Myanmar 3AM (Official)

 

အခန်း (၃၃) — အခက်အခဲများကြားမှ လုပ်ဆောင်ခြင်း

[346] Chapter 33—Laboring Under Diffculties

ပေါလ် (ရှင်ပေါလု) သည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းတော်ကို ကောင်းမွန်စွာ ထောက်ပံ့နိုင်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ ကျမ်းစာ၏ ရှင်းလင်းသော သွန်သင်ချက်များကို မိမိ၏ ပြောင်းလဲလာသူများအား ချပြရန် ဂရုစိုက်သော်လည်း၊ ဧဝံဂေလိတရားဟောဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ထောက်ပံ့ရန်အတွက် လောကီအလုပ်များကို "မလုပ်ဘဲနေနိုင်သော အခွင့်" (၁ ကောရိန္သု ၉:၆) ရှိသည်ဟု ဆိုခဲ့သော်လည်း၊ ယဉ်ကျေးမှုထွန်းကားရာ ဗဟိုဌာနကြီးများတွင် အမှုတော်ဆောင်နေစဉ် ကာလအသီးသီး၌ မိမိ၏ စားဝတ်နေရေးအတွက် လက်မှုပညာဖြင့် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။

While Paul was careful to set before his converts the plain teaching of Scripture regarding the proper support of the work of God, and
while he claimed for himself as a minister of the gospel the “power
to forbear working” (1 Corinthians 9:6) at secular employment as a
means of self-support, yet at various times during his ministry in the
great centers of civilization he wrought at a handicraft for his own
maintenance.

ယုဒလူမျိုးများကြားတွင် ကာယလုပ်အားဖြင့် လုပ်ကိုင်ခြင်းကို ထူးဆန်းသောအရာ သို့မဟုတ် ဂုဏ်ငယ်သောအရာဟု မသတ်မှတ်ကြပေ။ မောရှေအားဖြင့် ဟေဗြဲလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ သားသမီးများကို အလုပ်ကြိုးစားသော အလေ့အကျင့်ရှိရန် လေ့ကျင့်ပေးဖို့ ညွှန်ကြားခံခဲ့ရပြီး၊ လူငယ်များကို ကာယလုပ်အားနှင့် ပတ်သက်၍ အသိပညာမရှိဘဲ ကြီးပြင်းလာစေခြင်းကို အပြစ်တစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူခဲ့ကြသည်။ ကလေးတစ်ဦးသည် သန့်ရှင်းသော ရာထူးအတွက် ပညာသင်ကြားရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ လက်တွေ့ဘဝ အသိပညာသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ လူငယ်တိုင်းသည် မိဘများ ချမ်းသာသည်ဖြစ်စေ၊ ဆင်းရဲသည်ဖြစ်စေ အတတ်ပညာတစ်ခုခုကို သင်ယူခဲ့ကြရသည်။ သားသမီးများကို ထိုကဲ့သို့သော လေ့ကျင့်မှုပေးရန် ပျက်ကွက်သော မိဘများကို ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်ချက်မှ သွေဖည်သူများအဖြစ် ရှုမြင်ကြသည်။ ထိုဓလေ့ထုံးတမ်းနှင့်အညီ ပေါလ်သည် ငယ်စဉ်ကပင် တဲချုပ်သည့်အတတ်ကို သင်ယူခဲ့သည်။

Among the Jews physical toil was not thought strange or degrading. Through Moses the Hebrews had been instructed to train their
children to industrious habits, and it was regarded as a sin to allow
the youth to grow up in ignorance of physical labor. Even though a
child was to be educated for holy offce, a knowledge of practical
life was thought essential. Every youth, whether his parents were
rich or poor, was taught some trade. Those parents who neglected
to provide such a training for their children were looked upon as
[347] departing from the instruction of the Lord. In accordance with this
custom, Paul had early learned the trade of tentmaking.

သူသည် ခရစ်တော်၏ တပည့်မဖြစ်လာမီက ပေါလ်သည် မြင့်မားသော ရာထူးနေရာတွင် ရှိခဲ့ပြီး စားဝတ်နေရေးအတွက် ကာယလုပ်အားအပေါ် မှီခိုနေရန်မလိုပေ။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် ခရစ်တော်၏ လုပ်ငန်းတော် တိုးတက်ရေးအတွက် မိမိ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို အသုံးပြုပြီးသောအခါ၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် တစ်ခါတစ်ရံ မိမိ၏ အတတ်ပညာကို ပြန်လည်အသုံးပြုခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို အထင်အမြင်လွဲမှားနိုင်သော နေရာများတွင် အမှုတော်ဆောင်သည့်အခါမျိုး၌ ဖြစ်သည်။

Before he became a disciple of Christ, Paul had occupied a
high position and was not dependent upon manual labor for support.
But afterward, when he had used all his means in furthering the
cause of Christ, he resorted at times to his trade to gain a livelihood.
Especially was this the case when he labored in places where his
motives might have been misunderstood.

သက်သာလောနိတ်မြို့တွင် ပေါလ်သည် နှုတ်ကပတ်တော်ကို ဟောပြောနေစဉ် မိမိကိုယ်ကိုယ် ထောက်ပံ့ရန် လက်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြောင်းကို ပထမဆုံး ဖတ်ရှုရသည်။ ထိုနေရာရှိ ယုံကြည်သူများထံ စာရေးရာတွင် သူသည် သူတို့အပေါ် "ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း" ဟု သတိပေးခဲ့ပြီး "ညီအစ်ကိုတို့၊ ငါတို့သည် ပင်ပန်းစွာ လုပ်ဆောင်ခြင်းနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်ခြင်းကို သင်တို့မှတ်မိကြ၏။ သင်တို့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကိုမျှ ဝန်မလေးစေခြင်းငှါ၊ နေ့ညမပြတ် အလုပ်လုပ်လျက် ဘုရားသခင်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို သင်တို့အား ဟောပြောခဲ့ကြ၏" ဟု ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့သည် (၁ သက်သာလောနိတ် ၂:၆၊ ၉)။ ထို့ပြင် သူတို့ထံ ပေးပို့သော ဒုတိယစာတွင်လည်း သူနှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ဆောင်ဖက်များသည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေစဉ် "မည်သူ့ထံမှ ဆွမ်းကို အလကားမစားခဲ့" ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ "သင်တို့တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကိုမျှ ဝန်မလေးစေခြင်းငှါ နေ့ညမပြတ် အလုပ်လုပ်ကြ၏။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ ငါတို့၌ အခွင့်မရှိ၍ မဟုတ်၊ သင်တို့သည် ငါတို့ကို အတုယူစေခြင်းငှါ ပုံသက်သေပြလို၍ ဖြစ်၏" ဟု ရေးသားခဲ့သည် (၂ သက်သာလောနိတ် ၃:၈၊ ၉)။

It is at Thessalonica that we frst read of Paul’s working with his
hands in self-supporting labor while preaching the word. Writing to
the church of believers there, he reminded them that he “might have
been burdensome” to them, and added: “Ye remember, brethren, our
labor and travail: for laboring night and day, because we would not
be chargeable unto any of you, we preached unto you the gospel of
God.” 1 Thessalonians 2:6, 9. And again, in his second epistle to
them, he declared that he and his fellow laborer while with them had
not eaten “any man’s bread for nought.” Night and day we worked, he
234
Laboring Under Diffculties 235
wrote, “that we might not be chargeable to any of you: not because
we have not power, but to make ourselves an ensample unto you to
follow us.” 2 Thessalonians 3:8, 9.

သက်သာလောနိတ်မြို့တွင် ပေါလ်သည် လက်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ရန် ငြင်းဆန်သူများနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ထိုသူများနှင့် ပတ်သက်၍ သူသည် နောက်ပိုင်းတွင် ဤသို့ရေးသားခဲ့သည်- "သင်တို့တွင် အချို့သောသူတို့သည် အလုပ်မလုပ်ဘဲ ကိစ္စများစွာ၌ ကြားဝင်နှောင့်ယှက်လျက် စည်းကမ်းမဲ့စွာ ကျင့်ကြသည်ဟု ငါတို့ကြားရ၏။ ထိုသို့သောသူတို့သည် ငြိမ်သက်စွာ အလုပ်လုပ်လျက် မိမိတို့၏ ဆွမ်းကို စားကြစေခြင်းငှါ သခင်ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ငါတို့သည် ပညတ်၍ နှိုးဆော်တိုက်တွန်းကြ၏။" သက်သာလောနိတ်တွင် အလုပ်လုပ်နေစဉ် ပေါလ်သည် ထိုသူများရှေ့၌ မှန်ကန်သော ပုံသက်သေကို ပြသရန် ဂရုစိုက်ခဲ့သည်။ "ငါတို့သည် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိစဉ်အခါ၊ အလုပ်မလုပ်လိုသောသူသည် အစာကိုလည်း မစားစေနှင့်ဟု သင်တို့အား ပညတ်ခဲ့ကြ၏" ဟု ရေးသားခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၁၊ ၁၂၊ ၁၀)။

At Thessalonica Paul had met those who refused to work with
their hands. It was of this class that he afterward wrote: “There are
some which walk among you disorderly, working not at all, but are
busybodies. Now them that are such we command and exhort by our
Lord Jesus Christ, that with quietness they work, and eat their own [348]
bread.” While laboring in Thessalonica, Paul had been careful to set
before such ones a right example. “Even when we were with you,”
he wrote, “this we commanded you, that if any would not work,
neither should he eat.” Verses 11, 12, 10.

ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် စာတန်သည် အသင်းတော်အတွင်းသို့ အစွန်းရောက်သော ဝါဒစိတ်ဓာတ်များကို သွင်းပေးခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်များ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ပေါလ်၏ခေတ်တွင်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းရာစုနှစ်များဖြစ်သော ဘာသာရေးပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု (Reformation) ကာလတွင်လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဝိုင်ကလစ် (Wycliffe)၊ လူသာ (Luther) နှင့် သူတို့၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုနှင့် ယုံကြည်ခြင်းတို့ဖြင့် လောကကို ကောင်းချီးပေးခဲ့ကြသော အခြားသူများစွာတို့သည် ရန်သူက အလွန်အကျွံ စိတ်ထက်သန်သူများ၊ စိတ်မတည်ငြိမ်သူများနှင့် သန့်ရှင်းခြင်းမရှိသော စိတ်နှလုံးရှိသူများကို အစွန်းရောက်ဝါဒသို့ ပို့ဆောင်ရန် အသုံးပြုသည့် လှည့်ကွက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ကြရသည်။ လမ်းမှားသို့ ရောက်သွားသော ဝိညာဉ်များသည် စစ်မှန်သော သန့်ရှင်းခြင်းသို့ ရောက်ရှိခြင်းသည် စိတ်နှလုံးကို လောကီအတွေးအခေါ်အားလုံးထက် မြင့်မားစေပြီး လူများကို အလုပ်လုပ်ခြင်းမှ လုံးဝရှောင်ကြဉ်စေသည်ဟု သွန်သင်ခဲ့ကြသည်။ အခြားသူများမှာမူ ကျမ်းစာလာ အချို့သော ကျမ်းပိုဒ်များကို အလွန်အကျွံ အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူကာ အလုပ်လုပ်ခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်သည်ဟု သွန်သင်ကြသည်—ခရစ်ယာန်များသည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် မိမိတို့မိသားစု၏ လောကီရေးရာ သုခချမ်းသာအတွက် ဘာမှမတွေးတောသင့်ဘဲ သူတို့၏ ဘဝများကို ဝိညာဉ်ရေးရာကိစ္စများ၌သာ လုံးလုံးလျားလျား မြှုပ်နှံထားသင့်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ တမန်တော်ပေါလ်၏ သွန်သင်ချက်နှင့် ပုံသက်သေတို့သည် ထိုသို့သော အစွန်းရောက်အမြင်များကို ပြစ်တင်မောင်းမဲနေပါသည်။

In every age Satan has sought to impair the efforts of God’s
servants by introducing into the church a spirit of fanaticism. Thus
it was in Paul’s day, and thus it was in later centuries during the
time of the Reformation. Wycliffe, Luther, and many others who
blessed the world by their influence and their faith, encountered the
wiles by which the enemy seeks to lead into fanaticism overzealous,
unbalanced, and unsanctifed minds. Misguided souls have taught
that the attainment of true holiness carries the mind above all earthly
thoughts and leads men to refrain wholly from labor. Others, taking
extreme views of certain texts of Scripture, have taught that it is a
sin to work—that Christians should take no thought concerning the
temporal welfare of themselves or their families, but should devote
their lives wholly to spiritual things. The teaching and example of
the apostle Paul are a rebuke to such extreme views.

ပေါလ်သည် သက်သာလောနိတ်တွင် ရှိနေစဉ် စားဝတ်နေရေးအတွက် သူ၏လက်မှုလုပ်ငန်းအပေါ်၌သာ လုံးလုံးလျားလျား မှီခိုနေခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ထိုမြို့ရှိ သူ၏ အတွေ့အကြုံများကို နောက်ပိုင်းတွင် ပြန်လည်ရည်ညွှန်းရာ၌၊ ဖိလိပ္ပိမြို့ရှိ ယုံကြည်သူများထံမှ ရရှိခဲ့သော လက်ဆောင်များအတွက် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားရင်း "ငါသည် သက်သာလောနိတ်မြို့၌ ရှိစဉ်အခါ၌ပင်၊ ငါ၌ လိုသမျှသောအရာတို့ကို သင်တို့သည် တစ်ကြိမ်မက ပေးလိုက်ကြ၏" ဟု ရေးသားခဲ့သည် (ဖိလိပ္ပိ ၄:၁၆)။ ထိုအကူအညီကို ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ မည်သူမျှ သူ့အား လောဘကြီးသူဟု တရားသဖြင့် မစွပ်စွဲနိုင်စေရန်နှင့် ကာယလုပ်အားနှင့် ပတ်သက်၍ အစွန်းရောက်အမြင်ရှိသူများကို လက်တွေ့ကျကျ ဆုံးမရန်အတွက် သက်သာလောနိတ်လူမျိုးများရှေ့တွင် ဝီရိယရှိသော ပုံသက်သေကို ပြသရန် သူဂရုစိုက်ခဲ့သည်။

Paul was not wholly dependent upon the labor of his hands for
support while at Thessalonica. Referring later to his experiences in
that city, he wrote to the Philippian believers in acknowledgment of
the gifts he had received from them while there, saying, “Even in
Thessalonica ye sent once and again unto my necessity.” Philippians
4:16. Notwithstanding the fact that he received this help he was
careful to set before the Thessalonians an example of diligence, so [349]
that none could rightfully accuse him of covetousness, and also that
those who held fanatical views regarding manual labor might be
given a practical rebuke.

ပေါလ်သည် ကောရိန္သုမြို့သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိသောအခါ၊ သူစိမ်းများ၏ ရည်ရွယ်ချက်အပေါ် သံသယရှိသော လူမျိုးများကြားတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ ကမ်းရိုးတန်းရှိ ဂရိလူမျိုးများသည် ကျွမ်းကျင်သော ကုန်သည်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများတွင် လိမ္မာပါးနပ်စွာ လုပ်ကိုင်နိုင်ရန် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကြာရှည်စွာ လေ့ကျင့်ထားကြသဖြင့်၊ အကျတ်အမြတ်သည် ဘုရားတရားကြည်ညိုခြင်းဖြစ်သည်ဟုလည်းကောင်း၊ နည်းလမ်းမှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မှားသည်ဖြစ်စေ ငွေရှာခြင်းသည် ချီးမွမ်းထိုက်သည်ဟုလည်းကောင်း ယုံကြည်လာကြသည်။ ပေါလ်သည် သူတို့၏ စရိုက်များကို သိရှိထားသဖြင့်၊ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ချမ်းသာကြွယ်ဝစေရန် ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောနေသည်ဟု ပြောဆိုနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို သူတို့အား လုံးဝမပေးခဲ့ပေ။ သူသည် ကောရိန္သုမြို့ရှိ နားထောင်သူများထံမှ ထောက်ပံ့မှုကို တရားသဖြင့် တောင်းဆိုနိုင်သော်လည်း၊ သူသည် အကျိုးအမြတ်အတွက် တရားဟောနေသည်ဟူသော မတရားသော သံသယကြောင့် ဓမ္မဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ အသုံးဝင်မှုနှင့် အောင်မြင်မှုများကို မထိခိုက်စေရန်အတွက် ထိုအခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ သတင်းစကား၏ စွမ်းအား မဆုံးရှုံးစေရန် အလွဲအချော် ဖော်ပြနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းအားလုံးကို ဖယ်ရှားရန် သူကြိုးစားခဲ့သည်။

When Paul frst visited Corinth, he found himself among a people
who were suspicious of the motives of strangers. The Greeks on the
236 The Acts of the Apostles
seacoast were keen traders. So long had they trained themselves in
sharp business practices, that they had come to believe that gain was
godliness, and that to make money, whether by fair means or foul,
was commendable. Paul was acquainted with their characteristics,
and he would give them no occasion for saying that he preached
the gospel in order to enrich himself. He might justly have claimed
support from his Corinthian hearers; but this right he was willing to
forgo, lest his usefulness and success as a minister should be injured
by the unjust suspicion that he was preaching the gospel for gain.
He would seek to remove all occasion for misrepresentation, that
the force of his message might not be lost.

ကောရိန္သုမြို့သို့ ရောက်ရှိပြီး မကြာမီတွင် ပေါလ်သည် "ပုန္တုပြည်သား အာကုလအမည်ရှိသော ယုဒလူတစ်ယောက်နှင့် သူ၏မယား ပြစ်ကိလ" ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုသူတို့သည် သူနှင့် "အတတ်ပညာချင်း တူညီသူများ" ဖြစ်ကြသည်။ ယုဒလူအားလုံး ရောမမြို့မှ ထွက်ခွာသွားရန် ကလောဒိ (Claudius) မင်းကြီး၏ အမိန့်ကြောင့် နှင်ထုတ်ခံရသဖြင့် အာကုလနှင့် ပြစ်ကိလတို့သည် ကောရိန္သုမြို့သို့ ရောက်ရှိလာကာ တဲချုပ်သည့် လုပ်ငန်းကို ထူထောင်ခဲ့ကြသည်။ ပေါလ်သည် သူတို့နှင့် ပတ်သက်၍ စုံစမ်းမေးမြန်းခဲ့ရာ၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေသူများ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ညစ်ညမ်းသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုများကို ရှောင်ကြဉ်ရန် ကြိုးစားနေသူများဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသဖြင့် "သူတို့နှင့်အတူ နေထိုင်၍ အလုပ်လုပ်လေ၏.... ဥပုသ်နေ့တိုင်းတွင် တရားဇရပ်၌ ဆွေးနွေးငြင်းခုံလျက် ယုဒလူနှင့် ဂရိလူတို့ကို နားချလေ၏" (တမန်တော် ၁၈:၂-၄)။ နောက်ပိုင်းတွင် သိလနှင့် တိမောသေတို့သည် ကောရိန္သုမြို့ရှိ ပေါလ်ထံသို့ လာရောက်ပူးပေါင်းခဲ့ကြသည်။ ထိုညီအစ်ကိုများသည် အမှုတော်လုပ်ငန်း ထောက်ပံ့ရန်အတွက် မာကေဒေါနိပြည်ရှိ အသင်းတော်များမှ ရန်ပုံငွေများကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြသည်။

Soon after his arrival at Corinth, Paul found “a certain Jew
named Aquila, born in Pontus, lately come from Italy, with his wife
Priscilla.” These were “of the same craft” with himself. Banished by
the decree of Claudius, which commanded all Jews to leave Rome,
Aquila and Priscilla had come to Corinth, where they established a
business as manufacturers of tents. Paul made inquiry concerning
them, and learning that they feared God and were seeking to avoid
[350] the contaminating influences with which they were surrounded, “he
abode with them, and wrought.... And he reasoned in the synagogue
every Sabbath, and persuaded the Jews and the Greeks.” Acts 18:2-4.
Later, Silas and Timothy joined Paul at Corinth. These brethren
brought with them funds from the churches in Macedonia, for the
support of the work.

ကောရိန္သုမြို့တွင် ခိုင်မာသော အသင်းတော်တစ်ခုကို တည်ထောင်ပြီးနောက် ရေးသားခဲ့သော ဒုတိယစာတွင် ပေါလ်သည် သူတို့ကြား၌ သူနေထိုင်ခဲ့ပုံကို ပြန်လည်သုံးသပ်ခဲ့သည်။ "သင်တို့ကို ချီးမြှောက်ခြင်းငှါ ငါသည် ကိုယ်ကိုနှိမ့်ချ၍ ဘုရားသခင်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို အခမဲ့ဟောပြောသောကြောင့် အပြစ်ရှိသလော? သင်တို့၏ အမှုကို ဆောင်ရွက်ရန် အခြားသော အသင်းတော်များထံမှ အခကြေးငွေကို ယူ၍ ငါလုယက်ခဲ့၏။ ငါသည် သင်တို့နှင့်အတူ ရှိစဉ်အခါ၊ တစ်စုံတစ်ခု လိုသော်လည်း မည်သူ့ကိုမျှ ဝန်မလေးစေခဲ့။ မာကေဒေါနိပြည်မှ ကြွလာသော ညီအစ်ကိုတို့သည် ငါ၌ လိုသမျှကို ဖြည့်ဆည်းပေးကြ၏။ အရာရာ၌ သင်တို့အား ဝန်မလေးစေခြင်းငှါ ငါသည် ကိုယ်ကိုကိုယ် ထိန်းသိမ်းခဲ့၏၊ နောက်သို့လည်း ထိန်းသိမ်းဦးမည်။ ခရစ်တော်၏ သစ္စာတရားသည် ငါ၌ ရှိသည်နှင့်အညီ၊ အခါယပြည်တို့တွင် ထိုသို့ ဝါကြွားခြင်းကို မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်ရာ" (၂ ကောရိန္သု ၁၁:၇-၁၀)။

In his second letter to the believers in Corinth, written after he
had raised up a strong church there, Paul reviewed his manner of life
among them. “Have I committed an offense,” he asked, “in abasing
myself that ye might be exalted, because I have preached to you
the gospel of God freely? I robbed other churches, taking wages
of them, to do you service. And when I was present with you, and
wanted, I was chargeable to no man: for that which was lacking to
me the brethren which came from Macedonia supplied: and in all
things I have kept myself from being burdensome unto you, and so
will I keep myself. As the truth of Christ is in me, no man shall stop
me of this boasting in the regions of Achaia.” 2 Corinthians 11:7-10.

ကောရိန္သုမြို့တွင် သူသည် အဘယ်ကြောင့် ဤလမ်းစဉ်ကို ကျင့်သုံးခဲ့ရကြောင်း ပေါလ်က ပြောပြသည်။ ၎င်းမှာ "အခွင့်ကို ရှာသောသူတို့အား" ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်စရာ အကြောင်းမရှိစေရန် ဖြစ်သည် (၂ ကောရိန္သု ၁၁:၁၂)။ သူသည် တဲချုပ်ခြင်းလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်နေစဉ်တွင်လည်း ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောခြင်းလုပ်ငန်း၌ သစ္စာရှိစွာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခဲ့သည်။ သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ သူကိုယ်တိုင် ဤသို့ပြောကြားခဲ့သည်- "တမန်တော်၏ နိမိတ်လက္ခဏာများကို သင်တို့ကြားတွင် အစဉ်သည်းခံခြင်း၊ နိမိတ်လက္ခဏာများ၊ အံ့သြဖွယ်ရာများနှင့် တန်ခိုးကြီးသော အမှုများဖြင့် ပြုခဲ့ပြီ။" ထို့ပြင် "ငါကိုယ်တိုင် သင်တို့အား ဝန်မလေးစေခြင်းမှတစ်ပါး၊ အခြားသော အသင်းတော်တို့ထက် သင်တို့ လျော့နည်းသော အရာကား အဘယ်နည်း? ဤအပြစ်ကို သည်းခံကြလော့။ ကြည့်ရှုလော့၊ ယခု တတိယအကြိမ် သင်တို့ထံသို့ လာရန် ငါအသင့်ရှိ၏၊ သင်တို့ကို ဝန်မလေးစေ။ ငါသည် သင်တို့၏ ဥစ္စာကို မရှာ၊ သင်တို့ကိုသာ ရှာ၏.... သင်တို့အတွက် ငါသည် အကုန်အစင် ခံမည်၊ ကိုယ်ကိုလည်း အကုန်အစင် ပေးမည်" ဟု ထည့်သွင်းပြောကြားခဲ့သည် (၂ ကောရိန္သု ၁၂:၁၂-၁၅)။

Paul tells why he had followed this course in Corinth. It was
that he might give no cause for reproach to “them which desire
occasion.” 2 Corinthians 11:12. While he had worked at tentmaking
Laboring Under Diffculties 237
he had also labored faithfully in the proclamation of the gospel.
He himself declares of his labors, “Truly the signs of an apostle
were wrought among you in all patience, in signs, and wonders, and
mighty deeds.” And he adds, “For what is it wherein ye were inferior
to other churches, except it be that I myself was not burdensome to
you? Forgive me this wrong. Behold, the third time I am ready to [351]
come to you; and I will not be burdensome to you: for I seek not
yours, but you.... And I will very gladly spend and be spent for you.”
2 Corinthians 12:12-15.

ဧဖက်မြို့တွင် သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ထိုဒေသတစ်လျှောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်ခဲ့စဉ် ကာလအတွင်း၌လည်း ပေါလ်သည် သူ၏ အတတ်ပညာဖြင့် ပြန်လည်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ကောရိန္သုမြို့တွင် ကဲ့သို့ပင်၊ ဧဖက်မြို့တွင်လည်း သူ၏ ဒုတိယအကြိမ် သာသနာပြုခရီးစဉ်အဆုံးတွင် အာရှသို့ သူနှင့်အတူ လိုက်ပါလာခဲ့သော အာကုလနှင့် ပြစ်ကိလတို့ ရှိနေခြင်းကြောင့် တမန်တော်သည် အားတက်ခဲ့ရသည်။

During the long period of his ministry in Ephesus, where for
three years he carried forward an aggressive evangelistic effort
throughout that region, Paul again worked at his trade. In Ephesus,
as in Corinth, the apostle was cheered by the presence of Aquila
and Priscilla, who had accompanied him on his return to Asia at the
close of his second missionary journey.

ပေါလ်သည် လက်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ခြင်းကို ကန့်ကွက်သူအချို့ ရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် ဧဝံဂေလိတရားဟောဆရာတစ်ဦး၏ အလုပ်နှင့် မကိုက်ညီဟု ဆိုကြသည်။ အဘယ်ကြောင့် အဆင့်မြင့်ဆုံး တမန်တော်ဖြစ်သော ပေါလ်သည် နှုတ်ကပတ်တော် ဟောပြောခြင်းနှင့် စက်မှုလက်မှုလုပ်ငန်းကို ဤသို့ တွဲဖက်လုပ်ကိုင်ရသနည်း? အလုပ်သမားသည် မိမိ၏ အခကြေးငွေနှင့် ထိုက်တန်သည် မဟုတ်လော? အခြားသော အကျိုးရှိမည့် အလုပ်များတွင် အသုံးပြုနိုင်မည့် အချိန်များကို တဲချုပ်ရာတွင် အဘယ်ကြောင့် အသုံးပြုနေရသနည်း?

There were some who objected to Paul’s toiling with his hands,
declaring that it was inconsistent with the work of a gospel minister.
Why should Paul, a minister of the highest rank, thus connect mechanical work with the preaching of the word? Was not the laborer
worthy of his hire? Why should he spend in making tents time that
to all appearance could be put to better account?

သို့သော် ပေါလ်သည် ထိုသို့အသုံးပြုလိုက်ရသော အချိန်များကို အလဟဿဖြစ်သည်ဟု မယူဆခဲ့ပေ။ သူသည် အာကုလနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်နေစဉ်တွင် ကြီးမြတ်သော ဆရာတော်နှင့် အဆက်အသွယ်မပြတ်ဘဲ၊ ကယ်တင်ရှင်အတွက် သက်သေခံရန်နှင့် အကူအညီလိုအပ်သူများကို ကူညီရန် အခွင့်အရေးတိုင်းကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်နှလုံးသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ အသိပညာကို အမြဲတမ်း တောင့်တနေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို ဝိညာဉ်ရေးရာကိစ္စများ၌ သွန်သင်ပေးခဲ့ပြီး၊ ဝီရိယရှိမှုနှင့် သေချာဂရုစိုက်မှုတို့တွင်လည်း ပုံသက်သေပြခဲ့သည်။ သူသည် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်ပြီး ကျွမ်းကျင်သော အလုပ်သမားတစ်ဦးဖြစ်ကာ၊ အလုပ်တွင် ဝီရိယရှိ၍ "စိတ်အားထက်သန်လျက် သခင်ဘုရား၏ အမှုကို ဆောင်ရွက်သူ" ဖြစ်သည် (ရောမ ၁၂:၁၁)။ သူ၏ အတတ်ပညာဖြင့် အလုပ်လုပ်နေစဉ် တမန်တော်သည် အခြားသော နည်းလမ်းများဖြင့် မချဉ်းကပ်နိုင်သည့် လူတန်းစားတစ်ရပ်ထံသို့ ရောက်ရှိနိုင်ခဲ့သည်။ သာမန်အတတ်ပညာများတွင် ကျွမ်းကျင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်ပေးသော ဆုကျေးဇူးဖြစ်ကြောင်းနှင့်၊ ဘုရားသခင်သည် ထိုဆုကျေးဇူးနှင့် ၎င်းကို မှန်ကန်စွာ အသုံးပြုနိုင်မည့် ဉာဏ်ပညာကိုပါ ပေးသနားကြောင်း သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များအား ပြသခဲ့သည်။ နေ့စဉ် လုပ်ကိုင်နေရသော အလုပ်များတွင်ပင် ဘုရားသခင်ကို ဂုဏ်တင်ရမည်ဟု သူသွန်သင်ခဲ့သည်။ သူ၏ အလုပ်ကြမ်းကြောင့် ကြမ်းတမ်းနေသော လက်များသည် ခရစ်ယာန်ဓမ္မဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှုများ၏ စွမ်းအားကို လျော့နည်းစေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

But Paul did not regard as lost the time thus spent. As he worked
with Aquila he kept in touch with the Great Teacher, losing no
opportunity of witnessing for the Saviour, and of helping those who
needed help. His mind was ever reaching out for spiritual knowledge.
He gave his fellow workers instruction in spiritual things, and he
also set an example of industry and thoroughness. He was a quick,
skillful worker, diligent in business, “fervent in spirit, serving the
Lord.” Romans 12:11. As he worked at his trade, the apostle had
access to a class of people that he could not otherwise have reached.
He showed his associates that skill in the common arts is a gift from [352]
God, who provides both the gift and the wisdom to use it aright.
He taught that even in everyday toil God is to be honored. His
toil-hardened hands detracted nothing from the force of his pathetic
appeals as a Christian minister.

ပေါလ်သည် မိမိကိုယ်တိုင် ထောက်ပံ့ရန်သာမက၊ မိမိ၏ လုပ်ဖော်ဆောင်ဖက်များကို ကူညီနိုင်ရန်အတွက် တစ်ခါတစ်ရံ နေ့ညမပြတ် အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ လုပ်အားခများကို လုကာနှင့် ခွဲဝေခံစားခဲ့ပြီး၊ တိမောသေကိုလည်း ကူညီခဲ့သည်။ အခြားသူများ၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရန် တစ်ခါတစ်ရံ ငတ်မွတ်မှုကိုပင် ခံယူခဲ့သည်။ သူ၏ ဘဝသည် အတ္တကင်းသော ဘဝဖြစ်သည်။ သူ၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်း အဆုံးပိုင်းနားတွင်၊ မိလက်မြို့ရှိ ဧဖက်အသင်းတော်မှ လူကြီးများကို နှုတ်ဆက်စကား ပြောကြားသည့် အခါသမယ၌၊ သူသည် သူ၏ အလုပ်ကြမ်းဒဏ်ကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော လက်များကို မြှောက်ပြလျက် ဤသို့ပြောနိုင်ခဲ့သည်- "ငါသည် မည်သူ၏ ငွေ၊ ရွှေ၊ အဝတ်တန်ဆာကိုမျှ မတပ်မက်ခဲ့။ ဤလက်တို့သည် ငါ၌ လိုသမျှသောအရာတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ငါနှင့်အတူ ရှိသောသူတို့၌ လိုသမျှတို့ကိုလည်းကောင်း ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ကြောင်း သင်တို့ကိုယ်တိုင် သိကြ၏။ ဤသို့ အလုပ်လုပ်လျက် အားနည်းသောသူတို့ကို သင်တို့သည် ထောက်ပံ့ရမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် 'ခံယူခြင်းထက် ပေးကမ်းခြင်းသည် ပို၍ မင်္ဂလာရှိသည်' ဟု သခင်ယေရှု မိန့်တော်မူသော စကားတော်ကို သတိရရမည်ဖြစ်ကြောင်း ခပ်သိမ်းသောအရာတို့၌ သင်တို့အား ငါပြခဲ့ပြီ" (တမန်တော် ၂၀:၃၃-၃၅)။

Paul sometimes worked night and day, not only for his own
support, but that he might assist his fellow laborers. He shared his
earnings with Luke, and he helped Timothy. He even suffered hunger
238 The Acts of the Apostles
at times, that he might relieve the necessities of others. His was an
unselfsh life. Toward the close of his ministry, on the occasion of
his farewell talk to the elders of Ephesus, at Miletus, he could lift up
before them his toilworn hands, and say, “I have coveted no man’s
silver, or gold, or apparel. Yea, ye yourselves know, that these hands
have ministered unto my necessities, and to them that were with
me. I have showed you all things, how that so laboring ye ought to
support the weak, and to remember the words of the Lord Jesus, how
He said, It is more blessed to give than to receive.” Acts 20:33-35.

အကယ်၍ ဓမ္မဆရာများသည် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်တွင် ဒုက္ခနှင့် ဆင်းရဲခြင်းကို ခံစားနေရသည်ဟု ထင်မြင်ပါက၊ ပေါလ် အလုပ်လုပ်ခဲ့သော အလုပ်ရုံသို့ စိတ်ကူးဖြင့် သွားရောက်ကြည့်ရှုကြပါစေ။ ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသော ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် ရွက်ဖျင်စကို ပုံဖော်နေစဉ်အတွင်း၊ သူသည် တမန်တော်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကြောင့် တရားသဖြင့် ရထိုက်သော အစာအတွက် အလုပ်လုပ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သတိရကြပါစေ။

If ministers feel that they are suffering hardship and privation
in the cause of Christ, let them in imagination visit the workshop
where Paul labored. Let them bear in mind that while this chosen
man of God is fashioning the canvas, he is working for bread which
he has justly earned by his labors as an apostle.

အလုပ်သည် ကောင်းချီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျိန်စာမဟုတ်ပါ။ ပျင်းရိသော စိတ်ဓာတ်သည် ဘုရားတရားကြည်ညိုခြင်းကို ဖျက်ဆီးပြီး ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ဝမ်းနည်းစေသည်။ ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်သည် အနံ့အသက်ဆိုးထွက်သော်လည်း၊ သန့်ရှင်းပြီး စီးဆင်းနေသော စမ်းရေသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျန်းမာခြင်းနှင့် ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ပျံ့နှံ့စေသည်။ ကာယလုပ်အားကို လျစ်လျူရှုသောသူများသည် မကြာမီ အားအင်ချည့်နဲ့လာမည်ကို ပေါလ် သိရှိခဲ့သည်။ သူသည် လူငယ်ဓမ္မဆရာများကို လက်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ခြင်း၊ ကြွက်သားနှင့် အကြောများကို လေ့ကျင့်ပေးခြင်းအားဖြင့်၊ ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်းခွင်တွင် သူတို့ကို စောင့်ကြိုနေသော ပင်ပန်းမှုနှင့် ဆင်းရဲမှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိလာမည်ဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်လိုခဲ့သည်။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ခြင်းမပြုပါက၊ သူကိုယ်တိုင်၏ သွန်သင်ချက်များသည်လည်း သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အင်အား ချို့တဲ့သွားမည်ကို သူသဘောပေါက်ခဲ့သည်။

Work is a blessing, not a curse. A spirit of indolence destroys
godliness and grieves the Spirit of God. A stagnant pool is offensive,
[353] but a pure, flowing stream spreads health and gladness over the
land. Paul knew that those who neglect physical work soon become
enfeebled. He desired to teach young ministers that by working with
their hands, by bringing into exercise their muscles and sinews, they
would become strong to endure the toils and privations that awaited
them in the gospel feld. And he realized that his own teachings
would lack vitality and force if he did not keep all parts of the system
properly exercised.

ပျင်းရိသူများသည် ဘဝ၏ သာမန်တာဝန်များကို သစ္စာရှိစွာ ထမ်းဆောင်ခြင်းမှ ရရှိနိုင်သော တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သည့် အတွေ့အကြုံများကို ဆုံးရှုံးကြရသည်။ ဘုရားသခင်က သူ၏ ကရုဏာတော်ဖြင့် ပေးသနားသော အကျိုးကျေးဇူးများကို စားသုံးရန်အတွက်သာ လူသားထောင်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေကြသည်။ သူတို့အား အပ်နှံထားသော ကြွယ်ဝမှုများအတွက် ဘုရားသခင်ထံသို့ ကျေးဇူးတော်ချီးမွမ်းသည့် ပူဇော်သက္ကာများ ယူဆောင်လာရန် သူတို့မေ့လျော့နေကြသည်။ သူတို့အား ငှားရမ်းထားသော အရည်အချင်းများကို ပညာရှိစွာ အသုံးချခြင်းဖြင့် သူတို့သည် စားသုံးသူများသာမက ထုတ်လုပ်သူများလည်း ဖြစ်ရမည်ကို သူတို့မေ့လျော့နေကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ကူညီပေးသောလက်အဖြစ် သူတို့ကို ဘုရားသခင် လုပ်ဆောင်စေလိုသော အလုပ်ကို နားလည်ပါက၊ သူတို့သည် တာဝန်များကို ရှောင်လွှဲကြမည် မဟုတ်ပေ။

The indolent forfeit the invaluable experience gained by a faithful
performance of the common duties of life. Not a few, but thousands
of human beings exist only to consume the benefts which God in
His mercy bestows upon them. They forget to bring to the Lord
gratitude offerings for the riches He has entrusted to them. They
forget that by trading wisely on the talents lent them they are to be
producers as well as consumers. If they comprehended the work
that the Lord desires them to do as His helping hand they would not
shun responsibility.

ဘုရားသခင်၏ ခေါ်ယူခြင်းကို ခံရသည်ဟု ခံစားရသော လူငယ်များ၏ အသုံးဝင်မှုသည် သူတို့၏ လုပ်ငန်းကို စတင်သည့် ပုံစံအပေါ်တွင် များစွာမူတည်သည်။ ဓမ္မအမှုတော်လုပ်ငန်းအတွက် ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသောသူများသည် သူတို့၏ မြင့်မြတ်သော ခေါ်ယူခြင်းကို သက်သေပြကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ကျွမ်းကျင်သော အလုပ်သမားများ ဖြစ်လာရန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် စီမံကိန်းချခြင်း၊ ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းတို့တွင် ကျွမ်းကျင်စေမည့် အတွေ့အကြုံများကို ရယူရန် ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။ သူတို့၏ ခေါ်ယူခြင်း၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှုကို တန်ဖိုးထားလျက်၊ သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဆုံးမခြင်းဖြင့် သူတို့၏ သခင်နှင့် ပိုမိုတူညီလာကာ ကိုယ်တော်၏ ကောင်းမြတ်ခြင်း၊ ချစ်ခြင်းနှင့် သစ္စာတရားတို့ကို ထင်ရှားစေလိမ့်မည်။ သူတို့အား အပ်နှံထားသော အရည်အချင်းများကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရာတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပြသသည်နှင့်အမျှ၊ အသင်းတော်သည် သူတို့ကို ပညာရှိစွာ ကူညီသင့်သည်။

The usefulness of young men who feel that they are called by
God to preach, depends much upon the manner in which they enter
upon their labors. Those who are chosen of God for the work of the
ministry will give proof of their high calling and by every possible
means will seek to develop into able workmen. They will endeavor
Laboring Under Diffculties 239
to gain an experience that will ft them to plan, organize, and execute.

တရားဟောရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရသည်ဟု ခံစားရသူတိုင်းကို သူတို့နှင့် သူတို့၏ မိသားစုများကို အသင်းတော်၏ အမြဲတမ်း ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုအပေါ်တွင် ချက်ချင်း ပုံအပ်ထားရန် အားမပေးသင့်ပေ။ အတွေ့အကြုံ နည်းပါးသူအချို့သည် မြှောက်ပင့်ပြောဆိုမှုများကြောင့်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့ဘက်မှ အလေးအနက် ကြိုးပမ်းမှုမရှိဘဲ အပြည့်အဝ ထောက်ပံ့မှုကို မျှော်လင့်ရန် ပညာမဲ့သော အားပေးမှုများကြောင့်လည်းကောင်း ပျက်စီးသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသည်။ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းတော် တိုးချဲ့ရန်အတွက် ရည်စူးထားသော ရန်ပုံငွေများကို၊ ထောက်ပံ့မှုကို ရယူလိုရုံသက်သက်ဖြင့် တရားဟောလိုပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိသော ဘဝကို ရယူလိုသည့် အတ္တဆန္ဒရှိသော သူများက အလဟဿ မဖြုန်းတီးသင့်ပေ။

Appreciating the sacredness of their calling, they will, by
self-discipline, become more and still more like their Master, revealing His goodness, love, and truth. And as they manifest earnestness [354]
in improving the talents entrusted to them, the church should help
them judiciously.
Not all who feel that they have been called to preach, should
be encouraged to throw themselves and their families at once upon
the church for continuous fnancial support. There is danger that
some of limited experience may be spoiled by flattery, and by unwise
encouragement to expect full support independent of any serious
effort on their part. The means dedicated to the extension of the
work of God should not be consumed by men who desire to preach
only that they may receive support and thus gratify a selfsh ambition
for an easy life.

ဓမ္မအမှုတော်လုပ်ငန်းတွင် မိမိတို့၏ ဆုကျေးဇူးများကို အသုံးပြုလိုသော လူငယ်များသည် သက်သာလောနိတ်၊ ကောရိန္သု၊ ဧဖက်နှင့် အခြားသော နေရာများရှိ ပေါလ်၏ ပုံသက်သေတွင် အကျိုးရှိသော သင်ခန်းစာတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိမ့်မည်။ သူသည် စကားပြော ကောင်းမွန်သူဖြစ်ပြီး အထူးအလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ရန် ဘုရားသခင်က ရွေးချယ်ထားသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် အလုပ်လုပ်ခြင်းကို ဘယ်သောအခါမျှ အောက်တန်းကျသည်ဟု မယူဆခဲ့သလို၊ သူချစ်မြတ်နိုးသော လုပ်ငန်းတော်အတွက် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံရခြင်းကိုလည်း ဘယ်သောအခါမျှ မငြီးငွေ့ခဲ့ပေ။ "ယခုအချိန်တိုင်အောင် ငါတို့သည် ငတ်မွတ်ခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်း၊ အဝတ်မရှိခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရလျက်၊ အတည်တကျ နေစရာအရပ် မရှိဘဲ၊ ကိုယ့်လက်နှင့် အလုပ်လုပ်လျက် ပင်ပန်းစွာ နေကြ၏။ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံရသောအခါ ကောင်းချီးပေးကြ၏၊ ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံရသောအခါ သည်းခံကြ၏" ဟု ကောရိန္သုလူများထံ သူရေးသားခဲ့သည် (၁ ကောရိန္သု ၄:၁၁၊ ၁၂)။

Young men who desire to exercise their gifts in the work of
the ministry, will fnd a helpful lesson in the example of Paul at
Thessalonica, Corinth, Ephesus, and other places. Although an
eloquent speaker, and chosen by God to do a special work, he was
never above labor, nor did he ever weary of sacrifcing for the cause
he loved. “Even unto this present hour,” he wrote to the Corinthians,
“we both hunger, and thirst, and are naked, and are buffeted, and
have no certain dwelling place; and labor, working with our own
hands: being reviled, we bless; being persecuted, we suffer it.” 1
Corinthians 4:11, 12.

အကြီးမြတ်ဆုံးသော လူသားဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည့် ပေါလ်သည် အနိမ့်ကျဆုံးသော တာဝန်များမှ အမြင့်မားဆုံးသော တာဝန်များအထိ ဝမ်းမြောက်စွာ ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ သခင်ဘုရားအတွက် သူ၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းတွင် အခြေအနေအရ လိုအပ်လာသောအခါ၊ သူသည် သူ၏ အတတ်ပညာဖြင့် လိုလိုလားလား အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း၊ ဧဝံဂေလိတရား၏ ရန်သူများ၏ ကန့်ကွက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်များကို ယေရှုထံသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် အထူးအခွင့်အရေးကို အသုံးချရန်အတွက် သူ၏ လောကီအလုပ်များကို အချိန်မရွေး ဘေးဖယ်ထားရန် သူအမြဲ အသင့်ရှိနေခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် ဝီရိယရှိမှုတို့သည် ပျင်းရိခြင်းနှင့် သက်သောင့်သက်သာ နေလိုသော ဆန္ဒကို ပြစ်တင်မောင်းမဲနေပါသည်။

One of the greatest of human teachers, Paul cheerfully performed
the lowliest as well as the highest duties. When in his service for
the Master circumstances seemed to require it, he willingly labored
at his trade. Nevertheless, he ever held himself ready to lay aside
his secular work, in order to meet the opposition of the enemies of
the gospel, or to improve a special opportunity to win souls to Jesus. [355]

ထိုစဉ်က အသင်းတော်အတွင်း သြဇာလွှမ်းမိုးလာသော "ကာယလုပ်အားမှ လုံးဝကင်းလွတ်သူများသာလျှင် ဧဝံဂေလိတရားကို အောင်မြင်စွာ ဟောပြောနိုင်သည်" ဟူသော အယူအဆကို ဆန့်ကျင်ရန် ပေါလ်က ပုံသက်သေပြခဲ့သည်။ ဧဝံဂေလိတရား၏ သစ္စာတရားများကို မသိရှိသေးသော နေရာများစွာတွင် ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသော လူဝတ်ကြောင်များ (laymen) က အဘယ်အရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ကို သူသည် လက်တွေ့ကျကျ သရုပ်ပြခဲ့သည်။ သူ၏ လမ်းစဉ်သည် နှိမ့်ချသော အလုပ်သမားများစွာအား နေ့စဉ်အလုပ်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထောက်ပံ့နေစဉ်အတွင်း ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းတော် တိုးတက်ရေးအတွက် သူတို့ တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်လိုသော ဆန္ဒကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အာကုလနှင့် ပြစ်ကိလတို့သည် သူတို့၏ အချိန်အားလုံးကို ဧဝံဂေလိအမှုတော်ဆောင်ခြင်း၌ ပေးအပ်ရန် ခေါ်ယူခံရသူများ မဟုတ်သော်လည်း၊ ထိုနှိမ့်ချသော အလုပ်သမားများကို ဘုရားသခင်က အသုံးပြု၍ အာပေါလုအား သစ္စာတရား၏ လမ်းစဉ်ကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ပြသစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြီးမြောက်စေရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုတော်မူပြီး၊ အထူးအရည်အချင်းရှိသော အချို့သူများကို ဧဝံဂေလိတရား သွန်သင်ခြင်းနှင့် ဟောပြောခြင်းလုပ်ငန်း၌ သူတို့၏ အင်အားအားလုံးကို မြှုပ်နှံရန် ရွေးချယ်သော်လည်း၊ လူတို့၏ လက်တင်ခြင်းဖြင့် သိက္ခာပေးခြင်း မခံရဖူးသော အခြားသူများစွာကိုလည်း ဝိညာဉ်ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ငန်းတွင် အရေးကြီးသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ဆောင်ရွက်ရန် ခေါ်ယူတော်မူသည်။

His zeal and industry are a rebuke to indolence and desire for ease.
Paul set an example against the sentiment, then gaining influence
in the church, that the gospel could be proclaimed successfully only
by those who were wholly freed from the necessity of physical toil.
He illustrated in a practical way what might be done by consecrated
laymen in many places where the people were unacquainted with the
truths of the gospel. His course inspired many humble toilers with
240 The Acts of the Apostles
a desire to do what they could to advance the cause of God, while
at the same time they supported themselves in daily labor. Aquila
and Priscilla were not called to give their whole time to the ministry
of the gospel, yet these humble laborers were used by God to show
Apollos the way of truth more perfectly. The Lord employs various
instrumentalities for the accomplishment of His purpose, and while
some with special talents are chosen to devote all their energies to
the work of teaching and preaching the gospel, many others, upon
whom human hands have never been laid in ordination, are called to
act an important part in soulsaving.

မိမိကိုယ်ကိုယ် ထောက်ပံ့သော ဧဝံဂေလိအလုပ်သမားအတွက် ကျယ်ပြန့်သော လုပ်ငန်းခွင်ကြီး ပွင့်လင်းလျက်ရှိသည်။ များစွာသောသူတို့သည် အချိန်အပိုင်းအခြားအလိုက် တစ်စုံတစ်ရာသော ကာယလုပ်အားကို လုပ်ကိုင်နေစဉ်အတွင်း အမှုတော်ဆောင်ခြင်း၌ တန်ဖိုးရှိသော အတွေ့အကြုံများကို ရရှိနိုင်ပြီး၊ ထိုနည်းလမ်းအားဖြင့် လိုအပ်ချက်ရှိသော လုပ်ငန်းခွင်များတွင် အရေးကြီးသော အမှုဆောင်ခြင်းအတွက် ခိုင်မာသော အလုပ်သမားများကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနိုင်သည်။

There is a large feld open before the self-supporting gospel
worker. Many may gain valuable experiences in ministry while
toiling a portion of the time at some form of manual labor, and by
this method strong workers may be developed for important service
in needy felds.

နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် သွန်သင်ချက်များ၌ မမောမပန်း ကြိုးစားအားထုတ်နေသော မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်သော ဘုရားသခင်၏ အစေခံသည် မိမိ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် လေးလံသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းထားရသည်။ သူသည် မိမိ၏ အလုပ်ကို နာရီဖြင့် မတိုင်းတာပေ။ သူ၏ အခကြေးငွေသည် သူ၏ အလုပ်အပေါ် သြဇာမသက်ရောက်သလို၊ မကောင်းသော အခြေအနေများကြောင့်လည်း သူ၏ တာဝန်မှ သွေဖည်မသွားပေ။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ ခန့်အပ်ခြင်းကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ သူအပ်နှံထားသော အလုပ် ပြီးစီးသွားသောအခါ သူ၏ ဆုလာဘ်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ မျှော်ကြည့်သည်။ ထိုသို့သော အလုပ်သမားများသည် မလိုအပ်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများမှ ကင်းဝေးစေရန်နှင့်၊ တိမောသေထံ ပေါလ်၏ ညွှန်ကြားချက်ဖြစ်သော "ဤအရာများကို ဆင်ခြင်လော့၊ ထိုအရာများ၌ ကိုယ်ကို လုံးလုံးဆက်ကပ်လော့" ဟူသော စကားကို လိုက်နာရန် အခွင့်အရေး အပြည့်အဝရရှိစေရန်မှာ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ဖြစ်သည် (၁ တိမောသေ ၄:၁၅)။ သူတို့သည် စိတ်ရောကိုယ်ပါ ကျန်းမာသန်စွမ်းစေရန် လုံလောက်စွာ လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရန် ဂရုစိုက်သင့်သော်လည်း၊ သူတို့၏ အချိန်အတော်များများကို လောကီအလုပ်များ၌ အသုံးပြုရန် ဖိအားပေးခံရခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်မဟုတ်ပေ။

The self-sacrifcing servant of God who labors untiringly in
word and doctrine, carries on his heart a heavy burden. He does
[356] not measure his work by hours. His wages do not influence him
in his labor, nor is he turned from his duty because of unfavorable
conditions. From heaven he received his commission, and to heaven
he looks for his recompense when the work entrusted to him is done.
It is God’s design that such workers shall be freed from unnecessary anxiety, that they may have full opportunity to obey the
injunction of Paul to Timothy, “Meditate upon these things; give
thyself wholly to them.” 1 Timothy 4:15. While they should be
careful to exercise suffciently to keep mind and body vigorous, yet
it is not God’s plan that they should be compelled to spend a large
part of their time at secular employment.

ထိုသစ္စာရှိသော အလုပ်သမားများသည် ဧဝံဂေလိတရားအတွက် အကုန်အစင် ခံရန်နှင့် ကိုယ်ကိုပေးရန် ဆန္ဒရှိကြသော်လည်း၊ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းမှ ကင်းလွတ်သူများ မဟုတ်ကြပေ။ အသင်းတော်က သူတို့အား သင့်လျော်သော ငွေကြေးထောက်ပံ့မှုပေးရန် ပျက်ကွက်ခြင်းကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် အဟန့်အတားဖြစ်ပြီး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်နေသောအခါ၊ အချို့သူများသည် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်သူ၏ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံကြရသည်။ သူတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို အသိအမှတ်မပြုဘဲ ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားခြင်းကို တွေ့ရသောအခါ၊ သူတို့သည် စိတ်ဓာတ်ကျလာကြသည်။ သူတို့သည် တရားသဖြင့် ရရှိမည့် ဆုလာဘ်အတွက် တရားစီရင်ရာ အချိန်ကို မျှော်လင့်နေကြသည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ ထိုအချိန်အတွင်း သူတို့၏ မိသားစုများတွင် စားစရာနှင့် အဝတ်အထည် လိုအပ်နေသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ပေးသော ခန့်အပ်ချက်မှ ကင်းလွတ်ခွင့် ရသည်ဟု ခံစားရပါက၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ လက်ဖြင့် လိုလိုလားလား အလုပ်လုပ်ကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့အား လုံလောက်သော ရန်ပုံငွေများ ထောက်ပံ့ပေးသင့်သူများ၏ အမြော်အမြင်နည်းပါးမှု ရှိနေလင့်ကစား၊ သူတို့၏ အချိန်သည် ဘုရားသခင်နှင့် ဆိုင်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဆင်းရဲတွင်းမှ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်စေနိုင်မည့် အလုပ်အကိုင်များထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုသော စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုကို ကျော်လွှားကာ၊ မိမိတို့၏ အသက်ထက် ပို၍ ချစ်မြတ်နိုးသော လုပ်ငန်းတော် တိုးတက်ရေးအတွက် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက်မူ၊ သူတို့သည် ပေါလ်၏ ပုံသက်သေကို လိုက်နာကာ မိမိတို့၏ ဓမ္မအမှုတော်လုပ်ငန်းကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်နေစဉ်အတွင်း တစ်ခါတစ်ရံ ကာယလုပ်အားဖြင့် လုပ်ကိုင်ရန် ဖိအားပေးခံရနိုင်သည်။ ဤအရာကို သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ကျိုးအတွက်မဟုတ်ဘဲ၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းတော် အကျိုးစီးပွားအတွက် လုပ်ဆောင်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

These faithful workers, though willing to spend and be spent for
the gospel, are not exempt from temptation. When hampered and
burdened with anxiety because of a failure on the part of the church
to give them proper fnancial support, some are fercely beset by the
tempter. When they see their labors so lightly prized, they become
depressed. True, they look forward to the time of the judgment for
their just award, and this buoys them up; but meanwhile their families
must have food and clothing. If they could feel that they were
released from their divine commission they would willingly labor
with their hands. But they realize that their time belongs to God,
Laboring Under Diffculties 241
notwithstanding the shortsightedness of those who should provide
them with suffcient funds. They rise above the temptation to enter
into pursuits by which they could soon place themselves beyond the
reach of want, and they continue to labor for the advancement of the
cause that is dearer to them than life itself. In order to do this, they [357]
may, however, be forced to follow the example of Paul and engage
for a time in manual labor while continuing to carry forward their
ministerial work. This they do to advance not their own interests,
but the interests of God’s cause in the earth.

ခိုင်မာတောင့်တင်းသော အလုပ်ကို ဆောင်ရွက်ရန်အတွက် နည်းလမ်းများ မရှိခြင်းကြောင့်၊ လုပ်ဆောင်သင့်သော အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန် ဘုရားသခင်၏ အစေခံအတွက် မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသော အချိန်များ ရှိတတ်သည်။ အချို့သူများသည် သူတို့ထံတွင် ရှိသော အရင်းအမြစ်များဖြင့် သူတို့ တာဝန်ဟု ခံစားရသမျှအားလုံးကို မလုပ်ဆောင်နိုင်မည်ကို စိုးရိမ်ကြသည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူတို့သည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးသွားပါက၊ ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းသည် ထင်ရှားလာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများတွင် အောင်မြင်မှု ရရှိလိမ့်မည်။ မိမိ၏ နောက်လိုက်များကို လောကအရပ်ရပ်သို့ သွားကြရန် မိန့်မှာတော်မူသော အရှင်သည်၊ ကိုယ်တော်၏ အမိန့်ကို နာခံလျက် ကိုယ်တော်၏ သတင်းစကားကို ကြေညာရန် ကြိုးစားသော အလုပ်သမားတိုင်းကို ထောက်ပံ့တော်မူမည်။

There are times when it seems to the servant of God impossible
to do the work necessary to be done, because of the lack of means
to carry on a strong, solid work. Some are fearful that with the
facilities at their command they cannot do all that they feel it their
duty to do. But if they advance in faith, the salvation of God will be
revealed, and prosperity will attend their efforts. He who has bidden
His followers go into all parts of the world will sustain every laborer
who in obedience to His command seeks to proclaim His message.

ကိုယ်တော်၏ လုပ်ငန်းတော်ကို တည်ဆောက်ရာတွင် ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော်၏ အစေခံများရှေ့၌ ခပ်သိမ်းသောအရာများကို အမြဲတမ်း ရှင်းလင်းစွာ မပြသပေ။ ကိုယ်တော်သည် တစ်ခါတစ်ရံ ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးများကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်လှမ်းရန် ဖိအားပေးသည့် အခြေအနေများကို ဖန်တီးပေးခြင်းဖြင့် သူတို့၏ ယုံကြည်စိတ်ချမှုကို စမ်းသပ်တတ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ကျဉ်းမြောင်းပြီး ခက်ခဲသော နေရာများသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတတ်ပြီး၊ သူတို့၏ ခြေထောက်များသည် ယော်ဒန်မြစ်ရေနှင့် ထိတွေ့တော့မည့် အချိန်တွင်မှ ရှေ့သို့ တိုးရန် မိန့်မှာတတ်သည်။ ထိုသို့သော အချိန်မျိုးတွင်၊ ကိုယ်တော်၏ အစေခံများ၏ ဆုတောင်းသံများသည် အားကြီးသော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော့်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါမှသာ၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ရှေ့၌ လမ်းကို ဖွင့်ပေးတော်မူပြီး သူတို့ကို ကျယ်ဝန်းသော နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားတော်မူသည်။

In the upbuilding of His work the Lord does not always make
everything plain before His servants. He sometimes tries the confdence of His people by bringing about circumstances which compel
them to move forward in faith. Often He brings them into strait and
trying places, and bids them advance when their feet seem to be
touching the waters of Jordan. It is at such times, when the prayers
of His servants ascend to Him in earnest faith, that God opens the
way before them and brings them out into a large place.

ဘုရားသခင်၏ စေတမန်များသည် ဘုရားသခင်၏ စပျစ်ဥယျာဉ်တော်ရှိ လိုအပ်ချက်ရှိသော နေရာများအပေါ်တွင် သူတို့၌ ရှိသော တာဝန်များကို သိရှိနားလည်ပြီး၊ မဟာအလုပ်သမားကြီး (Master Worker) ၏ စိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဝိညာဉ်များ ပြောင်းလဲလာရေးအတွက် မမောမပန်း အားထုတ်သောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များသည် သူတို့ရှေ့၌ လမ်းကို ပြင်ဆင်ပေးကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ လုပ်ငန်းကို ရှေ့ဆက်ရန် လိုအပ်သော နည်းလမ်းများကို ထောက်ပံ့ပေးလိမ့်မည်။ အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းသူများသည် သူတို့အတွက် လုပ်ဆောင်ပေးသော အလုပ်ကို ထောက်ပံ့ရန် လိုလိုလားလား ပေးကမ်းကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် အကူအညီတောင်းခံမှုတိုင်းကို ရက်ရောစွာ တုံ့ပြန်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ပြည်တွင်းလုပ်ငန်းခွင်များ၌သာမက၊ ဝေးလံသော ဒေသများ၌ပါ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းတော်ကို ထောက်ပံ့ရန် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးကို လှုံ့ဆော်ပေးလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြင့် အခြားသော နေရာများရှိ လုပ်ငန်းခွင်များသို့ အင်အားများ ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်းတော်သည် ကိုယ်တော် ခန့်အပ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း တိုးတက်သွားလိမ့်မည်။

When God’s messengers recognize their responsibilities toward
the needy portions of the Lord’s vineyard, and in the spirit of the
Master Worker labor untiringly for the conversion of souls, the angels
of God will prepare the way before them, and the means necessary
for the carrying forward of the work will be provided. Those who [358]
are enlightened will give freely to support the work done in their
behalf. They will respond liberally to every call for help, and the
Spirit of God will move upon their hearts to sustain the Lord’s cause
not only in the home felds, but in the regions beyond. Thus strength
will come to the working forces in other places, and the work of the
Lord will advance in His own appointed way.