Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း (၃၄) — ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသော ဓမ္မအမှုတော်

[359] Chapter 34—A Consecrated Ministry

ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ အသက်တာနှင့် သင်ခန်းစာများတွင် ဘုရားသခင်ထံမှ မြစ်ဖျားခံသော အတ္တကင်းသည့် အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၏ ပြည့်စုံသော ပုံသက်သေကို ပြသခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိအတွက်သာ အသက်ရှင်တော်မမူပေ။ ကမ္ဘာကြီးကို ဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ခပ်သိမ်းသောအရာများကို ထိန်းသိမ်းခြင်းအားဖြင့်၊ ကိုယ်တော်သည် အခြားသူများအား အစဉ်မပြတ် အမှုဆောင်နေတော်မူသည်။ "ကိုယ်တော်သည် လူဆိုးနှင့် လူကောင်းတို့အပေါ်၌ မိမိ၏ နေကို ထွက်စေတော်မူ၏၊ ဖြောင့်မတ်သောသူနှင့် မဖြောင့်မတ်သောသူတို့အပေါ်၌ မိုးကို ရွာစေတော်မူ၏" (မဿဲ ၅:၄၅)။ ဤအမှုတော်ဆောင်ခြင်း၏ စံပြနမူနာကို ခမည်းတော်သည် သားတော်အား အပ်နှံခဲ့သည်။ ယေရှုသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ဦးခေါင်းအဖြစ် ရပ်တည်ရန်နှင့်၊ အမှုဆောင်ခြင်းဟူသည် အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တော်၏ ပုံသက်သေဖြင့် သွန်သင်ရန် စေလွှတ်ခံခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ တစ်သက်တာလုံးသည် အစေခံခြင်း၏ ပညတ်တော်အောက်၌ ရှိခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် အားလုံး၏ အစေကို ခံခဲ့ပြီး အားလုံးအား အမှုဆောင်ခဲ့သည်။

In His life and lessons Christ has given a perfect exemplifcation
of the unselfsh ministry which has its origin in God. God does not
live for Himself. By creating the world, and by upholding all things,
He is constantly ministering to others. “He maketh His sun to rise
on the evil and on the good, and sendeth rain on the just and on the
unjust.” Matthew 5:45. This ideal of ministry the Father committed
to His Son. Jesus was given to stand at the head of humanity, by
His example to teach what it means to minister. His whole life was
under a law of service. He served all, ministered to all.

ယေရှုသည် ဤမူကို ကိုယ်တော်၏ တပည့်များကြားတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ တည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ယာကုပ်နှင့် ယောဟန်တို့က အခွင့်အရာ မြင့်မားရန် တောင်းဆိုကြသောအခါ၊ ကိုယ်တော်က "သင်တို့တွင် အကြင်သူသည် ကြီးမြတ်လိုလျှင် သင်တို့၏ အစေခံ ဖြစ်စေလော့။ သင်တို့တွင် အကြင်သူသည် အကဲအမှူး လုပ်လိုလျှင် သင်တို့၏ ကျွန်ဖြစ်စေလော့။ ထိုသို့ပင် လူသားသည် သူတစ်ပါးကို အစေခံခိုင်းခြင်းငှါ မလာ၊ သူတစ်ပါးကို အစေခံခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ မိမိအသက်ကို လူများအတွက် ရွေးရန်အဖိုးအဖြစ် ပေးခြင်းငှါလည်းကောင်း ကြွလာသတည်း" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (မဿဲ ၂၀:၂၆-၂၈)။

Again and again Jesus tried to establish his principle among
His disciples. When James and John made their request for preeminence, He said, “Whosoever will be great among you, let him be
your minister; and whosoever will be chief among you, let him be
your servant: even as the Son of man came not to be ministered unto,
but to minister, and to give His life a ransom for many.” Matthew
20:26-28.

ခရစ်တော်သည် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြွသွားပြီးနောက်၊ ကိုယ်တော်သည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ကိုယ်တော်၏ အလုပ်ကို ကိုယ်တော် ရွေးချယ်ထားသော သံတမန်များမှတစ်ဆင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေပြီး၊ ထိုသူများမှတစ်ဆင့် လူသားတို့အား စကားပြောလျက် သူတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနေပါသည်။ အသင်းတော်၏ ကြီးမြတ်သော ဦးခေါင်းဖြစ်သော ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်များအဖြစ် လုပ်ဆောင်ရန် ဘုရားသခင် ခန့်အပ်ထားသော လူသားများမှတစ်ဆင့် ကိုယ်တော်၏ အလုပ်ကို ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲနေပါသည်။

[360] Since His ascension Christ has carried forward His work on
the earth by chosen ambassadors, through whom He speaks to the
children of men and ministers to their needs. The great Head of the
church superintends His work through the instrumentality of men
ordained by God to act as His representatives.

ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော် တည်ဆောက်ရေးအတွက် နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် သွန်သင်ချက်များ၌ လုပ်ဆောင်ရန် ဘုရားသခင်၏ ခေါ်ယူခြင်းကို ခံရသူများ၏ နေရာသည် ကြီးလေးသော တာဝန်ရှိသည့် နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ ကိုယ်စား၊ လူယောကျ်ား မိန်းမတို့ကို ဘုရားသခင်နှင့် ပြန်လည်သင့်မြတ်ကြရန် တောင်းပန်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အထက်မှ ဉာဏ်ပညာနှင့် တန်ခိုးကို ရရှိမှသာ သူတို့၏ တာဝန်ကို ပြည့်စုံစေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

The position of those who have been called of God to labor in
word and doctrine for the upbuilding of His church, is one of grave
responsibility. In Christ’s stead they are to beseech men and women
to be reconciled to God, and they can fulfll their mission only as
they receive wisdom and power from above.

ခရစ်တော်၏ ဓမ္မဆရာများသည် သူတို့၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်သို့ အပ်နှံထားသော လူများ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ စောင့်ရှောက်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ အလုပ်ကို ကင်းစောင့်သူများ၏ အလုပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ ရှေးခေတ်ကာလများတွင် မြို့ရိုးများပေါ်၌ ကင်းစောင့်များကို ထားလေ့ရှိပြီး၊ ထိုနေရာမှနေ၍ စောင့်ရှောက်ရမည့် အရေးကြီးသော နေရာများကို ကြည့်ရှုနိုင်ကာ ရန်သူလာနေပါက သတိပေးနိုင်ကြသည်။ မြို့အတွင်းရှိ လူအားလုံး၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုသည် သူတို့၏ သစ္စာရှိမှုအပေါ်တွင် မူတည်သည်။ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကာလများတွင် လူတိုင်း နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေစေရန်နှင့် မည်သည့်ဘေးအန္တရာယ်မျှ မကျရောက်စေရန် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်း၍ ခေါ်ရသည်။ အားပေးစကား သို့မဟုတ် သတိပေးစကားကို တစ်ဦးထံမှ တစ်ဦးသို့ လွှဲပြောင်းပေးကာ၊ မြို့တစ်ပတ်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်အထိ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထပ်ဆင့်အော်ဟစ်ကြရသည်။

Christ’s ministers are the spiritual guardians of the people entrusted to their care. Their work has been likened to that of watchmen. In ancient times sentinels were often stationed on the walls of
cities, where, from points of vantage, they could overlook important
posts to be guarded, and give warning of the approach of an enemy.
Upon their faithfulness depended the safety of all within. At stated
242
Consecrated Ministry 243
intervals they were required to call to one another, to make sure that
all were awake and that no harm had befallen any. The cry of good
cheer or of warning was borne from one to another, each repeating
the call till it echoed round the city.

ဓမ္မဆရာတိုင်းအား သခင်ဘုရားက ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်- "အချင်းလူသား၊ ငါသည် သင့်ကို ဣသရေလအမျိုး၌ ကင်းစောင့်အရာ၌ ခန့်ထားပြီ။ သို့ဖြစ်၍ ငါ့နှုတ်မှထွက်သော စကားကိုနားထောင်ပြီးလျှင်၊ ငါ့ကိုယ်စား သူတို့ကို သတိပေးလော့။ ငါသည် လူဆိုးအား၊ အချင်းလူဆိုး၊ သင်သည် ဧကန်အမှန် သေရမည်ဟု ပြောသောအခါ၊ လူဆိုးသည် မိမိလမ်းမှ လွှဲရှောင်စေခြင်းငှါ သင်သည် သတိမပေးလျှင်၊ ထိုလူဆိုးသည် မိမိအပြစ်၌ သေလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ အသက်အတွက် သင့်ကို ငါစစ်ဆေးမည်။ သို့ရာတွင် လူဆိုးသည် မိမိလမ်းမှ လွှဲရှောင်စေခြင်းငှါ သင်သည် သတိပေးလျက်နှင့် ... သင်သည် သတိပေးလျှင်၊ သင်သည် ကိုယ်အသက်ကို ကယ်တင်ပြီ" (ယေဇကျေလ ၃၃:၇-၉)။

To every minister the Lord declares: “O son of man, I have set
thee a watchman unto the house of Israel; therefore thou shalt hear
the word at My mouth, and warn them from Me. When I say unto
the wicked, O wicked man, thou shalt surely die; if thou dost not
speak to warn the wicked from his way, that wicked man shall die in [361]
his iniquity; but his blood will I require at thine hand. Nevertheless,
if thou warn the wicked of his way to turn from it, ... thou hast
delivered thy soul.” Ezekiel 33:7-9.

ပရောဖက်၏ စကားများသည် ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်ကို စောင့်ရှောက်သူများ၊ ဘုရားသခင်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအရာများကို စီမံခန့်ခွဲသူများအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရသူများ၏ လေးနက်သော တာဝန်ကို ဖော်ပြနေပါသည်။ သူတို့သည် ဇိအုန်မြို့ရိုးပေါ်၌ ကင်းစောင့်များအဖြစ် ရပ်တည်ကာ၊ ရန်သူလာနေပါက အချက်ပေးသံကို မြည်စေရမည်။ ဝိညာဉ်များသည် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းအောက်သို့ ကျရောက်မည့် အန္တရာယ်ရှိနေပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ဓမ္မဆရာများသည် သူတို့၏ ယုံကြည်မှုကို သစ္စာရှိစွာ မထမ်းဆောင်ပါက ထိုဝိညာဉ်များသည် ပျက်စီးသွားကြလိမ့်မည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းကြောင့် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အာရုံများသည် ထုံထိုင်းသွားသဖြင့် အန္တရာယ်ကို မခွဲခြားနိုင်ဘဲ၊ သူတို့၏ သတိပေးရန် ပျက်ကွက်မှုကြောင့် လူများ ပျက်စီးသွားပါက၊ ပျက်စီးသွားသူတို့၏ အသက်အတွက် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို စစ်ဆေးတော်မူမည်။

The words of the prophet declare the solemn responsibility of
those who are appointed as guardians of the church of God, stewards
of the mysteries of God. They are to stand as watchmen on the walls
of Zion, to sound the note of alarm at the approach of the enemy.
Souls are in danger of falling under temptation, and they will perish
unless God’s ministers are faithful to their trust. If for any reason
their spiritual senses become so benumbed that they are unable to
discern danger, and through their failure to give warning the people
perish, God will require at their hands the blood of those who are
lost.

ဇိအုန်မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ကင်းစောင့်များသည် ဘုရားသခင်နှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ နေထိုင်ရန်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ လှုံ့ဆော်မှုများကို ခံယူနိုင်စွမ်းရှိရန်မှာ သူတို့၏ အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်မှသာ ဘုရားသခင်သည် သူတို့မှတစ်ဆင့် လူသားတို့အား သူတို့၏ ဘေးအန္တရာယ်အကြောင်းကို ပြောပြနိုင်ပြီး ဘေးကင်းရာနေရာသို့ လမ်းညွှန်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ပညတ်တော်ကို ဖောက်ဖျက်ခြင်း၏ မလွဲမသွေ ခံစားရမည့် အကျိုးဆက်များကို သစ္စာရှိစွာ သတိပေးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ အသင်းတော်၏ အကျိုးစီးပွားများကိုလည်း သစ္စာရှိစွာ ကာကွယ်ရမည်။ မည်သည့်အချိန်၌မျှ သူတို့၏ နိုးနိုးကြားကြားရှိမှုကို လျှော့ချခြင်း မပြုရပေ။ သူတို့၏ အလုပ်သည် လူသား၏ စွမ်းဆောင်ရည် အားလုံးကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သော အလုပ်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အသံများကို တံပိုးသံကဲ့သို့ မြှင့်တင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဝေဝေဝါးဝါး မသေချာသော အသံကို ဘယ်သောအခါမျှ မပြုရပေ။ သူတို့သည် အခကြေးငွေအတွက် အလုပ်လုပ်ရခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုသို့ မလုပ်ဘဲ မနေနိုင်သောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဧဝံဂေလိတရားကို မဟောပြောပါက သူတို့အပေါ်၌ အမင်္ဂလာ ကျရောက်မည်ကို သိရှိသောကြောင့်လည်းကောင်း လုပ်ဆောင်ရခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသော၊ ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း၏ အသွေးတော်ဖြင့် ခတ်နှိပ်ခြင်းခံရသော သူတို့သည် လူယောကျ်ား မိန်းမတို့ကို ကျရောက်တော့မည့် ပျက်စီးခြင်းမှ ကယ်တင်ရမည်ဖြစ်သည်။

It is the privilege of the watchmen on the walls of Zion to live so
near to God, and to be susceptible to the impressions of His Spirit,
that He can work through them to tell men and women of their peril
and point them to the place of safety. Faithfully are they to warn
them of the sure result of transgression, and faithfully are they to
safeguard the interests of the church. At no time may they relax their
vigilance. Theirs is a work requiring the exercise of every faculty of
the being. In trumpet tones their voices are to be lifted, and never
are they to sound one wavering, uncertain note. Not for wages are
they to labor, but because they cannot do otherwise, because they
realize that there is a woe upon them if they fail to preach the gospel.
Chosen of God, sealed with the blood of consecration, they are to [362]
rescue men and women from impending destruction.

ခရစ်တော်နှင့်အတူ လုပ်ဖော်ဆောင်ဖက်ဖြစ်သော ဓမ္မဆရာသည် မိမိ၏ အလုပ်၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှုနှင့်၊ ၎င်းကို အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် လိုအပ်သော ပင်ပန်းမှုနှင့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုတို့ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားရလိမ့်မည်။ သူသည် မိမိ၏ သက်သောင့်သက်သာရှိမှု သို့မဟုတ် အဆင်ပြေမှုကို မရှာပေ။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် မေ့လျော့ထားသူဖြစ်သည်။ ပျောက်ဆုံးနေသော သိုးကို ရှာဖွေရာတွင်၊ သူကိုယ်တိုင် ပင်ပန်းနေခြင်း၊ အေးစက်နေခြင်းနှင့် ဆာလောင်နေခြင်းတို့ကို သူ သတိမပြုမိပေ။ သူ့တွင် ရည်မှန်းချက် တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်—၎င်းမှာ ပျောက်ဆုံးနေသောသူကို ကယ်တင်ရန်ဖြစ်သည်။

The minister who is a co-worker with Christ will have a deep
sense of the sacredness of his work and of the toil and sacrifce
required to perform it successfully. He does not study his own ease
244 The Acts of the Apostles
or convenience. He is forgetful of self. In his search for the lost
sheep he does not realize that he himself is weary, cold, and hungry.
He has but one object in view—the saving of the lost.

ဧမာနွေလ၏ အသွေးစွန်းသော အောင်လံတော်အောက်တွင် အမှုထမ်းသူသည် သူရဲကောင်းဆန်သော ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုနှင့် သည်းခံနိုင်ရည် လိုအပ်သောအရာများကို လုပ်ဆောင်ရလိမ့်မည်။ သို့သော် ကားတိုင်၏ စစ်သည်တော်သည် စစ်မြေပြင်၏ ရှေ့တန်းတွင် မတွန့်မဆုတ် ရပ်တည်နေပါသည်။ ရန်သူက သူ့ကို တိုက်ခိုက်လာသောအခါ၊ သူသည် အကူအညီအတွက် ခိုင်ခံ့သော ခံတပ် (ဘုရားသခင်) ထံသို့ လှည့်ကြည့်ကာ၊ နှုတ်ကပတ်တော်လာ ကတိတော်များကို သခင်ဘုရားထံ ယူဆောင်လာသည်နှင့်အမျှ၊ သူသည် ထိုအချိန်၏ တာဝန်များအတွက် အားအင်ကို ရရှိသည်။ သူသည် အထက်မှ ခွန်အား လိုအပ်နေကြောင်းကို သိရှိသည်။ သူရရှိသော အောင်ပွဲများသည် မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ခြင်းသို့ မပို့ဆောင်ဘဲ၊ တန်ခိုးကြီးသော အရှင် (Mighty One) အပေါ်တွင် ပိုမို၍ မှီခိုစေပါသည်။ ထိုတန်ခိုးကို အားကိုးခြင်းဖြင့်၊ သူသည် ကယ်တင်ခြင်း သတင်းစကားကို အခြားသူများ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တုန်ခါသွားစေလောက်အောင် အားကောင်းမောင်းသန် တင်ပြနိုင်သည်။

He who serves under the bloodstained banner of Immanuel will
have that to do which will call for heroic effort and patient endurance.
But the soldier of the cross stands unshrinkingly in the forefront of
the battle. As the enemy presses the attack against him, he turns to
the stronghold for aid, and as he brings to the Lord the promises of
the word, he is strengthened for the duties of the hour. He realizes his
need of strength from above. The victories that he gains do not lead
to self exaltation, but cause him to lean more and more heavily on
the Mighty One. Relying upon that Power, he is enabled to present
the message of salvation so forcibly that it vibrates in other minds.

နှုတ်ကပတ်တော်ကို သွန်သင်သူသည် ဆုတောင်းခြင်းနှင့် နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်နှင့် နာရီမပြတ် အဆက်အသွယ်ရှိရမည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ခွန်အား၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်နှင့် အဆက်အသွယ်ရှိခြင်းသည် ဓမ္မဆရာ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများအား သူ၏ ဟောပြောချက်၏ သြဇာထက် ပိုမိုကြီးမားသော တန်ခိုးကို ပေးစွမ်းလိမ့်မည်။ ထိုတန်ခိုးကို မိမိကိုယ်ထံမှ ဆုံးရှုံးမသွားစေရန် သူ သတိထားရမည်။ ငြင်းပယ်၍မရသော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့်၊ တာဝန်နှင့် စမ်းသပ်မှုများအတွက် သူ့အား အားပေးခိုင်ခံ့စေရန်နှင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို သက်ရှင်သော မီးဖြင့် ထိတွေ့ပေးရန် ဘုရားသခင်ထံ သူတောင်းလျှောက်ရမည်။ ခရစ်တော်၏ သံတမန်များသည် ထာဝရအမှန်တရားများအပေါ်တွင် ဆုပ်ကိုင်ထားမှု အလွန်အားနည်းနေတတ်သည်။ အကယ်၍ လူတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းပါက၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ကျောက်ဆောင်၏ အက်ကြောင်းထဲတွင် ဝှက်ထားတော်မူမည်။ ထိုသို့ ဝှက်ထားခြင်းဖြင့်၊ သူတို့သည် မောရှေ မြင်ခဲ့ရသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်ကို မြင်တွေ့နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော် ပေးသနားသော တန်ခိုးနှင့် အလင်းအားဖြင့်၊ သူတို့သည် သူတို့၏ ကန့်သတ်ထားသော ဉာဏ်ဖြင့် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သောအရာများကို ပိုမိုနားလည်နိုင်ပြီး ပိုမိုလုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

He who teaches the word must himself live in conscious, hourly
communion with God through prayer and a study of His word, for
here is the source of strength. Communion with God will impart
to the minister’s efforts a power greater than the influence of his
preaching. Of this power he must not allow himself to be deprived.
With an earnestness that cannot be denied, he must plead with God
to strengthen and fortify him for duty and trial, and to touch his lips
[363] with living fre. All too slight is the hold that Christ’s ambassadors
often have upon eternal realities. If men will walk with God, He will
hide them in the cleft of the Rock. Thus hidden, they can see God,
even as Moses saw Him. By the power and light that He imparts
they can comprehend more and accomplish more than their fnite
judgment had deemed possible.

စာတန်၏ လှည့်ကွက်များကို စိတ်ဓာတ်ကျနေသူများအပေါ်တွင် အအောင်မြင်ဆုံး အသုံးပြုနိုင်သည်။ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းက ဓမ္မဆရာအား လွှမ်းမိုးရန် ခြိမ်းခြောက်လာသောအခါ၊ သူ၏ လိုအပ်ချက်များကို ဘုရားသခင်ရှေ့၌ ချပြပါစေ။ ပေါလ်သည် ကောင်းကင်ယံကြီး ကြေးဝါကဲ့သို့ (မိုးမရွာဘဲ) ပိတ်ဆို့နေသည့်အချိန်တွင် ဘုရားသခင်ကို အပြည့်အဝဆုံး ယုံကြည်ကိုးစားခဲ့သည်။ အခြားသူများထက် ပို၍ သူသည် ဆင်းရဲခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သိရှိခဲ့သည်။ သို့သော် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းနှင့် ပဋိပက္ခများကြားမှ ကောင်းကင်သို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းနေသော သူ၏ အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံကို နားထောင်ကြည့်ပါ- "ယခု ခဏဖြစ်သော သာမန်ဆင်းရဲခြင်းသည် အတိုင်းအထက်အလွန် ကြီးမြတ်သော ထာဝရဘုန်းအသရေကို ငါတို့အဖို့ ဖြစ်စေတတ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့သည် မြင်ရသောအရာတို့ကို မကြည့်မမှတ်၊ မမြင်ရသောအရာတို့ကို ကြည့်မှတ်ကြ၏" (၂ ကောရိန္သု ၄:၁၇၊ ၁၈)။ ပေါလ်၏ မျက်စိသည် မမြင်ရသော ထာဝရအရာများအပေါ်တွင် အမြဲစွဲမြဲနေခဲ့သည်။ သူသည် သဘာဝထက်လွန်သော တန်ခိုးများနှင့် တိုက်ခိုက်နေရကြောင်း သဘောပေါက်သဖြင့်၊ သူသည် ဘုရားသခင်အပေါ်၌သာ မှီခိုခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် သူ၏ ခွန်အားဖြစ်ခဲ့သည်။ မမြင်နိုင်သော အရှင်ကို မြင်တွေ့ခြင်းအားဖြင့်သာ ဝိညာဉ်၏ ခွန်အားနှင့် တက်ကြွမှုကို ရရှိနိုင်ပြီး၊ စိတ်နှလုံးနှင့် စရိုက်လက္ခဏာအပေါ် လောက၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ချိုးနှိမ်နိုင်သည်။

Satan’s craft is most successfully used against those who are
depressed. When discouragement threatens to overwhelm the minister, let him spread out before God his necessities. It was when the
heavens were as brass over Paul that he trusted most fully in God.
More than most men, he knew the meaning of affliction; but listen
to his triumphant cry as, beset by temptation and conflict, his feet
press heavenward: “Our light affliction, which is but for a moment,
worketh for us a far more exceeding and eternal weight of glory;
while we look not at the things which are seen, but at the things
which are not seen.” 2 Corinthians 4:17, 18. Paul’s eyes were ever
fastened on the unseen and eternal. Realizing that he was fghting
against supernatural powers, he placed his dependence on God, and
Consecrated Ministry 245
in this lay his strength. It is by seeing Him who is invisible that
strength and vigor of soul are gained and the power of earth over
mind and character is broken.

သိုးထိန်းတစ်ဦးသည် မိမိလုပ်ဆောင်ပေးနေရသော လူများနှင့် လွတ်လပ်စွာ ရောနှောနေထိုင်သင့်ပြီး၊ သူတို့ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာမှသာ သူ၏ သွန်သင်ချက်များကို သူတို့၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီအောင် မည်သို့ညှိနှိုင်းရမည်ကို သိရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဓမ္မဆရာတစ်ဦးသည် တရားဟောပြီးသွားသောအခါ၊ သူ၏ အလုပ်သည် စတင်ရုံသာ ရှိသေးသည်။ သူ့အတွက် လုပ်ဆောင်ရန် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ အလုပ်များ ရှိနေသေးသည်။ သူသည် လူများ၏ နေအိမ်များသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ပြီး၊ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် နှိမ့်ချမှုတို့ဖြင့် သူတို့နှင့် စကားပြောကာ ဆုတောင်းပေးသင့်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို စီမံခန့်ခွဲသူများသည် သူတို့၏ နေအိမ်များသို့ ဝင်ရောက်ကာ ပိုမိုမြင့်မားသော လမ်းစဉ်သို့ လမ်းညွှန်မပေးပါက၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှ သစ္စာတရားများကို ဘယ်သောအခါမျှ ရောက်ရှိနိုင်မည်မဟုတ်သော မိသားစုများ ရှိနေပါသည်။ သို့သော် ဤအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်သောသူတို့၏ နှလုံးခုန်သံသည် ခရစ်တော်၏ နှလုံးခုန်သံနှင့် တစ်ထပ်တည်း ကျရမည်ဖြစ်သည်။

A pastor should mingle freely with the people for whom he
labors, that by becoming acquainted with them he may know how to
adapt his teaching to their needs. When a minister has preached a
sermon, his work has but just begun. There is personal work for him
to do. He should visit the people in their homes, talking and praying [364]
with them in earnestness and humility. There are families who will
never be reached by the truths of God’s word unless the stewards of
His grace enter their homes and point them to the higher way. But
the hearts of those who do this work must throb in unison with the
heart of Christ.

"လမ်းမကြီးများနှင့် ခြံစည်းရိုးများရှိရာသို့ ထွက်သွားလော့၊ ငါ၏အိမ်ကို ပြည့်စေခြင်းငှါ လူတို့ကို အနိုင်အထက် ခေါ်သွင်းလော့" ဟူသော ပညတ်တော်တွင် များစွာ အကျုံးဝင်ပါသည် (လုကာ ၁၄:၂၃)။ ဓမ္မဆရာများသည် မိသားစုများအတွင်း သစ္စာတရားကို သွန်သင်ကြပါစေ၊ သူတို့ လုပ်ဆောင်ပေးနေရသူများနှင့် နီးကပ်စွာ နေထိုင်ကြပါစေ။ ထိုသို့ ဘုရားသခင်နှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်သောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ဝိညာဉ်ရေးရာ တန်ခိုးဖြင့် ဝတ်ဆင်ပေးတော်မူမည်။ ခရစ်တော်သည် သူတို့၏ အလုပ်တွင် လမ်းညွှန်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ နားထောင်သူများ၏ စိတ်နှလုံးထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထိမှန်စေမည့် စကားလုံးများကို ပေးသနားတော်မူမည်။ "ဘုရားသခင်၏ အကြံအစည်တော်ရှိသမျှကို သင်တို့အား မပြောဘဲ ငါမရှောင်မကွယ်ခဲ့" ဟုလည်းကောင်း၊ "သင်တို့အကျိုးရှိမည့် အရာတစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ ငါမချန်မထားဘဲ၊ ပရိသတ်အလယ်၌လည်းကောင်း၊ အိမ်များ၌လည်းကောင်း သင်တို့အား ပြသ၍ သွန်သင်ခဲ့ပြီ ... ဘုရားသခင်ထံတော်သို့ နောင်တရခြင်းနှင့် ငါတို့သခင် ယေရှုခရစ်ကို ယုံကြည်ခြင်းအကြောင်းကို သက်သေခံခဲ့ပြီ" ဟု ပေါလ်နှင့်အတူ ပြောနိုင်ခြင်းသည် ဓမ္မဆရာတိုင်း၏ အခွင့်အရေးဖြစ်သည် (တမန်တော် ၂၀:၂၇၊ ၂၀၊ ၂၁)။

Much is comprehended in the command, “Go out into the highways and hedges, and compel them to come in, that My house may
be flled.” Luke 14:23. Let ministers teach the truth in families, drawing close to those for whom they labor, and as they thus co-operate
with God, He will clothe them with spiritual power. Christ will guide
them in their work, giving them words to speak that will sink deep
into the hearts of the listeners. It is the privilege of every minister to
be able to say with Paul, “I have not shunned to declare unto you all
the counsel of God.” “I kept back nothing that was proftable unto
you, but have showed you, and have taught you publicly, and from
house to house, ... repentance toward God, and faith toward our
Lord Jesus Christ.” Acts 20:27, 20, 21.

ကယ်တင်ရှင်သည် တစ်အိမ်မှတစ်အိမ်သို့ သွားရောက်ကာ၊ ဖျားနာသူများကို ကုသပေးခြင်း၊ ဝမ်းနည်းနေသူများကို နှစ်သိမ့်ပေးခြင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသူများကို သက်သာရာရစေခြင်း၊ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသူများအား ငြိမ်သက်ခြင်းစကား ပြောကြားခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကလေးငယ်များကို ပွေ့ပိုက်ကာ ကောင်းကြီးပေးခဲ့ပြီး၊ မောပန်းနေသော မိခင်များကို မျှော်လင့်ချက်နှင့် နှစ်သိမ့်စကားများ ပြောကြားခဲ့သည်။ မကုန်ခမ်းနိုင်သော ကြင်နာမှုနှင့် နူးညံ့မှုတို့ဖြင့် လူသားတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ဝေဒနာ အမျိုးမျိုးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိအတွက်မဟုတ်ဘဲ အခြားသူများအတွက် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် အားလုံး၏ အစေခံဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်နှင့် ဆုံတွေ့သမျှသော သူတို့ထံသို့ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ခွန်အားကို ယူဆောင်ပေးခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ အစာနှင့် အသောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရဗ္ဗိ (Rabbi) များ သွန်သင်ခဲ့သော ရိုးရာဓလေ့များနှင့် အယူဝါဒများနှင့် ကွဲပြားသော ကိုယ်တော်၏ နှုတ်မှထွက်သော သစ္စာတရားများကို လူယောကျ်ား မိန်းမတို့ နားထောင်ကြသောအခါ၊ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များတွင် လူတို့ကို နောင်တရစေနိုင်သော တန်ခိုးရှိသည့် စိတ်အားထက်သန်မှု ပါဝင်နေခဲ့သည်။

The Saviour went from house to house, healing the sick, comforting the mourners, soothing the afflicted, speaking peace to the
disconsolate. He took the little children in His arms and blessed
them, and spoke words of hope and comfort to the weary mothers.
With unfailing tenderness and gentleness He met every form of human woe and affliction. Not for Himself but for others did He labor.
He was the servant of all. It was His meat and drink to bring hope
and strength to all with whom He came in contact. And as men and [365]
women listened to the truths that fell from His lips, so different from
the traditions and dogmas taught by the rabbis, hope sprang up in
their hearts. In His teaching there was an earnestness that sent His
words home with convicting power.
246 The Acts of the Apostles

ဘုရားသခင်၏ ဓမ္မဆရာများသည် ခရစ်တော်၏ လုပ်ကိုင်ပုံနည်းစနစ်များကို သင်ယူကြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ လုပ်ဆောင်ပေးနေရသော သူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည့်အရာများကို ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော် ဘဏ္ဍာတိုက်မှ ယူဆောင်လာရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်မှသာ သူတို့၏ ယုံကြည်အပ်နှံမှုကို ပြည့်စုံစေနိုင်မည်။ ခရစ်တော်သည် မိမိအစဉ်မပြတ် ရရှိနေသော လမ်းညွှန်ချက်များကို ပြန်လည်သွန်သင်ပေးစဉ် ကိုယ်တော်၌ ကိန်းဝပ်နေသော ဝိညာဉ်တော်သည်ပင်လျှင်၊ လောကတွင် ကယ်တင်ရှင်၏ အလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရာ၌ သူတို့၏ အသိပညာ၏ အရင်းအမြစ်နှင့် သူတို့၏ တန်ခိုး၏ လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်ရမည်။

God’s ministers are to learn Christ’s method of laboring, that
they may bring from the storehouse of His word that which will
supply the spiritual needs of those for whom they labor. Thus only
can they fulfll their trust. The same Spirit that dwelt in Christ as He
imparted the instruction He was constantly receiving, is to be the
source of their knowledge and the secret of their power in carrying
on the Saviour’s work in the world.

ဓမ္မအမှုတော်တွင် လုပ်ဆောင်နေသူအချို့သည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းတော်၌ သူတို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုအားလုံးကို ပုံမအပ်ထားသောကြောင့် အောင်မြင်မှု မရရှိဘဲ ဖြစ်နေကြသည်။ ဓမ္မဆရာများသည် ဝိညာဉ်များကို ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းဟူသော ကြီးမြတ်သော အလုပ်မှတစ်ပါး အခြားသော အာရုံစိုက်စရာ စိတ်ဝင်စားမှုများ မရှိသင့်ပေ။ ခရစ်တော် ခေါ်ယူခဲ့သော တံငါသည်များသည် သူတို့၏ ပိုက်ကွန်များကို ချက်ချင်းစွန့်ပစ်ကာ ကိုယ်တော်နောက်သို့ လိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဓမ္မဆရာများသည် ဘုရားသခင်အတွက် လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေစဉ် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ကြီးမားသော ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို မထမ်းထားနိုင်ကြပေ။ ထိုသို့ စိတ်ဝင်စားမှု နှစ်ခွဖြစ်နေခြင်းသည် သူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အမြင်ကို မှုံဝါးစေသည်။ စိတ်နှလုံးသည် လောကီအရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ခရစ်တော်၏ အမှုဆောင်ခြင်းသည် ဒုတိယနေရာသို့ ရောက်သွားသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များနှင့် ကိုက်ညီအောင် အခြေအနေများကို ပုံဖော်မည့်အစား၊ သူတို့၏ အခြေအနေများနှင့် ကိုက်ညီအောင် ဘုရားသခင်၏ အလုပ်ကို ပုံဖော်ရန် ကြိုးစားကြသည်။

Some who have labored in the ministry have failed of attaining
success because they have not given their undivided interest to the
Lord’s work. Ministers should have no engrossing interests aside
from the great work of leading souls to the Saviour. The fshermen
whom Christ called, straightway left their nets and followed Him.
Ministers cannot do acceptable work for God and at the same time
carry the burden of large personal business enterprises. Such a
division of interest dims their spiritual perception. The mind and
heart are occupied with earthly things, and the service of Christ
takes a second place. They seek to shape their work for God by
their circumstances, instead of shaping circumstances to meet the
demands of God.

ဓမ္မဆရာ၏ အင်အားအားလုံးသည် သူ၏ မြင့်မြတ်သော ခေါ်ယူခြင်းအတွက် လိုအပ်ပါသည်။ သူ၏ အကောင်းဆုံးသော စွမ်းအားများသည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆိုင်ပါသည်။ သူသည် သူ၏ ကြီးမြတ်သော အလုပ်မှ လမ်းလွဲသွားစေမည့် စီးပွားရေး အမြတ်ထုတ်မှုများ သို့မဟုတ် အခြားသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများတွင် မပါဝင်သင့်ပေ။ "စစ်မှုထမ်းသောသူမည်သည်ကား၊ မိမိကို စစ်သူရဲအရာ၌ ခန့်ထားသောသူ၏ စိတ်ကို နားထောင်စေခြင်းငှါ၊ လောကီကိစ္စ၌ ကိုယ်ကို မရှုပ်ထွေးစေရ" ဟု ပေါလ်က ကြေညာခဲ့သည် (၂ တိမောသေ ၂:၄)။ ထိုသို့ဖြင့် တမန်တော်သည် ဓမ္မဆရာအနေဖြင့် သခင်ဘုရား၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၌ အကြွင်းမဲ့ ဆက်ကပ်အပ်နှံရန် လိုအပ်ကြောင်းကို အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။

The energies of the minister are all needed for his high calling.
His best powers belong to God. He should not engage in speculation
[366] or in any other business that would turn him aside from his great
work. “No man that warreth,” Paul declared, “entangleth himself
with the affairs of this life; that he may please him who hath chosen
him to be a soldier.” 2 Timothy 2:4. Thus the apostle emphasized the
minister’s need of unreserved consecration to the Master’s service.

ဘုရားသခင်ထံ လုံးလုံးလျားလျား ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသော ဓမ္မဆရာသည် မိမိကိုယ်ကို မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော ခေါ်ယူခြင်း၌ အပြည့်အဝ ပေးအပ်ခြင်းမှ ဟန့်တားမည့် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများကို လုပ်ကိုင်ရန် ငြင်းဆန်သည်။ သူသည် လောကီဂုဏ်အသရေ သို့မဟုတ် ကြွယ်ဝမှုကို မရှာဖွေပေ။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းမှာ လူသားတို့အား ထာဝရအသက်၏ ကြွယ်ဝမှုကို ပေးရန် မိမိကိုယ်ကို ပေးဆပ်ခဲ့သော ကယ်တင်ရှင်အကြောင်းကို အခြားသူများအား ပြောပြရန် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမြင့်မားဆုံးသော ဆန္ဒမှာ ဤလောကတွင် ဘဏ္ဍာစုဆောင်းရန် မဟုတ်ဘဲ၊ လျစ်လျူရှုထားသူများနှင့် သစ္စာမဲ့သူများ၏ အာရုံထဲသို့ ထာဝရကာလ၏ အမှန်တရားများကို ရောက်ရှိစေရန် ဖြစ်သည်။ ကြီးမားသော လောကီအကျိုးအမြတ်ကို ပေးမည့် လုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်ရန် သူ့အား တောင်းဆိုခြင်း ခံရနိုင်သော်လည်း၊ ထိုသို့သော စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများကို သူက "လူသည် ဤလောကတစ်ခွင်လုံးကို ရသော်လည်း မိမိဝိညာဉ် ရှုံးလျှင် အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း?" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားပါလိမ့်မည် (မာကု ၈:၃၆)။

The minister who is wholly consecrated to God refuses to engage
in business that would hinder him from giving himself fully to his
sacred calling. He is not striving for earthly honor or riches; his one
purpose is to tell others of the Saviour, who gave Himself to bring
to human beings the riches of eternal life. His highest desire is not
to lay up treasure in this world, but to bring to the attention of the
indifferent and the disloyal the realities of eternity. He may be asked
to engage in enterprises which promise large worldly gain, but to
such temptations he returns the answer, “What shall it proft a man,
if he shall gain the whole world, and lose his own soul?” Mark 8:36.

စာတန်သည် ဤသွေးဆောင်မှုကို ခရစ်တော်ထံ တင်ပြခဲ့ခြင်းမှာ၊ အကယ်၍ ကိုယ်တော်သည် ယင်းကို လက်ခံခဲ့လျှင် ဤလောကသည် မည်သည့်အခါမျှ ရွေးနှုတ်ခြင်းခံရမည်မဟုတ်ကြောင်း သူသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယနေ့ ဘုရားသခင်၏ ဓမ္မဆရာများသည် ထိုသွေးဆောင်မှုကို လက်ခံခဲ့ပါက သူတို့၏ ယုံကြည်အပ်နှံမှုကို သစ္စာဖောက်ရာရောက်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူသိသည့်အတွက်၊ ကွဲပြားခြားနားသော ပုံစံအမျိုးမျိုးဖြင့် ထိုသွေးဆောင်မှုကိုပင် သူတို့ထံ တင်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။

Satan presented this inducement to Christ, knowing that if He
accepted it, the world would never be ransomed. And under different
Consecrated Ministry 247
guises he presents the same temptation to God’s ministers today,
knowing that those who are beguiled by it will be false to their trust.
It is not God’s will that His ministers should seek to be rich.

ဘုရားသခင်၏ ဓမ္မဆရာများသည် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို ရှာဖွေရန် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်မဟုတ်ပါ။ ဤအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ပေါလုက တိမောသေထံသို့ ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည် - “ငွေကို တပ်မက်ခြင်းသည် ခပ်သိမ်းသော မကောင်းမှု၏ အမြစ်ဖြစ်သတည်း။ အချို့သောသူတို့သည် ငွေကို တပ်မက်သောကြောင့်၊ မှန်သောဘာသာတရားလမ်းမှ လွဲသွား၍၊ မိမိတို့ကိုယ်ကို များစွာသော ဝေဒနာများနှင့် ထိုးဖောက်ကြပြီ။ အို ဘုရားသခင်၏ လူ၊ သင်မူကား ထိုအရာများကို ရှောင်လော့။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ ဘုရားဝတ်၌ မွေ့လျော်ခြင်း၊ ယုံကြည်ခြင်း၊ ချစ်ခြင်း၊ သည်းခံခြင်း၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းတို့ကို အမှီလိုက်လော့။” ခရစ်တော်၏ သံတမန်သည် မိမိ၏ စံနမူနာအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဆုံးမဩဝါဒအားဖြင့်လည်းကောင်း၊ “ယခုဘဝ၌ ချမ်းသာသောသူတို့သည် စိတ်မတက်ကြွစေခြင်းငြားလည်းကောင်း၊ အတည်မရှိသော စည်းစိမ်၌ မကိုးစားဘဲ၊ ငါတို့ခံစားဖို့ရာ အလုံးစုံတို့ကို ကြွယ်ဝစွာ ပေးသနားတော်မူသော အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၌ ကိုးစားစေခြင်းငြားလည်းကောင်း၊ သူတို့သည် ကောင်းသောအမှုတို့ကို ပြု၍၊ ကုသိုလ်၌ ကြွယ်ဝသောသူ၊ ပေးကမ်းဝေငှခြင်း၌ ရက်ရောသောသူ၊ မိမိတို့ဥစ္စာကို အခြားသောသူတို့အား ပေးလိုသောသူ ဖြစ်စေခြင်းငြားလည်းကောင်း၊ နောင်လာလတ္တံ့သော ကာလ၌ မြဲမြံသော အခြေအမြစ်ဖြစ်မည့် ဘဏ္ဍာကို မိမိတို့အဖို့ ဆည်းပူး၍၊ ထာဝရအသက်ကို ကိုင်စွဲစေခြင်းငြားလည်းကောင်း၊ ဆုံးမဩဝါဒပေးလော့” ဟု မှာကြားထားသည်။ ၁ တိမောသေ ၆:၁၀၊ ၁၁၊ ၁၇-၁၉။

Regarding this, Paul wrote to Timothy: “The love of money is the
root of all evil: which while some coveted after, they have erred from
the faith, and pierced themselves through with many sorrows. But
thou, O man of God, flee these things; and follow after righteousness,
godliness, faith, love, patience, meekness.” By example as well as [367]
by precept, the ambassador for Christ is to “charge them that are rich
in this world, that they be not high-minded, nor trust in uncertain
riches, but in the living God, who giveth us richly all things to
enjoy; that they do good, that they be rich in good works, ready to
distribute, willing to communicate; laying up in store for themselves
a good foundation against the time to come, that they may lay hold
on eternal life.” 1 Timothy 6:10, 11, 17-19.

တမန်တော်ပေါလု၏ အတွေ့အကြုံများနှင့် ဓမ္မဆရာ၏ အလုပ်သည် မည်မျှ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ကြောင်း သူ၏ သွန်သင်ချက်များသည် ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်း၌ ပါဝင်နေသူများအတွက် အကူအညီနှင့် စိတ်အားတက်ကြွဖွယ် အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ ပေါလု၏ နှလုံးသားသည် အပြစ်သားများအတွက် ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် လောင်မြိုက်နေပြီး၊ ဝိညာဉ်များကို ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ငန်း၌ သူ၏ အင်အားရှိသမျှကို ပုံအောခဲ့သည်။ ပေါလုထက် ပို၍ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငြင်းပယ်ပြီး ဇွဲနပဲဖြင့် လုပ်ဆောင်သော လုပ်သားတစ်ဦး တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပါ။ သူရရှိသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို အခြားသူများအား ကောင်းချီးပေးရန်အတွက် အကျိုးကျေးဇူးများအဖြစ် သူတန်ဖိုးထားခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်အကြောင်း ပြောဆိုရန် သို့မဟုတ် ဒုက္ခရောက်နေသူများကို ကူညီရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုမျှ သူလက်လွတ်မခံခဲ့ပါ။ ခရစ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောရန်နှင့် အသင်းတော်များကို တည်ထောင်ရန် သူသည် တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ တရားနာမည့်သူရှိသည့် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို မှားယွင်းမှုများကို တားဆီးရန်နှင့် လူတို့၏ ခြေလှမ်းများကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းလမ်းသို့ လှည့်ပေးရန် သူကြိုးစားခဲ့သည်။

The experiences of the apostle Paul and his instruction regarding
the sacredness of the minister’s work are a source of help and inspiration to those engaged in the gospel ministry. Paul’s heart burned
with a love for sinners, and he put all his energies into the work of
soul winning. There never lived a more self-denying, persevering
worker. The blessings he received he prized as so many advantages
to be used in blessing others. He lost no opportunity of speaking
of the Saviour or of helping those in trouble. From place to place
he went, preaching the gospel of Christ and establishing churches.
Wherever he could fnd a hearing, he sought to counteract wrong,
and to turn the feet of men and women into the path of righteousness.

ပေါလုသည် မိမိတည်ထောင်ခဲ့သော အသင်းတော်များကို မေ့လျော့ခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ သာသနာပြု ခရီးစဉ်တစ်ခု ပြီးဆုံးပြီးနောက်၊ သူနှင့် ဗာနဗတို့သည် မိမိတို့ လာခဲ့သောလမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်ကာ သူတို့တည်ထောင်ခဲ့သော အသင်းတော်များသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုခဲ့ကြပြီး၊ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောရာတွင် မိမိတို့နှင့်အတူ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်နိုင်ရန် လေ့ကျင့်ပေးရမည့်သူများကို ထိုအသင်းတော်များထဲမှ ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

Paul did not forget the churches that he had established. After
making a missionary tour, he and Barnabas retraced their steps and
visited the churches they had raised up, choosing from them men
whom they could train to unite in proclaiming the gospel.

ပေါလု၏ ဤလုပ်ဆောင်ချက်သည် ယနေ့ခေတ် ဓမ္မဆရာများအတွက် အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာတစ်ခု ပါဝင်သည်။ တမန်တော်ပေါလုသည် လူငယ်များကို ဓမ္မဆရာအဖြစ် ပညာပေးရန် သူ၏ အလုပ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ သူသည် ထိုလူငယ်များကို သာသနာပြု ခရီးစဉ်များတွင် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် နောင်တွင် တာဝန်ကြီးသော နေရာများကို ထမ်းဆောင်နိုင်စေမည့် အတွေ့အကြုံများကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှင့် ခွဲခွာနေရချိန်တွင်ပင် သူတို့၏ လုပ်ငန်းများနှင့် အမြဲတစေ အဆက်အသွယ်မပြတ် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ တိမောသေနှင့် တိတုတို့ထံ သူရေးခဲ့သော စာများသည် သူတို့၏ အောင်မြင်မှုအတွက် သူ၏ ဆန္ဒသည် မည်မျှ နက်ရှိုင်းကြောင်း သက်သေသာဓကများပင် ဖြစ်သည်။ ယနေ့ခေတ် အတွေ့အကြုံရှိသော လုပ်သားများသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးအားလုံးကို မိမိတို့ဘာသာ ထမ်းပိုးရန် မကြိုးစားဘဲ၊ လူငယ်လုပ်သားများကို လေ့ကျင့်ပေးပြီး သူတို့၏ ပခုံးပေါ်သို့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ခွဲဝေတင်ပေးခြင်းအားဖြင့် မြင့်မြတ်သောအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

This feature of Paul’s work contains an important lesson for [368]
ministers today. The apostle made it a part of his work to educate
young men for the offce of the ministry. He took them with him
on his missionary journeys, and thus they gained an experience that
later enabled them to fll positions of responsibility. When separated
from them, he still kept in touch with their work, and his letters to
Timothy and to Titus are evidences of how deep was his desire for
their success.
248 The Acts of the Apostles
Experienced workers today do a noble work when, instead of
trying to carry all the burdens themselves, they train younger workers
and place burdens on their shoulders.

ခရစ်တော်၏ ဓမ္မဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိအပေါ်တွင် ကျရောက်နေသော တာဝန်ဝတ္တရားကိုလည်းကောင်း၊ မိမိ၏ သစ္စာမဲ့မှုကြောင့် ဝိညာဉ်များ ပျက်စီးဆုံးရှုံးခဲ့ပါက ဘုရားသခင်သည် မိမိကို တာဝန်ယူခိုင်းမည်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းကောင်း ပေါလုသည် မည်သည့်အခါမျှ မေ့လျော့ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ဧဝံဂေလိတရားနှင့် ပတ်သက်၍ သူက “ငါသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို အကုန်အစင် ဟောပြောခြင်းငှာ၊ သင်တို့အဖို့ ငါ့အား အပ်ပေးတော်မူသော ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်အရာနှင့်အညီ ဓမ္မဆရာ ဖြစ်၏။ ထိုအရာကား ကမ္ဘာအဆက်ဆက်၊ လူအဆက်ဆက်တို့၌ ဝှက်ထားသော နက်နဲရာဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုတွင် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသူတို့အား ထင်ရှားလျက်ရှိ၏။ လူမျိုးခြားတို့တွင် ထိုနက်နဲရာ၏ ဘုန်းအသရေသည် မည်မျှလောက် ကြွယ်ဝသည်ကို ဘုရားသခင်သည် သန့်ရှင်းသူတို့အား သိစေခြင်းငှာ အလိုရှိတော်မူ၏။ ထိုနက်နဲရာကား သင်တို့အထဲ၌ရှိတော်မူသော ခရစ်တော်တည်းဟူသော ဘုန်းအသရေ၏ မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သတည်း။ ထိုခရစ်တော်ကို ငါတို့သည် ဟောပြောကြ၏။ လူတိုင်းကို ခရစ်တော်ယေရှု၌ စုံလင်သောသူဖြစ်လျက် တင်ပြနိုင်စေခြင်းငှာ၊ ခပ်သိမ်းသော ပညာနှင့် လူတိုင်းကို သတိပေး၍ သွန်သင်ကြ၏။ ထိုသို့အလိုငှာ ငါသည်လည်း ငါ့အထဲ၌ တန်ခိုးနှင့် ပြုပြင်တော်မူသော လုပ်ဆောင်ခြင်းအတိုင်း ကြိုးစားအားထုတ်လျက် ပင်ပန်းစွာ လုပ်ဆောင်၏” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ကောလောသဲ ၁:၂၅-၂၉။

Paul never forgot the responsibility resting on him as a minister
of Christ, or that if souls were lost through unfaithfulness on his part,
God would hold him accountable. “Whereof I am made a minister,”
he declared of the gospel, “according to the dispensation of God
which is given to me for you, to fulfll the word of God; even the
mystery which hath been hid from ages and from generations, but
now is made manifest to His saints: to whom God would make
known what is the riches of the glory of this mystery among the
Gentiles; which is Christ in you, the hope of glory: whom we
preach, warning every man, and teaching every man in all wisdom;
that we may present every man perfect in Christ Jesus: whereunto I
also labor, striving according to His working, which worketh in me
mightily.” Colossians 1:25-29.

ဤစကားများသည် ခရစ်တော်၏ လုပ်သားအတွက် မြင့်မားသော ရည်မှန်းချက်တစ်ခုကို တင်ပြထားခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ မဟာဆရာတော်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်၌ မိမိကိုယ်ကို အပ်နှံပြီး ခရစ်တော်၏ ကျောင်းတော်တွင် နေ့စဉ် သင်ယူနေသူတိုင်း ဤရည်မှန်းချက်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်ထဲတွင်ရှိသော တန်ခိုးတော်သည် အကန့်အသတ်မရှိပါ။ မိမိ၏ ကြီးမားသော လိုအပ်ချက်များတွင် ထာဝရဘုရားနှင့်အတူ တံခါးပိတ်၍ ဆုတောင်းသူ ဓမ္မဆရာသည် မိမိ၏ တရားနာပရိသတ်များအတွက် အသက်ရှင်ခြင်း၏ အနံ့ဖြစ်စေမည့် အရာကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု အမှန်ကန် ယုံကြည်စိတ်ချနိုင်ပါသည်။

These words present before the worker for Christ a high attainment, yet this attainment all can reach who, putting themselves under
[369] the control of the Great Teacher, learn daily in the school of Christ.
The power at God’s command is limitless, and the minister who in
his great need shuts himself in with the Lord may be assured that he
will receive that which will be to his hearers a savor of life unto life.

ပေါလု၏ ရေးသားချက်များက ဧဝံဂေလိဆရာသည် မိမိသွန်သင်သော သမ္မာတရားအတွက် စံနမူနာပြ ဖြစ်သင့်ကြောင်း ပြသနေသည် - “အမှုတော်သည် ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် ကင်းလွတ်စေခြင်းငှာ၊ အဘယ်သူကိုမျှ ထိမိ၍ လဲစရာ အကြောင်းကို မပြုဘဲ။” သူ၏ အလုပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ကောရိန္သုမြို့ရှိ ယုံကြည်သူများထံ ရေးသားသော စာတွင် ဤသို့ ပုံဖော်ထားသည် - “အရာရာ၌ ဘုရားသခင်၏ ဓမ္မဆရာကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို ပြလျက်၊ များစွာသော သည်းခံခြင်း၊ ဆင်းရဲဒုက္ခခံခြင်း၊ ပူပန်ခြင်း၊ ကြပ်တည်းခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်း၊ ထောင်ကျခြင်း၊ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ခြင်း၊ ပင်ပန်းစွာ လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ စောင့်ကြည့်ခြင်း၊ အစာရှောင်ခြင်းတို့အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ စင်ကြယ်ခြင်း၊ ပညာရှိခြင်း၊ စိတ်ရှည်ခြင်း၊ ကျေးဇူးပြုခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်စုံခြင်း၊ စစ်မှန်သော ချစ်ခြင်း၊ သမ္မာတရားစကား၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်၊ လက်ယာလက်ဝဲ၌ ကိုင်ဆောင်သော ဖြောင့်မတ်ခြင်း လက်နက်တို့အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဂုဏ်အသရေရှိခြင်း၊ အသရေပျက်ခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်း၊ ချီးမွမ်းခြင်းတို့အားဖြင့်လည်းကောင်း၊ လှည့်ဖြားသောသူကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း သစ္စာရှိသောသူ၊ မသိသောသူကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း ထင်ရှားသောသူ၊ သေလုသောသူကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း အသက်ရှင်သောသူ၊ ဆုံးမခြင်းခံရသော်လည်း အသေမခံရသောသူ၊ ဝမ်းနည်းသောသူကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း အစဉ်မပြတ် ဝမ်းမြောက်သောသူ၊ ဆင်းရဲသောသူကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း လူအများကို ကြွယ်ဝစေသောသူ ဖြစ်ကြ၏။” ၂ ကောရိန္သု ၆:၃၊ ၄-၁၀။

Paul’s writings show that the gospel minister should be an example of the truths that he teaches, “giving no offense in anything, that
the ministry be not blamed.” Of his own work he has left us a picture
in his letter to the Corinthian believers: “In all things approving
ourselves as the ministers of God, in much patience, in afflictions, in
necessities, in distresses, in stripes, in imprisonments, in tumults, in
labors, in watchings, in fastings; by pureness, by knowledge, by long
suffering, by kindness, by the Holy Ghost, by love unfeigned, by the
word of truth, by the power of God, by the armor of righteousness
on the right hand and on the left, by honor and dishonor, by evil
report and good report: as deceivers, and yet true; as unknown, and
yet well known; as dying, and, behold, we live; as chastened, and
not killed; as sorrowful, yet alway rejoicing; as poor, yet making
many rich.” 2 Corinthians 6:3, 4-10.

တိတုထံသို့ သူက ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည် - “ထိုနည်းတူ လူပျိုတို့ကိုလည်း ဣန္ဒြေစောင့်သောသူ ဖြစ်စေခြင်းငှာ နှိုးဆော်လော့။ အရာရာ၌ ကိုယ်တိုင် ကောင်းသောအမှုတို့၏ စံနမူနာကို ပြလော့။ သွန်သင်ခြင်း၌ ဖောက်ပြန်မှုမရှိခြင်း၊ တည်ကြည်ခြင်း၊ ဟုတ်မှန်ခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းနှင့် ကင်းလွတ်သော စကားရှိခြင်းတို့ကို ပြလော့။ ထိုသို့ပြုလျှင် ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုသောသူသည် သင်တို့၌ ကဲ့ရဲ့စရာ အပြစ်တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ မတွေ့သဖြင့် ရှက်ကြောက်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။” တိတု ၂:၆-၈။

To Titus he wrote: “Young men likewise exhort to be soberminded. In all things showing thyself a pattern of good works: in
Consecrated Ministry 249
doctrine showing uncorruptness, gravity, sincerity, sound speech,
that cannot be condemned; that he that is of the contrary part may
be ashamed, having no evil thing to say of you.” Titus 2:6-8.

ရိတ်သိမ်းချိန်ကို မျှော်ကိုးလျက် သမ္မာတရားမျိုးစေ့များကို ကြဲရန် ကမ္ဘာမြေ၏ စွန့်ပစ်ခံနေရာများသို့ သွားရောက်ကြသော ဘုရားသခင်၏ ဓမ္မဆရာများထက် ကိုယ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်တွင် ပို၍ အဖိုးတန်သောအရာ မရှိပါ။ ပျောက်ဆုံးနေသူများအတွက် ကိုယ်တော်၏ အစေခံများ ခံစားရသော ပူပန်ကြောင့်ကြမှုကို ခရစ်တော်မှတစ်ပါး မည်သူမျှ မတိုင်းတာနိုင်ပါ။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အပေါ်သို့ မိမိ၏ ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းပေးတော်မူပြီး၊ သူတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကြောင့် ဝိညာဉ်များသည် အပြစ်မှ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ လှည့်လာကြသည်။

There is nothing more precious in the sight of God than His
ministers, who go forth into the waste places of the earth to sow the
seeds of truth, looking forward to the harvest. None but Christ can [370]
measure the solicitude of His servants as they seek for the lost. He
imparts His Spirit to them, and by their efforts souls are led to turn
from sin to righteousness.

ဘုရားသခင်အတွက် သာသနာပြုများ ဖြစ်လာစေရန် မိမိတို့၏ လယ်ယာများ၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ၊ လိုအပ်ပါက မိမိတို့၏ မိသားစုများကိုပင် စွန့်ခွာရန် အသင့်ရှိသော လူများကို ဘုရားသခင် ခေါ်ယူနေပါသည်။ ထိုခေါ်သံကိုလည်း ထူးကြလိမ့်မည်။ အတိတ်ကာလက ခရစ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ပျောက်ဆုံးနေသူများ၏ လိုအပ်ချက်ကြောင့် စေ့ဆော်ခြင်းခံရကာ၊ မိမိတို့၏ အိမ်ဂေဟာ သက်သောင့်သက်သာရှိမှုနှင့် သူငယ်ချင်းအပေါင်းအသင်းများ၊ ဇနီးနှင့် သားသမီးများကိုပင် စွန့်ခွာ၍ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများနှင့် တောရိုင်းလူမျိုးများရှိရာ တိုင်းတစ်ပါးသို့ ကရုဏာတရားတော်ကို ဟောပြောရန် သွားခဲ့ကြသူများ ရှိခဲ့ပါသည်။ များစွာသော သူတို့သည် ထိုသို့ကြိုးပမ်းရင်း အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း၊ ထိုအလုပ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် အခြားသူများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် တစ်လှမ်းချင်းစီ ခရစ်တော်၏ လုပ်ငန်းသည် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး၊ ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ကြဲခဲ့သော မျိုးစေ့သည် ကြွယ်ဝသော ရိတ်သိမ်းမှုကို ဖြစ်ထွန်းစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းခြင်းသည် ကျယ်ပြန့်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ လက်ဝါးကပ်တိုင် တံခွန်ကို တစ်ပါးအမျိုးသား ပြည်နယ်များတွင် စိုက်ထူနိုင်ခဲ့သည်။

God is calling for men who are willing to leave their farms, their
business, if need be their families, to become missionaries for Him.
And the call will be answered. In the past there have been men who,
stirred by the love of Christ and the needs of the lost, have left the
comforts of home and the society of friends, even that of wife and
children, to go into foreign lands, among idolaters and savages, to
proclaim the message of mercy. Many in the attempt have lost their
lives, but others have been raised up to carry on the work. Thus step
by step the cause of Christ has progressed, and the seed sown in
sorrow has yielded a bountiful harvest. The knowledge of God has
been widely extended and the banner of the cross planted in heathen
lands.

အပြစ်သားတစ်ဦး၏ ပြောင်းလဲခြင်းအတွက် ဓမ္မဆရာသည် မိမိ၏ အစွမ်းအစ အရင်းအမြစ်အားလုံးကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုသင့်သည်။ ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်း၍ ခရစ်တော် ရွေးနှုတ်ထားသော ဝိညာဉ်သည် အလွန်အဖိုးတန်လှသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုဝိညာဉ်၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ဖြစ်နိုင်ခြေများ၊ ရရှိထားသော ဝိညာဉ်ရေးရာ အကျိုးကျေးဇူးများ၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ရရှိနိုင်သော စွမ်းဆောင်ရည်များနှင့် ဧဝံဂေလိတရား၌ တင်ပြထားသော မျှော်လင့်ချက်အားဖြင့် ရရှိနိုင်သော ထာဝရအသက်တို့ကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ခရစ်တော်သည် ပျောက်ဆုံးနေသော သိုးတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေကယ်တင်ရန် သိုးကိုးဆယ်ကိုးကောင်ကို ထားရစ်ခဲ့လျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုထက်နည်း၍ လုပ်ဆောင်ပါက မှန်ကန်ပါမည်လော။ ခရစ်တော် လုပ်ဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့ မလုပ်ဆောင်ခြင်း၊ ကိုယ်တော် စွန့်လွှတ်ခဲ့သကဲ့သို့ မစွန့်လွှတ်ခြင်းသည် သန့်ရှင်းသော ယုံကြည်အပ်နှံမှုကို သစ္စာဖောက်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်ကို စော်ကားခြင်း မဟုတ်ပါလော။

For the conversion of one sinner the minister should tax his
resources to the utmost. The soul that God has created and Christ
has redeemed is of great value because of the possibilities before it,
the spiritual advantages that have been granted it, the capabilities that
it may possess if vitalized by the word of God, and the immortality
it may gain through the hope presented in the gospel. And if Christ
left the ninety and nine that He might seek and save one lost sheep,
can we be justifed in doing less? Is not a neglect to work as Christ
worked, to sacrifce as He sacrifced, a betrayal of sacred trusts, an
insult to God?

စစ်မှန်သော ဓမ္မဆရာ၏ နှလုံးသားသည် ဝိညာဉ်များကို ကယ်တင်လိုသော ပြင်းပြသည့် တောင့်တမှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အချိန်နှင့် အင်အားကို အသုံးပြုပြီး ပင်ပန်းခက်ခဲသော ကြိုးစားမှုကိုလည်း မရှောင်လွှဲပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိမိ၏ ဝိညာဉ်အား ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သော သမ္မာတရားများကို အခြားသူများလည်း ကြားသိရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် သူ၏အပေါ်၌ တည်ရှိနေသည်။ သူသည် စာရင်းပေးရမည့်သူကဲ့သို့ ဝိညာဉ်များကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ ကာလဝါရီလက်ဝါးကပ်တိုင်သို့ မျက်မှောက်ပြုလျက်၊ မြှောက်တင်ခြင်းခံရသော ကယ်တင်ရှင်ကို ကြည့်ရှုကာ၊ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ကိုးစားလျက်၊ အဆုံးတိုင်အောင် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ အကာအကွယ်၊ အင်အားနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်အဖြစ် မိမိနှင့်အတူ ရှိနေမည်ကို ယုံကြည်လျက်၊ သူသည် ဘုရားသခင်အတွက် လုပ်ဆောင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာအာမခံချက်များဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသော ဖိတ်ခေါ်ချက်များနှင့် တောင်းပန်ချက်များအားဖြင့် သူသည် ဝိညာဉ်များကို ယေရှုထံ ရောက်ရှိစေရန် ကြိုးစားပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ သူသည် “ခေါ်တော်မူသောသူ၊ ရွေးကောက်တော်မူသောသူ၊ သစ္စာရှိသောသူ” များထဲတွင် ရေတွက်ခြင်း ခံရသည်။ ဗျာဒိတ် ၁၇:၁၄။

The heart of the true minister is flled with an intense longing [371]
to save souls. Time and strength are spent, toilsome effort is not
shunned; for others must hear the truths that brought to his own
soul such gladness and peace and joy. The Spirit of Christ rests
upon him. He watches for souls as one that must give an account.
With his eyes fxed on the cross of Calvary, beholding the uplifted
Saviour, relying on His grace, believing that He will be with him
250 The Acts of the Apostles
until the end, as his shield, his strength, his effciency, he works for
God. With invitations and pleadings, mingled with the assurances
of God’s love, he seeks to win souls to Jesus, and in heaven he is
numbered among those who are “called, and chosen, and faithful.”
Revelation 17:14.