to light, and from the
power of Satan unto God, that they may receive forgiveness of sins,
and inheritance among them which are sanctifed by faith that is in
Me.” Acts 26:16-18.

ဤအရာများကို ပေါလု ဆင်ခြင်မိသောအခါ "ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကြောင့် ယေရှုခရစ်၏ တမန်တော်ဖြစ်ရန်" (၁ ကောရိန္သု ၁:၁) မိမိအား ခေါ်ယူခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်လာသည်။ သူ၏ခေါ်ယူခြင်းသည် "လူအားဖြင့်မဟုတ်၊ လူမှတစ်ဆင့်လည်းမဟုတ်ဘဲ ယေရှုခရစ်နှင့် ခမည်းတော် ဘုရားသခင်အားဖြင့် ဖြစ်သည်" (ဂလာတိ ၁:၁)။ မိမိရှေ့ရှိ ကြီးမားသော လုပ်ငန်းတော်ကြောင့် သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာကို များစွာ လေ့လာခဲ့ပြီး ဧဝံဂေလိတရားကို "ခရစ်တော်၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်တော်သည် အချည်းနှီး မဖြစ်စေရန် စကား၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ဝိညာဉ်တော်နှင့် တန်ခိုးတော်၏ သက်သေပြချက်ဖြင့်" ဟောပြောနိုင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့မှသာ နားထောင်သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် "လူ၏ဉာဏ်ပညာပေါ်မှာ မတည်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ပေါ်မှာ တည်လိမ့်မည်" (၁ ကောရိန္သု ၁:၁၇၊ ၂:၄၊ ၅)။

As he pondered these things in his heart, Paul understood more
and more clearly the meaning of his call “to be an apostle of Jesus
Christ through the will of God.” 1 Corinthians 1:1. His call had
come, “not of men, neither by man, but by Jesus Christ, and God
the Father.” Galatians 1:1. The greatness of the work before him
led him to give much study to the Holy Scriptures, in order that he
might preach the gospel “not with wisdom of words, lest the cross
of Christ should be made of none effect,” “but in demonstration of
the Spirit and of power,” that the faith of all who heard “should not
stand in the wisdom of men, but in the power of God.” 1 Corinthians
1:17; 2:4, 5.
Days of Preparation 87

ပေါလုသည် ကျမ်းစာကို ရှာဖွေလေ့လာသောအခါ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် "လောကီပညာရှိသောသူ၊ တန်ခိုးရှိသောသူ၊ မှူးမတ်မျိုးနွယ်ဖြစ်သောသူ အများအပြားကို ခေါ်တော်မမူဘဲ၊ ပညာရှိသောသူတို့ကို ရှက်ကြောက်စေခြင်းငှာ လောကီအရာ၌ မိုက်မဲသောသူတို့ကို ဘုရားသခင် ရွေးချယ်တော်မူပြီ။ အားကြီးသောသူတို့ကို ရှက်ကြောက်စေခြင်းငှာ လောကီအရာ၌ အားနည်းသောသူတို့ကို ရွေးချယ်တော်မူပြီ။ အစရှိသော အရာတို့ကို ပယ်ရှားခြင်းငှာ လောကီအရာ၌ ယုတ်ညံ့သောသူ၊ မထီမဲ့မြင်ပြုအပ်သောသူ၊ ဘာမျှမဟုတ်သောသူတို့ကို ဘုရားသခင် ရွေးချယ်တော်မူပြီ။ သို့ဖြစ်၍ ဘုရားသခင်ရှေ့၌ အဘယ်သူမျှ ဝါကြွားခြင်း မရှိစေရန် ဖြစ်သည်" (၁ ကောရိန္သု ၁:၂၆-၂၉) ဟု သိရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လောက၏ ဉာဏ်ပညာကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တော်၏ အလင်းဖြင့် ရှုမြင်ကာ ပေါလုသည် "ယေရှုခရစ်နှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံတော်မူခြင်းမှတစ်ပါး အဘယ်အရာကိုမျှ မသိဟု စိတ်ပိုင်းဖြတ်ခဲ့သည်" (၁ ကောရိန္သု ၂:၂)။

As Paul searched the Scriptures, he learned that throughout the
ages “not many wise men after the flesh, not many mighty, not many
noble, are called: but God hath chosen the foolish things of the
world to confound the wise; and God hath chosen the weak things of
the world to confound the things which are mighty; and base things
of the world, and things which are despised, hath God chosen, yea,
and things which are not, to bring to nought things that are: that
no flesh should glory in His presence.” 1 Corinthians 1:26-29. And
so, viewing the wisdom of the world in the light of the cross, Paul
“determined not to know anything, ... save Jesus Christ, and Him [128]
crucifed.” 1 Corinthians 2:2.

သူ၏ နောက်ပိုင်း အမှုတော်လုပ်ငန်း တစ်လျှောက်လုံးတွင် ပေါလုသည် သူ၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ခွန်အား၏ ရင်းမြစ်ကို ဘယ်သောအခါမျှ မျက်ခြေမပြတ်ခဲ့ပေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင်ပင် သူသည် "ငါ့အဖို့ အသက်ရှင်ခြင်းသည် ခရစ်တော်ဖြစ်၏" (ဖိလိပ္ပိ ၁:၂၁) ဟု ဆက်လက် ကြေညာနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထပ်မံ၍လည်း "ငါ၏သခင် ခရစ်တော်ယေရှုကို သိသောပညာသည် အလွန်မြတ်သောကြောင့်၊ ခပ်သိမ်းသော အရာတို့ကို ရှုံးသည်ဟု ငါမှတ်၏။ ထိုသခင်အတွက် ခပ်သိမ်းသော အရာတို့ကို စွန့်ပစ်၍ ... ခရစ်တော်ကို ရခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ပညတ်တရားအားဖြင့်ရသော ငါ့ကိုယ်ပိုင် ဖြောင့်မတ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်ရသော ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ ဆိုလိုသည်မှာ ယုံကြည်ခြင်းကြောင့် ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော ဖြောင့်မတ်ခြင်း၌ တည်လျက် ထိုသခင်၌ တွေ့ရှိခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ထိုသခင်ကိုလည်းကောင်း၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူခြင်း တန်ခိုးကိုလည်းကောင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခခံတော်မူခြင်း၌ ဆက်ဆံခြင်းကိုလည်းကောင်း သိလို၏" (ဖိလိပ္ပိ ၃:၈-၁၀) ဟု ဆိုခဲ့သည်။

Throughout his later ministry, Paul never lost sight of the Source
of his wisdom and strength. Hear him, years afterward, still declaring, “For to me to live is Christ.” Philippians 1:21. And again: “I
count all things but loss for the excellency of the knowledge of Christ
Jesus my Lord: for whom I have suffered the loss of all things, ...
that I may win Christ, and be found in Him, not having mine own
righteousness, which is of the law, but that which is through the faith
of Christ, the righteousness which is of God by faith: that I may
know Him, and the power of His resurrection, and the fellowship of
His sufferings.” Philippians 3:8-10.

အာရပ်ပြည်မှနေ၍ ပေါလုသည် "ဒမာသက်မြို့သို့ တစ်ဖန်ပြန်လာကာ" (ဂလာတိ ၁:၁၇) "ယေရှု၏ နာမတော်အားဖြင့် ရဲရင့်စွာ ဟောပြောခဲ့သည်။" သူ၏ အကြောင်းပြချက်ဆိုင်ရာ ဉာဏ်ပညာကို မယှဉ်နိုင်သောကြောင့် "ယုဒလူတို့သည် သူ့ကိုသတ်ရန် တိုင်ပင်ကြသည်။" သူ၏ ထွက်ပြေးမှုကို ဖြတ်တောက်ရန် မြို့တံခါးများကို နေ့ညမပြတ် စောင့်ကြပ်ခဲ့ကြသည်။ ဤအကျပ်အတည်းကြောင့် တပည့်တော်များသည် ဘုရားသခင်ထံ စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းခဲ့ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် "သူ့ကို ညအချိန်၌ ယူဆောင်ကာ တောင်းထဲတွင် ထည့်၍ မြို့ရိုးပေါ်မှ အောက်သို့ လျှော့ချပေးခဲ့ကြသည်" (တမန်တော် ၉:၂၅)။

From Arabia Paul “returned again unto Damascus” (Galatians
1:17), and “preached boldly ... in the name of Jesus.” Unable to
withstand the wisdom of his arguments, “the Jews took counsel to
kill him.” The gates of the city were diligently guarded day and
night to cut off his escape. This crisis led the disciples to seek God
earnestly, and fnally they “took him by night, and let him down
through the wall, lowering him in a basket.” Acts 9:25, R.V.

ဒမာသက်မှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ပေါလုသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်သည် သူနောင်တရ ပြောင်းလဲပြီး (၃) နှစ်ခန့် ကြာမြင့်ချိန်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ သွားရောက်ရခြင်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူကိုယ်တိုင် နောက်ပိုင်းတွင် ပြောပြခဲ့သည့်အတိုင်း "ပေတရုကို တွေ့ဆုံရန်" (ဂလာတိ ၁:၁၈) ဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ချိန်က "ညှဉ်းဆဲသူ ရှောလု" အဖြစ် လူသိများခဲ့သည့် ထိုမြို့သို့ ရောက်ရှိသောအခါ "တပည့်တော်များနှင့် ပူးပေါင်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ သူတို့အားလုံးသည် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့ကြပြီး သူသည် တပည့်တော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်ကို မယုံကြည်ကြပေ။" ဤမျှလောက် ဂိုဏ်းစွဲကြီးသော ဖာရိရှဲတစ်ဦးနှင့် အသင်းတော်ကို ဖျက်ဆီးရန် များစွာ ပြုမူခဲ့သူတစ်ဦးသည် ယေရှု၏ စစ်မှန်သော နောက်လိုက်ဖြစ်လာနိုင်သည်ကို ယုံကြည်ရန် သူတို့အတွက် ခက်ခဲလှသည်။ "သို့သော် ဗာနဗသည် သူ့ကို ခေါ်ဆောင်၍ တမန်တော်များထံသို့ ပို့ဆောင်ကာ၊ သူသည် လမ်းခရီး၌ သခင်ဘုရားကို မည်သို့ မြင်ခဲ့ကြောင်း၊ သခင်ဘုရားက သူ့ကို မည်သို့ စကားပြောခဲ့ကြောင်းနှင့် ဒမာသက်မြို့၌ ယေရှု၏ နာမတော်အားဖြင့် မည်သို့ ရဲရင့်စွာ ဟောပြောခဲ့ကြောင်းတို့ကို ပြောပြခဲ့သည်။"

After his escape from Damascus, Paul went to Jerusalem, about
three years having passed since his conversion. His chief object
in making this visit, as he himself declared afterward, was “to see
Peter.” Galatians 1:18. Upon arriving in the city where he had
once been well known as “Saul the persecutor,” “he assayed to join
himself to the disciples: but they were all afraid of him, and believed
not that he was a disciple.” It was diffcult for them to believe that [129]
so bigoted a Pharisee, and one who had done so much to destroy the
church, could become a sincere follower of Jesus. “But Barnabas
took him, and brought him to the apostles, and declared unto them
88 The Acts of the Apostles
how he had seen the Lord in the way, and that He had spoken to him,
and how he had preached boldly at Damascus in the name of Jesus.”

ဤအကြောင်းကို ကြားသောအခါ တပည့်တော်များသည် သူ့ကို မိမိတို့အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအဖြစ် လက်ခံခဲ့ကြသည်။ မကြာမီတွင် သူ၏ ခရစ်ယာန် အတွေ့အကြုံသည် စစ်မှန်ကြောင်းကို သူတို့ အထင်အရှား မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ နောင်တွင် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ တမန်တော် ဖြစ်လာမည့်သူသည် ယခုအခါ သူ၏ ယခင်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ နေထိုင်ရာ မြို့သို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ ထိုယုဒခေါင်းဆောင်များအား ကယ်တင်ရှင် ကြွလာခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံခဲ့သော မေရှိယဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်များကို ရှင်းပြရန် သူ အလွန်တောင့်တခဲ့သည်။ ပေါလုသည် မိမိယခင်က အကျွမ်းတဝင်ရှိခဲ့သော ဤဣသရေလ ဆရာများသည်လည်း မိမိကဲ့သို့ပင် ရိုးသားဖြောင့်မတ်ကြလိမ့်မည်ဟု အသေအချာ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် မိမိ၏ ယုဒညီအစ်ကိုတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို ခန့်မှန်းမှားခဲ့ပြီး၊ သူတို့ အမြန်ဆုံး နောင်တရပြောင်းလဲလာမည်ဟူသော သူ၏မျှော်လင့်ချက်သည် ခါးသီးသော စိတ်ပျက်မှုဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ သူသည် "သခင်ယေရှု၏ နာမတော်အားဖြင့် ရဲရင့်စွာ ဟောပြောပြီး ဟေလသလူတို့နှင့် ဆွေးနွေးငြင်းခုံသော်လည်း" ယုဒအသင်းတော်၏ အထိပ်အမြတ်နေရာတွင် ရှိနေသူတို့သည် ယုံကြည်ရန် ငြင်းဆန်ရုံသာမက "သူ့ကိုသတ်ရန် ကြိုးစားကြသည်။" သူ၏ နှလုံးသားသည် ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် ပြည့်လျှံသွားသည်။ ဤသို့ပြုခြင်းဖြင့် အချို့သူများကို သမ္မာတရား သိရှိလာစေနိုင်မည်ဆိုပါက သူသည် မိမိ၏အသက်ကိုပင် ပေးလှူလိုသည်။ သတေဖန်ကို ခဲဖြင့်ပေါက်သတ်ရာတွင် မိမိကိုယ်တိုင် ပါဝင်ခဲ့သည်ကို ရှက်စိတ်ဖြင့် ပြန်လည်ဆင်ခြင်မိပြီး၊ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲခံခဲ့ရသူ၏ အစွန်းအထင်းကို ဆေးကြောပေးလိုသည့် စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် သတေဖန် အသက်ပေးခဲ့သော သမ္မာတရားကို သူ ကာကွယ်ပြောဆိုခဲ့သည်။

Upon hearing this, the disciples received him as one of their
number. Soon they had abundant evidence as to the genuineness of
his Christian experience. The future apostle to the Gentiles was now
in the city where many of his former associates lived, and to these
Jewish leaders he longed to make plain the prophecies concerning
the Messiah, which had been fulflled by the advent of the Saviour.
Paul felt sure that these teachers in Israel, with whom he had once
been so well acquainted, were as sincere and honest as he had
been. But he had miscalculated the spirit of his Jewish brethren,
and in the hope of their speedy conversion he was doomed to bitter
disappointment. Although “he spake boldly in the name of the Lord
Jesus, and disputed against the Grecians,” those who stood at the
head of the Jewish church refused to believe, but “went about to slay
him.” Sorrow flled his heart. He would willingly have yielded up
his life if by that means he might bring some to a knowledge of the
truth. With shame he thought of the active part he had taken in the
martyrdom of Stephen, and now in his anxiety to wipe out the stain
resting upon one so falsely accused, he sought to vindicate the truth
for which Stephen had given his life.

ယုံကြည်ရန် ငြင်းဆန်သူများအတွက် စိတ်လေးလံနေသော ပေါလုသည် ဗိမာန်တော်၌ ဆုတောင်းနေစဉ် သူကိုယ်တိုင် နောက်ပိုင်းတွင် သက်သေခံခဲ့သည့်အတိုင်း စိတ်အာရုံလွှင့်သွားခဲ့သည်။ ထိုအခါ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ပေါ်လာပြီး "ယေရုရှလင်မြို့မှ အမြန်ထွက်သွားလော့။ အကြောင်းမူကား ငါ၏အကြောင်းကို သင်သက်သေခံသည်ကို သူတို့သည် လက်ခံကြမည်မဟုတ်" (တမန်တော် ၂၂:၁၈) ဟု မိန့်ကြားခဲ့သည်။

[130] Burdened in behalf of those who refused to believe, Paul was
praying in the temple, as he himself afterward testifed, when he fell
into a trance; whereupon a heavenly messenger appeared before him
and said, “Make haste, and get thee quickly out of Jerusalem: for
they will not receive thy testimony concerning Me.” Acts 22:18.

ပေါလုသည် ယေရုရှလင်မြို့၌ ဆက်နေ၍ ဆန့်ကျင်မှုများကို ရင်ဆိုင်လိုသည်။ သူ၏အသက်ကို ပေးရမည်ဖြစ်သော်လည်း ဆက်နေခြင်းအားဖြင့် ခေါင်းမာသော ယုဒလူအချို့ကို ဧဝံဂေလိတရား၏ သမ္မာတရား၌ ယုံကြည်လာအောင် ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ထွက်ပြေးခြင်းသည် သူရဲဘောကြောင်သော လုပ်ရပ်ဟု သူယူဆသည်။ ထို့ကြောင့် သူက "သခင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သောသူတို့ကို အကျဉ်းချခြင်း၊ တရားစရပ်တိုင်း၌ ရိုက်နှက်ခြင်းတို့ကို ပြုခဲ့သည်ကို သူတို့သိကြပါသည်။ ကိုယ်တော်၏ သက်သေခံ သတေဖန်ကို သတ်၍ သွေးသွန်းသောအခါ၌လည်း အကျွန်ုပ်သည် အနားမှာရပ်လျက် သဘောတူသည့်ပြင်၊ သူ့ကိုသတ်သောသူတို့၏ အဝတ်ကို စောင့်နေပါသည်" ဟု ပြန်လည်လျှောက်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ အစေခံသည် မိမိ၏အသက်ကို မလိုအပ်ဘဲ စွန့်စားရန်မှာ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော် မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင်တမန်ကလည်း "သွားလော့၊ သင့်ကို ဝေးလှသော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ထံသို့ ငါစေလွှတ်မည်" (တမန်တော် ၂၂:၁၉-၂၁) ဟု ပြန်လည်မိန့်ကြားခဲ့သည်။

Paul was inclined to remain at Jerusalem, where he could face
the opposition. To him it seemed an act of cowardice to flee, if
by remaining he might be able to convince some of the obstinate
Jews of the truth of the gospel message, even if to remain should
cost him his life. And so he answered, “Lord, they know that I
imprisoned and beat in every synagogue them that believed on Thee:
and when the blood of Thy martyr Stephen was shed, I was also
standing by, and consenting unto his death, and kept the raiment of
them that slew him.” But it was not in harmony with the purpose
of God that His servant should needlessly expose his life; and the
heavenly messenger replied, “Depart: for I will send thee far hence
unto the Gentiles.” Acts 22:19-21.
Days of Preparation 89

ဤစိတ်အာရုံအကြောင်းကို သိရှိသောအခါ ညီအစ်ကိုများသည် ပေါလု လုပ်ကြံခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့မှ လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်ပြေးနိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့ကြသည်။ "သူ့ကို ကဲသရိမြို့သို့ ပို့ဆောင်ပြီးနောက် တာရှုမြို့သို့ စေလွှတ်လိုက်ကြသည်။" ပေါလု ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် ယုဒလူတို့၏ ပြင်းထန်သော ဆန့်ကျင်မှုကို ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်စေခဲ့ပြီး၊ အသင်းတော်သည် ငြိမ်သက်မှုကို ရရှိကာ ယုံကြည်သူဦးရေ များစွာ တိုးပွားလာခဲ့သည်။

Upon learning of this vision, the brethren hastened Paul’s secret
escape from Jerusalem, for fear of his assassination. “They brought
him down to Caesarea, and sent him forth to Tarsus.” The departure
of Paul suspended for a time the violent opposition of the Jews, and
the church had a period of rest, in which many were added to the
number of believers.