Myanmar 3AM (Official)

 

[၂၃၁] အခန်း ၂၃—ဗေရိမြို့နှင့် အာသင်မြို့

 ဤအခန်းသည် တမန်တော်ဝတ္ထု ၁၇:၁၁-၃၄ အပေါ် အခြေခံထားသည်။

[231] Chapter 23—Berea and Athens
This chapter is based on Acts 17:11-34.

ဗေရိမြို့တွင် ပေါလုသည် သူသင်ကြားပေးသော သမ္မာတရားများကို စူးစမ်းရှာဖွေလိုသော ယုဒလူများကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ လုကာ၏ မှတ်တမ်းက သူတို့အကြောင်းကို ဤသို့ဆိုသည်- "ထိုသူတို့သည် သက်သာလောနိတ်မြို့သားတို့ထက် သဘောကောင်းကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ နှုတ်ကပတ်တော်ကို အလွန်ကြည်ညိုသောစိတ်နှင့် ခံယူ၍၊ ကျမ်းစာ၌ ထိုသို့မှန်သည်မဟုတ်သည်ကို နေ့တိုင်း စူးစမ်းကြည့်ရှုကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့တွင် ယုဒလူအများတို့သည်လည်းကောင်း၊ ဟေလသမိန်းမမြတ်နှင့် ယောက်ျားအများတို့သည်လည်းကောင်း ယုံကြည်ခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။"

At Berea Paul found Jews who were willing to investigate the
truths he taught. Luke’s record declares of them: “These were more
noble than those in Thessalonica, in that they received the word with
all readiness of mind, and searched the Scriptures daily, whether
those things were so. Therefore many of them believed; also of
honorable women which were Greeks, and of men, not a few.”

ဗေရိမြို့သားတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် အစွဲအလမ်းဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းမနေပါ။ သူတို့သည် တမန်တော်များ ဟောပြောသော အယူဝါဒများ မှန်ကန်ခြင်း ရှိမရှိကို စူးစမ်းလိုကြသည်။ သူတို့သည် သမ္မာကျမ်းစာကို သိချင်စိတ်သက်သက်ကြောင့်မဟုတ်ဘဲ၊ ကတိထားရာ မေရှိယနှင့်ပတ်သက်၍ မည်သို့ရေးသားထားသည်ကို သိရှိရန် လေ့လာကြသည်။ သူတို့သည် ဗျာဒိတ်တော်မှတ်တမ်းများကို နေ့စဉ် စူးစမ်းကြပြီး၊ ကျမ်းစာတစ်ချက်နှင့် တစ်ချက်ကို နှိုင်းယှဉ်သောအခါ၊ ကောင်းကင်တမန်များသည် သူတို့အနားတွင်ရှိနေ၍ သူတို့၏ဉာဏ်ကို လင်းစေပြီး သူတို့၏စိတ်နှလုံးကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။

The minds of the Bereans were not narrowed by prejudice. They
were willing to investigate the truthfulness of the doctrines preached
by the apostles. They studied the Bible, not from curiosity, but in
order that they might learn what had been written concerning the
promised Messiah. Daily they searched the inspired records, and as
they compared scripture with scripture, heavenly angels were beside
them, enlightening their minds and impressing their hearts.

[၂၃၂] ဧဝံဂေလိသမ္မာတရားများကို ဟောပြောသည့် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို၊ မှန်ကန်စွာ ပြုမူလိုသော စိတ်ရင်းရှိသူတို့သည် ကျမ်းစာကို ဂရုတစိုက် စူးစမ်းရှာဖွေရန် လမ်းညွှန်ခြင်း ခံရကြသည်။ အကယ်၍ ဤလောကသမိုင်း၏ အဆုံးသတ်မြင်ကွင်းများတွင်၊ စမ်းသပ်သော သမ္မာတရားများကို ဟောပြောခြင်းခံရသူတို့သည် ဗေရိမြို့သားတို့၏ စံနမူနာကို လိုက်လျှောက်၍ နေ့စဉ် ကျမ်းစာကို စူးစမ်းပြီး၊ မိမိတို့ထံ ရောက်ရှိလာသော သတင်းစကားများကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင်၊ ယနေ့ခေတ်တွင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားများကို သစ္စာစောင့်သိသူ အရေအတွက်သည် ယခုရှိနေသော အရေအတွက်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုများပြားလာမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လူကြိုက်မများသော ကျမ်းစာသမ္မာတရားများကို တင်ပြသောအခါ၊ များစွာသောသူတို့သည် ဤသို့ စူးစမ်းလေ့လာရန် ငြင်းဆန်ကြသည်။ ကျမ်းစာ၏ ရှင်းလင်းသော သွန်သင်ချက်များကို မချေပနိုင်သော်လည်း၊ တင်ပြထားသော သက်သေအထောက်အထားများကို လေ့လာရန် အလွန်ပင် ဝန်လေးကြသည်။ အချို့က ဤအယူဝါဒများသည် အမှန်တကယ် မှန်ကန်နေစေကာမူ၊ အလင်းသစ်ကို လက်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ လက်မခံသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဟု ယူဆကြပြီး၊ ရန်သူက ဝိညာဉ်များကို လမ်းလွဲစေရန် အသုံးပြုသော နှစ်သက်ဖွယ် ပုံပြင်များကိုသာ စွဲကိုင်ထားကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့၏စိတ်သည် အမှားများကြောင့် ကွယ်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် ကွာရှင်းသွားကြသည်။

[232] Wherever the truths of the gospel are proclaimed, those who
honestly desire to do right are led to a diligent searching of the
Scriptures. If, in the closing scenes of this earth’s history, those
to whom testing truths are proclaimed would follow the example
of the Bereans, searching the Scriptures daily, and comparing with
God’s word the messages brought them, there would today be a
large number loyal to the precepts of God’s law, where now there are
comparatively few. But when unpopular Bible truths are presented,
many refuse to make this investigation. Though unable to controvert
the plain teachings of Scripture, they yet manifest the utmost reluctance to study the evidences offered. Some assume that even if these
doctrines are indeed true, it matters little whether or not they accept
the new light, and they cling to pleasing fables which the enemy
uses to lead souls astray. Thus their minds are blinded by error, and
they become separated from heaven.

လူအပေါင်းတို့သည် မိမိတို့အား ပေးထားသော အလင်းနှင့်အညီ တရားစီရင်ခြင်း ခံရကြလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် ကယ်တင်ခြင်းသတင်းစကားနှင့်အတူ ကိုယ်တော်၏ တမန်များကို စေလွှတ်တော်မူသည်၊ ထိုသတင်းကို ကြားရသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန်များ၏ စကားကို မည်သို့ဆက်ဆံသည်ဟူသောအချက်အတွက် တာဝန်ရှိသည်ဟု ကိုယ်တော် မှတ်ယူမည်ဖြစ်သည်။ သမ္မာတရားကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ရှာဖွေသူတို့သည် မိမိတို့ထံ တင်ပြလာသော အယူဝါဒများကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် အလင်းဖြင့် ဂရုတစိုက် စူးစမ်းလေ့လာကြလိမ့်မည်။

All will be judged according to the light that has been given. The
Lord sends forth His ambassadors with a message of salvation, and
158
Berea and Athens 159
those who hear He will hold responsible for the way in which they
treat the words of His servants. Those who are sincerely seeking for
truth will make a careful investigation, in the light of God’s word,
of the doctrines presented to them.

သက်သာလောနိတ်ရှိ မယုံကြည်သော ယုဒလူတို့သည် တမန်တော်များအပေါ် ငြူစူခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သူတို့ကို မိမိတို့မြို့မှ နှင်ထုတ်ရုံနှင့် အားမရဘဲ၊ ဗေရိမြို့အထိ လိုက်လာကြကာ အောက်တန်းစား လူတန်းစားတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို နှိုးဆော်ခဲ့ကြသည်။ ပေါလု ထိုနေရာတွင် ဆက်နေပါက အကြမ်းဖက်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့်၊ ညီအစ်ကိုတို့သည် အသစ်ပြောင်းလဲလာသော ဗေရိမြို့သားအချို့နှင့်အတူ ပေါလုကို အာသင်မြို့သို့ ပို့လိုက်ကြသည်။ [၂၃၃]

The unbelieving Jews of Thessalonica, flled with jealousy and
hatred of the apostles, and not content with having driven them from
their own city, followed them to Berea and aroused against them the
excitable passions of the lower class. Fearing that violence would be
done to Paul if he remained there, the brethren sent him to Athens, [233]
accompanied by some of the Bereans who had newly accepted the
faith.

ဤသို့ဖြင့် သမ္မာတရားကို သင်ကြားပေးသူတို့နောက်သို့ မြို့တစ်မြို့မှ တစ်မြို့သို့ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုများ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ ရန်သူတို့သည် ဧဝံဂေလိတရား တိုးတက်မှုကို မတားဆီးနိုင်သော်လည်း၊ တမန်တော်များ၏ အလုပ်ကို အလွန်ခက်ခဲအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဆန့်ကျင်မှုနှင့် ပဋိပက္ခများကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း၊ ပေါလုသည် ယေရုရှလင်၌ သူမြင်ရသော ဗျာဒိတ်တော်အတိုင်း ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်လျက် "တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ရှိရာ ဝေးသောအရပ်သို့ သင့်ကို ငါစေလွှတ်မည်" (တမန်တော် ၂၂:၂၁) ဟူသောအတိုင်း ရှေ့သို့ မှန်မှန်ချီတက်ခဲ့သည်။

Thus persecution followed the teachers of truth from city to
city. The enemies of Christ could not prevent the advancement of
the gospel, but they succeeded in making the work of the apostles
exceedingly hard. Yet in the face of opposition and conflict, Paul
pressed steadily forward, determined to carry out the purpose of God
as revealed to him in the vision at Jerusalem: “I will send thee far
hence unto the Gentiles.” Acts 22:21.

ပေါလု ဗေရိမြို့မှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာခဲ့ရသဖြင့် သက်သာလောနိတ်ရှိ ညီအစ်ကိုများထံသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် ကြိုတင်မြော်လင့်ထားသော အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ အာသင်မြို့သို့ ရောက်သောအခါ၊ တမန်တော်သည် သိလနှင့် တိမောသေတို့အား သူ့ထံသို့ ချက်ချင်းလာရန် သတင်းစကားနှင့်အတူ ဗေရိညီအစ်ကိုများကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။ တိမောသေသည် ပေါလုမထွက်ခွာမီက ဗေရိမြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ကောင်းစွာအစပြုထားသော အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် အသစ်ပြောင်းလဲလာသူများကို ယုံကြည်ခြင်း၏ အခြေခံမူများ၌ သွန်သင်ပေးရန် သိလနှင့်အတူ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

Paul’s hasty departure from Berea deprived him of the opportunity he had anticipated of visiting the brethren at Thessalonica.
On arriving at Athens, the apostle sent the Berean brethren back
with a message to Silas and Timothy to join him immediately. Timothy had come to Berea prior to Paul’s departure, and with Silas had
remained to carry on the work so well begun there, and to instruct
the new converts in the principles of the faith.

အာသင်မြို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ ဗဟိုချက်မဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ပေါလုသည် လုတ္တရမြို့မှာကဲ့သို့ အသိပညာနည်းပါးပြီး အယုံလွယ်သော လူတန်းစားနှင့် မတွေ့ရဘဲ၊ ဉာဏ်ပညာနှင့် ယဉ်ကျေးမှု၌ ကျော်ကြားသော လူမျိုးနှင့် တွေ့ဆုံရသည်။ နေရာတိုင်းတွင် သူတို့၏နတ်ဘုရားများ၊ သမိုင်းနှင့် ကဗျာလင်္ကာများထဲမှ နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ချီးမြှောက်ခံရသော သူရဲကောင်းများ၏ ရုပ်တုများကို မြင်တွေ့ရပြီး၊ ခမ်းနားသော ဗိသုကာလက်ရာများနှင့် ပန်းချီကားများသည် အမျိုးသားဂုဏ်ဆောင်မှုနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုများကို ဖော်ပြနေသည်။ လူတို့၏ အာရုံများသည် အနုပညာ၏ လှပခမ်းနားမှု၌ နစ်မျောနေကြသည်။ အရပ်ရပ်တို့၌ မကုန်နိုင်သော [၂၃၄] ငွေကြေးအမြောက်အမြား အသုံးပြုထားသော ဝတ်ကျောင်းတော်များနှင့် ဗိမာန်တော်များသည် ကြီးမားထည်ဝါစွာ တည်ရှိနေကြသည်။ စစ်အောင်ပွဲများနှင့် ကျော်ကြားသူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရုပ်တုများ၊ နတ်ကွန်းများနှင့် ကမ္ပည်းစာများဖြင့် အထိမ်းအမှတ်ပြုထားကြသည်။ ဤအရာအားလုံးက အာသင်မြို့ကို ကြီးမားသော အနုပညာပြခန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်စေသည်။

The city of Athens was the metropolis of heathendom. Here Paul
did not meet with an ignorant, credulous populace, as at Lystra, but
with a people famous for their intelligence and culture. Everywhere
statues of their gods and of the deifed heroes of history and poetry
met the eye, while magnifcent architecture and paintings represented
the national glory and the popular worship of heathen deities. The
senses of the people were entranced by the beauty and splendor
of art. On every hand sanctuaries and temples, involving untold [234]
expense, reared their massive forms. Victories of arms and deeds
of celebrated men were commemorated by sculpture, shrines, and
tablets. All these made Athens a vast gallery of art.

ပေါလုသည် မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှပခမ်းနားမှုများကို ကြည့်ရှုပြီး၊ တစ်မြို့လုံး ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၌ နစ်မွန်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ အရပ်ရပ်၌ ဘုရားသခင်ကို မရိုမသေပြုနေကြသည်ကို မြင်သဖြင့် သူ၏ဝိညာဉ်သည် ဘုရားသခင်အတွက် စိတ်အားထက်သန်ခြင်းဖြင့် လှုပ်ရှားလာပြီး၊ အသိပညာနှင့် ယဉ်ကျေးမှု မြင့်မားကြသော်လည်း စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို မသိကြသော အာသင်မြို့သားတို့အပေါ် သနားခြင်းစိတ် ပြင်းပြလာခဲ့သည်။

As Paul looked upon the beauty and grandeur surrounding him,
and saw the city wholly given to idolatry, his spirit was stirred
160 The Acts of the Apostles
with jealousy for God, whom he saw dishonored on every side,
and his heart was drawn out in pity for the people of Athens, who,
notwithstanding their intellectual culture, were ignorant of the true
God.

တမန်တော်သည် ဤပညာဗဟိုဌာန၌ သူမြင်ရသော အရာများကြောင့် လှည့်ဖြားခြင်းမခံရပါ။ သူ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ သဘောသဘာဝသည် ကောင်းကင်အရာများ၏ ဆွဲဆောင်မှုအပေါ် အလွန်နိုးကြားနေသဖြင့်၊ ဘယ်သောအခါမျှ ပျက်စီးခြင်းမရှိသော ကြွယ်ဝခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ဘုန်းတော်သည် သူ၏မျက်မှောက်၌ မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခမ်းနားထည်ဝါမှုများကို တန်ဖိုးမရှိအောင် ဖြစ်စေသည်။ အာသင်မြို့၏ ခမ်းနားမှုကို မြင်သောအခါ ၎င်းသည် အနုပညာနှင့် သိပ္ပံပညာကို မြတ်နိုးသူတို့အပေါ် မည်မျှ လှည့်ဖြားဆွဲဆောင်နိုင်သည်ကို သူသတိပြုမိပြီး၊ မိမိရှေ့၌ရှိသော အလုပ်၏ အရေးကြီးပုံကို သူ၏စိတ်၌ လေးလေးနက်နက် ခံစားခဲ့ရသည်။

The apostle was not deceived by that which he saw in this center
of learning. His spiritual nature was so alive to the attraction of
heavenly things that the joy and glory of the riches which will never
perish made valueless in his eyes the pomp and splendor with which
he was surrounded. As he saw the magnifcence of Athens he
realized its seductive power over lovers of art and science, and his
mind was deeply impressed with the importance of the work before
him.

ဘုရားသခင်ကို ဝတ်မပြုသော ဤမြို့ကြီးတွင်၊ ပေါလုသည် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရသဖြင့် အားငယ်စိတ်ဝင်ပြီး၊ သူ၏ လုပ်ဖော်ဆောင်ဖက်များ၏ စာနာမှုနှင့် အကူအညီကို တောင့်တခဲ့သည်။ လူသားချင်း ခင်မင်ရင်းနှီးမှုနှင့် ပတ်သက်လျှင်၊ သူသည် လုံးဝတစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် သက်သာလောနိတ်မြို့သားတို့ထံသို့ ရေးသောစာတွင် "အာသင်မြို့၌ ငါတို့တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်သော်လည်း" (၁ သက်သာလောနိတ် ၃:၁) ဟူသော စကားဖြင့် သူ၏ခံစားချက်ကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ကျော်လွှားရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော အတားအဆီးများသည် သူ၏ရှေ့၌ ရှိနေသဖြင့်၊ လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားခြင်းသည် မျှော်လင့်ချက်မရှိသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ [၂၃၅]

In this great city, where God was not worshiped, Paul was oppressed by a feeling of solitude, and he longed for the sympathy and
aid of his fellow laborers. So far as human friendship was concerned,
he felt himself to be utterly alone. In his epistle to the Thessalonians
he expresses his feelings in the words, “Left at Athens alone.” 1
Thessalonians 3:1. Obstacles that were apparently insurmountable
presented themselves before him, making it seem almost hopeless
for him to attempt to reach the hearts of the people.

သိလနှင့် တိမောသေတို့ကို စောင့်နေစဉ်၊ ပေါလုသည် အပျင်းမနေပါ။ သူသည် "တရားစရပ်၌ ယုဒလူတို့နှင့်လည်းကောင်း၊ ဘုရားကိုရိုသေသောသူတို့နှင့်လည်းကောင်း၊ ဈေး၌ တွေ့သမျှသောသူတို့နှင့်လည်းကောင်း နေ့တိုင်း ဆွေးနွေးငြင်းခုံ၏။" သို့သော် အာသင်မြို့၌ သူ၏ အဓိကအလုပ်မှာ ဘုရားသခင်နှင့် ကျဆုံးသော လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမြင်နားလည်ခြင်းမရှိသောသူတို့အား ကယ်တင်ခြင်းသတင်းစကားကို ပြောကြားရန်ဖြစ်သည်။ တမန်တော်သည် မကြာမီ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ အနုစိတ်ဆုံးနှင့် ဆွဲဆောင်မှုအရှိဆုံး ပုံစံကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။

[235] While waiting for Silas and Timothy, Paul was not idle. He
“disputed ... in the synagogue with the Jews, and with the devout
persons, and in the market daily with them that met with him.” But
his principal work in Athens was to bear the tidings of salvation to
those who had no intelligent conception of God and of His purpose
in behalf of the fallen race. The apostle was soon to meet paganism
in its most subtle, alluring form.

အာသင်မြို့ရှိ ကြီးမြတ်သောသူတို့သည် သူတို့မြို့သို့ ထူးဆန်းသော ဆရာတစ်ဦး ရောက်ရှိနေပြီး၊ လူတို့အား အသစ်အဆန်းဖြစ်သော အယူဝါဒများကို သင်ကြားပေးနေကြောင်း သိရှိရန် မကြာခဲ့ပါ။ ထိုသူအချို့တို့သည် ပေါလုကို ရှာဖွေပြီး သူနှင့် စကားပြောဆိုကြသည်။ မကြာမီ လူအုပ်ကြီးသည် သူတို့ပတ်လည်၌ စုဝေးလာကြသည်။ အချို့က တမန်တော်အား လူမှုရေးအရရော၊ အသိပညာအရပါ မိမိတို့အောက် များစွာနိမ့်ကျသူတစ်ဦးအဖြစ် ပြက်ရယ်ပြုရန် ပြင်ဆင်ထားကြပြီး "ဤစကားများသောသူသည် ဘာကို ပြောချင်သနည်း" ဟု အချင်းချင်း ကျီစယ်ပြောဆိုကြသည်။ အခြားသူတို့ကမူ "သူသည် ယေရှုအကြောင်းနှင့် ထမြောက်ခြင်းအကြောင်းကို ဟောပြောသောကြောင့် 'သူသည် ထူးဆန်းသော နတ်ဘုရားတို့ကို ဟောပြောသောသူ ဖြစ်ဟန်ရှိသည်' ဟု ဆိုကြ၏။"

The great men of Athens were not long in learning of the presence in their city of a singular teacher who was setting before the
people doctrines new and strange. Some of these men sought Paul
out and entered into conversation with him. Soon a crowd of listeners gathered about them. Some were prepared to ridicule the apostle
as one who was far beneath them both socially and intellectually, and
these said jeeringly among themselves, “What will this babbler say?”
Others, “because he preached unto them Jesus, and the resurrection,”
said, “He seemeth to be a setter forth of strange gods.”

ဈေးအရပ်၌ ပေါလုနှင့် တွေ့ဆုံသောသူတို့တွင် "ဧပိကုရုတပည့်အချို့နှင့် သတောအိတ်တပည့်အချို့" ပါဝင်ကြသည်၊ သို့သော် သူတို့နှင့် ပေါလုနှင့် ထိတွေ့သမျှသော သူတို့သည် ပေါလု၌ မိမိတို့ထက်ပင် သာလွန်သော အသိပညာဘဏ္ဍာရှိကြောင်းကို မကြာမီ သိမြင်ခဲ့ကြသည်။ သူ၏ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်မှုသည် ပညာတတ်တို့၏ လေးစားမှုကို ရရှိစေပြီး၊ သူ၏ စိတ်အားထက်သန်၍ ယုတ္တိရှိသော အကြောင်းပြချက်များနှင့် သူ၏ ဟောပြောမှုစွမ်းရည်သည် နားထောင်သူအားလုံး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားခဲ့သည်။ သူ၏ နားထောင်သူတို့သည် သူသည် အတွေ့အကြုံမရှိသူတစ်ဦးမဟုတ်ဘဲ၊ သူသင်ကြားသော အယူဝါဒများကို ထောက်ခံရန် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်များဖြင့် လူတန်းစားအားလုံးကို ရင်ဆိုင်နိုင်သူဖြစ်ကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် တမန်တော်သည် မကြောက်မရွံ့ဘဲ၊ ဆန့်ကျင်သူများကို သူတို့၏ နယ်ပယ်ထဲ၌ပင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး၊ ယုတ္တိကို ယုတ္တိဖြင့်လည်းကောင်း၊ [၂၃၆] ဒဿနကို ဒဿနဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဟောပြောမှုစွမ်းရည်ကို ဟောပြောမှုစွမ်းရည်ဖြင့်လည်းကောင်း တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

Among those who encountered Paul in the market place were
“certain philosophers of the Epicureans, and of the Stoics;” but they,
Berea and Athens 161
and all others who came in contact with him, soon saw that he had
a store of knowledge even greater than their own. His intellectual
power commanded the respect of the learned; while his earnest,
logical reasoning and the power of his oratory held the attention of
all in the audience. His hearers recognized the fact that he was no
novice, but was able to meet all classes with convincing arguments in
support of the doctrines he taught. Thus the apostle stood undaunted,
meeting his opposers on their own ground, matching logic with logic, [236]
philosophy with philosophy, eloquence with eloquence.

သူ၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူ ဆန့်ကျင်ဘက်တို့သည် ဆိုကရေးတီး (Socrates) ၏ ကံကြမ္မာကို ထောက်ပြကြသည်၊ သူသည် ထူးဆန်းသော နတ်ဘုရားများကို ဟောပြောသောကြောင့် သေဒဏ်စီရင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်၊ ထို့ကြောင့် ပေါလုအားလည်း ဤနည်းအတိုင်း မိမိအသက်ကို အန္တရာယ်မပြုရန် သတိပေးကြသည်။ သို့သော် တမန်တော်၏ ဟောပြောချက်များသည် လူတို့၏ အာရုံကို စွဲငြိစေပြီး၊ သူ၏ ဟန်ဆောင်မှုကင်းသော ဉာဏ်ပညာသည် သူတို့၏ လေးစားမှုနှင့် အံ့သြမှုကို ရရှိစေသည်။ သူသည် ဒဿနပညာရှင်တို့၏ သိပ္ပံပညာ သို့မဟုတ် သရော်စကားများကြောင့် နှုတ်ဆိတ်မသွားဘဲ၊ သူသည် မိမိ၏တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏အကြောင်းကို ပြောပြရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြောင်း သူတို့သိရှိသွားသောအခါ၊ သူ့အား ကောင်းမွန်စွာ နားထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

His heathen opponents called his attention to the fate of Socrates,
who, because he was a setter forth of strange gods, had been condemned to death, and they counseled Paul not to endanger his life
in the same way. But the apostle’s discourses riveted the attention
of the people, and his unaffected wisdom commanded their respect
and admiration. He was not silenced by the science or the irony of
the philosophers, and satisfying themselves that he was determined
to accomplish his errand among them, and, at all hazards, to tell his
story, they decided to give him a fair hearing.

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် သူ့ကို မားစ်တောင် (Mars' Hill) သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ ဤနေရာသည် အာသင်မြို့တစ်မြို့လုံးတွင် အသန့်ရှင်းဆုံးသော နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အမှတ်တရများနှင့် ဆက်စပ်မှုများကြောင့် အချို့သောသူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အစွဲအလမ်းကြီးသော ရိုသေမှုမျိုး ရှိကြသည်။ ဤနေရာသည် အရေးကြီးသော ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ မေးခွန်းများနှင့် အရပ်ဘက်ဆိုင်ရာ မေးခွန်းများအပေါ် နောက်ဆုံး စီရင်ချက်ချရသောသူတို့က ဘာသာရေးနှင့်ဆိုင်သော ကိစ္စရပ်များကို ဂရုတစိုက် ဆင်ခြင်သုံးသပ်လေ့ရှိသော နေရာဖြစ်သည်။

They accordingly conducted him to Mars’ Hill. This was one
of the most sacred spots in all Athens, and its recollections and
associations were such as to cause it to be regarded with a superstitious reverence that in the minds of some amounted to dread. It
was in this place that matters connected with religion were often
carefully considered by men who acted as fnal judges on all the
more important moral as well as civil questions.

ဤနေရာတွင်၊ လူစည်ကားသော လမ်းမများ၏ ဆူညံသံများနှင့် ရှုပ်ထွေးသော ဆွေးနွေးပွဲများမှ ကင်းဝေးလျက်၊ တမန်တော်၏ စကားကို အနှောင့်အယှက်မရှိ ကြားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ပတ်လည်၌ ကဗျာဆရာများ၊ အနုပညာရှင်များ၊ ဒဿနပညာရှင်များ—အာသင်မြို့၏ ပညာရှင်များနှင့် ပညာရှိများ စုဝေးလာကြပြီး သူ့အား ဤသို့မေးမြန်းကြသည်- "သင်ဟောပြောသော ဤအယူဝါဒသစ်မှာ အဘယ်သို့နည်းဟု ငါတို့သိရမည်လော။ သင်သည် ထူးဆန်းသောစကားကို ငါတို့နား၌ ကြားစေ၏။ ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အဘယ်သို့နည်းဟု ငါတို့သိလိုကြ၏။"

Here, away from the noise and bustle of crowded thoroughfares,
and the tumult of promiscuous discussion, the apostle could be
heard without interruption. Around him gathered poets, artists, and
philosophers—the scholars and sages of Athens, who thus addressed
him: “May we know what this new doctrine, whereof thou speakest,
is? for thou bringest certain strange things to our ears: we would
know thereof what these things mean.”

ထိုသို့သော ကြီးမားလှသည့် တာဝန်ရှိသည့်အချိန်တွင်၊ တမန်တော်သည် တည်ငြိမ်၍ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်နှလုံးထဲ၌ အရေးကြီးသော သတင်းစကားတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေပြီး၊ သူ၏နှုတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စကားများသည် သူသည် အချည်းနှီး စကားပြောသောသူမဟုတ်ကြောင်း နားထောင်သူတို့ကို ယုံကြည်စေခဲ့သည်။ [၂၃၇] "အို အာသင်မြို့သားတို့၊ သင်တို့သည် ခပ်သိမ်းသောအမှုတို့၌ နတ်ဘုရားတို့ကို အလွန်ရိုသေတတ်ကြသည်ဟု ငါမြင်၏။ ငါသည် လှည့်လည်၍ သင်တို့၏ ကိုးကွယ်ရာအရာများကို ကြည့်ရှုသောအခါ၊ 'မသိသောဘုရားသခင်အား' ဟု ကမ္ပည်းရေးသော ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခုကို တွေ့ရ၏။ သင်တို့သည် မသိဘဲလျက် ကိုးကွယ်သော ထိုဘုရားသခင်၏အကြောင်းကို ငါဟောပြော၏" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဉာဏ်ပညာနှင့် ဗဟုသုတများရှိသော်လည်း၊ စကြဝဠာကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်ကိုမူ သူတို့မသိကြပါ။ သို့သော် သာလွန်သော အလင်းကို တောင့်တနေသူ အချို့ရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အနန္တတန်ခိုးရှင်ဆီသို့ လှမ်းမျှော်ကြည့်နေကြသည်။

In that hour of solemn responsibility, the apostle was calm and [237]
self-possessed. His heart was burdened with an important message,
and the words that fell from his lips convinced his hearers that he was
no idle babbler. “Ye men of Athens,” he said, “I perceive that in all
things ye are too superstitious. For as I passed by, and beheld your
devotions, I found an altar with this inscription, To the Unknown
162 The Acts of the Apostles
God. Whom therefore ye ignorantly worship, Him declare I unto
you.” With all their intelligence and general knowledge, they were
ignorant of the God who created the universe. Yet there were some
who were longing for greater light. They were reaching out toward
the Infnite.

ရုပ်တုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဗိမာန်တော်ဆီသို့ လက်ကိုဆန့်တန်းလျက်၊ ပေါလုသည် သူ၏စိတ်နှလုံးထဲမှ ခံစားချက်များကို သွန်းလောင်းခဲ့ပြီး အာသင်မြို့သားတို့၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ မှားယွင်းချက်များကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ နားထောင်သူများထဲမှ အမြတ်ဆုံးသော ပညာရှိတို့သည် သူ၏ အကြောင်းပြချက်များကို နားထောင်သောအခါ အံ့သြခဲ့ကြသည်။ သူသည် သူတို့၏ အနုပညာလက်ရာများ၊ စာပေနှင့် ဘာသာရေးတို့၌ ကျွမ်းကျင်ကြောင်းကို ပြသခဲ့သည်။ သူတို့၏ ရုပ်တုများနှင့် ကိုးကွယ်ရာများကို ညွှန်ပြလျက်၊ ဘုရားသခင်ကို လူတို့ပြုလုပ်သော ပုံသဏ္ဌာန်များနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ကြောင်း သူကြေညာခဲ့သည်။ ဤထွင်းထုထားသော ရုပ်တုများသည် ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်ကို အနည်းငယ်မျှပင် ကိုယ်စားမပြုနိုင်ပါ။ ဤရုပ်တုများသည် အသက်မရှိကြောင်း၊ လူ၏လက်ဖြင့် ရွှေ့မှသာ ရွေ့နိုင်သော လူသားတို့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ထိုအရာများကို ကိုးကွယ်သူတို့သည် မိမိတို့ကိုးကွယ်သော အရာထက် သာလွန်ကြောင်း သူသတိပေးခဲ့သည်။

With hand outstretched toward the temple crowded with idols,
Paul poured out the burden of his soul, and exposed the fallacies
of the religion of the Athenians. The wisest of his hearers were
astonished as they listened to his reasoning. He showed himself
familiar with their works of art, their literature, and their religion.
Pointing to their statuary and idols, he declared that God could
not be likened to forms of man’s devising. These graven images
could not, in the faintest sense, represent the glory of Jehovah. He
reminded them that these images had no life, but were controlled by
human power, moving only when the hands of men moved them;
and therefore those who worshiped them were in every way superior
to that which they worshiped.

ပေါလုသည် သူ၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်သော နားထောင်သူတို့၏ စိတ်ကို သူတို့၏ မှားယွင်းသော ဘာသာတရားထက် ကျော်လွန်စေပြီး၊ သူတို့ "မသိသောဘုရားသခင်" ဟု အမည်ပေးထားသော အရှင်မြတ်အပေါ် မှန်ကန်သောအမြင်သို့ ရောက်အောင် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူယခု ဟောပြောသော ဤအရှင်မြတ်သည် လူတို့အပေါ် မှီခိုခြင်းမရှိဘဲ၊ [၂၃၈] ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းတော်အတွက် လူသားတို့၏ လက်မှ မည်သည့်အရာကိုမျှ မလိုအပ်ကြောင်း ဆိုခဲ့သည်။

Paul drew the minds of his idolatrous hearers beyond the limits
of their false religion to a true view of the Deity, whom they had
styled the “Unknown God.” This Being, whom he now declared unto
[238] them, was independent of man, needing nothing from human hands
to add to His power and glory.

စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်တော်များ—ကိုယ်တော်၏ ဖန်ဆင်းနိုင်သော တန်ခိုးနှင့် အရာခပ်သိမ်းကို အုပ်စိုးသော ကံကြမ္မာတို့နှင့် ပတ်သက်၍ ပေါလု၏ စိတ်အားထက်သန်၍ ယုတ္တိရှိသော တင်ပြချက်များကို လူတို့သည် အံ့သြစွာဖြင့် နားထောင်ခဲ့ကြသည်။ စိတ်အားထက်သန်သော ဟောပြောမှုစွမ်းရည်ဖြင့် တမန်တော်က "လောကဓာတ်နှင့် လောကဓာတ်၌ ရှိသမျှသော အရာတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ဘုရားသခင်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အစိုးရတော်မူသော အရှင်ဖြစ်၍၊ လူတို့လက်ဖြင့် လုပ်သော ဗိမာန်၌ ကျိန်းဝပ်တော်မမူ။ ကိုယ်တော်သည် ခပ်သိမ်းသောသူတို့အား အသက်နှင့် ထွက်သက်ကိုလည်းကောင်း၊ ခပ်သိမ်းသော အရာတို့ကိုလည်းကောင်း ပေးတော်မူသော အရှင်ဖြစ်၍၊ တစ်စုံတစ်ခုကို လိုတော်မူသကဲ့သို့ လူတို့လက်ဖြင့် ဝတ်ပြုခြင်းကို ခံတော်မမူ" ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသည်ပင် ဘုရားသခင်ကို ဆံ့ရန် မလုံလောက်ပါ၊ လူတို့လက်ဖြင့် လုပ်သော ဗိမာန်များကား ဆိုဖွယ်ရာမရှိပါ။

The people were carried away with admiration for Paul’s earnest
and logical presentation of the attributes of the true God—of His
creative power and the existence of His overruling providence. With
earnest and fervid eloquence the apostle declared, “God that made
the world and all things therein, seeing that He is Lord of heaven and
earth, dwelleth not in temples made with hands; neither is worshiped
with men’s hands, as though He needed anything, seeing He giveth
to all life, and breath, and all things.” The heavens were not large
enough to contain God, how much less were the temples made by
human hands!

လူသားတို့၏ အခွင့်အရေးများကို အသိအမှတ်မပြုသော ထိုဇာတ်နိမ့်ဇာတ်မြင့်ခွဲခြားသည့် ခေတ်တွင်၊ ပေါလုသည် လူသားချင်း ညီအစ်ကိုစိတ်ဓာတ်၏ ကြီးမြတ်သော သမ္မာတရားကို တင်ပြခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် "မြေတစ်ပြင်လုံး၌ နေစေခြင်းငှာ လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို တစ်ခုတည်းသော အသွေးဖြင့် ဖန်ဆင်းတော်မူပြီ" ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ ရှေ့မှောက်၌ လူအားလုံးသည် တန်းတူဖြစ်ကြပြီး၊ ဖန်ဆင်းရှင်အပေါ်တွင် လူသားတိုင်းသည် အမြင့်ဆုံးသော သစ္စာစောင့်သိမှုရှိရန် တာဝန်ရှိသည်။

In that age of caste, when the rights of men were often unrecognized, Paul set forth the great truth of human brotherhood, declaring
that God “hath made of one blood all nations of men for to dwell on
all the face of the earth.” In the sight of God all are on an equality,
and to the Creator every human being owes supreme allegiance.

ထို့နောက် တမန်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ လူသားတို့အပေါ် ဆက်ဆံမှုအားလုံး၌ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ကရုဏာတော် ရည်ရွယ်ချက်သည် ရွှေချည်မျှင်တစ်ခုကဲ့သို့ မည်သို့ စီးဆင်းနေကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် "လူတို့၏ အခွင့်အရေးများကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့နေရာ၏ အပိုင်းအခြားကိုလည်းကောင်း ရှေးမဆွကပင် ခန့်ထားတော်မူပြီ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်၊ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ရှာ၍၊ စမ်းတဝါးဝါးနှင့် တွေ့ကောင်းတွေ့ကြလိမ့်မည်။ စင်စစ်မူကား၊ ကိုယ်တော်သည် ငါတို့အသီးသီးတို့နှင့် မဝေးပါ။"

Then the apostle showed how, through all God’s dealings with man,
Berea and Athens 163
His purpose of grace and mercy runs like a thread of gold. He “hath
determined the times before appointed, and the bounds of their habitation; that they should seek the Lord, if haply they might feel after
Him, and fnd Him, though He be not far from every one of us.”

မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြင့်မြတ်သော လူသားပုံစံများကို ညွှန်ပြလျက်၊ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကဗျာဆရာတစ်ဦးထံမှ ငှားရမ်းထားသော စကားလုံးများဖြင့် အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင်အား သူတို့၏အဖ၊ သူတို့အား ကိုယ်တော်၏သားသမီးများအဖြစ် ပုံဖော်ခဲ့သည်။ "ငါတို့သည် ထိုအရှင်အားဖြင့် အသက်ရှင်လျက်၊ လှုပ်ရှားလျက်၊ တည်လျက် ရှိကြ၏" ဟု သူကြေညာခဲ့သည်၊ "သင်တို့၏ ကဗျာဆရာအချို့တို့ကလည်း 'ငါတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အမျိုးအနွယ် ဖြစ်ကြသည်' ဟု ဆိုခဲ့ကြသည့်အတိုင်း ဖြစ်၏။ ငါတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမျိုးအနွယ် ဖြစ်သည်မှန်လျှင်၊ ဘုရားသခင်သည် လူတို့၏ အတတ်ပညာနှင့် ကြံစည်မှုဖြင့် ထွင်းထုသော ရွှေ၊ ငွေ၊ ကျောက်နှင့် တူသည်ဟု ငါတို့ မထင်အပ်ကြ။ [၂၃၉]

Pointing to the noble specimens of manhood about him, with
words borrowed from a poet of their own he pictured the infnite
God as a Father, whose children they were. “In Him we live, and
move, and have our being,” he declared; “as certain also of your own [239]
poets have said, For we are also His offspring. Forasmuch then as
we are the offspring of God, we ought not to think that the Godhead
is like unto gold, or silver, or stone, graven by art and man’s device.

"ထိုသို့ မသိဘဲ နေကြသောအချိန်ကာလကို ဘုရားသခင်သည် လျစ်လျူရှုတော်မူသော်လည်း၊ ယခုမှာမူကား ခပ်သိမ်းသော အရပ်တို့၌ ရှိသောသူအပေါင်းတို့သည် နောင်တရကြစေခြင်းငှာ အမိန့်တော်ရှိတော်မူ၏။" ခရစ်တော် မကြွလာမီ ရှေ့ဦးက မှောင်မိုက်သော ခေတ်ကာလများတွင်၊ ကောင်းကင်မင်းကြီးသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို ခပ်ပါးပါးသာ လျစ်လျူရှုခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ကိုယ်တော်၏သားတော်အားဖြင့် လူတို့အား သမ္မာတရားအလင်းကို စေလွှတ်တော်မူပြီ၊ ထို့ကြောင့် ဆင်းရဲနိမ့်ကျသူများသာမက၊ မာနကြီးသော ဒဿနပညာရှင်များနှင့် လောက၏ မင်းညီမင်းသားများအားလုံးထံမှ ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်စေသော နောင်တကို ကိုယ်တော် မျှော်လင့်တော်မူသည်။ "အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်သည် ခန့်ထားတော်မူသောသူအားဖြင့်၊ လောကီနိုင်ငံကို တရားသဖြင့် စီရင်မည့်နေ့ရက်ကို သတ်မှတ်တော်မူပြီ။ ထိုသူကို သေခြင်းမှ ထမြောက်စေတော်မူခြင်းဖြင့်၊ လူအပေါင်းတို့အား ယုံကြည်စရာ အထောက်အထားကို ပေးတော်မူပြီ။" ပေါလုသည် သေခြင်းမှ ထမြောက်ခြင်းအကြောင်းကို ပြောသောအခါ၊ "အချို့သောသူတို့သည် ပြက်ရယ်ပြုကြ၏။ အချို့ကလည်း 'ဤအကြောင်းအရာကို နောက်တစ်ခါ သင်ပြောသည်ကို ငါတို့နားထောင်ဦးမည်' ဟု ဆိုကြ၏။"

“And the times of this ignorance God winked at; but now commandeth all men everywhere to repent.” In the ages of darkness
that had preceded the advent of Christ, the divine Ruler had passed
lightly over the idolatry of the heathen; but now, through His Son,
He had sent men the light of truth; and He expected from all repentance unto salvation, not only from the poor and humble, but
from the proud philosopher and the princes of the earth. “Because
He hath appointed a day, in the which He will judge the world in
righteousness by that Man whom He hath ordained; whereof He
hath given assurance unto all men, in that He hath raised Him from
the dead.” As Paul spoke of the resurrection from the dead, “some
mocked: and others said, We will hear thee again of this matter.”

ဤသို့ဖြင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုပညာ၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော အာသင်မြို့၌ တမန်တော်၏ အလုပ်သည် ပြီးဆုံးခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ အာသင်မြို့သားတို့သည် သူတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကိုသာ စွဲမြဲစွာ ကိုးကွယ်လျက်၊ စစ်မှန်သော ဘာသာတရား၏ အလင်းမှ လွှဲရှောင်သွားခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လူမျိုးတစ်မျိုးသည် မိမိတို့၏ အောင်မြင်မှုများအပေါ် လုံးဝကျေနပ်နေသောအခါ၊ သူတို့ထံမှ ထပ်မံမျှော်လင့်စရာ မရှိတော့ပါ။ အာသင်မြို့သားတို့သည် အသိပညာနှင့် ယဉ်ကျေးမှုရှိသည်ဟု ကြွားဝါကြသော်လည်း၊ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုပျက်စီးလာကာ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ ဝေဝါးသော လျှို့ဝှက်ချက်များ၌သာ ပိုမိုကျေနပ်နေကြသည်။

Thus closed the labors of the apostle at Athens, the center of
heathen learning, for the Athenians, clinging persistently to their
idolatry, turned from the light of the true religion. When a people
are wholly satisfed with their own attainments, little more need be
expected of them. Though boasting of learning and refnement, the
Athenians were constantly becoming more corrupt and more content
with the vague mysteries of idolatry.

ပေါလု၏ စကားများကို နားထောင်သောသူတို့တွင်၊ တင်ပြထားသော သမ္မာတရားများကြောင့် စိတ်၌ ယုံကြည်မှု ရရှိသူအချို့ ရှိခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို အသိအမှတ်ပြုရန်နှင့် ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်ကို လက်ခံရန် မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချခြင်း မရှိခဲ့ကြပါ။ [၂၄၀] စကားပြောကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် အကြောင်းပြချက် ခိုင်လုံခြင်းတို့သည် အပြစ်သားကို ပြောင်းလဲစေနိုင်ခြင်းမရှိပါ။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်တစ်ခုတည်းသာလျှင် သမ္မာတရားကို စိတ်နှလုံး၌ သက်ရောက်စေနိုင်သည်။ ဤတန်ခိုးတော်ကို အစဉ်အမြဲ ငြင်းပယ်သောသူအား မည်သူမျှ မတတ်နိုင်ပါ။ ဟေလသလူတို့သည် ဉာဏ်ပညာကို ရှာဖွေကြသည်၊ သို့သော် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ သတင်းစကားသည် သူတို့အတွက် မိုက်မဲခြင်းဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် အထက်မှလာသော ဉာဏ်ပညာထက် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ပညာကို ပိုမိုတန်ဖိုးထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

Among those who listened to the words of Paul were some to
whose minds the truths presented brought conviction, but they would [240]
not humble themselves to acknowledge God and to accept the plan
of salvation. No eloquence of words, no force of argument, can
convert the sinner. The power of God alone can apply the truth to the
heart. He who persistently turns from this power cannot be reached.
The Greeks sought after wisdom, yet the message of the cross was
164 The Acts of the Apostles
to them foolishness because they valued their own wisdom more
highly than the wisdom that comes from above.

သူတို့၏ အသိပညာနှင့် လူသားတို့၏ ဉာဏ်ပညာအပေါ် မာနထောင်လွှားမှု၌ အာသင်မြို့သားတို့အကြား ဧဝံဂေလိသတင်းစကား အောင်မြင်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ခရစ်တော်ထံသို့ ဆင်းရဲသော အပြစ်သားများအဖြစ် လာရောက်သော လောကီပညာရှိတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်စေသော ပညာကို ရရှိကြလိမ့်မည်။ သို့သော် မိမိတို့၏ ဉာဏ်ပညာကို ချီးမြှောက်လျက် ထင်ရှားသောသူများအဖြစ် လာသောသူတို့မူကား၊ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ ပေးနိုင်သော အလင်းနှင့် အသိပညာကို ရရှိရန် ပျက်ကွက်ကြလိမ့်မည်။

In their pride of intellect and human wisdom may be found the
reason why the gospel message met with comparatively little success
among the Athenians. The worldly-wise men who come to Christ as
poor lost sinners, will become wise unto salvation; but those who
come as distinguished men, extolling their own wisdom, will fail of
receiving the light and knowledge that He alone can give.

ဤသို့ဖြင့် ပေါလုသည် သူ၏ခေတ်ရှိ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ အာသင်မြို့၌ သူ၏အလုပ်သည် လုံးဝအချည်းနှီးတော့ မဖြစ်ခဲ့ပါ။ မြို့၏အထင်ကရ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်သော ဒယောနုသိနှင့် အခြားအချို့သောသူတို့သည် ဧဝံဂေလိသတင်းစကားကို လက်ခံပြီး ယုံကြည်သူများနှင့် လုံးဝပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။

Thus Paul met the paganism of his day. His labors in Athens
were not wholly in vain. Dionysius, one of the most prominent
citizens, and some others, accepted the gospel message and united
themselves fully with the believers.

ဗျာဒိတ်တော်သည် အာသင်မြို့သားတို့၏ ဘဝကို ဤသို့ တစ်ချက်မျှ ပြသပေးခဲ့သည်၊ သူတို့သည် အသိပညာ၊ ယဉ်ကျေးမှုနှင့် အနုပညာများ ရှိသော်လည်း၊ ဒုစရိုက်၌ နစ်မွန်းနေကြကြောင်း၊ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ကျွန်အားဖြင့် မာနကြီး၍ မိမိကိုယ်ကို ရောင့်ရဲသော လူမျိုးတို့၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့် အပြစ်များကို မည်သို့ဆုံးမခဲ့ကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်ရန်ဖြစ်သည်။ တမန်တော်၏ စကားများ၊ သူ၏ သဘောထားနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ဖော်ပြချက်များကို ဗျာဒိတ်တော်၏ ကလောင်တံဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းမှာ၊ နောင်လာနောက်သား မျိုးဆက်အားလုံးအတွက် သူ၏ မတုန်လှုပ်သော ယုံကြည်စိတ်ချမှု၊ [၂၄၁] တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေချိန်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကြားမှ ရဲရင့်မှု၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှု၏ အလယ်ဗဟို၌ ခရစ်ယာန်ဘာသာအတွက် ရရှိခဲ့သော အောင်ပွဲတို့ကို သက်သေခံရန်ဖြစ်သည်။

Inspiration has given us this glance into the life of the Athenians,
who, with all their knowledge, refnement, and art, were yet sunken
in vice, that it might be seen how God, through His servant, rebuked
idolatry and the sins of a proud, self-suffcient people. The words
of the apostle, and the description of his attitude and surroundings,
as traced by the pen of inspiration, were to be handed down to all
coming generations, bearing witness of his unshaken confdence, his
[241] courage in loneliness and adversity, and the victory he gained for
Christianity in the very heart of paganism.

ပေါလု၏ စကားများသည် အသင်းတော်အတွက် အသိပညာရတနာများ ပါဝင်သည်။ သူသည် သူ၏မာနကြီးသော နားထောင်သူတို့ကို စိတ်ဆိုးစေပြီး မိမိကိုယ်ကို အခက်အခဲဖြစ်စေမည့် စကားမျိုးကို အလွယ်တကူ ပြောနိုင်သော အခြေအနေတွင် ရှိခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ၏ဟောပြောချက်သည် သူတို့၏ နတ်ဘုရားများနှင့် မြို့၏ကြီးမြတ်သောသူတို့ကို တိုက်ရိုက်တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်ခဲ့ပါက၊ သူသည် ဆိုကရေးတီးကဲ့သို့သော ကံကြမ္မာမျိုး ကြုံတွေ့ရနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်မှ ဆင်းသက်လာသော နည်းပရိယာယ်ဖြင့်၊ သူတို့မသိသော စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို ဖော်ပြခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏စိတ်ကို ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုမှ ဂရုတစိုက် လွှဲဖယ်ပေးခဲ့သည်။

Paul’s words contain a treasure of knowledge for the church. He
was in a position where he might easily have said that which would
have irritated his proud listeners and brought himself into diffculty.
Had his oration been a direct attack upon their gods and the great
men of the city, he would have been in danger of meeting the fate of
Socrates. But with a tact born of divine love, he carefully drew their
minds away from heathen deities, by revealing to them the true God,
who was to them unknown.

ယနေ့ခေတ်တွင်လည်း ကျမ်းစာသမ္မာတရားများကို လောက၏ ကြီးမြတ်သောသူတို့ရှေ့သို့ တင်ပြရမည်ဖြစ်သည်၊ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံခြင်းနှင့် မကောင်းမှု၏မင်းကို သစ္စာစောင့်သိခြင်းတို့အကြား ရွေးချယ်နိုင်ကြရန်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်စေသော ပညာကို ပေးမည့် ထာဝရသမ္မာတရားကို တင်ပြထားသည်၊ သို့သော် ထိုအရာကို လက်ခံရန် ကိုယ်တော်က အတင်းအဓမ္မ မစေခိုင်းပါ။ အကယ်၍ သူတို့သည် ထိုအရာမှ လွှဲရှောင်သွားပါက၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား မိမိတို့ဘာသာ ထားရှိပြီး၊ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုများ၏ အကျိုးဆက်များကိုသာ ခံစားစေမည်ဖြစ်သည်။

Today the truths of Scripture are to be brought before the great
men of the world in order that they may choose between obedience
to God’s law and allegiance to the prince of evil. God sets everlasting
truth before them—truth that will make them wise unto salvation,
but He does not force them to accept it. If they turn from it, He
leaves them to themselves, to be flled with the fruit of their own
doings.

“လက်ဝါးကပ်တိုင်တော်၏ တရားစကားတော်သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ရောက်သောသူတို့၌ မိုက်မဲခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ကယ်တင်ခြင်းသို့ရောက်သော ငါတို့၌ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ ပညာရှိတို့၏ ပညာကို ငါဖျက်ဆီးမည်၊ နားလည်တတ်သောသူတို့၏ အသိဉာဏ်ကိုလည်း ပယ်ရှားမည်ဟု ကျမ်းစာ၌ ရေးထားလျက်ရှိ၏။” ဗေရိမြို့နှင့် အေသင်မြို့ ၁၆၅ “လောက၌ ပညာရှိသောသူတို့ကို ရှက်ကြောက်စေခြင်းငှာ၊ လောက၌ မိုက်မဲသော အရာတို့ကို ဘုရားသခင် ရွေးချယ်တော်မူပြီ။ အားကြီးသော အရာတို့ကို ရှက်ကြောက်စေခြင်းငှာ၊ လောက၌ အားနည်းသော အရာတို့ကို ဘုရားသခင် ရွေးချယ်တော်မူပြီ။ ရှိသော အရာတို့ကို ပယ်ရှားခြင်းငှာ၊ လောက၌ ယုတ်ညံ့သော အရာ၊ မထီလေးစားပြုခြင်းခံရသော အရာနှင့် မရှိသော အရာတို့ကို ဘုရားသခင် ရွေးချယ်တော်မူပြီ။” ၁ ကောရိန္သု ၁:၁၈၊ ၁၉၊ ၂၇၊ ၂၈။ ဤနောက်ဆုံးသော ကာလ၌ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အထင်ကရ ပုဂ္ဂိုလ်များ၊ အကျော်ကြားဆုံးသော ပညာရှင်များနှင့် နိုင်ငံရေးသမား အများအပြားသည် လောကီပညာဖြင့် ဘုရားသခင်ကို မသိသောကြောင့် အလင်းတော်မှ လွှဲဖယ်သွားကြလိမ့်မည်။ [၂၄၂]

“The preaching of the cross is to them that perish foolishness;
but unto us which are saved it is the power of God. For it is written,
Berea and Athens 165
I will destroy the wisdom of the wise, and will bring to nothing the
understanding of the prudent.” “God hath chosen the foolish things
of the world to confound the wise; and God hath chosen the weak
things of the world to confound the things which are mighty; and
base things of the world, and things which are despised, hath God
chosen, yea, and things which are not, to bring to nought things that
are.” 1 Corinthians 1:18, 19, 27, 28. Many of the greatest scholars
and statesmen, the world’s most eminent men, will in these last days [242]
turn from the light because the world by wisdom knows not God.

သို့သော် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်များသည် ထိုသူတို့အား သမ္မာတရားကို ဆက်သွယ်ပြောကြားရန် အခွင့်အရေးတိုင်းကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ အချို့သောသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အရာများကို မိမိတို့ မသိနားမလည်ကြောင်း ဝန်ခံကြပြီး၊ အကြီးမြတ်ဆုံးသော ဆရာဖြစ်တော်မူသော ယေရှုခရစ်၏ ခြေတော်ရင်း၌ နှိမ့်ချသော သင်ယူသူများအဖြစ် နေရာယူကြလိမ့်မည်။

Yet God’s servants are to improve every opportunity to communicate
the truth to these men. Some will acknowledge their ignorance of
the things of God and will take their place as humble learners at the
feet of Jesus, the Master Teacher.

အထက်တန်းလွှာ လူတန်းစားများထံ ရောက်ရှိနိုင်ရန် ကြိုးပမ်းမှုတိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်သည် ခိုင်မာသော ယုံကြည်ခြင်း ရှိရန် လိုအပ်သည်။ အခြေအနေအရပ်ရပ်သည် ဟန့်တားပိတ်ပင်ထားသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း၊ အမှောင်မိုက်ဆုံးသော အချိန်၌ အထက်မှ အလင်းတော် ရှိနေပါသည်။ ဘုရားသခင်ကို ချစ်၍ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်သောသူတို့၏ ခွန်အားသည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ သစ်လောင်းခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ နားလည်မှုသည် ၎င်းတို့၏ ဝန်ဆောင်မှုတွင် ရှိနေသောကြောင့် ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဆောင်ရွက်ရာ၌ ၎င်းတို့သည် မှားယွင်းမည်မဟုတ်ပါ။ ဤအမှုတော်ဆောင်များသည် မိမိတို့၏ ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို အဆုံးတိုင်အောင် ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပါစေ။ ဘုရားသခင်၏ သမ္မာတရား အလင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသော မှောင်မိုက်ထဲတွင် ထွန်းလင်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း သတိရကြပါစေ။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်လုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်၍ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း မရှိရပါ။ ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသော အမှုတော်ဆောင်၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ရင်ဆိုင်ရသမျှသော စမ်းသပ်မှုတိုင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိရမည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ အမှုတော်ဆောင်များအတွက် လိုအပ်သော ခွန်အားအားလုံးကို ပေးသနားရန် တတ်နိုင်တော်မူပြီး အလိုရှိတော်မူသည့်အပြင်၊ အမျိုးမျိုးသော လိုအပ်ချက်များအတွက် တောင်းဆိုသော ဉာဏ်ပညာကိုလည်း ပေးသနားတော်မူမည်။ ကိုယ်တော်ကို ကိုးစားသောသူတို့၏ အမြင့်မားဆုံးသော မျှော်လင့်ချက်များထက် ပို၍ပင် ကိုယ်တော်သည် ပြည့်စုံစေတော်မူလိမ့်မည်။

In every effort to reach the higher classes, the worker for God
needs strong faith. Appearances may seem forbidding, but in the
darkest hour there is light above. The strength of those who love and
serve God will be renewed day by day. The understanding of the
Infnite is placed at their service, that in carrying out His purposes
they may not err. Let these workers hold the beginning of their
confdence frm unto the end, remembering that the light of God’s
truth is to shine amid the darkness that enshrouds our world. There is
to be no despondency in connection with God’s service. The faith of
the consecrated worker is to stand every test brought to bear upon it.
God is able and willing to bestow upon His servants all the strength
they need and to give them the wisdom that their varied necessities
demand. He will more than fulfll the highest expectations of those
who put their trust in Him.