Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း ၂၇ — ဧဖက်မြို့ [၂၈၁] 

(ဤအခန်းသည် တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၉:၁-၂၀ ကို အခြေခံထားသည်။)

Chapter 27—Ephesus [281]
This chapter is based on Acts 19:1-20.

အာပေါလုသည် ကောရိန္သုမြို့၌ ဟောပြောနေစဉ်တွင်၊ ပေါလုသည် ဧဖက်မြို့သို့ ပြန်လာမည်ဟူသော သူ၏ ဂတိကို တည်ခဲ့သည်။ သူသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ခေတ္တသွားရောက်ခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ရှေးဦး အမှုတော်ဆောင်ရာ နေရာဖြစ်သော အန္တိအုတ်မြို့တွင် အချိန်အနည်းငယ် ကုန်လွန်ခဲ့သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် သူသည် အာရှမိုင်းနားကို ဖြတ်သန်း၍ “ဂလာတိပြည်နှင့် ဖူဂိပြည် တစ်လျှောက်လုံးသို့” လှည့်လည်ကာ (တမန်တော် ၁၈:၂၃)၊ သူကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့သော အသင်းတော်များကို သွားရောက်ကြည့်ရှုပြီး ယုံကြည်သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်ခံ့စေခဲ့သည်။

While Apollos was preaching at Corinth, Paul fulflled his
promise to return to Ephesus. He had made a brief visit to Jerusalem
and had spent some time at Antioch, the scene of his early labors.
Thence he traveled through Asia Minor, “over all the country of
Galatia and Phrygia” (Acts 18:23), visiting the churches which he
himself had established, and strengthening the faith of the believers.

တမန်တော်များ လက်ထက်တွင် အာရှမိုင်းနား၏ အနောက်ဘက် အပိုင်းကို ရောမ၏ အာရှပြည်နယ်အဖြစ် သိကြသည်။ မြို့တော်ဖြစ်သော ဧဖက်မြို့သည် ကြီးကျယ်သော ကုန်သွယ်ရေး ဗဟိုဌာနတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ဆိပ်ကမ်းတွင် သင်္ဘောများ ပြည့်နှက်နေပြီး၊ လမ်းမများပေါ်တွင် နိုင်ငံအသီးသီးမှ လာသော လူများဖြင့် စည်ကားနေသည်။ ကောရိန္သုမြို့ကဲ့သို့ပင် ဧဖက်မြို့သည် သာသနာပြုလုပ်ငန်းအတွက် အလားအလာကောင်းသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

In the time of the apostles the western portion of Asia Minor was
known as the Roman province of Asia. Ephesus, the capital, was
a great commercial center. Its harbor was crowded with shipping,
and its streets were thronged with people from every country. Like
Corinth, it presented a promising feld for missionary effort.

ယခုအခါ ယဉ်ကျေးသော နိုင်ငံအားလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေကြပြီဖြစ်သော ယုဒလူတို့သည် ယေဘုယျအားဖြင့် မေရှိယ ကြွလာခြင်းကို မျှော်လင့်နေကြသည်။ ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန် ဟောပြောနေစဉ်အခါက၊ [၂၈၂] နှစ်စဉ်ကျင်းပသော ပွဲတော်များတွင် ယေရုရှလင်သို့ သွားရောက်ကြသူ အများအပြားသည် ယောဟန်၏ စကားကို နားထောင်ရန် ယော်ဒန်မြစ်ကမ်းနားသို့ ထွက်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ယေရှုသည် ဂတိထားတော်မူသော အရှင်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာချက်ကို သူတို့ ကြားသိခဲ့ကြပြီး၊ ထိုသတင်းကို ကမ္ဘာအရပ်ရပ်သို့ ယူဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ စီမံမှုသည် တမန်တော်များ၏ အမှုတော်အတွက် လမ်းခရီးကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

The Jews, now widely dispersed in all civilized lands, were
generally expecting the advent of the Messiah. When John the [282]
Baptist was preaching, many, in their visits to Jerusalem at the
annual feasts, had gone out to the banks of the Jordan to listen to
him. There they had heard Jesus proclaimed as the Promised One,
and they had carried the tidings to all parts of the world. Thus had
Providence prepared the way for the labors of the apostles.

ပေါလုသည် ဧဖက်မြို့သို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ အာပေါလုကဲ့သို့ပင် ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်၏ တပည့်များ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး၊ ခရစ်တော်၏ သာသနာတော်နှင့် ပတ်သက်၍ အသိပညာ အချို့ရရှိထားသော ညီအစ်ကို တစ်ဆယ့်နှစ်ဦးကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူတို့တွင် အာပေါလုကဲ့သို့သော အရည်အချင်း မရှိသော်လည်း၊ တူညီသော စစ်မှန်မှုနှင့် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် သူတို့ ရရှိထားသော အသိပညာကို ပြန့်ပွားအောင် ကြိုးစားနေကြသည်။

On his arrival at Ephesus, Paul found twelve brethren, who, like
Apollos, had been disciples of John the Baptist, and like him had
gained some knowledge of the mission of Christ. They had not the
ability of Apollos, but with the same sincerity and faith they were
seeking to spread abroad the knowledge they had received.

ဤညီအစ်ကိုများသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ သာသနာတော်အကြောင်း ဘာမျှ မသိကြပေ။ ပေါလုက သူတို့အား သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ရရှိကြပြီလားဟု မေးသောအခါ၊ သူတို့က “သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် ရှိသည်ကိုပင် ကျွန်ုပ်တို့ မကြားရသေးပါ” ဟု ဖြေကြားခဲ့ကြသည်။ ပေါလုက “သို့ဖြစ်လျှင် သင်တို့သည် အဘယ်မည်သော ဗတ္တိဇံကို ခံကြသနည်း” ဟု မေးမြန်းရာ၊ သူတို့က “ယောဟန်၏ ဗတ္တိဇံကို ခံကြပါသည်” ဟု ဆိုကြသည်။

These brethren knew nothing of the mission of the Holy Spirit.
When asked by Paul if they had received the Holy Ghost, they
answered, “We have not so much as heard whether there be any
Holy Ghost.” “Unto what then were ye baptized?” Paul inquired,
and they said, “Unto John’s baptism.”

ထိုအခါ တမန်တော်သည် ခရစ်ယာန်တို့၏ မျှော်လင့်ချက်၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်သော ကြီးမြတ်သော သမ္မာတရားများကို သူတို့ရှေ့၌ ချပြခဲ့သည်။ ဤမြေကြီးပေါ်က ခရစ်တော်၏ အသက်တာနှင့် ကိုယ်တော်၏ ရက်စက်ပြီး အရှက်ရဖွယ် ကောင်းသော အသေခံခြင်းအကြောင်းကို သူတို့အား ပြောပြခဲ့သည်။ အသက်၏ အရှင်သည် သင်္ချိုင်း၏ အတားအဆီးများကို ချိုးဖျက်၍ သေခြင်းကို အောင်နိုင်ကာ မည်သို့ ထမြောက်တော်မူခဲ့ကြောင်း သူတို့အား ပြောပြခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်က ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များကို ပေးအပ်ခဲ့သော တာဝန်တော်ကို သူ ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သည် - “ကောင်းကင်ဘုံ၌ လည်းကောင်း၊ မြေကြီးပေါ်၌ လည်းကောင်း စီရင်ပိုင်သော တန်ခိုးရှိသမျှကို ငါ့အား အပ်နှံပြီ။ သို့ဖြစ်၍ သင်တို့သွား၍ လူမျိုးတကာတို့ကို ငါ့တပည့်ဖြစ်စေလျက်၊ ခမည်းတော်၊ သားတော်၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ နာမ၌ ဗတ္တိဇံကို ပေးကြလော့။” မဿဲ ၂၈:၁၈၊ ၁၉။ [၂၈၃] တန်ခိုးတော်အားဖြင့် ကြီးစွာသော နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို လုပ်ဆောင်ပေးမည့် ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာကို စေလွှတ်မည်ဟူသော ခရစ်တော်၏ ဂတိတော်အကြောင်းကိုလည်း သူပြောပြခဲ့ပြီး၊ ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင် ဤဂတိတော်သည် မည်မျှ ဘုန်းကြီးစွာ ပြည့်စုံခဲ့ကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

Then the apostle set before them the great truths that are the
foundation of the Christian’s hope. He told them of Christ’s life on
191
192 The Acts of the Apostles
this earth and of His cruel death of shame. He told them how the
Lord of life had broken the barriers of the tomb and risen triumphant
over death. He repeated the Saviour’s commission to His disciples:
“All power is given unto Me in heaven and in earth. Go ye therefore,
and teach all nations, baptizing them in the name of the Father, and
of the Son, and of the Holy Ghost.” Matthew 28:18, 19. He told them
also of Christ’s promise to send the Comforter, through whose power
[283] mighty signs and wonders would be wrought, and he described how
gloriously this promise had been fulflled on the Day of Pentecost.

ညီအစ်ကိုတို့သည် ပေါလု၏ စကားများကို အလွန် စိတ်ဝင်တစားရှိပြီး ကျေးဇူးတင်ကာ အံ့ဩဝမ်းမြောက်သော စိတ်ဖြင့် နားထောင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေလွှတ်ခြင်း ယဇ်တော်တည်းဟူသော အံ့ဖွယ်သမ္မာတရားကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်ကို မိမိတို့၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ယေရှု၏ နာမ၌ ဗတ္တိဇံကို ခံယူကြပြီး၊ ပေါလုက “သူတို့အပေါ်၌ လက်ကို တင်သောအခါ” သူတို့သည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ဗတ္တိဇံကိုလည်း ခံယူရရှိကြသဖြင့်၊ အခြားသော လူမျိုးတို့၏ ဘာသာစကားများကို ပြောဆိုနိုင်ခြင်းနှင့် ပရောဖက်ပြုနိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် ဧဖက်မြို့နှင့် ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ သာသနာပြုများအဖြစ် လုပ်ဆောင်ရန် လည်းကောင်း၊ အာရှမိုင်းနားသို့ ထွက်ခွာ၍ ဧဝံဂေလိတရားကို ကြေညာရန် လည်းကောင်း အရည်အချင်း ပြည့်စုံလာခဲ့ကြသည်။

With deep interest and grateful, wondering joy the brethren listened to Paul’s words. By faith they grasped the wonderful truth of
Christ’s atoning sacrifce and received Him as their Redeemer. They
were then baptized in the name of Jesus, and as Paul “laid his hands
upon them,” they received also the baptism of the Holy Spirit, by
which they were enabled to speak the languages of other nations and
to prophesy. Thus they were qualifed to labor as missionaries in
Ephesus and its vicinity and also to go forth to proclaim the gospel
in Asia Minor.

ဤလူတို့သည် နှိမ့်ချပြီး သင်ယူလိုသော စိတ်ဓာတ်ကို မွေးမြူခြင်းအားဖြင့်သာ၊ ရိတ်သိမ်းရာ လယ်ကွင်းထဲသို့ အလုပ်သမားများအဖြစ် ထွက်ခွာသွားနိုင်စေမည့် အတွေ့အကြုံများကို ရရှိခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ပုံသက်သေသည် ခရစ်ယာန်များအတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော သင်ခန်းစာတစ်ခုကို ပေးနေပါသည်။ ဘုရားသခင်၏ အသက်တာ၌ တိုးတက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိသူများစွာ ရှိနေသည်မှာ၊ သူတို့သည် သင်ယူသူ၏ နေရာတွင် နေရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို အပေါ်ယံမျှ သိရရုံနှင့် ကျေနပ်နေကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်း သို့မဟုတ် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုများကို ပြောင်းလဲရန် အလိုမရှိကြသဖြင့်၊ သာ၍ ကြီးမားသော အလင်းကို ရရှိရန် ကြိုးပမ်းခြင်း မရှိကြပေ။

It was by cherishing a humble, teachable spirit that these men
gained the experience that enabled them to go out as workers into
the harvest feld. Their example presents to Christians a lesson of
great value. There are many who make but little progress in the
divine life because they are too self-suffcient to occupy the position
of learners. They are content with a superfcial knowledge of God’s
word. They do not wish to change their faith or practice and hence
make no effort to obtain greater light.

အကယ်၍ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် ပညာကို အလေးအနက် ရှာဖွေသူများသာ ဖြစ်ကြပါက၊ သူတို့သည် ယခုအချိန်အထိ လုံးဝ မသိသေးသော ကြွယ်ဝသော သမ္မာတရား နယ်ပယ်များသို့ ပို့ဆောင်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံ အပြည့်အဝ အပ်နှံသူသည် ဘုရားသခင်၏ လက်တော်ဖြင့် လမ်းပြခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ သူသည် နိမ့်ကျသူ သို့မဟုတ် အရည်အချင်း မရှိသူဟု ထင်ရသော်လည်း၊ အကယ်၍ သူသည် ချစ်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်ကိုးစားသော နှလုံးသားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော် ညွှန်ပြချက်တိုင်းကို နားထောင်ပါက၊ [၂၈၄] သူ၏ ခွန်အားများသည် သန့်စင်လာမည်၊ မြင့်မြတ်လာမည်၊ တက်ကြွလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များလည်း တိုးပွားလာမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားပေး ပညာ၏ သင်ခန်းစာများကို တန်ဖိုးထား သိမ်းဆည်းထားသည်နှင့်အမျှ၊ သန့်ရှင်းသော တာဝန်တစ်ခုကို သူ့အား အပ်နှံလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ဘဝကို ဘုရားသခင်အတွက် ဂုဏ်အသရေ ဖြစ်စေရန်နှင့် လောကအတွက် ကောင်းချီးဖြစ်စေရန် လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။ “ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဖွင့်ပြခြင်းသည် အလင်းကို ပေး၍၊ လူမိုက်တို့ကို ဉာဏ်ကောင်းစေတတ်ပါ၏။” ဆာလံ ၁၁၉:၁၃၀။

If the followers of Christ were but earnest seekers after wisdom,
they would be led into rich felds of truth as yet wholly unknown to
them. He who will give himself fully to God will be guided by the
divine hand. He may be lowly and apparently ungifted; yet if with a
loving, trusting heart he obeys every intimation of God’s will, his
powers will be purifed, ennobled, energized, and his capabilities
will be increased. As he treasures the lessons of divine wisdom, a
[284] sacred commission will be entrusted to him; he will be enabled to
make his life an honor to God and a blessing to the world. “The
entrance of Thy words giveth light; it giveth understanding unto the
simple.” Psalm 119:130.
Ephesus 193

ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ဧဖက်မြို့ရှိ ယုံကြည်သူများကဲ့သို့ပင် စိတ်နှလုံးအပေါ် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လုပ်ဆောင်မှုကို မသိနားမလည်သူများစွာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် မည်သည့် သမ္မာတရားမျှ ဤအရာထက် ပို၍ ရှင်းလင်းစွာ သွန်သင်ထားခြင်း မရှိပေ။ ပရောဖက်များနှင့် တမန်တော်များသည် ဤအကြောင်းအရာကို အလေးပေး ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော် ကိုယ်တိုင်က ဝိညာဉ်ရေး အသက်တာကို ထောက်ပံ့ပေးရာတွင် ဝိညာဉ်တော်၏ ပါဝင်မှုကို သရုပ်ဖော်ရန်အတွက် အပင်များ ကြီးထွားလာမှုကို ဥပမာအဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့၏ အာရုံကို ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ စပျစ်နွယ်ပင်၏ သစ်စေးသည် အမြစ်မှ တက်လာပြီး ခက်မများသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ၊ ကြီးထွားမှုကို ထောက်ပံ့ပေးပြီး ပန်းများပွင့်ခြင်းနှင့် အသီးများ သီးခြင်းကို ဖြစ်စေသည်။ ထို့အတူ ကယ်တင်ရှင်ထံမှ ဆင်းသက်လာသော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အသက်ပေး တန်ခိုးသည် ဝိညာဉ်ထဲသို့ ပျံ့နှံ့ဝင်ရောက်ကာ၊ ရည်ရွယ်ချက်များနှင့် ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုများကို အသစ်ပြုပြင်ပေးပြီး၊ အတွေးအခေါ်များကိုပင် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်သို့ နာခံစေကာ၊ လက်ခံသူအား သန့်ရှင်းသော အပြုအမူများတည်းဟူသော အဖိုးတန် အသီးများကို သီးစေနိုင်ပါသည်။

There are today many as ignorant of the Holy Spirit’s work upon
the heart as were those believers in Ephesus; yet no truth is more
clearly taught in the word of God. Prophets and apostles have dwelt
upon this theme. Christ Himself calls our attention to the growth
of the vegetable world as an illustration of the agency of His Spirit
in sustaining spiritual life. The sap of the vine, ascending from the
root, is diffused to the branches, sustaining growth and producing
blossoms and fruit. So the life-giving power of the Holy Spirit,
proceeding from the Saviour, pervades the soul, renews the motives
and affections, and brings even the thoughts into obedience to the
will of God, enabling the receiver to bear the precious fruit of holy
deeds.

ဤဝိညာဉ်ရေး အသက်တာ၏ အရှင်ကို မမြင်နိုင်သကဲ့သို့၊ ထိုအသက်တာကို ပေးသနားပြီး ထောက်ပံ့ပေးသည့် တိကျသော နည်းလမ်းကို ရှင်းပြရန်မှာလည်း လူသားတို့၏ ဒဿနိကဗေဒ စွမ်းအားထက် ကျော်လွန်နေပါသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်တော်၏ လုပ်ဆောင်မှုများသည် ရေးသားထားသော နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် အမြဲတမ်း သဟဇာတ ဖြစ်သည်။ သဘာဝလောက၌ ကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်လောက၌လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်သည်။ သဘာဝ အသက်တာသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် ခဏချင်းတိုင်း ထိန်းသိမ်းခံရသော်လည်း၊ ၎င်းသည် တိုက်ရိုက် အံ့ဖွယ်အမှုအားဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ကျွန်ုပ်တို့ လက်လှမ်းမီရာတွင် ထားရှိပေးထားသော ကောင်းချီးများကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ ဝိညာဉ်ရေး အသက်တာသည်လည်း ဘုရားသခင် စီမံပေးထားသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်သည် “ခရစ်တော်၏ ပြည့်စုံခြင်း၏ အရပ်အမောင်း ပမာဏတိုင်အောင်၊ စုံလင်သော လူဖြစ်ခြင်းသို့” (ဧဖက် ၄:၁၃) ကြီးထွားလိုပါက၊ [၂၈၅] သူသည် အသက်မုန့်ကို စားရမည်ဖြစ်ပြီး ကယ်တင်ခြင်းရေကို သောက်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် နိုးကြားစွာ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် အလုပ်လုပ်ခြင်းတို့ကို ပြုရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အရာခပ်သိမ်း၌ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် ပါရှိသော ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာရမည်ဖြစ်သည်။

The Author of this spiritual life is unseen, and the exact method
by which that life is imparted and sustained, it is beyond the power
of human philosophy to explain. Yet the operations of the Spirit are
always in harmony with the written word. As in the natural, so in the
spiritual world. The natural life is preserved moment by moment by
divine power; yet it is not sustained by a direct miracle, but through
the use of blessings placed within our reach. So the spiritual life is
sustained by the use of those means that Providence has supplied. If
the follower of Christ would grow up “unto a perfect man, unto the
measure of the stature of the fullness of Christ” (Ephesians 4:13), [285]
he must eat of the bread of life and drink of the water of salvation.
He must watch and pray and work, in all things giving heed to the
instructions of God in His word.

ထိုယုဒလူမျိုး နောင်တရသူများ၏ အတွေ့အကြုံတွင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် နောက်ထပ် သင်ခန်းစာတစ်ခု ရှိပါသေးသည်။ သူတို့သည် ယောဟန်၏ လက်မှ ဗတ္တိဇံကို ခံယူကြသောအခါ၊ အပြစ်ကို ဆောင်သွားသော အရှင်အဖြစ် ယေရှု၏ သာသနာတော်ကို အပြည့်အဝ နားမလည်ခဲ့ကြသေးချေ။ သူတို့သည် ကြီးလေးသော အမှားများကို စွဲကိုင်ထားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ပိုမိုရှင်းလင်းသော အလင်းရောင်နှင့်အတူ၊ သူတို့သည် ခရစ်တော်ကို မိမိတို့၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံခဲ့ကြပြီး၊ ဤသို့ ရှေ့တိုးလိုက်သော ခြေလှမ်းနှင့်အတူ သူတို့၏ တာဝန်ဝတ္တရားများ၌လည်း ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ပါလာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပိုမိုစင်ကြယ်သော ယုံကြည်ခြင်းကို ရရှိခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ သူတို့၏ အသက်တာ၌လည်း လိုက်လျောညီထွေရှိသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ရှိလာခဲ့သည်။ ဤပြောင်းလဲမှု၏ အထိမ်းအမှတ်အဖြစ် လည်းကောင်း၊ ခရစ်တော်အပေါ် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုခြင်း အဖြစ် လည်းကောင်း၊ သူတို့သည် ယေရှု၏ နာမ၌ တစ်ဖန် ဗတ္တိဇံကို ခံယူခဲ့ကြသည်။

There is still another lesson for us in the experience of those
Jewish converts. When they received baptism at the hand of John
they did not fully comprehend the mission of Jesus as the Sin Bearer.
They were holding serious errors. But with clearer light, they gladly
accepted Christ as their Redeemer, and with this step of advance
came a change in their obligations. As they received a purer faith,
there was a corresponding change in their life. In token of this
change, and as an acknowledgment of their faith in Christ, they were
rebaptized in the name of Jesus.

ပေါလုသည် သူ၏ ထုံးစံအတိုင်း ဧဖက်မြို့၌ သူ၏ အလုပ်ကို ယုဒလူတို့၏ တရားစရပ်တွင် ဟောပြောခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ သူသည် ထိုနေရာ၌ သုံးလတိုင်အောင် “ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်နှင့် ဆိုင်သောအရာတို့ကို ဆွေးနွေးငြင်းခုံ၍ ဖျောင်းဖျလျက်” ဆက်လက် အမှုဆောင်ခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ကောင်းမွန်သော လက်ခံမှုကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ အခြားသော နေရာများ၌ ကဲ့သို့ပင် မကြာမီတွင် ပြင်းထန်သော ဆန့်ကျင်မှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ “အချို့သောသူတို့သည် စိတ်ခိုင်မာ၍ မယုံကြည်ဘဲနေလျက်၊ လူအစုအဝေးရှေ့၌ ထိုလမ်းတော်ကို ကဲ့ရဲ့ကြ၏။” သူတို့သည် ဧဝံဂေလိတရားကို ဆက်လက် ငြင်းပယ်နေကြသဖြင့်၊ တမန်တော်သည် တရားစရပ်၌ ဟောပြောခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်သည်။

As was his custom, Paul had begun his work at Ephesus by
preaching in the synagogue of the Jews. He continued to labor there
for three months, “disputing and persuading the things concerning
the kingdom of God.” At frst he met with a favorable reception;
194 The Acts of the Apostles
but as in other felds, he was soon violently opposed. “Divers were
hardened, and believed not, but spake evil of that way before the
multitude.” As they persisted in their rejection of the gospel, the
apostle ceased to preach in the synagogue.

ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူ၏ အမျိုးသားချင်းများအတွက် လုပ်ဆောင်ရာတွင် ပေါလုနှင့်အတူ လည်းကောင်း၊ ပေါလုမှတစ်ဆင့် လည်းကောင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သမ္မာတရားကို သိလိုသော စိတ်ရင်းရှိသူ အားလုံးကို ယုံကြည်စိတ်ချစေရန် လုံလောက်သော သက်သေအထောက်အထားများကို တင်ပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် အများအပြားသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို အစွဲအလမ်းနှင့် မယုံကြည်မှုတို့၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံယူရန် ခွင့်ပြုခဲ့ကြပြီး၊ [၂၈၆] အခိုင်လုံဆုံးသော သက်သေများကိုပင် လက်ခံရန် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ ဤသမ္မာတရားကို ဆန့်ကျင်သူများနှင့် ဆက်လက် ပေါင်းသင်းနေခြင်းကြောင့် ယုံကြည်သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် အန္တရာယ်ရှိလာမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့်၊ ပေါလုသည် သူတို့နှင့် ခွဲခွာခဲ့ပြီး တပည့်တော်များကို သီးခြားအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းခဲ့ကာ၊ ထင်ရှားသော ဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည့် တုရန္နု၏ ကျောင်းတွင် လူအများအား ဆက်လက် သွန်သင်ပေးခဲ့သည်။

The Spirit of God had wrought with and through Paul in his
labors for his countrymen. Suffcient evidence had been presented
to convince all who honestly desired to know the truth. But many
permitted themselves to be controlled by prejudice and unbelief, and
[286] refused to yield to the most conclusive evidence. Fearing that the
faith of the believers would be endangered by continued association
with these opposers of the truth, Paul separated from them and
gathered the disciples into a distinct body, continuing his public
instructions in the school of Tyrannus, a teacher of some note.

ပေါလုသည် “ရန်သူများစွာ ရှိသော်လည်း” “ကြီးစွာသော တံခါး၊ ထိရောက်သော တံခါး” သည် မိမိရှေ့၌ ပွင့်နေသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ ၁ ကောရိန္သု ၁၆:၉။ ဧဖက်မြို့သည် အာရှပြည်နယ်ရှိ မြို့များထဲတွင် အခမ်းနားဆုံးသာမက၊ အပျက်စီးဆုံးသော မြို့လည်း ဖြစ်သည်။ အယူသီးမှုနှင့် ကာမဂုဏ်ခံစားမှုတို့သည် တိုးပွားနေသော လူဦးရေအပေါ် လွှမ်းမိုးထားသည်။ မြို့၏ ဗိမာန်တော်များ၏ အရိပ်အောက်တွင် အဆင့်အတန်းမျိုးစုံရှိသော ရာဇဝတ်ကောင်များ ခိုလှုံရာနေရာ ရရှိကြပြီး၊ အနိမ့်ကျဆုံးသော ဒုစရိုက်မှုများ ထွန်းကားခဲ့သည်။

Paul saw that “a great door and effectual” was opening before
him, although there were “many adversaries.” 1 Corinthians 16:9.
Ephesus was not only the most magnifcent, but the most corrupt,
of the cities of Asia. Superstition and sensual pleasure held sway
over her teeming population. Under the shadow of her temples,
criminals of every grade found shelter, and the most degrading vices
flourished.

ဧဖက်မြို့သည် ဒိုင်ယာနာ နတ်ဘုရားမကို ကိုးကွယ်ရာ လူကြိုက်များသော ဗဟိုဌာနတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ခမ်းနားထည်ဝါသော “ဧဖက်သားတို့၏ ဒိုင်ယာနာ” ဗိမာန်တော်၏ ကျော်ကြားမှုသည် အာရှတစ်ခွင်နှင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့ခဲ့သည်။ ၎င်း၏ သာလွန်ထူးကဲသော တောက်ပမှုသည် မြို့အတွက်သာမက လူမျိုးအတွက်ပါ ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဗိမာန်တော်အတွင်းရှိ ရုပ်တုသည် မိုးကောင်းကင်မှ ကျလာခြင်းဖြစ်သည်ဟု ရှေးထုံးတမ်းစဉ်လာအရ ကြေညာထားကြသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် ကြီးမားသော တန်ခိုးရှိသည်ဟု ယုံကြည်ရသော အမှတ်အသား သင်္ကေတများကို ရေးထွင်းထားသည်။ ဧဖက်သားတို့သည် ဤသင်္ကေတများ၏ အဓိပ္ပာယ်နှင့် အသုံးပြုပုံတို့ကို ရှင်းပြရန် စာအုပ်များကို ရေးသားခဲ့ကြသည်။

Ephesus was a popular center for the worship of Diana. The fame
of the magnifcent temple of “Diana of the Ephesians” extended
throughout all Asia and the world. Its surpassing splendor made it
the pride, not only of the city, but of the nation. The idol within the
temple was declared by tradition to have fallen from the sky. Upon it
were inscribed symbolic characters, which were believed to possess
great power. Books had been written by the Ephesians to explain
the meaning and use of these symbols.

ဤအဖိုးတန် စာအုပ်များကို အသေအချာ လေ့လာသူများထဲတွင် မှော်ဆရာ အများအပြား ပါဝင်ပြီး၊ သူတို့သည် ဗိမာန်တော်အတွင်းရှိ ရုပ်တုကို အယူသီးစွာ ကိုးကွယ်သူများ၏ စိတ်အပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော ဩဇာညောင်းခဲ့ကြသည်။

Among those who gave close study to these costly books were
many magicians, who wielded a powerful influence over the minds
of the superstitious worshipers of the image within the temple.

တမန်တော် ပေါလုသည် ဧဖက်မြို့၌ အမှုဆောင်စဉ်တွင်၊ ဘုရားသခင်၏ အထူးမျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်သည် သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများနှင့်အတူ ပါရှိခဲ့သဖြင့်၊ [၂၈၇] များစွာသော သူတို့သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရောဂါဝေဒနာများမှ ပျောက်ကင်းခဲ့ကြသည်။ “ဘုရားသခင်သည် ပေါလု၏ လက်ဖြင့် ထူးခြားသော နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို ပြတော်မူ၏။ ထိုကြောင့် ပေါလု၏ ကိုယ်မှ လက်ပတ် သို့မဟုတ် ခါးစည်းများကို ဖျားနာသော သူတို့ဆီသို့ ယူဆောင်သွားကြသောအခါ၊ ရောဂါများ ပျောက်ကင်း၍ နတ်ဆိုးများလည်း ထွက်သွားကြ၏။” ဤသဘာဝလွန် တန်ခိုးတော်၏ ဖော်ပြချက်များသည် ဧဖက်မြို့တွင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော အဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ မျက်လှည့်ဆရာ၏ ကျွမ်းကျင်မှု သို့မဟုတ် ပြယုဂ်ဆရာ၏ မန္တန်များဖြင့် အတုမယူနိုင်သော သဘောသဘာဝရှိသည်။ ဤအံ့ဖွယ်အမှုများကို နာဇရက်မြို့သား ယေရှု၏ နာမ၌ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်သည် ဒိုင်ယာနာ နတ်ဘုရားမကို ကိုးကွယ်သော မှော်ဆရာများထက် သာ၍ တန်ခိုးကြီးမားကြောင်းကို လူတို့ မြင်တွေ့ခွင့် ရခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် သခင်ဘုရားသည် ကိုယ်တော်၏ အစေခံကို ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများ၏ ရှေ့၌ပင်၊ တန်ခိုးအကြီးဆုံးနှင့် အချီးမြှောက်ခံရဆုံးသော မှော်ဆရာများထက် အတိုင်းအထက်အလွန် မြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

The apostle Paul, in his labors at Ephesus, was given special
tokens of divine favor. The power of God accompanied his efforts,
[287] and many were healed of physical maladies. “God wrought special
miracles by the hands of Paul: so that from his body were brought
unto the sick handkerchiefs or aprons, and the diseases departed from
them, and the evil spirits went out of them.” These manifestations of
supernatural power were far more potent than had ever before been
Ephesus 195
witnessed in Ephesus, and were of such a character that they could
not be imitated by the skill of the juggler or the enchantments of the
sorcerer. As these miracles were wrought in the name of Jesus of
Nazareth, the people had opportunity to see that the God of heaven
was more powerful than the magicians who were worshipers of the
goddess Diana. Thus the Lord exalted His servant, even before the
idolaters themselves, immeasurably above the most powerful and
favored of the magicians.

သို့သော် မကောင်းသော ဝိညာဉ်အားလုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်သူနှင့် မိမိ၏ အစေခံများအား ထိုဝိညာဉ်များအပေါ် အခွင့်အာဏာ ပေးထားတော်မူသော အရှင်သည်၊ ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော နာမတော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ဖျက်ဆီးသူများအပေါ် သာ၍ ကြီးမားသော အရှက်ရမှုနှင့် ရှုံးနိမ့်မှုကို ဆောင်ယူလာတော့မည်ဖြစ်သည်။ မှော်အတတ်ကို မောရှေ၏ ပညတ်တရားဖြင့် သေဒဏ်ပေးရန်အထိ တားမြစ်ထားသော်လည်း၊ ဖောက်ပြန်သော ယုဒလူတို့သည် အခါအားလျော်စွာ တိတ်တဆိတ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ပေါလု ဧဖက်မြို့သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်၊ မြို့ထဲ၌ ပေါလု လုပ်ဆောင်သော အံ့ဖွယ်အမှုများကို မြင်တွေ့ရသောကြောင့် “လှည့်လည်၍ နတ်ဆိုးနှင်သော ယုဒလူအချို့တို့သည် နတ်ဆိုးစွဲသော သူတို့အပေါ်၌ သခင်ယေရှု၏ နာမတော်ကို မြွက်ဆိုရန် ကြိုးစားကြ၏။” ယုဒယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း စကေဝ၏ သားခုနစ်ယောက်တို့သည်လည်း ထိုသို့ ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် နတ်ဆိုးစွဲနေသော လူတစ်ယောက်ကို တွေ့သောအခါ၊ “ပေါလု ဟောပြောသော ယေရှုကို အမှီပြု၍ သင်တို့ကို ငါတို့ အမိန့်ရှိ၏” ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် [၂၈၈] “နတ်ဆိုးက၊ ယေရှုကို ငါသိ၏၊ ပေါလုကိုလည်း ငါသိ၏၊ သင်တို့ကား အဘယ်သူနည်းဟု ပြန်ပြောပြီးလျှင်၊ နတ်ဆိုးစွဲသော သူသည် ထိုသူတို့အပေါ်သို့ ခုန်တက်၍ သူတို့အားလုံးကို နိုင်နင်းသဖြင့်၊ ထိုသူတို့သည် ထိုအိမ်မှ အဝတ်မပါ၊ ဒဏ်ချက်ရာများနှင့် ထွက်ပြေးကြရ၏။”

But the One to whom all the spirits of evil are subject and who
had given His servants authority over them, was about to bring still
greater shame and defeat upon those who despised and profaned
His holy name. Sorcery had been prohibited by the Mosaic law, on
pain of death, yet from time to time it had been secretly practiced by
apostate Jews. At the time of Paul’s visit to Ephesus there were in
the city “certain of the vagabond Jews, exorcists,” who, seeing the
wonders wrought by him, “took upon them to call over them which
had evil spirits the name of the Lord Jesus.” An attempt was made
by “seven sons of one Sceva, a Jew, and chief of the priests.” Finding
a man possessed with a demon, they addressed him, “We adjure you
by Jesus whom Paul preacheth.” But “the evil spirit answered and [288]
said, Jesus I know, and Paul I know; but who are ye? And the man
in whom the evil spirit was leaped on them, and overcame them, and
prevailed against them, so that they fled out of that house naked and
wounded.”

ဤသို့ဖြင့် ခရစ်တော်၏ နာမတော်၏ သန့်ရှင်းမှုနှင့်၊ ကယ်တင်ရှင်၏ သာသနာတော်၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်ခြင်းကို မယုံကြည်ဘဲ ထိုနာမတော်ကို အသုံးပြုသူများ ကြုံတွေ့ရမည့် ဘေးအန္တရာယ်အတွက် မမှားနိုင်သော သက်သေအထောက်အထားကို ပေးခဲ့သည်။ “ထိုသူအပေါင်းတို့သည် ကြောက်လန့်ခြင်းသို့ ရောက်၍ သခင်ယေရှု၏ နာမတော်သည် ချီးမွမ်းခြင်းသို့ ရောက်လေ၏။”

Thus unmistakable proof was given of the sacredness of the
name of Christ, and the peril which they incurred who should invoke
it without faith in the divinity of the Saviour’s mission. “Fear fell on
them all, and the name of the Lord Jesus was magnifed.”

ယခင်က ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော အမှန်တရားများသည် ယခုအခါ အလင်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန် ဘာသာကို လက်ခံရာတွင် ယုံကြည်သူအချို့သည် သူတို့၏ အယူသီးမှုများကို အပြည့်အဝ မစွန့်လွှတ်ခဲ့ကြပေ။ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သူတို့သည် မှော်အတတ်ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူတို့၏ အမှားကို နားလည်သွားကြသဖြင့်၊ “ယုံကြည်သောသူ အများတို့သည် လာ၍ မိမိတို့၏ အကျင့်များကို ဝန်ခံလျက် ပြသကြ၏။” မှော်ဆရာ အချို့ထံသို့ပင် ဤကောင်းသော အမှုသည် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ “မှော်အတတ်ကို သုံးဆောင်သော သူအများတို့သည်လည်း မိမိတို့ စာအုပ်များကို ယူခဲ့၍ လူအပေါင်းတို့ ရှေ့မှာ မီးရှို့ကြ၏။ ထိုစာအုပ်များ၏ အဖိုးကို တွက်သော် ငွေပြား ငါးသောင်း ထိုက်သည်ဟု သိရ၏။ ဤသို့လျှင် သခင်ဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် အားကြီးစွာ တိုးပွား၍ အောင်လေ၏။”

Facts which had previously been concealed were now brought to
light. In accepting Christianity, some of the believers had not fully
renounced their superstitions. To some extent they still continued the
practice of magic. Now, convinced of their error, “many that believed
came, and confessed, and showed their deeds.” Even to some of the
sorcerers themselves the good work extended; and “many of them
also which used curious arts brought their books together, and burned
them before all men: and they counted the price of them, and found
it ffty thousand pieces of silver. So mightily grew the word of God
and prevailed.”
196 The Acts of the Apostles

ဧဖက်မြို့ရှိ နောင်တရသူများသည် သူတို့၏ မှော်စာအုပ်များကို မီးရှို့ခြင်းအားဖြင့်၊ တစ်ချိန်က သူတို့ နှစ်သက်ခဲ့သော အရာများကို ယခုအခါ စက်ဆုပ်ရွံရှာကြောင်း ပြသခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မှော်အတတ်အားဖြင့် ဘုရားသခင်ကို အထူးပင် ပြစ်မှားခဲ့ပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မှော်အတတ်ကို ဆန့်ကျင်၍ သူတို့သည် ထိုကဲ့သို့သော မကျေနပ်မှုကို ပြသခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် စစ်မှန်သော နောင်တရခြင်း၏ သက်သေကို ပေးခဲ့ကြသည်။

By burning their books on magic, the Ephesian converts showed
that the things in which they had once delighted they now abhorred.
It was by and through magic that they had especially offended God
and imperiled their souls; and it was against magic that they showed
such indignation. Thus they gave evidence of true conversion.

ဤမှော်အတတ်ဆိုင်ရာ ကျမ်းစာအုပ်များတွင် မကောင်းသော ဝိညာဉ်များနှင့် ဆက်သွယ်ရန် နည်းလမ်းများနှင့် ပုံစံများ ပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့သည် စာတန်အား ကိုးကွယ်ခြင်းဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းများ၊ [၂၈၉] သူ၏ အကူအညီကို တောင်းခံရန်နှင့် သူ၏ ထံမှ သတင်းအချက်အလက်များ ရယူရန် လမ်းညွှန်ချက်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဤစာအုပ်များကို သိမ်းဆည်းထားခြင်းအားဖြင့် တပည့်တော်များသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို သွေးဆောင်မှုဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ရောင်းချခြင်းအားဖြင့်လည်း အခြားသူများအတွက် သွေးဆောင်မှုကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ သူတို့သည် မှောင်မိုက်သော နိုင်ငံကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်း၏ တန်ခိုးကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် မည်သည့် စွန့်လွှတ်မှုကိုမျှ ဝန်မလေးခဲ့ကြပေ။ ဤသို့ဖြင့် သမ္မာတရားသည် လူတို့၏ အစွဲအလမ်းများနှင့် သူတို့၏ ငွေမက်သော စိတ်တို့အပေါ် အောင်ပွဲရခဲ့သည်။

These treatises on divination contained rules and forms of communication with evil spirits. They were the regulations of the wor-
[289] ship of Satan—directions for soliciting his help and obtaining information from him. By retaining these books the disciples would have
exposed themselves to temptation; by selling them they would have
placed temptation in the way of others. They had renounced the
kingdom of darkness, and to destroy its power they did not hesitate
at any sacrifce. Thus truth triumphed over men’s prejudices and
their love of money.

ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးတော်၏ ဤဖော်ပြချက်အားဖြင့်၊ အယူသီးမှု၏ ခံတပ်ကြီးအတွင်း၌ ခရစ်ယာန်ဘာသာအတွက် ကြီးမားသော အောင်ပွဲတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အရာများ၏ ဩဇာသည် ဝေးလံသော နေရာများအထိ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

By this manifestation of the power of Christ, a mighty victory
for Christianity was gained in the very stronghold of superstition.

ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာများ၏ လွှမ်းမိုးမှုသည် ပေါလုကိုယ်တိုင် သဘောပေါက်သည်ထက်ပင် ပိုမိုကျယ်ပြန့်ခဲ့သည်။ ဧဖက်မြို့မှတစ်ဆင့် သတင်းစကားသည် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး ခရစ်တော်၏အမှုတော်အတွက် အားကောင်းသော တွန်းအားတစ်ရပ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ တမန်တော်ကိုယ်တိုင် သူ၏အမှုတော်လုပ်ငန်းစဉ်ကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ကာလကြာမြင့်သည့်တိုင်အောင် ထိုမြင်ကွင်းများသည် လူတို့၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ရှင်သန်နေခဲ့ပြီး ဧဝံဂေလိတရားတော်ဘက်သို့ ပြောင်းလဲလာသူများအား ရရှိစေသည့် နည်းလမ်းများ ဖြစ်ခဲ့သည်။

The influence of what had taken place was more widespread than
even Paul realized. From Ephesus the news was widely circulated,
and a strong impetus was given to the cause of Christ. Long after
the apostle himself had fnished his course, these scenes lived in
the memory of men and were the means of winning converts to the
gospel.

အယူမှားသည့် နတ်ကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ အစွဲအလမ်းများသည် မိမိတို့၏ နှစ်ဆယ်ရာစု ယဉ်ကျေးမှုတိုးတက်မှုအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟု ချိုသာစွာ ယူဆတတ်ကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ခိုင်မာသော အချက်အလက် သက်သေများက နတ်ဝိဇ္ဇာအတတ်များကို ရှေးခေတ် မှော်ဆရာများ၏ လက်ထက်ကကဲ့သို့ပင် ယခုခေတ်တွင်လည်း အမှန်တကယ် ကျင့်သုံးနေကြကြောင်း ကြေညာထားသည်။ ရှေးခေတ် မှော်အတတ်စနစ်သည် လက်တွေ့တွင် ယခုခေတ်၌ ခေတ်သစ်ဝိညာဉ်ဝါဒ (Modern Spiritualism) ဟု သိကြသည့်အရာနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ စာတန်သည် ကွယ်လွန်သွားသော မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းများ၏ အသွင်ကိုဆောင်၍ စိတ်ဝိညာဉ်ထောင်ပေါင်းများစွာထံသို့ ချဉ်းကပ်ဝင်ရောက်လျက်ရှိသည်။ သမ္မာကျမ်းစာက “သေသောသူမူကား အဘယ်အရာကိုမျှမသိ” ဟု ကြေညာထားသည်။ ဒေသနာကျမ်း ၉:၅။ သူတို့၏ အကြံအစည်များ၊ သူတို့၏ ချစ်ခြင်း၊ မုန်းခြင်းများသည် ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်သည်။ သေသူများသည် ရှင်သူများနှင့် ဆက်သွယ်မှု မပြုနိုင်ကြပါ။ သို့သော် သူ၏အစောပိုင်း လှည့်ဖျားမှုအတိုင်းပင် စာတန်သည် လူတို့၏ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် ဤပရိယာယ်ကို အသုံးပြုသည်။

It is fondly supposed that heathen superstitions have disappeared
before the civilization of the twentieth century. But the word of
God and the stern testimony of facts declare that sorcery is practiced
in this age as verily as in the days of the old-time magicians. The
ancient system of magic is, in reality, the same as what is now known
as modern spiritualism. Satan is fnding access to thousands of minds
by presenting himself under the guise of departed friends. The
Scriptures declare that “the dead know not anything.” Ecclesiastes
9:5. Their thoughts, their love, their hatred, have perished. The
dead do not hold communion with the living. But true to his early
cunning, Satan employs this device in order to gain control of minds.

[၂၉၀] ဝိညာဉ်ဝါဒမှတစ်ဆင့် ဖျားနာသူများ၊ ချစ်ခင်ရသူများနှင့် ခွဲခွာရသူများနှင့် သိချင်စိတ်ပြင်းပြသူ အများအပြားသည် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များနှင့် ဆက်သွယ်နေကြသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် စွန့်စားသူအားလုံးသည် အန္တရာယ်ရှိသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ထိုသူတို့အား မည်သို့မှတ်ယူသည်ကို သမ္မာတရားနှုတ်ကပတ်တော်က ဖော်ပြထားသည်။ ရှေးခေတ်အခါက အယူမှားသော နတ်ဘုရားထံမှ အကြံဉာဏ်တောင်းရန် စေလွှတ်ခဲ့သော ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးအား ဘုရားသခင်က ပြင်းထန်သော စီရင်ချက်ကို မိန့်ဆိုခဲ့သည်မှာ- “ဣသရေလအမျိုး၌ ဘုရားသခင်မရှိသောကြောင့် ဧကြုန်မြို့၏ဘုရား ဗာလဇေဗုပ်ထံသို့ သင်တို့သည် မေးမြန်းအံ့သောငှာ သွားကြသလော။ သို့ဖြစ်၍ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်သည် တက်၍အိပ်သော ခုတင်ပေါ်က မဆင်းရ။ အမှန်သေရမည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ၄ ဓမ္မရာဇဝင် ၁:၃၊ ၄။

[290] Through spiritualism many of the sick, the bereaved, the curious,
are communicating with evil spirits. All who venture to do this are
on dangerous ground. The word of truth declares how God regards
them. In ancient times He pronounced a stern judgment on a king
who had sent for counsel to a heathen oracle: “Is it not because there
Ephesus 197
is not a God in Israel, that ye go to inquire of Baal-zebub the god
of Ekron? Now therefore thus saith the Lord, Thou shalt not come
down from that bed on which thou art gone up, but shalt surely die.”
2 Kings 1:3, 4.

ရှေးခေတ် အယူမှားမှော်ဆရာများသည် ယနေ့ခေတ် ဝိညာဉ်ခေါ်သူများ၊ ရှေ့ဖြစ်ဟောသူများနှင့် ဗေဒင်ဆရာများအဖြစ် အသွင်တူစွာ တည်ရှိနေကြသည်။ အင်ဒေါမြို့နှင့် ဧဖက်မြို့တို့တွင် စကားပြောခဲ့သော နက်နဲသည့်အသံများသည် သူတို့၏ လိမ်လည်လှည့်ဖျားသော စကားများဖြင့် လူသားတို့ကို လမ်းမှားသို့ ပို့ဆောင်နေဆဲဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်စိရှေ့မှ ကွယ်ကာထားသော ကုလားကာကို ဖယ်ရှားလိုက်မည်ဆိုပါက လှည့်ဖျားရန်နှင့် ဖျက်ဆီးရန်အတွက် နတ်ဆိုးများသည် သူတို့၏အတတ်ပညာရပ်အားလုံးကို အသုံးပြုနေသည်ကို မြင်တွေ့ရပေမည်။ လူတို့အား ဘုရားသခင်ကို မေ့လျော့သွားစေရန် လွှမ်းမိုးမှုပြုသည့် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို စာတန်သည် သူ၏ညှို့ယူဖမ်းစားတတ်သော တန်ခိုးကို အသုံးပြုလျက်ရှိသည်။ လူတို့သည် သူ၏လွှမ်းမိုးမှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူတို့သတိမထားမိခင်မှာပင် စိတ်နှလုံးသည် မိန်းမောတွေဝေသွားပြီး ဝိညာဉ်သည်လည်း ညစ်ညမ်းသွားတော့သည်။ ဧဖက်အသင်းတော်သို့ တမန်တော်၏ သတိပေးဆုံးမစကားကို ယနေ့ခေတ် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်များက ဂရုပြုသင့်သည်မှာ- “အကျိုးမဲ့သော မှောင်မိုက်ခြင်းအမှုတို့နှင့် မဆက်ဆံဘဲ ထိုအမှုတို့ကို အပြစ်ပြကြလော့” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဧဖက် ၅:၁၁။

The magicians of heathen times have their counterpart in the
spiritualistic mediums, the clairvoyants, and the fortune-tellers of
today. The mystic voices that spoke at Endor and at Ephesus are still
by their lying words misleading the children of men. Could the veil
be lifted from before our eyes, we should see evil angels employing
all their arts to deceive and to destroy. Wherever an influence is
exerted to cause men to forget God, there Satan is exercising his
bewitching power. When men yield to his influence, ere they are
aware the mind is bewildered and the soul polluted. The apostle’s
admonition to the Ephesian church should be heeded by the people
of God today: “Have no fellowship with the unfruitful works of
darkness, but rather reprove them.” Ephesians 5:11.