အခန်း (၇) — ဟန်ဆောင်မှုအပေါ် သတိပေးချက် [၇၀]
Chapter 7—A Warning Against Hypocrisy [70]
ဤအခန်းသည်
တမန်တော်ဝတ္ထု ၄:၃၂-၃၇ မှ ၅:၁၁ အပေါ် အခြေခံထားသည်။
This chapter is based on Acts
4:32-37 to 5:11.
တပည့်တော်တို့သည်
ယေရုရှလင်မြို့တွင် ဧဝံဂေလိတရားတော်များကို ဟောပြောကြစဉ်၊ ဘုရားသခင်သည်
သူတို့၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို သက်သေခံတော်မူသဖြင့် လူအပေါင်းတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းသို့
ရောက်ကြ၏။ အစောပိုင်းယုံကြည်သူ အများအပြားမှာ ယုဒလူတို့၏ ပြင်းထန်သော
ဘာသာရေးစွဲလမ်းမှုကြောင့် မိသားစုနှင့် မိတ်ဆွေများထံမှ ချက်ချင်းပင် အဆက်အသွယ်
ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့်၊ သူတို့အတွက် အစားအစာနှင့် ခိုလှုံရာ ထောက်ပံ့ပေးရန်
လိုအပ်လာခဲ့သည်။
As the disciples proclaimed the truths of the gospel in
Jerusalem,
God bore witness to their word, and a multitude believed. Many
of these early believers were immediately cut off from family and
friends by the zealous bigotry of the Jews, and it was necessary to
provide them with food and shelter.
ကျမ်းစာမှတ်တမ်းတွင်
“သူတို့တွင် တစ်ယောက်မျှ ဆင်းရဲခြင်းမရှိ” ဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုလိုအပ်ချက်ကို
မည်သို့ဖြည့်ဆည်းခဲ့ကြောင်းလည်း ဆိုထားသည်။ ယုံကြည်သူများထဲတွင် ငွေကြေးနှင့်
ပိုင်ဆိုင်မှုရှိသူတို့သည် ထိုအရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် ကြည်ဖြူစွာ
စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံခဲ့ကြသည်။ မိမိတို့၏ အိမ်များ သို့မဟုတ် မြေကွက်များကို
ရောင်းချပြီး၊ ရရှိသောငွေများကို တမန်တော်တို့၏ ခြေရင်း၌ လာထားကြရာ “လူတိုင်း
မိမိတို့လိုအပ်သည်နှင့်အမျှ ဝေမျှပေးဝေခြင်း ခံကြရသည်”။
The record declares, “Neither was there any among them
that
lacked,” and it tells how the need was flled. Those among the
believers who had money and possessions cheerfully sacrifced them
to meet the emergency. Selling their houses or their lands, they
brought the money and laid it at the apostles’ feet, “and distribution
was made unto every man according as he had need.”
ယုံကြည်သူတို့၏
ဤကဲ့သို့ ရက်ရောမှုမှာ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် ဆင်းသက်ခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။
ဧဝံဂေလိတရားကို ယုံကြည်လာသူတို့သည် “စိတ်နှလုံးတစ်ကိုယ်တစ်စိတ်တည်း” ဖြစ်ကြ၏။
သူတို့တွင် တူညီသော စိတ်ဝင်စားမှုတစ်ခုသာ လွှမ်းမိုးထားသည်—၎င်းမှာ မိမိတို့အား
အပ်နှံထားသော သာသနာပြုလုပ်ငန်း အောင်မြင်ရန်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ဘဝတွင် လောဘဇော [၇၁]
နေရာမရှိတော့ပေ။ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများအပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာနှင့် မိမိတို့
ယုံကြည်ကိုးစားသော အမှုတော်အတွက် စိတ်အားထက်သန်မှုသည် ငွေကြေးနှင့်
ပစ္စည်းဥစ္စာများကို ချစ်ခြင်းထက် သာလွန်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များက
လူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို လောကီစည်းစိမ်ထက် ပို၍တန်ဖိုးထားကြောင်း သက်သေထူခဲ့သည်။
This liberality on the part of the believers was the
result of the
outpouring of the Spirit. The converts to the gospel were “of one
heart and of one soul.” One common interest controlled them—the
success of the mission entrusted to them; and covetousness had no [71]
place in their lives. Their love for their
brethren and the cause they
had espoused, was greater than their love of money and possessions.
Their works testifed that they accounted the souls of men of higher
value than earthly wealth.
ဘုရားသခင်၏
ဝိညာဉ်တော်သည် လူတစ်ယောက်၏ဘဝကို အုပ်စိုးသောအခါ ဤကဲ့သို့ပင် အမြဲဖြစ်ပျက်လိမ့်မည်။
ခရစ်တော်၏မေတ္တာနှင့် ပြည့်ဝနေသော စိတ်နှလုံးရှိသူတို့သည်
ကျွန်ုပ်တို့အတွက်ကြောင့် ဆင်းရဲခြင်းကို ခံတော်မူ၍ ကိုယ်တော်၏
ဆင်းရဲခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ချမ်းသာစေတော်မူသော အရှင်၏ ပုံသက်သေကို
လိုက်လျှောက်ကြလိမ့်မည်။ ငွေကြေး၊ အချိန်၊ ဩဇာအာဏာ—ဘုရားသခင်၏ လက်တော်မှ
ရရှိထားသော ဆုကျေးဇူးအားလုံးကို ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်း တိုးတက်ပြန့်ပွားစေမည့်
နည်းလမ်းအဖြစ်သာ သူတို့ တန်ဖိုးထားကြလိမ့်မည်။ ရှေးဦးအသင်းတော်တွင်
ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယနေ့ခေတ် အသင်းတော်တွင်လည်း အသင်းသားများသည် ဝိညာဉ်တော်၏
တန်ခိုးအားဖြင့် လောကီအရာများအပေါ် တွယ်တာမှုကို ဖြတ်တောက်နိုင်ပြီး၊ သူတစ်ပါးတို့
ဧဝံဂေလိတရား ကြားနာနိုင်ရန်အတွက် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံလိုစိတ် ရှိသည်ကို
တွေ့မြင်ရသောအခါ၊ ဟောပြောသော သမ္မာတရားသည် ကြားနာသူတို့အပေါ် ပြင်းထန်သော
ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိလာလိမ့်မည်။
Thus it will ever be when the Spirit of God takes
possession of the
life. Those whose hearts are flled with the love of Christ, will follow
the example of Him who for our sake became poor, that through His
poverty we might be made rich. Money, time, influence—all the
gifts they have received from God’s hand, they will value only as a
means of advancing the work of the gospel. Thus it was in the early
church; and when in the church of today it is seen that by the power
of the Spirit the members have taken their affections from the things
of the world, and that they are willing to make sacrifces in order
that their fellow men may hear the gospel, the truths proclaimed will
have a powerful influence upon the hearers.
47
48 The
Acts of the Apostles
ယုံကြည်သူတို့
ပြသခဲ့သော ရက်ရောမှုနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်မှာ အာနနိနှင့် ရှဖိရတို့၏
အပြုအမူဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်တော်လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ရေးသားထားသော သူတို့၏ အတွေ့အကြုံသည်
ရှေးဦးအသင်းတော် သမိုင်းတွင် အမည်းစက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ အခြားသူများနည်းတူ
ဤတပည့်တော်ဟု ဆိုသူနှစ်ဦးသည်လည်း တမန်တော်တို့ ဟောပြောသော ဧဝံဂေလိတရားကို
ကြားနာခွင့် ရရှိခဲ့ကြသည်။ တမန်တော်တို့ ဆုတောင်းပြီးနောက် “သူတို့
စည်းဝေးရာအရပ်သည် တုန်လှုပ်၍ အားလုံး သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့်
ပြည့်ဝကြသောအခါ” (တမန်တော် ၄:၃၁) သူတို့သည် အခြားယုံကြည်သူများနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့ကြသည်။
အားလုံး၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော နောင်တတရားများ ကိန်းအောင်းနေပြီး၊ [၇၂]
ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော် တိုက်ရိုက် လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် အာနနိနှင့် ရှဖိရတို့သည်
အချို့သော ပစ္စည်းများကို ရောင်းချ၍ ရရှိသောငွေကို ဘုရားသခင်အား ပေးလှူပါမည်ဟု
ကတိပြုခဲ့ကြသည်။
In sharp contrast to the example of benevolence shown by
the
believers, was the conduct of Ananias and Sapphira, whose experience, traced by
the pen of Inspiration, has left a dark stain upon
the history of the early church. With others, these professed disciples had
shared the privilege of hearing the gospel preached by the
apostles. They had been present with other believers when, after
the apostles had prayed, “the place was shaken where they were
assembled together; and they were all flled with the Holy Ghost.”
Acts 4:31. Deep
conviction had rested upon all present, and under
[72] the
direct influence of the Spirit of God, Ananias and Sapphira had
made a pledge to give to the Lord the proceeds from the sale of
certain property.
နောက်ပိုင်းတွင်
အာနနိနှင့် ရှဖိရတို့သည် လောဘစိတ်၏ လှည့်ဖြားမှုကို ခံယူခြင်းဖြင့် သန့်ရှင်းသော
ဝိညာဉ်တော်ကို စိတ်တော်နာစေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကတိစကားအတွက်
နောင်တရလာကြပြီး၊ ခရစ်တော်၏ အမှုတော်အတွက် ကြီးမားသော အမှုများကို
လုပ်ဆောင်လိုသည့် ဆန္ဒဖြင့် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို နွေးထွေးစေခဲ့သော
ကောင်းချီးမင်္ဂလာ၏ ချိုမြိန်သော ဩဇာသက်ရောက်မှုမှာ မကြာမီ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သူတို့သည် မိမိတို့ အလျင်စလို ဆုံးဖြတ်မိသည်ဟု ထင်မြင်လာကာ
ပြန်လည်စဉ်းစားသင့်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုကိစ္စကို အချင်းချင်း တိုင်ပင်ကြပြီး
ကတိအတိုင်း မလုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း ဆင်းရဲသော
ညီအစ်ကိုများအတွက် မိမိတို့ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို စွန့်လွှတ်သူတို့သည်
ယုံကြည်သူများကြားတွင် အလွန် အလေးအမြတ် ထားခြင်းခံရသည်ကို သူတို့
မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်အား အလေးအနက် ဆက်ကပ်ထားသော အရာကို မိမိတို့၏
တစ်ကိုယ်ကောင်းစိတ်ကြောင့် နှမြောနေသည်ကို ညီအစ်ကိုများ သိသွားမည်ကို ရှက်သဖြင့်၊
သူတို့သည် ပိုင်ဆိုင်မှုကို ရောင်းချကာ ရရှိသမျှငွေအားလုံးကို
အများသုံးရန်ပုံငွေထဲသို့ လှူဒါန်းသယောင် ဟန်ဆောင်ပြီး၊ တကယ်တမ်းတွင်မူ
အတော်များများကို မိမိတို့အတွက် ချန်ထားရန် တမင်တကာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ဤသို့ဖြင့်
သူတို့သည် အများသုံး ရိက္ခာများမှ စားဝတ်နေရေးကို ဖြေရှင်းနိုင်မည့်အပြင်၊
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ညီအစ်ကိုများ၏ အထင်ကြီး လေးစားမှုကိုလည်း ရရှိနိုင်မည်
ဖြစ်သည်။
Afterward, Ananias and Sapphira grieved the Holy Spirit
by
yielding to feelings of covetousness. They began to regret their
promise and soon lost the sweet influence of the blessing that had
warmed their hearts with a desire to do large things in behalf of
the cause of Christ. They thought they had been too hasty, that
they ought to reconsider their decision. They talked the matter over,
and decided not to fulfll their pledge. They saw, however, that
those who parted with their possessions to supply the needs of their
poorer brethren, were held in high esteem among the believers; and
ashamed to have their brethren know that their selfsh souls grudged
that which they had solemnly dedicated to God, they deliberately
decided to sell their property and pretend to give all the proceeds
into the general fund, but really to keep a large share for themselves.
Thus they would secure their living from the common store and at
the same time gain the high esteem of their brethren.
သို့သော်
ဘုရားသခင်သည် ဟန်ဆောင်မှုနှင့် မုသားကို မုန်းတီးတော်မူသည်။ အာနနိနှင့်
ရှဖိရတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံရာတွင် လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုကို ပြုခဲ့ကြသည်။
သူတို့သည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို လိမ်လည်ခဲ့ကြပြီး၊ သူတို့၏ အပြစ်အတွက်
လျင်မြန်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စီရင်မှုကို ခံခဲ့ရသည်။ အာနနိသည် အလှူငွေကို
ယူဆောင်လာသောအခါ ပေတရုက “အာနနိ၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို လိမ်လည်၍
မြေဖိုးအချို့ကို ဝှက်ထားစေခြင်းငှာ စာတန်သည် သင်၏စိတ်နှလုံးကို အဘယ်ကြောင့်
ပြည့်စေသနည်း။ ထိုမြေသည် မရောင်းမီ သင်၏ဥစ္စာ ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ ရောင်းပြီးသည်နောက်လည်း
သင်၏အလိုအတိုင်း စီရင်ပိုင်သည် မဟုတ်လော။ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့သော အကြံကို စိတ်ထဲ၌
ကြံစည်သနည်း။ သင်သည် လူကိုလိမ်သည်မဟုတ်၊ ဘုရားသခင်ကို လိမ်ပြီ” ဟု ဆို၏။
But God hates hypocrisy and falsehood. Ananias and
Sapphira
practiced fraud in their dealing with God; they lied to the Holy Spirit,
and their sin was visited with swift and terrible judgment. When
Ananias came with his offering, Peter said: “Ananias, why hath
Satan flled thine heart to lie to the Holy Ghost, and to keep back
part of the price of the land? Whiles it remained, was it not thine
own? and after it was sold, was it not in thine own power? why hast
thou conceived this thing in thine heart? thou hast not lied unto men,
but unto God.”
[၇၃] “အာနနိသည်
ထိုစကားကို ကြားလျှင် လဲ၍ သေလေ၏။ ထိုအကြောင်းအရာကို ကြားသမျှသော သူတို့သည် အလွန်
ကြောက်လန့်ခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။”
|
[73] |
“Ananias hearing these words fell down, and gave up the
ghost: |
Warning Against Hypocrisy 49
“ထိုမြေသည် မရောင်းမီ
သင်၏ဥစ္စာ ဖြစ်သည်မဟုတ်လော” ဟု ပေတရုက မေးခဲ့သည်။ အာနနိအား သူ၏
ပိုင်ဆိုင်မှုများကို အများကောင်းကျိုးအတွက် စွန့်လွှတ်ရန် မည်သူမျှ ဖိအားပေးခြင်း
သို့မဟုတ် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် မိမိအလိုအလျောက်
လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် တပည့်တော်များကို လှည့်ဖြားရန်
ကြိုးစားခြင်းအားဖြင့် သူသည် အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်ကို လိမ်လည်ခဲ့ခြင်း
ဖြစ်သည်။
“Whiles it remained, was it not thine own?” Peter asked.
No
undue influence had been brought to bear upon Ananias to compel
him to sacrifce his possessions to the general good. He had acted
from choice. But in attempting to deceive the disciples, he had lied
to the Almighty.
“သုံးနာရီခန့်
ကြာသောအခါ၊ သူ၏မယားသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မသိဘဲ ဝင်လာ၏။ ပေတရုကလည်း ‘မြေကို
ဤမျှလောက်သော အဖိုးနှင့် ရောင်းသလော၊ ငါ့အား ပြောလော့’ ဟု မေးရာ၊ သူကလည်း
‘ဟုတ်ပါသည်၊ ဤမျှလောက်နှင့် ရောင်းပါသည်’ ဟု ပြန်ပြော၏။ ထိုအခါ ပေတရုက ‘သင်တို့သည်
ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်ကို စုံစမ်းခြင်းငှာ အဘယ်ကြောင့် တိုင်ပင်ကြသနည်း။
ကြည့်ရှုလော့၊ သင့်လင်ကို သင်္ဂြိုဟ်သောသူတို့၏ ခြေသည် တံခါးနားမှာ ရှိ၏၊
သင့်ကိုလည်း ထုတ်သွားကြလိမ့်မည်’ ဟု ဆို၏။ ထိုခဏခြင်းတွင် သူသည် ပေတရု၏ ခြေရင်း၌
လဲ၍ သေလေ၏။ လုလင်တို့သည် ဝင်လာ၍ သူသေသည်ကို တွေ့လျှင် ထုတ်သွား၍ လင်၏အနားမှာ
သင်္ဂြိုဟ်ကြ၏။ ထိုအကြောင်းကြောင့် အသင်းတော်တစ်လုံးနှင့် ကြားသမျှသော သူတို့သည်
အလွန် ကြောက်လန့်ခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။”
“It was about the space of three hours after, when his
wife, not
knowing what was done, came in. And Peter answered unto her,
Tell me whether ye sold the land for so much? And she said, Yea,
for so much. Then Peter said unto her, How is it that ye have agreed
together to tempt the Spirit of the Lord? behold, the feet of them
which have buried thy husband are at the door, and shall carry thee
out. Then fell she down straightway at his feet, and yielded up
the ghost: and the young men came in, and found her dead, and,
carrying her forth, buried her by her husband. And great fear came
upon all the church, and upon as many as heard these things.”
အနန္တဉာဏ်တော်ရှင်
ဘုရားသခင်သည် ပေါ်ထွက်စ အသင်းတော် ပျက်စီးမသွားစေရန် ကာကွယ်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်၏
မျက်ဒေါသတော်ကို ထင်ရှားစွာ ပြသရန် လိုအပ်သည်ဟု မြင်တော်မူသည်။ ယုံကြည်သူဦးရေမှာ
လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေသည်။ အကယ်၍ ဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုသည်ဟု ဆိုသော်လည်း ငွေကြေးဓန
(mammon) ကို
ကိုးကွယ်နေသော အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများသည် တိုးပွားလာသော ယုံကြည်သူများထဲတွင်
ပါဝင်လာပါက အသင်းတော်သည် အန္တရာယ်ရှိနိုင်ပေသည်။ ဤစီရင်ချက်သည် လူတို့သည်
ဘုရားသခင်ကို မလှည့်ဖြားနိုင်ကြောင်း၊ ကိုယ်တော်သည် စိတ်နှလုံးထဲမှ ဖုံးကွယ်ထားသော
အပြစ်ကို သိမြင်တော်မူကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်သည် လှောင်ပြောင်ခြင်းကို
ခံတော်မူမည်မဟုတ်ကြောင်း သက်သေခံခဲ့သည်။ ၎င်းသည် အသင်းတော်အတွက် [၇၄]
ဟန်ဆောင်မှုနှင့် လိမ်လည်မှုကို ရှောင်ကြဉ်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်၏ အရာကို
ခိုးယူခြင်းမှ သတိပြုရန် ပေးထားသော သတိပေးချက် ဖြစ်သည်။
Infnite Wisdom saw that this signal manifestation of the
wrath
of God was necessary to guard the young church from becoming
demoralized. Their numbers were rapidly increasing. The church
would have been endangered if, in the rapid increase of converts,
men and women had been added who, while professing to serve
God, were worshiping mammon. This judgment testifed that men
cannot deceive God, that He detects the hidden sin of the heart, and
that He will not be mocked. It was designed as a warning to the [74]
church, to lead them to avoid pretense and
hypocrisy, and to beware
of robbing God.
ရှေးဦးအသင်းတော်အတွက်သာမက
နောင်လာနောက်သား အစဉ်အဆက်တို့အတွက်ပါ ဘုရားသခင်သည် လောဘ၊ လိမ်လည်မှုနှင့်
ဟန်ဆောင်မှုကို မုန်းတီးကြောင်း ဤပုံသက်သေကို အန္တရာယ်ပြချက်အဖြစ် ပေးထားခြင်း
ဖြစ်သည်။ အာနနိနှင့် ရှဖိရတို့သည် ဦးစွာပထမ လောဘစိတ်ကို မွေးမြူခဲ့ကြသည်။
ဘုရားသခင်အား ပေးလှူပါမည်ဟု ကတိပြုထားသည့် အရာ၏ အစိတ်အပိုင်းကို မိမိတို့အတွက်
ချန်ထားလိုသော ဆန္ဒက သူတို့ကို လိမ်လည်မှုနှင့် ဟန်ဆောင်မှုသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။
Not to the early church only, but to all future
generations, this
example of God’s hatred of covetousness, fraud, and hypocrisy, was
given as a danger-signal. It was covetousness that Ananias and
Sapphira had frst cherished. The desire to retain for themselves a
part of that which they had promised to the Lord, led them into fraud
and hypocrisy.
ဘုရားသခင်သည်
ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောခြင်းလုပ်ငန်းကို ကိုယ်တော်၏ လူစု၏ လုပ်အားနှင့်
ပေးကမ်းမှုများအပေါ်တွင် တည်မှီစေခဲ့သည်။ မိမိအလိုအလျောက် ပေးလှူသော
အလှူငွေများနှင့် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့သည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းတော်အတွက် ဘဏ္ဍာတော်
ဖြစ်သည်။ လူသားတို့အား အပ်နှံထားသော ဥစ္စာပစ္စည်းများထဲမှ ဆယ်ပုံတစ်ပုံကို မိမိ၏
ဝေစုအဖြစ် ဘုရားသခင် တောင်းဆိုတော်မူသည်။ ထို့ထက် ပို၍ပေးမပေးကိုမူ လူတိုင်း၏
လွတ်လပ်သော ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ်တွင် ထားရှိသည်။ သို့သော် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏
တိုက်တွန်းမှုကြောင့် စိတ်နှလုံး လှုပ်ရှားလာပြီး၊ ပမာဏတစ်ခုကို ပေးလှူပါမည်ဟု
သစ္စာဆိုပြီးနောက်တွင်မူ၊ ထိုသစ္စာဆိုသူသည် ဆက်ကပ်ထားသော ထိုဝေစုအပေါ်
မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မရှိတော့ပေ။ လူသားအချင်းချင်း ထိုသို့ကတိပေးလျှင်ပင်
တည်ရမည်ဟု ယူဆကြပါက၊ ဘုရားသခင်အား ပေးသောကတိသည် ပို၍ပင် တည်ရမည် မဟုတ်လော။
ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ် သိသောစိတ်၏ ခုံရုံးတွင် စစ်ဆေးသော ကတိစကားများသည် လူတို့၏
ရေးသားထားသော သဘောတူညီချက်များထက် ပို၍ အရေးမကြီးပေလော။
God has made the proclamation of the gospel dependent
upon the
labors and the gifts of His people. Voluntary offerings and the tithe
constitute the revenue of the Lord’s work. Of the means entrusted to
man, God claims a certain portion,—the tenth. He leaves all free to
say whether or not they will give more than this. But when the heart
is stirred by the influence of the Holy Spirit, and a vow is made to
give a certain amount, the one who vows has no longer any right to
50 The
Acts of the Apostles
the consecrated portion. Promises of this
kind made to men would
be looked upon as binding; are those not more binding that are made
to God? Are promises tried in the court of conscience less binding
than written agreements of men?
ဘုရားသခင်၏
အလင်းတော်သည် ထူးခြားသော ကြည်လင်မှုနှင့် တန်ခိုးဖြင့် စိတ်နှလုံးထဲသို့
ထွန်းလင်းလာသောအခါ၊ အကျင့်ပါနေသော တစ်ကိုယ်ကောင်းစိတ်သည် လျော့ပါးသွားပြီး
ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အတွက် ပေးလှူလိုသော စိတ်ဆန္ဒ ရှိလာတတ်သည်။ သို့သော် စာတန်၏
ကန့်ကွက်မှု မရှိဘဲ ထိုကတိများကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ
မထင်မှတ်သင့်ပေ။ လောကတွင် ကယ်တင်ရှင်၏ နိုင်ငံတော် တည်ဆောက်သည်ကို မြင်ရခြင်းအား
စာတန်သည် မနှစ်သက်ပေ။ ပေးလှူရန် ကတိပြုထားသည်မှာ များလွန်းသည်၊
ထိုသို့ပေးလှူခြင်းက ပစ္စည်းဥစ္စာ ရှာဖွေရာတွင် သော်လည်းကောင်း၊ မိသားစု၏ ဆန္ဒများကို
ဖြည့်ဆည်းရာတွင် သော်လည်းကောင်း အခက်အခဲ ဖြစ်စေနိုင်သည်ဟု စာတန်က အကြံပေးလိမ့်မည်။
[၇၅]
When divine light is shining into the heart with unusual
clearness and power, habitual selfshness relaxes its grasp and there is a
disposition to give to the cause of God. But none need think that
they will be allowed to fulfll the promises then made, without a
protest on the part of Satan. He is not pleased to see the Redeemer’s
kingdom on earth built up. He suggests that the pledge made was
[75] too
much, that it may cripple them in their efforts to acquire property
or gratify the desires of their families.
လူတို့အား
ပိုင်ဆိုင်မှုများဖြင့် ကောင်းချီးပေးသူမှာ ဘုရားသခင်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏
အမှုတော် တိုးတက်စေရန် ပေးကမ်းနိုင်စေရန်အတွက် ကိုယ်တော်သည် ဤသို့ ပြုတော်မူခြင်း
ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် နေရောင်ခြည်နှင့် မိုးရေကို ပေးတော်မူသည်။ အပင်များကို
ဖြစ်ထွန်းစေတော်မူသည်။ ကျန်းမာရေးနှင့် ဥစ္စာရှာဖွေနိုင်သော စွမ်းရည်ကို
ပေးတော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ အားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ ရက်ရောသော
လက်တော်မှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ အပြန်အလှန်အားဖြင့်၊ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများသည်
ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် အလှူငွေများ—ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းခြင်း အလှူ၊ မိမိအလိုအလျောက်
လှူသောအလှူ၊ အပြစ်ဖြေရာ အလှူများ—ဖြင့် ဘုရားသခင်အား အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု
ပြန်လည်ပေးဆက်ခြင်းဖြင့် သူတို့၏ ကျေးဇူးသိတတ်မှုကို ပြသစေလိုသည်။ အကယ်၍
တိုးပွားသမျှ၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံနှင့် ရက်ရောသော ပေးလှူမှုများဟူသော ဘုရားသခင်
သတ်မှတ်ထားသည့် အစီအစဉ်အတိုင်း ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲသို့ စီးဝင်လာမည်ဆိုပါက၊ ဘုရားသခင်၏
လုပ်ငန်းတော် တိုးတက်ပြန့်ပွားရန်အတွက် အလျှံပယ် ရှိနေလိမ့်မည်။
It is God who blesses men with property, and He does this
that
they may be able to give toward the advancement of His cause. He
sends the sunshine and the rain. He causes vegetation to flourish.
He gives health and the ability to acquire means. All our blessings
come from His bountiful hand. In turn, He would have men and
women show their gratitude by returning Him a portion in tithes
and offerings—in thank offerings, in freewill offerings, in trespass
offerings. Should means flow into the treasury in accordance with
this divinely appointed plan,—a tenth of all the increase, and liberal
offerings,—there would be an abundance for the advancement of the
Lord’s work.
သို့သော် လူတို့၏
စိတ်နှလုံးသည် တစ်ကိုယ်ကောင်းစိတ်ကြောင့် ခက်ထန်လာပြီး၊ အာနနိနှင့်
ရှဖိရတို့ကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းသယောင် ဟန်ဆောင်လျက်၊
အဖိုးအခ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဝှက်ထားရန် စုံစမ်းခြင်း ခံကြရသည်။ လူအများအပြားသည်
မိမိတို့၏ သာယာမှုအတွက် ငွေကြေးများကို ဖောဖောသီသီ သုံးစွဲကြသည်။ အမျိုးသား၊
အမျိုးသမီးများသည် မိမိတို့၏ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ဝါသနာအတွက်သာ
တိုင်ပင်လုပ်ဆောင်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်ထံသို့မူ မပေးချင်ပေးချင်ဖြင့် အနည်းငယ်မျှသာ
ယူဆောင်လာကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် တစ်နေ့တွင် ကိုယ်တော်၏ ဥစ္စာပစ္စည်းများကို
မည်သို့အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း တိကျစွာ စာရင်းစစ်လိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊
အာနနိနှင့် ရှဖိရတို့၏ အလှူကို လက်မခံခဲ့သကဲ့သို့ သူတို့ ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲသို့
ထည့်လိုက်သော မစို့မပို့ အလှူငွေကိုလည်း လက်ခံမည်မဟုတ်ကြောင်း သူတို့
မေ့လျော့နေကြသည်။
But the hearts of men become hardened through selfshness,
and,
like Ananias and Sapphira, they are tempted to withhold part of the
price, while pretending to fulfll God’s requirements. Many spend
money lavishly in self-gratifcation. Men and women consult their
pleasure and gratify their taste, while they bring to God, almost
unwillingly, a stinted offering. They forget that God will one day
demand a strict account of how His goods have been used, and that
He will no more accept the pittance they hand into the treasury than
He accepted the offering of Ananias and Sapphira.
ထိုသို့
သစ္စာဖောက်သူများကို ပေးခဲ့သော ပြင်းထန်သော အပြစ်ဒဏ်မှတစ်ဆင့် ဘုရားသခင်သည်
ဟန်ဆောင်မှုနှင့် လှည့်ဖြားမှုအားလုံးအပေါ် ကိုယ်တော် မည်မျှ
မုန်းတီးရွံရှာကြောင်းကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့အား သိစေလိုသည်။ [၇၆]
အားလုံးပေးလှူပါသည်ဟု ဟန်ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် အာနနိနှင့် ရှဖိရတို့သည် သန့်ရှင်းသော
ဝိညာဉ်တော်ကို လိမ်လည်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုရလဒ်အနေဖြင့် သူတို့သည် ယခုဘဝနှင့် နောင်ဘဝ
နှစ်ခုလုံးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ သူတို့ကို အပြစ်ပေးခဲ့သော ဘုရားသခင်သည်
ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း မုသားအားလုံးကို ရှုတ်ချတော်မူသည်။ မုသားပြောသော နှုတ်ခမ်းတို့သည်
ကိုယ်တော်အတွက် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသော မြို့တော်ထဲသို့
“ညစ်ညူးသောအရာ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကို ပြုသောသူ၊ မုသားကို ပြောသောသူတို့သည် အလျှင်း
မဝင်ရ” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူသည်။ (ဗျာဒိတ် ၂၁:၂၇)။ သမ္မာတရားကို
ပြောဆိုခြင်းကို လျော့ရဲစွာ သို့မဟုတ် မရေမရာ မကိုင်တွယ်ပါနှင့်။ ၎င်းကို ဘဝ၏
အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပါစေ။ သမ္မာတရားနှင့် ကစားခြင်းနှင့် မိမိ၏
တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော အစီအစဉ်များအတွက် ဟန်ဆောင်ခြင်းသည် ယုံကြည်ခြင်း
သင်္ဘောပျက်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ “ထို့ကြောင့် သမ္မာတရားတည်းဟူသော ခါးပန်းကို
စည်းလျက် ... နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေကြလော့။” (ဧဖက် ၆:၁၄)။ မဟုတ်မမှန်
ပြောဆိုသူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို စျေးပေါပေါနှင့် ရောင်းချသူ ဖြစ်သည်။ သူ၏
မုသားစကားများသည် အရေးပေါ် အခြေအနေများတွင် အထောက်အကူ ဖြစ်ပုံရနိုင်သည်၊
ထိုသို့ဖြင့် တရားမျှတသော နည်းလမ်းဖြင့် မရနိုင်သော စီးပွားရေး တိုးတက်မှုကို
ရရှိသယောင် ထင်ရနိုင်သည်၊ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်မူ သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ
မယုံကြည်နိုင်သော နေရာသို့ ရောက်သွားလိမ့်မည်။ မိမိကိုယ်တိုင် လိမ်လည်သူ
ဖြစ်သဖြင့် သူတစ်ပါး၏ စကားကိုလည်း ယုံကြည်စိတ်ချမှု မရှိတော့ပေ။
From the stern punishment meted out to those perjurers,
God
would have us learn also how deep is His hatred and contempt
[76] for
all hypocrisy and deception. In pretending that they had given
all, Ananias and Sapphira lied to the Holy Spirit, and, as a result,
they lost this life and the life that is to come. The same God who
punished them, today condemns all falsehood. Lying lips are an
Warning Against Hypocrisy 51
abomination to Him. He declares that into the
Holy City “there shall
in no wise enter ... anything that defleth, neither whatsoever worketh
abomination, or maketh a lie.” Revelation
21:27. Let truth telling be
held with no loose hand or uncertain grasp. Let it become a part of
the life. Playing fast and loose with truth, and dissembling to suit
one’s own selfsh plans, means shipwreck of faith. “Stand therefore,
having your loins girt about with truth.” Ephesians
6:14. He who
utters untruths sells his soul in a cheap market. His falsehoods may
seem to serve in emergencies; he may thus seem to make business
advancement that he could not gain by fair dealing; but he fnally
reaches the place where he can trust no one. Himself a falsifer, he
has no confdence in the word of others.
အာနနိနှင့်
ရှဖိရတို့၏ အခြေအနေတွင်၊ ဘုရားသခင်အပေါ် လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှု အပြစ်ကို ချက်ချင်း
အပြစ်ပေးခဲ့သည်။ ထိုအပြစ်မျိုးသည် နောက်ပိုင်း အသင်းတော်
သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင်လည်း မကြာခဏ ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်တို့
ခေတ်ကာလတွင်လည်း လူအများအပြား ကျူးလွန်နေကြသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ မကျေနပ်မှုကို
မျက်မြင်ထင်ရှားစွာ ပြသခြင်း မရှိသော်လည်း၊ ယခုခေတ်တွင် ထိုအပြစ်သည် တမန်တော်များ
လက်ထက်ကကဲ့သို့ပင် ကိုယ်တော်၏ အမြင်တွင် ဆိုးညစ်မြဲ ဖြစ်သည်။ သတိပေးချက်ကို
ပေးထားပြီး ဖြစ်သည်၊ ဘုရားသခင်သည် ဤအပြစ်ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ
ပြသထားပြီး ဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် ဟန်ဆောင်မှုနှင့် လောဘနောက်သို့
လိုက်နေသူအားလုံးသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်များကို
ဖျက်ဆီးနေကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း သေချာနိုင်ပါသည်။
In the case of Ananias and Sapphira, the sin of fraud
against God
was speedily punished. The same sin was often repeated in the after
history of the church and is committed by many in our time. But
though it may not be attended by the visible manifestation of God’s
displeasure, it is no less heinous in His sight now than in the apostles’
time. The warning has been given; God has clearly manifested His
abhorrence of this sin; and all who give themselves up to hypocrisy
and covetousness may be sure that they are destroying their own
souls.
No comments:
Post a Comment