Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း (၅၄) — သစ္စာရှိသော သက်သေတစ်ဦး 

Chapter 54—A Faithful Witness [546]

(ဤအခန်းသည် ယောဟန်ဩဝါဒစာများအပေါ် အခြေခံထားပါသည်။)

This chapter is based on the Epistles of John.

ခရစ်တော် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ကြွသွားတော်မူပြီးနောက် ယောဟန်သည် သခင်ဘုရားအတွက် သစ္စာရှိပြီး ထက်သန်သော လုပ်သားတစ်ဦးအဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့သည်။ အခြားသော တပည့်တော်များနှင့်အတူ သူသည် ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင် ဝိညာဉ်တော် သွန်းလောင်းခြင်းကို ခံစားခဲ့ရပြီး၊ မမြင်ရသော အရာများထံသို့ လူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို ပို့ဆောင်ရန် စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် တန်ခိုးအသစ်တို့ဖြင့် အသက်နှုတ်ကပတ်တော်များကို ဆက်လက် ဟောပြောခဲ့သည်။ သူသည် ထက်သန်ပြီး အလွန်ပင် စိတ်အားကြီးသော တန်ခိုးပါသည့် တရားဟောဆရာတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ လှပသော စကားလုံးများနှင့် သာယာသော အသံဖြင့် ခရစ်တော်၏ မိန့်တော်မူချက်များနှင့် အမှုတော်များအကြောင်းကို ကြားနာသူတို့၏ စိတ်နှလုံးတွင် စွဲထင်စေမည့် နည်းလမ်းဖြင့် သူပြောကြားခဲ့သည်။ သူ၏ စကားလုံးများမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း သူဟောပြောသည့် သမ္မာတရားများမှာ မြင့်မြတ်သော တန်ခိုးရှိပြီး သူ၏ သွန်သင်ချက်များတွင် ပါရှိသော ထက်သန်မှုတို့ကြောင့် လူတန်းစားမရွေး သူ၏စကားကို နားထောင်ခဲ့ကြသည်။

After the ascension of Christ, John stands forth as a faithful,
earnest laborer for the Master. With the other disciples he enjoyed
the outpouring of the Spirit on the Day of Pentecost, and with fresh
zeal and power he continued to speak to the people the words of life,
seeking to lead their thoughts to the Unseen. He was a powerful
preacher, fervent, and deeply in earnest. In beautiful language and
with a musical voice he told of the words and works of Christ,
speaking in a way that impressed the hearts of those who heard
him. The simplicity of his words, the sublime power of the truths
he uttered, and the fervor that characterized his teachings, gave him
access to all classes.

တမန်တော်၏ အသက်တာသည် သူ၏ သွန်သင်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီမှုရှိသည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တောက်လောင်နေသော ခရစ်တော်အပေါ်ထားသည့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာက သူ့အား လူသားများအတွက်၊ အထူးသဖြင့် ခရစ်ယာန်အသင်းတော်ရှိ သူ၏ ညီအစ်ကိုများအတွက် စိတ်အားထက်သန်စွာနှင့် မမောမပန်း အလုပ်လုပ်ရန် လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်။

The apostle’s life was in harmony with his teachings. The love
for Christ which glowed in his heart led him to put forth earnest,
untiring labor for his fellow men, especially for his brethren in the
Christian church.

ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ပထမဦးဆုံးသော တပည့်တော်များအား ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ချစ်သကဲ့သို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်ကြရန် မိန့်မှာခဲ့သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ခရစ်တော်သည် သူတို့အတွင်း၌ တည်ရှိကြောင်းနှင့် ဘုန်းအသရေ၏ မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာကို သက်သေခံရမည်ဖြစ်သည်။ “သင်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်ကြလော့ဟု ငါသည် ပညတ်သစ်ကို သင်တို့အား ပေး၏။ ငါသည် သင်တို့ကို ချစ်သကဲ့သို့ သင်တို့သည်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်ကြလော့” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယောဟန် ၁၃:၃၄။ ထိုစကားများကို မိန့်တော်မူစဉ်က တပည့်တော်များသည် နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြချေ။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ ဝေဒနာခံစားရခြင်း၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံခြင်း၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွသွားခြင်းတို့ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်၊ ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် သူတို့အပေါ် သက်ရောက်ပြီးနောက်တွင် ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် သူတို့အချင်းချင်း ထားရှိရမည့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ သဘောသဘာဝကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်လာကြသည်။ ထိုအခါ ယောဟန်သည် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တပည့်တော်များအား ဤသို့ ပြောနိုင်ခဲ့သည် -

Christ had bidden the frst disciples love one another as He had [547]
loved them. Thus they were to bear testimony to the world that
Christ was formed within, the hope of glory. “A new commandment
I give unto you,” He had said, “That ye love one another; as I have
loved you, that ye also love one another.” John 13:34. At the time
when these words were spoken, the disciples could not understand
them; but after they had witnessed the sufferings of Christ, after
His crucifxion and resurrection, and ascension to heaven, and after
the Holy Spirit had rested on them at Pentecost, they had a clearer
conception of the love of God and of the nature of that love which
they must have for one another. Then John could say to his fellow
disciples:

“ဘုရားသခင်သည် ငါတို့အတွက် အသက်ကို စွန့်တော်မူသောကြောင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ငါတို့သည် သိရကြ၏။ ငါတို့သည်လည်း ညီအစ်ကိုတို့အတွက် အသက်ကို စွန့်သင့်ကြ၏။”

“Hereby perceive we the love of God, because He laid down His
life for us: and we ought to lay down our lives for the brethren.”
369
370 The Acts of the Apostles

သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော် ဆင်းသက်လာပြီးနောက် တပည့်တော်များသည် အသက်ရှင်သော ကယ်တင်ရှင်ကို ဟောပြောရန် ထွက်ခွာသွားသောအခါ သူတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒမှာ ဝိညာဉ်များ ကယ်တင်ခြင်းရရှိရန် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသူများနှင့် အတူတကွ မိတ်သဟာယဖွဲ့ရသည့် ချိုမြိန်ခြင်း၌ ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး၊ အခြားသူများကို ငဲ့ညှာကာ၊ မိမိကိုယ်ကို ငြင်းပယ်လျက် သမ္မာတရားအတွက် မည်သည့်စွန့်လွှတ်မှုကိုမဆို ပြုရန် အသင့်ရှိခဲ့ကြသည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး နေ့စဉ် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရာတွင် ခရစ်တော် သူတို့ကို မိန့်မှာထားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော စကားများနှင့် အပြုအမူများဖြင့် အခြားသူများ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင်လည်း ဤချစ်ခြင်းမေတ္တာ ကိန်းအောင်းလာစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။

After the descent of the Holy Spirit, when the disciples went
forth to proclaim a living Saviour, their one desire was the salvation
of souls. They rejoiced in the sweetness of communion with saints.
They were tender, thoughtful, self-denying, willing to make any
sacrifce for the truth’s sake. In their daily association with one
another, they revealed the love that Christ had enjoined upon them.
By unselfsh words and deeds they strove to kindle this love in other
hearts.

ထိုသို့သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ယုံကြည်သူများသည် အမြဲတစေ မြတ်နိုးတန်ဖိုးထားရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ပညတ်သစ်ကို ကြည်ဖြူစွာ နာခံလျက် ရှေ့သို့ ဆက်လှမ်းရမည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်နှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ပေါင်းစည်းထားရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ကိုယ်တော်၏ တောင်းဆိုချက်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အသက်တာသည် သူတို့ကို မိမိ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်စေနိုင်သော ကယ်တင်ရှင်၏ တန်ခိုးတော်ကို ထင်ရှားစေရမည်ဖြစ်သည်။

Such a love the believers were ever to cherish. They were to go
forward in willing obedience to the new commandment. So closely
[548] were they to be united with Christ that they would be enabled to
fulfll all His requirements. Their lives were to magnify the power
of a Saviour who could justify them by His righteousness.

သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယုံကြည်သူများသည် အခြားသူများ၏ ချို့ယွင်းချက်များကို စတင်ရှာဖွေလာကြသည်။ အမှားများကို စူးစိုက်ကြည့်ခြင်းနှင့် မေတ္တာမဲ့သော ဝေဖန်မှုများကို နေရာပေးခြင်းဖြင့် သူတို့သည် ကယ်တင်ရှင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မျက်ကွယ်ပြုမိလာကြသည်။ သူတို့သည် အပြင်ပန်း အခမ်းအနားများတွင် ပိုမိုတင်းကျပ်လာပြီး၊ ယုံကြည်ခြင်းကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးခြင်းထက် ဝါဒသဘောတရားကို ပို၍ အလေးထားလာကြသည်။ အခြားသူများကို ပြစ်တင်ရှုတ်ချရန် အလွန်အားထုတ်ရင်း မိမိတို့၏ အမှားများကို မေ့လျော့လာကြသည်။ ခရစ်တော် မိန့်မှာထားသော ညီအစ်ကိုချင်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဆုံးရှုံးခဲ့ကြပြီး၊ အဝမ်းနည်းဆုံးအချက်မှာ မိမိတို့၏ ဆုံးရှုံးမှုကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် သတိမပြုမိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မိမိတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲမှ ပိတ်ပင်ထားသောကြောင့် အပျော်အပါးနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းများမှာ သူတို့၏ အသက်တာထဲမှ ထွက်ခွာသွားနေပြီး မကြာမီ မှောင်မိုက်ထဲတွင် လျှောက်လှမ်းရတော့မည်ကို သူတို့ မသိရှိကြချေ။

But gradually a change came. The believers began to look for
defects in others. Dwelling upon mistakes, giving place to unkind
criticism, they lost sight of the Saviour and His love. They became
more strict in regard to outward ceremonies, more particular about
the theory than the practice of the faith. In their zeal to condemn
others, they overlooked their own errors. They lost the brotherly love
that Christ had enjoined, and, saddest of all, they were unconscious
of their loss. They did not realize that happiness and joy were going
out of their lives and that, having shut the love of God out of their
hearts, they would soon walk in darkness.

အသင်းတော်အတွင်း ညီအစ်ကိုချင်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာ လျော့နည်းလာသည်ကို ယောဟန် သတိပြုမိသောအခါ ယုံကြည်သူများအား ဤချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အမြဲတစေ လိုအပ်ကြောင်း တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ အသင်းတော်သို့ သူရေးသားသော စာများမှာ ဤအတွေးအခေါ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ “ချစ်သူတို့၊ ငါတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်ကြကုန်အံ့။ အကြောင်းမူကား၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ဘုရားသခင်နှင့် စပ်ဆိုင်၏။ ချစ်တတ်သောသူ မည်သည်ကား ဘုရားသခင် ဖြစ်ဖွားစေတော်မူသောသူဖြစ်၍ ဘုရားသခင်ကို သိ၏။ မချစ်သောသူသည် ဘုရားသခင်ကို မသိ။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်သည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ဖြစ်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၌ တစ်ပါးတည်းသော သားတော်အားဖြင့် ငါတို့ကို အသက်ရှင်စေခြင်းငှာ ထိုသားတော်ကို ဤလောကသို့ စေလွှတ်တော်မူသည်ဟု ငါတို့၌ ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်သည် ထင်ရှားလေပြီ။ ငါတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်သည်မဟုတ်၊ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့ကို ချစ်၍ ငါတို့၏ အပြစ်များကို ဖြေစရာအကြောင်းဖြစ်စေခြင်းငှာ သားတော်ကို စေလွှတ်တော်မူခြင်းသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ဖြစ်၏။ ချစ်သူတို့၊ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့ကို ဤမျှလောက် ချစ်တော်မူလျှင် ငါတို့သည်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်သင့်ကြ၏။”

John, realizing that brotherly love was waning in the church,
urged upon believers the constant need of this love. His letters to the
church are full of this thought. “Beloved, let us love one another,” he
writes; “for love is of God; and everyone that loveth is born of God,
and knoweth God. He that loveth not knoweth not God; for God
is love. In this was manifested the love of God toward us, because
that God sent His only-begotten Son into the world, that we might
live through Him. Herein is love, not that we loved God, but that
He loved us, and sent His Son to be the propitiation for our sins.
Beloved, if God so loved us, we ought also to love one another.”

ယုံကြည်သူများအနေဖြင့် ဤချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ဖော်ပြရမည့် ထူးခြားသော အဓိပ္ပာယ်နှင့် ပတ်သက်၍ တမန်တော်က ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည် - “တစ်ဖန် ငါသည် သင်တို့အား ပညတ်သစ်ကို ရေးလိုက်၏။ ထိုပညတ်သည် ကိုယ်တော်၌လည်းကောင်း၊ သင်တို့၌လည်းကောင်း မှန်ကန်၏။ အကြောင်းမူကား၊ မှောင်မိုက်သည် လွန်သွား၍ စစ်မှန်သော အလင်းသည် ယခု ထွန်းလင်းလျက်ရှိ၏။ အလင်း၌ ရှိသည်ဟု ဆိုလျက် မိမိညီအစ်ကိုကို မုန်းသောသူသည် ယခုတိုင်အောင် မှောင်မိုက်၌ ရှိသေး၏။ မိမိညီအစ်ကိုကို ချစ်သောသူသည် အလင်း၌ တည်၏။ ထိုသူ၌ မှားယွင်းစရာ အကြောင်းမရှိ။ မိမိညီအစ်ကိုကို မုန်းသောသူမူကား မှောင်မိုက်၌ ရှိ၏။ မှောင်မိုက်၌ သွားလာ၏။ မှောင်မိုက်သည် သူ၏ မျက်စိကို ကွယ်စေသောကြောင့် မိမိအဘယ်အရပ်သို့ သွားသည်ကို မသိ။” “ငါတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်ကြရမည်ဟူသော သိတင်းစကားကို သင်တို့သည် အစဦးကပင် ကြားရကြပြီ။” “မိမိညီအစ်ကိုကို မချစ်သောသူသည် သေခြင်း၌ တည်၏။ မိမိညီအစ်ကိုကို မုန်းသောသူ မည်သည်ကား လူသတ်သမား ဖြစ်၏။ လူသတ်သမား၌ ထာဝရအသက် မတည်ကြောင်းကို သင်တို့ သိကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့အတွက် အသက်ကို စွန့်တော်မူသောကြောင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို ငါတို့သည် သိရကြ၏။ ငါတို့သည်လည်း ညီအစ်ကိုတို့အတွက် အသက်ကို စွန့်သင့်ကြ၏။”

Of the special sense in which this love should be manifested by
[549] believers, the apostle writes: “A new commandment I write unto
you, which thing is true in Him and in you: because the darkness
is past, and the true light now shineth. He that saith he is in the
light, and hateth his brother, is in darkness even until now. He that
Faithful Witness 371
loveth his brother abideth in the light, and there is none occasion
of stumbling in him. But he that hateth his brother is in darkness,
and walketh in darkness, and knoweth not whither he goeth, because
that darkness hath blinded his eyes.” “This is the message that ye
heard from the beginning, that we should love one another.” “He
that loveth not his brother abideth in death. Whosoever hateth his
brother is a murderer: and ye know that no murderer hath eternal
life abiding in him. Hereby perceive we the love of God, because
He laid down His life for us: and we ought to lay down our lives for
the brethren.”

ခရစ်တော်၏ အသင်းတော်ကို အန္တရာယ်အပြုဆုံးအရာမှာ လောက၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုမှု မဟုတ်ပါ။ ယုံကြည်သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မြတ်နိုးထားသော ဆိုးညစ်မှုများကသာ သူတို့အတွက် အဆိုးရွားဆုံးသော ဘေးအန္တရာယ်ကို ဖြစ်စေပြီး ဘုရားသခင်၏ အမှုတော် တိုးတက်မှုကို အသေချာဆုံး နှောင့်နှေးစေသောအရာ ဖြစ်သည်။ ငြူစူခြင်း၊ သံသယဖြစ်ခြင်း၊ အပြစ်ရှာခြင်းနှင့် မကောင်းသော ထင်မြင်ချက်များကို မြတ်နိုးခြင်းထက် ဝိညာဉ်ရေးရာကို အားနည်းစေသော နည်းလမ်း မရှိတော့ပါ။ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ သားတော်ကို ဤလောကသို့ စေလွှတ်တော်မူကြောင်းကို အခိုင်မာဆုံး သက်သေပြနိုင်သောအရာမှာ မတူညီသော စရိုက်များရှိသည့် လူသားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကိုယ်တော်၏ အသင်းတော်အတွင်း စည်းလုံးခြင်းနှင့် သဟဇာတဖြစ်ခြင်းများ တည်ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤသက်သေကို ခံယူရန်မှာ ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များအတွက် အခွင့်ထူးပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤသို့ပြုနိုင်ရန် သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ အမိန့်တော်အောက်တွင် မိမိတို့ကိုယ်ကို ထားရှိရမည်။ သူတို့၏ စရိုက်များသည် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်နှင့်အညီ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အလိုဆန္ဒများသည်လည်း ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ ဖြစ်ရမည်ဖြစ်သည်။

It is not the opposition of the world that most endangers the
church of Christ. It is the evil cherished in the hearts of believers
that works their most grievous disaster and most surely retards the
progress of God’s cause. There is no surer way of weakening spirituality than by cherishing envy, suspicion, faultfnding, and evil
surmising. On the other hand, the strongest witness that God has sent
His Son into the world is the existence of harmony and union among
men of varied dispositions who form His church. This witness it
is the privilege of the followers of Christ to bear. But in order to
do this, they must place themselves under Christ’s command. Their
characters must be conformed to His character and their wills to His
will.

“သင်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်ကြလော့ဟု ငါသည် ပညတ်သစ်ကို သင်တို့အား ပေး၏။ ငါသည် သင်တို့ကို ချစ်သကဲ့သို့ သင်တို့သည်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ချစ်ကြလော့” ဟု ခရစ်တော် မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယောဟန် ၁၃:၃၄။ ထိုစကားမှာ မည်မျှ အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်ပါသနည်း။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ လက်တွေ့ကျင့်သုံးမှုမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသည်။ ယနေ့ခေတ် ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်တွင် ညီအစ်ကိုချင်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာမှာ အလွန်ပင် လိုအပ်နေသည်။ ကယ်တင်ရှင်ကို ချစ်ပါသည်ဟု ဝန်ခံသူ အများအပြားသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မချစ်ကြချေ။ မယုံကြည်သူများသည် ခရစ်ယာန်ဟု အမည်ခံထားသူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းက သူတို့၏ အသက်တာအပေါ် သန့်ရှင်းစေသော သြဇာသက်ရောက်မှု ရှိမရှိ စောင့်ကြည့်နေကြပြီး စရိုက်လက္ခဏာရှိ ချို့ယွင်းချက်များနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များရှိ မညီညွတ်မှုများကို လျင်မြန်စွာ သတိပြုမိကြသည်။ ခရစ်ယာန်တို့အနေဖြင့် ရန်သူက “ခရစ်တော်၏ အလံတော်အောက်တွင် ရပ်တည်နေသော ဤလူများသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မည်မျှပင် မုန်းတီးကြသည်ကို ကြည့်စမ်းပါ” ဟု လက်ညှိုးထိုးနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို မပေးမိပါစေနှင့်။ ခရစ်ယာန်အားလုံးသည် မိသားစုတစ်ခုတည်း၏ အဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဆူတည်းသော ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဖဘုရားသခင်၏ သားသမီးများဖြစ်ကာ၊ မသေနိုင်သော အသက်ဟူသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာ မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုတည်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကို ချည်နှောင်ထားသော အဆက်အသွယ်မှာ အလွန်ပင် နီးကပ်ပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

“A new commandment I give unto you,” Christ said, “That ye [550]
love one another; as I have loved you, that ye also love one another.”
John 13:34. What a wonderful statement; but, oh, how poorly
practiced! In the church of God today brotherly love is sadly lacking.
Many who profess to love the Saviour do not love one another.
Unbelievers are watching to see if the faith of professed Christians is
exerting a sanctifying influence upon their lives; and they are quick
to discern the defects in character, the inconsistencies in action.

ခရစ်တော် ဖော်ပြခဲ့သော နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် သနားကြင်နာမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ ဖော်ပြရန် ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာက တောင်းဆိုသောအခါ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ထိမိမှု အရှိဆုံး ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ညီအစ်ကိုအပေါ် ကိုယ်ကျိုးမဖက်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာရှိသူသည်သာ ဘုရားသခင်ကို အမှန်တကယ် ချစ်သောသူဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် အန္တရာယ်နှင့် လိုအပ်မှုရှိနေသော ဝိညာဉ်တစ်ခုကို သတိမပေးဘဲ၊ ဂရုမစိုက်ဘဲ ထားမည်မဟုတ်ပါ။ သူသည် အမှားပြုသူများထံမှ မိမိကိုယ်ကို ခပ်ခွာခွာ မနေဘဲ၊ သူတို့အား ပိုမို၍ စိတ်မချမ်းသာမှုနှင့် စိတ်ဓာတ်ကျမှုများထဲသို့ ထိုးဆင်းသွားခြင်း သို့မဟုတ် စာတန်၏ တိုက်ပွဲမြေပြင်တွင် ကျဆုံးသွားခြင်းတို့ မဖြစ်စေရန် ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။

Let Christians not make it possible for the enemy to point to them
and say, Behold how these people, standing under the banner of
Christ, hate one another. Christians are all members of one family,
all children of the same heavenly Father, with the same blessed hope
of immortality. Very close and tender should be the tie that binds
them together.

ခရစ်တော်၏ နူးညံ့ပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသူများသည် အခြားသူများကို အသက်စမ်းရေတွင်းထံသို့ မပို့ဆောင်နိုင်ကြချေ။ စိတ်နှလုံးထဲရှိ ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် လူတို့ကို စကားပြောဆိုရာတွင်လည်းကောင်း၊ နူးညံ့ပြီး သနားတတ်သော စိတ်ထားတွင်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့နှင့် ပေါင်းသင်းသူတို့၏ အသက်တာကို မြှင့်တင်ပေးရာတွင်လည်းကောင်း ကိုယ်တော်ကို ဖော်ပြလာစေရန် တိုက်တွန်းသည့် အင်အားတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အောင်မြင်သော ခရစ်ယာန်လုပ်သားများသည် ခရစ်တော်ကို သိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်ကို သိရန်အတွက် ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို သိရမည်ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ သူတို့၏ အလုပ်သမားအဖြစ် သင့်လျော်မှုကို ခရစ်တော်ချစ်သကဲ့သို့ ချစ်နိုင်စွမ်းရှိခြင်းနှင့် ခရစ်တော်အလုပ်လုပ်သကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းရှိခြင်းတို့ဖြင့် တိုင်းတာမည်ဖြစ်သည်။

Divine love makes its most touching appeals to the heart when
it calls upon us to manifest the same tender compassion that Christ
372 The Acts of the Apostles
manifested. That man only who has unselfsh love for his brother has
true love for God. The true Christian will not willingly permit the
soul in peril and need to go unwarned, uncared for. He will not hold
himself aloof from the erring, leaving them to plunge farther into
unhappiness and discouragement or to fall on Satan’s battleground.

“ငါတို့သည် နှုတ်ဖြင့်သာ မချစ်ဘဲ၊ အမှုအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ သစ္စာအားဖြင့်လည်းကောင်း ချစ်ကြကုန်အံ့” ဟု တမန်တော်က ရေးသားခဲ့သည်။ အခြားသူများကို ကူညီရန်နှင့် ကောင်းချီးပေးရန် စိတ်ဆန္ဒသည် အတွင်းစိတ်မှ အမြဲတစေ မြစ်ဖျားခံလာသောအခါ ခရစ်ယာန်စရိုက်၏ ပြည့်စုံမှုကို ရရှိသည်။ ယုံကြည်သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဝန်းရံထားသော ဤချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ လေထုကပင် သူ့အား အသက်ရှင်စေသော အမွှေးနံ့သာဖြစ်စေပြီး ဘုရားသခင်က သူ၏ အမှုတော်ကို ကောင်းချီးပေးနိုင်စေခြင်း ဖြစ်သည်။

Those who have never experienced the tender, winning love of
Christ cannot lead others to the fountain of life. His love in the
[551] heart is a constraining power, which leads men to reveal Him in the
conversation, in the tender, pitiful spirit, in the uplifting of the lives
of those with whom they associate. Christian workers who succeed
in their efforts must know Christ; and in order to know Him, they
must know His love. In heaven their ftness as workers is measured
by their ability to love as Christ loved and to work as He worked.

ဘုရားသခင်ကို အမြင့်ဆုံး ချစ်ခြင်းနှင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကိုယ်ကျိုးမဖက်ဘဲ ချစ်ခြင်းတို့မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဖဘုရားသခင် ပေးသနားနိုင်သော အကောင်းဆုံး ဆုကျေးဇူးဖြစ်သည်။ ဤချစ်ခြင်းမေတ္တာမှာ ခေတ္တခဏဖြစ်ပေါ်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှု မဟုတ်ဘဲ၊ မြင့်မြတ်သော မူဝါဒနှင့် တည်မြဲသော တန်ခိုးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဆက်ကပ်အပ်နှံထားခြင်းမရှိသော စိတ်နှလုံးသည် ဤအရာကို မဖန်တီးနိုင်၊ မထုတ်လုပ်နိုင်ပါ။ ယေရှု စိုးစံတော်မူသော စိတ်နှလုံးထဲတွင်သာ ၎င်းကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။ “ဘုရားသခင်သည် ငါတို့ကို ရှေ့ဦးစွာ ချစ်တော်မူသောကြောင့် ငါတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်ကြ၏။” မြင့်မြတ်သော ကျေးဇူးတော်ဖြင့် အသစ်ပြုပြင်ထားသော စိတ်နှလုံးတွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် လုပ်ဆောင်မှုများ၏ အဓိက မူဝါဒဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် စရိုက်ကို ပြုပြင်ပေးသည်၊ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ထိန်းကျောင်းပေးသည်၊ ကိလေသာများကို ထိန်းချုပ်ပေးပြီး မေတ္တာတရားများကို မြင့်မြတ်စေသည်။ ဝိညာဉ်ထဲတွင် တန်ဖိုးထား မြတ်နိုးအပ်သော ဤချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် အသက်တာကို ချိုမြိန်စေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူအားလုံးအပေါ် သန့်စင်သော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ပေးစွမ်းသည်။

“Let us not love in word,” the apostle writes, “but in deed and in
truth.” The completeness of Christian character is attained when the
impulse to help and bless others springs constantly from within. It
is the atmosphere of this love surrounding the soul of the believer
that makes him a savor of life unto life and enables God to bless his
work.
Supreme love for God and unselfsh love for one another—this
is the best gift that our heavenly Father can bestow. This love is
not an impulse, but a divine principle, a permanent power. The
unconsecrated heart cannot originate or produce it. Only in the heart
where Jesus reigns is it found. “We love Him, because He frst loved
us.” In the heart renewed by divine grace, love is the ruling principle
of action. It modifes the character, governs the impulses, controls
the passions, and ennobles the affections. This love, cherished in the
soul, sweetens the life and sheds a refning influence on all around.

ယောဟန်သည် ယုံကြည်သူများအား ချစ်ခြင်းမေတ္တာစိတ်ထားကို ကျင့်သုံးခြင်းဖြင့် ရရှိမည့် မြင့်မြတ်သော အခွင့်အရေးများကို နားလည်စေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ စိတ်နှလုံးကို ပြည့်လျှံစေသော ဤရွေးနှုတ်သော တန်ခိုးသည် အခြားသော လှုံ့ဆော်မှုမှန်သမျှကို ထိန်းချုပ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်သူများကို လောက၏ ပုပ်ပျက်စေသော သြဇာများထက် မြင့်မားစေမည်ဖြစ်သည်။ ဤချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အပြည့်အဝ စိုးစံခွင့်ပေးပြီး အသက်တာတွင် တွန်းအားဖြစ်စေသောအခါ ဘုရားသခင်အပေါ် သူတို့၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုနှင့် သူတို့အပေါ် ကိုယ်တော်၏ ဆက်ဆံမှုမှာ ပြည့်စုံလာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သူတို့သည် လက်ရှိနှင့် ထာဝရ ကောင်းကျိုးအတွက် လိုအပ်သမျှကို ကိုယ်တော့်ထံမှ ရရှိမည်ဟု သိရှိကာ ယုံကြည်ခြင်း အပြည့်အဝဖြင့် ကိုယ်တော့်ထံသို့ လာနိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။ “ဤသို့အားဖြင့် ငါတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် စုံလင်ခြင်းသို့ ရောက်သဖြင့် တရားစီရင်ရာနေ့တွင် ရဲရင့်ခြင်းအခွင့် ရှိကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် ဖြစ်တော်မူသည်နည်းတူ ငါတို့သည်လည်း ဤလောက၌ ဖြစ်ကြ၏။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၌ ကြောက်ခြင်းမရှိ။ စုံလင်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ကြောက်ခြင်းကို ပယ်ရှားတတ်၏။” “ငါတို့သည် အလိုတော်နှင့်အညီ တစ်စုံတစ်ခုကို တောင်းလျှင် ဘုရားသခင်သည် နားညောင်းတော်မူသည်ဟူသော အချက်သည် ကိုယ်တော်၌ ငါတို့ရှိသော ရဲရင့်ခြင်း အကြောင်းဖြစ်၏။ ငါတို့ တောင်းသမျှကို နားညောင်းတော်မူကြောင်းကို သိလျှင် ကိုယ်တော့်ထံမှာ တောင်းသော ဆုများကို ရမည်ဟု သိကြ၏။”

John strove to lead the believers to understand the exalted privileges that would come to them through the exercise of the spirit of
love. This redeeming power, flling the heart, would control every
[552] other motive and raise its possessors above the corrupting influences
of the world. And as this love was allowed full sway and became the
motive power in the life, their trust and confdence in God and His
dealing with them would be complete. They could then come to Him
in full confdence of faith, knowing that they would receive from
Him everything needful for their present and eternal good. “Herein
is our love made perfect,” he wrote, “that we may have boldness in
Faithful Witness 373
the day of judgment: because as He is, so are we in this world. There
is no fear in love; but perfect love casteth out fear.” “And this is the
confdence that we have in Him, that, if we ask anything according
to His will, He heareth us: and if we know that He hear us, ... we
know that we have the petitions that we desired of Him.”

“အကြင်သူသည် အပြစ်ကို ပြုမိလျှင် ဖြောင့်မတ်တော်မူသော အရှင် ယေရှုခရစ်တည်းဟူသော လျှောက်လဲပေးသော အရှင်သည် ခမည်းတော်ထံ၌ ငါတို့အတွက် ရှိတော်မူ၏။ ထိုသခင်သည် ငါတို့အပြစ်များကို ဖြေစရာအကြောင်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ငါတို့အပြစ်များအတွက်သာ မဟုတ်၊ လောကီသားအပေါင်းတို့၏ အပြစ်များအတွက်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။” “မိမိအပြစ်များကို ဝန်ချလျှင် ဘုရားသခင်သည် သစ္စာနှင့်လည်းကောင်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့်လည်းကောင်း ပြည့်စုံတော်မူသည်ဖြစ်၍ ငါတို့အပြစ်များကို လွှတ်၍ မဖြောင့်မတ်ခြင်းရှိသမျှတို့နှင့် ကင်းစင်စေတော်မူမည်။” ဘုရားသခင်ထံမှ ကရုဏာတော်ကို ရရှိရန် အခြေအနေများမှာ ရိုးရှင်းပြီး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် အပြစ်လွှတ်ခြင်းကို ရရှိရန်အတွက် ခက်ခဲသောအရာများကို ပြုလုပ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့အား မတောင်းဆိုပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံရှင် ဘုရားသခင်ထံတွင် မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်ကို အပ်နှံရန် သို့မဟုတ် မိမိတို့၏ အမှားများအတွက် အပြစ်ဖြေရန် ရှည်လျားပင်ပန်းသော ဘုရားဖူးခရီးစဉ်များကို သွားစရာမလို၊ သို့မဟုတ် နာကျင်စေသော ဒဏ်ခတ်မှုများကို ပြုလုပ်စရာမလိုပါ။ “အပြစ်ကို ဝန်ချ၍ စွန့်ပစ်သောသူသည်” “ကရုဏာကို ရလိမ့်မည်။” သုတ္တံကျမ်း ၂၈:၁၃။

“And if any man sin, we have an advocate with the Father, Jesus
Christ the righteous: and He is the propitiation for our sins: and
not for ours only, but also for the sins of the whole world.” “If we
confess our sins, He is faithful and just to forgive us our sins, and to
cleanse us from all unrighteousness.” The conditions of obtaining
mercy from God are simple and reasonable. The Lord does not
require us to do some grievous thing in order to gain forgiveness.
We need not make long and wearisome pilgrimages, or perform
painful penances, to commend our souls to the God of heaven or to
expiate our transgression. He that “confesseth and forsaketh” his sin
“shall have mercy.” Proverbs 28:13.

အထက်ကောင်းကင်ဘုံရှိ ရုံးတော်တွင် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ အသက်သွေးတော်တန်ဖိုးဖြင့် ရွေးနှုတ်ထားသော အသင်းတော်အတွက် လျှောက်လဲပေးနေတော်မူသည်။ ရာစုနှစ်များ၊ ခေတ်အဆက်ဆက်သည် ကိုယ်တော်၏ အပြစ်ဖြေရာ ယဇ်ပူဇော်မှု၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို တစ်စုံတစ်ရာ မလျော့နည်းစေနိုင်ပါ။ အသက်ဖြစ်စေ၊ သေခြင်းဖြစ်စေ၊ အမြင့်ဖြစ်စေ၊ အနိမ့်ဖြစ်စေ ကျွန်ုပ်တို့ကို ခရစ်တော်ယေရှု၌ ရှိသော ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာတော်နှင့် မကွာစေနိုင်ပါ။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့က ကိုယ်တော်ကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော်က ကျွန်ုပ်တို့ကို မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင် အားထုတ်မှုအပေါ် မူတည်နေမည်ဆိုလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ ကယ်တင်ခြင်း ခံရမည်မဟုတ်ပါ။ သို့သော် ၎င်းသည် ကတိတော်အားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိတော်မူသော အရှင်အပေါ်တွင် မူတည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှာ အားနည်းသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် အစ်ကိုကြီးတစ်ဦး၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် ပေါင်းစည်းမှုကို ထိန်းသိမ်းထားသရွေ့ မည်သူမျှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကိုယ်တော်၏ လက်တော်ထဲမှ လုယူနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။

In the courts above, Christ is pleading for His church—pleading
for those for whom He has paid the redemption price of His blood. [553]
Centuries, ages, can never lessen the effcacy of His atoning sacrifce.
Neither life nor death, height nor depth, can separate us from the
love of God which is in Christ Jesus; not because we hold Him so
frmly, but because He holds us so fast. If our salvation depended on
our own efforts, we could not be saved; but it depends on the One
who is behind all the promises. Our grasp on Him may seem feeble,
but His love is that of an elder brother; so long as we maintain our
union with Him, no one can pluck us out of His hand.

နှစ်များစွာ ကုန်လွန်လာပြီး ယုံကြည်သူ အရေအတွက် တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ ယောဟန်သည် သူ၏ ညီအစ်ကိုများအတွက် ပိုမို၍ သစ္စာရှိစွာနှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ကာလများသည် အသင်းတော်အတွက် အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ စာတန်၏ လှည့်ဖြားမှုများသည် နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသည်။ လွဲမှားစွာ ဖော်ပြခြင်းနှင့် မုသားများဖြင့် စာတန်၏ တမန်များသည် ခရစ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များကို ဆန့်ကျင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြပြီး ရလဒ်အနေဖြင့် သဘောထားကွဲလွဲမှုများနှင့် မိစ္ဆာဝါဒများသည် အသင်းတော်ကို အန္တရာယ်ပြုလာကြသည်။

As the years went by and the number of believers grew, John
labored with increasing fdelity and earnestness for his brethren. The
times were full of peril for the church. Satanic delusions existed
everywhere. By misrepresentation and falsehood the emissaries of
Satan sought to arouse opposition against the doctrines of Christ, and
in consequence dissensions and heresies were imperiling the church.

ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ပါသည်ဟု ဆိုသူအချို့က ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် သူတို့အား ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို နာခံခြင်းမှ ကင်းလွတ်ခွင့် ပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း၊ များစွာသောသူတို့က ယုဒထုံးစံများနှင့် အခမ်းအနားများကို လိုက်နာရန် လိုအပ်ကြောင်း၊ ခရစ်တော်၏ အသွေးတော်ကို မယုံကြည်ဘဲ ပညတ်တော်ကိုသာ စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် လုံလောက်ကြောင်း သွန်သင်ခဲ့ကြသည်။ အချို့က ခရစ်တော်သည် လူကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု ယူဆသော်လည်း ကိုယ်တော်၏ ဘုရားဇာတ်ကို ငြင်းပယ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အပေါ် သစ္စာရှိသည်ဟု ဟန်ဆောင်သူအချို့မှာ လှည့်ဖြားသူများဖြစ်ပြီး လက်တွေ့တွင်မူ ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို ငြင်းပယ်နေကြသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် ဒုစရိုက်ထဲတွင် နေထိုင်ရင်း အသင်းတော်အတွင်းသို့ မိစ္ဆာဝါဒများကို ယူဆောင်လာကြသည်။ ထို့ကြောင့် အများအပြားမှာ သံသယနှင့် လှည့်ဖြားမှု၏ ဝင်္ကပါထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

Some who professed Christ claimed that His love released them
from obedience to the law of God. On the other hand, many taught
that it was necessary to observe the Jewish customs and ceremonies;
that a mere observance of the law, without faith in the blood of
Christ, was suffcient for salvation. Some held that Christ was a
good man, but denied His divinity. Some who pretended to be true
374 The Acts of the Apostles
to the cause of God were deceivers, and in practice they denied
Christ and His gospel. Living themselves in transgression, they were
bringing heresies into the church. Thus many were being led into
the mazes of skepticism and delusion.

ဤအဆိပ်ပြင်းသော အမှားများ အသင်းတော်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ယောဟန်သည် အလွန်ပင် ဝမ်းနည်းခဲ့သည်။ အသင်းတော် ကြုံတွေ့နေရသော အန္တရာယ်များကို သူမြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ထိုအခြေအနေကို လျင်မြန်ပြတ်သားစွာ ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ယောဟန်၏ ဩဝါဒစာများသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ စိတ်ဓာတ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။ သူသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဟူသော မင်ရည်တွင် နှစ်ထားသော ကလောင်တံဖြင့် ရေးသားခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်နေလျက်နှင့် မိမိတို့သည် အပြစ်ကင်းစွာ နေထိုင်နေပါသည်ဟု ဆိုသူများနှင့် တွေ့ကြုံသောအခါတွင်မူ သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှည့်ဖြားမှုကို သတိပေးရန် သူ ဝန်မလေးခဲ့ချေ။

[554] John was flled with sadness as he saw these poisonous errors
creeping into the church. He saw the dangers to which the church
was exposed, and he met the emergency with promptness and decision. The epistles of John breathe the spirit of love. It seems as if
he wrote with a pen dipped in love. But when he came in contact
with those who were breaking the law of God, yet claiming that they
were living without sin, he did not hesitate to warn them of their
fearful deception.

ဧဝံဂေလိအမှုတော်တွင် ကူညီပေးသူ၊ နာမည်ကောင်းရှိပြီး သြဇာကျယ်ပြန့်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးထံ ရေးသားရာတွင် သူက - “ယေရှုခရစ်သည် လူဇာတ်ကို ခံယူ၍ ကြွလာတော်မူသည်ကို ဝန်မခံဘဲ လှည့်ဖြားသောသူ အများတို့သည် ဤလောကသို့ ဝင်ကြပြီ။ ထိုသို့သောသူသည် လှည့်ဖြားသောသူဖြစ်၏။ အန္တိခရစ်လည်း ဖြစ်၏။ ငါတို့သည် အားထုတ်၍ ရသော အကျိုးကို မဆုံးရှုံးစေဘဲ အပြည့်အစုံ ရကြမည်အကြောင်း သတိပြုကြလော့။ ခရစ်တော်၏ သွန်သင်ချက်၌ မတည်ဘဲ လွန်ကျူးသောသူ မည်သည်ကား ဘုရားသခင်ကို မရ။ ထိုသွန်သင်ချက်၌ တည်သောသူမူကား ခမည်းတော်နှင့် သားတော်ကို ရ၏။ သင်တို့ထံသို့ လာသောသူသည် ဤသွန်သင်ချက်ကို မယူလာလျှင် သူ့ကို အိမ်၌ မလက်ခံကြနှင့်။ ‘နေကောင်းပါစေ’ ဟုလည်း မနှုတ်ဆက်ကြနှင့်။ ထိုသို့ နှုတ်ဆက်သောသူသည် သူပြုသော ဆိုးညစ်သောအမှု၌ ဆက်ဆံသောသူ ဖြစ်၏” ဟု ဆိုခဲ့သည်။

Writing to a helper in the gospel work, a woman of good repute
and wide influence, he said: “Many deceivers are entered into the
world, who confess not that Jesus Christ is come in the flesh. This
is a deceiver and an antichrist. Look to yourselves, that we lose
not those things which we have wrought, but that we receive a full
reward. Whosoever transgresseth, and abideth not in the doctrine of
Christ, hath not God. He that abideth in the doctrine of Christ, he
hath both the Father and the Son. If there come any unto you, and
bring not this doctrine, receive him not into your house, neither bid
him Godspeed: for he that biddeth him Godspeed is partaker of his
evil deeds.”

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်နေလျက်နှင့် ခရစ်တော်၌ တည်ရှိပါသည်ဟု ဆိုသူများအား ချစ်လှစွာသော တပည့်တော် ယောဟန် ယူဆသကဲ့သို့ပင် ကျွန်ုပ်တို့လည်း ယူဆရန် အခွင့်အာဏာ ရှိပါသည်။ ရှေးဦးအသင်းတော်၏ ကြီးပွားတိုးတက်မှုကို ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သော ဆိုးညစ်မှုများနှင့် ဆင်တူသောအရာများသည် ဤနောက်ဆုံးသော ကာလတွင်လည်း တည်ရှိနေပါသည်။ တမန်တော် ယောဟန်၏ ဤအချက်များအပေါ် သွန်သင်ချက်များကို ဂရုတစိုက် လိုက်နာသင့်သည်။ “သင်တို့၌ မေတ္တာတရား ရှိရမည်” ဟူသော အသံကို နေရာတိုင်းတွင် ကြားနေရပြီး၊ အထူးသဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်သူများဟု ဆိုသူများထံမှ ကြားရခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် စစ်မှန်သော မေတ္တာတရားသည် ဝန်မချရသေးသော အပြစ်ကို ဖုံးကွယ်ပေးရန်အတွက် အလွန်ပင် စင်ကြယ်လွန်းပါသည်။ ခရစ်တော် အသေခံတော်မူသော ဝိညာဉ်များကို ကျွန်ုပ်တို့ ချစ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဆိုးညစ်မှုနှင့်မူ မည်သည့်အခါမျှ အလျှော့မပေးသင့်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပုန်ကန်သောသူများနှင့် မပူးပေါင်းသင့်ဘဲ ၎င်းကို မေတ္တာတရားဟု မခေါ်ဆိုသင့်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် ဤခေတ်ကာလရှိ မိမိ၏ လူမျိုးတော်အား ဝိညာဉ်များကို ပျက်စီးစေသော အမှားများကို ယောဟန် ဆန့်ကျင်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် မှန်ကန်ရာအတွက် မယိမ်းမယိုင် ရပ်တည်ရန် တောင်းဆိုတော်မူသည်။

We are authorized to hold in the same estimation as did the
beloved disciple those who claim to abide in Christ while living
in transgression of God’s law. There exist in these last days evils
similar to those that threatened the prosperity of the early church; and
the teachings of the apostle John on these points should be carefully
heeded. “You must have charity,” is the cry heard everywhere,
[555] especially from those who profess sanctifcation. But true charity is
too pure to cover an unconfessed sin. While we are to love the souls
for whom Christ died, we are to make no compromise with evil.
We are not to unite with the rebellious and call this charity. God
requires His people in this age of the world to stand for the right as
unflinchingly as did John in opposition to soul-destroying errors.

တမန်တော်က ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်ယာန်တို့၏ ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုကို ပြသရမည်ဖြစ်သော်လည်း အပြစ်နှင့် အပြစ်သားများကို ပြတ်သားသော စကားလုံးများဖြင့် ကိုင်တွယ်ရန် အခွင့်အာဏာရှိကြောင်း၊ ၎င်းသည် စစ်မှန်သော မေတ္တာတရားနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်မဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်ထားသည်။ “အပြစ်ကို ပြုသောသူ မည်သည်ကား ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်၏။ အကြောင်းမူကား၊ အပြစ်ဟူသည်မှာ ပညတ်တော်ကို ကျူးလွန်ခြင်း ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်သည် ငါတို့၏ အပြစ်များကို ဖယ်ရှားရန် ထင်ရှားတော်မူကြောင်းကို သင်တို့ သိကြ၏။ ကိုယ်တော်၌ အပြစ်မရှိ။ ကိုယ်တော်၌ တည်သောသူ မည်သည်ကား အပြစ်ကို မပြု။ အပြစ်ပြုသောသူ မည်သည်ကား ကိုယ်တော်ကို မမြင်၊ ကိုယ်တော်ကိုလည်း မသိ” ဟု သူရေးသားခဲ့သည်။

The apostle teaches that while we should manifest Christian
courtesy we are authorized to deal in plain terms with sin and sinners; that this is not inconsistent with true charity. “Whosoever
Faithful Witness 375
committeth sin,” he writes, “transgresseth also the law: for sin is the
transgression of the law. And ye know that He was manifested to
take away our sins; and in Him is no sin. Whosoever abideth in Him
sinneth not: whosoever sinneth hath not seen Him, neither known
Him.”

ခရစ်တော်အတွက် သက်သေတစ်ဦးအနေဖြင့် ယောဟန်သည် မည်သည့် အငြင်းအခုန်၊ မည်သည့် ပင်ပန်းဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကိုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ချေ။ သူသိထားသောအရာ၊ သူမြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ကြားသိခဲ့သောအရာများကိုသာ သူကြေညာခဲ့သည်။ သူသည် ခရစ်တော်နှင့် နီးကပ်စွာ ပေါင်းသင်းခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များကို နားထောင်ခဲ့ကာ၊ ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော နိမိတ်လက္ခဏာများကို မျက်မြင်တွေ့ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ယောဟန် မြင်တွေ့ခဲ့သကဲ့သို့ ခရစ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာရှိ လှပမှုများကို မြင်တွေ့နိုင်သူ နည်းပါးလှသည်။ သူ၏အဖို့ မှောင်မိုက်သည် လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော အလင်းသည် သူ၏အပေါ်သို့ ထွန်းလင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ အသက်တာနှင့် သေခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ သူ၏ သက်သေခံချက်မှာ ရှင်းလင်းပြီး ထိရောက်လှသည်။ ကယ်တင်ရှင်အပေါ် ထားရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့ ပြည့်လျှံနေသော စိတ်နှလုံးထဲမှ သူသည် စကားပြောခဲ့ပြီး မည်သည့်အင်အားကမျှ သူ၏ စကားများကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

As a witness for Christ, John entered into no controversy, no
wearisome contention. He declared what he knew, what he had
seen and heard. He had been intimately associated with Christ, had
listened to His teachings, had witnessed His mighty miracles. Few
could see the beauties of Christ’s character as John saw them. For
him the darkness had passed away; on him the true light was shining.
His testimony in regard to the Saviour’s life and death was clear and
forcible. Out of the abundance of a heart overflowing with love for
the Saviour he spoke; and no power could stay his words.

“အစဦးကတည်းက ရှိသောအရာ၊ ငါတို့သည် ကိုယ်တိုင်ကြား၍ ကိုယ်မျက်စိနှင့် ကြည့်မြင်လျက်၊ ကိုယ်တိုင် စူးစမ်း၍ ကိုယ်လက်နှင့် ကိုင်ရသောအရာတည်းဟူသော အသက်နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် စပ်ဆိုင်သောအရာကို ... ငါတို့သည် မြင်၍ ကြားရသည်ရှိသော်၊ သင်တို့သည် ငါတို့နှင့် မိတ်သဟာယဖွဲ့စေခြင်းငှာ သင်တို့အား ကြေညာကြကုန်၏။ ငါတို့သည်လည်း ခမည်းတော်နှင့်လည်းကောင်း၊ သားတော် ယေရှုခရစ်နှင့်လည်းကောင်း မိတ်သဟာယဖွဲ့ကြ၏” ဟု သူကြေညာခဲ့သည်။

“That which was from the beginning,” he declared, “which we
have heard, which we have seen with our eyes, which we have looked [556]
upon, and our hands have handled, of the Word of life; ... that which
we have seen and heard declare we unto you, that ye also may have
fellowship with us: and truly our fellowship is with the Father, and
with His Son Jesus Christ.”

ထို့အတူ စစ်မှန်သော ယုံကြည်သူတိုင်းသည်လည်း မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံအားဖြင့် “ဘုရားသခင်သည် သစ္စာတော်ရှိတော်မူသည်ဟု တံဆိပ်ခတ်နှိပ်” နိုင်ကြပါစေ။ ယောဟန် ၃:၃၃။ သူသည် ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် ပတ်သက်၍ သူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့၊ ကြားသိ၊ ခံစားခဲ့ရသောအရာများကို သက်သေခံနိုင်သူ ဖြစ်သည်။

So may every true believer be able, through his own experience,
to “set to his seal that God is true.” John 3:33. He can bear witness
to that which he has seen and heard and felt of the power of Christ.