အခန်း (၂) — တစ်ကျိပ်နှစ်ပါးသော
တပည့်တော်များကို လေ့ကျင့်ပေးခြင်း
Chapter 2—The Training of the Twelve [17]
ကိုယ်တော်၏ အမှုကို
ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် ခရစ်တော်သည် ယုဒစံဟီဒရင်အဖွဲ့၏ ပညာအရည်အချင်း သို့မဟုတ်
အပြောအဆို ကောင်းမွန်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ရောမနိုင်ငံ၏ တန်ခိုးအာဏာကို
မရွေးချယ်ခဲ့ပါ။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ထင်နေသော ယုဒဆရာများကို
ကျော်လွန်၍၊ အရှင်သည် လောကကို တုန်လှုပ်စေမည့် သမ္မာတရားများကို ကြေညာရန်
နှိမ့်ချပြီး ပညာမတတ်သော လူတို့ကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဤလူများကို ကိုယ်တော်၏
အသင်းတော် ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် လေ့ကျင့်သင်ကြားပေးရန် ကိုယ်တော် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။
သူတို့သည် တစ်ဖန် အခြားသူများကို သင်ကြားပေးပြီး ဧဝံဂေလိ သတင်းစကားနှင့်အတူ
စေလွှတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အလုပ်တွင် အောင်မြင်မှု ရရှိစေရန် သူတို့အား
သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ တန်ခိုးကို ပေးအပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ လူသား၏ အင်အား သို့မဟုတ်
လူသား၏ ပညာဖြင့် ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောရမည်မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏
တန်ခိုးတော်ဖြင့်သာ ဖြစ်သည်။
For the carrying on of His work, Christ did not choose
the learning or eloquence of the Jewish Sanhedrin or the power of Rome.
Passing by the self-righteous Jewish teachers, the Master Worker
chose humble, unlearned men to proclaim the truths that were to
move the world. These men He purposed to train and educate as the
leaders of His church. They in turn were to educate others and send
them out with the gospel message. That they might have success in
their work they were to be given the power of the Holy Spirit. Not
by human might or human wisdom was the gospel to be proclaimed,
but by the power of God.
သုံးနှစ်နှင့်
ခြောက်လပတ်လုံး တပည့်တော်များသည် လောကတွင် တစ်ခါမျှ မရှိဖူးသေးသော
အကြီးမြတ်ဆုံးသော ဆရာတော်၏ ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တိုင်
ထိတွေ့ဆက်ဆံခြင်းနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်သည် သူတို့ကို ကိုယ်တော်၏
အမှုတော်အတွက် လေ့ကျင့်ပေးခဲ့သည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ
လမ်းလျှောက်၍ စကားပြောခဲ့ကြပြီး၊ မောပန်းနွမ်းနယ်ပြီး ဝန်လေးသော သူတို့အပေါ်
ထားရှိသော ကိုယ်တော်၏ အားပေးစကားများကို ကြားရကာ၊ ဖျားနာသူများနှင့်
ဆင်းရဲဒုက္ခခံရသူများအတွက် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော် ထင်ရှားပြသမှုကို
မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့်အတူ တောင်ပေါ်၌ ထိုင်၍
သင်ကြားပေးခဲ့သည်၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ပင်လယ်နား၌ သို့မဟုတ် လမ်းလျှောက်နေစဉ်တွင်
ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်၏ နက်နဲသော အရာများကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏
သတင်းစကားကို လက်ခံရန် စိတ်နှလုံး ဖွင့်ထားသော နေရာတိုင်းတွင် ကိုယ်တော်သည်
ကယ်တင်ခြင်းလမ်း၏ သမ္မာတရားများကို ဖွင့်ပြခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် တပည့်တော်များကို
ဟိုဟာလုပ်၊ ဒီဟာလုပ်ဟု အမိန့်မပေးဘဲ၊ “ငါ့နောက်သို့ လိုက်လော့” ဟု
မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ကျေးလက်နှင့် မြို့များသို့ ခရီးလှည့်လည်စဉ်တွင် ကိုယ်တော်သည်
လူတို့ကို မည်သို့ သင်ကြားသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့နိုင်စေရန် သူတို့ကို
ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့
ခရီးသွားခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ရိုးရှင်းသော အစားအစာကို အတူစားခဲ့ကြပြီး၊
ကိုယ်တော်ကဲ့သို့ပင် တစ်ခါတစ်ရံ ငတ်မွတ်ပြီး မကြာခဏ မောပန်းခဲ့ကြသည်။ စည်ကားသော
လမ်းမများပေါ်တွင်၊ အိုင်နားမှာ၊ လူသူကင်းမဲ့သော တောကန္တာရထဲမှာ သူတို့သည်
ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရှိခဲ့ကြသည်။ ဘဝ၏ အခြေအနေတိုင်းတွင် ကိုယ်တော်ကို
မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။
For three years and a half the disciples were under the
instruction
of the greatest Teacher the world has ever known. By personal
contact and association, Christ trained them for His service. Day by
day they walked and talked with Him, hearing His words of cheer
to the weary and heavy-laden, and seeing the manifestation of His
power in behalf of the sick and the afflicted. Sometimes He taught [18]
them, sitting among them on the mountainside;
sometimes beside
the sea or walking by the way, He revealed the mysteries of the
kingdom of God. Wherever hearts were open to receive the divine
message, He unfolded the truths of the way of salvation. He did not
command the disciples to do this or that, but said, “Follow Me.” On
His journeys through country and cities, He took them with Him,
that they might see how He taught the people. They traveled with
Him from place to place. They shared His frugal fare, and like Him
were sometimes hungry and often weary. On the crowded streets,
by the lakeside, in the lonely desert, they were with Him. They saw
Him in every phase of life.
ခရစ်တော်
ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်တွင် ကိုယ်တော်၏ အမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်မည့်
အသင်းတော်ကို ဖွဲ့စည်းရာတွင် ပထမဆုံးသော ခြေလှမ်းမှာ တစ်ကျိပ်နှစ်ပါးသော
တပည့်တော်များကို ခန့်အပ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤခန့်အပ်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍
မှတ်တမ်းတွင် ဤသို့ ဆိုထားသည်– “ကိုယ်တော်သည် တောင်ပေါ်သို့ တက်ကြွ၍ အလိုရှိသော
သူတို့ကို ခေါ်တော်မူလျှင်၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ လာကြ၏။ တစ်ကျိပ်နှစ်ပါးသော
သူတို့ကို ခန့်ထားတော်မူသည်မှာ၊ မိမိနှင့်အတူ ရှိစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ တရားဟောရန်
စေလွှတ်ခြင်းငှာလည်းကောင်း ဖြစ်သတည်း။” မာကု ၃:၁၃၊ ၁၄။
It was at the ordination of the Twelve that the frst step
was taken
in the organization of the church that after Christ’s departure was
to carry on His work on the earth. Of this ordination the record
says, “He goeth up into a mountain, and calleth unto Him whom He
would: and they came unto Him. And He ordained twelve, that they
11
12 The
Acts of the Apostles
should be with Him, and that He might send
them forth to preach.”
Mark 3:13, 14.
ဤထိရှဖွယ်ကောင်းသော
မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုလော့။ မိမိရွေးကောက်ထားသော တစ်ကျိပ်နှစ်ပါးသော သူတို့
ဝန်းရံထားသည့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ မဟာဘုန်းအသရေကို ကြည့်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို
သူတို့၏ အလုပ်အတွက် သီးသန့်ခွဲထားတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဤအားနည်းသော
အင်အားစုများအားဖြင့်၊ မိမိ၏ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်၊ လူသားအားလုံး
လက်လှမ်းမီနိုင်သော ကယ်တင်ခြင်းကို ပေးရန် ကိုယ်တော် ရည်ရွယ်ထားသည်။
Look upon the touching scene. Behold the Majesty of
heaven
surrounded by the Twelve whom He has chosen. He is about to set
them apart for their work. By these feeble agencies, through His
word and Spirit, He designs to place salvation within the reach of
all.
ဘုရားသခင်နှင့်
ကောင်းကင်တမန်များသည် ဤမြင်ကွင်းကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။
ထိုသူတို့ထံမှ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းသည် ထွန်းလင်းလာမည်ကို ခမည်းတော် သိတော်မူ၏။
ကိုယ်တော်၏ သားတော်အတွက် သက်သေခံစဉ် သူတို့ပြောဆိုသော စကားများသည် ကမ္ဘာကုန်သည်အထိ
မျိုးဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်နေမည်ကို သိတော်မူ၏။
With gladness and rejoicing, God and the angels beheld
this
scene. The Father knew that from these men the light of heaven
[19] would
shine forth; that the words spoken by them as they witnessed
for His Son, would echo from generation to generation till the close
of time.
တပည့်တော်များသည်
ကိုယ်တော်နှင့် ပတ်သက်၍ မြင်ခဲ့၊ ကြားခဲ့ရသည်များကို လောကသို့ ကြေညာရန် ခရစ်တော်၏
သက်သေများအဖြစ် သွားကြရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ရာထူးမှာ လူသားများ ခေါ်ယူခြင်း
ခံရဖူးသမျှတွင် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော် ကိုယ်တိုင်၏ ရာထူးပြီးလျှင် ဒုတိယ
ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လူသားများကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ
လုပ်ဆောင်သူများ ဖြစ်ရမည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင် ဘိုးဘေး တစ်ကျိပ်နှစ်ပါးတို့သည်
ဣသရေလလူမျိုး၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ တမန်တော်
တစ်ကျိပ်နှစ်ပါးတို့သည် ဧဝံဂေလိ အသင်းတော်၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် ရပ်တည်ကြသည်။
The disciples were to go forth as Christ’s witnesses, to
declare to
the world what they had seen and heard of Him. Their offce was the
most important to which human beings had ever been called, second
only to that of Christ Himself. They were to be workers together
with God for the saving of men. As in the Old Testament the twelve
patriarchs stood as representatives of Israel, so the twelve apostles
stand as representatives of the gospel church.
ခရစ်တော်သည်
မြေကြီးပေါ်တွင် အမှုတော်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း ယုဒလူမျိုးနှင့်
တစ်ပါးအမျိုးသားများကြားရှိ ခြားနားသော နံရံကို စတင်ဖြိုဖျက်ခဲ့ပြီး၊
လူသားအားလုံးအတွက် ကယ်တင်ခြင်းတရားကို ဟောပြောခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ယုဒလူမျိုး
ဖြစ်သော်လည်း၊ ရှမာရိလူမျိုးများနှင့် လွတ်လပ်စွာ ရောနှောဆက်ဆံခဲ့ပြီး၊
ဤနှိမ့်ချခြင်းခံရသော လူမျိုးနှင့် ပတ်သက်၍ ယုဒလူမျိုးတို့၏
ဖာရိရှဲထုံးတမ်းစဉ်လာများကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏
အမိုးအောက်တွင် အိပ်စက်ခဲ့သည်၊ သူတို့၏ စားပွဲများ၌ အတူစားခဲ့သည်၊ သူတို့၏
လမ်းမများပေါ်တွင် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။
During His earthly ministry Christ began to break down
the
partition wall between Jew and Gentile, and to preach salvation to
all mankind. Though He was a Jew, He mingled freely with the
Samaritans, setting at nought the Pharisaic customs of the Jews with
regard to this despised people. He slept under their roofs, ate at their
tables, and taught in their streets.
ဣသရေလနှင့်
အခြားလူမျိုးများကြားရှိ “ခြားနားသော နံရံ” ကို ဖြိုဖျက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော
သမ္မာတရား၊ ဆိုလိုသည်မှာ “တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည် ယုဒလူတို့နှင့်အတူ အမွေခံရသောသူ၊
တစ်ခုတည်းသော ကိုယ်၌ ပါဝင်သောသူ၊ ဧဝံဂေလိတရားအားဖြင့် ခရစ်တော်၌ ကတိတော်ကို
ဆိုင်သောသူ” ဖြစ်ကြသည်ဟူသော သမ္မာတရားကို တပည့်တော်များအား ဖွင့်ပြရန် ကယ်တင်ရှင်
တောင့်တခဲ့သည်။ ဧဖက် ၂:၁၄၊ ၃:၆။ ဤသမ္မာတရားကို ကပေရနောင်မြို့မှ တပ်မှူး၏
ယုံကြည်ခြင်းကို ဆုချတော်မူသောအခါ၌လည်းကောင်း၊ ရှုခါမြို့သားတို့အား ဧဝံဂေလိတရား
ဟောပြောသောအခါ၌လည်းကောင်း တစ်စိတ်တစ်ဒေသ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဖိုနီးရှားပြည်သို့
သွားရောက်စဉ် ခါနန်မိန်းမ၏ သမီးကို ကုသပေးသောအခါ၌ သာ၍ ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။
ဤအတွေ့အကြုံများသည် လူအများက ကယ်တင်ခြင်းနှင့် မထိုက်တန်ဟု ယူဆထားကြသော
သူတို့ထဲတွင်ပင် သမ္မာတရား အလင်းကို ဆာငတ်နေသော ဝိညာဉ်များ ရှိကြောင်းကို
တပည့်တော်များ နားလည်လာစေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။
The Saviour longed to unfold to His disciples the truth
regarding
the breaking down of the “middle wall of partition” between Israel
and the other nations—the truth that “the Gentiles should be fellow
heirs” with the Jews and “partakers of His promise in Christ by the
gospel.” Ephesians 2:14; 3:6. This truth was revealed in part at the
time when He rewarded the faith of the centurion at Capernaum,
and also when He preached the gospel to the inhabitants of Sychar.
Still more plainly was it revealed on the occasion of His visit to
Phoenicia, when He healed the daughter of the Canaanite woman.
These experiences helped the disciples to understand that among
[20] those
whom many regarded as unworthy of salvation, there were
souls hungering for the light of truth.
Training of the Twelve 13
ဤသို့ဖြင့်
ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်တွင် နယ်မြေကန့်သတ်ချက်များ မရှိ၊
ဇာတ်နိမ့်ဇာတ်မြင့် မရှိ၊ မင်းစိုးရာဇာ ခွဲခြားမှု မရှိကြောင်း၊ သူတို့သည်
လူမျိုးတကာတို့ထံ သွားရောက်၍ ကယ်တင်ရှင်၏ မေတ္တာတော် သတင်းစကားကို ဝေမျှရမည်ဟူသော
သမ္မာတရားကို သင်ကြားပေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် “ဘုရားသခင်သည် တစ်ဦးတည်းသော
အသွေးမှ လူအမျိုးမျိုးတို့ကို ဖန်ဆင်း၍ မြေတစ်ပြင်လုံး၌ နေစေတော်မူ၏။ သူတို့
နေရသော အချိန်ကာလနှင့် နေရာအပိုင်းအခြားတို့ကိုလည်း မှတ်သားတော်မူ၏။ ထိုသို့
ပြုတော်မူသော်လည်း၊ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေ၍ စမ်းသပ်သဖြင့်
တွေ့ကောင်းတွေ့ကြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် ငါတို့တွင် အဘယ်သူနှင့်မျှ မဝေးပါ” ဟူသော
အချက်ကို နောက်ပိုင်းမှသာ သူတို့ အပြည့်အဝ နားလည်ခဲ့ကြသည်။ တမန်တော် ၁၇:၂၆၊ ၂၇။
Thus Christ sought to teach the disciples the truth that
in God’s
kingdom there are no territorial lines, no caste, no aristocracy;
that they must go to all nations, bearing to them the message of
a Saviour’s love. But not until later did they realize in all its fullness
that God “hath made of one blood all nations of men for to dwell
on all the face of the earth, and hath determined the times before
appointed, and the bounds of their habitation; that they should seek
the Lord, if haply they might feel after Him, and fnd Him, though
He be not far from every one of us.” Acts
17:26, 27.
ဤပထမဆုံးသော
တပည့်တော်များထဲတွင် သိသာထင်ရှားသော ကွဲပြားမှုများ ရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် လောက၏
ဆရာများ ဖြစ်လာရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် အမျိုးမျိုးသော စရိုက်လက္ခဏာများကို
ကိုယ်စားပြုခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ခေါ်ယူခြင်းခံရသော အလုပ်ကို အောင်မြင်စွာ
လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက်၊ သဘာဝလက္ခဏာနှင့် လူနေမှုပုံစံ ကွဲပြားသော ဤလူများသည်
ခံစားချက်၊ အတွေးအခေါ်နှင့် လုပ်ဆောင်ချက်တို့တွင် စည်းလုံးမှု ရှိရန်
လိုအပ်ခဲ့သည်။ ဤစည်းလုံးမှုကို ရရှိရန်မှာ ခရစ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။
ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မိမိနှင့် စည်းလုံးစေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။
သူတို့အတွက် ကိုယ်တော် ဆောင်ရွက်ခဲ့သော အလုပ်၏ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို ခမည်းတော်ထံ
ဆုတောင်းသော ကိုယ်တော်၏ ဆုတောင်းချက်တွင် ဖော်ပြထားသည်– “အို ခမည်းတော်၊
ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်၌ ရှိတော်မူ၍ ကျွန်ုပ်သည်လည်း ကိုယ်တော်၌ ရှိသကဲ့သို့၊
ထိုသူအပေါင်းတို့သည် ငါတို့၌ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်စေခြင်းငှာ ဆုတောင်းပါ၏။”
“ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်တော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်သည်
ကျွန်ုပ်ကို ချစ်တော်မူသကဲ့သို့ ထိုသူတို့ကို ချစ်တော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း
လောကသားတို့သည် သိစေခြင်းငှာ ဖြစ်ပါ၏။” ယောဟန် ၁၇:၂၁၊ ၂၃။ သူတို့အတွက် ကိုယ်တော်၏
အမြဲမပြတ် ဆုတောင်းချက်မှာ သူတို့သည် သမ္မာတရားအားဖြင့် သန့်ရှင်းစေရန် ဖြစ်သည်။
ကမ္ဘာမတည်မရှိမီကပင် အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ အမိန့်တော် ပေးထားပြီးဖြစ်ကြောင်း
သိသောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် စိတ်ချလက်ချ ဆုတောင်းခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်၏
ဧဝံဂေလိတရားကို လူမျိုးတကာတို့အား သက်သေဖြစ်စေရန် ဟောပြောရမည်ကို ကိုယ်တော်
သိတော်မူ၏။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အနန္တတန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံသော သမ္မာတရားသည်
မကောင်းမှုနှင့် တိုက်ပွဲတွင် အောင်နိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ အသွေးစွန်းသော
အောင်လံတော်သည် တစ်နေ့တွင် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များအပေါ်၌ အောင်ပွဲခံလျက်
လွင့်ထူနေမည်ကို ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏။
In these frst disciples was presented marked diversity.
They were
to be the world’s teachers, and they represented widely varied types
of character. In order successfully to carry forward the work to which
they had been called, these men, differing in natural characteristics
and in habits of life, needed to come into unity of feeling, thought,
and action. This unity it was Christ’s object to secure. To this end
He sought to bring them into unity with Himself. The burden of His
labor for them is expressed in His prayer to His Father, “That they
all may be one; as Thou, Father, art in Me, and I in Thee, that they
also may be one in Us;” “that the world may know that Thou has
sent Me, and hast loved them, as Thou hast loved Me.” John 17:21,
23. His constant prayer for them was that they
might be sanctifed
through the truth; and He prayed with assurance, knowing that an
Almighty decree had been given before the world was made. He [21]
knew that the gospel of the kingdom would be
preached to all nations
for a witness; He knew that truth armed with the omnipotence of
the Holy Spirit, would conquer in the battle with evil, and that the
bloodstained banner would one day wave triumphantly over His
followers.
ခရစ်တော်၏
မြေကြီးပေါ်ရှိ အမှုတော်သည် ကုန်ဆုံးခါနီးလာပြီး၊ မိမိ၏ တိုက်ရိုက်ကြီးကြပ်မှု
မရှိဘဲ တပည့်တော်များကို အမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် မကြာမီ ထားခဲ့ရတော့မည်ကို
သိရှိလာသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို အားပေးရန်နှင့် အနာဂတ်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးရန်
ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မမှန်သော မျှော်လင့်ချက်များဖြင့်
မလှည့်စားခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ဖြစ်ပျက်လာမည့် အရာများကို ဖွင့်ထားသော
စာအုပ်ကဲ့သို့ ဖတ်ရှုခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့နှင့် ခွဲခွာရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း၊
သူတို့ကို ဝံပုလွေများကြားရှိ သိုးများကဲ့သို့ ထားခဲ့ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိတော်မူ၏။
သူတို့သည် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို ခံရမည်၊ တရားဇရပ်များမှ နှင်ထုတ်ခံရမည်၊
ထောင်ထဲသို့ ပစ်ချခံရမည်ကို ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် မေရှိယဖြစ်ကြောင်း
သက်သေခံခြင်းကြောင့် အချို့မှာ အသက်ဆုံးရှုံးရမည်ကို ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏။ ဤအချက်အချို့ကို
ကိုယ်တော် သူတို့ကို မိန့်ကြားခဲ့သည်။ သူတို့၏ အနာဂတ်နှင့် ပတ်သက်၍ ပြောဆိုရာတွင်၊
သူတို့ ရင်ဆိုင်ရမည့် စမ်းသပ်မှုများ၌ ကိုယ်တော်၏ စကားများကို မှတ်မိစေရန်နှင့်
ရွေးနှုတ်ရှင်အဖြစ် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ရန် ခွန်အားရရှိစေရန် ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ
မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
As Christ’s earthly ministry drew to a close, and He
realized that
He must soon leave His disciples to carry on the work without His
personal supervision, He sought to encourage them and to prepare
them for the future. He did not deceive them with false hopes. As
an open book He read what was to be. He knew He was about to
be separated from them, to leave them as sheep among wolves. He
knew that they would suffer persecution, that they would be cast
out of the synagogues, and would be thrown into prison. He knew
that for witnessing to Him as the Messiah, some of them would
suffer death. And something of this He told them. In speaking of
14 The
Acts of the Apostles
their future, He was plain and defnite, that
in their coming trial they
might remember His words and be strengthened to believe in Him
as the Redeemer.
ကိုယ်တော်သည်
သူတို့အား မျှော်လင့်ချက်နှင့် သတ္တိရှိစေမည့် စကားများကိုလည်း မိန့်တော်မူခဲ့သည်။
“သင်တို့စိတ်နှလုံးကို ပူပန်ခြင်း မရှိစေနှင့်။ ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကြလော့၊
ငါ့ကိုလည်း ယုံကြည်ကြလော့” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူ၏။ “ငါ့ခမည်းတော်၏ အိမ်၌
နေစရာအခန်းအများ ရှိ၏။ သို့မဟုတ်လျှင် သင်တို့အား ငါပြောပြီ။ သင်တို့နေစရာအရပ်ကို
ပြင်ဆင်ခြင်းငှာ ငါသွား၏။ ငါသည် သွား၍ သင်တို့နေစရာအရပ်ကို ပြင်ဆင်ပြီးလျှင်၊
တစ်ဖန်လာဦးမည်။ ငါရှိရာအရပ်၌ သင်တို့လည်း ရှိစေခြင်းငှာ သင်တို့ကို ငါ့ထံသို့
သိမ်းယူမည်။ ငါသွားရာအရပ်ကို သင်တို့သိကြ၏၊ လမ်းကိုလည်း သိကြ၏။” ယောဟန် ၁၄:၁-၄။
သင်တို့အတွက် ငါသည် လောကသို့ လာခဲ့ပြီ၊ သင်တို့အတွက် ငါ အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီ။
ငါထွက်ခွာသွားသောအခါ၌လည်း သင်တို့အတွက် ငါ ဆက်လက်၍ ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ပေးမည်။
သင်တို့ ယုံကြည်နိုင်စေရန် ငါကိုယ်တိုင် ထင်ရှားပြသဖို့ လောကသို့ လာခဲ့သည်။ သင်တို့အတွက်
ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ပေးရန် ငါသည် ငါ၏ ခမည်းတော်နှင့် သင်တို့၏
ခမည်းတော်ထံသို့ သွား၏။
He spoke to them also words of hope and courage. “Let not
your heart be troubled,” He said; “ye believe in God, believe also in
Me. In My Father’s house are many mansions: if it were not so, I
would have told you. I go to prepare a place for you. And if I go
and prepare a place for you, I will come again, and receive you unto
Myself; that where I am, there ye may be also. And whither I go ye
know, and the way ye know.” John
14:1-4. For your sake I came into
[22] the
world; for you I have been working. When I go away I shall still
work earnestly for you. I came to the world to reveal Myself to you,
that you might believe. I go to My Father and yours to co-operate
with Him in your behalf.
“ငါအမှန်အကန်
ဆိုသည်ကား၊ ငါ့ကို ယုံကြည်သောသူသည် ငါပြုသောအမှုတို့ကို ပြုလိမ့်မည်။
ထိုအမှုတို့ထက် သာ၍ ကြီးသောအမှုတို့ကိုလည်း ပြုလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည်
ငါ့ခမည်းတော်ထံသို့ သွား၏။” ယောဟန် ၁၄:၁၂။ ဤစကားအားဖြင့် တပည့်တော်များသည်
ကိုယ်တော် ပြုခဲ့သည်ထက် သာ၍ မြင့်မြတ်သော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို
ပြုလိမ့်မည်ဟု မဆိုလိုဘဲ၊ သူတို့၏ အလုပ်သည် ပိုမို ကျယ်ဝန်းလာမည်ကို
ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် အံ့ဖွယ်အမှုများ ပြုခြင်းကိုသာ
ရည်ရွယ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အေဂျင်စီ (အဖွဲ့အစည်း) အောက်တွင်
ဖြစ်ပျက်လာမည့် အရာအားလုံးကို ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ “ငါသည် ခမည်းတော်ထံမှ
သင်တို့ဆီသို့ စေလွှတ်သော ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာတည်းဟူသော၊ ခမည်းတော်ထံမှ ထွက်သော
သမ္မာတရားနှင့်ပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်တော်သည် ရောက်လာသောအခါ၊ ထိုဝိညာဉ်တော်သည်
ငါ့အကြောင်းကို သက်သေခံလိမ့်မည်။ သင်တို့သည်လည်း အစအဦးမှစ၍ ငါနှင့်အတူ
ရှိကြသောကြောင့် သက်သေခံကြလိမ့်မည်။” ယောဟန် ၁၅:၂၆၊ ၂၇။
“Verily, verily, I say unto you, He that believeth on Me,
the
works that I do shall he do also; and greater works than these shall
he do; because I go unto My Father.” John
14:12. By this, Christ did
not mean that the disciples would make more exalted exertions than
He had made, but that their work would have greater magnitude. He
did not refer merely to miracle working, but to all that would take
place under the agency of the Holy Spirit. “When the Comforter is
come,” He said, “whom I will send unto you from the Father, even
the Spirit of truth, which proceedeth from the Father, He shall testify
of Me: and ye also shall bear witness, because ye have been with
Me from the beginning.” John 15:26, 27.
ဤစကားတော်များသည်
အံ့ဖွယ်သော နည်းလမ်းဖြင့် ပြည့်စုံခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်
ဆင်းသက်လာပြီးနောက်၊ တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်
အသေခံပေးခဲ့သော သူတို့အပေါ်၌လည်းကောင်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့်၊
သူတို့ပြောသော စကားများနှင့် သူတို့ ပြုသော ဆုတောင်းချက်များကြောင့်
စိတ်နှလုံးများ အရည်ပျော်ခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်တော်၏ တန်ခိုးဖြင့်
ပြောဆိုခဲ့ကြပြီး၊ ထိုတန်ခိုး၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော
လူတို့သည် ပြောင်းလဲလာခဲ့ကြသည်။
Wonderfully were these words fulflled. After the descent
of
the Holy Spirit, the disciples were so flled with love for Him and
for those for whom He died, that hearts were melted by the words
they spoke and the prayers they offered. They spoke in the power
of the Spirit; and under the influence of that power, thousands were
converted.
ခရစ်တော်၏
ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် တမန်တော်များသည် လောကအပေါ် သိသာထင်ရှားသော
အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေရမည်။ သူတို့သည် နှိမ့်ချသော သူများဖြစ်ခြင်းကြောင့်
သူတို့၏ ဩဇာတိက္ကမ လျော့နည်းသွားမည်မဟုတ်ဘဲ ပိုမိုတိုးပွားလာမည်ဖြစ်သည်၊
အကြောင်းမှာ သူတို့၏ စကားကို နားထောင်သူတို့သည် မြင်တွေ့ရသော တပည့်တော်များထံမှ၊
မမြင်တွေ့ရသော်လည်း သူတို့နှင့်အတူ အလုပ်လုပ်နေဆဲဖြစ်သော ကယ်တင်ရှင်ထံသို့
အာရုံရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တမန်တော်များ၏ အံ့ဖွယ်သော
သွန်သင်ချက်များ၊ သူတို့၏ ရဲရင့်ခြင်းနှင့် ယုံကြည်ကိုးစားခြင်း စကားများသည်
သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ခရစ်တော်၏
တန်ခိုးတော်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းကို စိတ်ချစေလိမ့်မည်။
သူတို့ကိုယ်သူတို့ နှိမ့်ချလျက်၊ ယုဒလူမျိုးများ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်ခဲ့သော
ထိုသူသည် အသက်မင်း၊ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊
ကိုယ်တော်၏ နာမတော်အားဖြင့် ကိုယ်တော် ပြုတော်မူခဲ့သော အမှုများကို သူတို့
ပြုနိုင်ကြောင်း ကြေညာကြလိမ့်မည်။
As Christ’s representatives the apostles were to make a
decided
impression on the world. The fact that they were humble men would
not diminish their influence, but increase it; for the minds of their
hearers would be carried from them to the Saviour, who, though
unseen, was still working with them. The wonderful teaching of the
[23] apostles,
their words of courage and trust, would assure all that it
was not in their own power that they worked, but in the power of
Training of the Twelve 15
Christ. Humbling themselves, they would
declare that He whom the
Jews had crucifed was the Prince of life, the Son of the living God,
and that in His name they did the works that He had done.
လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ
မအသေခံမီ ညတွင် တပည့်တော်များနှင့် နောက်ဆုံး ပြောဆိုသော စကား၌၊ ကယ်တင်ရှင်သည်
မိမိ ခံစားခဲ့ရသော သို့မဟုတ် ခံစားရဦးမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကို လုံးဝ
မရည်ညွှန်းခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော် ရင်ဆိုင်ရမည့် အရှက်တကွဲ ဖြစ်ခြင်းအကြောင်းကို
မပြောဘဲ၊ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်ခံ့စေမည့် အရာများကိုသာ သူတို့၏ စိတ်ထဲသို့
ရောက်စေရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး၊ အောင်နိုင်သူကို စောင့်ကြိုနေသော
ဝမ်းမြောက်ခြင်းများကို မျှော်လင့်ရန် လမ်းပြခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ
ကတိပေးထားသည်ထက် သာ၍ များသောအရာများကို မိမိ၏ နောက်လိုက်များအတွက် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး
လုပ်ဆောင်ပေးမည်ဟူသော အသိစိတ်ကြောင့် ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်၊ မိမိထံမှ မေတ္တာနှင့်
ကရုဏာတို့သည် စီးဆင်းလာပြီး ဝိညာဉ်ဗိမာန်ကို စင်ကြယ်စေကာ၊ လူသားများကို မိမိ၏
အကျင့်စရိုက်နှင့် တူစေမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ဝိညာဉ်တော်၏ တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံသော
မိမိ၏ သမ္မာတရားသည် အောင်ပွဲခံလျက် ထွက်သွားလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တော်
ဝမ်းမြောက်ခဲ့သည်။
In His parting conversation with His disciples on the
night before
the crucifxion the Saviour made no reference to the suffering that He
had endured and must yet endure. He did not speak of the humiliation
that was before Him, but sought to bring to their minds that which
would strengthen their faith, leading them to look forward to the joys
that await the overcomer. He rejoiced in the consciousness that He
could and would do more for His followers than He had promised;
that from Him would flow forth love and compassion, cleansing the
soul temple, and making men like Him in character; that His truth,
armed with the power of the Spirit, would go forth conquering and
to conquer.
“ငါ၌ သင်တို့သည်
ငြိမ်သက်ခြင်း ရှိစေခြင်းငှာ ဤစကားကို ငါပြောပြီ။ လောက၌ သင်တို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခကို
ခံရကြလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း မကြောက်ကြနှင့်။ ငါသည် လောကကို အောင်ပြီ” ဟု
ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူ၏။ ယောဟန် ၁၆:၃၃။ ခရစ်တော်သည် ရှုံးနိမ့်ခြင်း မရှိသလို၊
စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပါ။ တပည့်တော်များသည်လည်း ထိုသို့သော ခိုင်မာသော
ယုံကြည်ခြင်းမျိုးကို ပြသကြရမည်။ သူတို့သည် ခွန်အားအတွက် ကိုယ်တော်ကို အမှီပြုလျက်
ကိုယ်တော် လုပ်ဆောင်သကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်ကြရမည်။ သူတို့၏ လမ်းခရီးကို
မဖြစ်နိုင်သောအရာဟု ထင်ရသော အခက်အခဲများက ပိတ်ဆို့နေသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်၏
ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် သူတို့သည် ဘာကိုမျှ စိတ်မပျက်ဘဲ၊ အရာအားလုံးကို
မျှော်လင့်လျက် ရှေ့သို့ ဆက်သွားကြရမည်။
“These things I have spoken unto you,” He said, “that in
Me ye
might have peace. In the world ye shall have tribulation: but be of
good cheer; I have overcome the world.” John
16:33. Christ did not
fail, neither was He discouraged; and the disciples were to show a
faith of the same enduring nature. They were to work as He had
worked, depending on Him for strength. Though their way would be
obstructed by apparent impossibilities, yet by His grace they were
to go forward, despairing of nothing and hoping for everything.
ခရစ်တော်သည် မိမိအား
အပ်နှင်းထားသော အလုပ်ကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ လူတို့အကြား ကိုယ်တော်၏
အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်မည့်သူများကို စုဆောင်းခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်က–
“ထိုသူတို့အားဖြင့် ငါသည် ဘုန်းပွင့်ပြီ။ ယခုမှစ၍ ငါသည် လောက၌ မရှိ။ ထိုသူတို့သည်
လောက၌ ရှိကြ၏။ ငါသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ သွားပါ၏။ သန့်ရှင်းတော်မူသော အို ခမည်းတော်၊
ငါတို့သည် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုသူတို့သည်လည်း တစ်လုံးတစ်ဝတည်း
ဖြစ်စေခြင်းငှာ၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားတော်မူသော သူတို့ကို ကိုယ်တော်၏
နာမတော်၌ စောင့်မတော်မူပါ။” “ထိုသူတို့အဖို့သာ ကျွန်ုပ် ဆုတောင်းသည်မဟုတ်၊
ထိုသူတို့၏ စကားအားဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို ယုံကြည်သောသူတို့အဖို့လည်း ဆုတောင်းပါ၏။
ထိုသူအပေါင်းတို့သည် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်စေခြင်းငှာ . . . ကျွန်ုပ်သည် ထိုသူတို့၌
ရှိ၍ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်၌ ရှိတော်မူသည်နှင့်အညီ၊ ထိုသူတို့သည် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း
ဖြစ်ခြင်း၌ စုံလင်စေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို
စေလွှတ်တော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ကျွန်ုပ်ကို ချစ်တော်မူသကဲ့သို့ ထိုသူတို့ကို
ချစ်တော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း လောကသားတို့သည် သိစေခြင်းငှာ ဖြစ်ပါ၏” ဟု
မိန့်တော်မူ၏။ ယောဟန် ၁၇:၁၀၊ ၁၁၊ ၂၀-၂၃။
Christ had fnished the work that was given Him to do. He
had [24]
gathered out those who were to continue His
work among men. And
He said: “I am glorifed in them. And now I am no more in the
world, but these are in the world, and I come to Thee. Holy Father,
keep through Thine own name those whom Thou hast given Me,
that they may be one, as We are.” “Neither pray I for these alone,
but for them also which shall believe on Me through their word; that
they all may be one; ... I in them and Thou in Me, that they may be
made perfect in one; and that the world may know that Thou hast
sent Me, and hast loved them, as Thou hast loved Me.” John 17:10,
11, 20-23.
No comments:
Post a Comment