Myanmar 3AM (Official)

 

[၃၈၃] အခန်း (၃၆) — ဂလာတိပြည်ရှိ ဘာသာကွာခြင်း 

ဤအခန်းသည် ဂလာတိသြဝါဒစာအပေါ် အခြေခံထားပါသည်။

[383] Chapter 36—Apostasy in Galatia
This chapter is based on the Epistle to the Galatians.

ကောရိနသုမြို့၌ ခေတ္တနေထိုင်စဉ်၊ ပေါလုသည် တည်ထောင်ပြီးဖြစ်သော အသင်းတော်အချို့အတွက် အလေးအနက် စိုးရိမ်ပူပန်စရာ အကြောင်းရှိခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ယုံကြည်သူများအကြားမှ ပေါ်ထွက်လာသော ဆရာအတုအယောင်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဂလာတိပြည်ရှိ ယုံကြည်သူများအကြားတွင် သင်းခွဲခြင်း၊ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိအယူနှင့် ကာမဂုဏ်လိုက်စားခြင်းတို့သည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ ဤဆရာအတုအယောင်များသည် ယုဒရိုးရာအစဉ်အလာများကို ဧဝံဂေလိ သမ္မာတရားများနှင့် ရောနှောနေခဲ့ကြသည်။ ယေရုရှလင်မြို့ရှိ အထွေထွေအစည်းအဝေး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လျစ်လျူရှုကာ၊ သူတို့သည် တစ်ပါးအမျိုးသား အသစ်ပြောင်းလဲလာသူများအား ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ ပညတ်တရား (Ceremonial Law) ကို စောင့်ရှောက်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့ကြသည်။

While tarrying at Corinth, Paul had cause for serious apprehension concerning some of the churches already established. Through
the influence of false teachers who had arisen among the believers
in Jerusalem, division, heresy, and sensualism were rapidly gaining
ground among the believers in Galatia. These false teachers were
mingling Jewish traditions with the truths of the gospel. Ignoring
the decision of the general council at Jerusalem, they urged upon
the Gentile converts the observance of the ceremonial law.

အခြေအနေမှာ စိုးရိမ်ရသည်။ သွတ်သွင်းလိုက်သော အဆိုးတရားများသည် ဂလာတိအသင်းတော်များကို လျင်မြန်စွာ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ခြိမ်းခြောက်နေခဲ့သည်။

The situation was critical. The evils that had been introduced
threatened speedily to destroy the Galatian churches.

ပေါလုသည် အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေးခဲ့ရပြီး၊ မိမိက ဧဝံဂေလိတရား၏ မူများကို သစ္စာရှိစွာ သွန်သင်ပေးခဲ့သူများထံမှ ဤကဲ့သို့ ပွင့်လင်းစွာ ဘာသာကွာသွားခြင်းကြောင့် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် လှည့်ဖြားခံရသော ယုံကြည်သူများထံ ချက်ချင်းစာရေးပြီး၊ သူတို့လက်ခံထားသော မှားယွင်းသည့် သီအိုရီများကို ဖော်ထုတ်ကာ [၃၈၄] ယုံကြည်ခြင်းမှ လွဲသွားသူများကို ပြင်းထန်စွာ ဆုံးမခဲ့သည်။

Paul was cut to the heart, and his soul was stirred by this open
apostasy on the part of those to whom he had faithfully taught the
principles of the gospel. He immediately wrote to the deluded
believers, exposing the false theories that they had accepted and with
[384] great severity rebuking those who were departing from the faith.

“ငါတို့အဘ ဘုရားသခင်နှင့် ငါတို့သခင် ယေရှုခရစ်ထံတော်က ကျေးဇူးတော်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းသည် သင်တို့၌ ရှိပါစေသော” ဟူသော စကားဖြင့် ဂလာတိလူတို့အား နှုတ်ဆက်ပြီးနောက်၊ သူသည် ဤကဲ့သို့သော ထက်မြက်သော ဆုံးမစကားများကို သူတို့ထံ ပြောကြားခဲ့သည်-

After saluting the Galatians in the words, “Grace be to you and peace
from God the Father, and from our Lord Jesus Christ,” he addressed
to them these words of sharp reproof:

“ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် သင်တို့အား ခေါ်တော်မူသော အရှင်ကို သင်တို့သည် စွန့်၍ အခြားသော ဧဝံဂေလိတရားသို့ ဤမျှလောက် မြန်မြန်ကူးကြသည်ကို ငါအံ့သြ၏။ ထိုတရားသည် အခြားသော တရားမဟုတ်။ အချို့သောသူတို့သည် သင်တို့ကို နှောင့်ရှက်၍ ခရစ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို မှောက်လှန်ခြင်းငှါ အလိုရှိကြ၏။ သို့သော်လည်း ငါတို့ဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်တမန်ဖြစ်စေ၊ ငါတို့ဟောပြောခဲ့ပြီးသော ဧဝံဂေလိတရားမှတစ်ပါး၊ အခြားသော တရားကို သင်တို့အား ဟောပြောလျှင် ကျိန်ခြင်းကို ခံစေသတည်း။” ပေါလု၏ သွန်သင်ချက်များသည် ကျမ်းစာနှင့် ကိုက်ညီပြီး၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများအတွက် သက်သေခံခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသွန်သင်ခဲ့သော သမ္မာတရားများနှင့် ဆန့်ကျင်သောအရာမှန်သမျှကို နားမယောင်ကြရန် သူ၏ညီအစ်ကိုများအား သတိပေးခဲ့သည်။

“I marvel that ye are so soon removed from Him that called you
into the grace of Christ unto another gospel: which is not another;
but there be some that trouble you, and would pervert the gospel of
Christ. But though we, or an angel from heaven, preach any other
gospel unto you than that which we have preached unto you, let
him be accursed.” Paul’s teachings had been in harmony with the
Scriptures, and the Holy Spirit had witnessed to his labors; therefore
he warned his brethren not to listen to anything that contradicted the
truths he had taught them.

တမန်တော်သည် ဂလာတိယုံကြည်သူများအား သူတို့၏ ခရစ်ယာန်ဘဝ အစောပိုင်း အတွေ့အကြုံကို ဂရုတစိုက် ဆင်ခြင်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ “အို မိုက်မဲသော ဂလာတိလူတို့၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံတော်မူသော ယေရှုခရစ်ကို သင်တို့မျက်မှောက်၌ ထင်ရှားစွာ ပြခဲ့သည်ဖြစ်ပါလျက်၊ သမ္မာတရားကို နားမထောင်စေခြင်းငှါ သင်တို့ကို အဘယ်သူ ပြုစားသနည်း။ ဤအရာတစ်ခုကိုသာ သင်တို့၌ ငါမေးမြန်းလို၏။ သင်တို့သည် ဝိညာဉ်တော်ကို ခံရသည်မှာ ပညတ်တရားကို ကျင့်သောကြောင့် ခံရသလော။ သို့မဟုတ် ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော တရားကို ကြားသောကြောင့် ခံရသလော။ သင်တို့သည် ဤမျှလောက် မိုက်ကြသလော။ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် အစပြုပြီးမှ ယခု ဇာတိအားဖြင့် ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ကြမည်လော။ သင်တို့သည် ဤမျှလောက် များစွာသော ဆင်းရဲကို အချည်းနှီး ခံကြသလော။ အကယ်စင်စစ် အချည်းနှီးဖြစ်သလော။ သင်တို့အား ဝိညာဉ်တော်ကို ပေးသနား၍ သင်တို့အထဲ၌ တန်ခိုးကို ပြတော်မူသော အရှင်သည်၊ ပညတ်တရားကို ကျင့်သောကြောင့် ပြတော်မူသလော။ သို့မဟုတ် ယုံကြည်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော တရားကို ကြားသောကြောင့် ပြတော်မူသလော။”

The apostle bade the Galatian believers consider carefully their
frst experience in the Christian life. “O foolish Galatians,” he
exclaimed, “who hath bewitched you, that ye should not obey the
258
Apostasy in Galatia 259
truth, before whose eyes Jesus Christ hath been evidently set forth,
crucifed among you? This only would I learn of you, Received ye
the Spirit by the works of the law, or by the hearing of faith? Are
ye so foolish? having begun in the Spirit, are ye now made perfect
by the flesh? Have ye suffered so many things in vain? if it be yet
in vain. He therefore that ministereth to you the Spirit, and worketh
miracles among you, doeth he it by the works of the law, or by the
hearing of faith?”

ဤသို့ဖြင့် ပေါလုသည် ဂလာတိပြည်ရှိ ယုံကြည်သူများကို သူတို့၏ ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ် သိသောစိတ်၏ ခုံရုံးရှေ့သို့ တင်ပို့ခဲ့ပြီး [၃၈၅] သူတို့၏ လမ်းမှားကို တားဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို အားကိုးလျက်၊ ဘာသာကွာသော ဆရာများ၏ အယူဝါဒများကို အသိအမှတ်ပြုရန် ငြင်းဆန်ကာ၊ တမန်တော်သည် ထိုသူတို့အား မိမိတို့ အကြီးအကျယ် လှည့်ဖြားခံခဲ့ရကြောင်း၊ သို့သော် ဧဝံဂေလိတရား၌ သူတို့၏ ယခင်ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပြန်လာခြင်းအားဖြင့် စာတန်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်နိုင်သေးကြောင်း သိမြင်စေရန် အားထုတ်ခဲ့သည်။ သူသည် သမ္မာတရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းဘက်တွင် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ခဲ့ပြီး၊ သူဆောင်ယူလာသော သတင်းစကားအပေါ် သူ၏ကြီးမြတ်သော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်စိတ်ချမှုတို့က ယုံကြည်ခြင်းအားနည်းနေသူ အများအပြားကို ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ ပြန်လည်သစ္စာခံရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။

Thus Paul arraigned the believers in Galatia before the tribunal
of their own conscience and sought to arrest them in their course. [385]
Relying on the power of God to save, and refusing to recognize the
doctrines of the apostate teachers, the apostle endeavored to lead
the converts to see that they had been grossly deceived, but that by
returning to their former faith in the gospel they might yet defeat
the purpose of Satan. He took his position frmly on the side of
truth and righteousness; and his supreme faith and confdence in the
message he bore, helped many whose faith had failed, to return to
their allegiance to the Saviour.

ပေါလုသည် ကောရိနသုအသင်းတော်ထံ ရေးသားပုံနှင့် ဂလာတိလူတို့အပေါ် ဆက်ဆံပုံမှာ မည်မျှကွာခြားပါသနည်း။ ကောရိနသုလူတို့ကိုမူ သတိထားပြီး နူးညံ့စွာ ဆုံးမခဲ့သော်လည်း၊ ဂလာတိလူတို့ကိုမူ ညှာတာမှုမရှိသော ဆုံးမစကားများဖြင့် ရေးသားခဲ့သည်။ ကောရိနသုလူတို့မှာ သွေးဆောင်မှုကို ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သမ္မာတရားယောင်ဆောင်ထားသော မှားယွင်းမှုများကို တင်ပြသည့် ဆရာများ၏ ပါးနပ်သော ဝါဒဖြန့်မှုများဖြင့် လှည့်ဖြားခြင်းခံရကာ သူတို့သည် ရှုပ်ထွေးဝေဝါးသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့အား အမှားနှင့် အမှန်ကို ခွဲခြားတတ်ရန် သွန်သင်ပေးခြင်းသည် သတိကြီးစွာထားခြင်းနှင့် စိတ်ရှည်ခြင်းတို့ လိုအပ်သည်။ ပေါလု၏ဘက်မှ ပြင်းထန်မှု သို့မဟုတ် မစဉ်းစားမခြင်ဘဲ လောကြီးမှုသည် သူကူညီပေးချင်သော သူများစွာအပေါ် သူ၏သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ပျက်စီးစေခဲ့ပေလိမ့်မည်။

How different from Paul’s manner of writing to the Corinthian
church was the course he pursued toward the Galatians! The former
he rebuked with caution and tenderness, the latter with words of
unsparing reproof. The Corinthians had been overcome by temptation. Deceived by the ingenious sophistry of teachers who presented
errors under the guise of truth, they had become confused and bewildered. To teach them to distinguish the false from the true, called
for caution and patience. Harshness or injudicious haste on Paul’s
part would have destroyed his influence over many of those whom
he longed to help.

ဂလာတိအသင်းတော်များတွင်မူ၊ ပွင့်လင်းပြီး ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိသော အမှားများသည် ဧဝံဂေလိသတင်းစကားကို အစားထိုးနေရာယူနေခဲ့သည်။ ယုံကြည်ခြင်း၏ စစ်မှန်သော အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်သော ခရစ်တော်ကို စွန့်ပယ်ပြီး ခေတ်ကုန်နေပြီဖြစ်သော ယုဒဘာသာ၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို လက်ခံနေကြသည်။ ဂလာတိပြည်ရှိ ယုံကြည်သူများအား သူတို့အား ခြိမ်းခြောက်နေသော အန္တရာယ်ရှိသော လွှမ်းမိုးမှုများမှ ကယ်တင်လိုပါက၊ အပြတ်သားဆုံးသော အစီအမံများကို လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အထက်မြက်ဆုံးသော သတိပေးချက်များကို ပေးရမည်ဟု တမန်တော်သည် မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

In the Galatian churches, open, unmasked error was supplanting the gospel message. Christ, the true foundation of the faith,
was virtually renounced for the obsolete ceremonies of Judaism.
The apostle saw that if the believers in Galatia were saved from
the dangerous influences which threatened them, the most decisive
measures must be taken, the sharpest warnings given.

ခရစ်တော်၏ ဓမ္မဆရာတိုင်း သင်ယူရမည့် အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာမှာ [၃၈၆] မိမိအကျိုးပြုလိုသူများ၏ အခြေအနေနှင့်အညီ မိမိ၏ လုပ်ဆောင်မှုများကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်စေရန် ဖြစ်သည်။ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု၊ စိတ်ရှည်မှု၊ ပြတ်သားမှုနှင့် ခိုင်မာမှုတို့သည် အညီအမျှ လိုအပ်သော်လည်း၊ ယင်းတို့ကို သင့်တော်သော ခွဲခြားသိမြင်မှုဖြင့် ကျင့်သုံးရမည်ဖြစ်သည်။ အမျိုးမျိုးသော စိတ်နေစိတ်ထားရှိသူများအား၊ အမျိုးမျိုးသော အခြေအနေနှင့် အကြောင်းအရာများအောက်တွင် ပညာရှိစွာ ဆက်ဆံခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် အလင်းပေးပြီး သန့်ရှင်းစေသော ဉာဏ်ပညာနှင့် ဆင်ခြင်တုံတရား လိုအပ်သည့် အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

An important lesson for every minister of Christ to learn is that [386]
of adapting his labors to the condition of those whom he seeks to
beneft. Tenderness, patience, decision, and frmness are alike needful; but these are to be exercised with proper discrimination. To
260 The Acts of the Apostles
deal wisely with different classes of minds, under varied circumstances and conditions, is a work requiring wisdom and judgment
enlightened and sanctifed by the Spirit of God.

ဂလာတိယုံကြည်သူများထံသို့ ပေးပို့သော သူ၏စာတွင်၊ ပေါလုသည် မိမိ၏ အသစ်ပြောင်းလဲခြင်းနှင့် အစောပိုင်း ခရစ်ယာန်အတွေ့အကြုံနှင့်ဆိုင်သော အဓိကဖြစ်ရပ်များကို အကျဉ်းချုပ် ပြန်လည်သုံးသပ်ခဲ့သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် သူသည် ဧဝံဂေလိတရား၏ ကြီးမြတ်သော သမ္မာတရားများကို မြင်တွေ့ပြီး ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန် လမ်းပြခြင်းခံရသည်မှာ မြတ်သောတန်ခိုးတော်၏ အထူးထင်ရှားပြသမှုတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ပြသရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ပေါလုသည် ဂလာတိလူတို့အား ဤမျှလေးနက်ပြီး ပြတ်သားသောနည်းဖြင့် သတိပေးဆုံးမရန် လမ်းပြခြင်းခံရသည်မှာ ဘုရားသခင်ကိုယ်တော်တိုင်ထံမှ ရရှိသော ညွှန်ကြားချက်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝေခွဲမရဖြစ်ခြင်းနှင့် သံသယစိတ်ဖြင့် ရေးသားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်နှင့် အကြွင်းမဲ့သိမြင်ခြင်းဆိုင်ရာ စိတ်ချမှုတို့ဖြင့် ရေးသားခဲ့သည်။ လူထံမှ သင်ယူခြင်းနှင့် ခရစ်တော်ထံမှ တိုက်ရိုက်ညွှန်ကြားချက်ရရှိခြင်းတို့အကြား ခြားနားချက်ကို သူရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။

In his letter to the Galatian believers Paul briefly reviewed the
leading incidents connected with his own conversion and early Christian experience. By this means he sought to show that it was through
a special manifestation of divine power that he had been led to see
and grasp the great truths of the gospel. It was through instruction
received from God Himself that Paul was led to warn and admonish
the Galatians in so solemn and positive a manner. He wrote, not
in hesitancy and doubt, but with the assurance of settled conviction
and absolute knowledge. He clearly outlined the difference between
being taught by man and receiving instruction direct from Christ.

တမန်တော်သည် ဂလာတိလူတို့အား သူတို့ကို လမ်းမှားသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သော လမ်းပြအတုအယောင်များကို စွန့်ခွာရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ အတည်ပြုမှုကို မလွဲမသွေ သက်သေပြခဲ့သော ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပြန်လာရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သူတို့အား ဧဝံဂေလိယုံကြည်ခြင်းမှ လွဲဖယ်သွားအောင် ကြိုးစားခဲ့သူများသည် ဟန်ဆောင်သူများဖြစ်ကြပြီး နှလုံးသား မသန့်ရှင်းသူများနှင့် ဘဝပျက်စီးနေသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ ဘာသာတရားသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာရရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ရသော ထုံးတမ်းစဉ်လာများသာ ဖြစ်သည်။ “ဒုတိယအကြိမ် မွေးဖွားခြင်းမရှိလျှင် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ကို မမြင်ရ” (ယောဟန် ၃:၃) ဟူသော နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ရန် တောင်းဆိုသည့် ဧဝံဂေလိတရားကို သူတို့ အလိုမရှိကြပါ။ [၃၈၇] ထိုကဲ့သို့သော အယူဝါဒအပေါ် အခြေခံသည့် ဘာသာတရားသည် စွန့်လွှတ်မှု အလွန်ကြီးမားသည်ဟု သူတို့ခံစားရပြီး၊ မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် အခြားသူများကို လှည့်ဖြားလျက် မိမိတို့၏ အမှားများကိုသာ တွယ်ကပ်နေခဲ့ကြသည်။

The apostle urged the Galatians to leave the false guides by
whom they had been misled, and to return to the faith that had been
accompanied by unmistakable evidences of divine approval. The
men who had attempted to lead them from their belief in the gospel
were hypocrites, unholy in heart and corrupt in life. Their religion
was made up of a round of ceremonies, through the performance of
which they expected to gain the favor of God. They had no desire
[387] for a gospel that called for obedience to the word, “Except a man
be born again, he cannot see the kingdom of God.” John 3:3. They
felt that a religion based on such a doctrine, required too great a
sacrifce, and they clung to their errors, deceiving themselves and
others.

နှလုံးသားနှင့် ဘဝသန့်ရှင်းခြင်းအစား ဘာသာတရား၏ အပြင်ပန်းပုံစံများကို အစားထိုးခြင်းသည် ထိုယုဒဆရာများ၏ ခေတ်ကာလကကဲ့သို့ပင် ယနေ့တိုင် အသစ်မပြုပြင်ရသေးသော လူ့သဘာဝအတွက် နှစ်သက်စရာ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်ကကဲ့သို့ပင် ယနေ့တွင်လည်း များစွာသောသူတို့ စိတ်အားထက်သန်စွာ နားထောင်နေကြသော ဝိညာဉ်ရေးရာ လမ်းပြအတုအယောင်များ ရှိနေပါသည်။ ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နားထောင်ခြင်းအားဖြင့် ရရှိမည့် ကယ်တင်ခြင်းမျှော်လင့်ချက်မှ လူတို့၏စိတ်ကို လွဲဖယ်သွားစေရန်မှာ စာတန်၏ လေ့လာအားထုတ်ထားသော ကြိုးပမ်းမှုဖြစ်သည်။ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ထိုရန်သူကြီးသည် သူလှည့်ဖြားရန် ကြိုးစားနေသူတို့၏ အစွဲအလမ်း သို့မဟုတ် အလိုဆန္ဒများနှင့်အညီ သူ၏သွေးဆောင်မှုများကို လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုလုပ်တတ်သည်။ တမန်တော်များခေတ်တွင် သူသည် ယုဒလူတို့အား ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ ပညတ်တရားကို အမွှမ်းတင်စေပြီး ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်စေခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ သူသည် ခရစ်ယာန်ဟု ဝန်ခံသူများစွာအား ခရစ်တော်ကို ဂုဏ်ပြုသည်ဟု အကြောင်းပြကာ ကိုယ်ကျင့်တရားပညတ် (Moral Law) ကို မထီမဲ့မြင်ပြုစေရန်နှင့် ထိုပညတ်များကို ပြစ်ဒဏ်မရှိဘဲ လွန်ကျူးနိုင်သည်ဟု သွန်သင်စေရန် လှုံ့ဆော်နေသည်။ ယုံကြည်ခြင်းကို မှောက်လှန်သူများကို ခိုင်မာပြတ်သားစွာ တွန်းလှန်ရန်နှင့် သမ္မာတရားနှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် သူတို့၏ အမှားများကို မကြောက်မရွံ့ ဖော်ထုတ်ရန်မှာ ဘုရားသခင်၏ အစေခံတိုင်း၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။

To substitute external forms of religion for holiness of heart and
life is still as pleasing to the unrenewed nature as it was in the days of
these Jewish teachers. Today, as then, there are false spiritual guides,
to whose doctrines many listen eagerly. It is Satan’s studied effort
to divert minds from the hope of salvation through faith in Christ
and obedience to the law of God. In every age the archenemy adapts
his temptations to the prejudices or inclinations of those whom he
is seeking to deceive. In apostolic times he led the Jews to exalt
the ceremonial law and reject Christ; at the present time he induces
many professing Christians, under pretense of honoring Christ, to
cast contempt on the moral law and to teach that its precepts may be
transgressed with impunity. It is the duty of every servant of God to
Apostasy in Galatia 261
withstand frmly and decidedly these perverters of the faith and by
the word of truth fearlessly to expose their errors.

ဂလာတိပြည်ရှိ သူ၏ညီအစ်ကိုများ၏ ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို ပြန်လည်ရရှိရန် အားထုတ်ရာတွင်၊ ပေါလုသည် ခရစ်တော်၏ တမန်တော်တစ်ပါးအဖြစ် သူ၏ရပ်တည်ချက်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကာကွယ်ခဲ့သည်။ မိမိသည် “လူတို့ကြောင့် ဖြစ်သည်မဟုတ်၊ လူအားဖြင့် ဖြစ်သည်မဟုတ်၊ ယေရှုခရစ်နှင့် ထိုသခင်ကို သေခြင်းမှ ထမြောက်စေတော်မူသော ခမည်းတော်ဘုရားအားဖြင့် ဖြစ်သော တမန်တော်” ဖြစ်ကြောင်း သူကြေညာခဲ့သည်။ လူတို့ထံမှမဟုတ်ဘဲ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမြင့်ဆုံးသော အာဏာပိုင်ထံမှ သူသည် ခန့်အပ်ခြင်းကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ရပ်တည်ချက်ကိုလည်း ယေရုရှလင်မြို့ရှိ အထွေထွေအစည်းအဝေးက အသိအမှတ်ပြုခဲ့ပြီး၊ ပေါလုသည် တစ်ပါးအမျိုးသားများအကြား သူ၏လုပ်ဆောင်မှုအားလုံးတွင် ထိုအစည်းအဝေး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များကို လိုက်နာခဲ့သည်။

In his effort to regain the confdence of his brethren in Galatia,
Paul ably vindicated his position as an apostle of Christ. He declared
himself to be an apostle, “not of men, neither by man, but by Jesus
Christ, and God the Father, who raised Him from the dead.” Not
from men, but from the highest Authority in heaven, had he received
his commission. And his position had been acknowledged by a
general council at Jerusalem, with the decisions of which Paul had
complied in all his labors among the Gentiles.

ပေါလုသည် သူ၏ တမန်တော်အရာကို ငြင်းပယ်နေသူများအား မိမိသည် “အမြတ်ဆုံးသော တမန်တော်တို့ထက် အနည်းငယ်မျှ မလျော့” (၂ ကောရိနသု ၁၁:၅) ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်မှာ [၃၈၈] မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ရန်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းရန်သာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ခေါ်ယူခြင်းနှင့် သူ၏အမှုကို သေးသိမ်အောင် လုပ်ဆောင်သူများသည် ပေါလုအားဖြင့် ကျေးဇူးတော်နှင့် တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစေတော်မူသော ခရစ်တော်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရန်သူများ၏ ဆန့်ကျင်မှုကြောင့် တမန်တော်သည် မိမိ၏ ရာထူးနှင့် အာဏာကို ထိန်းသိမ်းရန် ပြတ်သားသော ရပ်တည်ချက်ကို ယူခဲ့ရသည်။

It was not to exalt self, but to magnify the grace of God, that Paul [388]
thus presented to those who were denying his apostleship, proof that
he was “not a whit behind the very chiefest apostles.” 2 Corinthians
11:5. Those who sought to belittle his calling and his work were
fghting against Christ, whose grace and power were manifested
through Paul. The apostle was forced, by the opposition of his
enemies, to take a decided stand in maintaining his position and
authority.

ပေါလုသည် တစ်ခါက မိမိတို့ဘဝတွင် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ကို သိရှိခဲ့ဖူးသူများအား ဧဝံဂေလိသမ္မာတရား၏ အဦးဆုံးသော မေတ္တာသို့ ပြန်လာကြရန် အနုညွတ်တောင်းပန်ခဲ့သည်။ ငြင်းချက်ထုတ်၍မရသော အကြောင်းပြချက်များဖြင့်၊ အကြွင်းမဲ့ အရှုံးပေးသူတိုင်းကို မိမိ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဝတ်လုံကို ခြုံပေးတော်မူသော ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းကျေးဇူးတော်အားဖြင့်၊ ခရစ်တော်၌ လွတ်လပ်သော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများ ဖြစ်လာနိုင်သည့် အခွင့်အရေးကို သူတို့ရှေ့တွင် ချပြခဲ့သည်။ ကယ်တင်ခြင်းခံရမည့် စိတ်ဝိညာဉ်တိုင်းသည် ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သော အရာများတွင် စစ်မှန်သော ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံ ရှိရမည်ဟူသော ရပ်တည်ချက်ကို သူယူခဲ့သည်။

Paul pleaded with those who had once known in their lives the
power of God, to return to their frst love of gospel truth. With unanswerable arguments he set before them their privilege of becoming
free men and women in Christ, through whose atoning grace all who
make full surrender are clothed with the robe of His righteousness.
He took the position that every soul who would be saved must have
a genuine, personal experience in the things of God.

တမန်တော်၏ စိတ်အားထက်သန်သော တောင်းပန်စကားများသည် အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ပါ။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ကြီးမားသော တန်ခိုးဖြင့် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး၊ ထူးဆန်းသော လမ်းမှားများသို့ ရောက်သွားခဲ့သူ အများအပြားသည် ဧဝံဂေလိတရား၌ သူတို့၏ ယခင်ယုံကြည်ခြင်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့သည် ခရစ်တော်ပေးသနားသော လွတ်လပ်ခြင်း၌ ခိုင်မြဲစွာ တည်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ဘဝတွင် ဝိညာဉ်တော်၏ အသီးများဖြစ်သော “မေတ္တာ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ ငြိမ်သက်ခြင်း၊ စိတ်ရှည်ခြင်း၊ ကျေးဇူးပြုခြင်း၊ ကောင်းမြတ်ခြင်း၊ သစ္စာစောင့်ခြင်း၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း၊ ကာမဂုဏ်ချုပ်တည်းခြင်း” တို့သည် ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ နာမတော်သည် ဘုန်းကြီးခဲ့ပြီး ထိုဒေသတစ်လျှောက်တွင် ယုံကြည်သူဦးရေ အမြောက်အမြား တိုးပွားလာခဲ့သည်။

The apostle’s earnest words of entreaty were not fruitless. The
Holy Spirit wrought with mighty power, and many whose feet had
wandered into strange paths, returned to their former faith in the
gospel. Henceforth they were steadfast in the liberty wherewith
Christ had made them free. In their lives were revealed the fruits of
the Spirit—“love, joy, peace, long-suffering, gentleness, goodness,
faith, meekness, temperance.” The name of God was glorifed, and
many were added to the number of believers throughout that region.