Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း ၅၆—ပတ်မုကျွန်း [၅၆၈]

Chapter 56—Patmos [568]

ခရစ်ယာန်အသင်းတော်ကို စတင်တည်ထောင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်း ၅၀ ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်အတွင်း ဧဝံဂေလိသတင်းစကားသည် အမြဲတစေ ဆန့်ကျင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယင်း၏ ရန်သူများသည် သူတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို မည်သည့်အခါမျှ လျှော့ချခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ခရစ်ယာန်များကို တိုက်ခိုက်ရန် ရောမဧကရာဇ်၏ တန်ခိုးကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ကြသည်။

More than half a century had passed since the organization of
the Christian church. During that time the gospel message had been
constantly opposed. Its enemies had never relaxed their efforts, and
had at last succeeded in enlisting the power of the Roman emperor
against the Christians.

နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများအတွင်း တမန်တော်ယောဟန်သည် ယုံကြည်သူများ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မာစေရန်နှင့် အားပေးကူညီရန် များစွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် ရန်သူများ မချေပနိုင်သော သက်သေကို ခံခဲ့ပြီး သူ၏ ညီအစ်ကိုများ ရင်ဆိုင်နေရသော စမ်းသပ်မှုများကို သတ္တိရှိရှိနှင့် သစ္စာရှိရှိ ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်များ၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ပြင်းထန်သော ဆန့်ကျင်မှုများအောက်တွင် ယိမ်းယိုင်နေပုံရသောအခါ ယေရှု၏ သစ္စာရှိသော အမှုတော်ဆောင်ဟောင်းကြီးသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံ၍ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူသော ကယ်တင်ရှင်၏ အကြောင်းကို ခွန်အားနှင့် ပြည့်စုံစွာ ပြန်လည်ပြောကြားပေးလေ့ရှိသည်။ သူသည် မိမိ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းခဲ့ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းမှ အမြဲတမ်း တူညီသော ဝမ်းမြောက်ဖွယ် သတင်းစကား ထွက်ပေါ်လာသည်မှာ- "အစဦး၌ ရှိတော်မူ၍ ငါတို့သည် ကြားရသော အရာ၊ မျက်စိနှင့် မြင်ရသော အရာ၊ ကြည့်ရှု၍ လက်နှင့် ကိုင်တွယ်ရသော အသက်နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ဆိုင်သောအရာ ... ငါတို့ မြင်ရကြားရသော အရာကို သင်တို့အား ငါတို့ ကြေညာကြ၏" ဟူ၍ ဖြစ်သည် (၁ ယောဟန် ၁:၁-၃) [၅၆၉]။

In the terrible persecution that followed, the apostle John did
much to confrm and strengthen the faith of the believers. He bore
a testimony which his adversaries could not controvert and which
helped his brethren to meet with courage and loyalty the trials that
came upon them. When the faith of the Christians would seem to
waver under the ferce opposition they were forced to meet, the old,
tried servant of Jesus would repeat with power and eloquence the
story of the crucifed and risen Saviour. He steadfastly maintained
his faith, and from his lips came ever the same glad message: “That
which was from the beginning, which we have heard, which we have
seen with our eyes, which we have looked upon, and our hands have [569]
handled, of the Word of life; ... that which we have seen and heard
declare we unto you.” 1 John 1:1-3.

ယောဟန်သည် အသက်အလွန်ကြီးသည်အထိ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ခန့်ညားသော ဗိမာန်တော် ပြိုလဲခြင်းတို့ကို သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ကယ်တင်ရှင်နှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်ဆံခဲ့ဖူးသော တပည့်တော်များထဲမှ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သူ ဖြစ်သည့်အတွက် သူ၏ သတင်းစကားသည် ယေရှုသည် မေရှိယဖြစ်ကြောင်း၊ လောကကို ရွေးနှုတ်သော အရှင်ဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြရာတွင် ကြီးမားသော လွှမ်းမိုးမှု ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ရင်းမှန်မှုကို မည်သူမျှ သံသယမဖြစ်နိုင်ကြဘဲ သူ၏ သွန်သင်ချက်များကြောင့် များစွာသော သူတို့သည် မယုံကြည်ခြင်းမှ ပြန်လည်လှည့်လာခဲ့ကြသည်။

John lived to be very old. He witnessed the destruction of
Jerusalem and the ruin of the stately temple. The last survivor
of the disciples who had been intimately connected with the Saviour,
his message had great influence in setting forth the fact that Jesus
was the Messiah, the Redeemer of the world. No one could doubt
his sincerity, and through his teachings many were led to turn from
unbelief.

ယုဒခေါင်းဆောင်များသည် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်အပေါ် ယောဟန်၏ မယိမ်းယိုင်သော သစ္စာရှိမှုကြောင့် သူ့အပေါ် ခါးသီးသော မုန်းတီးမှုဖြင့် ပြည့်နေကြသည်။ ယောဟန်၏ သက်သေခံချက်သည် လူတို့၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသရွေ့ ခရစ်ယာန်များကို ဆန့်ကျင်သော သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများသည် မည်သို့မျှ အရာထင်မည်မဟုတ်ဟု သူတို့က ဆိုကြသည်။ ယေရှု၏ တန်ခိုးနှင့် သွန်သင်ချက်များကို မေ့ပျောက်သွားစေရန်အတွက် ရဲရင့်သော သက်သေခံ၏ အသံကို တိတ်သွားအောင် လုပ်ရမည်။

The rulers of the Jews were flled with bitter hatred against John
for his unwavering fdelity to the cause of Christ. They declared that
their efforts against the Christians would avail nothing so long as
John’s testimony kept ringing in the ears of the people. In order that
the miracles and teachings of Jesus might be forgotten, the voice of
the bold witness must be silenced.
383
384 The Acts of the Apostles

ထို့ကြောင့် ယောဟန်ကို သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းအတွက် စစ်ဆေးရန် ရောမမြို့သို့ ဆင့်ခေါ်ခဲ့သည်။ ဤတွင် အာဏာပိုင်များ၏ ရှေ့၌ တမန်တော်၏ အယူဝါဒများကို မှားယွင်းစွာ တင်ပြခဲ့ကြသည်။ မဟုတ်မမှန် သက်သေများက သူ့ကို ပုန်ကန်သော အယူမှားများကို သွန်သင်သည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ ဤစွပ်စွဲချက်များဖြင့် သူ၏ ရန်သူများသည် တပည့်တော်ကို အသေသတ်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။

John was accordingly summoned to Rome to be tried for his faith.
Here before the authorities the apostle’s doctrines were misstated.
False witnesses accused him of teaching seditious heresies. By these
accusations his enemies hoped to bring about the disciple’s death.

ယောဟန်သည် မိမိကိုယ်တိုင်အတွက် ရှင်းလင်း၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နည်းလမ်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရိုးသားဖြောင့်မတ်သော နည်းလမ်းဖြင့်လည်းကောင်း ပြန်လည်ဖြေရှင်းခဲ့ရာ သူ၏ စကားများသည် ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။ သူ၏ ပညာနှင့် စကားပြောစွမ်းရည်ကြောင့် နားထောင်သူများ အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူ၏ သက်သေခံချက်က ပို၍ ဆွဲဆောင်နိုင်လေ၊ ဆန့်ကျင်သူများ၏ မုန်းတီးမှုက ပို၍ နက်ရှိုင်းလာလေ ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ် ဒေါမီရှန် (Domitian) သည် ဒေါသနှင့် ပြည့်နေခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ သစ္စာရှိသော ရှေ့နေ၏ ကျိုးကြောင်းပြမှုကိုလည်း သူ မချေပနိုင်၊ သမ္မာတရားကို ဟောပြောရာတွင် ပါရှိသော တန်ခိုးကိုလည်း သူ မယှဉ်နိုင်သော်လည်း သူ၏ အသံကို တိတ်သွားအောင် လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

John answered for himself in a clear and convincing manner,
and with such simplicity and candor that his words had a powerful
effect. His hearers were astonished at his wisdom and eloquence.
But the more convincing his testimony, the deeper was the hatred of
his opposers. The emperor Domitian was flled with rage. He could
[570] neither dispute the reasoning of Christ’s faithful advocate, nor match
the power that attended his utterance of truth; yet he determined that
he would silence his voice.

ယောဟန်ကို ဆူပွက်နေသော ဆီအိုးထဲသို့ ချပစ်ခဲ့သည်၊ သို့သော် သခင်ဘုရားသည် မီးဖိုထဲမှ ဟေဗြဲလူသုံးဦးကို ကာကွယ်ခဲ့သကဲ့သို့ မိမိ၏ သစ္စာရှိသော အမှုတော်ဆောင်၏ အသက်ကို ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ "ထိုလှည့်ဖြားသူ နာဇရက်မြို့သား ယေရှုခရစ်ကို ယုံကြည်သူအားလုံး ဤကဲ့သို့ ပျက်စီးပါစေ" ဟူသော စကားများ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ယောဟန်က "ငါ၏ အရှင်သည် စာတန်နှင့် သူ၏ ကောင်းကင်တမန်များက ကိုယ်တော့်ကို အရှက်ရစေရန်နှင့် ညှဉ်းပန်းရန် ကြံစည်သမျှကို သည်းခံကာ လက်ခံခဲ့သည်။ လောကကို ကယ်တင်ရန် ကိုယ်တော် အသက်စွန့်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော့်အတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခခံခွင့် ရသည့်အတွက် ငါသည် ဂုဏ်ယူပါသည်။ ငါသည် အားနည်းသော၊ အပြစ်ရှိသော လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်မူကား သန့်ရှင်းသည်၊ အန္တရာယ်မရှိ၊ ညစ်ညူးမှုမရှိ။ ကိုယ်တော်သည် အပြစ်မပြု၊ ကိုယ်တော့်နှုတ်၌ လှည့်ဖြားခြင်း မရှိ" ဟု ကြေညာခဲ့သည်။

John was cast into a caldron of boiling oil; but the Lord preserved the life of His faithful servant, even as He preserved the three
Hebrews in the fery furnace. As the words were spoken, Thus perish all who believe in that deceiver, Jesus Christ of Nazareth, John
declared, My Master patiently submitted to all that Satan and his
angels could devise to humiliate and torture Him. He gave His life
to save the world. I am honored in being permitted to suffer for His
sake. I am a weak, sinful man. Christ was holy, harmless, undefled.
He did no sin, neither was guile found in His mouth.

ဤစကားများသည် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့ပြီး ယောဟန်ကို ဆီအိုးထဲသို့ ချခဲ့သော သူများကပင် သူ့ကို ပြန်လည်ထုတ်ယူခဲ့ကြသည်။

These words had their influence, and John was removed from
the caldron by the very men who had cast him in.

တဖန် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း လက်သည် တမန်တော်အပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်လာပြန်သည်။ ဧကရာဇ်၏ အမိန့်ဖြင့် ယောဟန်ကို "ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ယေရှုခရစ်၏ သက်သေခံချက်အတွက်" ပတ်မုကျွန်းသို့ နယ်နှင်ဒဏ် ပေးခဲ့သည် (ဗျာဒိတ် ၁:၉)။ ဤနေရာတွင် သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် ရှိတော့မည်မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခများဖြင့် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ရန်သူများက ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

Again the hand of persecution fell heavily upon the apostle.
By the emperor’s decree John was banished to the Isle of Patmos,
condemned “for the word of God, and for the testimony of Jesus
Christ.” Revelation 1:9. Here, his enemies thought, his influence
would no longer be felt, and he must fnally die of hardship and
distress.

အေဂျီယန် (Aegean) ပင်လယ်အတွင်းရှိ ခြောက်သွေ့၍ ကျောက်ဆောင်များ ထူထပ်သော ပတ်မုကျွန်းကို ရောမအစိုးရက ရာဇဝတ်ကောင်များကို နယ်နှင်ရန် နေရာအဖြစ် ရွေးချယ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်အတွက်မူ ဤမှောင်မိုက်သော နေရာသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ တံခါးဝ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် လောက၏ ရှုပ်ထွေးသော အခြေအနေများနှင့် ယခင်နှစ်များ၏ တက်ကြွသော အလုပ်များမှ ဝေးကွာလျက် သူသည် ဘုရားသခင်၊ ခရစ်တော်နှင့် ကောင်းကင်တမန်များနှင့် မိဿဟာယဖွဲ့ခွင့် ရရှိခဲ့ပြီး သူတို့ထံမှ နောင်လာမည့် ကာလတစ်လျှောက်လုံးအတွက် အသင်းတော်အတွက် လမ်းညွှန်ချက်များကို ရရှိခဲ့သည်။ ဤလောကသမိုင်း၏ အဆုံးပိုင်း အခင်းအကျင်းတွင် ဖြစ်ပျက်မည့် အဖြစ်အပျက်များကို သူ့ရှေ့၌ ပုံဖော်ပြခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်ထံမှ ရရှိသော ဗျာဒိတ်တော်များကို သူရေးမှတ်ခဲ့သည် [၅၇၁]။ သူ၏ အသံသည် မိမိချစ်၍ အမှုတော်ဆောင်သော အရှင်အကြောင်းကို သက်သေမခံနိုင်တော့သောအခါ၊ ထိုခြောက်သွေ့သော ကမ်းခြေတွင် သူ့အားပေးအပ်ခဲ့သော သတင်းစကားများသည် လောကရှိ လူမျိုးတိုင်းအပေါ် ထားရှိသော သခင်ဘုရား၏ သေချာသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြေညာသည့် တောက်ပသော ဆီမီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

Patmos, a barren, rocky island in the Aegean Sea, had been
chosen by the Roman government as a place of banishment for
criminals; but to the servant of God this gloomy abode became the
gate of heaven. Here, shut away from the busy scenes of life, and
from the active labors of former years, he had the companionship of
God and Christ and the heavenly angels, and from them he received
[571] instruction for the church for all future time. The events that would
take place in the closing scenes of this earth’s history were outlined
before him; and there he wrote out the visions he received from God.
Patmos 385

ပတ်မုကျွန်း၏ ကျောက်ဆောင်များနှင့် ချောက်ကမ်းပါးများကြားတွင် ယောဟန်သည် မိမိ၏ ဖန်ဆင်းရှင်နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့ခဲ့သည်။ သူ၏ အတိတ်ဘဝကို ပြန်လည်သုံးသပ်ပြီး ရရှိခဲ့သော ကောင်းချီးများကို တွေးတောကာ သူ၏နှလုံးသားတွင် ငြိမ်သက်ခြင်း ပြည့်လျှံခဲ့သည်။ သူသည် ခရစ်ယာန်တစ်ဦး၏ အသက်တာဖြင့် ရှင်သန်ခဲ့ပြီး "ငါတို့သည် သေခြင်းမှ အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ကူးမြောက်ပြီဟု ငါတို့သိကြ၏" ဟု ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပြောဆိုနိုင်ခဲ့သည် (၁ ယောဟန် ၃:၁၄)။ သူ့ကို နယ်နှင်ခဲ့သော ဧကရာဇ်မှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ သူသည် မိမိ၏ အာဏာမက်မောမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စစ်မြေပြင်များ၊ အလောင်းပုံများ၊ ပျက်စီးသွားသော အိမ်ဂေဟာများ၊ ငိုကြွေးနေသော မုဆိုးမများနှင့် မိဘမဲ့ကလေးများကိုသာ ပြန်လည်မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

When his voice could no longer testify to the One whom he loved
and served, the messages given him on that barren coast were to go
forth as a lamp that burneth, declaring the sure purpose of the Lord
concerning every nation on the earth.
Among the cliffs and rocks of Patmos, John held communion
with his Maker. He reviewed his past life, and at thought of the
blessings he had received, peace flled his heart. He had lived the
life of a Christian, and he could say in faith, “We know that we have
passed from death unto life.” 1 John 3:14. Not so the emperor who
had banished him. He could look back only on felds of warfare and
carnage, on desolated homes, on weeping widows and orphans, the
fruit of his ambitious desire for pre-eminence.

သူ၏ သီးခြားအိမ်ဂေဟာတွင် ယောဟန်သည် သဘာဝစာအုပ်နှင့် မှုတ်သွင်းခြင်း ခံရသော စာမျက်နှာများတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် ထင်ရှားပြသမှုများကို ယခင်ကထက် ပိုမိုနီးကပ်စွာ လေ့လာနိုင်ခဲ့သည်။ ဖန်ဆင်းခြင်း အမှုတော်ကို ဆင်ခြင်ပြီး ဘုရားသခင်၏ လက်ရာတော်ကို ကိုးကွယ်ရခြင်းသည် သူ၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်နှစ်များတွင် သူသည် သစ်တောများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ကုန်းများ၊ စိမ်းလန်းသော ချိုင့်ဝှမ်းများနှင့် အသီးအနှံများ ဖြစ်ထွန်းသော လွင်ပြင်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သဘာဝအလှတရားများတွင် ဖန်ဆင်းရှင်၏ ပညာနှင့် ကျွမ်းကျင်မှုကို ရှာဖွေရခြင်းသည် သူ၏ ဝမ်းမြောက်မှု အစဉ်အမြဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုမူ သူသည် လူအများစုအတွက် မှောင်မိုက်၍ စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်ဖြင့် ဝိုင်းရံထားခြင်း ခံနေရသည် [၅၇၂]။ သို့သော် ယောဟန်အတွက်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ခြောက်သွေ့၍ ဆိုးရွားနေနိုင်သော်လည်း သူ၏ အထက်ရှိ ပြာလွင်သော ကောင်းကင်ယံသည် သူချစ်မြတ်နိုးသော ယေရုရှလင်မြို့၏ ကောင်းကင်ကဲ့သို့ပင် တောက်ပ၍ လှပနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကြမ်းတမ်းသော ကျောက်ဆောင်များတွင်လည်းကောင်း၊ နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များတွင်လည်းကောင်း၊ မိုးကောင်းကင်၏ ဘုန်းအသရေတွင်လည်းကောင်း သူသည် အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာများကို ဖတ်ရှုခဲ့ရသည်။ အားလုံးက ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းတော် သတင်းစကားကို ဆောင်ယူလာကြသည်။

In his isolated home John was able to study more closely than
ever before the manifestations of divine power as recorded in the
book of nature and in the pages of inspiration. To him it was a
delight to meditate on the work of creation and to adore the divine
Architect. In former years his eyes had been greeted by the sight
of forest-covered hills, green valleys, and fruitful plains; and in the
beauties of nature it had ever been his delight to trace the wisdom
and skill of the Creator. He was now surrounded by scenes that to
many would appear gloomy and uninteresting; but to John it was
otherwise. While his surroundings might be desolate and barren, the [572]
blue heavens that bent above him were as bright and beautiful as
the skies above his loved Jerusalem. In the wild, rugged rocks, in
the mysteries of the deep, in the glories of the frmament, he read
important lessons. All bore the message of God’s power and glory.

တမန်တော်သည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးတွင် လူသားတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်ခဲ့ကြသောကြောင့် ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးခဲ့သော ရေလွှမ်းမိုးဘေး၏ သက်သေများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ နက်ရှိုင်းသော ရေအောက်မှလည်းကောင်း၊ ရေများ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုကြောင့် မြေကြီးထဲမှလည်းကောင်း တက်လာသော ကျောက်ဆောင်များသည် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သွန်းလောင်းခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ များစွာသော ရေတို့၏ အသံတွင် ပရောဖက်သည် ဖန်ဆင်းရှင်၏ အသံတော်ကို ကြားခဲ့ရသည်။ လေပြင်းများကြောင့် ဒေါသတကြီး လှိုင်းထန်နေသော ပင်လယ်သည် သူ၏အဖို့ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မမြင်ရသော လက်တစ်စုံဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော အကန့်အသတ်အတွင်း ထိန်းချုပ်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် လှိုင်းတံပိုးကြီးများသည် အကန့်အသတ်မရှိသော တန်ခိုးတော်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ဖော်ပြနေသည်။ ယင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မြေမှုန့်ရှိ တီကောင်များကဲ့သို့ဖြစ်သော လူသားတို့သည် မိမိတို့၏ ပညာနှင့် ခွန်အားကို ဝါကြွားကာ စကြဝဠာ အုပ်စိုးရှင်ကို ဆန့်ကျင်နေကြသော အားနည်းမှုနှင့် မိုက်မဲမှုများကို သူ သတိပြုမိခဲ့သည်။ ကျောက်ဆောင်များကြောင့် သူသည် သူ၏ခွန်အားဖြစ်သော ကျောက်ဆောင် ခရစ်တော်ကို သတိရစေပြီး ကိုယ်တော်၏ အရိပ်အောက်တွင် မကြောက်မရွံ့ ပုန်းကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ကျောက်ဆောင်ထူထပ်သော ပတ်မုကျွန်းမှ နယ်နှင်ခံ တမန်တော်ထံမှ ဘုရားသခင်ကို အလွန်အမင်း တောင့်တသော ဝိညာဉ်၏ ဆုတောင်းချက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

All around him the apostle beheld witnesses to the Flood that had
deluged the earth because the inhabitants ventured to transgress the
law of God. The rocks thrown up from the great deep and from the
earth by the breaking forth of the waters, brought vividly to his mind
the terrors of that awful outpouring of God’s wrath. In the voice
of many waters—deep calling unto deep—the prophet heard the
voice of the Creator. The sea, lashed to fury by the merciless winds,
represented to him the wrath of an offended God. The mighty waves,
in their terrible commotion, restrained within limits appointed by
an invisible hand, spoke of the control of an infnite Power. And in
contrast he realized the weakness and folly of mortals, who, though
but worms of the dust, glory in their supposed wisdom and strength,
386 The Acts of the Apostles
and set their hearts against the Ruler of the universe, as if God were
altogether such a one as themselves. By the rocks he was reminded
of Christ, the Rock of his strength, in whose shelter he could hide
without fear. From the exiled apostle on rocky Patmos there went up
the most ardent longing of soul after God, the most fervent prayers.

ယောဟန်၏ သမိုင်းကြောင်းသည် အသက်ကြီးသော အမှုတော်ဆောင်များကို ဘုရားသခင် မည်သို့ အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသော ပုံစံကို ဖော်ပြနေသည် [၅၇၃]။ ယောဟန်ကို ပတ်မုကျွန်းသို့ နယ်နှင်ခဲ့စဉ်က လူများစွာတို့သည် သူသည် အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့သော၊ အချိန်မရွေး ပြိုလဲတော့မည့် ကျိုးပဲ့နေသော ကျူပင်အိုကြီးဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သခင်ဘုရားသည် သူ့ကို ဆက်လက်အသုံးပြုရန် သင့်တော်သည်ဟု မြင်ခဲ့သည်။ ယခင် အမှုတော်ဆောင်ခဲ့သော နေရာများမှ နယ်နှင်ခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း သမ္မာတရားအတွက် သက်သေခံခြင်းကို သူ မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ ပတ်မုကျွန်းတွင်ပင် သူသည် မိတ်ဆွေသစ်များနှင့် ပြောင်းလဲလာသူများကို ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ သတင်းစကားသည် ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၌ မိမိလူမျိုးတော်အတွက် ကြားဝင်အသနားခံပေးနေကာ သူတို့ကို မိမိထံသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် ပြန်လာမည့် ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်အကြောင်းကို ကြေညာခဲ့သည်။ ယောဟန်သည် သခင်ဘုရား၏ အမှုတော်တွင် အသက်ကြီးရင့်လာသောအခါမှသာ သူ၏ အတိတ်ကာလ တစ်လျှောက်လုံးတွင် ရရှိခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆက်သွယ်မှုများထက် ပိုမိုများပြားသော ဆက်သွယ်မှုများကို ရရှိခဲ့သည်။

The history of John affords a striking illustration of the way in
which God can use aged workers. When John was exiled to the Isle
[573] of Patmos, there were many who thought him to be past service, an
old and broken reed, ready to fall at any time. But the Lord saw ft to
use him still. Though banished from the scenes of his former labor,
he did not cease to bear witness to the truth. Even in Patmos he made
friends and converts. His was a message of joy, proclaiming a risen
Saviour who on high was interceding for His people until He should
return to take them to Himself. And it was after John had grown
old in the service of his Lord that he received more communications
from heaven than he had received during all the former years of his
life.

အသက်ရှင်စဉ် တစ်လျှောက်လုံး ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်တွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခဲ့သူများအပေါ် အလွန်နူးညံ့သော ဂရုစိုက်မှုကို ထားရှိသင့်သည်။ ဤအသက်ကြီးသော အမှုတော်ဆောင်များသည် မုန်တိုင်းနှင့် စမ်းသပ်မှုများကြားတွင် သစ္စာရှိစွာ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့တွင် အားနည်းချက်များ ရှိနိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းတွင် သူတို့၏ နေရာ၌ ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်ရန် အရည်အချင်းရှိသော ပါရမီများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မောပန်းနေပြီး လူငယ်များ ထမ်းဆောင်နိုင်သော ပိုမိုလေးလံသော ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးများကို မထမ်းဆောင်နိုင်တော့သော်လည်း သူတို့ပေးနိုင်သော အကြံဉာဏ်များသည် အမြင့်ဆုံးသော တန်ဖိုး ရှိသည်။

The most tender regard should be cherished for those whose
life interest has been bound up with the work of God. These aged
workers have stood faithful amid storm and trial. They may have
infrmities, but they still possess talents that qualify them to stand
in their place in God’s cause. Though worn, and unable to bear the
heavier burdens that younger men can and should carry, the counsel
they can give is of the highest value.

သူတို့သည် အမှားများ ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးနိုင်သော်လည်း သူတို့၏ ကျရှုံးမှုများမှတစ်ဆင့် အမှားများနှင့် အန္တရာယ်များကို မည်သို့ရှောင်ရှားရမည်ကို သင်ယူခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သဖြင့် ပညာရှိသော အကြံဉာဏ်များ ပေးရန် အရည်အချင်း မရှိကြပေလော။ သူတို့သည် စစ်ဆေးခြင်းနှင့် စမ်းသပ်ခြင်းများကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ခွန်အားအချို့ ဆုံးရှုံးသွားသော်လည်း သခင်ဘုရားသည် သူတို့ကို ဘေးဖယ်မထားပေ။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို အထူးကျေးဇူးတော်နှင့် ဉာဏ်ပညာကို ပေးတော်မူသည်။

They may have made mistakes, but from their failures they have
learned to avoid errors and dangers, and are they not therefore competent to give wise counsel? They have borne test and trial, and
though they have lost some of their vigor, the Lord does not lay them
aside. He gives them special grace and wisdom.

အမှုတော်ဆောင်ရန် ခက်ခဲသော အချိန်များတွင် သခင်ဘုရား၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သူများ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့ကြပြီး သမ္မာတရားအတွက် ရပ်တည်သူ နည်းပါးချိန်တွင် သစ္စာရှိခဲ့သူများကို [၅၇၄] ဂုဏ်ပြုပြီး ရိုသေသင့်သည်။ သခင်ဘုရားသည် လူငယ်အမှုတော်ဆောင်များကို ဤသစ္စာရှိသော သူများနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းအားဖြင့် ဉာဏ်ပညာ၊ ခွန်အားနှင့် ရင့်ကျက်မှုများကို ရရှိစေလိုသည်။ ထိုသို့သော အမှုတော်ဆောင်များ သူတို့ကြားတွင် ရှိနေခြင်းသည် အလွန်ကြီးမားသော အခွင့်ထူးဖြစ်ကြောင်း လူငယ်များ သတိပြုကြပါစေ။ သူတို့၏ တိုင်ပင်ဆွေးနွေးမှုများတွင် ထိုသူတို့အား ဂုဏ်ပြုသောနေရာ ပေးကြပါစေ။

Those who have served their Master when the work went hard,
who endured poverty and remained faithful when there were few to
[574] stand for truth, are to be honored and respected. The Lord desires
the younger laborers to gain wisdom, strength, and maturity by
association with these faithful men. Let the younger men realize that
in having such workers among them they are highly favored. Let
them give them an honored place in their councils.

ခရစ်တော်၏ အမှုတော်တွင် ဘဝကို မြှုပ်နှံခဲ့သူများသည် သူတို့၏ လောကီဓမ္မအမှု အဆုံးသတ်ခါနီးသောအခါ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ရရှိခဲ့သော အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်ပြောပြရန် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ တိုက်တွန်းမှုကို ခံရလိမ့်မည်။ မိမိ၏ လူမျိုးတော်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်ဆက်ဆံမှုများ၊ စမ်းသပ်မှုများမှ သူတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သော ကြီးမားသော ကောင်းမြတ်မှုများအကြောင်းကို ယုံကြည်ခြင်းသို့ အသစ်ရောက်လာသူများအား ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောပြသင့်သည်။ ဘုရားသခင်သည် အသက်ကြီးပြီး စမ်းသပ်ခံခဲ့ရသော အမှုတော်ဆောင်များကို သူတို့၏ နေရာတွင် ရပ်တည်စေလိုပြီး၊ လူသားများကို ဆိုးယွင်းမှု၏ အရှိန်အဟုန်ပြင်းသော ရေစီးကြောင်းအောက်သို့ မကျသွားအောင် ကယ်တင်ရာတွင် သူတို့၏ အပိုင်းမှ ပါဝင်စေလိုသည်။ ကိုယ်တော်က ချွတ်ခိုင်းသည်အထိ လက်နက်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားရန် ကိုယ်တော် အလိုရှိတော်မူသည်။

As those who have spent their lives in the service of Christ draw
near to the close of their earthly ministry, they will be impressed by
Patmos 387
the Holy Spirit to recount the experiences they have had in connection with the work of God. The record of His wonderful dealings
with His people, of His great goodness in delivering them from trial,
should be repeated to those newly come to the faith. God desires the
old and tried laborers to stand in their place, doing their part to save
men and women from being swept downward by the mighty current
of evil. He desires them to keep the armor on till He bids them lay it
down.

ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုအောက်ရှိ တမန်တော်ယောဟန်၏ အတွေ့အကြုံတွင် ခရစ်ယာန်များအတွက် အံ့ဖွယ်ခွန်အားနှင့် နှစ်သိမ့်မှု သင်ခန်းစာ ရှိပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဆိုးယွင်းသော လူတို့၏ ကြံစည်မှုများကို မတားဆီးသော်လည်း စမ်းသပ်မှုနှင့် ပဋိပက္ခများကြားတွင် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် သစ္စာရှိမှုကို ထိန်းသိမ်းသူများအတွက် ထိုကြံစည်မှုများကို အကျိုးရှိစေရန် လုပ်ဆောင်ပေးတော်မူသည်။ မကြာခဏဆိုသလို ဧဝံဂေလိ အမှုတော်ဆောင်သည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု မုန်တိုင်းများ၊ ခါးသီးသော ဆန့်ကျင်မှုများနှင့် မတရားသော ကဲ့ရဲ့မှုများကြားတွင် သူ၏အလုပ်ကို ဆောင်ရွက်ရတတ်သည်။ ထိုသို့သော အချိန်များတွင် စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် ဆင်းရဲခြင်း မီးဖို၌ ရရှိမည့် အတွေ့အကြုံသည် ခံစားရသော နာကျင်မှုထက် ပို၍ တန်ဖိုးရှိကြောင်း သတိရပါစေ။ ထိုသို့အားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ အားနည်းမှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ ခွန်အားကို ပြသနိုင်ရန် သူ၏သားသမီးများကို ကိုယ်တော့်ထံသို့ နီးကပ်စေတော်မူသည် [၅၇၅]။ ကိုယ်တော်အား မှီခိုရန် သူတို့ကို သင်ပေးသည်။ ထိုသို့အားဖြင့် အရေးပေါ် အခြေအနေများကို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန်၊ ယုံကြည်ရသော နေရာများကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ရန်နှင့် သူတို့၏ စွမ်းအားများကို ပေးအပ်ခဲ့သော ကြီးမားသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြီးမြောက်စေရန် သူတို့ကို ပြင်ဆင်ပေးတော်မူသည်။

In the experience of the apostle John under persecution, there is
a lesson of wonderful strength and comfort for the Christian. God
does not prevent the plottings of wicked men, but He causes their
devices to work for good to those who in trial and conflict maintain
their faith and loyalty. Often the gospel laborer carries on his work
amid storms of persecution, bitter opposition, and unjust reproach.
At such times let him remember that the experience to be gained in
the furnace of trial and affliction is worth all the pain it costs. Thus
God brings His children near to Him, that He may show them their
weakness and His strength. He teaches them to lean on Him. Thus
He prepares them to meet emergencies, to fll positions of trust, and [575]
to accomplish the great purpose for which their powers were given
them.

ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ဘုရားသခင် ခန့်အပ်ထားသော သက်သေများသည် သမ္မာတရားအတွက် ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းများကို ခံယူခဲ့ကြသည်။ ယောသပ်သည် သူ၏ သီလနှင့် သစ္စာရှိမှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သောကြောင့် စွပ်စွဲညှဉ်းပန်းခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင် ရွေးကောက်ထားသော စေတမန် ဒါဝိဒ်သည် သူ၏ရန်သူများ၏ အမဲလိုက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ဒံယေလသည် ကောင်းကင်ဘုံအပေါ် သစ္စာရှိမှုကြောင့် ခြင်္သေ့တွင်းထဲသို့ ချခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ယောဘသည် သူ၏ လောကီစည်းစိမ်များ ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၌ ဝေဒနာခံစားခဲ့ရသဖြင့် ဆွေမျိုးမိတ်သင်္ဂဟများ၏ ရွံရှာခြင်းကို ခံခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ သစ္စာရှိမှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ ယေရမိသည် ဘုရားသခင်ပေးသော စကားများကို ပြောဆိုရန် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ဘဲ သူ၏သက်သေခံချက်ကြောင့် ရှင်ဘုရင်နှင့် မှူးမတ်များ ဒေါသထွက်ကာ သူ့ကို ညစ်ညူးသော ကျင်းထဲသို့ ချခဲ့ကြသည်။ သတေဖန်သည် ခရစ်တော်နှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်အကြောင်း ဟောပြောသောကြောင့် ခဲနှင့်ပေါက်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ပေါလုသည် တစ်ပါးအမျိုးသားများအတွက် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိသော စေတမန်ဖြစ်သောကြောင့် ထောင်ချခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်း၊ ခဲနှင့်ပေါက်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် အသေသတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ယောဟန်သည်လည်း "ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ယေရှုခရစ်၏ သက်သေခံချက်အတွက်" ပတ်မုကျွန်းသို့ နယ်နှင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

In all ages God’s appointed witnesses have exposed themselves
to reproach and persecution for the truth’s sake. Joseph was maligned
and persecuted because he preserved his virtue and integrity. David,
the chosen messenger of God, was hunted like a beast of prey by
his enemies. Daniel was cast into a den of lions because he was
true to his allegiance to heaven. Job was deprived of his worldly
possessions, and so afflicted in body that he was abhorred by his
relatives and friends; yet he maintained his integrity. Jeremiah could
not be deterred from speaking the words that God had given him
to speak; and his testimony so enraged the king and princes that
he was cast into a loathsome pit. Stephen was stoned because he
preached Christ and Him crucifed. Paul was imprisoned, beaten
with rods, stoned, and fnally put to death because he was a faithful
messenger for God to the Gentiles. And John was banished to the
Isle of Patmos “for the word of God, and for the testimony of Jesus
Christ.”
388 The Acts of the Apostles

လူသားတို့၏ ဤခိုင်မြဲသော စံနမူနာများသည် ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်များ—အစဉ်အမြဲ ရှိနေခြင်းနှင့် ထောက်မပေးသော ကျေးဇူးတော်—သစ္စာရှိမှုအပေါ် သက်သေခံနေကြသည်။ ယင်းတို့သည် လောက၏ တန်ခိုးများကို အောင်မြင်နိုင်သော ယုံကြည်ခြင်း၏ တန်ခိုးကို သက်သေခံကြသည်။ အမှောင်မိုက်ဆုံးသော အချိန်တွင် ဘုရားသခင်၌ ခိုလှုံရန်၊ မည်မျှပင် စမ်းသပ်ခံရပြီး လှိုင်းထန်နေပါစေ ကျွန်ုပ်တို့၏ အဖခမည်းတော်သည် ပဲ့ကိုင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း ခံစားရန်မှာ ယုံကြည်ခြင်း၏ အလုပ်ဖြစ်သည် [၅၇၆]။ ယုံကြည်ခြင်း၏ မျက်စိဖြင့်သာလျှင် လောကီအရာများကို ကျော်လွန်၍ ထာဝရကြွယ်ဝမှုများ၏ တန်ဖိုးကို မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

These examples of human steadfastness bear witness to the faithfulness of God’s promises—of His abiding presence and sustaining
grace. They testify to the power of faith to withstand the powers of
the world. It is the work of faith to rest in God in the darkest hour,
to feel, however sorely tried and tempest-tossed, that our Father is at
[576] the helm. The eye of faith alone can look beyond the things of time
to estimate aright the worth of the eternal riches.

ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များအား လောကီဘုန်းအသရေနှင့် စည်းစိမ်များကို ရယူနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်၊ စမ်းသပ်မှုကင်းသော အသက်တာဖြင့် ရှင်သန်နိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကို မပေးခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ကိုယ်ကျိုးစွန့်ခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်း လမ်းတွင် ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်ရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ လောကကို ရွေးနှုတ်ရန် လာသော အရှင်သည် ပေါင်းစပ်ထားသော ဆိုးယွင်းသည့် အင်အားစုများ၏ ဆန့်ကျင်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ သနားညှာတာမှုမရှိသော မဟာမိတ်အဖွဲ့အဖြစ် ဆိုးယွင်းသော လူသားများနှင့် ဆိုးယွင်းသော ကောင်းကင်တမန်များသည် ငြိမ်သက်ခြင်းမင်းသားအား ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ စကားတိုင်းနှင့် လုပ်ရပ်တိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်ကို ထင်ရှားစေပြီး လောကနှင့် မတူညီမှုကြောင့် ခါးသီးသော ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

Jesus does not present to His followers the hope of attaining
earthly glory and riches, of living a life free from trial. Instead
He calls upon them to follow Him in the path of self-denial and
reproach. He who came to redeem the world was opposed by the
united forces of evil. In an unpitying confederacy, evil men and evil
angels arrayed themselves against the Prince of Peace. His every
word and act revealed divine compassion, and His unlikeness to the
world provoked the bitterest hostility.

ခရစ်တော်ယေရှု၌ ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်စွာ အသက်ရှင်လိုသူ အားလုံးသည်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ခရစ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝသူ အားလုံးအတွက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်းများသည် စောင့်ကြိုနေပါသည်။ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု၏ ပုံစံသည် အချိန်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သော်လည်း ယင်း၏နောက်ကွယ်ရှိ အခြေခံမူ—စိတ်ဓာတ်—မှာမူ အာဗေလလက်ထက်မှစ၍ သခင်ဘုရား ရွေးကောက်ထားသူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော စိတ်ဓာတ်ပင် ဖြစ်သည်။

So it will be with all who will live godly in Christ Jesus. Persecution and reproach await all who are imbued with the Spirit of
Christ. The character of the persecution changes with the times, but
the principle—the spirit that underlies it—is the same that has slain
the chosen of the Lord ever since the days of Abel.

ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့ကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်း၍ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း သေဆုံးခြင်း၌ သူတို့သည် အောင်နိုင်သူများ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် စာတန်ထက် တန်ခိုးကြီးသော အရှင်၏ တန်ခိုးကို သက်သေခံခဲ့ကြသည်။ ဆိုးယွင်းသော လူတို့သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို နှိပ်စက်၍ သတ်နိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်၌ ခရစ်တော်နှင့်အတူ ဝှက်ထားသော အသက်ကိုမူ မထိနိုင်ကြပေ။ သူတို့သည် အမျိုးသား အမျိုးသမီးများကို ထောင်နံရံများအတွင်း ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ကိုမူ မချည်နှောင်နိုင်ကြပေ။

In all ages Satan has persecuted the people of God. He has
tortured them and put them to death, but in dying they became
conquerors. They bore witness to the power of One mightier than
Satan. Wicked men may torture and kill the body, but they cannot
touch the life that is hid with Christ in God. They can incarcerate
men and women in prison walls, but they cannot bind the spirit.

စမ်းသပ်မှုနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများမှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်—စရိုက်လက္ခဏာ—သည် ကိုယ်တော် ရွေးကောက်ထားသူများတွင် ထင်ရှားလာသည်။ လောက၏ မုန်းတီးခြင်းနှင့် ညှဉ်းပန်းခြင်းကို ခံရသော ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်သူများသည် ခရစ်တော်၏ ကျောင်းတော်တွင် ပညာသင်ကြားကာ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ခြင်း ခံရသည်။ လောကတွင် သူတို့သည် ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းတွင် လျှောက်လှမ်းကြရပြီး ဆင်းရဲခြင်း မီးဖို၌ သန့်စင်ခြင်း ခံကြရသည် [၅၇၇]။ သူတို့သည် ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခများကြားမှ ခရစ်တော်နောက်သို့ လိုက်ကြသည်၊ ကိုယ်ကျိုးစွန့်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိကြပြီး ခါးသီးသော စိတ်ပျက်မှုများကို တွေ့ကြုံကြရသည်၊ သို့သော် ထိုသို့အားဖြင့် အပြစ်၏ အပြစ်ရှိမှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို သင်ယူကြပြီး အပြစ်ကို ရွံရှာသော စိတ်ဖြင့် ကြည့်ရှုကြသည်။ ခရစ်တော်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများတွင် ပါဝင်သူများဖြစ်ကြသဖြင့် သူတို့သည် မှောင်မိုက်ခြင်းကို ကျော်လွန်၍ ဘုန်းတော်ကို မျှော်ကြည့်ကာ "ယခုကာလ၌ ခံရသော ဆင်းရဲဒုက္ခတို့သည် ငါတို့၌ ထင်ရှားလတ္တံ့သော ဘုန်းအသရေနှင့် မနှိုင်းယှဉ်အပ်ဟု ငါသဘောရှိ၏" ဟု ပြောဆိုနိုင်ကြသည် (ရောမ ၈:၁၈)။

Through trial and persecution the glory—the character—of God
is revealed in His chosen ones. The believers in Christ, hated and
persecuted by the world, are educated and disciplined in the school
of Christ. On earth they walk in narrow paths; they are purifed in
[577] the furnace of affliction. They follow Christ through sore conflicts;
they endure self-denial and experience bitter disappointments; but
thus they learn the guilt and woe of sin, and they look upon it with
abhorrence. Being partakers of Christ’s sufferings, they can look
beyond the gloom to the glory, saying, “I reckon that the sufferings
of this present time are not worthy to be compared with the glory
which shall be revealed in us.” Romans 8:18.