Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း ၂၉—သတိပေးချက်နှင့် တိုက်တွန်းချက် သတင်းစကား

Chapter 29—A Message of Warning and Entreaty [298]

ဤအခန်းသည် ကောရိန္သုသြဝါဒစာ ပထမစောင်အပေါ် အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on the First Epistle to the Corinthians.

ကောရိန္သုအသင်းတော်ထံသို့ ပထမဆုံးသော သြဝါဒစာကို တမန်တော်ပေါလုသည် ဧဖက်မြို့တွင် နေထိုင်စဉ် နောက်ဆုံးပိုင်းကာလ၌ ရေးသားခဲ့သည်။ ကောရိန္သုမြို့ရှိ ယုံကြည်သူများထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော စိတ်ဝင်စားမှု သို့မဟုတ် ပိုမိုမနားမနေသော ကြိုးပမ်းမှုကို သူမည်သူ့အပေါ်တွင်မျှ မထားရှိခဲ့ဖူးပါ။ သူသည် သူတို့ကြားတွင် တစ်နှစ်နှင့် ခြောက်လကြာ အမှုတော်ဆောင်ခဲ့ပြီး၊ ကယ်တင်ခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းအဖြစ် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံ၍ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူသော ကယ်တင်ရှင်ကို ညွှန်ပြခဲ့ကာ၊ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်၏ ပြောင်းလဲစေနိုင်သော တန်ခိုးတော်အပေါ် လုံးလုံးလျားလျား အမှီပြုရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်ဘာသာကို ဝန်ခံသူများကို အသင်းတော်ဝင်အဖြစ် လက်မခံမီတွင်၊ ခရစ်ယာန်ယုံကြည်သူတစ်ဦး၏ အခွင့်ထူးများနှင့် တာဝန်များအကြောင်း အထူးသွန်သင်ချက်များကို သတိထား၍ ပေးခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ ဗတ္တိဇံကတိသစ္စာများအပေါ် သစ္စာရှိစေရန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ကူညီပေးခဲ့သည်။

The frst epistle to the Corinthian church was written by the
apostle Paul during the latter part of his stay at Ephesus. For no
others had he felt a deeper interest or put forth more untiring effort
than for the believers in Corinth. For a year and a half he had labored
among them, pointing them to a crucifed and risen Saviour as the
only means of salvation, and urging them to rely implicitly on the
transforming power of His grace. Before accepting into church
fellowship those who made a profession of Christianity, he had been
careful to give them special instruction as to the privileges and duties
of the Christian believer, and he had earnestly endeavored to help
them to be faithful to their baptismal vows.

ပေါလုသည် လူတိုင်း၏ ဝိညာဉ်သည် အမြဲတစေ လှည့်ဖြားဖျားယောင်းရန် ကြိုးစားနေသော မကောင်းဆိုးဝါး အင်အားစုများနှင့် တိုက်ပွဲဝင်နေရကြောင်းကို ကောင်းစွာ နားလည်ခဲ့ပြီး၊ ယုံကြည်ခြင်းတွင် နုနယ်သူများကို ခိုင်ခံ့မြဲမြံစေရန် မနားမနေ အားထုတ်ခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့အား ဘုရားသခင်ထံ လုံးလုံးလျားလျား ဆက်ကပ်အပ်နှံရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိညာဉ်သည် ဤသို့ ဆက်ကပ်အပ်နှံရန် ပျက်ကွက်သောအခါ၊ အပြစ်ကို စွန့်ပယ်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ၊ စားချင်သောက်ချင်စိတ်နှင့် ကိလေသာစိတ်များက စိုးမိုးရန် ကြိုးစားနေဦးမည်ဖြစ်ကာ၊ သွေးဆောင်မှုများက အမှားအမှန် သိစိတ်ကို ရှုပ်ထွေးစေမည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Paul had a keen sense of the conflict which every soul must wage
with the agencies of evil that are continually seeking to deceive and
ensnare, and he had worked untiringly to strengthen and confrm [299]
those who were young in the faith. He had entreated them to make
an entire surrender to God; for he knew that when the soul fails
to make this surrender, then sin is not forsaken, the appetites and
passions still strive for the mastery, and temptations confuse the
conscience.

ဆက်ကပ်အပ်နှံမှုသည် ပြည့်စုံရမည်။ ကိုယ်တော်ရှင်ထံ လုံးလုံးလျားလျား လက်ညှိုးခံသော အားနည်းသော၊ သံသယရှိသော၊ ရုန်းကန်နေရသော ဝိညာဉ်တိုင်းသည် သူ့ကို အောင်မြင်စေနိုင်သော အင်အားစုများနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ခွင့် ရရှိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံသည် သူနှင့် နီးကပ်နေပြီး၊ စမ်းသပ်မှုနှင့် လိုအပ်ချိန်တိုင်းတွင် ကရုဏာတော်ရှိသော ကောင်းကင်တမန်များ၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုကို သူရရှိသည်။

The surrender must be complete. Every weak, doubting, struggling soul who yields fully to the Lord is placed in direct touch with
agencies that enable him to overcome. Heaven is near to him, and
he has the support and help of angels of mercy in every time of trial
and need.

ကောရိန္သုအသင်းတော်ဝင်များသည် အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးသော ပုံစံရှိသည့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့် ကာမဂုဏ်လိုက်စားမှုများဖြင့် ဝန်းရံခံနေရသည်။ တမန်တော်ကြီး သူတို့နှင့်အတူ ရှိစဉ်အခါက ထိုလွှမ်းမိုးမှုများသည် သူတို့အပေါ် များစွာ သြဇာမညောင်းခဲ့ပေ။ ပေါလု၏ ခိုင်မာသော ယုံကြည်ခြင်း၊ သူ၏ စိတ်အားထက်သန်သော ဆုတောင်းချက်များနှင့် အားရဖွယ် သွန်သင်ချက်များ၊ ထို့ထက်မက သူ၏ ဘုရားတရားကြည်ညိုသော လူနေမှုဘဝတို့သည် အပြစ်၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားမည့်အစား ခရစ်တော်အတွက်ကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငြင်းပယ်ရန် သူတို့ကို ကူညီပေးခဲ့သည်။

The members of the church at Corinth were surrounded by idolatry and sensuality of the most alluring form. While the apostle was
with them, these influences had but little power over them. Paul’s
frm faith, his fervent prayers and earnest words of instruction, and,
above all, his godly life had helped them to deny self for Christ’s
sake rather than to enjoy the pleasures of sin.
203
204 The Acts of the Apostles

သို့သော် ပေါလု ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မလိုလားအပ်သော အခြေအနေများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ရန်သူစိုက်ပျိုးခဲ့သော တောမြက်ပင်များသည် ဂျုံပင်များကြားတွင် ပေါ်လာပြီး၊ မကြာမီ ထိုအရာများသည် သူတို့၏ ဆိုးယုတ်သော အသီးအပွင့်များကို သီးပွင့်လာကြသည်။ ဤသည်မှာ ကောရိန္သုအသင်းတော်အတွက် ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုကာလ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဇွဲလုံ့လကို နိုးကြွစေရန်နှင့် ဘုရားသခင်နှင့် သဟဇာတဖြစ်အောင် နေထိုင်ရန် သူတို့ကို ကူညီပေးမည့် တမန်တော်ကြီးမှာ သူတို့နှင့်အတူ မရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် တဖြည်းဖြည်းနှင့် လူအများအပြားမှာ ပေါ့ဆ၍ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဖြစ်လာကြပြီး၊ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်သော အကြိုက်များနှင့် စိတ်ဆန္ဒများ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံခဲ့ကြရသည်။ သူတို့အား မြင့်မြတ်သော သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်း စံနှုန်းများရှိရန် ခဏခဏ တိုက်တွန်းခဲ့သူမှာ သူတို့နှင့်အတူ မရှိတော့သဖြင့်၊ နောင်တရချိန်တွင် မိမိတို့၏ ဆိုးယုတ်သောအကျင့်များကို စွန့်ပယ်ခဲ့ကြသော လူအတော်များများမှာ မိစ္ဆာဘာသာ၏ နိမ့်ကျသောအပြစ်များဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။

After the departure of Paul, however, unfavorable conditions
arose; tares that had been sown by the enemy appeared among the
wheat, and erelong these began to bring forth their evil fruit. This
was a time of severe trial to the Corinthian church. The apostle
was no longer with them to quicken their zeal and aid them in their
endeavors to live in harmony with God, and little by little many
became careless and indifferent, and allowed natural tastes and inclinations to control them. He who had so often urged them to high
ideals of purity and uprightness was no longer with them, and not
[300] a few who, at the time of their conversion, had put away their evil
habits, returned to the debasing sins of heathenism.

ပေါလုသည် အသင်းတော်ထံသို့ စာတိုတစ်စောင် ရေးသားခဲ့ပြီး၊ ကာမဂုဏ်လိုက်စားမှုတွင် ဆက်လက်တည်နေသော အသင်းတော်ဝင်များနှင့် “အပေါင်းအဖော်မလုပ်ရန်” သတိပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ယုံကြည်သူအတော်များများမှာ တမန်တော်ကြီး၏ ဆိုလိုရင်းကို လွဲမှားစွာ ယူဆကြပြီး၊ သူ၏စကားလုံးများကို အမှားရှာကာ သူ၏သွန်သင်ချက်ကို လျစ်လျူရှုရန်အတွက် အကြောင်းပြချက်များ ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

Paul had written briefly to the church, admonishing them “not to
company” with members who should persist in profligacy; but many
of the believers perverted the apostle’s meaning, quibbled over his
words, and excused themselves for disregarding his instruction.

အသင်းတော်မှ ပေါလုထံသို့ စာတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့ပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော ကိစ္စရပ်များအတွက် အကြံပေးချက် တောင်းခံခဲ့သော်လည်း သူတို့ကြားတွင် ရှိနေသော ကြီးလေးသောအပြစ်များအကြောင်းကိုမူ ဘာမျှမဖော်ပြခဲ့ပေ။ သို့သော် တမန်တော်ကြီးသည် အသင်းတော်၏ စစ်မှန်သော အခြေအနေကို ဖုံးကွယ်ထားကြောင်းနှင့် ဤစာသည် စာရေးသူများ၏ ကိုယ်ကျိုးအတွက် သူ၏စကားများကို လိုသလို အနက်ဖွင့်နိုင်ရန် ကြိုးစားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ပြင်းထန်သော တိုက်တွန်းမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

A letter was sent to Paul by the church, asking for counsel concerning various matters, but saying nothing of the grievous sins
existing among them. The apostle was, however, forcibly impressed
by the Holy Spirit that the true state of the church had been concealed
and that this letter was an attempt to draw from him statements which
the writers could construe to serve their own purposes.

ထိုအချိန်ဝန်းကျင်တွင် ကောရိန္သုမြို့ရှိ ဂုဏ်သရေရှိသော ခရစ်ယာန်မိသားစုတစ်ခုဖြစ်သည့် ခလိုအေး (Chloe) ၏ အိမ်သူအိမ်သားများသည် ဧဖက်မြို့သို့ ရောက်လာကြသည်။ ပေါလုသည် သူတို့အား အခြေအနေများအကြောင်း မေးမြန်းသောအခါ၊ အသင်းတော်မှာ ကွဲပြားမှုများကြောင့် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်နေကြောင်း သူတို့က ပြောပြကြသည်။ အာပေါလု (Apollos) လာရောက်လည်ပတ်စဉ်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့သော သဘောထားကွဲလွဲမှုများသည် ပိုမိုကြီးထွားလာခဲ့သည်။ ဆရာအတုအယောင်များသည် အသင်းတော်ဝင်များကို ပေါလု၏ သွန်သင်ချက်များကို မထီမဲ့မြင်ပြုရန် လှုံ့ဆော်နေကြသည်။ ဧဝံဂေလိတရား၏ အယူဝါဒများနှင့် စနစ်များကို လွဲမှားအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်က ခရစ်ယာန်ဘဝတွင် စိတ်အားထက်သန်ခဲ့သူများကြားတွင် မာန်မာန၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုနှင့် ကာမဂုဏ်လိုက်စားမှုတို့သည် တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာနေသည်။

About this time there came to Ephesus members of the household
of Chloe, a Christian family of high repute in Corinth. Paul asked
them regarding the condition of things, and they told him that the
church was rent by divisions. The dissensions that had prevailed
at the time of Apollos’s visit had greatly increased. False teachers
were leading the members to despise the instructions of Paul. The
doctrines and ordinances of the gospel had been perverted. Pride,
idolatry, and sensualism, were steadily increasing among those who
had once been zealous in the Christian life.

ဤမြင်ကွင်းကို သူ၏ရှေ့တွင် တင်ပြသောအခါ၊ ပေါလုသည် သူ၏ အဆိုးရွားဆုံးသော စိုးရိမ်မှုများမှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဤအကြောင်းကြောင့် သူ၏လုပ်ငန်းမှာ ကျရှုံးသွားပြီဟူသော အတွေးကို သူ အရှုံးမပေးခဲ့ပေ။ “စိတ်နှလုံး ပူပန်ခြင်း” နှင့် “မျက်ရည်များစွာ” ဖြင့် သူသည် ဘုရားသခင်ထံမှ အကြံပေးချက်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းက အမြတ်ဆုံးသော နည်းလမ်းဖြစ်ပါက သူသည် ကောရိန္သုမြို့သို့ ချက်ချင်း သွားရောက်လည်ပတ်ချင်သည်။ သို့သော် သူတို့၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ ယုံကြည်သူများသည် သူ၏လုပ်ဆောင်မှုများမှ အကျိုးကျေးဇူး ခံစားရမည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် မိမိကိုယ်တိုင် သွားရောက်လည်ပတ်နိုင်ရန် လမ်းခင်းပေးရန် တိတု (Titus) ကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထူးဆန်းသော ခေါင်းမာမှုများကို ပြသနေသူများ၏ အပြုအမူအပေါ် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ခံစားချက်များကို ဖယ်ထားပြီး၊ မိမိ၏ ဝိညာဉ်ကို ဘုရားသခင်အပေါ်၌သာ အခြေပြုထားလျက်၊ တမန်တော်ကြီးသည် ကောရိန္သုအသင်းတော်ထံသို့ သူ၏ အနှစ်သာရအရှိဆုံး၊ အသွန်သင်ပေးနိုင်ဆုံးနှင့် အစွမ်းထက်ဆုံးသော စာများထဲမှ တစ်စောင်ကို ရေးသားခဲ့သည်။

As this picture was presented before him, Paul saw that his worst
fears were more than realized. But he did not because of this give
way to the thought that his work had been a failure. With “anguish of
[301] heart” and with “many tears” he sought counsel from God. Gladly
would he have visited Corinth at once, had this been the wisest
course to pursue. But he knew that in their present condition the
believers would not proft by his labors, and therefore he sent Titus
to prepare the way for a visit from himself later on. Then, putting
Message of Warning and Entreaty 205
aside all personal feelings over the course of those whose conduct
revealed such strange perverseness, and keeping his soul stayed upon
God, the apostle wrote to the church at Corinth one of the richest,
most instructive, most powerful of all his letters.

အလွန်ထူးခြားသော ရှင်းလင်းမှုဖြင့် သူသည် အသင်းတော်မှ တင်ပြလာသော အမျိုးမျိုးသော မေးခွန်းများကို ဖြေကြားခဲ့ပြီး၊ အကယ်၍ သူတို့ လိုက်နာပါက သူတို့ကို ပိုမိုမြင့်မားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ အဆင့်အတန်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးမည့် အထွေထွေမူများကို ချမှတ်ပေးခဲ့သည်။ သူတို့သည် အန္တရာယ်ရှိနေကြပြီး၊ ဤအရေးကြီးသောအချိန်တွင် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲသို့ ရောက်ရှိအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်မည်ကို သူ မတွေးဝံ့ခဲ့ပေ။ သူသည် သူတို့၏ အန္တရာယ်များကို သစ္စာရှိစွာ သတိပေးခဲ့ပြီး သူတို့၏ အပြစ်များအတွက် ပြစ်တင်မောင်မလည်း ပြုခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့ကို ခရစ်တော်ထံသို့ ထပ်မံညွှန်ပြပြီး သူတို့၏ အစောပိုင်း ဆက်ကပ်အပ်နှံမှု၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို အသစ်တစ်ဖန် တောက်လောင်စေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

With remarkable clearness he proceeded to answer the various
questions brought forward by the church, and to lay down general
principles, which, if heeded, would lead them to a higher spiritual
plane. They were in peril, and he could not bear the thought of
failing at this critical time to reach their hearts. Faithfully he warned
them of their dangers and reproved them for their sins. He pointed
them again to Christ and sought to kindle anew the fervor of their
early devotion.

ကောရိန္သုယုံကြည်သူများအပေါ် တမန်တော်ကြီး၏ ကြီးမားသော မေတ္တာတော်ကို အသင်းတော်ထံ ပေးပို့သော သူ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နှုတ်ခွန်းဆက်စကားတွင် တွေ့မြင်ရသည်။ သူသည် သူတို့ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုမှ စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုခြင်းသို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့သော သူတို့၏ အတွေ့အကြုံကို ရည်ညွှန်းခဲ့သည်။ သူတို့ ရရှိထားသော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးများကို သူ သတိပေးခဲ့ပြီး၊ သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ စင်ကြယ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်းသို့ မရောက်မချင်း ခရစ်ယာန်ဘဝတွင် အစဉ်အမြဲ တိုးတက်နေရန်မှာ သူတို့၏ အခွင့်ထူးဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ သူက “အရာရာတိုင်းတွင် သင်တို့သည် ကိုယ်တော်အားဖြင့် ကြွယ်ဝကြ၏။ စကားပြောခြင်း၌လည်းကောင်း၊ အသိပညာအလုံးစုံ၌လည်းကောင်း ကြွယ်ဝကြ၏။ ခရစ်တော်၏ သက်သေခံချက်သည် သင်တို့တွင် တည်မြဲသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်၍ သင်တို့သည် ငါတို့သခင် ယေရှုခရစ် ပေါ်ထွန်းတော်မူခြင်းကို ငံ့လင့်လျက်၊ မည်သည့်ဆုကျေးဇူး၌မျှ လိုလေသေးမရှိ ဖြစ်ကြ၏။ ငါတို့သခင် ယေရှုခရစ်၏နေ့၌ အပြစ်တင်ခွင့်နှင့် ကင်းလွတ်စေခြင်းငှာ၊ ကိုယ်တော်သည် သင်တို့ကို အဆုံးတိုင်အောင် တည်မြဲစေတော်မူမည်” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။

The apostle’s great love for the Corinthian believers was revealed
in his tender greeting to the church. He referred to their experience
in turning from idolatry to the worship and service of the true God.
He reminded them of the gifts of the Holy Spirit which they had
received, and showed that it was their privilege to make continual
advancement in the Christian life until they should attain to the
purity and holiness of Christ. “In everything ye are enriched by
Him,” he wrote, “in all utterance, and in all knowledge; even as the [302]
testimony of Christ was confrmed in you: so that ye come behind in
no gift; waiting for the coming of our Lord Jesus Christ: who shall
also confrm you unto the end, that ye may be blameless in the day
of our Lord Jesus Christ.”

ပေါလုသည် ကောရိန္သုအသင်းတော်တွင် ပေါ်ပေါက်နေသော သဘောထားကွဲလွဲမှုများအကြောင်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုခဲ့ပြီး၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းများကို ရပ်တန့်ရန် အသင်းတော်ဝင်များကို တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ “ညီအစ်ကိုတို့၊ သင်တို့ရှိသမျှသည် စကားတစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဖြစ်စေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ သင်တို့အထဲ၌ သင်းခွဲခြင်းမရှိဘဲ၊ စိတ်တစ်သဘောတည်း၊ အယူတစ်သဘောတည်း ရှိလျက် စေ့စပ်စုံလင်ကြစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ငါတို့သခင် ယေရှုခရစ်၏ နာမတော်ကို အမှီပြု၍ သင်တို့ကို ငါတောင်းပန်၏” ဟု သူက ရေးသားခဲ့သည်။

Paul spoke plainly of the dissensions that had arisen in the
Corinthian church, and exhorted the members to cease from strife.
“I beseech you, brethren,” he wrote, “by the name of our Lord Jesus
Christ, that ye all speak the same thing, and that there be no divisions
among you; but that ye be perfectly joined together in the same mind
and in the same judgment.”

အသင်းတော်ရှိ ကွဲပြားမှုများအကြောင်းကို မိမိအား မည်သူက မည်သို့ အသိပေးခဲ့ကြောင်း ပြောပြရန် တမန်တော်ကြီးက ဝန်မလေးခဲ့ပေ။ “ငါ့ညီအစ်ကိုတို့၊ သင်တို့အထဲ၌ ရန်တွေ့ခြင်းရှိသည်ကို ခလိုအေး၏ အိမ်သားတို့သည် ငါ့အား ကြားပြောကြပြီ။”

The apostle felt at liberty to mention how and by whom he had
been informed of the divisions in the church. “It hath been declared
unto me of you, my brethren, by them which are of the house of
Chloe, that there are contentions among you.”

ပေါလုသည် ဝိညာဉ်တော်မှုတ်သွင်းခြင်းခံရသော တမန်တော်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူ အခြားသူများကို သွန်သင်သော သမ္မာတရားများကို “ဗျာဒိတ်တော်အားဖြင့်” ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်ရှင်သည် သူ၏လူမျိုးတော်တို့၏ အခြေအနေများကို အချိန်တိုင်းတွင် သူ့အား တိုက်ရိုက်ဗျာဒိတ်မပေးခဲ့ပေ။ ဤကိစ္စတွင်မူ ကောရိန္သုအသင်းတော်၏ ကြီးပွားတိုးတက်မှုကို လိုလားသောသူများနှင့် အဆိုးများ ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့မြင်ရသူများသည် ဤကိစ္စကို တမန်တော်ကြီးထံ တင်ပြခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ယခင်က ရရှိခဲ့သော မြင့်မြတ်သော ဗျာဒိတ်တော်များအရ သူသည် ဤဖြစ်ရပ်များ၏ သဘောသဘာဝကို ဆုံးဖြတ်ရန် အသင့်ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုအထူးအချိန်အတွက် ကိုယ်တော်ရှင်က သူ့အား ဗျာဒိတ်အသစ် မပေးခဲ့သော်လည်း၊ အမှန်တကယ် အလင်းကို ရှာဖွေနေသူများသည် သူ၏သတင်းစကားကို ခရစ်တော်၏ စိတ်တော်ကို ဖော်ပြချက်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ကြသည်။ အသင်းတော်များတွင် ပေါ်ပေါက်လာမည့် အခက်အခဲများနှင့် အန္တရာယ်များကို ကိုယ်တော်ရှင်က သူ့အား ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်၍၊ ဤဆိုးကျိုးများ ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ တမန်တော်ကြီးသည် ၎င်းတို့၏ အရေးပါမှုကို နားလည်ခဲ့သည်။ သူသည် အသင်းတော်ကို ကာကွယ်ရန် ခန့်ထားခြင်း ခံရသူဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင်ထံ စာရင်းပေးရမည့်သူကဲ့သို့ ဝိညာဉ်များကို စောင့်ကြည့်ရမည်ဖြစ်ရာ၊ သူတို့ကြားရှိ မင်းမဲ့စရိုက်နှင့် ကွဲပြားမှုများအကြောင်း သတင်းများကို သတိပြုမိခြင်းမှာ လျော်ကန်သင့်မြတ်သည်မဟုတ်ပါလော။ အမှန်တကယ်ပင် လျော်ကန်ပါသည်။ သူတို့ထံ သူပေးပို့သော ပြစ်တင်မောင်မလည်းစာသည် သူ၏ အခြားသော သြဝါဒစာများကဲ့သို့ပင် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော် မှုတ်သွင်းမှုအောက်တွင် ရေးသားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

Paul was an inspired apostle. The truths he taught to others
he had received “by revelation;” yet the Lord did not directly reveal to him at all times just the condition of His people. In this
instance those who were interested in the prosperity of the church
206 The Acts of the Apostles
at Corinth, and who had seen evils creeping in, had presented the
matter before the apostle, and from divine revelations which he had
formerly received he was prepared to judge of the character of these
developments. Notwithstanding the fact that the Lord did not give
him a new revelation for that special time, those who were really
[303] seeking for light accepted his message as expressing the mind of
Christ. The Lord had shown him the diffculties and dangers which
would arise in the churches, and, as these evils developed, the apostle recognized their signifcance. He had been set for the defense
of the church. He was to watch for souls as one who must render
account to God, and was it not consistent and right for him to take
notice of the reports concerning the anarchy and divisions among
them? Most assuredly; and the reproof he sent them was as certainly
written under the inspiration of the Spirit of God as were any of his
other epistles.

တမန်တော်ကြီးသည် သူ၏လုပ်ငန်း၏ အသီးအပွင့်များကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားနေသော ဆရာအတုအယောင်များအကြောင်းကို ဘာမျှမဖော်ပြခဲ့ပေ။ အသင်းတော်အတွင်းရှိ မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် ကွဲပြားမှုများကြောင့်၊ အချို့သူများကို သမ္မာတရားမှ လုံးလုံးလျားလျား လမ်းလွဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ထိုသူများကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုခြင်းဖြင့် စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်အောင် မလုပ်ရန် သူသည် ပညာရှိစွာ ရှောင်ကြဉ်ခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများ တည်ဆောက်ခဲ့သော အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ချပေးခဲ့သူ “ပညာရှိသော ဗိသုကာဆရာ” အဖြစ် သူတို့ကြားတွင် သူကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော လုပ်ငန်းအပေါ် အာရုံစိုက်စေခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ မြှောက်စားခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ အကြောင်းမူကား “ငါတို့သည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ဖြစ်ကြ၏” ဟု သူက ကြေညာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ပညာကို အခွင့်မတောင်းဘဲ၊ မြင့်မြတ်သော တန်ခိုးတော်တစ်ခုတည်းကသာလျှင် ဘုရားသခင် နှစ်သက်တော်မူသော နည်းလမ်းဖြင့် သမ္မာတရားကို တင်ပြနိုင်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။ အကြီးမြတ်ဆုံးသော ဆရာဖြစ်သည့် ခရစ်တော်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်နေသောကြောင့်၊ ပေါလုသည် လူတန်းစားအားလုံး၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီပြီး အချိန်တိုင်း၊ နေရာတိုင်းနှင့် အခြေအနေတိုင်းတွင် အကျုံးဝင်သော မြင့်မြတ်သော ပညာတော်၏ သင်ခန်းစာများကို ဆက်သွယ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

The apostle made no mention of the false teachers who were
seeking to destroy the fruit of his labor. Because of the darkness
and division in the church, he wisely forbore to irritate them by
such references, for fear of turning some entirely from the truth.
He called attention to his own work among them as that of “a wise
masterbuilder,” who had laid the foundation upon which others had
built. But he did not thereby exalt himself; for he declared, “We are
laborers together with God.” He claimed no wisdom of his own, but
acknowledged that divine power alone had enabled him to present the
truth in a manner pleasing to God. United with Christ, the greatest
of all teachers, Paul had been enabled to communicate lessons of
divine wisdom, which met the necessities of all classes, and which
were to apply at all times, in all places, and under all conditions.

ကောရိန္သုယုံကြည်သူများကြားတွင် ပေါ်ပေါက်လာသော ပိုမိုကြီးလေးသော ဆိုးကျိုးများထဲမှ တစ်ခုမှာ မိစ္ဆာဘာသာ၏ နိမ့်ကျသော ဓလေ့ထုံးတမ်းများစွာဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က ပြောင်းလဲလာသူတစ်ဦးမှာ မည်မျှပင် ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခွာသွားသနည်းဆိုလျှင် သူ၏ ကာမဂုဏ်လိုက်စားသော လမ်းစဉ်မှာ တပါးအမျိုးသားလောကမှ ထားရှိသော နိမ့်ကျသည့် ကိုယ်ကျင့်တရား စံနှုန်းကိုပင် ချိုးဖောက်နေခဲ့သည်။ တမန်တော်ကြီးသည် အသင်းတော်ထဲမှ “ထိုဆိုးယုတ်သောသူ” ကို ဖယ်ထုတ်ရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ “တဆေးအနည်းငယ်သည် မုန့်စိမ်းတစ်ပုံလုံးကို ဖောင်းကြွစေတတ်သည်ကို သင်တို့မသိကြသလော။ သင်တို့သည် တဆေးမဲ့ဖြစ်သည်နှင့်အညီ၊ မုန့်စိမ်းသစ်ဖြစ်အံ့သောငှာ ဟောင်းသောတဆေးကို သုတ်သင်ပယ်ရှင်းကြလော့” ဟု သူက သတိပေးခဲ့သည်။

Among the more serious of the evils that had developed among
the Corinthian believers, was that of a return to many of the debasing
[304] customs of heathenism. One former convert had so far backslidden
that his licentious course was a violation of even the low standard
of morality held by the Gentile world. The apostle pleaded with
the church to put away from among them “that wicked person.”

အသင်းတော်တွင် ပေါ်ပေါက်လာသော အခြားကြီးလေးသော ဆိုးကျိုးတစ်ခုမှာ ညီအစ်ကိုများ အချင်းချင်း တရားစွဲဆိုကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်သူများကြားရှိ အခက်အခဲများကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် များစွာသော ပြင်ဆင်မှုများ ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်က ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များကို မည်သို့ ညှိနှိုင်းရမည်ကို ရှင်းလင်းသော သွန်သင်ချက်များ ပေးခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်က “သင့်ညီအစ်ကိုသည် သင့်ကို ပြစ်မှားလျှင်၊ သွား၍ သူနှင့် သင်နှစ်ဦးတည်းရှိစဉ် သူ၏အပြစ်ကို ဖော်ပြလော့။ သူသည် သင့်စကားကို နားထောင်လျှင် သင့်ညီအစ်ကိုကို သင်ရပြီ။ သူသည် နားမထောင်လျှင်၊ သက်သေနှစ်ဦး သုံးဦး၏ နှုတ်ဖြင့် စကားတိုင်း တည်စေခြင်းငှာ၊ တစ်ယောက်နှစ်ယောက်ကို ခေါ်ဦးလော့။ သူတို့စကားကို မနာခံလျှင် အသင်းတော်အား ကြားပြောလော့။ အသင်းတော်၏ စကားကိုမျှ မနာခံလျှင်၊ သူသည် သင့်အား တပါးအမျိုးသားကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အခွန်ခံကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်စေလော့။ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ သင်တို့သည် မြေကြီးပေါ်မှာ ချည်နှောင်သမျှတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ချည်နှောင်လျက် ရှိကြလိမ့်မည်။ မြေကြီးပေါ်မှာ ဖြည်လွှတ်သမျှတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဖြည်လွှတ်လျက် ရှိကြလိမ့်မည်” ဟု အကြံပေးခဲ့သည်။ (မဿဲ ၁၈:၁၅-၁၈)

“Know ye not,” he admonished them, “that a little leaven leaveneth
the whole lump? Purge out therefore the old leaven, that ye may be
a new lump, as ye are unleavened.”
Message of Warning and Entreaty 207
Another grave evil that had arisen in the church was that of
brethren going to law against one another. Abundant provision had
been made for the settlement of diffculties among believers. Christ
Himself had given plain instruction as to how such matters were to
be adjusted. “If thy brother shall trespass against thee,” the Saviour
had counseled, “go and tell him his fault between thee and him alone:
if he shall hear thee, thou hast gained thy brother. But if he will not
hear thee, then take with thee one or two more, that in the mouth
of two or three witnesses every word may be established. And if he
shall neglect to hear them, tell it unto the church: but if he neglect
to hear the church, let him be unto thee as a heathen man and a
publican. Verily I say unto you, Whatsoever ye shall bind on earth
shall be bound in heaven: and whatsoever ye shall loose on earth
shall be loosed in heaven.” Matthew 18:15-18.

ဤရှင်းလင်းသော အကြံပေးချက်ကို မျက်ကွယ်ပြုထားသော ကောရိန္သုယုံကြည်သူများထံသို့ ပေါလုသည် မရေမရာမဟုတ်သော သတိပေးချက်နှင့် ပြစ်တင်စကားများကို ရေးသားခဲ့သည်။ “သင်တို့တွင် တစ်ဦးတစ်ယောက်သည် အခြားတစ်ဦးနှင့် အမှုရှိလျှင်၊ သန့်ရှင်းသူတို့ရှေ့၌ မစစ်ဆေးဘဲ၊ မတရားသောသူတို့ရှေ့၌ တရားသွားဝံ့သလော။ သန့်ရှင်းသူတို့သည် လောကကို စီရင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သင်တို့မသိကြသလော။ လောကကို သင်တို့စီရင်ရမည်မှန်လျှင်၊ အငယ်ဆုံးသောအမှုတို့ကို စီရင်ခြင်းငှာ သင်တို့မထိုက်တန်သလော။ ငါတို့သည် ကောင်းကင်တမန်တို့ကို စီရင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သင်တို့မသိကြသလော။ သို့ဖြစ်လျှင် ယခုဘဝနှင့် ဆိုင်သောအမှုတို့ကို စီရင်ရမည်မှာ အဘယ်ဆိုဖွယ်ရှိသနည်း။ ယခုဘဝနှင့် ဆိုင်သောအမှုတို့ကို စီရင်စရာရှိလျှင်၊ အသင်းတော်၌ အနှိမ်ခံရသောသူတို့ကို ခန့်ထားကြလော့။ သင်တို့ ရှက်စရာရှိစေခြင်းငှာ ငါဆို၏။ မိမိညီအစ်ကိုချင်းတို့ကို စီရင်နိုင်သော ပညာရှိတစ်ယောက်မျှ သင်တို့တွင် မရှိသလော။ ညီအစ်ကိုချင်း တရားစွဲရုံမက၊ မယုံကြည်သောသူတို့ရှေ့၌ စွဲရသလော။ သင်တို့သည် အချင်းချင်း တရားစွဲခြင်းရှိသည်မှာ အမှန်ပင် ချို့ယွင်းချက်ရှိ၏။ ထိုသို့ပြုမည့်အစား အဘယ်ကြောင့် အနစ်နာမခံကြသနည်း။ ... မဟုတ်၊ သင်တို့ကိုယ်တိုင် မတရားသဖြင့် ပြုကြ၏။ လိမ်လည်လှည့်ဖြားကြ၏။ ထိုသို့သောသူတို့သည် သင်တို့၏ ညီအစ်ကိုများ ဖြစ်ကြ၏။ မတရားသောသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ကို အမွေမခံရကြောင်း သင်တို့မသိကြသလော။”

To the Corinthian believers who had lost sight of this plain counsel, Paul wrote in no uncertain terms of admonition and rebuke.
“Dare any of you,” he asked, “having a matter against another, go
to law before the unjust, and not before the saints? Do ye not know
that the saints shall judge the world? and if the world shall be judged
by you, are ye unworthy to judge the smallest matters? Know ye [305]
not that we shall judge angels? how much more things that pertain
to this life? If then ye have judgments of things pertaining to this
life, set them to judge who are least esteemed in the church. I speak
to your shame. Is it so, that there is not a wise man among you?
no, not one that shall be able to judge between his brethren? But
brother goeth to law with brother, and that before the unbelievers.
Now therefore there is utterly a fault among you, because ye go to
law one with another. Why do ye not rather take wrong? ... Nay, ye
do wrong, and defraud, and that your brethren. Know ye not that the
unrighteous shall not inherit the kingdom of God?”

စာတန်သည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်များကြားတွင် ယုံကြည်မှုကင်းမဲ့ခြင်း၊ စိမ်းကားခြင်းနှင့် မနာလိုခြင်းတို့ကို ထည့်သွင်းရန် အမြဲတစေ ကြိုးစားနေသည်။ အမှန်တကယ် စိတ်ဆိုးစရာ အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ မိမိတို့၏ အခွင့်အရေးများ ကျူးကျော်ခံနေရသည်ဟု ခံစားရရန် ကျွန်ုပ်တို့သည် မကြာခဏ သွေးဆောင်ခံရလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို ချစ်သည်ထက် မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုချစ်သောသူများသည် မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ဦးစားပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမဆို အသုံးပြုကြလိမ့်မည်။ အသိဉာဏ်ရှိသော ခရစ်ယာန်များဟု ထင်ရသူ အများအပြားပင် မာနနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးမှုတို့ကြောင့်၊ အမှားကျူးလွန်သည်ဟု ထင်ရသောသူများထံသို့ သွားရောက်၍ ခရစ်တော်၏ စိတ်ဓာတ်ဖြင့် စကားပြောဆိုရန်နှင့် တစ်ဦးအတွက်တစ်ဦး အတူတကွ ဆုတောင်းပေးရန် ပျက်ကွက်နေကြသည်။ မိမိတို့သည် မိမိတို့၏ ညီအစ်ကိုများ၏ ထိခိုက်နစ်နာစေမှုကို ခံရသည်ဟု ထင်သောအခါ၊ အချို့သူများသည် ကယ်တင်ရှင်၏ စည်းကမ်းကို လိုက်နာမည့်အစား တရားစွဲဆိုခြင်းကိုပင် ပြုလုပ်ကြသည်။

Satan is constantly seeking to introduce distrust, alienation, and
malice among God’s people. We shall often be tempted to feel that
our rights are invaded, even when there is no real cause for such
feelings. Those whose love for self is stronger than their love for
Christ and His cause will place their own interests frst and will
resort to almost any expedient to guard and maintain them. Even
many who appear to be conscientious Christians are hindered by
pride and self-esteem from going privately to those whom they think
208 The Acts of the Apostles
in error, that they may talk with them in the spirit of Christ and pray
together for one another. When they think themselves injured by
their brethren, some will even go to law instead of following the
Saviour’s rule.

ခရစ်ယာန်များသည် အသင်းတော်ဝင်များကြားတွင် ပေါ်ပေါက်လာသော အငြင်းပွားမှုများကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် လောကီတရားရုံးများကို အားမကိုးသင့်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော အငြင်းပွားမှုများကို ခရစ်တော်၏ သွန်သင်ချက်နှင့်အညီ မိမိတို့အချင်းချင်း သို့မဟုတ် အသင်းတော်အတွင်း၌သာ ဖြေရှင်းသင့်သည်။ မတရားမှုကို ခံစားရလျှင်ပင်၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ယေရှု၏နောက်လိုက်သည် အသင်းတော်ရှိ မိမိ၏ညီအစ်ကိုများ၏ အပြစ်များကို လောကရှေ့တွင် ဖွင့်မချဘဲ မိမိကိုယ်တိုင် “အလိမ်ခံရခြင်း” ကိုသာ ခံယူသင့်သည်။

Christians should not appeal to civil tribunals to settle differences
that may arise among church members. Such differences should
[306] be settled among themselves, or by the church, in harmony with
Christ’s instruction. Even though injustice may have been done,
the follower of the meek and lowly Jesus will suffer himself “to be
defrauded” rather than open before the world the sins of his brethren
in the church.

ညီအစ်ကိုအချင်းချင်း တရားစွဲဆိုခြင်းသည် သမ္မာတရား၏ အမှုတော်အတွက် အသရေယုတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တရားစွဲဆိုသော ခရစ်ယာန်များသည် အသင်းတော်ကို ရန်သူများ၏ ကဲ့ရဲ့ပြောင်လှောင်မှုအောက်သို့ ရောက်စေပြီး မှောင်မိုက်သော အင်အားစုများကို အောင်ပွဲခံစေသည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော်ကို အသစ်တစ်ဖန် ဒဏ်ရာရစေပြီး ကိုယ်တော်ကို လူသိရှင်ကြား အရှက်ခွဲနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အသင်းတော်၏ အာဏာစက်ကို လျစ်လျူရှုခြင်းအားဖြင့်၊ အသင်းတော်ကို အာဏာပေးသနားတော်မူသော ဘုရားသခင်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုရာ ရောက်သည်။

Lawsuits between brethren are a reproach to the cause of truth.
Christians who go to law with one another expose the church to the
ridicule of her enemies and cause the powers of darkness to triumph.
They are wounding Christ afresh and putting Him to open shame.
By ignoring the authority of the church, they show contempt for
God, who gave to the church its authority.

ကောရိန္သုမြို့သားများထံ ပေးပို့သော ဤစာတွင် ပေါလုသည် သူတို့ကို ဆိုးယုတ်မှုမှ ကင်းဝေးစေရန် ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို ပြသရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ချမှတ်ထားသော စည်းကမ်းချက်များကို လိုက်နာပါက၊ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ ခွန်အားဖြင့် ခိုင်မာလာမည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိခဲ့သည်။ သူတို့အား အပြစ်၏ ကျွန်ဘဝမှ ရုန်းထွက်နိုင်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း၌ သန့်ရှင်းခြင်းကို ပြည့်စုံစေရန် ကူညီပေးမည့် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ်၊ ပေါလုသည် သူတို့ ပြောင်းလဲလာစဉ်အချိန်က မိမိတို့၏ အသက်တာကို အပ်နှံခဲ့သော အရှင်မြတ်၏ အခွင့်အရေးများကို သူတို့အား တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ “သင်တို့သည် ခရစ်တော်၏ လူဖြစ်ကြ၏” ဟု သူက ကြေညာခဲ့သည်။ “သင်တို့သည် ကိုယ်ကိုမပိုင်ကြ။ ... သင်တို့သည် အဖိုးနှင့် ဝယ်ထားသောသူ ဖြစ်ကြ၏။ သို့ဖြစ်၍ ဘုရားသခင် ပိုင်တော်မူသော သင်တို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေကြလော့။”

In this letter to the Corinthians Paul endeavored to show them
Christ’s power to keep them from evil. He knew that if they would
comply with the conditions laid down, they would be strong in the
strength of the Mighty One. As a means of helping them to break
away from the thralldom of sin and to perfect holiness in the fear of
the Lord, Paul urged upon them the claims of Him to whom they
had dedicated their lives at the time of their conversion. “Ye are
Christ’s,” he declared. “Ye are not your own.... Ye are bought with a
price: therefore glorify God in your body, and in your spirit, which
are God’s.”

တမန်တော်ကြီးသည် စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသော ဘဝမှ မိစ္ဆာဘာသာ၏ ဖောက်ပြန်သောအကျင့်များဆီသို့ ပြန်လှည့်သွားခြင်း၏ ရလဒ်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ “အလွဲမယူကြနှင့်” ဟု သူက ရေးသားခဲ့သည်။ “မတရားသောမေထုန်ကို ပြုသောသူ၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်သောသူ၊ မိန်းမနောက်သို့ လိုက်သောသူ၊ ... သူခိုး၊ လောဘကြီးသောသူ၊ သေရည်သေရက်နှင့် ယစ်မူးသောသူ၊ ကဲ့ရဲ့တတ်သောသူ၊ အနိုင်အထက် လုယူသောသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ကို အမွေမခံရကြ။” သူသည် သူတို့အား နိမ့်ကျသော ကိလေသာစိတ်နှင့် စားချင်သောက်ချင်စိတ်များကို ထိန်းချုပ်ရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ “သင်တို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဘုရားသခင် ပေးသနားတော်မူ၍ သင်တို့အထဲ၌ ကျိန်းဝပ်တော်မူသော သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ ဗိမာန်ဖြစ်ကြောင်းကို သင်တို့မသိကြသလော” ဟု သူက မေးမြန်းခဲ့သည်။

The apostle plainly outlined the result of turning from a life
of purity and holiness to the corrupt practices of heathenism. “Be
not deceived,” he wrote; “neither fornicators, nor idolaters, nor
adulterers, ... nor thieves, nor covetous, nor drunkards, nor revilers,
nor extortioners, shall inherit the kingdom of God.” He begged them
[307] to control the lower passions and appetites. “Know ye not,” he asked,
“that your body is the temple of the Holy Ghost which is in you,
which ye have of God?”

ပေါလုသည် မြင့်မားသော အသိဉာဏ်ပညာရှိသူဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏အသက်တာသည် ပိုမိုရှားပါးသော ပညာတော်၏ တန်ခိုးကို ဖော်ပြနေသည်။ ထိုပညာတော်သည် သူ့အား ထိုးထွင်းသိမြင်နိုင်စွမ်းနှင့် ကိုယ်ချင်းစာစိတ်များကို ပေးစွမ်းပြီး အခြားသူများနှင့် နီးကပ်စွာ ထိတွေ့နိုင်စေကာ၊ သူတို့၏ ကောင်းမွန်သော သဘာဝကို နိုးကြားစေပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော ဘဝအတွက် ကြိုးပမ်းရန် လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် ကောရိန္သုယုံကြည်သူများအပေါ် စိတ်အားထက်သန်သော မေတ္တာနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် သူတို့အား သွေးဆောင်မှုများကို တွန်းလှန်နိုင်မည့် အတွင်းပိုင်း ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုကို တွေ့မြင်လိုခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်လမ်းစဉ်၏ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူတို့သည် စာတန်၏ အသင်းတော်၏ ဆန့်ကျင်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး နေ့စဉ်နှင့်အမျှ တိုက်ပွဲဝင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိခဲ့သည်။ သူတို့သည် ရန်သူ၏ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာမှုကို သတိထားရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အကျင့်ဟောင်းများနှင့် သဘာဝအလျောက်ဖြစ်သော စိတ်ဆန္ဒများကို တွန်းလှန်ကာ အမြဲတစေ ဆုတောင်းလျက် စောင့်ကြည့်နေရမည်ဖြစ်သည်။ ပိုမိုမြင့်မားသော ခရစ်ယာန် အဆင့်အတန်းများသို့ များစွာသော ဆုတောင်းခြင်းနှင့် အစဉ်မပြတ် စောင့်ကြည့်ခြင်းတို့ဖြင့်သာ ရောက်ရှိနိုင်ကြောင်း ပေါလုသိရှိခဲ့ပြီး၊ ဤအရာကို သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲမြဲနေအောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံတော်မူသော ခရစ်တော်၌ ဝိညာဉ်ကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သော တန်ခိုးတော်နှင့် ဆိုးယုတ်သော သွေးဆောင်မှုအားလုံးကို တွန်းလှန်နိုင်စေမည့် မြင့်မြတ်သော ခွန်အားတို့ ရှိနေကြောင်းကိုလည်း သူသိရှိခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းကို လက်နက်ဝတ်တန်ဆာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို စစ်ပွဲလက်နက်အဖြစ်လည်းကောင်း ထားရှိပါက၊ သူတို့သည် ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို လမ်းလွဲစေနိုင်သော အတွင်းပိုင်းတန်ခိုးကို ရရှိကြလိမ့်မည်။

While Paul possessed high intellectual endowments, his life
revealed the power of a rarer wisdom, which gave him quickness of
insight and sympathy of heart, and brought him into close touch with
Message of Warning and Entreaty 209
others, enabling him to arouse their better nature and inspire them to
strive for a higher life. His heart was flled with an earnest love for
the Corinthian believers. He longed to see them revealing an inward
piety that would fortify them against temptation. He knew that at
every step in the Christian pathway they would be opposed by the
synagogue of Satan and that they would have to engage in conflicts
daily. They would have to guard against the stealthy approach of
the enemy, forcing back old habits and natural inclinations, and
ever watching unto prayer. Paul knew that the higher Christian
attainments can be reached only through much prayer and constant
watchfulness, and this he tried to instill into their minds. But he
knew also that in Christ crucifed they were offered power suffcient
to convert the soul and divinely adapted to enable them to resist all
temptations to evil. With faith in God as their armor, and with His
word as their weapon of warfare, they would be supplied with an
inner power that would enable them to turn aside the attacks of the
enemy.

ကောရိန္သုယုံကြည်သူများသည် ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သော အရာများတွင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အတွေ့အကြုံများ လိုအပ်နေသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို ဖူးမြင်ရခြင်းနှင့် စရိုက်လက္ခဏာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပြောင်းလဲသွားခြင်း၏ ဆိုလိုရင်းကို သူတို့ လုံးဝ နားမလည်ကြသေးပေ။ သူတို့သည် ထိုဘုန်းတော်၏ အစောပိုင်း အရုဏ်ဦး၏ ပထမဆုံးသော အလင်းတန်းများကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက် ပေါလု၏ ဆန္ဒမှာ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပြည့်စုံတော်မူခြင်း အလုံးစုံနှင့် ပြည့်နှက်နေရန် ဖြစ်ပြီး၊ နံနက်အလင်းကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသော ကိုယ်တော်ကို ဆက်လက် သိရှိရန် ကြိုးစားသွားရင်း၊ ပြည့်စုံသော ဧဝံဂေလိ ယုံကြည်ခြင်း၏ မွန်းတည့်ချိန်သို့ မရောက်မချင်း ကိုယ်တော့်ထံမှ ဆက်လက် သင်ယူသွားရန်ပင် ဖြစ်သည်။

The Corinthian believers needed a deeper experience in the
things of God. They did not know fully what it meant to behold
His glory and to be changed from character to character. They had [308]
seen but the frst rays of the early dawn of that glory. Paul’s desire
for them was that they might be flled with all the fullness of God,
following on to know Him whose going forth is prepared as the
morning, and continuing to learn of Him until they should come into
the full noontide of a perfect gospel faith.