Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း (၃၅) — ယုဒလူတို့အတွက် ကယ်တင်ခြင်း [၃၇၂]

Chapter 35—Salvation to the Jews [372]

ဤအခန်းသည် ရောမသြဝါဒစာအပေါ် အခြေခံထားပါသည်။
This chapter is based on the Epistle to the Romans.

ရှောင်လွှဲ၍မရသော ကြန့်ကြာမှုများစွာရှိခဲ့ပြီးနောက်၊ ပေါလုသည် အတိတ်ကာလက များစွာသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် အားထုတ်ကြိုးပမ်းခဲ့ရသည့် ကောရိနသုမြို့သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ အစောပိုင်း ယုံကြည်သူအတော်များများသည် သူ့အား ဧဝံဂေလိတရား၏အလင်းကို သူတို့ထံ ဦးစွာဆောင်ယူလာပေးသူအဖြစ် မေတ္တာဖြင့် ဆက်လက်သဘောထားကြသည်ကို သူတွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ သူသည် ဤတပည့်တော်များအား နှုတ်ဆက်ပြီး သူတို့၏သစ္စာရှိမှုနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှု အထောက်အထားများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ ကောရိနသုမြို့၌ သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများသည် အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။

After many unavoidable delays, Paul at last reached Corinth,
the scene of so much anxious labor in the past, and for a time the
object of deep solicitude. He found that many of the early believers
still regarded him with affection as the one who had frst borne to
them the light of the gospel. As he greeted these disciples and saw
the evidences of their fdelity and zeal he rejoiced that his work in
Corinth had not been in vain.

တစ်ခါက ခရစ်တော်၌ မိမိတို့၏ မြတ်သောခေါ်ယူခြင်းကို မျက်ကွယ်ပြုတတ်ကြသော ကောရိနသု ယုံကြည်သူများသည် ခရစ်ယာန်စရိုက်လက္ခဏာ၏ ခွန်အားကို တိုးတက်လာစေခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ စကားနှင့် လုပ်ရပ်များက ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးသော တန်ခိုးကို ထင်ရှားစေခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါတွင် သူတို့သည် ထိုအယူမှားမှုနှင့် အယူသီးမှုဗဟိုဌာနကြီးတွင် ကောင်းကျိုးအတွက် ခိုင်မာသော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။ မိမိချစ်မြတ်နိုးသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့် ဤသစ္စာရှိသော အသစ်ပြောင်းလဲလာသူများ၏ အပေါင်းအသင်းအကြားတွင် တမန်တော်၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး ပူပန်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်သည် အနားယူမှုကို ရရှိခဲ့သည်။

The Corinthian believers, once so prone to lose sight of their
high calling in Christ, had developed strength of Christian character.
Their words and acts revealed the transforming power of the grace
of God, and they were now a strong force for good in that center
of heathenism and superstition. In the society of his beloved companions and these faithful converts the apostle’s worn and troubled
spirit found rest.

ကောရိနသုမြို့၌ ခေတ္တနေထိုင်စဉ်အတွင်း၊ ပေါလုသည် အမှုတော်ဆောင်ရန်အတွက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော နယ်ပယ်သစ်များကို မျှော်ကြည့်ရန် အချိန်ရခဲ့သည်။ [၃၇၃] သူ စီစဉ်ထားသော ရောမမြို့သို့ ခရီးစဉ်သည် သူ၏အတွေးများကို အထူးလွှမ်းမိုးထားသည်။ သိရှိထားသမျှသော ကမ္ဘာ့ဗဟိုဌာနကြီးတွင် ခရစ်ယာန်ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်ခိုင်မာမာ အခြေစိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းသည် သူ၏အမြတ်နိုးဆုံးသော မျှော်လင့်ချက်များနှင့် အနှစ်သက်ဆုံးသော အစီအစဉ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ရောမမြို့တွင် အသင်းတော်တစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီးဖြစ်သဖြင့်၊ အီတလီနှင့် အခြားနိုင်ငံများတွင် ဆောင်ရွက်ရမည့် အမှုတော်လုပ်ငန်းများ၌ ထိုနေရာရှိ ယုံကြည်သူများ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ရရှိရန် တမန်တော်သည် အလိုရှိခဲ့သည်။ သူနှင့် အစိမ်းသက်သက်ဖြစ်နေသေးသော ထိုညီအစ်ကိုများအကြား သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများအတွက် လမ်းခင်းရန်၊ ရောမမြို့သို့ လာရောက်မည့် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်နှင့် စပိန်နိုင်ငံတွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အလံတော်ကို စိုက်ထူလိုသည့် သူ၏မျှော်လင့်ချက်တို့ကို အသိပေးသည့် စာတစ်စောင်ကို သူတို့ထံ ပေးပို့ခဲ့သည်။

During his sojourn at Corinth, Paul found time to look forward [373]
to new and wider felds of service. His contemplated journey to
Rome especially occupied his thoughts. To see the Christian faith
frmly established at the great center of the known world was one of
his dearest hopes and most cherished plans. A church had already
been established in Rome, and the apostle desired to secure the cooperation of the believers there in the work to be accomplished in
Italy and in other countries. To prepare the way for his labors among
these brethren, many of whom were as yet strangers to him, he sent
them a letter announcing his purpose of visiting Rome and his hope
of planting the standard of the cross in Spain.

ပေါလုသည် ရောမသြဝါဒစာတွင် ဧဝံဂေလိတရား၏ မြတ်သောမူများကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယုဒနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသား အသင်းတော်များအကြား လှုပ်ခတ်နေသော မေးခွန်းများအပေါ် သူ၏ရပ်တည်ချက်ကို ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ တစ်ခါက ယုဒလူတို့အတွက်သာ အထူးဖြစ်ခဲ့သော မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ကတိတော်များကို ယခုအခါ တစ်ပါးအမျိုးသားများအားလည်း ပေးသနားထားကြောင်း ပြသခဲ့သည်။

In his epistle to the Romans, Paul set forth the great principles
of the gospel. He stated his position on the questions which were
agitating the Jewish and the Gentile churches, and showed that the
hopes and promises which had once belonged especially to the Jews
were now offered to the Gentiles also.

၂၅၁ ၂၅၂ တမန်တော်ဝတ္ထု တမန်တော်သည် ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်ခြင်းတရားကို အလွန်ရှင်းလင်းပြတ်သားပြီး တန်ခိုးရှိစွာ တင်ပြခဲ့သည်။ ရောမမြို့ရှိ ခရစ်ယာန်များထံ ပေးပို့သော ညွှန်ကြားချက်များအားဖြင့် အခြားအသင်းတော်များလည်း အကူအညီရရှိလိမ့်မည်ဟု သူမျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏စကားလုံးများ၏ ဝေးကွာသော သြဇာသက်ရောက်မှုကို သူမည်မျှပင် အနည်းငယ်သာ ကြိုတင်မြင်နိုင်ခဲ့ပါသနည်း။ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်ခြင်းဟူသော ကြီးမြတ်သည့် သမ္မာတရားသည် နောင်တရသော အပြစ်သားများအား အသက်လမ်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးသည့် အားကြီးသော မီးပြတိုက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တည်ရှိနေခဲ့သည်။ လူသာ (Luther) ၏ စိတ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော မှောင်မိုက်ကို ဖယ်ရှားပေးပြီး အပြစ်မှ ဆေးကြောရန် ခရစ်တော်၏ အသွေးတော်တန်ခိုးကို သူ့အား ထင်ရှားစေခဲ့သည်မှာ ဤအလင်းပင် ဖြစ်သည်။ [၃၇၄] တူညီသော ဤအလင်းသည်ပင် အပြစ်ဝန်ပိနေသော စိတ်ဝိညာဉ်ထောင်ပေါင်းများစွာကို စစ်မှန်သော ခွင့်လွှတ်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်း၏ အရင်းအမြစ်ထံသို့ လမ်းပြပေးခဲ့သည်။ ရောမမြို့ရှိ အသင်းတော်ထံသို့ ပေးပို့သော သြဝါဒစာအတွက် ခရစ်ယာန်တိုင်းသည် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ရန် အကြောင်းရှိပါသည်။

251
252 The Acts of the Apostles
With great clearness and power the apostle presented the doctrine
of justifcation by faith in Christ. He hoped that other churches also
might be helped by the instruction sent to the Christians at Rome; but
how dimly could he foresee the far-reaching influence of his words!
Through all the ages the great truth of justifcation by faith has stood
as a mighty beacon to guide repentant sinners into the way of life. It
was this light that scattered the darkness which enveloped Luther’s
[374] mind and revealed to him the power of the blood of Christ to cleanse
from sin. The same light has guided thousands of sin-burdened souls
to the true Source of pardon and peace. For the epistle to the church
at Rome, every Christian has reason to thank God.

ဤစာတွင် ပေါလုသည် ယုဒလူတို့အတွက် သူ၏ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လွတ်လပ်စွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူသည် အသစ်ပြောင်းလဲလာသည့်အချိန်မှစ၍ သူ၏ယုဒညီအစ်ကိုများ ဧဝံဂေလိသတင်းစကားကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်လာစေရန် ကူညီပေးချင်သည့် ပြင်းပြသောဆန္ဒ ရှိခဲ့သည်။ “ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်စေခြင်းငှါ ငါ၏စေတနာစိတ်ရှိသည်အတိုင်း သူတို့အတွက် ဘုရားသခင်ကို ဆုတောင်းလေ့ရှိ၏” ဟု သူကြေညာခဲ့သည်။

In this letter Paul gave free expression to his burden in behalf
of the Jews. Ever since his conversion, he had longed to help his
Jewish brethren to gain a clear understanding of the gospel message.
“My heart’s desire and prayer to God for Israel is,” he declared, “that
they might be saved.”

တမန်တော်ခံစားရသော ဆန္ဒမှာ သာမန်ဆန္ဒမဟုတ်ပေ။ နာဇရက်မြို့သား ယေရှုကို ကတိထားတော်မူသော မေရှိယအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ကြသည့် ဣသရေလအမျိုးသားများအတွက် အမှုတော်ဆောင်ရန် ဘုရားသခင်ထံ သူအစဉ်မပြတ် တောင်းလျှောက်နေခဲ့သည်။ “ငါသည် ခရစ်တော်၌ သစ္စာစကားကို ပြော၏။ မုသာကိုမပြော။ ငါ့ကိုယ်ကိုငါ သိသောစိတ်သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ငါ၌ သက်သေခံသည်ကား၊ ငါသည် အလွန်ဝမ်းနည်းခြင်း၊ အစဉ်မပြတ် နှလုံးမသာခြင်းရှိ၏။ ငါ၏အဆွေအမျိုးသားချင်းဖြစ်သော ငါ့ညီအစ်ကိုတို့အတွက် ခရစ်တော်နှင့် ကွာ၍ ငါကိုယ်တိုင် ကျိန်ခြင်းကို ခံစေခြင်းငှါ ငါအလိုရှိ၏။ ထိုသူတို့ကား ဣသရေလအမျိုးသားဖြစ်ကြ၏။ သားအရာ၌ ခန့်ထားခြင်း၊ ဘုန်းတော်ကို မြင်ရခြင်း၊ ပဋိညာဉ်တရားများ၊ ပညတ်တရားတော်ကို ရခြင်း၊ ဝတ်ပြုခြင်း၊ ကတိတော်များကို ရခြင်းတို့သည် ထိုသူတို့၌ ရှိကြ၏။ ဘိုးဘေးများလည်း ထိုသူတို့၏ ဘိုးဘေးဖြစ်ကြ၏။ ဇာတိအားဖြင့် ခရစ်တော်သည် ထိုသူတို့အထဲက ပွင့်တော်မူ၏။ ထိုအရှင်သည် ခပ်သိမ်းသောအရာတို့၏အပေါ်မှာ ရှိတော်မူ၍၊ အစဉ်အမြဲ မင်္ဂလာရှိတော်မူသော ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူသတည်း” ဟု ရောမမြို့ရှိ ယုံကြည်သူများအား သူစိတ်ချစေခဲ့သည်။

It was no ordinary desire that the apostle felt. Constantly he
was petitioning God to work in behalf of the Israelites who had
failed to recognize Jesus of Nazareth as the promised Messiah. “I
say the truth in Christ,” he assured the believers at Rome, “my
conscience also bearing me witness in the Holy Ghost, that I have
great heaviness and continual sorrow in my heart. For I could wish
that myself were accursed from Christ for my brethren, my kinsmen
according to the flesh: who are Israelites, to whom pertaineth the
adoption, and the glory, and the covenants, and the giving of the law,
and the service of God, and the promises; whose are the fathers, and
of whom as concerning the flesh Christ came, who is over all, God
blessed forever.”

ယုဒလူတို့သည် ဘုရားသခင် ရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးဖြစ်ပြီး၊ သူတို့မှတစ်ဆင့် လူသားမျိုးနွယ်တစ်ရပ်လုံးကို ကောင်းချီးပေးရန် ကိုယ်တော် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အထဲမှ ပရောဖက်များစွာကို ပေါ်ထွန်းစေခဲ့သည်။ ဤသူတို့သည် ကယ်တင်ရှင် ကြွလာမည့်အကြောင်းကို ကြိုတင်ဟောပြောခဲ့ကြပြီး၊ ထိုကယ်တင်ရှင်ကို ကတိထားတော်မူသော အရှင်အဖြစ် ဦးစွာအသိအမှတ်ပြုရမည့်သူများက ငြင်းပယ်ပြီး ကွပ်မျက်ကြလိမ့်မည်ဟုလည်း ဆိုခဲ့ကြသည်။ [၃၇၅] ပရောဖက် ဟေရှာယသည် ရာစုနှစ်များကို ကျော်လွန်ကြည့်ရှုလျက် ပရောဖက်တစ်ပါးပြီးတစ်ပါး၊ နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကိုပင် ငြင်းပယ်ကြသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ ယခင်က ဣသရေလအမျိုးသားများစာရင်းတွင် မပါဝင်ခဲ့ဖူးသောသူများက ကယ်တင်ရှင်ကို လက်ခံကြမည့်အကြောင်း ရေးသားရန် ဗျာဒိတ်တော်ရရှိခဲ့သည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်ကို ရည်ညွှန်းလျက် ပေါလုက ဤသို့ဆိုသည်- ယုဒလူတို့အတွက် ကယ်တင်ခြင်း ၂၅၃ “ဟေရှာယသည် အလွန်ရဲရင့်စွာဆိုသည်ကား၊ ငါ့ကိုမရှာသောသူတို့သည် ငါ့ကိုတွေ့ကြပြီ။ ငါ့ကိုမမေးမြန်းသောသူတို့အား ငါသည် ထင်ရှားပြီဟု ဆို၏။ ဣသရေလအမျိုးကို ရည်ဆောင်၍ ဆိုသည်ကား၊ နားမထောင်၊ ငြင်းဆန်တတ်သော လူမျိုးထံသို့ တစ်နေ့လုံး ငါ့လက်ကို ငါကမ်းခဲ့ပြီဟု ဆိုသတည်း။”

The Jews were God’s chosen people, through whom He had
purposed to bless the entire race. From among them God had raised
up many prophets. These had foretold the advent of a Redeemer
who was to be rejected and slain by those who should have been the
frst to recognize Him as the Promised One.
[375] The prophet Isaiah, looking down through the centuries and
witnessing the rejection of prophet after prophet and fnally of the
Son of God, was inspired to write concerning the acceptance of the
Redeemer by those who had never before been numbered among
the children of Israel. Referring to this prophecy, Paul declares:
Salvation to the Jews 253
“Esaias is very bold, and saith, I was found of them that sought Me
not; I was made manifest unto them that asked not after Me. But to
Israel He saith, All day long I have stretched forth My hands unto a
disobedient and gainsaying people.”

ဣသရေလတို့သည် ကိုယ်တော်၏ သားတော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား စွန့်ပစ်တော်မမူခဲ့ပါ။ ပေါလု ဆက်လက်တင်ပြသော အချက်ကို နားထောင်ပါ- “သို့ဖြစ်လျှင် ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုးကို စွန့်ပစ်တော်မူသလောဟု ငါမေးလျှင်၊ စွန့်ပစ်တော်မမူ။ ငါသည်လည်း ဣသရေလအမျိုးသား၊ အာဗြဟံ၏ အမျိုးအနွယ်၊ ဗင်္ယာမိန်အနွယ်ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်သည် ရှေ့မဆွက သိတော်မူသော မိမိလူမျိုးကို စွန့်ပစ်တော်မမူ။ ကျမ်းစာ၌ ဧလိယကို ရည်ဆောင်၍ အဘယ်သို့ဆိုသည်ကို သင်တို့မသိသလော။ သူသည် ဣသရေလအမျိုးသားတို့၏ အပြစ်ကို ဘုရားသခင်ထံ၌ လျှောက်သည်ကား၊ အရှင်ဘုရား၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ပရောဖက်တို့ကို သတ်ကြပါပြီ။ ကိုယ်တော်၏ ယဇ်ပလ္လင်တို့ကိုလည်း ဖြိုဖျက်ကြပါပြီ။ ကျွန်ုပ်တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်ပါ၏။ ကျွန်ုပ်၏အသက်ကိုလည်း ရှာကြပါ၏ဟု လျှောက်လေသော်၊ ဘုရားသခင်သည် အဘယ်သို့ ပြန်တော်မူသနည်း။ ဗာလဘုရားရှေ့မှာ ဒူးမထောက်သောသူ ခုနစ်ထောင်ကို ငါ့အဖို့ ငါချန်ထားပြီဟု ပြန်တော်မူ၏။ ထိုနည်းတူ ယခုကာလ၌လည်း ကျေးဇူးတော်၏ ရွေးချယ်တော်မူခြင်းနှင့်အညီ အကြွင်းအကျန်ရှိသေး၏။”

Even though Israel rejected His Son, God did not reject them.
Listen to Paul as he continues the argument: “I say then, Hath God
cast away His people? God forbid. For I also am an Israelite, of the
seed of Abraham, of the tribe of Benjamin. God hath not cast away
His people which He foreknew. Wot ye not what the Scripture saith
of Elias? how he maketh intercession to God against Israel, saying,
Lord, they have killed Thy prophets, and digged down Thine altars;
and I am left alone, and they seek my life. But what saith the answer
of God unto him? I have reserved to Myself seven thousand men,
who have not bowed the knee to the image of Baal. Even so then at
this present time also there is a remnant according to the election of
grace.”

ဣသရေလတို့သည် ထိမိ၍ လဲကျခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူတို့တစ်ဖန် ပြန်ထရန် မဖြစ်နိုင်တော့ခြင်းကို မဆိုလိုပါ။ “သူတို့သည် လဲစေခြင်းငှါ ထိမိကြသလော” ဟူသော မေးခွန်းကို တမန်တော်က ဤသို့ပြန်ဖြေသည်- “မဖြစ်နိုင်။ သူတို့ကို အမျက်ထွက်စေခြင်းငှါ (သို့မဟုတ် နာလိုစိတ်ဖြစ်စေခြင်းငှါ) သူတို့၏ လဲခြင်းအားဖြင့် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ကြပြီ။ [၃၇၆] သူတို့၏ လဲခြင်းသည် လောကီသားတို့၏ ကြွယ်ဝခြင်းဖြစ်၍၊ သူတို့၏ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ကြွယ်ဝခြင်းဖြစ်လျှင်၊ သူတို့၏ ပြည့်စုံခြင်းသည် သာ၍ ကြွယ်ဝခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်လော။ ငါသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ တမန်တော်ဖြစ်သည်နှင့်အညီ၊ သင်တို့ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့အား ငါပြောသည်မှာ၊ ငါ၏အမျိုးသားချင်းတို့ကို နာလိုစိတ်ရှိစေ၍ သူတို့အချို့ကို ကယ်တင်ခြင်းငှါ ငါ၏အမှုဆောင်ရာကို ငါချီးမြှောက်၏။ သူတို့ကို စွန့်ပစ်ခြင်းသည် လောကီသားတို့အား ဘုရားသခင်နှင့် မိဿဟာယဖွဲ့စေခြင်း အကြောင်းဖြစ်လျှင်၊ သူတို့ကို လက်ခံခြင်းသည် သေခြင်းမှ ထမြောက်ခြင်းနှင့် တူလိမ့်မည်မဟုတ်လော။”

Israel had stumbled and fallen, but this did not make it impossible for them to rise again. In answer to the question, “Have they
stumbled that they should fall?” the apostle replies: “God forbid: but
rather through their fall salvation is come unto the Gentiles, for to [376]
provoke them to jealousy. Now if the fall of them be the riches of the
world, and the diminishing of them the riches of the Gentiles; how
much more their fullness? For I speak to you Gentiles, inasmuch as
I am the apostle of the Gentiles, I magnify mine offce: if by any
means I may provoke to emulation them which are my flesh, and
might save some of them. For if the casting away of them be the
reconciling of the world, what shall the receiving of them be, but
life from the dead?”

ဣသရေလအမျိုးသားများတွင်သာမက တစ်ပါးအမျိုးသားများကြားတွင်လည်း ကျေးဇူးတော်ကို ထင်ရှားစေရန် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်း ပရောဖက်ပြုချက်များတွင် ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားပြီးဖြစ်သည်။ တမန်တော်သည် သူ၏တင်ပြချက်တွင် ထိုပရောဖက်ပြုချက်အချို့ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ “အိုးထိန်းသမားသည် ရွှံ့တစ်ခဲတည်းနှင့် အိုးတစ်လုံးကို အသရေရှိအောင်၊ တစ်လုံးကို အသရေမဲ့အောင် လုပ်ပိုင်သော အခွင့်မရှိသလော” ဟု သူကမေးမြန်းသည်။ “ဘုရားသခင်သည် မိမိအမျက်တော်ကို ပြခြင်းငှါ၎င်း၊ မိမိတန်ခိုးတော်ကို သိစေခြင်းငှါ၎င်း အလိုရှိသော်လည်း၊ ဖျက်ဆီးခြင်းအဖို့ ပြင်ဆင်သော အမျက်ခံရာအိုးတို့ကို အလွန်သည်းခံတော်မူလျှင်၎င်း၊ ဘုန်းတော်အဖို့ ရှေ့မဆွက ပြင်ဆင်တော်မူသော ကရုဏာခံရာအိုးတို့၌ မိမိဘုန်းတော်၏ ကြွယ်ဝခြင်းကို သိစေခြင်းငှါ အလိုရှိလျှင်၎င်း အဘယ်သို့ဆိုစရာရှိသနည်း။ ထိုကရုဏာခံရာအိုးတို့ကား၊ ယုဒလူမျိုးထဲကသာမဟုတ်၊ တစ်ပါးအမျိုးသားထဲကလည်း ငါတို့ကို ခေါ်တော်မူ၏။ [၂၅၄ တမန်တော်ဝတ္ထု] ဟောရှေကျမ်း၌လည်း၊ ငါ၏လူမဟုတ်သောသူတို့ကို ငါ၏လူဟူ၍၎င်း၊ မချစ်အပ်သောသူကို ချစ်အပ်သောသူဟူ၍၎င်း ငါခေါ်မည်။ သင်တို့သည် ငါ၏လူမဟုတ်ဟု သူတို့အား ပြောရာအရပ်၌ပင်၊ သူတို့သည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်များဟူ၍ ခေါ်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်ဟု ဆိုသတည်း။” ဟောရှေ ၁:၁၀ ကို ကြည့်ပါ။

It was God’s purpose that His grace should be revealed among
the Gentiles as well as among the Israelites. This had been plainly
outlined in Old Testament prophecies. The apostle uses some of
these prophecies in his argument. “Hath not the potter power over
the clay,” he inquires, “of the same lump to make one vessel unto
honor, and another unto dishonor? What if God, willing to show
His wrath, and to make His power known, endured with much longsuffering the vessels of wrath ftted to destruction: and that He might
make known the riches of His glory on the vessels of mercy, which
He had afore prepared unto glory, even us, whom He hath called,
254 The Acts of the Apostles
not of the Jews only, but also of the Gentiles? As He saith also in
Osee, I will call them My people, which were not My people; and
her beloved, which was not beloved. And it shall come to pass, that
in the place where it was said unto them, Ye are not My people;
there shall they be called the children of the living God.” See Hosea
1:10.

လူမျိုးတစ်မျိုးအနေဖြင့် ဣသရေလတို့ ပျက်ကွက်ခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့အထဲတွင် ကယ်တင်ခြင်းခံရမည့် [၃၇၇] ကောင်းမြတ်သော အကြွင်းအကျန်များ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ကယ်တင်ရှင် ကြွလာတော်မူသောအချိန်၌ ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်၏ သတင်းစကားကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး မေရှိယနှင့်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုချက်များကို အသစ်တစ်ဖန် လေ့လာရန် လမ်းပြခြင်းခံခဲ့ရသော သစ္စာရှိသည့် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများ ရှိခဲ့ကြသည်။ အစောပိုင်း ခရစ်ယာန်အသင်းတော်ကို တည်ထောင်သောအခါ၊ နာဇရက်မြို့သား ယေရှုကို မိမိတို့မျှော်လင့်နေသော အရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြသည့် ဤသစ္စာရှိသော ယုဒလူများဖြင့် ဖွဲ့စည်းခဲ့သည်။ ပေါလုက “အဦးသီးသော အသီးသည် သန့်ရှင်းလျှင်၊ တစ်ပြင်လုံးလည်း သန့်ရှင်း၏။ အမြစ်သည် သန့်ရှင်းလျှင်၊ အခက်အလက်တို့သည်လည်း သန့်ရှင်းကြ၏” ဟု ရေးသားသောအခါ ဤအကြွင်းအကျန်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။

Notwithstanding Israel’s failure as a nation, there remained
[377] among them a goodly remnant of such as should be saved. At
the time of the Saviour’s advent there were faithful men and women
who had received with gladness the message of John the Baptist,
and had thus been led to study anew the prophecies concerning the
Messiah. When the early Christian church was founded, it was composed of these faithful Jews who recognized Jesus of Nazareth as
the one for whose advent they had been longing. It is to this remnant
that Paul refers when he writes, “If the frst fruit be holy, the lump is
also holy: and if the root be holy, so are the branches.”

ပေါလုသည် ဣသရေလထဲမှ အကြွင်းအကျန်ကို အခက်အလက်အချို့ ချိုးပစ်ခြင်းခံရသော မြတ်သော သံလွင်ပင်နှင့် ခိုင်းနှိုင်းထားသည်။ တစ်ပါးအမျိုးသားများကိုမူ မိခင်အမြစ်ထဲသို့ ဆက်ခြင်းခံရသော တောသံလွင်ပင်မှ အခက်အလက်များနှင့် ခိုင်းနှိုင်းသည်။ “အချို့သော အခက်အလက်တို့ကို ချိုးပစ်၍၊ တောသံလွင်ပင်ဖြစ်သော သင်သည် ထိုအခက်အလက်တို့၏အကြား၌ ဆက်ခြင်းကိုခံရ၍၊ သံလွင်ပင်၏အမြစ်နှင့် ဆီကို သူတို့နှင့်အတူ သုံးဆောင်ရလျှင်၊ အခက်အလက်ဟောင်းတို့အား ဝါကြွားခြင်းမပြုနှင့်။ ဝါကြွားလျှင်လည်း၊ သင်သည် အမြစ်ကို မမစ၊ အမြစ်သည် သင့်ကို မစသည်ကို အောက်မေ့လော့။ သို့ဖြစ်လျှင်၊ ငါ့ကို ဆက်ခြင်းငှါ ထိုအခက်အလက်တို့ကို ချိုးပစ်သည်ဟု သင်ဆိုလိမ့်မည်။ မှန်ပေ၏။ သူတို့သည် မယုံကြည်သောကြောင့် ချိုးပစ်ခြင်းကို ခံရကြ၏။ သင်သည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် တည်နေ၏။ ထောင်လွှားသောစိတ်မရှိဘဲ ကြောက်ရွံ့သောစိတ်ရှိလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်သည် ပင်ကိုယ်အခက်အလက်တို့ကို နှမြောတော်မမူလျှင်၊ သင့်ကိုလည်း နှမြောတော်မူမည်မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ပြင်းထန်တော်မူခြင်းကို ကြည့်ရှုလော့။ လဲသောသူတို့၌ ပြင်းထန်တော်မူခြင်းရှိ၏။ သင်သည် ကျေးဇူးတော်၌ တည်နေလျှင်၊ သင့်၌ ကျေးဇူးတော်ရှိ၏။ သို့မဟုတ်လျှင် သင်သည်လည်း ဖြတ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်” ဟု တစ်ပါးအမျိုးသား ယုံကြည်သူများထံ သူရေးသားခဲ့သည်။

Paul likens the remnant in Israel to a noble olive tree, some of
whose branches have been broken off. He compares the Gentiles
to branches from a wild olive tree, grafted into the parent stock.
“If some of the branches be broken off,” he writes to the Gentile
believers, “and thou, being a wild olive tree, wert grafted in among
them, and with them partakest of the root and fatness of the olive
tree; boast not against the branches. But if thou boast, thou bearest
not the root, but the root thee. Thou wilt say then, The branches were
broken off, that I might be grafted in. Well; because of unbelief they
were broken off, and thou standest by faith. Be not high-minded,
but fear: for if God spared not the natural branches, take heed lest
He also spare not thee. Behold therefore the goodness and severity
of God: on them which fell, severity; but toward thee, goodness, if
thou continue in His goodness: otherwise thou also shalt be cut off.”

ဣသရေလသည် မယုံကြည်မှုနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ငြင်းပယ်မှုကြောင့် လူမျိုးတစ်မျိုးအနေဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် မိခင်အမြစ်မှ [၃၇၈] ခွဲထုတ်ခံရသော အခက်အလက်များကို ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလ၏ စစ်မှန်သော အမြစ်—မိမိတို့ဘိုးဘေးများ၏ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိရှိ ကျန်ရစ်နေသော အကြွင်းအကျန်များ—နှင့် ပြန်လည်ဆက်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ “ထိုသူတို့သည်လည်း မယုံကြည်ဘဲ မနေလျှင်၊ တစ်ဖန်ဆက်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို တစ်ဖန်ဆက်နိုင်သော တန်ခိုးရှိတော်မူ၏” ဟု ထိုချိုးပစ်ခံရသော အခက်အလက်များကို ရည်ညွှန်း၍ တမန်တော်က ဆိုသည်။ “ပင်ကိုယ်အားဖြင့် တောသံလွင်ပင်ဖြစ်သော သင်သည် ဖြတ်ခြင်းကိုခံရ၍၊ ကိုယ်ဇာတိနှင့်မဆိုင်ဘဲ ကောင်းသောသံလွင်ပင်၌ ဆက်ခြင်းကို ခံရလျှင်၊ ပင်ကိုယ်အခက်အလက်ဖြစ်သော ထိုသူတို့သည် မိမိတို့သံလွင်ပင်၌ သာ၍ လွယ်ကူစွာ ဆက်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်မဟုတ်လော။ ညီအစ်ကိုတို့၊ သင်တို့သည် ကိုယ်ကိုကိုယ် ပညာရှိဟု မမှတ်စေခြင်းငှါ၊ ဤနက်နဲသောအရာကို မသိဘဲနေစေခြင်းငှါ ငါအလိုမရှိ။ ထိုနက်နဲသောအရာကား၊ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ပြည့်စုံခြင်းသို့ မရောက်မီတိုင်အောင်၊ ဣသရေလအမျိုးအချို့တို့သည် မိုက်သောစိတ်ရှိကြ၏။

Through unbelief and the rejection of Heaven’s purpose for her,
Israel as a nation had lost her connection with God. But the branches
[378] that had been separated from the parent stock God was able to reunite
with the true stock of Israel—the remnant who had remained true to
the God of their fathers. “They also,” the apostle declares of these
broken branches, “if they abide not still in unbelief, shall be grafted
in: for God is able to graft them in again.” “If thou,” he writes to
the Gentiles, “wert cut out of the olive tree which is wild by nature,
Salvation to the Jews 255
and wert grafted contrary to nature into a good olive tree: how much
more shall these, which be the natural branches, be grafted into
their own olive tree? For I would not, brethren, that ye should be
ignorant of this mystery, lest ye should be wise in your own conceits;
that blindness in part is happened to Israel, until the fullness of the
Gentiles be come in.

“ထိုသို့ဖြစ်၍ ဣသရေလတစ်မျိုးလုံးသည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။ ကျမ်းစာလာသည်ကား၊ ကယ်လွှတ်သောသခင်သည် ဇိအုန်တောင်မှ ထွက်ပေါ်၍၊ ယာကုပ်အမျိုး၌ ဘုရားသခင်ကို မကိုးကွယ်သော အကျင့်တို့ကို ပယ်ရှားတော်မူလိမ့်မည်။ ငါသည် သူတို့၏ အပြစ်များကို ပယ်ရှားသောအခါ၊ ဤသည်ကား ငါပြုသော ပဋိညာဉ်တရားဖြစ်သတည်းဟု လာသတည်း။ ဧဝံဂေလိတရားကို ထောက်လျှင်၊ သူတို့သည် သင်တို့အတွက်ကြောင့် ရန်သူဖြစ်ကြ၏။ ရွေးကောက်တော်မူခြင်းကို ထောက်လျှင်မူကား၊ ဘိုးဘေးတို့အတွက်ကြောင့် ချစ်အပ်သောသူ ဖြစ်ကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ ဆုလာဘ်တော်နှင့် ခေါ်တော်မူခြင်းသည် နောက်တဖန် ပြောင်းလဲခြင်းမရှိ။ သင်တို့သည် အထက်က ဘုရားသခင်ကို မယုံကြည်သော်လည်း၊ ယခုတွင် သူတို့၏ မယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကရုဏာတော်ကို ခံရကြသကဲ့သို့၊ ထိုသူတို့သည်လည်း ယခုမယုံကြည်သော်လည်း၊ သင်တို့ခံရသော ကရုဏာတော်အားဖြင့် ကရုဏာတော်ကို ခံရကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်သည် လူခပ်သိမ်းတို့ကို ကရုဏာပြုခြင်းငှါ၊ လူခပ်သိမ်းတို့ကို မယုံကြည်ခြင်း၌ ချုပ်ထားတော်မူ၏။

“And so all Israel shall be saved: as it is written, There shall
come out of Sion the Deliverer, and shall turn away ungodliness
from Jacob: for this is My covenant unto them, when I shall take
away their sins. As concerning the gospel, they are enemies for your
sakes: but as touching the election, they are beloved for the father’s
sakes. For the gifts and calling of God are without repentance. For as
ye in times past have not believed God, yet have now obtained mercy
through their unbelief: even so have these also now not believed,
that through your mercy they also may obtain mercy. For God had
concluded them all in unbelief, that He might have mercy upon all.

“ဘုရားသခင်၏ ပညာနှင့် ဉာဏ်တော်သည် အလွန်နက်နဲစွတကား။ စီရင်တော်မူချက်တို့ကို ရှာ၍မနိုင်၊ လမ်းတော်တို့ကိုလည်း လိုက်၍ မမီနိုင်။ [၃၇၉] ထာဝရဘုရား၏ စိတ်တော်ကို အဘယ်သူသိသနည်း။ အဘယ်သူသည် ကိုယ်တော်၏ တိုင်ပင်ဘက် ဖြစ်ဖူးသနည်း။ အဘယ်သူသည် ကိုယ်တော်အား ဦးစွာပေးသဖြင့် ပြန်၍ ခံရသနည်း။ ခပ်သိမ်းသောအရာတို့သည် ကိုယ်တော်မှ ဖြစ်ကြ၏။ ကိုယ်တော်အားဖြင့် ဖြစ်ကြ၏။ ကိုယ်တော်အဖို့ ဖြစ်ကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကမ္ဘာအဆက်ဆက် ဘုန်းကြီးတော်မူစေသတည်း။ အာမင်။”

“O the depth of the riches both of the wisdom and knowledge
of God! how unsearchable are His judgments, and His ways past
fnding out! For who hath known the mind of the Lord? or who hath [379]
been His counselor? or who hath frst given to Him, and it shall be
recompensed unto him again? For of Him, and through Him, and to
Him, are all things: to whom be glory forever.”

ဤသို့ဖြင့် ပေါလုသည် ဘုရားသခင်သည် ယုဒလူနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသား နှစ်ဦးစလုံး၏ နှလုံးသားကို အညီအမျှ ပြောင်းလဲပေးနိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်သူတိုင်းအား ဣသရေလတို့အား ကတိပေးထားသော ကောင်းချီးများကို ပေးသနားနိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးနှင့်ပတ်သက်သော ဟေရှာယ၏ ကြေညာချက်ကို သူထပ်လောင်းပြောဆိုသည်- “ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ပင်လယ်သဲလုံးနှင့်အမျှ များသော်လည်း၊ အကြွင်းအကျန်သာလျှင် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအားဖြင့် အမှုကို ပြီးစီးစေ၍ မြန်မြန်စီရင်တော်မူလိမ့်မည်။ မြေကြီးပေါ်မှာ အမှုကို မြန်မြန်စီရင်တော်မူလိမ့်မည်။ ဟေရှာယ ရှေ့မဆွက ဆိုသည်ကား၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသည် ငါတို့အဖို့ အမျိုးအနွယ်ကို ချန်ထားတော်မမူလျှင်၊ ငါတို့သည် သောဒုံမြို့ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပြီ။ ဂေါမောရမြို့နှင့်လည်း တူကြပြီဟု ဆိုသတည်း။”

Thus Paul shows that God is abundantly able to transform the
hearts of Jew and Gentile alike, and to grant to every believer in
Christ the blessings promised to Israel. He repeats Isaiah’s declaration concerning God’s people: “Though the number of the children
of Israel be as the sand of the sea, a remnant shall be saved: for
He will fnish the work, and cut it short in righteousness: because a
short work will the Lord make upon the earth. And as Esaias said
before, Except the Lord of Sabaoth had left us a seed, we had been
as Sodoma and been made like unto Gomorrah.”

ယေရုရှလင်မြို့ ဖျက်ဆီးခံရပြီး ဗိမာန်တော် ပြိုပျက်သွားသောအခါ၊ ယုဒလူ ထောင်ပေါင်းများစွာသည် အယူမှားသော တိုင်းပြည်များတွင် ကျွန်အဖြစ် ရောင်းစားခြင်းခံခဲ့ရသည်။ သဲကန္တာရကမ်းခြေရှိ သင်္ဘောပျက်များကဲ့သို့ သူတို့သည် လူမျိုးအသီးသီးကြားသို့ ကွဲလွင့်သွားခဲ့ကြသည်။ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်ရှစ်ရာ (၁၈၀၀) တိုင်တိုင် ယုဒလူတို့သည် ကမ္ဘာအနှံ့ တစ်ပြည်မှတစ်ပြည်သို့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့ကြရပြီး၊ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ သူတို့၏ ရှေးဟောင်းလူမျိုးဂုဏ်ကို ပြန်လည်ရရှိရန် အခွင့်အရေး မရရှိခဲ့ကြပါ။ ရာစုနှစ်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်း၊ မုန်းတီးခြင်း၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း ခံခဲ့ရပြီး သူတို့၏ အမွေမှာ ဆင်းရဲဒုက္ခသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

At the time when Jerusalem was destroyed and the temple laid
in ruins, many thousands of the Jews were sold to serve as bondmen
in heathen lands. Like wrecks on a desert shore they were scattered
among the nations. For eighteen hundred years the Jews have wandered from land to land throughout the world, and in no place have
they been given the privilege of regaining their ancient prestige as a
256 The Acts of the Apostles
nation. Maligned, hated, persecuted, from century to century theirs
has been a heritage of suffering.

နာဇရက်မြို့သား ယေရှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည့်အချိန်တွင် လူမျိုးတစ်မျိုးအနေဖြင့် ယုဒလူတို့အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် ကံကြမ္မာရှိလင့်ကစား၊ ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ဆင်းရဲခံခဲ့ကြသော မွန်မြတ်ပြီး ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့သော ယုဒအမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးများစွာ ရှိခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် [၃၈၀] ဆင်းရဲဒုက္ခအတွင်း၌ သူတို့၏နှလုံးသားကို နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့ပြီး သူတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အခြေအနေကို သနားကရုဏာဖြင့် ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မှန်ကန်စွာ နားလည်နိုင်ရန် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ရှာဖွေသူတို့၏ ပြင်းပြသော ဆုတောင်းသံများကို ကိုယ်တော် ကြားခဲ့သည်။ အချို့သောသူတို့သည် မိမိတို့ဘိုးဘေးများ ငြင်းပယ်ပြီး ကွပ်မျက်ခဲ့သော နှိမ့်ချသော နာဇရက်မြို့သားတွင် ဣသရေလတို့၏ စစ်မှန်သော မေရှိယကို မြင်တွေ့လာခဲ့ကြသည်။ ရိုးရာအစဉ်အလာများနှင့် မှားယွင်းစွာ အနက်ဖွင့်ဆိုမှုများကြောင့် ကြာမြင့်စွာ ဝေဝါးနေခဲ့သော ရင်းနှီးသည့် ပရောဖက်ပြုချက်များ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူတို့၏စိတ်က နားလည်လာသောအခါ၊ ခရစ်တော်ကို မိမိ၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လက်ခံရန် ရွေးချယ်သူတိုင်းအား ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူသော ဖော်ပြ၍မရနိုင်သည့် ဆုကျေးဇူးအတွက် သူတို့၏နှလုံးသားသည် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ခြင်းဖြင့် ပြည့်လျှံလာခဲ့သည်။

Notwithstanding the awful doom pronounced upon the Jews as
a nation at the time of their rejection of Jesus of Nazareth, there
have lived from age to age many noble, God-fearing Jewish men and
women who have suffered in silence. God has comforted their hearts
[380] in affliction and has beheld with pity their terrible situation. He has
heard the agonizing prayers of those who have sought Him with all
the heart for a right understanding of His word. Some have learned
to see in the lowly Nazarene whom their forefathers rejected and
crucifed, the true Messiah of Israel. As their minds have grasped the
signifcance of the familiar prophecies so long obscured by tradition
and misinterpretation, their hearts have been flled with gratitude to
God for the unspeakable gift He bestows upon every human being
who chooses to accept Christ as a personal Saviour.

ဤလူတန်းစားကိုပင် ဟေရှာယက သူ၏ပရောဖက်ပြုချက်တွင် “အကြွင်းအကျန်သာလျှင် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်” ဟု ရည်ညွှန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပေါလု၏ခေတ်မှ ယနေ့တိုင်အောင်၊ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် တစ်ပါးအမျိုးသားများကဲ့သို့ပင် ယုဒလူများကိုလည်း ခေါ်ယူနေပါသည်။ “ဘုရားသခင်သည် လူမျက်နှာကို မှတ်တော်မမူ” ဟု ပေါလုက ကြေညာခဲ့သည်။ တမန်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို ယုဒလူများအတွက်သာမက “ဟေလသလူတို့၌၎င်း၊ အခြားသော လူမျိုးတို့၌၎င်း” ကြွေးရှိသောသူအဖြစ် သဘောထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် “အထူးသဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ဗျာဒိတ်တော်တို့ကို ထိုသူတို့၌ အပ်နှံတော်မူသောကြောင့်” အခြားသူများထက် ယုဒလူတို့ ရရှိထားသော ထူးခြားသည့် အခွင့်အရေးများကို ဘယ်သောအခါမျှ မျက်ကွယ်မပြုခဲ့ပါ။ “ဧဝံဂေလိတရားသည် ယုံကြည်သမျှသောသူတို့၌၊ ရှေ့ဦးစွာ ယုဒလူ၊ နောက်မှ ဟေလသလူတို့၌၊ ကယ်တင်ခြင်းကို ပေးတတ်သော ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ရှင်လိမ့်မည်ဟု ကျမ်းစာလာသည်နှင့်အညီ၊ ယုံကြည်ခြင်းတစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့် ဘုရားသခင် ပေးတော်မူသော ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားသည် ထိုဧဝံဂေလိတရား၌ ထင်ရှားလျက်ရှိ၏” ဟု သူကြေညာခဲ့သည်။ ယုဒလူနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသား နှစ်ဦးစလုံးအတွက် အညီအမျှ ထိရောက်မှုရှိသော ဤခရစ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို မိမိရှက်စရာမရှိကြောင်း ပေါလုသည် ရောမသြဝါဒစာတွင် ဖော်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

It is to this class that Isaiah referred in his prophecy, “A remnant
shall be saved.” From Paul’s day to the present time, God by His Holy
Spirit has been calling after the Jew as well as the Gentile. “There is
no respect of persons with God,” declared Paul. The apostle regarded
himself as “debtor both to the Greeks, and to the barbarians,” as
well as to the Jews; but he never lost sight of the decided advantages
possessed by the Jews over others, “chiefly, because that unto them
were committed the oracles of God.” “The gospel,” he declared, “is
the power of God unto salvation to everyone that believeth; to the
Jew frst, and also to the Greek. For therein is the righteousness of
God revealed from faith to faith: as it is written, The just shall live
by faith.” It is of this gospel of Christ, equally effcacious for Jew
and Gentile, that Paul in his epistle to the Romans declared he was
not ashamed.

ဤဧဝံဂေလိတရားကို ယုဒလူတို့ထံ အပြည့်အဝ တင်ပြသောအခါ၊ [၃၈၁] များစွာသောသူတို့သည် ခရစ်တော်ကို မေရှိယအဖြစ် လက်ခံကြလိမ့်မည်။ ခရစ်ယာန်ဓမ္မဆရာများအကြားတွင် ယုဒလူမျိုးများအတွက် အလုပ်လုပ်ရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရသည်ဟု ခံစားရသူ အနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း၊ မကြာခဏဆိုသလို လျစ်လျူရှုခံထားရသူများအပြင် အခြားသူများအားလုံးထံသို့ ခရစ်တော်၌ရှိသော ကရုဏာနှင့် မျှော်လင့်ခြင်း သတင်းစကားသည် ရောက်ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

When this gospel shall be presented in its fullness to the Jews,
[381] many will accept Christ as the Messiah. Among Christian ministers
there are only a few who feel called upon to labor for the Jewish
people; but to those who have been often passed by, as well as to all
others, the message of mercy and hope in Christ is to come.

ဧဝံဂေလိတရား၏ နောက်ဆုံးကြေညာချက်တွင်၊ ယခင်က လျစ်လျူရှုခံခဲ့ရသော လူတန်းစားများအတွက် အထူးအမှုတော်ဆောင်ရမည့်အချိန်၌၊ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ သံတမန်များအား ကမ္ဘာ့အရပ်ရပ်ရှိ ယုဒလူမျိုးများအပေါ် အထူးစိတ်ဝင်စားမှု ထားရှိရန် မျှော်လင့်တော်မူသည်။ ယေဟောဝါဘုရား၏ ထာဝရရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းတင်ပြရာတွင် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းစာများနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းစာများကို ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ ဤသည်မှာ ယုဒလူအများအတွက် ဖန်ဆင်းခြင်းအသစ်၏ အရုဏ်ဦး၊ စိတ်ဝိညာဉ်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဧဝံဂေလိခေတ်၏ ခရစ်တော်ကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်းစာစာမျက်နှာများတွင် ပုံဖော်ထားသည်ကို မြင်တွေ့ရပြီး၊ ဓမ္မသစ်ကျမ်းက ဓမ္မဟောင်းကျမ်းကို မည်မျှရှင်းလင်းစွာ အနက်ဖွင့်ပေးသည်ကို သိမြင်လာသောအခါ၊ သူတို့၏ အိပ်မောကျနေသော စွမ်းရည်များ နိုးကြားလာပြီး ခရစ်တော်ကို လောက၏ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြလိမ့်မည်။ များစွာသောသူတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်ကို မိမိတို့၏ ရွေးနှုတ်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကြလိမ့်မည်။ သူတို့အတွက် “ထိုသူကို လက်ခံသမျှသောသူတည်းဟူသော ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ယုံကြည်သောသူတို့အား၊ ဘုရားသခင်၏ သားဖြစ်ရသော အခွင့်ကို ပေးတော်မူ၏” ဟူသော စကားတော်သည် ပြည့်စုံလာလိမ့်မည်။ ယောဟန် ၁:၁၂။

In the closing proclamation of the gospel, when special work is
to be done for classes of people hitherto neglected, God expects His
messengers to take particular interest in the Jewish people whom
they fnd in all parts of the earth. As the Old Testament Scriptures
Salvation to the Jews 257
are blended with the New in an explanation of Jehovah’s eternal
purpose, this will be to many of the Jews as the dawn of a new
creation, the resurrection of the soul. As they see the Christ of the
gospel dispensation portrayed in the pages of the Old Testament
Scriptures, and perceive how clearly the New Testament explains
the Old, their slumbering faculties will be aroused, and they will
recognize Christ as the Saviour of the world. Many will by faith
receive Christ as their Redeemer. To them will be fulflled the words,
“As many as received Him, to them gave He power to become the
sons of God, even to them that believe on His name.” John 1:12.

ယုဒလူတို့အထဲတွင် တာရှုမြို့သား ရှောလုကဲ့သို့ ကျမ်းစာ၌ တတ်ကျွမ်းနက်နဲသူအချို့ ရှိကြပြီး၊ ထိုသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော် မပြောင်းလဲနိုင်သော ဂုဏ်သတ္တိကို အံ့ဖွယ်တန်ခိုးဖြင့် ကြေညာကြလိမ့်မည်။ ဣသရေလတို့၏ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ခေတ်တွင် ဤအမှုကို ဖြစ်မြောက်စေလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏ လက်ရုံးတော်သည် မကယ်တင်နိုင်အောင် တိုသည်မဟုတ်။ ကိုယ်တော်၏ ကျွန်များသည် ကြာမြင့်စွာ လျစ်လျူရှုခံရပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုခံရသူများအတွက် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် အမှုဆောင်သောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်းသည် ထင်ရှားလာလိမ့်မည်။

Among the Jews are some who, like Saul of Tarsus, are mighty
in the Scriptures, and these will proclaim with wonderful power the
immutability of the law of God. The God of Israel will bring this to
pass in our day. His arm is not shortened that it cannot save. As His
servants labor in faith for those who have long been neglected and
despised, His salvation will be revealed.

“သို့ဖြစ်၍ အာဗြဟံကို ရွေးနှုတ်တော်မူသော ထာဝရဘုရားသည် [၃၈၂] ယာကုပ်အမျိုးကို ရည်ဆောင်၍ မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ယခုမှစ၍ ယာကုပ်သည် အရှက်မရ၊ သူ၏မျက်နှာသည်လည်း မဖြူရ။ သူသည် မိမိအမျိုးသားချင်းတို့တွင် ငါ့လက်ဖြင့် ပြုပြင်သောအရာတည်းဟူသော မိမိသားသမီးတို့ကို မြင်သောအခါ၊ ငါ့နာမကို သန့်ရှင်းစေကြလိမ့်မည်။ ယာကုပ်၏ သန့်ရှင်းသော အရှင်ကို သန့်ရှင်းစေ၍၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြလိမ့်မည်။ စိတ်မှားသောသူတို့သည်လည်း ဉာဏ်ရကြလိမ့်မည်။ ညည်းတွားသောသူတို့သည်လည်း နည်းဥပဒေသကို သင်ယူကြလိမ့်မည်။” ဟေရှာယ ၂၉:၂၂-၂၄။

“Thus saith the Lord, who redeemed Abraham, concerning the [382]
house of Jacob, Jacob shall not now be ashamed, neither shall his
face now wax pale. But when he seeth his children, the work of
Mine hands, in the midst of him, they shall sanctify My name, and
sanctify the Holy One of Jacob, and shall fear the God of Israel.
They also that erred in spirit shall come to understanding, and they
that murmured shall learn doctrine.” Isaiah 29:22-24.