Myanmar 3AM (Official)

 

[၄၂၈] အခန်း ၄၀ — ပေါလုက ကဲသာဘုရင်ထံ အယူခံဝင်ခြင်း

[428] Chapter 40—Paul Appeals to Caesar

ဤအခန်းသည် တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၅:၁-၁၂ ကို အခြေခံထားပါသည်။

This chapter is based on Acts 25:1-12.

“ဖေတ္တုသည် ထိုပြည်သို့ ရောက်ပြီးနောက် ၃ ရက်ကြာသောအခါ ကဲသရိမြို့မှ ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်သွား၏။ ထိုအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းနှင့် ယုဒလူတို့တွင် အကြီးအကဲဖြစ်သောသူတို့သည် ပေါလုကို အပြစ်တင်စွပ်စွဲလျက်၊ ပေါလုကို ယေရုရှလင်သို့ ခေါ်ခဲ့ရန် ကျေးဇူးပြုပါဦးဟု တောင်းပန်ကြ၏။” ဤသို့တောင်းဆိုရာ၌ သူတို့သည် ပေါလုကို လမ်းခုလတ်တွင် ချောင်းမြောင်းသတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ကြသည်။ သို့သော် ဖေတ္တုသည် မိမိ၏ ရာထူးနှင့် ပတ်သက်သော တာဝန်ယူမှုကို အလေးထားသဖြင့် ပေါလုကို ခေါ်ယူရန် ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ “တရားခံသည် တရားလိုများနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်၍ မိမိအပေါ် စွပ်စွဲသော အမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ချေပခွင့်မရမီ၊ မည်သူ့ကိုမျှ အသေသတ်ရန် အပ်နှံခြင်းသည် ရောမလူတို့၏ ထုံးစံမဟုတ်ပါ” ဟု သူကြေညာခဲ့သည်။ “မိမိသည် မကြာမီ ကဲသရိသို့ ပြန်မည်” ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုပြီး၊ “သင်တို့တွင် တတ်နိုင်သောသူတို့သည် ငါနှင့်အတူ ဆင်းသွား၍၊ ထိုသူ၌ အပြစ်ရှိလျှင် စွပ်စွဲကြလော့” ဟု ဆိုသည်။

“When Festus was come into the province, after three days he
ascended from Caesarea to Jerusalem. Then the high priest and the
chief of the Jews informed him against Paul, and besought him, and
desired favor against him, that he would send for him to Jerusalem.”
In making this request they purposed to waylay Paul along the road
to Jerusalem and murder him. But Festus had a high sense of the
responsibility of his position, and courteously declined to send for
Paul. “It is not the manner of the Romans,” he declared, “to deliver
any man to die, before that he which is accused have the accusers
face to face, and have license to answer for himself concerning the
crime laid against him.” He stated that “he himself would depart
shortly” for Caesarea. “Let them there ... which among you are able,
go down with me, and accuse this man, if there be any wickedness
in him.”

[၄၂၉] ဤသည်မှာ ယုဒလူတို့ အလိုရှိသောအရာ မဟုတ်ပါ။ သူတို့သည် ကဲသရိမြို့၌ ယခင်က ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်ကို မမေ့ကြသေးပါ။ တမန်တော်၏ တည်ငြိမ်သော အမူအရာနှင့် ခိုင်လုံသော အကျိုးအကြောင်းပြချက်များရှေ့တွင် သူတို့၏ မနာလိုသော စိတ်ဓာတ်နှင့် အခြေအမြစ်မရှိသော စွပ်စွဲချက်များသည် အဆိုးဆုံးအနေအထားဖြင့် ပေါ်လွင်နေမည်ဖြစ်သည်။ ပေါလုကို ယေရုရှလင်သို့ ခေါ်ဆောင်၍ စစ်ဆေးရန် သူတို့က ထပ်မံတိုက်တွန်းကြသော်လည်း၊ ဖေတ္တုက ကဲသရိမြို့၌ မျှတစွာ စစ်ဆေးမည်ဟူသော မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မြဲမြံစွာ စောင့်ထိန်းခဲ့သည်။ တမန်တော်၏ အသက်ရှည်စေရန်အတွက် ဘုရားသခင်သည် ဖေတ္တု၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူ၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် ထိန်းချုပ်ပေးခဲ့သည်။

[429] This was not what the Jews wanted. They had not forgotten their
former defeat at Caesarea. In contrast with the calm bearing and
forcible arguments of the apostle, their own malignant spirit and
baseless accusations would appear in the worst possible light. Again
they urged that Paul be brought to Jerusalem for trial, but Festus
held frmly to his purpose of giving Paul a fair trial at Caesarea. God
in His providence controlled the decision of Festus, that the life of
the apostle might be lengthened.

သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် ပျက်ပြားသွားသဖြင့် ယုဒခေါင်းဆောင်များသည် မြို့ဝန်၏ တရားရုံးတွင် ပေါလုကို သက်သေခံရန် ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ကြသည်။ ယေရုရှလင်မြို့တွင် ရက်အနည်းငယ် နေထိုင်ပြီးနောက် ကဲသရိမြို့သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ၊ ဖေတ္တုသည် “နောက်တစ်နေ့၌ တရားပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်၍ ပေါလုကို ခေါ်ခဲ့ရန် အမိန့်ပေး၏။” “ယေရုရှလင်မြို့မှ ဆင်းလာသော ယုဒလူတို့သည် ပေါလုကို ဝိုင်းရံလျက်၊ သက်သေမပြနိုင်သော ကြီးလေးသော အပြစ်များစွာတို့ဖြင့် စွပ်စွဲကြ၏။” ဤအကြိမ်တွင် ရှေ့နေမပါသဖြင့် ယုဒလူတို့သည် မိမိတို့ဘာသာ စွပ်စွဲကြသည်။ အမှုစစ်ဆေးစဉ်တွင် တရားခံသည် တည်ငြိမ်ပွင့်လင်းစွာဖြင့် သူတို့၏ ပြောဆိုချက်များသည် မှားယွင်းကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသခဲ့သည်။

Their purposes defeated, the Jewish leaders at once prepared to
witness against Paul at the court of the procurator. Upon returning to
Caesarea, after a few days’ sojourn at Jerusalem, Festus “the next day
sitting on the judgment seat commanded Paul to be brought.” “The
Jews which came down from Jerusalem stood round about, and laid
many and grievous complaints against Paul, which they could not
prove.” Being on this occasion without a lawyer, the Jews preferred
288
Paul Appeals to Caesar 289
their charges themselves. As the trial proceeded, the accused with
calmness and candor clearly showed the falsity of their statements.

ဖေတ္တုသည် အငြင်းပွားနေသော ကိစ္စမှာ ယုဒဘာသာတရားနှင့်သာ သက်ဆိုင်ကြောင်းနှင့် မှန်ကန်စွာ နားလည်ပါက ပေါလုအပေါ် စွပ်စွဲချက်များသည် သက်သေပြနိုင်လျှင်ပင် သေဒဏ်ပေးရန် သို့မဟုတ် အကျဉ်းချထားရန် မထိုက်တန်ကြောင်း သိမြင်လာသည်။ သို့သော် ပေါလုကို အပြစ်မစီရင်ဘဲ သို့မဟုတ် သူတို့လက်သို့ မအပ်ဘဲ လွှတ်ပေးလိုက်လျှင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဒေါသလှိုင်းလုံးကြီးကိုလည်း သူရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဖေတ္တုသည် “ယုဒလူတို့၏ မျက်နှာကို ထောက်ထားလိုသဖြင့်” ပေါလုထံသို့ လှည့်၍၊ သူ၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ယေရုရှလင်သို့ သွားကာ လွှတ်တော် (Sanhedrin) ၏ စစ်ဆေးမှုကို ခံယူလိုခြင်း ရှိ၊ မရှိ မေးမြန်းခဲ့သည်။

Festus discerned that the question in dispute related wholly to
Jewish doctrines, and that, rightly understood, there was nothing in
the charges against Paul, could they be proved, that would render
him subject to sentence of death, or even to imprisonment. Yet he
saw clearly the storm of rage that would be created if Paul were not
condemned or delivered into their hands. And so, “willing to do the
Jews a pleasure,” Festus turned to Paul, and asked if he was willing [430]
to go to Jerusalem under his protection, to be tried by the Sanhedrin.

[၄၃၀] တမန်တော်သည် မိမိတို့၏ ရာဇဝတ်မှုများကြောင့် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို ခံနေရသော လူစုထံမှ တရားမျှတမှုကို မမျှော်လင့်နိုင်ကြောင်း သိသည်။ ပရောဖက် ဧလိယကဲ့သို့ပင်၊ ကောင်းကင်မှ အလင်းကို ငြင်းပယ်၍ ဧဝံဂေလိတရားကို နှလုံးသားခိုင်မာစွာ ဆန့်ကျင်သူတို့ထက်၊ ဘာသာမဲ့များကြားတွင် ရှိနေခြင်းက ပို၍ ဘေးကင်းမည်ကို သူသိသည်။ အငြင်းပွားမှုများကို ငြီးငွေ့နေပြီဖြစ်သော သူ၏ တက်ကြွသော စိတ်ဓာတ်သည် ထပ်တလဲလဲ ကြန့်ကြာနေမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်ဖွယ် အကျဉ်းချခံရမှုတို့ကို သည်းမခံနိုင်တော့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ရောမနိုင်ငံသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ရရှိသော အခွင့်အရေးဖြစ်သည့် ကဲသာဘုရင်ထံ အယူခံဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

The apostle knew that he could not look for justice from the
people who by their crimes were bringing down upon themselves
the wrath of God. He knew that, like the prophet Elijah, he would be
safer among the heathen than with those who had rejected light from
heaven and hardened their hearts against the gospel. Weary of strife,
his active spirit could ill endure the repeated delays and wearing
suspense of his trial and imprisonment. He therefore decided to
exercise his privilege, as a Roman citizen, of appealing to Caesar.

မြို့ဝန်၏ မေးခွန်းကို ပေါလုက - “ကျွန်ုပ်သည် စစ်ဆေးစီရင်ခြင်းကို ခံသင့်သော ကဲသာဘုရင်၏ တရားပလ္လင်ရှေ့တွင် ရပ်နေပါသည်။ အရှင်မင်းကြီး ကောင်းစွာ သိတော်မူသည့်အတိုင်း ကျွန်ုပ်သည် ယုဒလူတို့အပေါ် မည်သည့်အမှားမျှ မပြုခဲ့ပါ။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်သည် အမှားပြုခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် သေထိုက်သောအမှုကို ပြုခဲ့လျှင် သေရမည်ကို ကျွန်ုပ်မငြင်းပါ။ သို့သော် ဤသူတို့ စွပ်စွဲသောအမှု တစ်ခုမျှ မမှန်ကန်ပါက၊ မည်သူမျှ ကျွန်ုပ်ကို သူတို့လက်သို့ မအပ်နိုင်ပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ကဲသာဘုရင်ထံ အယူခံဝင်ပါသည်” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

In answer to the governor’s question, Paul said: “I stand at
Caesar’s judgment seat, where I ought to be judged: to the Jews
have I done no wrong, as thou very well knowest. For if I be an
offender, or have committed anything worthy of death, I refuse not
to die: but if there be none of these things whereof these accuse me,
no man may deliver me unto them. I appeal unto Caesar.”

ဖေတ္တုသည် ပေါလုကို သတ်ရန် ကြံစည်နေသော ယုဒလူတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မသိသဖြင့် ကဲသာဘုရင်ထံ အယူခံဝင်ခြင်းကို အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော် တမန်တော်၏ စကားကြောင့် တရားရုံး၏ လုပ်ငန်းစဉ်များ ရပ်တန့်သွားသည်။ “ဖေတ္တုသည် မတိုင်ပင်ဘဲ အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးမှ ‘သင်သည် ကဲသာဘုရင်ထံ အယူခံဝင်သည်ဖြစ်၍ ကဲသာဘုရင်ထံသို့ပင် သွားရမည်’ ဟု ဖြေကြားလေ၏။”

Festus knew nothing of the conspiracies of the Jews to murder
Paul, and he was surprised at this appeal to Caesar. However, the
words of the apostle put a stop to the proceedings of the court.
“Festus, when he had conferred with the council, answered, Hast
thou appealed unto Caesar? unto Caesar shalt thou go.”

ဤသို့ဖြင့် အစွဲအလမ်းကြီးမှုနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ထင်မှတ်မှုတို့မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော မုန်းတီးမှုကြောင့်၊ ဘုရားသခင်၏ အစေခံတစ်ဦးသည် ဘာသာမဲ့များထံမှ အကာအကွယ်ကို ရယူရန် ထပ်မံတွန်းပို့ခြင်း ခံရပြန်သည်။ ဤမုန်းတီးမှုကြောင့်ပင် ပရောဖက် ဧလိယသည် ဇရတ္တမြို့က မုဆိုးမထံသို့ အကူအညီတောင်းရန် ထွက်ပြေးခဲ့ရပြီး၊ [၄၃၁] ဧဝံဂေလိတရား၏ ဟောပြောသူများသည်လည်း ယုဒလူတို့ကို စွန့်ခွာကာ လူမျိုးခြားတို့ထံ သတင်းစကား ကြေညာရန် လှည့်ခဲ့ရသည်။ ဤခေတ်၌ နေထိုင်သော ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးများသည်လည်း ဤမုန်းတီးမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်ဟု ဆိုကြသူ အများအပြားတွင် ယုဒလူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြီးစိုးခဲ့သော ထောင်လွှားခြင်း၊ အပြင်ပန်းဘာသာရေးလိုက်စားခြင်း၊ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ခြင်းနှင့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းလိုသော စိတ်ဓာတ်တို့ ရှိနေကြသည်။ အနာဂတ်တွင် ခရစ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဟု ဆိုကြသူများသည် ခရစ်တော်နှင့် တမန်တော်တို့အပေါ် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများ ပြုမူခဲ့သကဲ့သို့ ပြုမူကြလိမ့်မည်။ မကြာမီ ဖြတ်သန်းရမည့် ကြီးစွာသော အကျပ်အတည်းတွင် ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိသော အစေခံများသည် ထိုကဲ့သို့သော နှလုံးသားခိုင်မာမှု၊ ရက်စက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် မလျှော့သော မုန်းတီးမှုတို့နှင့် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။

Thus it was that once more, because of hatred born of bigotry and
self-righteousness, a servant of God was driven to turn for protection
to the heathen. It was this same hatred that forced the prophet Elijah
to flee for succor to the widow of Sarepta; and that forced the heralds [431]
of the gospel to turn from the Jews to proclaim their message to
the Gentiles. And this hatred the people of God living in this age
have yet to meet. Among many of the professing followers of Christ
there is the same pride, formalism, and selfshness, the same spirit
of oppression, that held so large a place in the Jewish heart. In the
290 The Acts of the Apostles
future, men claiming to be Christ’s representatives will take a course
similar to that followed by the priests and rulers in their treatment of
Christ and the apostles. In the great crisis through which they are
soon to pass, the faithful servants of God will encounter the same
hardness of heart, the same cruel determination, the same unyielding
hatred.

ထိုဆိုးယုတ်သောနေ့ရက်၌ မိမိ၏ ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ် သိသောစိတ်နှင့်အညီ ဘုရားသခင်ကို မကြောက်မရွံ့ ဝတ်ပြုလိုသူတိုင်းသည် သတ္တိ၊ တည်ကြည်မှုနှင့် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အကြောင်း သိကျွမ်းမှုတို့ လိုအပ်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိသူတို့သည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း ခံရမည်၊ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ အပြစ်တင်ခံရမည်၊ သူတို့၏ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားမှုများသည် အလွဲကောက်ယူခြင်း ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ အမည်နာမများသည်လည်း ဆိုးယုတ်သူများအဖြစ် ပယ်ရှားခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ စာတန်သည် စိတ်နှလုံးကို လွှမ်းမိုးရန်နှင့် အသိဉာဏ်ကို မှိုင်းတိုက်ရန်၊ မကောင်းမှုကို ကောင်းသည်ဟု ထင်စေရန်နှင့် ကောင်းမှုကို မကောင်းဟု ထင်စေရန် သူ၏ လှည့်ဖြားတတ်သော တန်ခိုးဖြင့် အလုပ်လုပ်လိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ပိုမိုခိုင်မာ၍ စင်ကြယ်လေလေ၊ ကိုယ်တော်ကို နာခံရန် ဆုံးဖြတ်ချက်က ပိုမိုမြဲမြံလေလေ၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ဆိုသော်လည်း ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နင်းခြေသောသူတို့၏ ဒေါသကို စာတန်က သူတို့အပေါ် ပိုမိုဆွပေးလိမ့်မည်။ သန့်ရှင်းသူတို့ထံ တစ်ကြိမ်သာ အပ်နှံထားသော ယုံကြည်ခြင်းကို မြဲမြံစွာ ကိုင်စွဲထားနိုင်ရန် ခိုင်မာဆုံးသော ယုံကြည်ကိုးစားမှုနှင့် သူရဲကောင်းဆန်သော ရည်မှန်းချက် လိုအပ်လိမ့်မည်။

All who in that evil day would fearlessly serve God according
to the dictates of conscience, will need courage, frmness, and a
knowledge of God and His word; for those who are true to God
will be persecuted, their motives will be impugned, their best efforts
misinterpreted, and their names cast out as evil. Satan will work
with all his deceptive power to influence the heart and becloud
the understanding, to make evil appear good, and good evil. The
stronger and purer the faith of God’s people, and the frmer their
determination to obey Him, the more fercely will Satan strive to
stir up against them the rage of those who, while claiming to be
righteous, trample upon the law of God. It will require the frmest
trust, the most heroic purpose, to hold fast the faith once delivered
to the saints.

[၄၃၂] ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ လူမျိုးတော်အား မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည့် အကျပ်အတည်းအတွက် ပြင်ဆင်စေလိုသည်။ ပြင်ဆင်သည်ဖြစ်စေ၊ မပြင်ဆင်သည်ဖြစ်စေ လူတိုင်း ထိုအရာနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်။ မိမိတို့၏ ဘဝကို မြင့်မြတ်သော စံနှုန်းနှင့်အညီ နေထိုင်သူတို့သာလျှင် ထိုစမ်းသပ်မှုနှင့် စစ်ဆေးမှုကာလတွင် မြဲမြံစွာ ရပ်တည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ လောကီအုပ်ချုပ်သူများသည် ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များနှင့် ပူးပေါင်းကာ ကိုယ်ကိုယ်ကိုယ် သိသောစိတ်နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ်များကို အမိန့်ပေးလာသောအခါ၊ မည်သူသည် ဘုရားသခင်ကို အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့၍ ဝတ်ပြုသည်ကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။ အမှောင်ထုသည် အနက်ရှိုင်းဆုံး ဖြစ်နေချိန်တွင် ဘုရားသခင်နှင့်တူသော စရိုက်လက္ခဏာ၏ အလင်းသည် အတောက်ပဆုံး ထွန်းလင်းလိမ့်မည်။ အခြားသော ယုံကြည်ကိုးစားမှု အားလုံး ပျက်ပြားသွားသောအခါ၊ ယေဟောဝါဘုရားသခင်အပေါ် အမြဲတည်သော ယုံကြည်ကိုးစားမှု ရှိသူသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိမြင်ရလိမ့်မည်။ သမ္မာတရား၏ ရန်သူများသည် အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံလျက် ဘုရားသခင်၏ အစေခံတို့၏ အမှားကို ရှာနေကြစဉ်တွင်၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ကောင်းကျိုးအတွက် ကြည့်ရှုစောင့်မတော်မူမည်။ ကိုယ်တော်သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ဖွယ်ဖြစ်သော ပြည်၌ ကြီးစွာသော ကျောက်ဆောင်၏ အရိပ်ကဲ့သို့ သူတို့အတွက် ဖြစ်တော်မူမည်။

[432] God desires His people to prepare for the soon-coming crisis.
Prepared or unprepared, they must all meet it; and those only who
have brought their lives into conformity to the divine standard, will
stand frm at that time of test and trial. When secular rulers unite
with ministers of religion to dictate in matters of conscience, then
it will be seen who really fear and serve God. When the darkness
is deepest, the light of a godlike character will shine the brightest.
When every other trust fails, then it will be seen who have an abiding
trust in Jehovah. And while the enemies of truth are on every side,
watching the Lord’s servants for evil, God will watch over them for
good. He will be to them as the shadow of a great rock in a weary
land.