အခန်း (၄၃) — ဖြိုဖျက်ခြင်းခံခဲ့ရသောအတားအဆီးများ

 

အခန်း (၄၃) — အတားအဆီးများ ပြိုပျက်ခြင်း [၃၉၉]

ဤအခန်းသည် မဿဲ ၁၅:၂၁-၂၈ နှင့် မာကု ၇:၂၄-၃၀ ကို အခြေခံထားသည်။

Chapter 43—Barriers Broken Down [399]
This chapter is based on Matthew 15:21-28; Mark 7:24-30.

ဖာရိရှဲများနှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံပြီးနောက် ယေရှုသည် ကပေရနောင်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားပြီး၊ ဂါလိလဲပြည်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဖိုနီးရှား (Phoenicia) နယ်စပ်ရှိ တောင်ကုန်းဒေသသို့ ကြွသွားတော်မူသည်။ အနောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်လျှင် အောက်ဘက် မြေပြန့်ပြင်ပေါ်၌ တည်ရှိသော ရှေးဟောင်း တုရု (Tyre) နှင့် ဇိဒုန် (Sidon) မြို့များကို တွေ့ရလိမ့်မည်။ ထိုမြို့များတွင် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘုရားကျောင်းများ၊ ခမ်းနားသော နန်းတော်များနှင့် ကုန်သွယ်ရေး ဈေးဆိုင်များ၊ သင်္ဘောများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဆိပ်ကမ်းများ ရှိသည်။ ထိုထက်ကျော်လွန်ပါက မြေထဲပင်လယ် (Mediterranean) ၏ ပြာလွင်သော ရေပြင်ကြီး ရှိပြီး၊ ၎င်းမှတစ်ဆင့် ဧဝံဂေလိ တရားဟောပြောသူတို့သည် ကမ္ဘာ့အင်ပါယာကြီး၏ ဗဟိုချက်များသို့ ဝမ်းမြောက်ဖွယ် သတင်းစကားကို သယ်ဆောင်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်ကား မကျသေးပေ။ ယခု ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်တွင်ရှိသော အလုပ်မှာ တပည့်တော်များအား သူတို့၏ သာသနာပြု လုပ်ငန်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ ဤဒေသသို့ လာခြင်းဖြင့် ဗက်ဇဲဒမြို့၌ မရရှိခဲ့သော ဆိတ်ငြိမ်မှုကို ရရှိရန် ကိုယ်တော် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤခရီးကို သွားခြင်းမှာ ထိုရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတည်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။

After the encounter with the Pharisees, Jesus withdrew from
Capernaum, and crossing Galilee, repaired to the hill country on the
borders of Phoenicia. Looking westward, He could see, spread out
upon the plain below, the ancient cities of Tyre and Sidon, with their
heathen temples, their magnifcent palaces and marts of trade, and
the harbors flled with shipping. Beyond was the blue expanse of
the Mediterranean, over which the messengers of the gospel were to
bear its glad tidings to the centers of the world’s great empire. But
the time was not yet. The work before Him now was to prepare His
disciples for their mission. In coming to this region He hoped to fnd
the retirement He had failed to secure at Bethsaida. Yet this was not
His only purpose in taking this journey.

“ကြည့်ရှုလော့၊ ထိုနယ်စပ်မှလာသော ခါနန်အမျိုးသမီး တစ်ဦးသည် ကိုယ်တော်အား ‘အို သခင်၊ ဒါဝိဒ်၏ သားတော်၊ ကျွန်မကို သနားတော်မူပါ။ ကျွန်မ၏ သမီးသည် နတ်ဆိုးစွဲ၍ အလွန်ပင်ပန်းလျက် ရှိပါသည်’ ဟု ဟစ်ကြော်လေ၏။” (မဿဲ ၁၅:၂၂)။ ဤဒေသမှ လူများသည် ရှေးဟောင်း ခါနန်လူမျိုးစုများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ရုပ်တုကိုးကွယ်သူများဖြစ်ပြီး ယုဒလူမျိုးတို့၏ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းနှင့် မုန်းတီးခြင်းကို ခံရသူများဖြစ်သည်။ ယခု ယေရှုထံသို့ လာသော အမျိုးသမီးမှာ ထိုအမျိုးအနွယ်ဝင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် တစ်ပါးအမျိုးသား (Heathen) ဖြစ်သောကြောင့် ယုဒလူမျိုးများ နေ့စဉ် ခံစားနေရသော အခွင့်အရေးများမှ ဖယ်ထုတ်ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။ [၄၀၀] ဖိုနီးရှားလူမျိုးတို့ကြားတွင် နေထိုင်သော ယုဒလူမျိုး အများအပြား ရှိနေသဖြင့် ခရစ်တော်၏ အမှုတော် သတင်းများသည် ဤဒေသသို့ ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အချို့သော လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ စကားများကို နားထောင်ခဲ့ကြပြီး ကိုယ်တော်၏ ထူးဆန်းသော အမှုတော်များကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ဤအမျိုးသမီးသည် ရောဂါဝေဒနာ အပေါင်းတို့ကို ငြိမ်းစေသည်ဟု သတင်းကြီးနေသော ပရောဖက်အကြောင်းကို ကြားသိခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်အကြောင်း ကြားရသောအခါ သူမ၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ မျှော်လင့်ချက်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ မိခင်မေတ္တာဖြင့် လှုံ့ဆော်ခံရသဖြင့် သူမ၏ သမီးဖြစ်သူ၏ အခြေအနေကို ယေရှုထံ တင်ပြရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ဒုက္ခကို ယေရှုထံသို့ ယူဆောင်လာရန် ခိုင်မာသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူမ၏ ကလေးကို ကုသပေးရမည်။ သူမသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဘုရားများထံတွင် အကူအညီ ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း မည်သည့် သက်သာရာမျှ မရခဲ့ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမသည် “ဤယုဒလူမျိုး ဆရာသည် ငါ့အတွက် ဘာလုပ်ပေးနိုင်မှာလဲ” ဟု တွေးတောကာ စိတ်ပျက်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် “ကိုယ်တော်သည် အကူအညီ တောင်းခံလာသူမှာ ချမ်းသာသည်ဖြစ်စေ၊ ဆင်းရဲသည်ဖြစ်စေ ရောဂါဝေဒနာ အပေါင်းတို့ကို ငြိမ်းစေတော်မူသည်” ဟူသော သတင်းကို သူမ ရရှိခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ကို အဆုံးရှုံးမခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“Behold, a Canaanitish woman came out from those borders,
and cried, saying, Have mercy on me, O Lord, Thou Son of David;
my daughter is grievously vexed with a devil.” Matthew 15:22, R. V.
The people of this district were of the old Canaanite race. They were
idolaters, and were despised and hated by the Jews. To this class
belonged the woman who now came to Jesus. She was a heathen,
and was therefore excluded from the advantages which the Jews
daily enjoyed. There were many Jews living among the Phoenicians, [400]
and the tidings of Christ’s work had penetrated to this region. Some
of the people had listened to His words and had witnessed His
wonderful works. This woman had heard of the prophet, who, it
was reported, healed all manner of diseases. As she heard of His
power, hope sprang up in her heart. Inspired by a mother’s love,
she determined to present her daughter’s case to Him. It was her
resolute purpose to bring her affliction to Jesus. He must heal her
child. She had sought help from the heathen gods, but had obtained
no relief. And at times she was tempted to think, What can this
Jewish teacher do for me? But the word had come, He heals all
345
346 The Desire of Ages
manner of diseases, whether those who come to Him for help are
rich or poor. She determined not to lose her only hope.

ခရစ်တော်သည် ဤအမျိုးသမီး၏ အခြေအနေကို သိရှိတော်မူ၏။ သူမသည် ကိုယ်တော်အား တွေ့လိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်ကို သိသဖြင့် ကိုယ်တော်သည် သူမ လာမည့်လမ်းတွင် ရှိနေပေးခဲ့သည်။ သူမ၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ကူညီပေးခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော် သင်ကြားလိုသော သင်ခန်းစာကို လက်တွေ့ပြသနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤအတွက်ကြောင့်ပင် တပည့်တော်များကို ဤဒေသသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဣသရေလပြည်နှင့် နီးကပ်စွာ တည်ရှိနေသော မြို့ရွာများတွင် ရှိနေသည့် မသိနားမလည်မှုများကို တပည့်တော်များအား မြင်တွေ့စေလိုသည်။ အမှန်တရားကို နားလည်ရန် အခွင့်အရေး အပြည့်အဝ ရရှိထားသော လူတို့သည် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ၏ လိုအပ်ချက်များကိုမူ မသိရှိကြပေ။ မှောင်မိုက်ထဲတွင် ရှိနေသော ဝိညာဉ်များကို ကူညီရန် မည်သည့် ကြိုးပမ်းမှုမျှ မပြုလုပ်ခဲ့ကြပေ။ ယုဒလူမျိုးတို့၏ မာန်မာနဖြင့် တည်ဆောက်ထားသော ပိုင်းခြားထားသည့် နံရံကြီးသည် တပည့်တော်များအား တစ်ပါးအမျိုးသား လောကအပေါ် ကိုယ်ချင်းစာနာစိတ် မရှိအောင် ပိတ်ဆို့ထားသည်။ သို့သော် ဤအတားအဆီးများကို ဖြိုဖျက်ရမည် ဖြစ်သည်။

Christ knew this woman’s situation. He knew that she was longing to see Him, and He placed Himself in her path. By ministering
to her sorrow, He could give a living representation of the lesson He
designed to teach. For this He had brought His disciples into this
region. He desired them to see the ignorance existing in cities and
villages close to the land of Israel. The people who had been given
every opportunity to understand the truth were without a knowledge
of the needs of those around them. No effort was made to help souls
in darkness. The partition wall which Jewish pride had erected, shut
even the disciples from sympathy with the heathen world. But these
barriers were to be broken down.

ခရစ်တော်သည် ထိုအမျိုးသမီး၏ တောင်းဆိုချက်ကို ချက်ချင်း မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။ ယုဒလူမျိုးတို့ ပြုမူသကဲ့သို့ပင် ဤနှိမ်ချခံထားရသော လူမျိုး၏ ကိုယ်စားလှယ်ကို ကိုယ်တော် လက်ခံခဲ့သည်။ ဤနည်းဖြင့် ယုဒလူမျိုးတို့သည် ထိုကဲ့သို့သော သူများကို မည်မျှ အေးစက်ပြီး နှလုံးသားမဲ့စွာ ဆက်ဆံတတ်ကြောင်း တပည့်တော်များအား သတိပြုမိစေလိုပြီး၊ ကိုယ်တော်က နောက်ပိုင်းတွင် သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ဒုက္ခရောက်နေသူများကို မည်သို့ သနားကရုဏာစိတ်ဖြင့် ဆက်ဆံသင့်ကြောင်း သင်ခန်းစာပေးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

Christ did not immediately reply to the woman’s request. He
received this representative of a despised race as the Jews would have
done. In this He designed that His disciples should be impressed
with the cold and heartless manner in which the Jews would treat
such a case, as evinced by His reception of the woman, and the
compassionate manner in which He would have them deal with such
distress, as manifested by His subsequent granting of her petition.

သို့သော် ယေရှုက မတုံ့ပြန်သော်လည်း အမျိုးသမီးသည် ယုံကြည်ခြင်း မပျက်ခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်က သူမ၏ စကားကို မကြားဟန်ပြု၍ ဖြတ်ကျော်သွားသော်လည်း သူမသည် နောက်မှလိုက်လျက် ဆက်လက် တောင်းပန်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ အတင်းအကြပ် တောင်းပန်မှုများကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ရသဖြင့် တပည့်တော်များက ယေရှုအား သူမကို လွှတ်လိုက်ရန် (နှင်ထုတ်ရန်) တောင်းဆိုကြသည်။ သူတို့၏ ဆရာသည် သူမအပေါ် လျစ်လျူရှုထားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ခါနန်လူမျိုးများအပေါ် ယုဒလူမျိုးတို့၏ အစွဲအလမ်းကို ကိုယ်တော် နှစ်သက်သည်ဟု သူတို့ ထင်မှတ်ကြသည်။ သို့သော် အမျိုးသမီးသည် သနားကရုဏာရှိသော ကယ်တင်ရှင်ထံတွင် တောင်းပန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ တပည့်တော်တို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို အဖြေပေးရာတွင် ယေရှုက “ဣသရေလ အမျိုး၏ ပျောက်သောသိုးတို့မှတစ်ပါး အခြားသော သူတို့ထံသို့ ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မမူ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ [၄၀၁] ဤအဖြေသည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ အစွဲအလမ်းနှင့် ကိုက်ညီနေပုံ ပေါ်သော်လည်း၊ လက်ခံသူ မှန်သမျှကို ကယ်တင်ရန် ဤလောကသို့ ကိုယ်တော် ကြွလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း တပည့်တော်များအား ကိုယ်တော် အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့ဖူးသည်ကို ပြန်လည် သတိပေးသည့် သွယ်ဝိုက်သော ဆုံးမစကား တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

But although Jesus did not reply, the woman did not lose faith.
As He passed on, as if not hearing her, she followed Him, continuing
her supplications. Annoyed by her importunities, the disciples asked
Jesus to send her away. They saw that their Master treated her with
indifference, and they therefore supposed that the prejudice of the
Jews against the Canaanites was pleasing to Him. But it was a
pitying Saviour to whom the woman made her plea, and in answer to
the request of the disciples, Jesus said, “I am not sent but unto the lost
[401] sheep of the house of Israel.” Although this answer appeared to be in
accordance with the prejudice of the Jews, it was an implied rebuke
to the disciples, which they afterward understood as reminding them
of what He had often told them,—that He came to the world to save
all who would accept Him.

ထိုအမျိုးသမီးသည် ကိုယ်တော်၏ ခြေတော်ရင်း၌ ပြပ်ဝပ်လျက် “သခင်၊ ကျွန်မကို ကူညီတော်မူပါ” ဟု ပို၍ ပြင်းပြစွာ တောင်းပန်ခဲ့သည်။ ယေရှုသည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ နှလုံးသားမဲ့သော အစွဲအလမ်းအတိုင်း သူမ၏ တောင်းပန်မှုကို ငြင်းပယ်နေဆဲ ပုံစံဖြင့် “သားတို့၏ အစာကို ယူ၍ ခွေးတို့အား ချကျွေးခြင်းသည် မသင့်လျော်” ဟု ပြန်လည် မိန့်တော်မူသည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာရသော လူမျိုးတို့အတွက် ယူဆောင်လာသော ကောင်းချီးများကို ဣသရေလနှင့် မသက်ဆိုင်သော သူစိမ်းများ၊ သူစိမ်းပြင်ပ လူများအပေါ် သုံးဖြုန်းခြင်းမှာ မတရားကြောင်း သွယ်ဝိုက်၍ အခိုင်အမာ ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအဖြေသည် ပို၍ စိတ်မခိုင်သော သူကို လုံးဝ စိတ်ပျက်သွားစေနိုင်ပါသည်။ သို့သော် အမျိုးသမီးသည် သူမအတွက် အခွင့်အလမ်း ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်ခဲ့သည်။ ယေရှု၏ အပြင်ပန်း ငြင်းပယ်မှုအောက်တွင် ကိုယ်တော် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရသော သနားကရုဏာကို သူမ မြင်ခဲ့သည်။ “သခင်၊ မှန်ပါသည်” ဟု သူမက ပြန်လည် လျှောက်ထား၏။ “သို့သော်လည်း ခွေးတို့သည် မိမိတို့သခင်၏ စားပွဲပေါ်မှ ကျသော မုန့်ကွဲများကို စားတတ်ကြပါသည်” ဟု ဆိုသည်။ အိမ်သားများက အဖေ၏ စားပွဲ၌ စားသောက်နေကြစဉ် ခွေးများကိုပင် အစာမကျွေးဘဲ မထားတတ်ကြပါ။ သူတို့သည် ကြွယ်ဝစွာ ကျွေးမွေးထားသော စားပွဲမှ ကျလာသည့် မုန့်ကွဲများကို စားပိုင်ခွင့် ရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလတို့အတွက် ကောင်းချီးများစွာ ပေးထားသကဲ့သို့ သူမအတွက်လည်း ကောင်းချီးတစ်ခု မရှိနိုင်ဘူးလား။ သူမကို ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သတ်မှတ်ထားလျှင်၊ ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် ကိုယ်တော်၏ ရက်ရောမှုမှ မုန့်ကွဲတစ်ခုကို ရယူပိုင်ခွင့် မရှိဘူးလား။

The woman urged her case with increased earnestness, bowing
at Christ’s feet, and crying, “Lord, help me.” Jesus, still apparently
rejecting her entreaties, according to the unfeeling prejudice of the
Jews, answered, “It is not meet to take the children’s bread, and
to cast it to dogs.” This was virtually asserting that it was not just
Barriers Broken Down 347
to lavish the blessings brought to the favored people of God upon
strangers and aliens from Israel. This answer would have utterly
discouraged a less earnest seeker. But the woman saw that her
opportunity had come. Beneath the apparent refusal of Jesus, she saw
a compassion that He could not hide. “Truth, Lord,” she answered,
“yet the dogs eat of the crumbs which fall from their masters’ table.”
While the children of the household eat at the father’s table, even
the dogs are not left unfed. They have a right to the crumbs that
fall from the table abundantly supplied. So while there were many
blessings given to Israel, was there not also a blessing for her? She
was looked upon as a dog, and had she not then a dog’s claim to a
crumb from His bounty?

ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဖာရိရှဲတို့က ယေရှု၏ အသက်ကို ရန်ရှာနေကြသောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် လုပ်ငန်းတော်ခွင်မှ ခေတ္တ ထွက်ခွာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ညည်းညူ မြည်တမ်းကြသည်။ သူတို့သည် မယုံကြည်မှုနှင့် ခါးသီးမှုကို ပြသခဲ့ကြပြီး အလကား ပေးထားသော ကယ်တင်ခြင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာ၌မူ ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် အလင်းကို မရရှိဖူးသည့် ကံဆိုးပြီး နှိမ်ချခံထားရသော လူမျိုးတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံနေရသည်။ သို့သော် သူမသည် ခရစ်တော်၏ ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ လွှမ်းမိုးမှုကို ချက်ချင်း လက်ခံခဲ့ပြီး သူမ တောင်းဆိုသောအရာကို ကိုယ်တော် ပေးနိုင်စွမ်းရှိကြောင်း အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူမသည် သခင်၏ စားပွဲမှ ကျသော မုန့်ကွဲများကို တောင်းခံနေသည်။ အကယ်၍ သူမအား ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အခွင့်အရေး ပေးမည်ဆိုလျှင်၊ သူမကို ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သတ်မှတ်ခြင်းကိုလည်း သူမ လက်ခံရန် အသင့်ရှိသည်။ သူမတွင် သူမ၏ လမ်းစဉ်ကို လွှမ်းမိုးမည့် အမျိုးသားရေး သို့မဟုတ် ဘာသာရေး အစွဲအလမ်းနှင့် မာန မရှိပေ။ သူမသည် ယေရှုကို ကယ်တင်ရှင်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ သူမ တောင်းဆိုသမျှကို လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သူ အဖြစ်လည်းကောင်း ချက်ချင်း အသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။

Jesus had just departed from His feld of labor because the scribes
and Pharisees were seeking to take His life. They murmured and
complained. They manifested unbelief and bitterness, and refused
the salvation so freely offered them. Here Christ meets one of an
unfortunate and despised race, that has not been favored with the
light of God’s word; yet she yields at once to the divine influence of
Christ, and has implicit faith in His ability to grant the favor she asks.
She begs for the crumbs that fall from the Master’s table. If she may
have the privilege of a dog, she is willing to be regarded as a dog.
She has no national or religious prejudice or pride to influence her
course, and she immediately acknowledges Jesus as the Redeemer,
and as being able to do all that she asks of Him.

ကယ်တင်ရှင်သည် စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တော်အပေါ် သူမ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ သူမအား ဆက်ဆံခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ဣသရေလမှ နှင်ထုတ်ခံရသူဟု ယူဆခံထားရသော သူမအား တစ်စုံတစ်ဦးထက်မက ဘုရားသခင်၏ အိမ်ထောင်စုဝင် ကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ကလေးတစ်ဦးအနေဖြင့် အဖ၏ လက်ဆောင်များကို ခံစားပိုင်ခွင့် သူမတွင် ရှိသည်။ ခရစ်တော်သည် ယခုအခါ သူမ၏ တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး တပည့်တော်များအတွက် သင်ခန်းစာကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သနားကရုဏာနှင့် မေတ္တာပါသော အကြည့်ဖြင့် သူမအား ကြည့်ကာ “အို အမျိုးသမီး၊ သင်၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ကြီးလှ၏။ သင် အလိုရှိသည်အတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ [၄၀၂] ထိုအချိန်မှစ၍ သူမ၏ သမီးသည် ကျန်းမာလာခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးသည် သူမအား နောက်ထပ် မနှောင့်ယှက်တော့ပေ။ ထိုအမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ကယ်တင်ရှင်ကို ကျေးဇူးတင် အသိအမှတ်ပြုလျက်၊ ဆုတောင်းချက် ပြည့်ဝသဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

The Saviour is satisfed. He has tested her faith in Him. By His
dealings with her, He has shown that she who has been regarded
as an outcast from Israel is no longer an alien, but a child in God’s
household. As a child it is her privilege to share in the Father’s
gifts. Christ now grants her request, and fnishes the lesson to the
disciples. Turning to her with a look of pity and love, He says, “O
woman, great is thy faith: be it unto thee even as thou wilt.” From [402]
that hour her daughter became whole. The demon troubled her no
more. The woman departed, acknowledging her Saviour, and happy
in the granting of her prayer.

ဤခရီးစဉ်အတွင်း ယေရှု ပြုလုပ်ခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော အံ့ဖွယ်အမှုမှာ ဤအမှုပင် ဖြစ်သည်။ ဤအမှုကို လုပ်ဆောင်ရန်အတွက်သာ ကိုယ်တော်သည် တုရုနှင့် ဇိဒုန် နယ်စပ်သို့ ကြွလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဒုက္ခရောက်နေသော အမျိုးသမီးကို ကူညီလိုသကဲ့သို့ပင်၊ ကိုယ်တော် မရှိတော့သည့် အခါ၌ တပည့်တော်များ အကျိုးရှိစေရန် နှိမ်ချခံထားရသော လူမျိုးတစ်ဦးအပေါ် ပြုမူသော ကရုဏာအမှု၏ ဥပမာတစ်ခုကိုလည်း ချန်ထားရစ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ယုဒလူမျိုးတို့၏ သီးသန့်ဝါဒ (Exclusiveness) မှ လွဲဖယ်စေကာ မိမိတို့ လူမျိုးမှလွဲ၍ အခြားသူများအတွက်ပါ အမှုတော်ဆောင်ရန် စိတ်ဝင်စားလာစေလိုသည်။

This was the only miracle that Jesus wrought while on this
journey. It was for the performance of this act that He went to the
borders of Tyre and Sidon. He wished to relieve the afflicted woman,
and at the same time to leave an example in His work of mercy
348 The Desire of Ages
toward one of a despised people for the beneft of His disciples when
He should no longer be with them. He wished to lead them from
their Jewish exclusiveness to be interested in working for others
besides their own people.

ယေရှုသည် ရှေးအစဉ်အဆက်က ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော အမှန်တရား၏ နက်နဲသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖွင့်ပြရန် တောင့်တနေခဲ့သည်။ ထိုအမှန်တရားမှာ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည် ယုဒလူမျိုးတို့နှင့်အတူ အမွေခံဖော်၊ အမွေခံဘက် ဖြစ်ရမည်ဟူသော အချက်နှင့် “ဧဝံဂေလိ တရားအားဖြင့် ခရစ်တော်၌ ကတိတော်ကို ဆိုင်သောသူ” များ ဖြစ်ရမည်ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ (ဧဖက် ၃:၆)။ ဤအမှန်တရားကို တပည့်တော်များ နားလည်ရန် နှေးကွေးနေသဖြင့် ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ဆရာကြီးဖြစ်သော ကိုယ်တော်သည် သင်ခန်းစာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။ ကပေရနောင်မြို့ရှိ တပ်မှူး၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ဆုချခြင်းနှင့် ရှုခါ (Sychar) မြို့သားတို့အား ဧဝံဂေလိ တရားဟောပြောခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ သည်းမခံနိုင်သော စိတ်ဓာတ်ကို မိမိ၌ မရှိကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှမာရိလူမျိုးတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် ပတ်သက်သော အသိအမြင် အချို့ ရှိကြပြီး၊ တပ်မှူးသည်လည်း ဣသရေလ လူမျိုးတို့အပေါ် ကြင်နာမှု ပြသခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ယေရှုသည် တပည့်တော်များအား ကိုယ်တော်ထံမှ မျက်နှာသာ ရရှိရန် မည်သည့် အကြောင်းပြချက်မျှ မရှိဟု သူတို့ ယူဆထားသော တစ်ပါးအမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ထိတွေ့စေခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့သော သူကို မည်သို့ ဆက်ဆံရမည်ဟူသော ဥပမာကို ကိုယ်တော် ပေးလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ တပည့်တော်များက ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ကျေးဇူးတော် လက်ဆောင်များကို အလွန်အမင်း ရက်ရောစွာ ပေးကမ်းနေသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာသည် မည်သည့် လူမျိုး သို့မဟုတ် နိုင်ငံအပေါ်၌မျှ ကန့်သတ်ထားခြင်း မရှိကြောင်း ကိုယ်တော် ပြသလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

Jesus longed to unfold the deep mysteries of the truth which
had been hid for ages, that the Gentiles should be fellow heirs with
the Jews, and “partakers of His promise in Christ by the gospel.”
Ephesians 3:6. This truth the disciples were slow to learn, and the
divine Teacher gave them lesson upon lesson. In rewarding the
faith of the centurion at Capernaum, and preaching the gospel to
the inhabitants of Sychar, He had already given evidence that He
did not share the intolerance of the Jews. But the Samaritans had
some knowledge of God; and the centurion had shown kindness to
Israel. Now Jesus brought the disciples in contact with a heathen,
whom they regarded as having no reason above any of her people,
to expect favor from Him. He would give an example of how such a
one should be treated. The disciples had thought that He dispensed
too freely the gifts of His grace. He would show that His love was
not to be circumscribed to race or nation.

“ဣသရေလ အမျိုး၏ ပျောက်သောသိုးတို့မှတစ်ပါး အခြားသော သူတို့ထံသို့ ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မမူ” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် အမှန်တရားကို ပြောကြားခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုခါနန်အမျိုးသမီးအတွက် ကိုယ်တော် လုပ်ဆောင်ပေးသော အမှုသည်လည်း ကိုယ်တော်၏ တာဝန်ကို ကျေပွန်အောင် ဆောင်ရွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအမျိုးသမီးသည် ဣသရေလ လူမျိုးတို့ ကယ်တင်ပေးသင့်သော ပျောက်ဆုံးနေသော သိုးများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူတို့၏ တာဝန်ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ လျစ်လျူရှုထားသော အလုပ်ကို ခရစ်တော်က လုပ်ဆောင်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤအပြုအမူသည် တပည့်တော်များ၏ စိတ်ကို တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ကြားတွင် လုပ်ဆောင်ရမည့် လုပ်ငန်းများအတွက် ပိုမို ပွင့်လင်းသွားစေခဲ့သည်။ ယုဒပြည် ပြင်ပတွင် ကျယ်ပြန့်သော လုပ်ငန်းခွင် ရှိနေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ မျက်နှာသာ ပိုရထားသူများ မသိရှိသော ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ခံစားနေရသော ဝိညာဉ်များကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ သူတို့အား မထီမဲ့မြင်ပြုရန် သင်ကြားခြင်း ခံထားရသော သူတို့အကြားတွင် ကြီးမြတ်သော ကုသရှင်ထံမှ အကူအညီကို တောင့်တနေသူများ၊ ယုဒလူမျိုးတို့ထံတွင် ကြွယ်ဝစွာ ရှိနေသော အမှန်တရား၏ အလင်းကို ဆာငတ်နေသူများ ရှိနေကြသည်။

When He said, “I am not sent but unto the lost sheep of the house
of Israel,” He stated the truth, and in His work for the Canaanite
woman He was fulflling His commission. This woman was one of
the lost sheep that Israel should have rescued. It was their appointed
work, the work which they had neglected, that Christ was doing.
This act opened the minds of the disciples more fully to the labor
that lay before them among the Gentiles. They saw a wide feld
of usefulness outside of Judea. They saw souls bearing sorrows
unknown to those more highly favored. Among those whom they
had been taught to despise were souls longing for help from the
mighty Healer, hungering for the light of truth, which had been so
abundantly given to the Jews.

နောက်ပိုင်းတွင်၊ ယေရှုသည် လောက၏ ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်ကြောင်း ဟောပြောသောကြောင့် ယုဒလူမျိုးတို့သည် တပည့်တော်များထံမှ ပိုမို ပြင်းထန်စွာ လွဲဖယ်သွားကြသောအခါ၌လည်းကောင်း၊ [၄၀၃] ခရစ်တော်၏ အသေခံခြင်းဖြင့် ယုဒနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့အကြားရှိ ပိုင်းခြားထားသော နံရံကြီး ပြိုပျက်သွားသောအခါ၌လည်းကောင်း၊ ဓလေ့ထုံးစံ သို့မဟုတ် လူမျိုးအစွဲမရှိသော ဧဝံဂေလိ လုပ်ငန်းကို ညွှန်ပြသည့် ဤသင်ခန်းစာနှင့် အလားတူသော သင်ခန်းစာများသည် ခရစ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ်များ၏ လုပ်ငန်းတော် လမ်းညွှန်မှုအပေါ် အားကောင်းသော လွှမ်းမိုးမှု ရှိခဲ့သည်။

Afterward, when the Jews turned still more persistently from the
disciples, because they declared Jesus to be the Saviour of the world,
[403] and when the partition wall between Jew and Gentile was broken
down by the death of Christ, this lesson, and similar ones which
pointed to the gospel work unrestricted by custom or nationality, had
a powerful influence upon the representatives of Christ, in directing
their labors.
Barriers Broken Down 349

ကယ်တင်ရှင်၏ ဖိုနီးရှား ခရီးစဉ်နှင့် ထိုနေရာ၌ ပြုလုပ်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုသည် ပိုမို ကျယ်ပြန့်သော ရည်ရွယ်ချက် ရှိသည်။ ထိုအမှုသည် ဒုက္ခရောက်နေသော အမျိုးသမီးအတွက်သာမက၊ တပည့်တော်များနှင့် သူတို့၏ အမှုတော်ကို လက်ခံမည့်သူများ အတွက်သာမက၊ “ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော် ခရစ်တော်ဖြစ်သည်ဟု သင်တို့သည် ယုံကြည်စေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ ယုံကြည်လျှင်လည်း နာမတော်အားဖြင့် အသက်ကို ရစေခြင်းငှာလည်းကောင်း” (ယောဟန် ၂၀:၃၁) အတွက်လည်း ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်ရှစ်ရာက လူတို့အား ခရစ်တော်ထံမှ ဝေးကွာအောင် တားဆီးခဲ့သော အရာများသည် ယနေ့တိုင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ယုဒနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့အကြား ပိုင်းခြားထားသည့် နံရံကို တည်ဆောက်ခဲ့သော စိတ်ဓာတ်သည် ယနေ့တိုင် အားကောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ မာန်မာနနှင့် အစွဲအလမ်းတို့သည် မတူညီသော လူတန်းစားများအကြား ခိုင်မာသော ခွဲခြားမှု နံရံများကို တည်ဆောက်ထားကြသည်။ ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ သာသနာပြု လုပ်ငန်းသည် မှားယွင်းစွာ တင်ပြခြင်း ခံနေရပြီး၊ လူအများအပြားသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဧဝံဂေလိ လုပ်ငန်းမှ အမှန်တကယ် ဖယ်ထုတ်ခံထားရသည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ခရစ်တော်ထံမှ ဖယ်ထုတ်ခံထားရသည်ဟု မခံစားကြပါစေနှင့်။ လူ သို့မဟုတ် စာတန် တည်ဆောက်ထားသော မည်သည့် အတားအဆီးကိုမဆို ယုံကြည်ခြင်းက ဖောက်ထွင်းနိုင်ပါသည်။

The Saviour’s visit to Phoenicia and the miracle there performed
had a yet wider purpose. Not alone for the afflicted woman, nor
even for His disciples and those who received their labors, was the
work accomplished; but also “that ye might believe that Jesus is
the Christ, the Son of God; and that believing ye might have life
through His name.” John 20:31. The same agencies that barred men
away from Christ eighteen hundred years ago are at work today. The
spirit which built up the partition wall between Jew and Gentile is
still active. Pride and prejudice have built strong walls of separation
between different classes of men. Christ and His mission have been
misrepresented, and multitudes feel that they are virtually shut away
from the ministry of the gospel. But let them not feel that they are
shut away from Christ. There are no barriers which man or Satan
can erect but that faith can penetrate.

ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖိုနီးရှား အမျိုးသမီးသည် ယုဒနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ကြားတွင် စုပုံနေသော အတားအဆီးများအပေါ် မိမိကိုယ်ကို ပစ်တင်လိုက်သည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို ဆန့်ကျင်ပြီး၊ ကိုယ်တော်ကို သံသယဖြစ်စေနိုင်သည့် အပြင်ပန်း အခြေအနေများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမသည် ကယ်တင်ရှင်၏ မေတ္တာကို ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့အားလည်း ကိုယ်တော်ကို ဤကဲ့သို့ ယုံကြည်စေလိုပါသည်။ ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကောင်းချီးများသည် ဝိညာဉ်တိုင်းအတွက် ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို မိမိကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခြင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်အရာကမျှ ဧဝံဂေလိ တရားအားဖြင့် ခရစ်တော်၌ ရှိသော ကတိတော်ကို ဆိုင်သောသူ ဖြစ်လာခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ပေ။

In faith the woman of Phoenicia flung herself against the barriers
that had been piled up between Jew and Gentile. Against discouragement, regardless of appearances that might have led her to doubt,
she trusted the Saviour’s love. It is thus that Christ desires us to trust
in Him. The blessings of salvation are for every soul. Nothing but
his own choice can prevent any man from becoming a partaker of
the promise in Christ by the gospel.

လူတန်းစားခွဲခြားမှု (Caste) သည် ဘုရားသခင် စက်ဆုပ်သောအရာ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ထိုကဲ့သို့သော အရာမှန်သမျှကို လျစ်လျူရှုတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ အမြင်တွင် လူသားအားလုံး၏ ဝိညာဉ်သည် တန်ဖိုးတူညီကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် “မြေတစ်ပြင်လုံး၌ နေစေခြင်းငှာ လူအမျိုးအနွယ်ရှိသမျှတို့ကို သွေးတစ်ခုတည်းဖြင့် ဖန်ဆင်းတော်မူ၍၊ သူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကာလနှင့် နေထိုင်ရာ နယ်နိမိတ်များကိုလည်း ပိုင်းခြားတော်မူ၏။ ထိုသို့ ပြုတော်မူခြင်းမှာ လူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ရှာစေခြင်းငှာလည်းကောင်း၊ စမ်းတဝါးဝါး ရှာဖွေ၍ တွေ့ရှိစေခြင်းငှာလည်းကောင်း ဖြစ်၏။ အမှန်စင်စစ် ကိုယ်တော်သည် ငါတို့နှင့် မဝေးပါ။” အသက်အရွယ်၊ ရာထူး၊ လူမျိုး သို့မဟုတ် ဘာသာရေး အထူးအခွင့်အရေး ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ အားလုံးကို ကိုယ်တော်ထံသို့ လာ၍ အသက်ရှင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ထားသည်။ “ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သောသူ မည်သူမဆို အရှက်ရလိမ့်မည်မဟုတ်။ အကြောင်းမူကား ခွဲခြားမှု မရှိ။” “ယုဒလူဟူ၍လည်းကောင်း၊ ဂရိလူဟူ၍လည်းကောင်း မရှိ။ ကျွန်ဟူ၍လည်းကောင်း၊ လူလွတ်ဟူ၍လည်းကောင်း မရှိ။” “ချမ်းသာသောသူနှင့် ဆင်းရဲသောသူတို့သည် အတူတကွ တွေ့ဆုံကြ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ထိုသူအပေါင်းတို့ကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင် ဖြစ်သည်။” “ခပ်သိမ်းသော သူတို့၏ အရှင်ဖြစ်တော်မူသော တစ်ပါးတည်းသော သခင်သည် မိမိကို ပဌနာပြုသော သူအပေါင်းတို့၌ ကြွယ်ဝတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ သခင်ဘုရား၏ နာမတော်ကို ပဌနာပြုသောသူ မည်သူမဆို ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။” (တမန်တော် ၁၇:၂၆၊ ၂၇၊ ဂလာတိ ၃:၂၈၊ သုတ္တံ ၂၂:၂၊ ရောမ ၁၀:၁၁-၁၃)။

Caste is hateful to God. He ignores everything of this character.
In His sight the souls of all men are of equal value. He “hath made of
one blood all nations of men for to dwell on all the face of the earth,
and hath determined the times before appointed, and the bounds of
their habitation; that they should seek the Lord, if haply they might
feel after Him, and fnd Him, though He be not far from every one of
us.” Without distinction of age, or rank, or nationality, or religious
privilege, all are invited to come unto Him and live. “Whosoever
believeth on Him shall not be ashamed. For there is no difference.”
“There is neither Jew nor Greek, there is neither bond nor free.”
“The rich and poor meet together: the Lord is the Maker of them
all.” “The same Lord over all is rich unto all that call upon Him. For
whosoever shall call upon the name of the Lord shall be saved.” Acts
17:26, 27; Galatians 3:28; Proverbs 22:2; Romans 10:11-13.