Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း ၂၄ — ကောရိနသုမြို့

[243] Chapter 24—Corinth

ဤအခန်းသည် တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၈:၁-၁၈ အပေါ် အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on Acts 18:1-18.

ခရစ်ယာန်သက္ကရာဇ် ပထမရာစုနှစ်အတွင်း၌ ကောရိနသုမြို့သည် ဂရိနိုင်ငံသာမက ကမ္ဘာပေါ်တွင်ပါ ထိပ်တန်းမြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဂရိလူမျိုးများ၊ ယုဒလူမျိုးများ၊ ရောမလူမျိုးများနှင့် အရပ်ရပ်မှ ခရီးသွားများသည် စီးပွားရေးနှင့် အပျော်အပါးအတွက် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဤမြို့၏လမ်းမများပေါ်တွင် စည်ကားနေကြသည်။ ရောမအင်ပါယာ၏ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးသို့ လွယ်ကူစွာ သွားလာနိုင်သော အချက်အချာကျသည့် ကုန်သွယ်ရေးဗဟိုဌာန ဖြစ်သောကြောင့် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏သမ္မာတရားအတွက် အထိမ်းအမှတ်များ တည်ဆောက်ရန် အရေးကြီးသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

During the frst century of the Christian Era, Corinth was one of
the leading cities, not only of Greece, but of the world. Greeks, Jews,
and Romans, with travelers from every land, thronged its streets,
eagerly intent on business and pleasure. A great commercial center,
situated within easy access of all parts of the Roman Empire, it was
an important place in which to establish memorials for God and His
truth.

ကောရိနသုမြို့တွင် လာရောက်နေထိုင်ကြသော ယုဒလူမျိုးများထဲ၌ အာကုလနှင့် ပြစ်ကိလတို့ ပါဝင်ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် ခရစ်တော်အတွက် ထက်သန်စွာ အမှုဆောင်သူများအဖြစ် ထင်ရှားလာခဲ့ကြသည်။ ပေါလုသည် ထိုသူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာများကို သိရှိနားလည်လာသောအခါ "သူတို့နှင့်အတူ နေထိုင်လေသည်။"

Among the Jews who had taken up their residence in Corinth
were Aquila and Priscilla, who afterward became distinguished as
earnest workers for Christ. Becoming acquainted with the character
of these persons, Paul “abode with them.”

ခရီးသွားလာမှုများပြားသော ဤနေရာ၌ ပေါလုသည် သူ၏အမှုတော်လုပ်ငန်း အစပြုချိန်ကပင် သူ၏အလုပ်တိုးတက်မှုအတွက် ခက်ခဲသော အတားအဆီးများကို အရပ်ရပ်၌ တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ မြို့တစ်မြို့လုံးနီးပါး ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၌ နစ်မွန်းနေကြသည်။ ဗီးနပ်စ် (Venus) သည် လူကြိုက်အများဆုံး နတ်ဘုရားမဖြစ်ပြီး၊ သူမကို ကိုးကွယ်ခြင်းနှင့်အတူ ကိုယ်ကျင့်တရားပျက်ပြားဖွယ်ရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများနှင့် အခမ်းအနားများစွာ ဆက်နွှယ်နေသည်။ ကောရိနသုမြို့သားများသည် သာသနာပလူမျိုးများ (heathen) အကြားတွင်ပင် သူတို့၏ ရိုင်းစိုင်းသော ကိုယ်ကျင့်တရားပျက်ပြားမှုကြောင့် ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုအချိန်၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် မြူးထူးမှုများမှလွဲ၍ အခြားသောအရာများကို စဉ်းစားခြင်း သို့မဟုတ် ဂရုစိုက်ခြင်း မရှိကြသလို ဖြစ်နေသည်။

At the very beginning of his labors in this thoroughfare of travel,
Paul saw on every hand serious obstacles to the progress of his work.
The city was almost wholly given up to idolatry. Venus was the fa-
[244] vorite goddess, and with the worship of Venus were connected many
demoralizing rites and ceremonies. The Corinthians had become
conspicuous, even among the heathen, for their gross immorality.
They seemed to have little thought or care beyond the pleasures and
gaieties of the hour.

ကောရိနသုမြို့တွင် ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောရာ၌ တမန်တော်ပေါလုသည် အာသင်မြို့တွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော နည်းလမ်းနှင့် မတူညီသော လမ်းစဉ်ကို လိုက်နာခဲ့သည်။ အာသင်မြို့၌ ရှိစဉ်က သူသည် နားထောင်သူများ၏ စရိုက်နှင့်အညီ သူ၏ဟောပြောမှုပုံစံကို ညှိယူခဲ့သည်။ သူသည် ယုတ္တိဗေဒကို ယုတ္တိဗေဒဖြင့်လည်းကောင်း၊ သိပ္ပံပညာကို သိပ္ပံပညာဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဒဿနိကဗေဒကို ဒဿနိကဗေဒဖြင့်လည်းကောင်း တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ အချိန်ကုန်ခဲ့သော်လည်း အာသင်မြို့ရှိ သူ၏သွန်သင်ချက်များသည် အကျိုးအမြတ် အနည်းငယ်သာရှိခဲ့ကြောင်း သတိပြုမိသောအခါ၊ ပေါလုသည် ဂရုမစိုက်သူများနှင့် လျစ်လျူရှုထားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရန် ကောရိနသုမြို့၌ အခြားသော လုပ်ငန်းစီမံချက်တစ်ခုကို လိုက်နာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

In preaching the gospel in Corinth, the apostle followed a course
different from that which had marked his labors at Athens. While
in the latter place, he had sought to adapt his style to the character
of his audience; he had met logic with logic, science with science,
philosophy with philosophy. As he thought of the time thus spent,
and realized that his teaching in Athens had been productive of but
little fruit, he decided to follow another plan of labor in Corinth in
his efforts to arrest the attention of the careless and the indifferent.

သူသည် နက်နဲသော အငြင်းအခုံများနှင့် ဆွေးနွေးမှုများကို ရှောင်ကြဉ်ရန်နှင့် ကောရိနသုမြို့သားများအလယ်တွင် "ယေရှုခရစ်နှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံတော်မူသော ကိုယ်တော်မှတစ်ပါး အခြားသောအရာကို မသိဘဲနေရန်" ပိုင်းဖြတ်ခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့အား "လူ၏ပညာနှင့် ယှဉ်သော နားထောင်ကောင်းသည့် စကားနှင့်မဟုတ်ဘဲ၊ ဝိညာဉ်တော်နှင့် တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစေခြင်းအားဖြင့်" ဟောပြောခဲ့သည်။ ၁ ကောရိနသု ၂:၂၊ ၄။

He determined to avoid elaborate arguments and discussions, and
“not to know anything” among the Corinthians “save Jesus Christ,
and Him crucifed.” He would preach to them “not with enticing
166
Corinth 167
words of man’s wisdom, but in demonstration of the Spirit and of
power.” 1 Corinthians 2:2, 4.

ပေါလုက ဂရိလူမျိုးများရှေ့တွင် ခရစ်တော်အဖြစ် တင်ပြမည့် ယေရှုသည် နိမ့်ကျသော မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသည့် ယုဒလူမျိုးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ဒုစရိုက်မှုကြောင့် နာမည်ပျက်သော မြို့ငယ်လေးတွင် ကြီးပြင်းလာသူ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏လူမျိုးက ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရာဇဝတ်သားတစ်ဦးကဲ့သို့ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံခဲ့ရသည်။ လူသားမျိုးနွယ်ကို မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သည်ဟု ဂရိလူမျိုးများ ယုံကြည်ကြသော်လည်း၊ ဒဿနိကဗေဒနှင့် သိပ္ပံပညာကို လေ့လာခြင်းသည်သာ စစ်မှန်သော မြင့်မြတ်မှုနှင့် ဂုဏ်အသရေကို ရရှိရန် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းဟု မှတ်ယူထားကြသည်။ ဤမထင်မရှားသော ယုဒလူမျိုး၏ တန်ခိုးတော်ကို ယုံကြည်ခြင်းက လူသား၏ စွမ်းအားတိုင်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပြီး မြင့်မြတ်စေနိုင်သည်ဟူသောအချက်ကို ပေါလုက သူတို့အား ယုံကြည်အောင် လမ်းပြနိုင်ပါ့မလား။

Jesus, whom Paul was about to present before the Greeks in
Corinth as the Christ, was a Jew of lowly origin, reared in a town
proverbial for its wickedness. He had been rejected by His own
nation and at last crucifed as a malefactor. The Greeks believed that
there was need of elevating the human race, but they regarded the
study of philosophy and science as the only means of attaining to
true elevation and honor. Could Paul lead them to believe that faith
in the power of this obscure Jew would uplift and ennoble every
power of the being?

ယခုလက်ရှိအချိန်တွင် နေထိုင်ကြသော လူအများစုအတွက် ကာရာနီကုန်း (Calvary) မှ လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် သန့်ရှင်းသော အောက်မေ့ဖွယ်ရာများဖြင့် ဝန်းရံလျက်ရှိသည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် အသေခံခြင်း မြင်ကွင်းများနှင့်အတူ သန့်ရှင်းသော ဆက်နွှယ်မှုများ ရှိနေသည်။ သို့သော် ပေါလု၏ခေတ်တွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ရွံရှာဖွယ်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ခံစားချက်များဖြင့် ရှုမြင်ခဲ့ကြသည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံခဲ့သူတစ်ဦးကို လူသားမျိုးနွယ်၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ထောက်ခံတင်ပြခြင်းသည် သဘာဝအားဖြင့် ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ခြင်းနှင့် ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်ခြင်းများကို ခေါ်ဆောင်လာပေလိမ့်မည်။

To the minds of multitudes living at the present time, the cross of [245]
Calvary is surrounded by sacred memories. Hallowed associations
are connected with the scenes of the crucifxion. But in Paul’s day
the cross was regarded with feelings of repulsion and horror. To
uphold as the Saviour of mankind one who had met death on the
cross, would naturally call forth ridicule and opposition.

မိမိ၏သတင်းစကားကို ကောရိနသုမြို့ရှိ ယုဒလူမျိုးများနှင့် ဂရိလူမျိုးများ မည်သို့ရှုမြင်ကြမည်ကို ပေါလု ကောင်းစွာသိရှိသည်။ "ငါတို့သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံတော်မူသော ခရစ်တော်၏အကြောင်းကို ဟောပြောကြ၏" ဟု သူဝန်ခံခဲ့သည်၊ "ထိုစကားသည် ယုဒလူတို့၌ တိုက်မိ၍ လဲစရာအကြောင်းဖြစ်၏။ ဟေလသ (ဂရိ) လူတို့၌ကား မိုက်မဲသောစကားဖြစ်၏။" ၁ ကောရိနသု ၁:၂၃။ သူ၏ ယုဒနားထောင်သူများထဲတွင် သူကြေညာမည့် သတင်းစကားကြောင့် အမျက်ထွက်မည့်သူ အများအပြား ရှိသည်။ ဂရိလူမျိုးများ၏ အမြင်တွင်မူ သူ၏စကားများသည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော မိုက်မဲမှုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် လူသားမျိုးနွယ်၏ မြင့်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကယ်တင်ခြင်းနှင့် မည်သို့ပတ်သက်နိုင်သည်ကို ရှင်းပြရန် ကြိုးစားခြင်းကြောင့် သူ့ကို စိတ်မနှံ့သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ရှုမြင်ကြပေလိမ့်မည်။

Paul well knew how his message would be regarded by both the
Jews and the Greeks of Corinth. “We preach Christ crucifed,” he
admitted, “unto the Jews a stumbling block, and unto the Greeks
foolishness.” 1 Corinthians 1:23. Among his Jewish hearers there
were many who would be angered by the message he was about to
proclaim. In the estimation of the Greeks his words would be absurd
folly. He would be looked upon as weak-minded for attempting to
show how the cross could have any connection with the elevation of
the race or the salvation of mankind.

သို့သော် ပေါလုအတွက်မူ လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံခဲ့သော နာဇရက်လူ၏ နောက်လိုက်များကို ညှဉ်းဆဲခဲ့သော သူ၏ဘဝလမ်းကြောင်းမှ တားဆီးခံရသည့် အချိန်မှစ၍ သူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ဂုဏ်ယူဝါကြွားခြင်း မပြတ်ခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်၌ ခရစ်တော်၏အသေခံခြင်းတွင် ထင်ရှားသော ဘုရားသခင်၏ အတိုင်းအဆမရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာတော်ကို သူ့အား ဗျာဒိတ်ပေးခဲ့ပြီး၊ သူ၏ဘဝတွင် အံ့ဩဖွယ်ရာ အသွင်ကူးပြောင်းမှု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကာ သူ၏ အစီအစဉ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်အားလုံးကို ကောင်းကင်ဘုံနှင့် ကိုက်ညီစေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် ခရစ်တော်၌ လူသစ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အပြစ်သားတစ်ဦးသည် သားတော်၏ စွန့်လွှတ်ပူဇော်မှုတွင် တွေ့မြင်ရသော ခမည်းတော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါ မြင်တွေ့ပြီး နတ်သက်ကြွေသော လွှမ်းမိုးမှုအောက်၌ အညံ့ခံလိုက်သောအခါ၊ စိတ်နှလုံးပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထိုအချိန်မှစ၍ ခရစ်တော်သည် အလုံးစုံတို့တွင် အလုံးစုံဖြစ်ကြောင်း သူကိုယ်တိုင် အတွေ့အကြုံအရ သိရှိခဲ့သည်။

But to Paul the cross was the one object of supreme interest.
Ever since he had been arrested in his career of persecution against
the followers of the crucifed Nazarene he had never ceased to glory
in the cross. At that time there had been given him a revelation of
the infnite love of God, as revealed in the death of Christ; and a
marvelous transformation had been wrought in his life, bringing all
his plans and purposes into harmony with heaven. From that hour
he had been a new man in Christ. He knew by personal experience
that when a sinner once beholds the love of the Father, as seen in the
sacrifce of His Son, and yields to the divine influence, a change of
heart takes place, and henceforth Christ is all and in all.

သူ၏ပြောင်းလဲခြင်းအချိန်၌ ပေါလုသည် နာဇရက်ယေရှုအား အသက်ရှင်သော ဘုရားသခင်၏ သားတော်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ အသွင်ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော တန်ခိုးနှင့် ကယ်တင်ခြင်း တန်ခိုးရှိသူအဖြစ်လည်းကောင်း လူသားချင်းတို့ မြင်တွေ့နိုင်စေရန် ကူညီလိုသော ဆန္ဒဖြင့် စိတ်အားထက်သန်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ဘဝသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံတော်မူသော အရှင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် တန်ခိုးတော်ကို ပုံဖော်ရန်အတွက် လုံးလုံးလျားလျား ဆက်ကပ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ချင်းစာတရားသည် လူတန်းစားအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ "ဟေလသ (ဂရိ) လူတို့နှင့် လူရိုင်းတို့အားလည်းကောင်း၊ ပညာရှိတို့နှင့် ပညာမဲ့တို့အားလည်းကောင်း ငါသည် ကြွေးတင်သောသူ ဖြစ်၏" ဟု သူကြေညာခဲ့သည်။ ရောမ ၁:၁၄။ သန့်ရှင်းသူတို့၏ ကိုယ်စား ကိုယ်တော်အား သူရက်ရက်စက်စက် ညှဉ်းဆဲခဲ့ဖူးသော ဘုန်းကြီးသော သခင်ကို ချစ်သည့်မေတ္တာသည် သူ၏အကျင့်စာရိတ္တကို လှုံ့ဆော်ပေးသော အခြေခံမူနှင့် စေ့ဆော်သော အင်အားဖြစ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ၏ တာဝန်ကျေပွန်လိုသော စိတ်အားထက်သန်မှု လျော့နည်းသွားပါက၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်နှင့် ထိုနေရာ၌ ထင်ရှားသော အံ့ဩဖွယ်ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် သူ၏စိတ်ကို ခိုင်ခံ့စေပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငြင်းပယ်ခြင်းလမ်းတွင် ရှေ့သို့ ဆက်လက်ချီတက်ရန် လုံလောက်ခဲ့သည်။

At the time of his conversion, Paul was inspired with a longing [246]
168 The Acts of the Apostles
desire to help his fellow men to behold Jesus of Nazareth as the Son
of the living God, mighty to transform and to save. Henceforth his
life was wholly devoted to an effort to portray the love and power of
the Crucifed One. His great heart of sympathy took in all classes. “I
am debtor,” he declared, “both to the Greeks, and to the barbarians;
both to the wise, and to the unwise.” Romans 1:14. Love for the
Lord of glory, whom he had so relentlessly persecuted in the person
of His saints, was the actuating principle of his conduct, his motive
power. If ever his ardor in the path of duty flagged, one glance at
the cross and the amazing love there revealed, was enough to cause
him to gird up the loins of his mind and press forward in the path of
self-denial.

ကောရိနသုမြို့ရှိ ဝတ်ပြုကျောင်းတွင် ဟောပြောနေသော တမန်တော်ကို ကြည့်ရှုလော့။ သူသည် မောရှေ၏ကျမ်းစာများနှင့် ပရောဖက်တို့၏ ရေးသားချက်များမှတစ်ဆင့် ဆင်ခြင်ပြလျက်၊ နားထောင်သူများအား ကတိထားတော်မူသော မေရှိယကြွလာခြင်းအထိ ပို့ဆောင်ပေးနေသည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏ ကြီးမြတ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် ရွေးနုတ်ရှင်၏ အမှုတော်ကို ရှင်းပြနေသည်ကို နားထောင်လော့—ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏အသက်ကို စွန့်လွှတ်ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် အပြစ်အတွက် အပြတ်အသတ် အပြစ်ဖြေလွှတ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပေးပြီးနောက် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာန၌ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်မည့်သူ ဖြစ်သည်။ သူတို့ တောင့်တနေသော မေရှိယသည် ကြွလာပြီးဖြစ်ကြောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ အသေခံခြင်းသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားလုံး၏ နမူနာပုံစံအစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း၊ ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာနရှိ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်သည် ယုဒယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ အမှုဆောင်ခြင်းကို ရှင်းလင်းစေသော ကြီးမြတ်သော အရာဖြစ်ကြောင်း ပေါလု၏ နားထောင်သူများ နားလည်လာကြသည်။

Behold the apostle preaching in the synagogue at Corinth, reasoning from the writings of Moses and the prophets, and bringing
his hearers down to the advent of the promised Messiah. Listen as
he makes plain the work of the Redeemer as the great high priest of
mankind—the One who through the sacrifce of His own life was
to make atonement for sin once for all, and was then to take up His
ministry in the heavenly sanctuary. Paul’s hearers were made to
understand that the Messiah for whose advent they had been longing, had already come; that His death was the antitype of all the
sacrifcial offerings, and that His ministry in the sanctuary in heaven
was the great object that cast its shadow backward and made clear
the ministry of the Jewish priesthood.

ပေါလုသည် "ယေရှုသည် ခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်းကို ယုဒလူတို့အား သက်သေခံလေ၏။" ဓမ္မဟောင်းကျမ်းစာများမှတစ်ဆင့် ပရောဖက်ပြုချက်များနှင့် ယုဒလူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်အရ မေရှိယသည် အာဗြဟံနှင့် ဒါဝိဒ်တို့၏ မျိုးရိုးမှ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ထို့နောက် အာဗြဟံမှတစ်ဆင့် ဒါဝိဒ်မင်းအထိ ယေရှု၏ ဆင်းသက်လာပုံကို ခြေရာခံပြခဲ့သည်။ ကတိထားတော်မူသော မေရှိယ၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် အမှုတော်၊ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ကိုယ်တော်ကို လက်ခံပုံနှင့် ဆက်ဆံပုံတို့နှင့် ပတ်သက်၍ ပရောဖက်တို့၏ သက်သေခံချက်များကို ဖတ်ကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဤဟောကိန်းများအားလုံးသည် နာဇရက်ယေရှု၏ ဘဝ၊ အမှုတော်နှင့် အသေခံခြင်းတို့တွင် ပြည့်စုံခဲ့ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။

[247] Paul “testifed to the Jews that Jesus was Christ.” From the Old
Testament Scriptures he showed that according to the prophecies
and the universal expectation of the Jews, the Messiah would be of
the lineage of Abraham and of David; then he traced the descent of
Jesus from the patriarch Abraham through the royal psalmist. He
read the testimony of the prophets regarding the character and work
of the promised Messiah, and His reception and treatment on the
earth; then he showed that all these predictions had been fulflled in
the life, ministry, and death of Jesus of Nazareth.

ခရစ်တော်သည် မေရှိယကြွလာခြင်းကို သူတို့၏ အမျိုးသားရေး တည်ရှိမှုနှင့် ဘုန်းအသရေ၏ အထွက်အထိပ်အဖြစ် မျှော်လင့်နေသော လူမျိုးအား ပထမဦးဆုံး ကယ်တင်ခြင်းပေးရန် ကြွလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပေါလုက ပြသခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုလူမျိုးသည် သူတို့အား အသက်ပေးမည့်သူကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး၊ အုပ်ချုပ်မှုသည် သေခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်မည့် အခြားသော ခေါင်းဆောင်ကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ နောင်တရခြင်း တစ်ခုတည်းကသာ ယုဒလူမျိုးကို ကျရောက်တော့မည့် ပျက်စီးခြင်းမှ ကယ်တင်နိုင်မည်ဟူသောအချက်ကို နားထောင်သူများ နားလည်လာစေရန် သူကြိုးစားခဲ့သည်။ သူတို့ အပြည့်အဝ နားလည်ပါသည်ဟု ဂုဏ်ယူဝါကြွားနေသော ကျမ်းစာများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူတို့ မသိနားမလည်ကြောင်း သူဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ လောကီစိတ်ဓာတ်၊ ရာထူးဌာနန္တရနှင့် ဘွဲ့ထူးများကို မက်မောမှု၊ ဝါကြွားမှုနှင့် အတိုင်းအထက်အလွန် အတ္တဆန်မှုတို့ကို သူပြစ်တင်မောင်းမဲခဲ့သည်။

Paul showed that Christ had come to offer salvation frst of all
to the nation that was looking for the Messiah’s coming as the
consummation and glory of their national existence. But that nation
had rejected Him who would have given them life, and had chosen
another leader, whose reign would end in death. He endeavored
Corinth 169
to bring home to his hearers the fact that repentance alone could
save the Jewish nation from impending ruin. He revealed their
ignorance concerning the meaning of those Scriptures which it was
their chief boast and glory that they fully understood. He rebuked
their worldliness, their love of station, titles, and display, and their
inordinate selfshness.

ဝိညာဉ်တော်၏ တန်ခိုးဖြင့် ပေါလုသည် သူကိုယ်တိုင်၏ အံ့ဩဖွယ်ရာ ပြောင်းလဲခြင်းအကြောင်းနှင့် နာဇရက်ယေရှု၌ အပြည့်အဝ ပြည့်စုံခဲ့သော ဓမ္မဟောင်းကျမ်းစာများအပေါ် သူ၏ ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို ပြောကြားခဲ့သည်။ သူ၏စကားများကို လေးနက်တည်ကြည်စွာ ပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ သူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံ၍ ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်ကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ချစ်ကြောင်း နားထောင်သူများ မသိဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြချေ။ သူ၏စိတ်သည် ခရစ်တော်၌သာ ဗဟိုပြုနေကြောင်း၊ သူ၏ ဘဝတစ်ခုလုံးသည် သခင်နှင့် ဆက်နွှယ်နေကြောင်း သူတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူ၏စကားများသည် အလွန်ပင် စွဲငြိဖွယ်ကောင်းသဖြင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာကို အပြင်းထန်ဆုံး မုန်းတီးသူများမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသူများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြပါ။

In the power of the Spirit, Paul related the story of his own miraculous conversion and of his confdence in the Old Testament Scriptures, which had been so completely fulflled in Jesus of Nazareth.
His words were spoken with solemn earnestness, and his hearers
could not but discern that he loved with all his heart the crucifed [248]
and risen Saviour. They saw that his mind was centered in Christ,
that his whole life was bound up with his Lord. So impressive were
his words, that only those who were flled with the bitterest hatred
against the Christian religion could stand unmoved by them.

သို့သော် ကောရိနသုမြို့ရှိ ယုဒလူမျိုးများသည် တမန်တော်က ရှင်းလင်းစွာ တင်ပြထားသော သက်သေအထောက်အထားများကို မျက်စိမှိတ်ထားခဲ့ကြပြီး၊ သူ၏ တိုက်တွန်းချက်များကို နားထောင်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်စေခဲ့သော ထိုစိတ်ဓာတ်သည်ပင် သူတို့အား ကိုယ်တော်၏ အစေခံအပေါ် အမျက်ဒေါသ ထွက်စေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်က သူ့အား လူမျိုးခြားများထံ ဧဝံဂေလိသတင်းစကား ဆက်လက်သယ်ဆောင်သွားနိုင်ရန် အထူးကာကွယ်ပေးထားခြင်း မရှိပါက၊ သူတို့သည် ပေါလု၏ အသက်ကို ရန်ရှာကြပေလိမ့်မည်။

But the Jews of Corinth closed their eyes to the evidence so
clearly presented by the apostle, and refused to listen to his appeals.
The same spirit that had led them to reject Christ, flled them with
wrath and fury against His servant; and had not God especially
protected him, that he might continue to bear the gospel message to
the Gentiles, they would have put an end to his life.

"ထိုသူတို့သည် ဆီးတား၍ ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်းကို ပြုကြသည်ရှိသော်၊ ပေါလုသည် မိမိအဝတ်ကို ခါလိုက်လျက် 'သင်တို့အသွေးသည် သင်တို့ခေါင်းပေါ်၌ တည်စေ။ ငါသည် အပြစ်ကင်း၏။ ယခုမှစ၍ တပါးအမျိုးသားတို့ဆီသို့ သွားမည်' ဟု ဆိုပြီးလျှင်၊ ထိုအရပ်မှထွက်၍ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်သော ယုတ္တုအမည်ရှိသော သူ၏အိမ်သို့ သွားလေ၏။ ထိုအိမ်သည် ဝတ်ပြုကျောင်းနှင့် စပ်လျက်ရှိ၏။"

“And when they opposed themselves, and blasphemed, he shook
his raiment, and said unto them, Your blood be upon your own heads;
I am clean: from henceforth I will go unto the Gentiles. And he
departed thence, and entered into a certain man’s house, named
Justus, one that worshiped God, whose house joined hard to the
synagogue.”

သိလနှင့် တိမောသေတို့သည် ပေါလုကို ကူညီရန် "မာကေဒေါနိပြည်မှ ရောက်လာကြ" ပြီး၊ သူတို့သည် လူမျိုးခြားများအတွက် အတူတကွ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ပေါလုနှင့် သူ၏အပေါင်းအဖော်များသည် ယုဒလူမျိုးများနည်းတူ လူမျိုးခြားများ (သာသနာပလူမျိုးများ) ကိုလည်း ကျဆုံးနေသော လူသားမျိုးနွယ်၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ခရစ်တော်အကြောင်း ဟောပြောခဲ့ကြသည်။ ရှုပ်ထွေးပြီး လက်လှမ်းမမီသော ဆင်ခြင်မှုများကို ရှောင်ကြဉ်ကာ၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ တမန်တော်များသည် လောကကို ဖန်ဆင်းရှင်၊ စကြဝဠာ၏ အမြင့်ဆုံး အုပ်စိုးရှင်၏ ဂုဏ်အင်တော်များအပေါ် အာရုံစိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် သားတော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများ တောက်လောင်လျက်၊ လူသားတို့အတွက် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သော အတိုင်းအဆမရှိသော စွန့်လွှတ်ပူဇော်မှုကို ကြည့်ရှုရန် လူမျိုးခြားများကို တိုက်တွန်းခဲ့ကြသည်။ သာသနာပအမှောင်ထုထဲတွင် စမ်းတဝါးဝါး ဖြစ်နေသူများသည် ကာရာနီကုန်း လက်ဝါးကပ်တိုင်မှ စီးဆင်းလာသော အလင်းကို မြင်တွေ့ရလျှင် ရွေးနုတ်ရှင်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံရမည်ကို သူတို့သိကြသည်။ "ငါသည် မြေကြီးက မြှောက်ပင်ခြင်းကို ခံရလျှင် လူအပေါင်းတို့ကို ငါ့ထံသို့ ဆွဲငင်မည်" ဟု ကယ်တင်ရှင် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယောဟန် ၁၂:၃၂။

Silas and Timothy had “come from Macedonia” to help Paul,
and together they labored for the Gentiles. To the heathen, as well as
to the Jews, Paul and his companions preached Christ as the Saviour
of the fallen race. Avoiding complicated, far-fetched reasoning, the
messengers of the cross dwelt upon the attributes of the Creator of
the world, the Supreme Ruler of the universe. Their hearts aglow
with the love of God and of His Son, they appealed to the heathen to
behold the infnite sacrifce made in man’s behalf. They knew that
if those who had long been groping in the darkness of heathenism [249]
could but see the light streaming from Calvary’s cross, they would
170 The Acts of the Apostles
be drawn to the Redeemer. “I, if I be lifted up,” the Saviour had
declared, “will draw all men unto Me.” John 12:32.

ကောရိနသုမြို့ရှိ ဧဝံဂေလိအမှုဆောင်များသည် မိမိတို့ အမှုဆောင်နေသော သူများ၏ ဝိညာဉ်များအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အန္တရာယ်များကို သတိပြုမိကြသည်။ မိမိတို့အပေါ် တည်ရှိနေသော တာဝန်ဝတ္တရားကို ခံစားရလျက် ယေရှု၌ရှိသော သမ္မာတရားကို တင်ပြခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ သတင်းစကားမှာ ရှင်းလင်း၊ လွယ်ကူပြီး ပြတ်သားလှသည်—အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ရောက်စေသော အသက်ရနံ့ ဖြစ်စေ၊ သေခြင်းသို့ ရောက်စေသော သေရနံ့ ဖြစ်စေ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စကားများ၌သာမက နေ့စဉ်ဘဝတွင်လည်း ဧဝံဂေလိတရားသည် ထင်ရှားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည် သူတို့နှင့်အတူ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် တန်ခိုးတော်ကို လူအများအပြား ပြောင်းလဲခြင်း၌ တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ "အုပ်စိုးသောမင်း ကရိပ္ပုသည် မိမိအိမ်သူအိမ်သားအပေါင်းတို့နှင့်တကွ သခင်ဘုရားကို ယုံကြည်လေ၏။ ကောရိနသုမြို့သား အများတို့သည်လည်း နားထောင်၍ ယုံကြည်ခြင်း၊ ဗတ္တိဇံကို ခံခြင်း ရှိကြ၏။"

The gospel workers in Corinth realized the terrible dangers
threatening the souls of those for whom they were laboring; and
it was with a sense of the responsibility resting on them that they
presented the truth as it is in Jesus. Clear, plain, and decided was
their message—a savor of life unto life, or of death unto death. And
not only in their words, but in the daily life, was the gospel revealed.
Angels co-operated with them, and the grace and power of God was
shown in the conversion of many. “Crispus, the chief ruler of the
synagogue, believed on the Lord with all his house; and many of the
Corinthians hearing believed, and were baptized.”

ယုဒလူမျိုးများသည် တမန်တော်များအပေါ် အမြဲတမ်းထားရှိသော မုန်းတီးမှုသည် ယခုအခါ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ကရိပ္ပု ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ဗတ္တိဇံခံခြင်းသည် ဤခေါင်းမာသော ဆန့်ကျင်သူများကို စည်းရုံးနိုင်မည့်အစား ပိုမိုဒေါသထွက်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပေါလု၏ ဟောပြောမှုကို ချေပရန် အထောက်အထားများ မပြနိုင်သဖြင့် လှည့်ဖြားမှုနှင့် မကောင်းသောအကြံဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဧဝံဂေလိတရားနှင့် ယေရှု၏ နာမတော်ကို ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချကြသည်။ သူတို့၏ မိုက်မဲသော ဒေါသထဲတွင် အလွန်ခါးသီးသော စကားများ၊ ယုတ်ညံ့သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရန် ဝန်မလေးခဲ့ကြချေ။ ခရစ်တော်သည် အံ့ဖွယ်သောအမှုများကို ပြုခဲ့သည်ဟူသောအချက်ကို သူတို့ မငြင်းနိုင်သော်လည်း၊ စာတန်၏ တန်ခိုးဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကြေညာခဲ့ကြသည်။ ပေါလုပြုလုပ်သော အံ့ဖွယ်အမှုများသည်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်ဟု ရဲဝံ့စွာ အခိုင်အမာ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

The hatred with which the Jews had always regarded the apostles
was now intensifed. The conversion and baptism of Crispus had the
effect of exasperating instead of convincing these stubborn opposers.
They could not bring arguments to disprove Paul’s preaching, and
for lack of such evidence they resorted to deception and malignant
attack. They blasphemed the gospel and the name of Jesus. In their
blind anger no words were too bitter, no device too low, for them to
use. They could not deny that Christ had worked miracles; but they
declared that He had performed them through the power of Satan;
and they boldly affrmed that the wonderful works wrought by Paul
were accomplished through the same agency.

ပေါလုသည် ကောရိနသုမြို့တွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သော်လည်း၊ ထိုပျက်စီးနေသော မြို့၌ သူမြင်တွေ့ကြားသိရသော ဒုစရိုက်မှုများကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ လူမျိုးခြားများအကြားတွင် သူတွေ့မြင်ရသော ကိုယ်ကျင့်တရား ပျက်ပြားမှုများနှင့် ယုဒလူမျိုးများထံမှ သူရရှိသော မထီမဲ့မြင်ပြုမှုနှင့် စော်ကားမှုများသည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို အလွန်ပင် နာကျင်စေခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် တွေ့ရှိရသော အခြေအနေများဖြင့် အသင်းတော်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် ပညာရှိရာ ရောက်ပါ့မလားဟု သူသံသယဝင်ခဲ့သည်။

[250] Though Paul had a measure of success in Corinth, yet the wickedness that he saw and heard in that corrupt city almost disheartened
him. The depravity that he witnessed among the Gentiles, and the
contempt and insult that he received from the Jews, caused him great
anguish of spirit. He doubted the wisdom of trying to build up a
church from the material that he found there.

သူသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော နယ်ပယ်သို့ သွားရောက်ရန် မြို့မှထွက်ခွာဖို့ စီစဉ်နေစဉ်နှင့် သူ၏တာဝန်ကို သိရှိနားလည်ရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှာဖွေနေစဉ်တွင်၊ သခင်ဘုရားသည် သူ့အား ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ၌ ထင်ရှား၍ မိန့်တော်မူသည်မှာ "မကြောက်နှင့်၊ တိတ်ဆိတ်စွာမနေဘဲ ဟောပြောလော့။ ငါသည် သင်နှင့်အတူရှိ၏။ သင့်ကို နှောင့်ရှက်၍ ရန်မူမည့်သူ တစ်ယောက်မျှမရှိ။ ဤမြို့၌ ငါ၏လူအများရှိကြ၏။" ပေါလုသည် ဤအရာကို ကောရိနသုမြို့၌ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ပေးထားသော အမိန့်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ ကြဲချသောမျိုးစေ့ကို သခင်ဘုရားက ကြီးထွားစေမည်ဟူသော အာမခံချက်အဖြစ်လည်းကောင်း နားလည်ခဲ့သည်။ သူသည် ခွန်အားနှင့် အားပေးမှုများကို ရရှိကာ၊ ထိုနေရာ၌ ဇွဲလုံ့လနှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆက်လက်အမှုဆောင်ခဲ့သည်။

As he was planning to leave the city for a more promising feld,
and seeking earnestly to understand his duty, the Lord appeared to
him in a vision and said, “Be not afraid, but speak, and hold not thy
peace: for I am with thee, and no man shall set on thee to hurt thee:
for I have much people in this city.” Paul understood this to be a
command to remain in Corinth and a guarantee that the Lord would
give increase to the seed sown. Strengthened and encouraged, he
continued to labor there with zeal and perseverance.
Corinth 171

တမန်တော်၏ ကြိုးပမ်းမှုများသည် လူထုရှေ့တွင် ဟောပြောခြင်း၌သာ ကန့်သတ်မထားပေ။ ထိုနည်းလမ်းဖြင့် မရောက်ရှိနိုင်သောသူများစွာ ရှိနေသည်။ သူသည် အိမ်တိုင်ရာရောက် အမှုဆောင်ခြင်းအတွက် အချိန်များစွာ အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ မိသားစုအသိုင်းအဝိုင်း၏ ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံမှုကို အသုံးချခဲ့သည်။ သူသည် ဖျားနာသူများနှင့် ဝမ်းနည်းနေသူများကို သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူများကို နှစ်သိမ့်ပေးကာ ညှဉ်းဆဲခံရသူများကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။ သူပြောသမျှနှင့် လုပ်သမျှတို့တွင် ယေရှု၏ နာမတော်ကို ချီးမြှောက်ခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူသည် "အားနည်းခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ အလွန်တုန်လှုပ်ခြင်း" တို့နှင့်အတူ အမှုဆောင်ခဲ့သည်။ ၁ ကောရိနသု ၂:၃။ သူ၏ သွန်သင်ချက်များသည် ဘုရားသခင်၏ အမှတ်အသားထက် လူသား၏ အမှတ်အသား ပိုမိုထင်ရှားသွားမည်ကို စိုးရိမ်၍ တုန်လှုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

The apostle’s efforts were not confned to public speaking; there
were many who could not have been reached in that way. He spent
much time in house-to-house labor, thus availing himself of the
familiar intercourse of the home circle. He visited the sick and the
sorrowing, comforted the afflicted, and lifted up the oppressed. And
in all that he said and did he magnifed the name of Jesus. Thus
he labored, “in weakness, and in fear, and in much trembling.” 1
Corinthians 2:3. He trembled lest his teaching should reveal the
impress of the human rather than the divine.

"စုံလင်သောသူတို့၏အလယ်၌ ငါတို့သည် ပညာစကားကို ပြောကြ၏" ဟု ပေါလုက နောက်ပိုင်းတွင် ကြေညာခဲ့သည်၊ "သို့သော်လည်း ထိုပညာသည် ဤလောက၏ပညာမဟုတ်၊ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်တတ်သော ဤလောကမင်းတို့၏ ပညာလည်းမဟုတ်။ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်အလို့ငှာ ကမ္ဘာမတည်မီက ခွဲခန့်မှတ်သားတော်မူသော နက်နဲသောအရာတည်းဟူသော ဝှက်ထားသော ဘုရားသခင်၏ ပညာကို ငါတို့သည် ပြောကြ၏။ ထိုပညာကို ဤလောကမင်းတစ်စုံတစ်ယောက်မျှမသိ။ သိခဲ့လျှင် ဘုန်းကြီးသောသခင်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ မသတ်ကြပြီ။ ကျမ်းစာ၌လာသည်ကား 'ဘုရားသခင်ကို ချစ်သောသူတို့အဖို့အလို့ငှာ ဘုရားသခင် ပြင်ဆင်တော်မူသောအရာတို့ကို လူမျက်စိဖြင့်မမြင်၊ နားဖြင့်မကြား၊ စိတ်နှလုံးဖြင့်လည်း မကြံစည်သေး။' သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် မိမိဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ထိုအရာတို့ကို ငါတို့အား ထင်ရှားစေတော်မူပြီ။ ဝိညာဉ်တော်သည် ခပ်သိမ်းသောအရာတို့ကို စစ်ဆေးတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ နက်နဲသောအရာတို့ကိုပင် စစ်ဆေးတော်မူ၏။ လူ၏စိတ်ကို ထိုလူ၌ရှိသော ဝိညာဉ်မှတစ်ပါး အဘယ်သူသိသနည်း။ ထိုနည်းတူ ဘုရားသခင်၏ အရာကို ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်မှတစ်ပါး အဘယ်သူမျှမသိ။"

“We speak wisdom among them that are perfect,” Paul afterward
declared; “yet not the wisdom of this world, nor of the princes of
this world, that come to nought: but we speak the wisdom of God [251]
in a mystery, even the hidden wisdom, which God ordained before
the world unto our glory: which none of the princes of this world
knew: for had they known it, they would not have crucifed the
Lord of glory. But as it is written, Eye hath not seen, nor ear heard,
neither have entered into the heart of man, the things which God
hath prepared for them that love Him. But God hath revealed them
unto us by His Spirit: for the Spirit searcheth all things, yea, the
deep things of God. For what man knoweth the things of a man,
save the spirit of man which is in him? even so the things of God
knoweth no man, but the Spirit of God.

"ငါတို့သည် ဤလောက၏ ဝိညာဉ်ကို မခံရကြ၊ ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသောအရာတို့ကို သိနိုင်အံ့သောငှာ ဘုရားသခင်ထံက ကြွလာသော ဝိညာဉ်ကို ခံရကြပြီ။ ထိုအရာတို့ကို ငါတို့သည် ဟောပြောရာတွင် လူ၏ပညာက သွန်သင်သော စကားနှင့်မဟော၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် သွန်သင်တော်မူသော စကားနှင့် ဟောပြောကြ၏။ ဓမ္မအရာကို ဓမ္မစကားဖြင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ပြောကြ၏။" ၁ ကောရိနသု ၂:၆-၁၃။

“Now we have received, not the spirit of the world, but the spirit
which is of God; that we might know the things that are freely
given to us of God. Which things also we speak, not in the words
which man’s wisdom teacheth, but which the Holy Ghost teacheth;
comparing spiritual things with spiritual.” 1 Corinthians 2:6-13.

မိမိ၏ ပြည့်စုံမှုသည် မိမိကိုယ်တိုင်၌ မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိ၏ စိတ်နှလုံးကို ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး အတွေးတိုင်းကို ခရစ်တော်ထံ၌ လက်အောက်ခံစေသော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ တည်ရှိမှု၌သာ ရှိကြောင်း ပေါလု သိရှိနားလည်ခဲ့သည်။ "ယေရှု၏ အသက်တော်သည် ငါတို့ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ထင်ရှားစေခြင်းငှာ၊ သခင်ယေရှု၏ အသေခံတော်မူခြင်းကို ငါတို့ကိုယ်ခန္ဓာ၌ အစဉ်ဆောင်ရွက်ကြ၏" ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် ရည်ညွှန်းပြောဆိုခဲ့သည်။ ၂ ကောရိနသု ၄:၁၀။ တမန်တော်၏ သွန်သင်ချက်များတွင် ခရစ်တော်သည် ဗဟိုချက်မ ဖြစ်သည်။ "ငါသည် အသက်ရှင်၏။ သို့သော်လည်း ငါကိုယ်တိုင် အသက်ရှင်သည်မဟုတ်၊ ခရစ်တော်သည် ငါ၌ အသက်ရှင်တော်မူ၏" ဟု သူကြေညာခဲ့သည်။ ဂလာတိ ၂:၂၀။ အတ္တကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး၊ ခရစ်တော်ကို ထင်ရှားစေကာ ချီးမြှောက်ခဲ့သည်။

Paul realized that his suffciency was not in himself, but in the
presence of the Holy Spirit, whose gracious influence flled his heart,
bringing every thought into subjection to Christ. He spoke of himself
as “always bearing about in the body the dying of the Lord Jesus,
that the life also of Jesus might be made manifest in our body.” 2
Corinthians 4:10. In the apostle’s teachings Christ was the central
fgure. “I live,” he declared, “yet not I, but Christ liveth in me.”
Galatians 2:20. Self was hidden; Christ was revealed and exalted.

ပေါလုသည် စကားပြော ကောင်းသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏ နောင်တမရမီ အချိန်က သူသည် ဟောပြောမှုအတတ်ပညာများဖြင့် နားထောင်သူများကို အထင်ကြီးစေရန် မကြာခဏ ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ဤအရာအားလုံးကို ဘေးဖယ်ထားခဲ့သည်။ အာရုံခံစားမှုများကို ကျေနပ်စေပြီး စိတ်ကူးယဉ်မှုကို အားပေးသော်လည်း နေ့စဉ်အတွေ့အကြုံများကို မထိတွေ့နိုင်သော ကဗျာဆန်သည့် ဖော်ပြချက်များနှင့် စိတ်ကူးယဉ် တင်ပြချက်များကို အသုံးပြုမည့်အစား၊ ပေါလုသည် အလွန်အရေးကြီးသော သမ္မာတရားများကို စိတ်နှလုံးထဲသို့ ရောက်ရှိစေရန် ရိုးရှင်းသော ဘာသာစကားကို အသုံးပြု၍ ကြိုးစားခဲ့သည်။ သမ္မာတရားကို စိတ်ကူးယဉ် တင်ပြခြင်းက ခံစားချက်များကို ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားစေနိုင်သော်လည်း၊ ဤနည်းဖြင့် တင်ပြသော သမ္မာတရားများသည် ယုံကြည်သူအား ဘဝ၏တိုက်ပွဲများအတွက် ခွန်အားနှင့် ကာကွယ်မှုကို ပေးနိုင်သော လိုအပ်သည့် အစာကို မကြာခဏဆိုသလို မပေးစွမ်းနိုင်ချေ။ ရုန်းကန်နေရသော ဝိညာဉ်များ၏ လက်ငင်းလိုအပ်ချက်များ၊ လက်ရှိစမ်းသပ်မှုများ—ဤအရာများကို ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ အခြေခံမူများတွင် ခိုင်မာပြီး လက်တွေ့ကျသော ညွှန်ကြားချက်များဖြင့် တုံ့ပြန်ရမည်ဖြစ်သည်။

Paul was an eloquent speaker. Before his conversion he had [252]
often sought to impress his hearers by flights of oratory. But now
he set all this aside. Instead of indulging in poetic descriptions and
172 The Acts of the Apostles
fanciful representations, which might please the senses and feed the
imagination, but which would not touch the daily experience, Paul
sought by the use of simple language to bring home to the heart the
truths that are of vital importance. Fanciful representations of truth
may cause an ecstasy of feeling, but all too often truths presented in
this way do not supply the food necessary to strengthen and fortify
the believer for the battles of life. The immediate needs, the present
trials, of struggling souls—these must be met with sound, practical
instruction in the fundamental principles of Christianity.

ကောရိနသုမြို့ရှိ ပေါလု၏ ကြိုးပမ်းမှုများသည် အကျိုးမရှိဘဲ မနေခဲ့ပါ။ များစွာသောသူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းမှ လွှဲရှောင်ကာ အသက်ရှင်သော ဘုရားသခင်အား ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခဲ့ကြပြီး၊ ခရစ်တော်၏ အလံတော်အောက်တွင် ကြီးမားသော အသင်းတော်တစ်ခုကို မှတ်ပုံတင်နိုင်ခဲ့သည်။ အချို့မှာ အပျော်အပါး အလိုက်စားဆုံးသော လူမျိုးခြားများထဲမှ ကယ်တင်ခြင်းခံရသူများဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်နှင့် အပြစ်မှ ဆေးကြောသန့်စင်ပေးနိုင်သော ခရစ်တော်၏ အသွေးတော်၏ ထိရောက်မှုအတွက် အထိမ်းအမှတ်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

Paul’s efforts in Corinth were not without fruit. Many turned
from the worship of idols to serve the living God, and a large church
was enrolled under the banner of Christ. Some were rescued from
among the most dissipated of the Gentiles and became monuments
of the mercy of God and the effcacy of the blood of Christ to cleanse
from sin.

ခရစ်တော်အကြောင်း တင်ပြရာတွင် ပေါလု ရရှိလာသော အောင်မြင်မှုများက မယုံကြည်သော ယုဒလူမျိုးများအား ပိုမိုပြတ်သားသော ဆန့်ကျင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် တညီတညွတ်တည်း ထကြွကြပြီး "ပေါလုကို ရန်ပြု၍ အခါယပြည်၏ ဝန်မင်း ဂါလျုန်၏ တရားပလ္လင်ရှေ့သို့ ပို့ဆောင်ကြ၏။" သူတို့သည် အာဏာပိုင်များက ယခင်အခါများကဲ့သို့ပင် မိမိတို့ဘက်မှ ရပ်တည်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြပြီး၊ ကျယ်လောင်ပြီး ဒေါသထွက်နေသော အသံများဖြင့် တမန်တော်ကို "ဤသူသည် တရားဥပဒေနှင့်မညီဘဲ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်စေခြင်းငှာ လူတို့ကို သွေးဆောင်ပါသည်" ဟု တိုင်တန်းခဲ့ကြသည်။

The increased success that Paul had in presenting Christ, roused
the unbelieving Jews to more determined opposition. They rose
in a body and “made insurrection with one accord against Paul,
and brought him to the judgment seat” of Gallio, who was then
proconsul of Achaia. They expected that the authorities, as on former
occasions, would side with them; and with loud, angry voices they
uttered their complaints against the apostle, saying, “This fellow
persuadeth men to worship God contrary to the law.”

ယုဒဘာသာသည် ရောမအာဏာစက်၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသဖြင့်၊ ပေါလုကို စွပ်စွဲသူများသည် သူတို့၏ ဘာသာရေးဥပဒေများကို ချိုးဖောက်သည်ဟူသော စွဲချက်ကို ခိုင်မာအောင် လုပ်နိုင်ပါက၊ သူ့ကို စစ်ဆေးစီရင်ရန် သူတို့လက်ထဲသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် သူ၏အသက်ကို ရန်ရှာရန် သူတို့မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဂါလျုန်သည် ဖြောင့်မတ်သောသူဖြစ်ပြီး၊ ငြူစူစောင်းမြောင်း၍ ပရိယာယ်များသော ယုဒလူတို့၏ လှည့်ဖြားမှုကို မခံခဲ့ပေ။ သူတို့၏ အမြင်ကျဉ်းမြောင်းမှုနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ထင်မှတ်မှုများကို စက်ဆုပ်ရွံရှာသဖြင့် ထိုစွဲချက်ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ပေါလုက မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် စကားပြောဖို့ ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ ဂါလျုန်က ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် မလိုအပ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဒေါသထွက်နေသော စွပ်စွဲသူများဘက်သို့ လှည့်၍ "အချင်းယုဒလူတို့၊ ဤအမှုသည် မတရားသောအမှု၊ ဆိုးညစ်သော ရာဇဝတ်မှု ဖြစ်လျှင် သင်တို့စကားကို ငါသည် သည်းခံသင့်၏။ သို့သော်လည်း စကားနှင့် နာမကိုလည်းကောင်း၊ သင်တို့၏ ပညတ်တရားကိုလည်းကောင်း အမှီပြုသော အငြင်းအခုံဖြစ်လျှင် သင်တို့ဘာသာ ကြည့်ရှုကြလော့။ ထိုသို့သော အမှုမျိုးကို ငါမစီရင်လို" ဟု ဆိုပြီးလျှင် သူတို့ကို တရားပလ္လင်ရှေ့မှ နှင်ထုတ်လိုက်လေသည်။

[253] The Jewish religion was under the protection of the Roman
power, and the accusers of Paul thought that if they could fasten
upon him the charge of violating the laws of their religion, he would
probably be delivered to them for trial and sentence. They hoped
thus to compass his death. But Gallio was a man of integrity, and he
refused to become the dupe of the jealous, intriguing Jews. Disgusted
with their bigotry and self-righteousness, he would take no notice of
the charge. As Paul prepared to speak in self-defense, Gallio told
him that it was not necessary. Then turning to the angry accusers, he
said, “If it were a matter of wrong or wicked lewdness, O ye Jews,
reason would that I should bear with you: but if it be a question of
words and names, and of your law, look ye to it; for I will be no
judge of such matters. And he drave them from the judgment seat.”

ယုဒလူမျိုးများနှင့် ဂရိလူမျိုးများ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဂါလျုန်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။ ဤအမှုကို ပြည်သူ့အကျိုးစီးပွားနှင့် မသက်ဆိုင်သော အမှုအဖြစ် ချက်ချင်းပယ်ချလိုက်ခြင်းသည် ယုဒလူမျိုးများအတွက် အရေးနိမ့်၍ ဒေါသတကြီး ဆုတ်ခွာသွားစေရန် အချက်ပြလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဝန်မင်း၏ ပြတ်သားသော လုပ်ဆောင်မှုသည် ယုဒလူတို့ကို ဝိုင်းဝန်းကူညီနေသော ဆူပူအုံကြွသည့် လူအုပ်ကြီး၏ မျက်စိကို ပွင့်စေခဲ့သည်။ ပေါလုသည် ဥရောပတွင် အမှုဆောင်နေစဉ်အတွင်း ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လူအုပ်ကြီးသည် သူ၏ဘက်သို့ လှည့်လာခဲ့သည်။ ဝန်မင်း၏ မျက်မှောက်တွင်ပင် ဝန်မင်း၏ တားဆီးခြင်း မရှိဘဲ၊ သူတို့သည် တမန်တော်ကို အဓိက စွပ်စွဲသူအား အကြမ်းဖက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ "ဂရိလူအပေါင်းတို့သည် ဝတ်ပြုကျောင်း၏ အမှူး သုဿေနေကို ဖမ်းဆီး၍ တရားပလ္လင်ရှေ့မှာ ရိုက်ကြလေ၏။ ထိုအမှုတို့ကို ဂါလျုန်သည် အလျင်းဂရုမစိုက်ဘဲ နေ၏။" ဤသို့ဖြင့် ခရစ်ယာန်ဘာသာသည် သိသာထင်ရှားသော အောင်ပွဲတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။

Both Jews and Greeks had waited eagerly for Gallio’s decision;
and his immediate dismissal of the case, as one that had no bearing
Corinth 173
upon the public interest, was the signal for the Jews to retire, baffled
and angry. The proconsul’s decided course opened the eyes of the
clamorous crowd who had been abetting the Jews. For the frst time
during Paul’s labors in Europe, the mob turned to his side; under the
very eye of the proconsul, and without interference from him, they
violently beset the most prominent accusers of the apostle. “All the
Greeks took Sosthenes, the chief ruler of the synagogue, and beat
him before the judgment seat. And Gallio cared for none of those
things.” Thus Christianity obtained a signal victory.

"ပေါလုသည် ထိုနောက်မှ များစွာသော နေ့ရက်ပတ်လုံး နေသေး၏။" အကယ်၍ တမန်တော်သည် ထိုအချိန်တွင် ကောရိနသုမြို့မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ရပါက၊ ယေရှုကို ယုံကြည်သူအသစ်များသည် အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။ ယုဒလူမျိုးများသည် ရရှိထားသော အသာစီးရမှုကို အသုံးချ၍ ထိုဒေသရှိ ခရစ်ယာန်ဘာသာကို အမြစ်ပြတ်အောင် ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားကြပေလိမ့်မည်။

“Paul after this tarried there yet a good while.” If the apostle had [254]
at this time been compelled to leave Corinth, the converts to the faith
of Jesus would have been placed in a perilous position. The Jews
would have endeavored to follow up the advantage gained, even to
the extermination of Christianity in that region.