Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း ၄၄—ကဲသာဘုရင်၏ အိမ်တော်သားများ [၄၆၁]

[461] Chapter 44—Caesar’s Household

ဧဝံဂေလိတရားသည် နိမ့်ကျသော အတန်းအစားများကြားတွင် အမြဲတစေ ကြီးကျယ်သော အောင်မြင်မှုများကို ရရှိခဲ့သည်။ “ခေါ်တော်မူခြင်းကို ခံရသောသူတို့တွင် လောကီပညာရှိသောသူ၊ တန်ခိုးရှိသောသူ၊ အဆွေအမျိုး မြတ်သောသူ အများမပါကြ။” ၁ ကောရိန္သု ၁:၂၆။ ဆင်းရဲပြီး အဖော်မဲ့သော အကျဉ်းသား ပေါလုသည် ချမ်းသာပြီး ဘွဲ့ထူးဂုဏ်ထူးရှိသော ရောမနိုင်ငံသားများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်နိုင်ပေ။ ၎င်းတို့အတွက် ဒုစရိုက်သည် တောက်ပသော မြှူဆွယ်မှုအားလုံးကို တင်ပြထားပြီး ၎င်းတို့ကို စိတ်လိုလက်ရ အကျဉ်းချထားသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံနေရသော၊ ပင်ပန်းဆင်းရဲပြီး လိုအပ်ချက်များပြားသော သားကောင်များ၊ ဆင်းရဲသား ကျွန်များထဲမှ အများအပြားသည် ပေါလု၏ စကားများကို ဝမ်းမြောက်စွာ နားထောင်ခဲ့ကြပြီး ခရစ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်း၌ ၎င်းတို့၏ ဆင်းရဲခက်ခဲသော ဘဝကို အားပေးကူညီမည့် မျှော်လင့်ချက်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

The gospel has ever achieved its greatest success among the
humbler classes. “Not many wise men after the flesh, not many
mighty, not many noble, are called.” 1 Corinthians 1:26. It could
not be expected that Paul, a poor and friendless prisoner, would be
able to gain the attention of the wealthy and titled classes of Roman
citizens. To them vice presented all its glittering allurements and
held them willing captives. But from among the toilworn, wantstricken victims of their oppression, even from among the poor
slaves, many gladly listened to the words of Paul and in the faith of
Christ found a hope and peace that cheered them under the hardships
of their lot.

သို့သော် တမန်တော်ကြီး၏ လုပ်ငန်းသည် နှိမ့်ချနိမ့်ကျသူများကြားတွင် စတင်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်း၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုသည် ဧကရာဇ်မင်း၏ နန်းတော်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

Yet while the apostle’s work began with the humble and the
lowly, its influence extended until it reached the very palace of the
emperor.

ထိုအချိန်တွင် ရောမမြို့သည် ကမ္ဘာ့မြို့တော်ဖြစ်ခဲ့သည်။ မာနကြီးသော [၄၆၂] ကဲသာဘုရင်များသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံတိုင်းနီးပါးကို ဥပဒေများ ထုတ်ပြန်နေချိန်ဖြစ်သည်။ ရှင်ဘုရင်နှင့် နန်းတွင်းသားများသည် နိမ့်ကျသော နာဇရက်မြို့သားအကြောင်းကို မသိနားမလည်ကြ သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်ကို မုန်းတီးမှု၊ လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ရှုမြင်ကြသည်။ သို့သော် နှစ်နှစ်မပြည့်မီအချိန်အတွင်းမှာပင် ဧဝံဂေလိတရားသည် အကျဉ်းသား၏ နိမ့်ကျသောအိမ်မှသည် နန်းတော်ခန်းမများအတွင်းသို့ လမ်းစရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ပေါလုသည် လူဆိုးတစ်ဦးအဖြစ် အကျဉ်းကျနေသော်လည်း “ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မူကား အကျဉ်းခံရသည်မဟုတ်။” ၂ တိမောသေ ၂:၉။

Rome was at this time the metropolis of the world. The haughty
[462] Caesars were giving laws to nearly every nation upon the earth.
King and courtier were either ignorant of the humble Nazarene or
regarded Him with hatred and derision. And yet in less than two
years the gospel found its way from the prisoner’s lowly home into
the imperial halls. Paul is in bonds as an evildoer; but “the word of
God is not bound.” 2 Timothy 2:9.

ယခင်နှစ်များက တမန်တော်ကြီးသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော တန်ခိုးဖြင့် ခရစ်တော်၏ ယုံကြည်ခြင်းကို လူသိရှင်ကြား ကြေညာခဲ့ပြီး၊ နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများဖြင့် ၎င်း၏ မြင့်မြတ်သော သဘာဝကို မမှားနိုင်သော သက်သေအထောက်အထားများ ပေးခဲ့သည်။ မြင့်မြတ်သော ခိုင်မာမှုဖြင့် သူသည် ဂရိပညာရှိများရှေ့တွင် ရပ်တည်ခဲ့ပြီး သူ၏ အသိပညာနှင့် စကားပြောစွမ်းရည်တို့ဖြင့် မာနကြီးသော ဒဿနိကဗေဒ အထောက်အထားများကို နှုတ်ပိတ်စေခဲ့သည်။ မဆုတ်မနစ်သော သတ္တိဖြင့် သူသည် ရှင်ဘုရင်များနှင့် ဘုရင်ခံများရှေ့တွင် ရပ်တည်ခဲ့ပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ ကာမဂုဏ်ချုပ်တည်းခြင်းနှင့် နောင်လာမည့် တရားစီရင်ခြင်းတို့အကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ရာ မာနကြီးသောအုပ်ချုပ်သူများသည် ဘုရားသခင်၏ နေ့ရက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများကို မြင်တွေ့နေရသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ချောက်ချားခဲ့ရသည်။

In former years the apostle had publicly proclaimed the faith of
Christ with winning power, and by signs and miracles he had given
unmistakable evidence of its divine character. With noble frmness
he had risen up before the sages of Greece and by his knowledge
and eloquence had put to silence the arguments of proud philosophy.
With undaunted courage he had stood before kings and governors,
and reasoned of righteousness, temperance, and judgment to come,
until the haughty rulers trembled as if already beholding the terrors
of the day of God.

ယခုအခါတွင်မူ မိမိအိမ်တွင်သာ ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး ထိုနေရာသို့ လာရောက်ရှာဖွေသူများကိုသာ သမ္မာတရား ဟောပြောနိုင်သဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး တမန်တော်ကြီးတွင် မရှိတော့ပေ။ သူသည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့ကဲ့သို့ အကျင့်ပျက်သော ဘုရင်ရှေ့သို့သွား၍ ကြီးမြတ်သော “ငါသည် ရှိသောအရှင်” (I AM) ၏ နာမတော်ဖြင့် သူ၏ ရက်စက်မှုနှင့် နှိပ်စက်မှုများကို ဆုံးမရန် မြင့်မြတ်သော အမိန့်တော် မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ၏ အဓိကရှေ့ဆောင်သူမှာ လူသိရှင်ကြား လုပ်ငန်းများမှ ရပ်စဲခံထားရသည်ဟု ထင်ရသော ဤအချိန်မှာပင် ဧဝံဂေလိတရားအတွက် ကြီးကျယ်သော အောင်ပွဲတစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ရှင်ဘုရင်၏ အိမ်တော်သားများထဲမှ အသင်းဝင်များ တိုးပွားလာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

No such opportunities were now granted the apostle, confned as
he was to his own dwelling, and able to proclaim the truth to those
310
Caesar’s Household 311
only who sought him there. He had not, like Moses and Aaron, a
divine command to go before the profligate king and in the name
of the great I AM rebuke his cruelty and oppression. Yet it was at
this very time, when its chief advocate was apparently cut off from
public labor, that a great victory was won for the gospel; for from
the very household of the king, members were added to the church.

ရောမနန်းတွင်းထက် ခရစ်ယာန်ဘာသာအတွက် ပို၍ မသင့်တော်သော ပတ်ဝန်းကျင် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ နေရိုး (Nero) မင်းကြီးသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှ ဘုရားသခင်နှင့် ဆိုင်သောအရာများသာမက လူသားဆန်သော နောက်ဆုံးခြေရာကိုပင် ဖျက်ဆီးထားပြီး စာတန်၏ ပုံရိပ်ကို ဆောင်ထားပုံရသည်။ သူ၏ အခြွေအရံများနှင့် [၄၆၃] နန်းတွင်းသားများသည်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် သူကဲ့သို့ပင် - ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခြင်း၊ နိမ့်ကျခြင်းနှင့် အကျင့်ပျက်ခြစားခြင်း - စရိုက်မျိုး ရှိကြသည်။ အမြင်အားဖြင့် ကြည့်လျှင် နေရိုးမင်း၏ နန်းတွင်းနှင့် နန်းတော်တွင် ခရစ်ယာန်ဘာသာ ခြေကုတ်ရယူနိုင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

Nowhere could there exist an atmosphere more uncongenial
to Christianity than in the Roman court. Nero seemed to have
obliterated from his soul the last trace of the divine, and even of
the human, and to bear the impress of Satan. His attendants and [463]
courtiers were in general of the same character as himself—ferce,
debased, and corrupt. To all appearance it would be impossible for
Christianity to gain a foothold in the court and palace of Nero.

သို့သော် ဤကိစ္စတွင်လည်း အခြားကိစ္စများစွာကဲ့သို့ပင် ပေါလု၏ အခိုင်အမာ ပြောကြားချက်ဖြစ်သော သူ၏ စစ်တိုက်လက်နက်များသည် “ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်၌ ခိုင်ခံ့သော မြို့ရိုးတို့ကို ဖြိုဖျက်နိုင်သော တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံကြ၏” ဟူသော အချက်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ၂ ကောရိန္သု ၁၀:၄။ နေရိုး၏ အိမ်တော်ထဲတွင်ပင် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အောင်ပွဲများကို ရရှိခဲ့သည်။ ယုတ်ညံ့သော ဘုရင်၏ ယုတ်ညံ့သော အခြွေအရံများထဲမှ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများ ဖြစ်လာကြသော ယုံကြည်သူများကို ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်ယာန်များဖြစ်ကြောင်း လျှို့ဝှက်ထားသူများမဟုတ်ဘဲ ပွင့်လင်းစွာ နေထိုင်သူများဖြစ်သည်။ မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းအတွက် ရှက်ကြောက်ခြင်း မရှိကြပေ။

Yet in this case, as in so many others, was proved the truth
of Paul’s assertion that the weapons of his warfare were “mighty
through God to the pulling down of strongholds,” 2 Corinthians 10:4.
Even in Nero’s household, trophies of the cross were won. From
the vile attendants of a viler king were gained converts who became
sons of God. These were not Christians secretly, but openly. They
were not ashamed of their faith.

မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ဝင်ခွင့်ရရှိခဲ့ပြီး ခရစ်ယာန်ဘာသာအတွက် ခိုင်မာသော ခြေကုတ်ကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သနည်း။ ဖိလိပ္ပိသားများထံသို့ ပေးစာတွင် ပေါလုက နေရိုး၏ အိမ်တော်သားများထဲမှ ယုံကြည်သူများကို ရရှိခြင်းမှာ မိမိ၏ အကျဉ်းကျနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ မိမိ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် ဧဝံဂေလိတရား၏ တိုးတက်မှုကို နှောင့်နှေးစေသည်ဟု ထင်မြင်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူက “ညီအစ်ကိုတို့၊ ငါ၌ ရောက်သမျှသောအမှုတို့သည် ဧဝံဂေလိတရား တိုးပွားခြင်းအကြောင်း ဖြစ်သည်ကို သင်တို့သိစေခြင်းငှါ ငါအလိုရှိ၏” ဟု အာမခံခဲ့သည်။ ဖိလိပ္ပိ ၁:၁၂။

And by what means was an entrance achieved and a frm footing
gained for Christianity where even its admission seemed impossible?
In his epistle to the Philippians, Paul ascribed to his own imprisonment his success in winning converts to the faith from Nero’s
household. Fearful lest it might be thought that his afflictions had
impeded the progress of the gospel, he assured them: “I would ye
should understand, brethren, that the things which happened unto me
have fallen out rather unto the furtherance of the gospel.” Philippians
1:12.

ခရစ်ယာန်အသင်းတော်များသည် ပေါလု ရောမမြို့သို့ လည်ပတ်မည်ကို ဦးစွာ သိရှိကြသောအခါ၊ ထိုမြို့တွင် ဧဝံဂေလိတရား၏ ထူးခြားသော အောင်မြင်မှုကို မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ပေါလုသည် နိုင်ငံများစွာသို့ သမ္မာတရားကို သယ်ဆောင်ခဲ့ပြီး မြို့ကြီးများတွင်လည်း ကြေညာခဲ့သည်။ ဤယုံကြည်ခြင်း၏ သူရဲကောင်းသည် ကမ္ဘာ့မြို့တော်တွင်ပင် ဝိညာဉ်များကို ခရစ်တော်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် ပေါလုသည် အကျဉ်းသားတစ်ဦးအဖြစ် ရောမသို့ ရောက်သွားသည်ဟူသော သတင်းကြောင့် ၎င်းတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပြိုလဲခဲ့ရသည်။ [၄၆၄] ၎င်းတို့သည် ဧဝံဂေလိတရားကို ဤဗဟိုဌာနကြီးတွင် အခြေချပြီးသည်နှင့် နိုင်ငံအားလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် လွှမ်းမိုးသော တန်ခိုးတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဟု ယုံကြည်စိတ်ချစွာ မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ စိတ်ပျက်မှုမှာ မည်မျှ ကြီးမားလိုက်သနည်း။ လူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်ပြားခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာမူ မပျက်ပြားခဲ့ပေ။

When the Christian churches frst learned that Paul was to visit
Rome, they looked forward to a signal triumph of the gospel in that
city. Paul had borne the truth to many lands; he had proclaimed it in
great cities. Might not this champion of the faith succeed in winning
souls to Christ even in the metropolis of the world? But their hopes
were crushed by the tidings that Paul had gone to Rome as a prisoner. [464]
They had confdently hoped to see the gospel, once established at
this great center, extend rapidly to all nations and become a prevail
312 The Acts of the Apostles
ing power in the earth. How great their disappointment! Human
expectations had failed, but not the purpose of God.

ပေါလု၏ တရားဟောချက်များကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ သံခြေချင်းများကြောင့်သာ နန်းတွင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခရစ်ယာန်ဘာသာသို့ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် အကျဉ်းသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ဝိညာဉ်များစွာကို အပြစ်၏ကျွန်ဘဝမှ အနှောင်အဖွဲ့များကို ဖြတ်တောက်ပေးခဲ့သည်။ ထိုမျှသာမက သူက “သခင်ဘုရား၌ရှိသော ညီအစ်ကို အများတို့သည်လည်း ငါ့နှောင်ကြိုးကြောင့် စိတ်ချလျက်၊ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မကြောက်မရွံ့ဘဲ သာ၍ရဲရင့်စွာ ဟောပြောကြ၏” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ဖိလိပ္ပိ ၁:၁၄။

Not by Paul’s sermons, but by his bonds, was the attention of
the court attracted to Christianity. It was as a captive that he broke
from so many souls the bonds that held them in the slavery of sin.
Nor was this all. He declared: “Many of the brethren in the Lord,
waxing confdent by my bonds, are much more bold to speak the
word without fear.” Philippians 1:14.

ပေါလု၏ ရှည်လျားပြီး မတရားသော အကျဉ်းကျနေစဉ်အတွင်း သူ၏ စိတ်ရှည်မှုနှင့် ရွှင်လံမှု၊ သူ၏ သတ္တိနှင့် ယုံကြည်ခြင်းတို့သည် စဉ်ဆက်မပြတ် ဟောပြောနေသော တရားတစ်ပုဒ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ လောက၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် မတူသော သူ၏ စိတ်ဓာတ်သည် မြေကြီးထက် မြင့်မြတ်သော တန်ခိုးတစ်ခု သူနှင့်အတူ ရှိနေကြောင်း သက်သေခံခဲ့သည်။ သူ၏ စံနမူနာကြောင့် ခရစ်ယာန်များသည် ပေါလု ရပ်စဲခံထားရသော အလုပ်အတွက် ပိုမို တက်ကြွစွာ လုပ်ဆောင်ရန် လှုံ့ဆော်မှု ခံခဲ့ရသည်။ ဤနည်းလမ်းများဖြင့် တမန်တော်ကြီး၏ သံခြေချင်းများသည် ဩဇာသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သဖြင့်၊ သူ၏ တန်ခိုးနှင့် အသုံးဝင်မှုများ ရပ်စဲခံထားရသည်ဟု ထင်ရပြီး အနည်းငယ်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဟု မြင်ရသော အချိန်တွင်၊ သူသည် လုံးဝ ဖယ်ထုတ်ခံထားရသည်ဟု ထင်ရသော လယ်ကွင်းများမှ ခရစ်တော်အတွက် ကောက်လှိုင်းများကို ရိတ်သိမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

Paul’s patience and cheerfulness during his long and unjust imprisonment, his courage and faith, were a continual sermon. His
spirit, so unlike the spirit of the world, bore witness that a power
higher than that of earth was abiding with him. And by his example,
Christians were impelled to greater energy as advocates of the cause
from the public labors of which Paul had been withdrawn. In these
ways were the apostle’s bonds influential, so that when his power
and usefulness seemed cut off, and to all appearance he could do the
least, then it was that he gathered sheaves for Christ in felds from
which he seemed wholly excluded.

ထိုနှစ်နှစ်ကြာ အကျဉ်းကျခြင်း မကုန်ဆုံးမီ ပေါလုသည် “ငါသည် ခရစ်တော်အတွက် အကျဉ်းခံရသည်ကို နန်းတော်တစ်ပြင်လုံးနှင့် အခြားသောအရပ်များ၌ ထင်ရှားစေ၏” ဟု ပြောနိုင်ခဲ့ပြီး ဖိလိပ္ပိသားများထံ နှုတ်ခွန်းဆက်စကား ပေးပို့သူများထဲတွင် “ကဲသာဘုရင်၏ အိမ်တော်သားများ” ကို အဓိက ဖော်ပြခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၁၃၊ ၄:၂၂။

Before the close of that two years’ imprisonment, Paul was able
to say, “My bonds in Christ are manifest in all the palace, and in all
other places,” and among those who sent greetings to the Philippians
he mentions chiefly them “that are of Caesar’s household.” Verse 13;
4:22.

[၄၆၅] စိတ်ရှည်ခြင်းသည်လည်း သတ္တိကဲ့သို့ပင် အောင်ပွဲများ ရှိသည်။ စမ်းသပ်မှုများကြားတွင် နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းဖြင့်လည်း ဝိညာဉ်များကို ခရစ်တော်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်နိုင်သည်။ ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများကြားတွင် စိတ်ရှည်ခြင်းနှင့် ရွှင်လံခြင်းကို ပြသသော၊ သေခြင်းတရားကိုပင် မယိမ်းယိုင်သော ယုံကြည်ခြင်း၏ ငြိမ်သက်အေးချမ်းမှုဖြင့် ရင်ဆိုင်သော ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ သစ္စာရှိစွာ လုပ်ဆောင်ခြင်းထက် ဧဝံဂေလိတရားအတွက် ပိုမို အောင်မြင်မှုများ ရရှိစေနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်တစ်ဦးသည် တက်ကြွသော တာဝန်များမှ ရပ်စဲခံရသောအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အမြင်တိုမှုဖြင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေရသော ထိုနက်နဲသော စီမံချက်သည် အခြားနည်းဖြင့် မည်သည့်အခါမျှ မလုပ်ဆောင်နိုင်သော အလုပ်တစ်ခုကို ပြီးမြောက်စေရန် ဘုရားသခင်က ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်တတ်သည်။

[465] Patience as well as courage has its victories. By meekness under
trial, no less than by boldness in enterprise, souls may be won to
Christ. The Christian who manifests patience and cheerfulness under
bereavement and suffering, who meets even death itself with the
peace and calmness of an unwavering faith, may accomplish for the
gospel more than he could have effected by a long life of faithful
labor. Often when the servant of God is withdrawn from active duty,
the mysterious providence which our shortsighted vision would
lament is designed by God to accomplish a work that otherwise
would never have been done.

ခရစ်တော်နောက်သို့ လိုက်သူတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ သမ္မာတရားအတွက် ပွင့်လင်းစွာနှင့် တက်ကြွစွာ မလုပ်ဆောင်နိုင်တော့သည့်အခါ မိမိတွင် လုပ်ဆောင်ရန် အစေခံမှုမရှိ၊ ရရှိရန် ဆုလဒ်မရှိဟု မထင်ပါစေနှင့်။ ခရစ်တော်၏ စစ်မှန်သော သက်သေများသည် မည်သည့်အခါမျှ ဘေးဖယ်ခြင်း မခံရပေ။ ကျန်းမာချိန်တွင်ဖြစ်စေ၊ ဖျားနာချိန်တွင်ဖြစ်စေ၊ အသက်ရှင်စဉ်နှင့် သေဆုံးချိန်တွင်ပါ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုနေဆဲဖြစ်သည်။ စာတန်၏ မလိုမုန်းထားမှုကြောင့် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်များ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခံရခြင်း၊ ၎င်းတို့၏ တက်ကြွသော အလုပ်များ နှောင့်နှေးခြင်း၊ အကျဉ်းထောင်ထဲသို့ ထည့်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ကွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ခံရခြင်းတို့မှာ သမ္မာတရား ပိုမိုကြီးကျယ်သော အောင်ပွဲ ရရှိစေရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ ဤသစ္စာရှိသူများသည် ၎င်းတို့၏ သက်သေခံချက်ကို ၎င်းတို့၏ အသွေးဖြင့် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ခဲ့ကြစဉ်၊ ယခင်က သံသယနှင့် မရေရာမှုများ ရှိနေသူများသည် ခရစ်တော်၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ယုံကြည်လာကြပြီး ကိုယ်တော့်အတွက် ရဲရင့်စွာ ရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။ အာဇာနည်တို့၏ ပြာပုံများထဲမှ ဘုရားသခင်အတွက် ပေါများသော ရိတ်သိမ်းမှုကို ရရှိစေခဲ့သည်။

Let not the follower of Christ think, when he is no longer able
to labor openly and actively for God and His truth, that he has no
service to render, no reward to secure. Christ’s true witnesses are
never laid aside. In health and sickness, in life and death, God
uses them still. When through Satan’s malice the servants of Christ
Caesar’s Household 313
have been persecuted, their active labors hindered, when they have
been cast into prison, or dragged to the scaffold or to the stake, it
was that truth might gain a greater triumph. As these faithful ones
sealed their testimony with their blood, souls hitherto in doubt and
uncertainty were convinced of the faith of Christ and took their stand
courageously for Him. From the ashes of the martyrs has sprung an
abundant harvest for God.

ဆိုးရွားလှသော အခြေအနေများအောက်တွင် ပေါလုနှင့် သူ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် သစ္စာရှိမှုတို့အပြင်၊ ခရစ်ယာန်ဘာသာသို့ ပြောင်းလဲလာသူများ၏ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် နာခံမှုတို့သည် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်များတွင် ရှိတတ်သော ပျင်းရိမှုနှင့် ယုံကြည်ခြင်း ကင်းမဲ့မှုတို့ကို ဆုံးမလျက်ရှိသည်။ တမန်တော်ကြီးနှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် ပြင်းထန်သော သွေးဆောင်မှုများကို ခံနေရပြီး၊ ကြီးမားသော အနှောင့်အယှက်များ ဝန်းရံနေကာ၊ ပြင်းထန်သော ဆန့်ကျင်မှုများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော နေရိုး၏ အစေခံများကို နောင်တရရန်နှင့် ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဆင်ခြေပေးနိုင်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရားကို ယုံကြည်လာကြသည့်တိုင် မည်သို့ နာခံနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် ပေါလုသည် ထိုသို့ မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ထိုဝိညာဉ်များအား ဧဝံဂေလိတရားကို တင်ပြခဲ့ရာ ကြားသိရသူများထဲမှ အချို့မှာ မည်သည့်အဖိုးအခ ပေးရပါစေ နာခံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ အတားအဆီးများနှင့် အန္တရာယ်များ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတို့သည် အလင်းကို လက်ခံကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိတို့၏ အလင်းကို သူတစ်ပါးထံသို့ လင်းလက်စေရန် ဘုရားသခင် ကူညီမည်ကို ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

The zeal and fdelity of Paul and his fellow workers, no less
than the faith and obedience of these converts to Christianity, under
circumstances so forbidding, rebuke slothfulness and lack of faith
in the minister of Christ. The apostle and his associate workers [466]
might have argued that it would be vain to call to repentance and
faith in Christ the servants of Nero, subjected, as they were, to ferce
temptations, surrounded by formidable hindrances, and exposed
to bitter opposition. Even should they be convinced of the truth,
how could they render obedience? But Paul did not reason thus; in
faith he presented the gospel to these souls, and among those who
heard were some who decided to obey at any cost. Notwithstanding
obstacles and dangers, they would accept the light, and trust God to
help them let their light shine forth to others.

ကဲသာဘုရင်၏ အိမ်တော်တွင် သမ္မာတရားသို့ ပြောင်းလဲသူများကို ရရှိခဲ့ရုံသာမက၊ ၎င်းတို့သည် ပြောင်းလဲပြီးနောက်တွင်လည်း ထိုအိမ်တော်မှာပင် ဆက်လက်ရှိနေခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများ မသင့်တော်တော့သဖြင့် မိမိတို့၏ တာဝန်ကျရာနေရာကို စွန့်ခွာရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားခဲ့ကြသည်။ သမ္မာတရားသည် ၎င်းတို့ကို ထိုနေရာမှာပင် တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာမှာပင် နေထိုင်ကာ မိမိတို့၏ ပြောင်းလဲလာသော အသက်တာနှင့် စရိုက်လက္ခဏာများဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းသစ်၏ ပြောင်းလဲစေနိုင်သော တန်ခိုးကို သက်သေခံခဲ့ကြသည်။

Not only were converts won to the truth in Caesar’s household,
but after their conversion they remained in that household. They
did not feel at liberty to abandon their post of duty because their
surroundings were no longer congenial. The truth had found them
there, and there they remained, by their changed life and character
testifying to the transforming power of the new faith.

မည်သူမဆို မိမိ၏ အခြေအနေများကို အကြောင်းပြချက်ပေးကာ ခရစ်တော်အတွက် သက်သေခံရန် ပျက်ကွက်နေသလား။ ကဲသာဘုရင်၏ အိမ်တော်ရှိ တပည့်တော်များ၏ အခြေအနေကို စဉ်းစားကြည့်ပါ - ဧကရာဇ်မင်း၏ ယုတ်ညံ့မှု၊ နန်းတွင်း၏ အကျင့်ပျက်မှုတို့ ဖြစ်သည်။ ထိုပြောင်းလဲလာသူများ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အခြေအနေထက် ဘာသာရေးသက်တာအတွက် ပိုမို ဆိုးရွားပြီး၊ ကြီးမားသော စွန့်လွှတ်မှု သို့မဟုတ် ဆန့်ကျင်မှုများ ရှိမည့် အခြေအနေကို ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် အခက်အခဲများနှင့် အန္တရာယ်များကြားတွင် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ သစ္စာရှိမှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့ကြသည်။ ကျော်လွှား၍မရနိုင်ဟု ထင်ရသော အတားအဆီးများကြောင့် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် ယေရှု၌ရှိသော သမ္မာတရားကို နာခံရန် ပျက်ကွက်ခြင်းအတွက် ဆင်ခြေရှာကောင်း ရှာနိုင်သော်လည်း၊ [၄၆၇] စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည့် မည်သည့် ဆင်ခြေကိုမျှ သူ မပေးနိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူပေးနိုင်ခဲ့လျှင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ သားသမီးများ လိုက်နာနိုင်စွမ်းမရှိသော ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေများကို သတ်မှတ်ထားသဖြင့် မတရားသူဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

Are any tempted to make their circumstances an excuse for
failing to witness for Christ? Let them consider the situation of
the disciples in Caesar’s household—the depravity of the emperor,
the profligacy of the court. We can hardly imagine circumstances
more unfavorable to a religious life, and entailing greater sacrifce
or opposition, than those in which these converts found themselves.
Yet amidst diffculties and dangers they maintained their fdelity.
Because of obstacles that seem insurmountable, the Christian may
seek to excuse himself from obeying the truth as it is in Jesus; but [467]
he can offer no excuse that will bear investigation. Could he do this
he would prove God unjust in that He had made for His children
conditions of salvation with which they could not comply.
314 The Acts of the Apostles

ဘုရားသခင်ကို အစေခံရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသောသူသည် ကိုယ်တော်အတွက် သက်သေခံရန် အခွင့်အရေးကို တွေ့ရှိလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်နှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ရှေးဦးစွာ ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်ထားသူကို အခက်အခဲများက ဟန့်တားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာခြင်းမှ ရရှိသော ခွန်အားဖြင့် သူသည် သီလကို ရှာဖွေပြီး ဒုစရိုက်ကို စွန့်ခွာလိမ့်မည်။ မိမိကိုယ်တိုင်အပေါ် အပြစ်ရှိသူများ၏ ဆန့်ကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သော၊ ယုံကြည်ခြင်းကို စတင်သူနှင့် ပြည့်စုံစေသူ ယေရှုကို ကြည့်ရှုလျက်၊ ယုံကြည်သူသည် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်မှုနှင့် လှောင်ပြောင်မှုများကို ကြည်ဖြူစွာ ရင်ဆိုင်လိမ့်မည်။ အခြေအနေတိုင်းအတွက် လုံလောက်သော အကူအညီနှင့် ကျေးဇူးတော်ကို သစ္စာရှိသော နှုတ်ကပတ်တော် ပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင် ကတိပေးထားသည်။ ကိုယ်တော်ထံ အကူအညီတောင်းသူ၏ ဝိညာဉ်ကို ကိုယ်တော်၏ ထာဝရလက်မောင်းတော်များက ပွေ့ပိုက်ထားသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဂရုစိုက်မှုတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် “ငါသည် ကြောက်သောအခါ ကိုယ်တော်ကို ကိုးစားပါမည်” ဟု ဆိုကာ ဘေးကင်းစွာ နားခိုနိုင်သည်။ ဆာလံ ၅၆:၃။ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကိုးစားသူ အားလုံးအတွက် ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်ကို ပြည့်စုံစေမည်ဖြစ်သည်။

He whose heart is fxed to serve God will fnd opportunity to
witness for Him. Diffculties will be powerless to hinder him who is
determined to seek frst the kingdom of God and His righteousness.
In the strength gained by prayer and a study of the word, he will seek
virtue and forsake vice. Looking to Jesus, the Author and Finisher of
the faith, who endured the contradiction of sinners against Himself,
the believer will willingly brave contempt and derision. And help
and grace suffcient for every circumstance are promised by Him
whose word is truth. His everlasting arms encircle the soul that turns
to Him for aid. In His care we may rest safely, saying, “What time
I am afraid, I will trust in Thee.” Psalm 56:3. To all who put their
trust in Him, God will fulfll His promise.

ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏ စံနမူနာအားဖြင့် ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်သူများသည် လောကထဲတွင် ရှိနေနိုင်သော်လည်း လောကနှင့် မသက်ဆိုင်နိုင်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လောက၏ လှည့်ဖြားသော ပျော်ရွှင်မှုများကို ခံစားရန်၊ လောက၏ ဓလေ့ထုံးစံများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရန်နှင့် ၎င်း၏ အလေ့အထများနောက်သို့ လိုက်ရန် လာခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ခမည်းတော်၏ အလိုတော်ကို ဆောင်ရန်နှင့် ပျောက်ဆုံးနေသူများကို ရှာဖွေကယ်တင်ရန် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤရည်မှန်းချက်ကို ရှေ့တွင် ထားရှိပါက ခရစ်ယာန်တစ်ဦးသည် မည်သည့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင်မဆို ညစ်ညမ်းခြင်းမရှိဘဲ ရပ်တည်နိုင်သည်။ သူ၏ အဆင့်အတန်း သို့မဟုတ် အခြေအနေမှာ မြင့်သည်ဖြစ်စေ၊ နိမ့်သည်ဖြစ်စေ၊ သူသည် တာဝန်ကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ခြင်းဖြင့် စစ်မှန်သော ဘာသာတရား၏ တန်ခိုးကို ထင်ရှားစေမည်ဖြစ်သည်။

By His own example the Saviour has shown that His followers
can be in the world and yet not of the world. He came not to partake
of its delusive pleasures, to be swayed by its customs, and to follow
its practices, but to do His Father’s will, to seek and save the lost.
With this object before him the Christian may stand uncontaminated
in any surroundings. Whatever his station or circumstances, exalted
or humble, he will manifest the power of true religion in the faithful
performance of duty.

ခရစ်ယာန်တို့၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုများမှ ကင်းဝေးခြင်း၌ မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုစမ်းသပ်မှုများ၏ အလယ်ဗဟို၌သာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ပယ်ချခံရမှုများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုမှုများကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းသည် ခရစ်တော်၏နောက်လိုက်အား ပိုမိုနိုးကြားစေရန်နှင့် တန်ခိုးကြီးသော အကူအညီရှင်ထံသို့ ပိုမိုထက်သန်စွာ ဆုတောင်းရန် လမ်းညွှန်ပေးသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် သည်းခံကျော်ဖြတ်ခဲ့သော ပြင်းထန်သည့် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုသည် စိတ်ရှည်ခြင်း၊ နိုးကြားခြင်း၊ ဇွဲသတ္တိရှိခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် နက်ရှိုင်းပြီး တည်မြဲသော ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းတို့ကို ဖြစ်ထွန်းစေသည်။ ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ အောင်မြင်မှုမှာ ၎င်း၏နောက်လိုက်များအား ဆင်းရဲဒုက္ခခံနိုင်၍ ကြံ့ခိုင်စေခြင်း၊ အညံ့ခံခြင်းဖြင့် အောင်နိုင်စေခြင်း၊ တစ်နေ့လုံး အသတ်ခံနေရသော်လည်း ရှင်သန်နေစေခြင်း၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ထမ်းဆောင်ခြင်းဖြင့် ဘုန်းကြီးသော သရဖူကို ရရှိစေခြင်းတို့ပင် ဖြစ်သည်။ [၄၆၈]

Not in freedom from trial, but in the midst of it, is Christian
[468] character developed. Exposure to rebuffs and opposition leads the
follower of Christ to greater watchfulness and more earnest prayer
to the mighty Helper. Severe trial endured by the grace of God
develops patience, vigilance, fortitude, and a deep and abiding trust
in God. It is the triumph of the Christian faith that it enables its
followers to suffer and be strong; to submit, and thus to conquer; to
be killed all the day long, and yet to live; to bear the cross, and thus
to win the crown of glory.