Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း (၈) — လွှတ်တော်ရှေ့သို့ [၇၇]

[77] Chapter 8—Before the Sanhedrin

ဤအခန်းသည် တမန်တော်ဝတ္ထု ၅:၁၂-၄၂ အပေါ် အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on Acts 5:12-42.

အရှက်ရဖွယ်နှင့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းရာ ကိရိယာဖြစ်သော လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် ကမ္ဘာလောကအတွက် မျှော်လင့်ချက်နှင့် ကယ်တင်ခြင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ တပည့်တော်တို့သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု မရှိသော၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှတစ်ပါး အခြားမည်သည့် လက်နက်မျှ မရှိသော သာမန်လူသားများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ ခွန်အားဖြင့် နွားစားခွက်နှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အံ့ဖွယ်ပုံပြင်ကို ပြောကြားရန်နှင့် အတိုက်အခံ အားလုံးကို အောင်နိုင်ရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ လောကီဂုဏ်ဒြပ် သို့မဟုတ် အသိအမှတ်ပြုမှု မရှိဘဲ သူတို့သည် ယုံကြည်ခြင်း၏ သူရဲကောင်းများ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ နှုတ်ဖျားမှ ကမ္ဘာလောကကို တုန်လှုပ်စေသော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးပါသော စကားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

It was the cross, that instrument of shame and torture, which
brought hope and salvation to the world. The disciples were but
humble men, without wealth, and with no weapon but the word of
God; yet in Christ’s strength they went forth to tell the wonderful
story of the manger and the cross, and to triumph over all opposition.

အစွဲအလမ်း အကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး၊ လူဆိုးတစ်ဦးအဖြစ် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသတ်ခံခဲ့ရသော အရှင်နှင့်ပတ်သက်၍ အရှုပ်ထွေးဆုံး အယူအဆများ ရှိနေသည့် ယေရုရှလင်မြို့တွင်၊ တပည့်တော်တို့သည် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်နှင့် သာသနာ၊ ကိုယ်တော်၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံခြင်း၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ကြွခြင်းတို့အကြောင်းကို ယုဒလူတို့ရှေ့တွင် အသက်စကားကို ရဲဝံ့စွာ ဆက်လက်ပြောကြားခဲ့ကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူတို့သည် တမန်တော်တို့၏ ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး ရဲဝံ့သော သက်သေခံချက်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြားနာခဲ့ကြသည်။ [၇၈] ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်၏ တန်ခိုးသည် တပည့်တော်တို့အပေါ် တကယ်ပင် သက်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် ယုံကြည်သူဦးရေကို နေ့စဉ် တိုးပွားစေသော နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများဖြင့် လိုက်ပါခဲ့သည်။ တပည့်တော်တို့ ဖြတ်သန်းသွားမည့် လမ်းဘေးတစ်လျှောက်တွင် လူတို့သည် “ပေတရု လွန်သွားသောအခါ သူ၏အရိပ်သည် အချို့သောသူတို့အပေါ်၌ နားစေခြင်းငှာ” လူနာများကို “အိပ်ရာနှင့် ခုတင်များပေါ်တွင်” တင်ထားကြသည်။ ညစ်ညူးသော ဝိညာဉ်များ နှိပ်စက်ခြင်းခံရသူများကိုလည်း ထိုနေရာသို့ ယူဆောင်လာကြသည်။ လူအစုအဝေးတို့သည် သူတို့ပတ်လည်တွင် ဝိုင်းအုံနေကြပြီး၊ ရောဂါပျောက်ကင်းသူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကာ ကယ်တင်ရှင်၏ နာမတော်ကို ဘုန်းကြီးစေကြသည်။

Without earthly honor or recognition, they were heroes of faith. From
their lips came words of divine eloquence that shook the world.
In Jerusalem, where the deepest prejudice existed, and where
the most confused ideas prevailed in regard to Him who had been
crucifed as a malefactor, the disciples continued to speak with boldness the words of life, setting before the Jews the work and mission
of Christ, His crucifxion, resurrection, and ascension. Priests and
rulers heard with amazement the clear, bold testimony of the apostles.
[78] The power of the risen Saviour had indeed fallen on the disciples,
and their work was accompanied by signs and miracles that daily
increased the number of believers. Along the streets where the disciples were to pass, the people laid their sick “on beds and couches,
that at the least the shadow of Peter passing by might overshadow
some of them.” Here also were brought those vexed with unclean
spirits. The crowds gathered round them, and those who were healed
shouted the praises of God and glorifed the name of the Redeemer.

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူတို့သည် ခရစ်တော်သည် သူတို့ထက် ပို၍ အမွမ်းတင်ခြင်း ခံရသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို မယုံကြည်သော ဇဒ္ဒုကဲတို့သည် ခရစ်တော် သေခြင်းမှ ထမြောက်တော်မူကြောင်း တမန်တော်တို့ ကြေညာနေသည်ကို ကြားသောအခါ အလွန်အမျက်ထွက်ကြသည်။ အကယ်၍ တမန်တော်များကို ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်အကြောင်း ဟောပြောခွင့်နှင့် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ဖြင့် အံ့ဖွယ်အမှုများ ပြုလုပ်ခွင့် ပေးထားပါက၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း မရှိဟူသော အယူဝါဒကို လူတိုင်းက ငြင်းပယ်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ဇဒ္ဒုကဲဂိုဏ်းသည်လည်း မကြာမီ ကွယ်ပျောက်သွားလိမ့်မည်ကို သူတို့ သဘောပေါက်ခဲ့ကြသည်။ ဖာရိရှဲတို့သည်လည်း တပည့်တော်တို့၏ သွန်သင်ချက်များသည် ယုဒထုံးတမ်းစဉ်လာများကို လျော့ပါးစေပြီး ယဇ်ပူဇော်မှုများကို အကျိုးမရှိအောင် ပြုလုပ်နေသည်ကို တွေ့မြင်ရသဖြင့် စိတ်ဆိုးခဲ့ကြသည်။

The priests and rulers saw that Christ was extolled above them.
As the Sadducees, who did not believe in a resurrection, heard the
apostles declaring that Christ had risen from the dead, they were
enraged, realizing that if the apostles were allowed to preach a risen
Saviour, and to work miracles in His name, the doctrine that there
would be no resurrection would be rejected by all, and the sect of the
Sadducees would soon become extinct. The Pharisees were angry
as they perceived that the tendency of the disciples’ teaching was to
52
Before the Sanhedrin 53
undermine the Jewish ceremonies, and make the sacrifcial offerings
of no effect.

ယခင်က ဤသွန်သင်ချက်အသစ်ကို နှိမ်နင်းရန် ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဇဒ္ဒုကဲနှင့် ဖာရိရှဲ နှစ်ဦးလုံးသည် တပည့်တော်တို့၏ လုပ်ဆောင်မှုက သူတို့အား ယေရှု၏ သေခြင်းအတွက် အပြစ်ရှိကြောင်း သက်သေပြနေသဖြင့် ၎င်းကို ရပ်တန့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ အမျက်ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်လျက် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ပေတရုနှင့် ယောဟန်တို့ကို ဖမ်းဆီးကာ အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ ထည့်ထားခဲ့ကြသည်။

Hitherto all the efforts made to suppress this new teaching had
been in vain; but now both Sadducees and Pharisees determined
that the work of the disciples should be stopped, for it was proving
them guilty of the death of Jesus. Filled with indignation, the priests
laid violent hands on Peter and John, and put them in the common
prison.

ယုဒလူမျိုး၏ ခေါင်းဆောင်များသည် ဘုရားသခင် ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးအတွက် ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန် သိသိသာသာ ပျက်ကွက်ခဲ့ကြသည်။ [၇၉] ဘုရားသခင်က သမ္မာတရားကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်သူများအဖြစ် ခန့်အပ်ထားသူတို့သည် သူတို့၏ တာဝန်အပေါ် သစ္စာမဲ့ခဲ့ကြသဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ရန် အခြားသူများကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ မျက်စိကွယ်နေသော ဤခေါင်းဆောင်များသည် ယခုအခါ သူတို့ မြတ်နိုးသော အယူဝါဒများကို ဘေးဖယ်ထားသူများအပေါ် “ဖြောင့်မတ်သော အမျက်ဒေါသ” ဟု သူတို့ခေါ်သော အရာကို အပြည့်အဝ အသုံးချခဲ့ကြသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် နှုတ်ကပတ်တော်ကို မှန်ကန်စွာ နားမလည်ခြင်း သို့မဟုတ် ကျမ်းစာကို မှားယွင်းစွာ အနက်ဖွင့်ဆို အသုံးချနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟူသော အချက်ကို အနည်းငယ်မျှပင် လက်မခံခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် အသိဉာဏ် ပျောက်ဆုံးနေသူများကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့ကြသည်။ သူတို့က “ငါတို့ လူတို့ကို သွန်သင်ထားသော အယူဝါဒများနှင့် ဆန့်ကျင်သော အတွေးအခေါ်များကို တင်ပြရန်၊ အချို့မှာ တံငါသည်သက်သက်သာဖြစ်သော ဤဆရာများတွင် မည်သည့်အခွင့်အရေး ရှိသနည်း” ဟု ဆိုကြသည်။ ဤအတွေးအခေါ်များ ပြန့်ပွားမှုကို နှိမ်နင်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားသဖြင့်၊ ၎င်းတို့ကို တင်ပြနေသူများကို ထောင်ချခဲ့ကြသည်။

The leaders in the Jewish nation had signally failed of fulflling
God’s purpose for His chosen people. Those whom the Lord had [79]
made the depositaries of truth had proved unfaithful to their trust,
and God chose others to do His work. In their blindness these
leaders now gave full sway to what they called righteous indignation
against the ones who were setting aside their cherished doctrines.
They would not admit even the possibility that they themselves did
not rightly understand the word, or that they had misinterpreted or
misapplied the Scriptures. They acted like men who had lost their
reason. What right have these teachers, they said, some of them
mere fshermen, to present ideas contrary to the doctrines that we
have taught the people? Being determined to suppress the teaching
of these ideas, they imprisoned those who were presenting them.

တပည့်တော်တို့သည် ဤသို့ ပြုမူဆက်ဆံခံရခြင်းကြောင့် ကြောက်လန့်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။ ခရစ်တော် မိန့်ကြားခဲ့သော စကားများကို သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်က သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် သတိရစေခဲ့သည်– “အစေခံသည် မိမိသခင်ထက် မမြတ်။ ငါ့ကို ညှဉ်းဆဲခဲ့လျှင် သင်တို့ကိုလည်း ညှဉ်းဆဲကြလိမ့်မည်။ ငါ့စကားကို စောင့်ရှောက်ခဲ့လျှင် သင်တို့စကားကိုလည်း စောင့်ရှောက်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသော အရှင်ကို သူတို့မသိသောကြောင့်၊ ငါ့နာမကြောင့် ဤအရာအားလုံးကို သင်တို့၌ ပြုကြလိမ့်မည်။” “သင်တို့ကို တရားစရပ်မှ ထုတ်ပယ်ကြလိမ့်မည်။ အကယ်စင်စစ် သင်တို့ကို သတ်သောသူတိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်သည်ဟု ထင်မှတ်သောအချိန် ရောက်လိမ့်မည်။” “ထိုအချိန်ရောက်သောအခါ ငါပြောခဲ့သည်ကို သင်တို့ သတိရစေခြင်းငှာ ဤအရာများကို ငါပြောထားပြီ။” (ယောဟန် ၁၅:၂၀၊ ၂၁၊ ၁၆:၂၊ ၄)။

The disciples were not intimidated or cast down by this treatment.
The Holy Spirit brought to their minds the words spoken by Christ:
“The servant is not greater than his lord. If they have persecuted Me,
they will also persecute you; if they have kept My saying, they will
keep yours also. But all these things will they do unto you for My
name’s sake, because they know not Him that sent Me.” “They shall
put you out of the synagogues: yea, the time cometh, that whosoever
killeth you will think that he doeth God service.” “These things have
I told you, that when the time shall come, ye may remember that I
told you of them.” John 15:20, 21; 16:2, 4.

လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို တိုက်ခိုက်နေကြသဖြင့်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်၊ စကြာဝဠာ၏ တန်ခိုးကြီးသော အုပ်စိုးရှင်သည် တပည့်တော်တို့ ထောင်ကျခြင်းကိစ္စကို ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်တော်မူသည်။ [၈၀] ညအချိန်တွင် ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ထောင်တံခါးများကို ဖွင့်ပေးပြီး တပည့်တော်တို့အား “သွားလော့၊ ဗိမာန်တော်တွင် ရပ်၍ ဤအသက်စကား အလုံးစုံကို လူတို့အား ပြောလော့” ဟု ဆို၏။ ဤမိန့်မှာချက်သည် ယုဒအုပ်ချုပ်သူတို့ ပေးထားသော အမိန့်နှင့် တိုက်ရိုက် ဆန့်ကျင်နေသည်။ သို့သော် တမန်တော်တို့က “ငါတို့သည် မင်းအရာရှိများကို တိုင်ပင်ပြီး သူတို့ထံမှ ခွင့်ပြုချက် မရမချင်း ဤအမှုကို မလုပ်နိုင်ပါ” ဟု ဆိုကြသလော။ မဟုတ်ပေ၊ ဘုရားသခင်က “သွားလော့” ဟု မိန့်တော်မူသဖြင့် သူတို့သည် နာခံခဲ့ကြသည်။ “သူတို့သည် နံနက်စောစော ဗိမာန်တော်သို့ဝင်၍ သွန်သင်ကြ၏။”

The God of heaven, the mighty Ruler of the universe, took the
matter of the imprisonment of the disciples into His own hands, for
men were warring against His work. By night the angel of the Lord [80]
opened the prison doors and said to the disciples, “Go, stand and
speak in the temple to the people all the words of this life.” This
command was directly contrary to the order given by the Jewish
rulers; but did the apostles say, We cannot do this until we have
54 The Acts of the Apostles
consulted the magistrates and received permission from them? No;
God had said, “Go,” and they obeyed. “They entered into the temple
early in the morning, and taught.”

ပေတရုနှင့် ယောဟန်တို့သည် ယုံကြည်သူများကြားတွင် ပေါ်လာပြီး၊ ထောင်ကို စောင့်ကြပ်နေသော စစ်သားများကြားမှ ကောင်းကင်တမန်က သူတို့ကို တိုက်ရိုက် မည်သို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်ခဲ့ကြောင်းနှင့် ရပ်ဆိုင်းသွားသော အမှုတော်ကို ပြန်လည်စတင်ရန် မည်သို့ အမိန့်ပေးခဲ့ကြောင်း ပြန်လည်ပြောပြသောအခါ၊ ညီအစ်ကိုများသည် အံ့အားသင့်ခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။

When Peter and John appeared among the believers and recounted how the angel had led them directly through the band of
soldiers guarding the prison, bidding them resume the work that had
been interrupted, the brethren were flled with amazement and joy.

ထိုအတောအတွင်း ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းနှင့် သူနှင့်အတူရှိသူတို့သည် “လွှတ်တော်နှင့် ဣသရေလ အမျိုးသား အသက်ကြီးသူ အပေါင်းတို့ကို စုဝေးစေကြ၏။” ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူတို့သည် တပည့်တော်တို့အား ပုန်ကန်မှုဖြင့် စွဲချက်တင်ရန်၊ အာနနိနှင့် ရှဖိရတို့ကို သတ်ဖြတ်မှုဖြင့် စွပ်စွဲရန်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အာဏာကို သိမ်းယူရန် ပူးပေါင်းကြံစည်မှုဖြင့် စွပ်စွဲရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ယေရှုကို ပြုမူခဲ့သကဲ့သို့ တပည့်တော်များကိုလည်း လူအုပ်ကြီးက ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းစေရန် လှုံ့ဆော်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များကို လက်မခံသူ အများအပြားသည်လည်း ယုဒအာဏာပိုင်တို့၏ တစ်ဦးတည်း အာဏာရှင်ဆန်သော အုပ်ချုပ်မှုကို ငြီးငွေ့နေကြပြီး အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို လိုလားနေကြသည်ကို သူတို့ သိရှိကြသည်။ အကယ်၍ ဤမကျေမနပ်ဖြစ်နေသူများသည် တမန်တော်တို့ ဟောပြောသော သမ္မာတရားကို လက်ခံပြီး ယေရှုကို မေရှိယအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပါက၊ လူအပေါင်းတို့၏ အမျက်ဒေါသသည် ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များအပေါ် ကျရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ [၈၁] ထိုအခါ သူတို့သည် ခရစ်တော်ကို သတ်ဖြတ်မှုအတွက် ပြန်လည် ဖြေရှင်းရမည်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ဤအရာကို တားဆီးရန် ပြင်းထန်သော အစီအမံများကို လုပ်ဆောင်ရန် သူတို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

In the meantime the high priest and those with him had “called
the council together, and all the senate of the children of Israel.” The
priests and rulers had decided to fx upon the disciples the charge of
insurrection, to accuse them of murdering Ananias and Sapphira, and
of conspiring to deprive the priests of their authority. They hoped
so to excite the mob that it would take the matter in hand and deal
with the disciples as it had dealt with Jesus. They were aware that
many who did not accept the teachings of Christ were weary of the
arbitrary rule of the Jewish authorities and anxious for some change.
The priests feared that if these dissatisfed ones were to accept the
truths proclaimed by the apostles, and were to acknowledge Jesus as
the Messiah, the anger of the entire people would be raised against
[81] the religious leaders, who would then be made to answer for the
murder of Christ. They decided to take strong measures to prevent
this.

သူတို့သည် အကျဉ်းသားများကို မိမိတို့ရှေ့သို့ ယူဆောင်လာရန် စေလွှတ်လိုက်သောအခါ၊ ထောင်တံခါးများမှာ လုံခြုံစွာ ပိတ်ထားလျက်ရှိပြီး အစောင့်များလည်း ရှိနေသော်လည်း အကျဉ်းသားများကိုမူ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ရှာမတွေ့တော့ကြောင်း သတင်းကြားရသဖြင့် အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

When they sent for the prisoners to be brought before them, great
was their amazement at the word brought back that the prison doors
were found to be securely bolted and the guard stationed before
them, but that the prisoners were nowhere to be found.

မကြာမီမှာပင် အံ့ဩဖွယ် သတင်းစကား ရောက်လာသည်မှာ “ကြည့်ရှုလော့၊ သင်တို့ ထောင်ထဲမှာ ထည့်ထားသော သူတို့သည် ဗိမာန်တော်တွင် ရပ်၍ လူတို့အား သွန်သင်နေကြပါသည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ မင်းအရာရှိသည် အစေခံတို့နှင့်အတူ သွား၍ သူတို့ကို ဖမ်းဆီးခဲ့သော်လည်း အကြမ်းဖက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ လူတို့၏ ကျောက်ခဲနှင့် ပစ်ပေါက်ခြင်းကို ခံရမည်ကို ကြောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Soon the astonishing report came, “Behold, the men whom ye
put in prison are standing in the temple, and teaching the people.
Then went the captain with the offcers, and brought them without
violence: for they feared the people, lest they should have been
stoned.”

တမန်တော်တို့သည် ထောင်ထဲမှ အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် လွတ်မြောက်ခဲ့သော်လည်း၊ စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်းနှင့် အပြစ်ပေးခြင်းတို့မှ မလွတ်ကင်းသေးပေ။ ခရစ်တော်သည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိစဉ်က “မိမိကိုယ်ကို သတိပြုကြလော့။ သင်တို့ကို လွှတ်တော်သို့ အပ်ကြလိမ့်မည်” ဟု မိန့်ကြားခဲ့ဖူးသည်။ (မာကု ၁၃:၉)။ သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို စေလွှတ်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာနှင့် ကိုယ်တော် အတူရှိနေခြင်း၏ အာမခံချက်ကို ပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူတို့ ဟောပြောနေသော ဧဝံဂေလိတရား၏ အရှင်အတွက် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရန်မှာ သူတို့၏ တာဝန် ဖြစ်သည်။

Although the apostles were miraculously delivered from prison,
they were not safe from examination and punishment. Christ had
said when He was with them, “Take heed to yourselves: for they
shall deliver you up to councils.” Mark 13:9. By sending an angel
to deliver them, God had given them a token of His love and an
assurance of His presence. It was now their part to suffer for the
sake of the One whose gospel they were preaching.
Before the Sanhedrin 55

ပရောဖက်များနှင့် တမန်တော်တို့၏ သမိုင်းတွင် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိမှု၏ မြင့်မြတ်သော ပုံစံများစွာ ရှိသည်။ ခရစ်တော်၏ သက်သေခံများသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို ဖောက်ဖျက်ခြင်းထက် အကျဉ်းချခံရခြင်း၊ နှိပ်စက်ခံရခြင်းနှင့် သေခြင်းတရားကိုပင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြသည်။ ပေတရုနှင့် ယောဟန်တို့ ချန်ထားခဲ့သော မှတ်တမ်းသည် ဧဝံဂေလိခေတ်ရှိ မည်သည့် သူရဲကောင်းမှတ်တမ်းနှင့်မဆို တန်းတူပင် ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြံရွယ်နေပုံရသော လူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဒုတိယအကြိမ် ရပ်နေရစဉ်၊ သူတို့၏ စကားနှင့် အမူအရာတွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် တုံ့ဆိုင်းခြင်း အလျှင်း မတွေ့ရပေ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းက “ဤနာမအားဖြင့် မသွန်သင်ရန် ငါတို့သည် သင်တို့ကို ကျပ်တည်းစွာ မမြစ်တားခဲ့သလော။ [၈၂] ကြည့်ရှုလော့၊ သင်တို့သည် သင်တို့၏ အယူဝါဒဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြည့်စေကြပြီ၊ ထိုသူ၏ အသွေးကိုလည်း ငါတို့အပေါ်သို့ ရောက်စေခြင်းငှာ ကြံစည်ကြသည်တကား” ဟု ဆိုသောအခါ၊ ပေတရုက “ငါတို့သည် လူ၏စကားထက် ဘုရားသခင်၏ စကားကို နာခံသင့်၏” ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားခဲ့သည်။ သူတို့ကို ထောင်ထဲမှ ကယ်ထုတ်ပြီး ဗိမာန်တော်တွင် သွန်သင်ရန် မိန့်မှာခဲ့သူမှာ ကောင်းကင်မှ ကောင်းကင်တမန် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ လမ်းညွှန်ချက်ကို လိုက်နာခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်ကို နာခံနေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ မိမိတို့အတွက် မည်မျှပင် ပေးဆပ်ရပါစေ ဤသို့ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

In the history of prophets and apostles, are many noble examples
of loyalty to God. Christ’s witnesses have endured imprisonment,
torture, and death itself, rather than break God’s commands. The
record left by Peter and John is as heroic as any in the gospel dispensation. As they stood for the second time before the men who
seemed bent on their destruction, no fear or hesitation could be discerned in their words or attitude. And when the high priest said,
“Did we not straitly command you that ye should not teach in this [82]
name? and, behold, ye have flled Jerusalem with your doctrine,
and intend to bring this Man’s blood upon us,” Peter answered, “We
ought to obey God rather than men.” It was an angel from heaven
who delivered them from prison and bade them teach in the temple.
In following his directions they were obeying the divine command,
and this they must continue to do at whatever cost to themselves.

ထိုအခါ ဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းပြမှုသည် တမန်တော်တို့အပေါ် သက်ရောက်လာပြီး၊ အစွပ်စွဲခံရသူများက ပြန်လည် စွပ်စွဲသူများ ဖြစ်လာကာ၊ လွှတ်တော်တွင် ရှိနေသူတို့အပေါ် ခရစ်တော်ကို သတ်ဖြတ်မှုဖြင့် စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ “သင်တို့သည် သစ်တိုင်မှာ ဆွဲ၍ သတ်လိုက်သော ယေရှုကို ငါတို့ ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင်သည် ထမြောက်စေတော်မူပြီ” ဟု ပေတရုက ကြေညာခဲ့သည်။ “ဣသရေလ လူတို့အား နောင်တတရားနှင့် အပြစ်လွှတ်ခြင်း အခွင့်ကို ပေးခြင်းငှာ၊ ဘုရားသခင်သည် ထိုသူကို မိမိလက်ယာလက်တော်ဖြင့် ချီးမြှောက်၍ မင်းအရာရှိနှင့် ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်စေတော်မူပြီ။ ငါတို့သည် ဤအရာများ၏ သက်သေဖြစ်ကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ စကားကို နာခံသောသူတို့အား ပေးတော်မူသော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည်လည်း သက်သေဖြစ်တော်မူ၏။”

Then the Spirit of Inspiration came upon the disciples; the accused became the accusers, charging the murder of Christ upon
those who composed the council. “The God of our fathers raised up
Jesus,” Peter declared, “whom ye slew and hanged on a tree. Him
hath God exalted with His right hand to be a Prince and a Saviour,
for to give repentance to Israel, and forgiveness of sins. And we are
His witnesses of these things; and so is also the Holy Ghost, whom
God hath given to them that obey Him.”

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ယုဒလူတို့သည် အလွန်အမျက်ထွက်သဖြင့် တရားဥပဒေကို မိမိတို့လက်ထဲသို့ယူကာ၊ ထပ်မံစစ်ဆေးခြင်း မပြုဘဲ သို့မဟုတ် ရောမအရာရှိများထံမှ ခွင့်ပြုချက်မယူဘဲ အကျဉ်းသားများကို သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ အသွေးအတွက် အပြစ်ရှိနှင့်နေပြီးဖြစ်သော သူတို့သည် ယခုအခါ ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်တို့၏ အသွေးဖြင့်လည်း သူတို့၏လက်များကို စွန်းထင်စေရန် အလွန်လိုလားနေကြသည်။

So enraged were the Jews at these words that they decided to take
the law into their own hands and without further trial, or without
authority from the Roman offcers, to put the prisoners to death.
Already guilty of the blood of Christ, they were now eager to stain
their hands with the blood of His disciples.

သို့သော် လွှတ်တော်ထဲတွင် တပည့်တော်တို့ ပြောသောစကားများ၌ ဘုရားသခင်၏ အသံကို သိမြင်သော လူတစ်ယောက် ရှိသည်။ သူကား ဂုဏ်သတင်းကျော်စောသော ဖာရိရှဲဖြစ်ပြီး၊ ပညာတတ်နှင့် ရာထူးကြီးသူ ဂါမလျေလ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကြည်လင်သော အသိဉာဏ်ဖြင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ကြံစည်နေသော အကြမ်းဖက်မှုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ရောက်ရှိနေသူများကို စကားမပြောမီ၊ သူသည် အကျဉ်းသားများကို ခဏဖယ်ထုတ်ထားရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။ သူသည် မိမိရင်ဆိုင်နေရသော လူများ၏ သဘောသဘာဝကို ကောင်းစွာ သိရှိသည်၊ ခရစ်တော်ကို သတ်ဖြတ်သူများသည် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်ရန်အတွက် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်ရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသည်။ [၈၃] ထို့နောက် သူသည် အလွန်ပင် စဉ်းစားချင့်ချိန်ကာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဤသို့ ပြောကြားခဲ့သည်–

But in the council there was one man who recognized the voice
of God in the words spoken by the disciples. This was Gamaliel, a
Pharisee of good reputation and a man of learning and high position.
His clear intellect saw that the violent step contemplated by the
priests would lead to terrible consequences. Before addressing those
present, he requested that the prisoners be removed. He well knew [83]
the elements he had to deal with; he knew that the murderers of
Christ would hesitate at nothing in order to carry out their purpose.
He then spoke with great deliberation and calmness, saying:

“ဣသရေလ လူတို့၊ ဤသူတို့အား သင်တို့ ပြုမည့်အမှုကို သတိပြုကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ရှေးကာလက သုဒသည် မိမိကိုယ်ကို လူထူးလူဆန်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုလျက် ပေါ်လာ၏။ လူလေးရာခန့်တို့သည် သူနှင့် ပူးပေါင်းကြ၏။ သူသည် အသတ်ခံရ၍ သူ၏စကားကို နာခံသမျှသော သူတို့သည် ကွဲပြား၍ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။ ထိုသူနောက်၊ လူစာရင်းယူသော ကာလ၌ ဂါလိလဲလူ ယုဒသည် ပေါ်လာ၍ လူအများတို့ကို မိမိနောက်သို့ ဆွဲဆောင်လေ၏။ သူသည်လည်း ပျက်စီး၍ သူ၏စကားကို နာခံသမျှသော သူတို့သည် ကွဲပြားကြလေ၏။ ယခုလည်း ငါဆိုသည်မှာ၊ ဤသူတို့ကို မထိခိုက်ဘဲ လွှတ်လိုက်ကြလော့။ ဤအကြံအစည် သို့မဟုတ် ဤအမှုသည် လူ၏အကြံအစည် ဖြစ်လျှင် ပျက်စီးလိမ့်မည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ အကြံအစည် ဖြစ်လျှင်မူကား၊ သင်တို့သည် မဖျက်ဆီးနိုင်သည့်အပြင်၊ ဘုရားသခင်ကို ပြန်၍ တိုက်သောသူများ ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်ရပါသည်” ဟု ဆို၏။

“Ye men of Israel, take heed to yourselves what ye intend to do
as touching these men. For before these days rose up Theudas,
56 The Acts of the Apostles
boasting himself to be somebody; to whom a number of men, about
four hundred, joined themselves: who was slain; and all, as many as
obeyed him, were scattered, and brought to nought. After this man
rose up Judas of Galilee in the days of the taxing, and drew away
much people after him: he also perished; and all, even as many as
obeyed him, were dispersed. And now I say unto you, Refrain from
these men, and let them alone: for if this counsel or this work be of
men, it will come to nought: but if it be of God, ye cannot overthrow
it; lest haply ye be found even to fght against God.”

ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ဤအယူအဆများ၏ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ဂါမလျေလနှင့် သဘောတူခဲ့ကြရသည်။ သို့သော် သူတို့၏ အစွဲအလမ်းနှင့် မုန်းတီးမှုကိုမူ ထိန်းချုပ်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ သူတို့သည် တပည့်တော်များကို ရိုက်နှက်ပြီး ယေရှု၏ နာမတော်အားဖြင့် နောက်ထပ် မဟောပြောရန်၊ ဟောပြောပါက အသက်အန္တရာယ် ရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံ ခြိမ်းခြောက်ပြီးမှ အလွန် ဝန်လေးစွာဖြင့် လွှတ်လိုက်ကြသည်။ “သူတို့သည် ထိုနာမတော်အတွက် အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်း ခံထိုက်သောသူဟု မှတ်တော်မူသောကြောင့်၊ ဝမ်းမြောက်သောစိတ်နှင့် လွှတ်တော်မှ ထွက်သွားကြ၏။ နေ့တိုင်း ဗိမာန်တော်၌လည်းကောင်း၊ အိမ်၌လည်းကောင်း၊ ယေရှုခရစ်၏ အကြောင်းကို မပြတ် သွန်သင်ဟောပြောကြ၏။”

The priests saw the reasonableness of these views, and were
obliged to agree with Gamaliel. Yet their prejudice and hatred could
hardly be restrained. Very reluctantly, after beating the disciples and
charging them again at the peril of their lives to preach no more in
the name of Jesus, they released them. “And they departed from the
presence of the council, rejoicing that they were counted worthy to
suffer shame for His name. And daily in the temple, and in every
house, they ceased not to teach and preach Jesus Christ.”

[၈၄] လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေမခံမီ အနည်းငယ်အလိုတွင် ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များအတွက် ငြိမ်သက်ခြင်း အမွေကို ချန်ထားခဲ့သည်။ “ငြိမ်သက်ခြင်းကို သင်တို့၌ ငါထားခဲ့၏။ ငါ၏ ငြိမ်သက်ခြင်းကို သင်တို့အား ငါပေး၏။ လောကသားတို့ ပေးသကဲ့သို့ ငါပေးသည်မဟုတ်။ သင်တို့၏ စိတ်နှလုံးသည် တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြောက်လန့်ခြင်း မရှိစေနှင့်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ (ယောဟန် ၁၄:၂၇)။ ဤငြိမ်သက်ခြင်းသည် လောကနှင့် လိုက်လျောညီထွေ နေခြင်းအားဖြင့် ရရှိသော ငြိမ်သက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ ခရစ်တော်သည် ဒုစရိုက်နှင့် အပေးအယူလုပ်ခြင်းဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ ငြိမ်သက်ခြင်းကို မဝယ်ယူခဲ့ပေ။ ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များထံ ချန်ထားခဲ့သော ငြိမ်သက်ခြင်းသည် ပြင်ပထက် အတွင်းပိုင်း ငြိမ်သက်ခြင်းမျိုးဖြစ်ပြီး၊ ရုန်းကန်မှုနှင့် အငြင်းပွားမှုများ ကြားတွင်ပင် ကိုယ်တော်၏ သက်သေခံများနှင့်အတူ အမြဲရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

[84] Shortly before His crucifxion Christ had bequeathed to His
disciples a legacy of peace. “Peace I leave with you,” He said, “My
peace I give unto you: not as the world giveth, give I unto you. Let
not your heart be troubled, neither let it be afraid.” John 14:27. This
peace is not the peace that comes through conformity to the world.
Christ never purchased peace by compromise with evil. The peace
that Christ left His disciples is internal rather than external and was
ever to remain with His witnesses through strife and contention.

ခရစ်တော်သည် မိမိကိုယ်တိုင်နှင့် ပတ်သက်၍ “လောက၌ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပေးအံ့သောငှာ ငါလာသည်ဟု မထင်ကြနှင့်။ ငြိမ်သက်ခြင်းကို ပေးအံ့သောငှာ ငါလာသည်မဟုတ်၊ ဓားကို ပေးအံ့သောငှာ ငါလာသတည်း” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ (မဿဲ ၁၀:၃၄)။ ငြိမ်သက်ခြင်း၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် ကွဲပြားခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ကောင်းသော သတင်းစကားကို ကြေညာရန်နှင့် လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးတွင် မျှော်လင့်ချက်နှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဖန်တီးရန် လာတော်မူသော အရှင်သည်၊ လူ့နှလုံးသားထဲတွင် ပြင်းထန်သော စိတ်အားထက်သန်မှုများကို နှိုးဆော်ပေးသည့် အငြင်းပွားမှုတစ်ခုကို စတင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များကိုလည်း “လောက၌ သင်တို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံရကြလိမ့်မည်” ဟု သတိပေးတော်မူ၏။ “သင်တို့ကို ဖမ်းဆီး၍ ညှဉ်းဆဲကြလိမ့်မည်။ ငါ့နာမကြောင့် တရားစရပ်သို့လည်းကောင်း၊ ထောင်သို့လည်းကောင်း အပ်နှံ၍၊ ရှင်ဘုရင်နှင့် မင်းအရာရှိတို့ရှေ့သို့ ပို့ဆောင်ကြလိမ့်မည်။” “မိဘ၊ ညီအစ်ကို၊ ပေါက်ဖော်၊ မိတ်ဆွေတို့သည် သင်တို့ကို အပ်နှံကြလိမ့်မည်။ အချို့တို့ကိုလည်း သတ်ကြလိမ့်မည်။” (ယောဟန် ၁၆:၃၃၊ လုကာ ၂၁:၁၂၊ ၁၆)။

Christ said of Himself, “Think not that I am come to send peace
on earth: I came not to send peace, but a sword.” Matthew 10:34.
The Prince of Peace, He was yet the cause of division. He who
came to proclaim glad tidings and to create hope and joy in the
hearts of the children of men, opened a controversy that burns deep
and arouses intense passion in the human heart. And He warns
His followers, “In the world ye shall have tribulation.” “They shall
lay their hands on you, and persecute you, delivering you up to the
synagogues, and into prisons, being brought before kings and rulers
for My name’s sake.” “Ye shall be betrayed both by parents, and
brethren, and kinsfolks, and friends; and some of you shall they
cause to be put to death.” John 16:33; Luke 21:12, 16.
Before the Sanhedrin 57

ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် ထင်ရှားစွာ ပြည့်စုံခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို လှုံ့ဆော်၍ ကြံစည်နိုင်သော မည်သည့် အရှက်ခွဲမှု၊ ကဲ့ရဲ့မှုနှင့် ရက်စက်မှုမျိုးကိုမဆို ယေရှု၏ နောက်လိုက်များသည် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ၎င်းသည်လည်း ထပ်မံ၍ ထင်ရှားစွာ ပြည့်စုံလာဦးမည် ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ လောကီစိတ်ဓာတ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့် ရန်ဘက်ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ [၈၅] ကိုယ်တော်၏ မိန့်မှာချက်များကို နာခံမည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ် ကမ္ဘာကြီးသည် တမန်တော်များ လက်ထက်ကကဲ့သို့ပင် ခရစ်တော်၏ မူဝါဒများနှင့် သဟဇာတ မဖြစ်ပေ။ “သူ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်သတ်ပါ၊ ရိုက်သတ်ပါ” ဟု ဟစ်ကြော်စေခဲ့သော ထိုမုန်းတီးမှု၊ တပည့်တော်များကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သော ထိုမုန်းတီးမှုသည် မနာခံသော သူတို့၏ သားများထဲတွင် အလုပ်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မှောင်မိုက်ခေတ်ကာလ (Dark Ages) တွင် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများကို ထောင်ချခြင်း၊ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးခြင်းနှင့် သေဒဏ်ပေးခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့သော၊ အင်ကွီစစ်ရှင်း (Inquisition) ၏ ရက်စက်သော ညှဉ်းပန်းမှုများကို ကြံစည်ခဲ့သော၊ စိန့်ဘာသလိုမျူး လူသတ်ပွဲ (Massacre of St. Bartholomew) ကို စီစဉ်ညွှန်ကြားခဲ့သော၊ စမစ်ဖီးလ် (Smithfield) ၏ မီးပုံများကို မြှိုက်ခဲ့သော ထိုဝိညာဉ်ဆိုးသည် ယနေ့တိုင် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမရှိသေးသော စိတ်နှလုံးများထဲတွင် ဆိုးယုတ်သော ခွန်အားဖြင့် အလုပ်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သမ္မာတရား၏ သမိုင်းသည် အစဉ်အမြဲ မှားခြင်းနှင့် မှန်ခြင်းကြားရှိ တိုက်ပွဲမှတ်တမ်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဧဝံဂေလိတရား ကြေညာခြင်းသည် ဤလောကတွင် အတိုက်အခံ၊ အန္တရာယ်၊ ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကြားမှ အစဉ်တစိုက် ရှေ့သို့ ချီတက်ခဲ့ရသည်။

This prophecy has been fulflled in a marked manner. Every
indignity, reproach, and cruelty that Satan could instigate human
hearts to devise, has been visited upon the followers of Jesus. And
it will be again fulflled in a marked manner; for the carnal heart
is still at enmity with the law of God, and will not be subject to its [85]
commands. The world is no more in harmony with the principles of
Christ today than it was in the days of the apostles. The same hatred
that prompted the cry, “Crucify Him! crucify Him!” the same hatred
that led to the persecution of the disciples, still works in the children
of disobedience. The same spirit which in the Dark Ages consigned
men and women to prison, to exile, and to death, which conceived
the exquisite torture of the Inquisition, which planned and executed
the Massacre of St. Bartholomew, and which kindled the fres of
Smithfeld, is still at work with malignant energy in unregenerate
hearts. The history of truth has ever been the record of a struggle
between right and wrong. The proclamation of the gospel has ever
been carried forward in this world in the face of opposition, peril,
loss, and suffering.

အတိတ်ကာလတွင် ခရစ်တော်အတွက်ကြောင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု ခံခဲ့ရသူတို့၏ ခွန်အားမှာ အဘယ်နည်း။ ၎င်းမှာ ဘုရားသခင်နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်း၊ ခရစ်တော်နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် ညှဉ်းပန်းခြင်းတို့သည် လူအများအပြားကို လောကီမိတ်ဆွေများနှင့် ကွဲကွာစေခဲ့သော်လည်း၊ ခရစ်တော်၏ မေတ္တာနှင့်မူ မည်သည့်အခါမျှ မကွဲကွာစေခဲ့ပေ။ မုန်တိုင်းဒဏ်ခံနေရသော ဝိညာဉ်သည် သမ္မာတရားအတွက်ကြောင့် ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံနေရသောအခါ၊ ကယ်တင်ရှင်သည် သူ့ကို ပို၍ပင် မြတ်နိုးတော်မူသည်။ “ငါသည် သူ့ကို ချစ်မည်၊ သူ့အား ငါကိုယ်ကို ထင်ရှားစေမည်” ဟု ခရစ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ (ယောဟန် ၁၄:၂၁)။ ယုံကြည်သူသည် သမ္မာတရားအတွက်ကြောင့် လောကီတရားခွင်တွင် ရပ်နေရသောအခါ၊ ခရစ်တော်သည် သူ၏အနားတွင် ရပ်နေတော်မူသည်။ သူသည် ထောင်နံရံများကြားတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသောအခါ၊ ခရစ်တော်သည် သူ့အား ကိုယ်ကိုထင်ရှားစေပြီး ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာဖြင့် သူ၏စိတ်နှလုံးကို အားပေးတော်မူသည်။ သူသည် ခရစ်တော်အတွက်ကြောင့် သေခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ၊ ကယ်တင်ရှင်က သူ့အား ‘သူတို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာကိုသာ သတ်နိုင်သော်လည်း၊ ဝိညာဉ်ကိုမူ မဖျက်ဆီးနိုင်’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ [၈၆] “အားယူကြလော့၊ ငါသည် လောကကို အောင်ပြီ။” “မကြောက်နှင့်၊ ငါသည် သင်နှင့်အတူ ရှိ၏။ စိတ်မပျက်နှင့်၊ ငါသည် သင်၏ဘုရားသခင် ဖြစ်၏။ ငါသည် သင့်ကို ခိုင်ခံ့စေမည်။ အကယ်စင်စစ် ငါသည် သင့်ကို မစမည်။ ငါ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း လက်ယာလက်ဖြင့် သင့်ကို ထောက်မမည်။” (ယောဟန် ၁၆:၃၃၊ ဟေရှာယ ၄၁:၁၀)။

What was the strength of those who in the past have suffered
persecution for Christ’s sake? It was union with God, union with
the Holy Spirit, union with Christ. Reproach and persecution have
separated many from earthly friends, but never from the love of
Christ. Never is the tempest-tried soul more dearly loved by his
Saviour than when he is suffering reproach for the truth’s sake. “I
will love him,” Christ said, “and will manifest Myself to him.” John
14:21. When for the truth’s sake the believer stands at the bar of
earthly tribunals, Christ stands by his side. When he is confned
within prison walls, Christ manifests Himself to him and cheers his
heart with His love. When he suffers death for Christ’s sake, the
Saviour says to him, They may kill the body, but they cannot hurt
the soul. “Be of good cheer; I have overcome the world.” “Fear thou [86]
not; for I am with thee: be not dismayed; for I am thy God: I will
strengthen thee; yea, I will help thee; yea, I will uphold thee with
the right hand of My righteousness.” John 16:33; Isaiah 41:10.

“ထာဝရဘုရားကို ကိုးစားသောသူတို့သည် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိ၊ ထာဝရတည်သော ဇိအုန်တောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ယေရုရှလင်မြို့ ပတ်လည်၌ တောင်များ ဝိုင်းရံသကဲ့သို့၊ ထာဝရဘုရားသည် ယခုမှစ၍ အစဉ်အမြဲ မိမိလူမျိုးတော် ပတ်လည်၌ ရှိတော်မူ၏။” “ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ဝိညာဉ်ကို လှည့်ဖြားခြင်းနှင့် အကြမ်းဖက်ခြင်းမှ ရွေးနှုတ်တော်မူလိမ့်မည်။ သူတို့၏အသွေးသည် ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်၌ အဖိုးထိုက်လိမ့်မည်။” (ဆာလံ ၁၂၅:၁-၃၊ ၇၂:၁၄)။

“They that trust in the Lord shall be as Mount Zion, which cannot
be removed, but abideth forever. As the mountains are round about
Jerusalem, so the Lord is round about His people from henceforth
58 The Acts of the Apostles
even forever.” “He shall redeem their soul from deceit and violence:
and precious shall their blood be in His sight.” Psalm 125:1-3; 72:14.

“ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို ကာကွယ်တော်မူလိမ့်မည်။ ... ထိုနေ့၌ သူတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူစုတည်းဟူသော သိုးအုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် ပြည်တော်ပေါ်မှာ ချီးမြှောက်သော အောင်လံတော်ကဲ့သို့၊ သရဖူ၌ စီသော ကျောက်မျက်ရတနာများကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။” (ဇာခရိ ၉:၁၅၊ ၁၆)။

“The Lord of hosts shall defend them; ... the Lord their God
shall save them in that day as the flock of His people: for they shall
be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon His land.”
Zechariah 9:15, 16.