Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း ၁၂ — ညှဉ်းဆဲသူမှ တပည့်တော်အဖြစ်သို့

[112] Chapter 12—From Persecutor to Disciple

ဤအခန်းသည် တမန်တော်ဝတ္ထု ၉:၁-၁၈ ကို အခြေခံထားပါသည်။

This chapter is based on Acts 9:1-18.

ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောခြင်း၌ ရရှိသော အောင်မြင်မှုများကြောင့် အကြီးအကျယ် နိုးကြားလာသော ယုဒခေါင်းဆောင်များထဲတွင်၊ တာရှုမြို့သား ရှောလုသည် ထင်ရှားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မွေးရာပါ ရောမနိုင်ငံသား ဖြစ်သော်လည်း၊ ရှောလုသည် မျိုးရိုးအရ ယုဒလူမျိုးဖြစ်ပြီး ယေရုရှလင်မြို့၌ အထင်ရှားဆုံးသော ရဗ္ဗိဆရာများထံတွင် ပညာသင်ကြားခဲ့သည်။ “ဣသရေလအမျိုး၊ ဗင်္ယာမိန်အမျိုးနွယ် ဖြစ်၍၊” ရှောလုသည် “ဟေဗြဲလူတို့တွင် ဟေဗြဲလူစစ် ဖြစ်၏။ တရားကို အမှီပြု၍ ဖာရိရှဲဖြစ်၏။ အားထုတ်ခြင်းကို အမှီပြု၍ အသင်းတော်ကို ညှဉ်းဆဲသောသူ ဖြစ်၏။ ပညတ်တရား၌ပါသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို အမှီပြု၍ အပြစ်တင်ခွင့် မရှိသောသူ ဖြစ်၏။” ဖိလိပ္ပိ ၃:၅၊ ၆။ ရဗ္ဗိဆရာများက သူ့ကို အလားအလာရှိသော လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ရှုမြင်ကြပြီး၊ ရှေးဟောင်းယုံကြည်ခြင်းကို ကာကွယ်ပေးမည့် တော်လှန်ပြီး စိတ်အားထက်သန်သူအဖြစ် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိကြသည်။ သူသည် လွှတ်တော်အဖွဲ့ဝင် (Sanhedrin) အဖြစ် တိုးမြှင့်ခံရခြင်းက သူ့အား အာဏာရှိသော ရာထူးတစ်ခုတွင် ထားရှိခဲ့သည်။

Prominent among the Jewish leaders who became thoroughly
aroused by the success attending the proclamation of the gospel, was
Saul of Tarsus. A Roman citizen by birth, Saul was nevertheless a
Jew by descent and had been educated in Jerusalem by the most eminent of the rabbis. “Of the stock of Israel, of the tribe of Benjamin,”
Saul was “a Hebrew of the Hebrews; as touching the law, a Pharisee;
concerning zeal, persecuting the church; touching the righteousness
which is in the law, blameless.” Philippians 3:5, 6. He was regarded
by the rabbis as a young man of great promise, and high hopes were
cherished concerning him as an able and zealous defender of the
ancient faith. His elevation to membership in the Sanhedrin council
placed him in a position of power.

ရှောလုသည် သတေဖန်ကို စစ်ဆေးခြင်းနှင့် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းတို့တွင် အဓိကနေရာမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထိုအာဇာနည်နှင့်အတူ ဘုရားသခင် ရှိနေကြောင်း ထင်ရှားသော သက်သေအထောက်အထားများကြောင့် ရှောလုသည် ယေရှု၏ နောက်လိုက်များကို ဆန့်ကျင်နေသော မိမိ၏ ရပ်တည်ချက်သည် ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်ရဲ့လားဟု သံသယဝင်လာခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်သည် အလွန်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။ သူသည် ဝေခွဲမရဖြစ်နေစဉ်တွင် မိမိက အပြည့်အဝ ယုံကြည်ကိုးစားသော ပညာရှိပြီး အမြော်အမြင်ရှိသူများထံ အကူအညီ တောင်းခံခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများ၏ အကျိုးအကြောင်းပြချက်များက သတေဖန်သည် ဘုရားကို ဆဲရေးသူဖြစ်ကြောင်း၊ အာဇာနည်ဖြစ်သွားသော တပည့်တော် ဟောပြောခဲ့သော ခရစ်တော်သည် လိမ်လည်သူဖြစ်ကြောင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော ရာထူးကို ထမ်းဆောင်နေသူများသာ မှန်ကန်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ယုံကြည်သွားစေခဲ့သည်။

Saul had taken a prominent part in the trial and conviction of
Stephen, and the striking evidences of God’s presence with the
[113] martyr had led Saul to doubt the righteousness of the cause he had
espoused against the followers of Jesus. His mind was deeply stirred.
In his perplexity he appealed to those in whose wisdom and judgment
he had full confdence. The arguments of the priests and rulers fnally
convinced him that Stephen was a blasphemer, that the Christ whom
the martyred disciple had preached was an impostor, and that those
ministering in holy offce must be right.

ရှောလုသည် ဤကောက်ချက်ကို ချမှတ်ရန်အတွက် ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုများကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ပညာအရည်အချင်းနှင့် စွဲလမ်းမှုများ၊ သူ၏ ဆရာဟောင်းများအပေါ် ရိုသေမှုနှင့် ကျော်ကြားလိုသော မာနတို့က သူ့အား ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ် သိသောစိတ်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးူးဇူးတော်ကို ဆန့်ကျင်ရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်များ မှန်ကန်သည်ဟု အပြည့်အဝ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက်၊ ရှောလုသည် ယေရှု၏ တပည့်တော်များ သွန်သင်သော အယူဝါဒများကို ဆန့်ကျင်ရာတွင် အလွန်ခါးသီးလာခဲ့သည်။ ယေရှုကို ယုံကြည်သောကြောင့်သာလျှင် သန့်ရှင်းသော ယောက်ျား မိန်းမများကို ရုံးတော်များသို့ ဆွဲငင်သွားပြီး၊ အချို့ကို ထောင်ချကာ အချို့ကို အသက်သေစေသည်အထိ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသော အသင်းတော်အတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် မှောင်မိုက်မှုကို ယူဆောင်လာခဲ့ပြီး၊ အများအပြားကို ဘေးကင်းရာသို့ ထွက်ပြေးစေခဲ့သည်။

Not without severe trial did Saul come to this conclusion. But
in the end his education and prejudices, his respect for his former
teachers, and his pride of popularity braced him to rebel against
the voice of conscience and the grace of God. And having fully
decided that the priests and scribes were right, Saul became very
bitter in his opposition to the doctrines taught by the disciples of
Jesus. His activity in causing holy men and women to be dragged
before tribunals, where some were condemned to imprisonment and
some even to death, solely because of their faith in Jesus, brought
76
From Persecutor to Disciple 77
sadness and gloom to the newly organized church, and caused many
to seek safety in flight.

ဤညှဉ်းဆဲမှုကြောင့် ယေရုရှလင်မြို့မှ နှင်ထုတ်ခံရသူများသည် “အရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည်၍ နှုတ်ကပတ်တော် တရားကို ဟောပြောကြလေ၏။” တမန်တော် ၈:၄။ သူတို့သွားသော မြို့များထဲတွင် ဒမာသက်မြို့လည်း ပါဝင်ပြီး ထိုနေရာ၌ ယုံကြည်သူအသစ် အများအပြား ရရှိခဲ့သည်။

Those who were driven from Jerusalem by this persecution “went
everywhere preaching the word.” Acts 8:4. Among the cities to
which they went was Damascus, where the new faith gained many
converts.

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် နိုးနိုးကြားကြား ကြိုးပမ်းမှုနှင့် ပြင်းထန်သော ညှဉ်းဆဲမှုတို့ဖြင့် ဤမိစ္ဆာဝါဒကို နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ ယေရုရှလင်မြို့တွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော တင်းကြပ်သော အစီအမံများကို အခြားနေရာများတွင်လည်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည်ဟု သူတို့ ခံစားရသည်။ ဒမာသက်မြို့တွင် သူတို့ လုပ်ဆောင်လိုသော အထူးအလုပ်အတွက် ရှောလုက သူ၏ ဝန်ဆောင်မှုကို ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။ “သခင်၏ တပည့်တော်များကို သတ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်လျက်” သူသည် “ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းထံသို့ သွား၍၊ ထိုဘာသာဝင်သော ယောက်ျားမိန်းမတို့ကို တွေ့လျှင်၊ ချည်နှောင်၍ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ခေါ်ခဲ့ပိုင်ခွင့်ရှိစေခြင်းငှာ ဒမာသက်မြို့ရှိ တရားစရပ်များကို ပေးရသော စာများကို တောင်းလေ၏။” ဤသို့ဖြင့် “ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့၏ အခွင့်နှင့် အပ်နှံသော တာဝန်ကိုရ၍” (တမန်တော် ၂၆:၁၂) တာရှုမြို့သား ရှောလုသည် လူပျိုလူရွယ်တို့၏ ခွန်အားနှင့် ပြည့်စုံလျက်၊ မှားယွင်းသော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့် လောင်မြိုက်ကာ၊ သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးကို ပြောင်းလဲစေမည့် ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်များရှိရာ ထိုမှတ်တိုင်ဝင် ခရီးစဉ်သို့ ထွက်ခွာခဲ့လေသည်။

The priests and rulers had hoped that by vigilant effort and stern
persecution the heresy might be suppressed. Now they felt that
they must carry forward in other places the decided measures taken
in Jerusalem against the new teaching. For the special work that [114]
they desired to have done at Damascus, Saul offered his services.
“Breathing out threatenings and slaughter against the disciples of
the Lord,” he “went unto the high priest, and desired of him letters
to Damascus to the synagogues, that if he found any of this way,
whether they were men or women, he might bring them bound unto
Jerusalem.” Thus “with authority and commission from the chief
priests” (Acts 26:12), Saul of Tarsus, in the strength and vigor of
manhood, and fred with mistaken zeal, set out on that memorable
journey, the strange occurrences of which were to change the whole
current of his life.

ခရီးစဉ်၏ နောက်ဆုံးနေ့ “မွန်းတည့်အချိန်” တွင်၊ မောပန်းနေသော ခရီးသည်များသည် ဒမာသက်မြို့သို့ နီးကပ်လာသောအခါ၊ ပတ်ဝန်းကျင် တောင်တန်းများမှ အေးမြသော စမ်းချောင်းများဖြင့် ရေသွင်းထားသော မြေသြဇာကောင်းသည့် မြေကွက်များ၊ လှပသော ဥယျာဉ်များနှင့် အသီးအနှံများ ဝေဆာနေသော ခြံများကို အပြည့်အဝ မြင်တွေ့ရသည်။ ခြောက်သွေ့သော တောကန္တာရများကို ဖြတ်သန်းလာရသော ခရီးရှည်အပြီးတွင် ထိုသို့သော မြင်ကွင်းများသည် အမှန်တကယ် လန်းဆန်းစေပါသည်။ ရှောလုနှင့် သူ၏ အဖော်များသည် အသီးအနှံများ ဖြစ်ထွန်းသော မြေပြန့်လွင်ပြင်နှင့် လှပသော မြို့ကလေးကို ငေးမောကြည့်နေစဉ်၊ နောက်ပိုင်းတွင် သူပြောပြခဲ့သကဲ့သို့ “ရုတ်တရက်” “နေ၏ အရောင်ထက်သာ၍ ထွန်းတောက်သော အလင်းသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်၍ ငါနှင့် ငါ့အဖော်တို့ ပတ်လည်၌ ထွန်းလင်းလေ၏” (တမန်တော် ၂၆:၁၃)။ ထိုအလင်းသည် သာမန်လူတို့၏ မျက်စိဖြင့် မကြည့်ရက်နိုင်လောက်အောင် ခန့်ညားလွန်းလှသည်။ မျက်စိကွယ်ပြီး ဝေဝါးသွားသော ရှောလုသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ပြပ်ဝပ်လဲကျသွားခဲ့သည်။

On the last day of the journey, “at midday,” as the weary travelers
neared Damascus, they came within full view of broad stretches of
fertile lands, beautiful gardens, and fruitful orchards, watered by cool
streams from the surrounding mountains. After the long journey
over desolate wastes such scenes were refreshing indeed. While
Saul, with his companions, gazed with admiration on the fruitful
plain and the fair city below, “suddenly,” as he afterward declared,
there shone “round about me and them which journeyed with me”
“a light from heaven, above the brightness of the sun” (Acts 26:13),
too glorious for mortal eyes to bear. Blinded and bewildered, Saul
fell prostrate to the ground.

အလင်းသည် သူတို့ပတ်လည်၌ ဆက်လက် ထွန်းလင်းနေစဉ်၊ ရှောလုသည် “ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် စကားပြောသံကို” ကြားလိုက်ရသည် (တမန်တော် ၂၆:၁၄)။ “ရှောလု၊ ရှောလု၊ သင်သည် ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် ညှဉ်းဆဲသနည်းဟု မေးတော်မူ၏။ ရှောလုကလည်း၊ သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် အဘယ်သူနည်းဟု မေးလျှင်၊ သခင်က၊ ငါကား သင်ညှဉ်းဆဲသော ယေရှု ဖြစ်သတည်း။ နှံစားတံစို့ကို ခြေနှင့်ကန်ခြင်းသည် သင့်အား ခက်လှသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။”

While the light continued to shine round about them, Saul heard,
“a voice speaking ... in the Hebrew tongue” (Acts 26:14), “saying unto him, Saul, Saul, why persecutest thou Me? And he said,
Who art Thou, Lord? And the Lord said, I am Jesus whom thou
persecutest: it is hard for thee to kick against the pricks.”

ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ပြည့်နေပြီး အလင်း၏ ပြင်းထန်မှုကြောင့် မျက်စိကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ရှောလု၏ အဖော်များသည် အသံကို ကြားရသော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ မမြင်ရပေ။ သို့သော် ရှောလုသည် ပြောဆိုသော စကားလုံးများကို နားလည်ခဲ့ပြီး၊ စကားပြောနေသူမှာ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်း သူ့အား ရှင်းလင်းစွာ ဖွင့်ပြခဲ့သည်။ မိမိရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဘုန်းကြီးသော အရှင်၌ သူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင် တင်သတ်ခြင်းခံရသော အရှင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုဘေးအန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရသော ယုဒလူ၏ ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် ကယ်တင်ရှင်၏ မျက်နှာတော်ပုံရိပ်သည် ထာဝရ စွဲထင်သွားခဲ့သည်။ ပြောဆိုလိုက်သော စကားလုံးများသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲသို့ တုန်လှုပ်ဖွယ် ခွန်အားဖြင့် ထိမှန်သွားသည်။ မှောင်မိုက်နေသော သူ၏ စိတ်အာရုံထဲသို့ အလင်းများ စီးဝင်လာပြီး၊ သူ၏ ယခင်ဘဝမှ မသိနားမလည်မှုနှင့် မှားယွင်းမှုများကို ဖော်ထုတ်ပေးကာ၊ ယခုအချိန်တွင် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အလင်းပေးမှုကို လိုအပ်နေကြောင်း ပြသခဲ့သည်။

Filled with fear, and almost blinded by the intensity of the light, [115]
the companions of Saul heard a voice, but saw no man. But Saul
78 The Acts of the Apostles
understood the words that were spoken, and to him was clearly
revealed the One who spoke—even the Son of God. In the glorious
Being who stood before him he saw the Crucifed One. Upon the
soul of the stricken Jew the image of the Saviour’s countenance
was imprinted forever. The words spoken struck home to his heart
with appalling force. Into the darkened chambers of his mind there
poured a flood of light, revealing the ignorance and error of his
former life and his present need of the enlightenment of the Holy
Spirit.

ယခုအခါ ရှောလုသည် ယေရှု၏ နောက်လိုက်များကို ညှဉ်းဆဲခြင်းဖြင့် သူသည် အမှန်တကယ်တွင် စာတန်၏ အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ မှန်ကန်မှုနှင့် မိမိ၏ တာဝန်အပေါ် သူ၏ ယုံကြည်ချက်များသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများအပေါ် သူ၏ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှုအပေါ်တွင်သာ အခြေခံထားကြောင်း သူမြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း သတင်းသည် တပည့်တော်များ၏ ပရိယာယ်ဖြင့် လုပ်ကြံထားသော ပုံပြင်သာဖြစ်သည်ဟု သူတို့ပြောသည်ကို သူယုံကြည်ခဲ့သည်။ ယခု ယေရှုကိုယ်တိုင် ထင်ရှားလာသောအခါ၊ တပည့်တော်များ၏ အဆိုပြုချက်များသည် မှန်ကန်ကြောင်း ရှောလု ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။

Saul now saw that in persecuting the followers of Jesus he had
in reality been doing the work of Satan. He saw that his convictions
of right and of his own duty had been based largely on his implicit
confdence in the priests and rulers. He had believed them when they
told him that the story of the resurrection was an artful fabrication
of the disciples. Now that Jesus Himself stood revealed, Saul was
convinced of the truthfulness of the claims made by the disciples.

ထိုကောင်းကင်အလင်းရောင် ရရှိသော အချိန်နာရီတွင် ရှောလု၏ စိတ်သည် အလွန်လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသော ကျမ်းစာ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များသည် သူ၏ နားလည်မှုတွင် ပွင့်လင်းလာသည်။ ယုဒလူတို့၏ ယေရှုကို ငြင်းပယ်ခြင်း၊ လက်ဝါးကပ်တိုင် တင်သတ်ခြင်း၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွခြင်းတို့သည် ပရောဖက်များ ကြိုတင်ဟောကြားခဲ့သည့်အတိုင်း ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်သည် ကတိထားရာ မေရှိယဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ သတေဖန် အာဇာနည်ဖြစ်စဉ်က ဟောပြောခဲ့သော တရားဒေသနာကို ရှောလု ပြန်လည်သတိရလာပြီး၊ “ကြည့်ရှုလော့၊ ကောင်းကင်ဖွင့်လှစ်သည်ကို၎င်း၊ လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ လက်ယာတော်ဘက်၌ ရပ်နေသည်ကို၎င်း ငါမြင်သည်” (တမန်တော် ၇:၅၅၊ ၅၆) ဟု ပြောခဲ့စဉ်က အာဇာနည်သည် အမှန်တကယ်ပင် “ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို” မြင်တွေ့ခဲ့ကြောင်း သူသိရှိနားလည်လာသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များက ထိုစကားများကို ဘုရားကို ဆဲရေးခြင်းဟု သတ်မှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ရှောလုသည် ယခုအခါ ၎င်းမှာ အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

In that hour of heavenly illumination Saul’s mind acted with remarkable rapidity. The prophetic records of Holy Writ were opened
to his understanding. He saw that the rejection of Jesus by the Jews,
His crucifxion, resurrection, and ascension, had been foretold by
the prophets and proved Him to be the promised Messiah. Stephen’s
sermon at the time of his martyrdom was brought forcibly to Saul’s
mind, and he realized that the martyr had indeed beheld “the glory
[116] of God” when he said, “Behold, I see the heavens opened, and the
Son of man standing on the right hand of God.” Acts 7:55, 56. The
priests had pronounced these words blasphemy, but Saul now knew
them to be truth.

ညှဉ်းဆဲသူအတွက် ဤအရာအားလုံးသည် မည်မျှကြီးမားသော ဖွင့်ပြချက် ဖြစ်လိုက်သနည်း။ ယခုအခါ ရှောလုသည် ကတိထားရာ မေရှိယသည် နာဇရက်မြို့သား ယေရှုအဖြစ် ဤမြေကြီးသို့ ကြွလာခဲ့ကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်ကယ်တင်ရန် ကြွလာသောသူများကပင် ကိုယ်တော်ကို ငြင်းပယ်ပြီး လက်ဝါးကပ်တိုင် တင်သတ်ခဲ့ကြောင်း အသေအချာ သိရှိသွားခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် သင်္ချိုင်းတွင်းမှ အောင်ပွဲခံ၍ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ကြွသွားပြီဖြစ်ကြောင်းလည်း သူသိရှိသွားသည်။ ထိုဘုရားသခင်၏ ဖွင့်ပြချက် ရရှိသော အချိန်တွင်၊ လက်ဝါးကပ်တိုင် တင်သတ်ခြင်းခံရပြီး ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်အကြောင်း သက်သေခံခဲ့သည့် သတေဖန်ကို မိမိ၏ သဘောတူညီမှုဖြင့် သတ်ခဲ့ကြောင်း၊ နောက်ပိုင်းတွင်လည်း မိမိအားဖြင့် အခြားသော ထိုက်တန်သည့် ယေရှု၏ နောက်လိုက်အများအပြားသည် ရက်စက်သော ညှဉ်းဆဲမှုဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရကြောင်းကို ရှောလုသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ သတိရလိုက်သည်။

What a revelation was all this to the persecutor! Now Saul knew
for a certainty that the promised Messiah had come to this earth as
Jesus of Nazareth and that He had been rejected and crucifed by
those whom He came to save. He knew also that the Saviour had
risen in triumph from the tomb and had ascended into the heavens.
In that moment of divine revelation Saul remembered with terror
that Stephen, who had borne witness of a crucifed and risen Saviour,
had been sacrifced by his consent, and that later, through his instrumentality, many other worthy followers of Jesus had met their death
by cruel persecution.
From Persecutor to Disciple 79

ကယ်တင်ရှင်သည် မည်သူမျှ မချေပနိုင်သော ရှင်းလင်းသည့် ကျိုးကြောင်းပြချက်များရှိသည့် သတေဖန်အားဖြင့် ရှောလုကို စကားပြောခဲ့သည်။ ပညာတတ်ယုဒလူဖြစ်သော ရှောလုသည် အာဇာနည်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခရစ်တော်၏ ဘုန်းအသရေ ထင်ဟပ်နေသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည် - “ကောင်းကင်တမန်၏ မျက်နှာကဲ့သို့” ပေါ်လွင်နေသည် (တမန်တော် ၆:၁၅)။ သတေဖန်သည် မိမိ၏ ရန်သူများအပေါ် သည်းခံခြင်းနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းတို့ကို သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူကိုယ်တိုင် နှိပ်စက်ညှဉ်းဆဲခဲ့သော သူများစွာတို့၏ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံမှုကိုလည်း သူတွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ အချို့တို့သည် မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းအတွက် အသက်ကိုပင် ဝမ်းမြောက်စွာ စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသည်ကို သူမြင်ခဲ့ရသည်။

The Saviour had spoken to Saul through Stephen, whose clear
reasoning could not be controverted. The learned Jew had seen the
face of the martyr reflecting the light of Christ’s glory—appearing
as if “it had been the face of an angel.” Acts 6:15. He had witnessed
Stephen’s forbearance toward his enemies and his forgiveness of
them. He had also witnessed the fortitude and cheerful resignation
of many whom he had caused to be tormented and afflicted. He had
seen some yield up even their lives with rejoicing for the sake of
their faith.

ဤအရာအားလုံးသည် ရှောလုအား ပြင်းထန်စွာ လှုံ့ဆော်ခဲ့ပြီး၊ တစ်ခါတစ်ရံ ယေရှုသည် ကတိထားရာ မေရှိယဖြစ်ကြောင်း သူ့စိတ်ထဲတွင် လွှမ်းမိုးသော ယုံကြည်ချက်များ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ ထိုသို့သော အချိန်များတွင် သူသည် ထိုယုံကြည်ချက်ကို တစ်ညလုံး တိုက်လှန်ခဲ့ပြီး၊ အဆုံးသတ်တွင် ယေရှုသည် မေရှိယ မဟုတ်ကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် လှည့်စားခံရသော အရူးများသာဖြစ်ကြောင်း အမြဲဝန်ခံခဲ့သည်။

All these things had appealed loudly to Saul and at times had
thrust upon his mind an almost overwhelming conviction that Jesus
was the promised Messiah. At such times he had struggled for entire
nights against this conviction, and always he had ended the matter
by avowing his belief that Jesus was not the Messiah and that His [117]
followers were deluded fanatics.

ယခုတွင် ခရစ်တော်သည် ရှောလုအား ကိုယ်ပိုင်အသံတော်ဖြင့် “ရှောလု၊ ရှောလု၊ သင်သည် ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် ညှဉ်းဆဲသနည်း” ဟု မိန့်ကြားတော်မူ၏။ “သခင်၊ ကိုယ်တော်သည် အဘယ်သူနည်း” ဟူသော မေးခွန်းကိုလည်း “ငါကား သင်ညှဉ်းဆဲသော ယေရှု ဖြစ်သတည်း” ဟူသော အသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ခရစ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို မိမိ၏ လူမျိုးတော်နှင့် တစ်သားတည်း ထားရှိသည်။ ယေရှု၏ နောက်လိုက်များကို ညှဉ်းဆဲခြင်းဖြင့် ရှောလုသည် ကောင်းကင်ဘုံရှင်သခင်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို မမှန်မကန် စွပ်စွဲသက်သေခံခြင်းဖြင့်၊ သူသည် လောက၏ ကယ်တင်ရှင်ကို မမှန်မကန် စွပ်စွဲသက်သေခံနေခြင်း ဖြစ်သည်။ မိမိအား စကားပြောနေသူမှာ နာဇရက်မြို့သား ယေရှု၊ ကာလရှည်ကြာ မျှော်လင့်ခဲ့ရသော မေရှိယ၊ ဣသရေလတို့၏ နှစ်သိမ့်ရာနှင့် ရွေးနှုတ်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း ရှောလု၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယမရှိတော့ပေ။ သူသည် “တုန်လှုပ်၍ အံ့သြလျက်၊ သခင်၊ ကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သို့ ပြုရပါမည်နည်းဟု မေးလျှင်၊ သခင်က၊ ထ၍ မြို့သို့သွားလော့။ သင်ပြုအပ်သော အမှုတို့ကို ပြောလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။”

Now Christ had spoken to Saul with His own voice, saying,
“Saul, Saul, why persecutest thou Me?” And the question, “Who art
Thou, Lord?” was answered by the same voice, “I am Jesus whom
thou persecutest.” Christ here identifes Himself with His people. In
persecuting the followers of Jesus, Saul had struck directly against
the Lord of heaven. In falsely accusing and testifying against them,
he had falsely accused and testifed against the Saviour of the world.

ဘုန်းတော်ကို ရုပ်သိမ်းသွားပြီးနောက် ရှောလုသည် မြေကြီးမှ ထလိုက်သောအခါ မိမိ၏ မျက်စိ လုံးဝမမြင်ရတော့ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ခရစ်တော်၏ ဘုန်းတော်သည် လူသား၏ မျက်စိများ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ထက် ပိုမိုပြင်းထန်လှသည်။ ထိုအလင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ သူ၏ အမြင်အာရုံပေါ်သို့ ညဉ့်နက်သော မှောင်မိုက်ခြင်း ကျရောက်သွားသည်။ ဤမျက်စိကွယ်ခြင်းမှာ ယေရှု၏ နောက်လိုက်များကို ရက်စက်စွာ ညှဉ်းဆဲခဲ့မှုအတွက် ဘုရားသခင် ပေးသော ပြစ်ဒဏ်ဖြစ်သည်ဟု သူယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ် မှောင်မိုက်ထဲတွင် စမ်းတဝါးဝါး လျှောက်လှမ်းနေရသဖြင့်၊ သူ၏ အဖော်များသည် ကြောက်ရွံ့အံ့သြလျက် “သူ့လက်ကို ဆွဲ၍ ဒမာသက်မြို့သို့ ခေါ်သွားကြ၏။”

No doubt entered the mind of Saul that the One who spoke to him
was Jesus of Nazareth, the long-looked-for Messiah, the Consolation
and Redeemer of Israel. “Trembling and astonished,” he inquired,
“Lord, what wilt Thou have me to do? And the Lord said unto him,
Arise, and go into the city, and it shall be told thee what thou must
do.”
When the glory was withdrawn, and Saul arose from the ground,
he found himself totally deprived of sight. The brightness of Christ’s
glory had been too intense for his mortal eyes; and when it was
removed, the blackness of night settled upon his vision. He believed
that this blindness was a punishment from God for his cruel persecution of the followers of Jesus. In terrible darkness he groped about,
and his companions, in fear and amazement, “led him by the hand,
and brought him into Damascus.”

ထိုထူးခြားသော နေ့၏ နံနက်ပိုင်းတွင်၊ ရှောလုသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ ယုံကြည်အားကိုးမှုကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်သော စိတ်ဖြင့် ဒမာသက်မြို့သို့ နီးကပ်လာခဲ့သည်။ သူ့အား ကြီးလေးသော တာဝန်များကို အပ်နှံထားသည်။ ဒမာသက်မြို့တွင် အသစ်သော ယုံကြည်ခြင်း ပြန့်ပွားမှုကို ဖြစ်နိုင်လျှင် တားဆီးခြင်းဖြင့် ယုဒဘာသာ၏ အကျိုးစီးပွားကို မြှင့်တင်ရန် သူတာဝန်ပေးခံရသည်။ သူသည် မိမိ၏ မစ်ရှင် အောင်မြင်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားပြီး၊ မိမိရှေ့တွင် ကြုံတွေ့ရမည့် အတွေ့အကြုံများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

On the morning of that eventful day, Saul had neared Damascus
with feelings of self-satisfaction because of the confdence that had
80 The Acts of the Apostles
[118] been placed in him by the chief priest. To him had been entrusted
grave responsibilities. He was commissioned to further the interests
of the Jewish religion by checking, if possible, the spread of the new
faith in Damascus. He had determined that his mission should be
crowned with success and had looked forward with eager anticipation
to the experiences that he expected were before him.

သို့သော် သူ၏ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်မှုမှာ သူမျှော်လင့်ထားသည်နှင့် မည်မျှ ကွာခြားလိုက်သနည်း။ မျက်စိကွယ်လျက်၊ အကူအညီမဲ့လျက်၊ နောင်တစိတ်ဖြင့် ညှဉ်းပန်းခံရလျက်၊ မိမိအတွက် မည်သို့သော တရားစီရင်မှုများ ရှိနေဦးမည်ကို မသိရဘဲ၊ သူသည် တပည့်တော် ယုဒ၏ အိမ်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ တစ်ဦးတည်း ဆိတ်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ရင်း ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရန်နှင့် ဆုတောင်းရန် အခွင့်အရေးများစွာ ရရှိခဲ့သည်။

But how unlike his anticipations was his entrance into the city!
Stricken with blindness, helpless, tortured by remorse, knowing
not what further judgment might be in store for him, he sought out
the home of the disciple Judas, where, in solitude, he had ample
opportunity for reflection and prayer.

ရှောလုသည် (၃) ရက်တိုင်တိုင် “မျက်စိမမြင်ဘဲ နေ၏။ အစာကိုလည်း မစား၊ ရေကိုလည်း မသောက်ဘဲ နေ၏။” ဤစိတ်ဝိညာဉ် ခံစားရသော နေ့ရက်များသည် သူ့အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာကဲ့သို့ ကြာရှည်လှသည်။ သတေဖန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကောင်းကင်ဘုန်းတော် ထွန်းလင်းနေစဉ်မှာပင်၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများ၏ ရန်ငြိုးနှင့် စွဲလမ်းမှုများ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို မိမိကိုယ်ကို ခွင့်ပြုခဲ့မိသည့် အပြစ်အတွက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ တွေးမိသည်။ သူသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးပြီး ကြေကွဲသော စိတ်ဖြင့်၊ အထင်ရှားဆုံးသော သက်သေများကို မိမိ၏ မျက်စိနှင့် နားကို ပိတ်ထားခဲ့မိသည့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာနှင့် နာဇရက်မြို့သား ယေရှုကို ယုံကြည်သူများကို မညှာမတာ ညှဉ်းဆဲခဲ့မှုများကို ပြန်လည်ရေတွက်နေခဲ့သည်။

For three days Saul was “without sight, and neither did eat nor
drink.” These days of soul agony were to him as years. Again and
again he recalled, with anguish of spirit, the part he had taken in
the martyrdom of Stephen. With horror he thought of his guilt in
allowing himself to be controlled by the malice and prejudice of the
priests and rulers, even when the face of Stephen had been lighted up
with the radiance of heaven. In sadness and brokenness of spirit he
recounted the many times he had closed his eyes and ears against the
most striking evidences and had relentlessly urged on the persecution
of the believers in Jesus of Nazareth.

မိမိကိုယ်ကိုယ် အနီးကပ် စစ်ဆေးခြင်းနှင့် နှလုံးသားကို နှိမ့်ချခြင်း ခံရသော ဤနေ့ရက်များကို ဆိတ်ငြိမ်ရာတွင် တစ်ဦးတည်း ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။ ရှောလုသည် ဒမာသက်မြို့သို့ လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သတိပေးခြင်း ခံထားရသော ယုံကြည်သူများသည်၊ သူ့ကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ လှည့်စားနိုင်ရန် ဟန်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်ကြသဖြင့်၊ သူ့ကို ဝေးဝေးမှ ရှောင်ကြဉ်ပြီး ကရုဏာမပြကြပေ။ သူသည်လည်း ယုံကြည်သူများကို ညှဉ်းဆဲရန် အတူလက်တွဲရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော ဘာသာမပြောင်းသေးသည့် ယုဒလူများကို အကူအညီတောင်းရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် သူ၏ ပုံပြင်ကို နားပင်ထောင်ကြမည် မဟုတ်သည်ကို သူသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လူသားတို့၏ ကရုဏာအားလုံးမှ ကွဲကွာနေပုံရသည်။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော အကူအညီ မျှော်လင့်ချက်မှာ ကရုဏာတော်ရှိသော ဘုရားသခင်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်ထံသို့ ကြေကွဲသော နှလုံးသားဖြင့် အသနားခံခဲ့သည်။

These days of close self-examination and of heart humiliation
were spent in lonely seclusion. The believers, having been given
warning of the purpose of Saul in coming to Damascus, feared that
he might be acting a part, in order the more readily to deceive them;
[119] and they held themselves aloof, refusing him their sympathy. He
had no desire to appeal to the unconverted Jews, with whom he had
planned to unite in persecuting the believers; for he knew that they
would not even listen to his story. Thus he seemed to be shut away
from all human sympathy. His only hope of help was in a merciful
God, and to Him he appealed in brokenness of heart.

ရှောလုသည် ဘုရားသခင်နှင့် တစ်ဦးတည်း ရှိနေသော ထိုရှည်လျားသော နာရီများအတွင်း၊ ခရစ်တော် ပထမအကြိမ် ကြွလာခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ကျမ်းချက်များစွာကို သူပြန်လည် သတိရလာသည်။ သူသည် မိမိ၏ စိတ်ထဲတွင် လွှမ်းမိုးထားသော ယုံကြည်ချက်ကြောင့် ပိုမိုထက်မြက်လာသော မှတ်ဉာဏ်ဖြင့် ပရောဖက်ပြုချက်များကို ဂရုတစိုက် လိုက်လံစစ်ဆေးခဲ့သည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူဆင်ခြင်မိသောအခါ၊ မိမိ၏ ယခင်က နားလည်မှု ကွယ်ပျောက်ခဲ့ခြင်းနှင့်၊ ယေရှုကို ကတိထားရာ မေရှိယအဖြစ် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသော ယုဒလူတို့၏ ယေဘုယျ မျက်စိကွယ်မှုတို့အပေါ် သူအံ့သြမိသည်။ အလင်းရရှိလာသော သူ၏ အမြင်တွင် ယခုအခါ အရာအားလုံး ရှင်းလင်းနေပုံရသည်။ မိမိ၏ ယခင်က စွဲလမ်းမှုနှင့် မယုံကြည်မှုတို့သည် သူ၏ ဝိညာဉ်ရေး အမြင်ကို ဖုံးလွှမ်းခဲ့ပြီး၊ နာဇရက်မြို့သား ယေရှု၌ ပရောဖက်ပြုထားသော မေရှိယကို ခွဲခြားမသိမြင်နိုင်အောင် တားဆီးခဲ့ကြောင်း သူသိလိုက်ရသည်။

During the long hours when Saul was shut in with God alone,
he recalled many of the passages of Scripture referring to the frst
advent of Christ. Carefully he traced down the prophecies, with
a memory sharpened by the conviction that had taken possession
of his mind. As he reflected on the meaning of these prophecies
he was astonished at his former blindness of understanding and at
the blindness of the Jews in general, which had led to the rejection
From Persecutor to Disciple 81
of Jesus as the promised Messiah. To his enlightened vision all
now seemed plain. He knew that his former prejudice and unbelief
had clouded his spiritual perception and had prevented him from
discerning in Jesus of Nazareth the Messiah of prophecy.

ရှောလုသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အပြစ်ကို ဖော်ပြသော တန်ခိုးတော်ထံသို့ မိမိကိုယ်ကို အပြည့်အဝ အပ်နှံလိုက်သောအခါ၊ သူသည် မိမိဘဝ၏ မှားယွင်းမှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်၏ နက်ရှိုင်းသော တောင်းဆိုချက်များကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ မိမိ၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်များဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သော ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသည့် ဖာရိရှဲသည်၊ ယခုအခါ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ နှိမ့်ချပြီး ရိုးရှင်းသော စိတ်ဖြင့် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ပျပ်ဝပ်ကာ၊ မိမိ၏ မထိုက်တန်မှုကို ဝန်ခံပြီး လက်ဝါးကပ်တိုင် တင်သတ်ခံရကာ ရှင်ပြန်ထမြောက်သော ကယ်တင်ရှင်၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးတော်ကို အသနားခံခဲ့သည်။ ရှောလုသည် ခမည်းတော်နှင့် သားတော်တို့နှင့် အပြည့်အဝ သဟဇာတဖြစ်ရန်နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့ရန် တောင့်တခဲ့သည်။ ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် လက်ခံခြင်းကို ရရှိလိုသော ပြင်းပြသည့် ဆန္ဒဖြင့် ကျေးဇူးတော် ပလ္လင်ထံသို့ ထက်သန်သော အသနားခံမှုများကို ပြုခဲ့သည်။

As Saul yielded himself fully to the convicting power of the Holy
Spirit, he saw the mistakes of his life and recognized the far-reaching
claims of the law of God. He who had been a proud Pharisee,
confdent that he was justifed by his good works, now bowed before
God with the humility and simplicity of a little child, confessing his
own unworthiness and pleading the merits of a crucifed and risen
Saviour. Saul longed to come into full harmony and communion
with the Father and the Son; and in the intensity of his desire for [120]
pardon and acceptance he offered up fervent supplications to the
throne of grace.

နောင်တရသော ဖာရိရှဲ၏ ဆုတောင်းသံများသည် အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော အတွေးများနှင့် ခံစားချက်များသည် ဘုရားသခင်၏ ကျေးူးဇူးတော်အားဖြင့် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မြင့်မြတ်သော စွမ်းရည်များသည် ဘုရားသခင်၏ ထာဝရ ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် သဟဇာတ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် ရှောလုအတွက် တစ်လောကလုံးထက် ပို၍ အရေးကြီးလာခဲ့သည်။

The prayers of the penitent Pharisee were not in vain. The inmost
thoughts and emotions of his heart were transformed by divine grace;
and his nobler faculties were brought into harmony with the eternal
purposes of God. Christ and His righteousness became to Saul more
than the whole world.

ရှောလု၏ ပြောင်းလဲခြင်းသည် လူသားတို့အား အပြစ်ကို သိမြင်စေရန် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစေသော သက်သေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ နာဇရက်မြို့သား ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ပေါ့လျော့စွာ ပြုခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များကိုလည်း ၎င်းသည် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိဟု သွန်သင်ခဲ့သည်ဟု သူအမှန်တကယ် ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူပြောင်းလဲပြီးနောက်တွင်၊ ယေရှုသည် ခမည်းတော်၏ ပညတ်တော်ကို အမှန်တရားအဖြစ် သက်သေထူရန် အလို့ငှာ ဤလောကသို့ ကြွလာခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း ရှောလု အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ ယေရှုသည် ယုဒလူတို့၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း စနစ်တစ်ခုလုံးကို စတင်ခဲ့သူဖြစ်ကြောင်း သူယုံကြည်သွားခဲ့သည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ပုံဆောင်ချက် (Type) နှင့် အစစ်အမှန် (Antitype) တို့ တွေ့ဆုံခဲ့ကြောင်း၊ ယေရှုသည် ဣသရေလတို့၏ ရွေးနှုတ်ရှင်နှင့် ပတ်သက်သည့် ဓမ္မဟောင်းကျမ်း ပရောဖက်ပြုချက်များကို ပြည့်စုံစေခဲ့ကြောင်း သူမြင်တွေ့ခဲ့သည်။

The conversion of Saul is a striking evidence of the miraculous
power of the Holy Spirit to convict men of sin. He had verily believed
that Jesus of Nazareth had disregarded the law of God and had taught
His disciples that it was of no effect. But after his conversion, Saul
recognized Jesus as the one who had come into the world for the
express purpose of vindicating His Father’s law. He was convinced
that Jesus was the originator of the entire Jewish system of sacrifces.
He saw that at the crucifxion type had met antitype, that Jesus had
fulflled the Old Testament prophecies concerning the Redeemer of
Israel.

ရှောလု၏ ပြောင်းလဲခြင်း မှတ်တမ်းတွင် ကျွန်ုပ်တို့ အမြဲတမ်း သတိရသင့်သော အရေးကြီးသည့် အခြေခံမူများကို ပေးထားသည်။ ရှောလုသည် ခရစ်တော်၏ ရှေ့မှောက်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ခရစ်တော်က အရေးကြီးဆုံးသော အလုပ်တစ်ခုအတွက် ရည်ရွယ်ထားသူ၊ ကိုယ်တော်အတွက် “ရွေးချယ်သော တိုက်ပွဲဝင်တန်ဆာ” ဖြစ်မည့်သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သခင်သည် သူ့အား ပေးအပ်ထားသော အလုပ်အကြောင်းကို ချက်ချင်း မပြောခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ဟန့်တားကာ အပြစ်ကို သိမြင်စေခဲ့သည်။ သို့သော် ရှောလုက “ကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သို့ ပြုရပါမည်နည်း” ဟု မေးသောအခါ၊ ကယ်တင်ရှင်သည် ထိုမေးမြန်းသူ ယုဒလူကို မိမိ၏ အသင်းတော်နှင့် ဆက်သွယ်ပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ သူနှင့် ပတ်သက်သည့် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိရှိစေခဲ့သည်။

In the record of the conversion of Saul important principles are
given us, which we should ever bear in mind. Saul was brought directly into the presence of Christ. He was one whom Christ intended
for a most important work, one who was to be a “chosen vessel”
unto Him; yet the Lord did not at once tell him of the work that had
been assigned him. He arrested him in his course and convicted
him of sin; but when Saul asked, “What wilt Thou have me to do?”
the Saviour placed the inquiring Jew in connection with His church,
there to obtain a knowledge of God’s will concerning him.
82 The Acts of the Apostles

ရှောလု၏ မှောင်မိုက်မှုကို လင်းစေခဲ့သော ထူးခြားသည့် အလင်းသည် သခင်ဘုရား၏ အမှုတော် ဖြစ်သည်။ သို့သော် တပည့်တော်များက သူ့အတွက် လုပ်ဆောင်ပေးရမည့် အလုပ်လည်း ရှိနေသေးသည်။ ခရစ်တော်သည် ဖွင့်ပြခြင်းနှင့် အပြစ်သိမြင်စေခြင်း အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ နောင်တရသောသူသည် ဘုရားသခင်က မိမိ၏ အမှန်တရားကို သွန်သင်ရန် ခန့်အပ်ထားသော သူများထံမှ သင်ယူရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

[121] The marvelous light that illumined the darkness of Saul was the
work of the Lord; but there was also a work that was to be done for
him by the disciples. Christ had performed the work of revelation
and conviction; and now the penitent was in a condition to learn
from those whom God had ordained to teach His truth.

ရှောလုသည် ယုဒ၏အိမ်တွင် တစ်ဦးတည်း ဆုတောင်းပတ္ထနာ ပြုနေစဉ်၊ သခင်ဘုရားသည် ဒမာသက်မြို့ရှိ “အာနနိအမည်ရှိသော တပည့်တော်တစ်ဦး” ထံ စိတ်အာရုံဖြင့် ထင်ရှားလာပြီး၊ တာရှုမြို့သား ရှောလုသည် ဆုတောင်းနေပြီး အကူအညီ လိုအပ်နေကြောင်း မိန့်ကြားတော်မူ၏။ ကောင်းကင်သံတမန်က “သင်ထ၍ လမ်းဖြောင့်ဟု ခေါ်သော လမ်းသို့သွားလော့။ ယုဒ၏ အိမ်၌ ရှောလုအမည်ရှိသော တာရှုမြို့သားကို မေးမြန်းလော့။ ထိုသူသည် ဆုတောင်းလျက်နေ၏။ အာနနိအမည်ရှိသောသူသည် ဝင်၍ မိမိမျက်စိကို မြင်ပြန်စေခြင်းငှာ မိမိအပေါ်၌ လက်တင်သည်ကို စိတ်အာရုံတွင် မြင်လေပြီဟု မိန့်တော်မူ၏။”

While Saul in solitude at the house of Judas continued in prayer
and supplication, the Lord appeared in vision to “a certain disciple
at Damascus, named Ananias,” telling him that Saul of Tarsus was
praying and in need of help. “Arise, and go into the street which
is called Straight,” the heavenly messenger said, “and inquire in
the house of Judas for one called Saul, of Tarsus: for, behold, he
prayeth, and hath seen in a vision a man named Ananias coming in,
and putting his hand on him, that he might receive his sight.”

အာနနိသည် ကောင်းကင်တမန်၏ စကားများကို ခဲယဉ်းစွာ ယုံကြည်ခဲ့ရသည်။ အကြောင်းမှာ ရှောလုသည် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ သန့်ရှင်းသူများကို ရက်စက်စွာ ညှဉ်းဆဲခဲ့သော သတင်းများသည် အရပ်ရပ်သို့ ပြန့်နှံ့နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် အကျိုးအကြောင်းပြရန် ကြိုးစားခဲ့သည် - “သခင်၊ ထိုသူသည် ယေရုရှလင်မြို့၌ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသူတို့ကို အဘယ်မျှလောက် ပင်ပန်းစေသည်ကို များစွာသော သူတို့၏ စကားကြောင့် ကျွန်ုပ်ကြားရပါပြီ။ ဤအရပ်၌လည်း ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ပတ္ထနာပြုသောသူရှိသမျှတို့ကို ချည်နှောင်ရမည်အကြောင်း ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့၏ အခွင့်ကို ရပါသည်ဟု လျှောက်လေ၏။” သို့သော် အမိန့်တော်မှာ တိကျလှသည် - “သွားလော့။ ထိုသူကား တစ်ပါးအမျိုးသားတို့နှင့် ရှင်ဘုရင်တို့ထံသို့၎င်း၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့ထံသို့၎င်း ငါ၏နာမကို ပို့ဆောင်စေခြင်းငှာ ငါရွေးချယ်သော တိုက်ပွဲဝင်တန်ဆာ ဖြစ်၏။”

Ananias could scarcely credit the words of the angel; for the
reports of Saul’s bitter persecution of the saints at Jerusalem had
spread far and wide. He presumed to expostulate: “Lord, I have
heard by many of this man, how much evil he hath done to Thy
saints at Jerusalem: and here he hath authority from the chief priests
to bind all that call on Thy name.” But the command was imperative:
“Go thy way: for he is a chosen vessel unto Me, to bear My name
before the Gentiles, and kings, and the children of Israel.”

ကောင်းကင်တမန်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို နာခံလျက်၊ အာနနိသည် ယေရှု၏ နာမတော်ကို ယုံကြည်သူအားလုံးကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သော ထိုသူကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ နောင်တရပြီး ဝေဒနာခံစားနေရသူ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ လက်တင်ကာ၊ “ညီအစ်ကိုရှောလု၊ သင်လာသော လမ်း၌ သင့်အား ထင်ရှားတော်မူသော သခင်ယေရှုသည် သင်၏ မျက်စိမြင်ပြန်စေခြင်းငှာ၎င်း၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝစေခြင်းငှာ၎င်း ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူ၏ဟု ဆိုလေ၏။”

Obedient to the direction of the angel, Ananias sought out the
man who had but recently breathed out threatenings against all who
believed on the name of Jesus; and putting his hands on the head of
the penitent sufferer, he said, “Brother Saul, the Lord, even Jesus,
[122] that appeared unto thee in the way as thou camest, hath sent me, that
thou mightest receive thy sight, and be flled with the Holy Ghost.

“ထိုခဏခြင်းတွင် သူ၏ မျက်စိမှ အကြေးခွံကဲ့သို့သော အရာတို့သည် ကျသဖြင့် မျက်စိမြင်ပြန်၍၊ ထပြီးလျှင် ဗတ္တိဇံကို ခံလေ၏။”

“And immediately there fell from his eyes as it had been scales:
and he received sight forthwith, and arose, and was baptized.”

ဤသို့ဖြင့် ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ ဖွဲ့စည်းထားသော အသင်းတော်၏ လုပ်ပိုင်ခွင့်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီး၊ ရှောလုကို မြေကြီးပေါ်ရှိ ကိုယ်တော်ခန့်အပ်ထားသော အေဂျင်စီများနှင့် ဆက်သွယ်ပေးခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၌ ယခုအခါ မြေကြီးပေါ်တွင် ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် အသင်းတော်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ နောင်တရသော အပြစ်သားကို အသက်လမ်းသို့ လမ်းညွှန်ပေးရန် အလုပ်သည် ထိုအသင်းတော်နှင့် ဆိုင်သည်။

Thus Jesus gave sanction to the authority of His organized church
and placed Saul in connection with His appointed agencies on earth.
Christ had now a church as His representative on earth, and to it
belonged the work of directing the repentant sinner in the way of
life.
လူအများအပြားသည် မိမိတို့ ရရှိထားသော အလင်းနှင့် အတွေ့အကြုံများအတွက် မြေကြီးပေါ်ရှိ ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ၊ ခရစ်တော်တစ်ဦးတည်းထံ၌သာ တာဝန်ရှိသည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။ ယေရှုသည် အပြစ်သားများ၏ မိတ်ဆွေဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ နှလုံးသားသည် သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကြောင့် ကြေကွဲရသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပေါ်တွင် တန်ခိုးရှိသမျှကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း၊ လူသားတို့အား အလင်းပေးရန်နှင့် ကယ်တင်ရန်အတွက် ကိုယ်တော်ခန့်အပ်ထားသော နည်းလမ်းများကို ရိုသေလေးစားတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် အပြစ်သားများကို အသင်းတော်ထံသို့ လမ်းညွှန်ပေးသည်၊ ထိုအသင်းတော်ကို လောကအတွက် အလင်းပေးရာ လမ်းကြောင်းအဖြစ် ကိုယ်တော် ပြုလုပ်ထားသည်။

Many have an idea that they are responsible to Christ alone for
their light and experience, independent of His recognized followers
on earth. Jesus is the friend of sinners, and His heart is touched with
their woe. He has all power, both in heaven and on earth; but He
From Persecutor to Disciple 83
respects the means that He has ordained for the enlightenment and
salvation of men; He directs sinners to the church, which He has
made a channel of light to the world.

ရှောလုသည် မိမိ၏ မျက်စိကွယ်သော မှားယွင်းမှုနှင့် စွဲလမ်းမှုများကြားတွင် မိမိညှဉ်းဆဲနေသော ခရစ်တော်၏ ဖွင့်ပြချက်ကို ရရှိသောအခါ၊ လောက၏ အလင်းဖြစ်သော အသင်းတော်နှင့် တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ပေးခြင်း ခံရသည်။ ဤဖြစ်ရပ်တွင် အာနနိသည် ခရစ်တော်ကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်စား အမှုဆောင်ရန် ခန့်အပ်ထားသော မြေကြီးပေါ်ရှိ ခရစ်တော်၏ ဓမ္မဆရာများကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ခရစ်တော်၏ ကိုယ်စား အာနနိသည် ရှောလု၏ မျက်စိများကို မြင်နိုင်စေရန် တို့ထိခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ ကိုယ်စား သူသည် ရှောလုအပေါ် လက်တင်ခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်၏ နာမတော်ဖြင့် ဆုတောင်းပေးသောအခါ ရှောလုသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ရရှိခဲ့သည်။ အရာအားလုံးကို ခရစ်တော်၏ နာမတော်နှင့် အခွင့်အာဏာဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် စမ်းရေတွင်းဖြစ်ပြီး၊ အသင်းတော်မှာ ဆက်သွယ်ပေးသော လမ်းကြောင်း ဖြစ်သည်။

When, in the midst of his blind error and prejudice, Saul was
given a revelation of the Christ whom he was persecuting, he was
placed in direct communication with the church, which is the light of
the world. In this case Ananias represents Christ, and also represents
Christ’s ministers upon the earth, who are appointed to act in His
stead. In Christ’s stead Ananias touches the eyes of Saul, that they
may receive sight. In Christ’s stead he places his hands upon him,
and, as he prays in Christ’s name, Saul receives the Holy Ghost.
All is done in the name and by the authority of Christ. Christ is the
fountain; the church is the channel of communication.