အခန်း (၄၂) — ရိုးရာဓဓလေ့

 

အခန်း (၄၂) — ရိုးရာအစဉ်အလာ [၃၉၅]

ဤအခန်းသည် မဿဲ ၁၅:၁-၂၀ နှင့် မာကု ၇:၁-၂၃ ကို အခြေခံထားသည်။

Chapter 42—Tradition [395]
This chapter is based on Matthew 15:1-20; Mark 7:1-23.

ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဖာရိရှဲတို့သည် ယေရှုကို ပသခါပွဲ၌ တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်လျက် ကိုယ်တော်အတွက် ကျော့ကွင်းထောင်ထားကြ၏။ သို့သော် ယေရှုသည် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိရှိသဖြင့် ထိုစည်းဝေးပွဲသို့ မသွားဘဲ နေခဲ့သည်။ “ထိုအခါ ဖာရိရှဲတို့နှင့် အချို့သော ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် အထံတော်သို့ စုဝေးရောက်လာကြ၏။” ကိုယ်တော်သည် သူတို့ထံသို့ မသွားသောကြောင့် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ ရောက်လာကြသည်။ ဂါလိလဲပြည်သူတို့သည် ယေရှုကို မေရှိယအဖြစ် လက်ခံကြတော့မည်ဖြစ်ပြီး ထိုဒေသရှိ သာသနာ့အထက်တန်းလွှာတို့၏ အာဏာသည် ပျက်ပြားတော့မည်ဟု တစ်ချိန်က ထင်ရခဲ့သည်။ တပည့်တော် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးကို စေလွှတ်ခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ လုပ်ငန်းတော် ကျယ်ပြန့်လာခြင်းကို ပြသနေပြီး တပည့်တော်များအား ရဗ္ဗိ (Rabbi) တို့နှင့် ပိုမိုတိုက်ရိုက် ပဋိပက္ခဖြစ်စေသောကြောင့် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ခေါင်းဆောင်တို့၏ မနာလိုစိတ်ကို တစ်ဖန် ပြင်းထန်စေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်လုပ်ငန်း အစောပိုင်းကာလက ကပေရနောင်မြို့သို့ စေလွှတ်ခြင်းခံရသော သူလျှိုများသည် ကိုယ်တော်အား ဥပုသ်နေ့ကို ဖောက်ဖျက်သည်ဟု အပြစ်တင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အရှက်ရခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ရဗ္ဗိတို့သည် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်။ ယခုအခါ ကိုယ်တော်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် စွပ်စွဲချက်တစ်ခုခု ရှာဖွေရန် နောက်ထပ် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို စေလွှတ်လိုက်ပြန်သည်။

The scribes and Pharisees, expecting to see Jesus at the Passover,
had laid a trap for Him. But Jesus, knowing their purpose, had
absented Himself from this gathering. “Then came together unto
Him the Pharisees, and certain of the scribes.” As He did not go
to them, they came to Him. For a time it had seemed that the
people of Galilee would receive Jesus as the Messiah, and that
the power of the hierarchy in that region would be broken. The
mission of the twelve, indicating the extension of Christ’s work, and
bringing the disciples more directly into conflict with the rabbis,
had excited anew the jealousy of the leaders at Jerusalem. The spies
they sent to Capernaum in the early part of His ministry, who had
tried to fx on Him the charge of Sabbathbreaking, had been put to
confusion; but the rabbis were bent on carrying out their purpose.

ယခင်အတိုင်းပင်၊ တိုင်တန်းချက်၏ အခြေခံအကြောင်းရင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို ပိတ်ဆို့နေသော ရိုးရာနည်းဥပဒေများကို ယေရှုက ဂရုမစိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဥပဒေများကို ပညတ်တော်ကို စောင့်ထိန်းရန်အတွက်ဟု ဆိုကြသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ပညတ်တော်ထက်ပင် ပို၍ သန့်ရှင်းသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ သိနာတောင်မှ ပေးထားသော ပညတ်တော်များနှင့် ဆန့်ကျင်လာသောအခါ ရဗ္ဗိတို့၏ နည်းဥပဒေများကိုသာ ဦးစားပေးကြသည်။

Now another deputation was sent to watch His movements, and fnd
some accusation against Him.
As before, the ground of complaint was His disregard of the
traditional precepts that encumbered the law of God. These were
professedly designed to guard the observance of the law, but they
were regarded as more sacred than the law itself. When they came
in collision with the commandments given from Sinai, preference
was given to the rabbinical precepts.

အပြင်းထန်ဆုံး အတင်းအကြပ် ခိုင်းစေသော ကျင့်ဝတ်များထဲတွင် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ သန့်စင်ခြင်း (Ceremonial Purification) လည်း ပါဝင်သည်။ အစာမစားမီ လိုက်နာရမည့် ပုံစံများကို ပျက်ကွက်ခြင်းကို ယခုဘဝတွင်သာမက နောင်ဘဝတွင်ပါ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ရမည့် ကြီးလေးသော အပြစ်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြပြီး [၃၉၆] ထိုသို့ ဖောက်ဖျက်သူကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည်ပင် သီလတစ်ခုဟု ယူဆကြသည်။

Among the observances most strenuously enforced was that of
ceremonial purifcation. A neglect of the forms to be observed
before eating was accounted a heinous sin, to be punished both in [396]
this world and in the next; and it was regarded as a virtue to destroy
the transgressor.

သန့်စင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော စည်းမျဉ်းများသည် ရေတွက်၍မကုန်နိုင်အောင် များပြားလှသည်။ လူတစ်ဦး၏ သက်တမ်းတစ်ခုလုံးသည်ပင် ထိုစည်းမျဉ်းအားလုံးကို သင်ယူရန် မလုံလောက်ပေ။ ရဗ္ဗိတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို လိုက်နာရန် ကြိုးစားသူတို့၏ ဘဝသည် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ညစ်ညမ်းမှု (Ceremonial Defilement) ကို တိုက်လှန်ရသော ရှည်လျားသည့် တိုက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ပြီး အဆုံးမရှိသော ဆေးကြောခြင်းနှင့် သန့်စင်ခြင်း သံသရာထဲတွင် ရှိနေကြသည်။ ဘုရားသခင် မတောင်းဆိုထားသော သေးဖွဲသည့် ခွဲခြားမှုများနှင့် ကျင့်ဝတ်များတွင် လူတို့ အာရုံစိုက်နေကြစဉ် သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုသည် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်၌ပါသော ကြီးမြတ်သည့် အခြေခံမူများမှ လွဲဖယ်သွားခဲ့သည်။

The rules in regard to purifcation were numberless. The period
of a lifetime was scarcely suffcient for one to learn them all. The
life of those who tried to observe the rabbinical requirements was
one long struggle against ceremonial deflement, an endless round
341
342 The Desire of Ages
of washings and purifcations. While the people were occupied with
trifling distinctions, and observances which God had not required,
their attention was turned away from the great principles of His law.

ခရစ်တော်နှင့် တပည့်တော်များသည် ဤဘာသာရေးဆိုင်ရာ ဆေးကြောခြင်းများကို မပြုလုပ်ကြသောကြောင့် သူလျှိုများသည် ဤပျက်ကွက်မှုကိုပင် စွပ်စွဲချက်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။

Christ and His disciples did not observe these ceremonial washings, and the spies made this neglect the ground of their accusation.

သို့သော် သူတို့သည် ခရစ်တော်ကို တိုက်ရိုက်မတိုက်ခိုက်ဘဲ တပည့်တော်များကို ဝေဖန်ခြင်းဖြင့် ချဉ်းကပ်ခဲ့ကြသည်။ လူအစုအဝေး ရှေ့မှောက်တွင် သူတို့က “သင်၏ တပည့်တော်တို့သည် ရှေးလူကြီးတို့၏ အစဉ်အလာကို အဘယ်ကြောင့် လွန်ကျူးကြသနည်း။ အစာစားသောအခါ လက်ကို မဆေးကြပါတကား” ဟု ဆိုကြသည်။

They did not, however, make a direct attack on Christ, but came to
Him with criticism of His disciples. In the presence of the multitude
they said, “Why do Thy disciples transgress the tradition of the
elders? for they wash not their hands when they eat bread.”

အမှန်တရား၏ သတင်းစကားသည် လူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးထဲသို့ အထူးတန်ခိုးဖြင့် ရောက်ရှိလာသည့် အခါတိုင်း၊ စာတန်သည် အရေးမကြီးသော ကိစ္စငယ်တစ်ခုအပေါ် အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပွားစေရန် သူ၏ ကိုယ်စားလှယ်များကို လှုံ့ဆော်တတ်သည်။ ဤနည်းဖြင့် သူသည် အစစ်အမှန် ပြဿနာထံမှ အာရုံကို လွှဲပြောင်းရန် ကြိုးစားသည်။ ကောင်းသော အလုပ်တစ်ခု စတင်သည့် အခါတိုင်း၊ ပုံစံများ သို့မဟုတ် နည်းပညာဆိုင်ရာ အချက်အလက်များအပေါ် အငြင်းပွားရန် အသင့်ရှိနေသူများ ပေါ်လာတတ်ပြီး လူတို့၏ စိတ်ကို တကယ့် အမှန်တရားများထံမှ ဆွဲထုတ်သွားတတ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ လူမျိုးတော်အတွက် ထူးခြားသော နည်းလမ်းဖြင့် လုပ်ဆောင်တော့မည့်ပုံ ပေါ်လာသောအခါ၊ ဝိညာဉ်များကို ပျက်စီးစေရုံသာရှိမည့် အငြင်းပွားမှုများထဲသို့ မရောက်သွားစေရန် သတိပြုကြပါစေ။ ကျွန်ုပ်တို့နှင့် အသက်ဆိုင်ဆုံး မေးခွန်းများမှာ “ငါသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ယုံကြည်ပါသလား။ ငါ၏ ဘဝသည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်နှင့် ကိုက်ညီပါသလား” ဟူသော မေးခွန်းများ ဖြစ်သည်။ “သားတော်ကို ယုံကြည်သောသူသည် ထာဝရအသက်ကို ရ၏။ သားတော်ကို မယုံကြည်သောသူမူကား အသက်ကို မမြင်ရ။” “ငါတို့သည် ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်လျှင် ကိုယ်တော်ကို သိသည်ဟု ထိုသို့သောအားဖြင့် သိရကြ၏။” (ယောဟန် ၃:၃၆၊ ၁ ယောဟန် ၂:၃)။

Whenever the message of truth comes home to souls with special
power, Satan stirs up his agents to start a dispute over some minor
question. Thus he seeks to attract attention from the real issue.
Whenever a good work is begun, there are cavilers ready to enter
into dispute over forms or technicalities, to draw minds away from
the living realities. When it appears that God is about to work
in a special manner for His people, let them not be enticed into a
controversy that will work only ruin of souls. The questions that
most concern us are, Do I believe with saving faith on the Son of
God? Is my life in harmony with the divine law? “He that believeth
on the Son hath everlasting life: and he that believeth not the Son
shall not see life.” “And hereby we do know that we know Him, if
we keep His commandments.” John 3:36; 1 John 2:3.

ယေရှုသည် မိမိကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် တပည့်တော်များကို ကာကွယ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် မိမိအပေါ် စွပ်စွဲချက်များကို ရည်ညွှန်းခြင်း မပြုဘဲ လူလုပ်ကျင့်ဝတ်များကို အလွန်အမင်း စွဲလမ်းနေသူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကိုသာ ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ရှာမလာမီလေးတွင်ပင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုလုပ်ခဲ့သော အပြုအမူတစ်ခုကို ဥပမာပေးခဲ့သည်။ “သင်တို့သည် မိမိတို့ အစဉ်အလာကို စောင့်ရှောက်အံ့သောငှာ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို အမှန်ပင် ပယ်ကြ၏” ဟု ကိုယ်တော်က မိန့်တော်မူသည်။ “မောရှေကလည်း ‘မိဘကို ရိုသေစွာ ပြုလော့’ ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ‘မိဘကို ဆဲသောသူသည် အသေခံစေ’ ဟူ၍လည်းကောင်း ဆိုခဲ့၏။ သင်တို့မူကား၊ လူတစ်ဦးသည် မိမိမိဘကို ‘ကျွန်ုပ်ထံမှ သင်တို့ အကျိုးခံစားရသမျှသည် ကောရဗန် (Corban) ဖြစ်သည်’ (ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်အား ပူဇော်သော လက်ဆောင်ဖြစ်သည်) ဟု ဆိုလျှင်၊ ထိုသူသည် လွတ်ငြိမ်းခွင့်ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုသို့ဖြင့် သူသည် မိဘအား တစ်စုံတစ်ခုမျှ မပြုစုစေရန် သင်တို့ ခွင့်ပြုကြ၏။” [၃၉၇] သူတို့သည် ပဉ္စမမြောက် ပညတ်တော်ကို အရေးမပါသကဲ့သို့ ဘေးဖယ်ထားကြသော်လည်း၊ ရှေးလူကြီးတို့၏ အစဉ်အလာကိုမူ အလွန်တိကျစွာ လိုက်နာကြသည်။ မိမိတို့၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ဗိမာန်တော်သို့ ဆက်ကပ်ခြင်းသည် မိဘများကို ထောက်ပံ့ခြင်းထက်ပင် ပို၍ သန့်ရှင်းသော တာဝန်ဖြစ်သည်ဟု လူတို့ကို သွန်သင်ခဲ့ကြပြီး၊ မည်မျှပင် လိုအပ်နေပါစေ ထိုသို့ ဆက်ကပ်ထားသော အရာထဲမှ မိဘအား ပေးကမ်းခြင်းသည် သန့်ရှင်းသောအရာကို ဖျက်ဆီးခြင်း (Sacrilege) ဟု ယူဆကြသည်။ ဝတ္တရား မကျေပွန်သော သားတစ်ဦးသည် မိမိ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအပေါ် “ကောရဗန်” ဟု အသံထွက်ရုံဖြင့် ဘုရားသခင်အား ဆက်ကပ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ၊ ၎င်းကို မိမိသက်ရှိထင်ရှားစဉ်အတွင်း ကိုယ်တိုင် အသုံးပြုနိုင်ပြီး ကွယ်လွန်ပြီးမှသာ ဗိမာန်တော်သို့ လွှဲပြောင်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူသည် ဘုရားသခင်အား ဆည်းကပ်ဟန်ဆောင်ကာ အသက်ရှင်စဉ်နှင့် သေဆုံးချိန် နှစ်ခုလုံးတွင် မိဘကို ဂုဏ်ဖျက်ရန်နှင့် လိမ်လည်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ကြသည်။

Jesus made no attempt to defend Himself or His disciples. He
made no reference to the charges against Him, but proceeded to
show the spirit that actuated these sticklers for human rites. He
gave them an example of what they were repeatedly doing, and
had done just before coming in search of Him. “Full well ye reject
the commandment of God,” He said, “that ye may keep your own
tradition. For Moses said, Honor thy father and thy mother; and,
Whoso curseth father or mother, let him die the death: but ye say, If
a man shall say to his father or mother, It is Corban, that is to say, a
gift, by whatsoever thou mightest be profted by me; he shall be free.
And ye suffer him no more to do aught for his father or his mother.”
[397] They set aside the ffth commandment as of no consequence, but
were very exact in carrying out the traditions of the elders. They
taught the people that the devotion of their property to the temple
was a duty more sacred than even the support of their parents; and
that, however great the necessity, it was sacrilege to impart to father
Tradition 343
or mother any part of what had been thus consecrated. An undutiful
child had only to pronounce the word “Corban” over his property,
thus devoting it to God, and he could retain it for his own use during
his lifetime, and after his death it was to be appropriated to the
temple service. Thus he was at liberty, both in life and in death,
to dishonor and defraud his parents, under cover of a pretended
devotion to God.

ယေရှုသည် ဘုရားသခင်အား လက်ဆောင်နှင့် ပူဇော်သက္ကာများ ဆက်ကပ်ရန် လူတို့၏ တာဝန်ကို စကားအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ အပြုအမူအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း မည်သည့်အခါမျှ လျော့ပါးစေခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပူဇော်သက္ကာများနှင့် ပတ်သက်သော ပညတ်တော် ညွှန်ကြားချက် အားလုံးကို ပေးခဲ့သူမှာ ခရစ်တော်ပင် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကမ္ဘာပေါ်၌ ရှိစဉ်အခါက ဗိမာန်တော် ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲသို့ မိမိ၌ ရှိသမျှ အားလုံးကို ထည့်ခဲ့သော ဆင်းရဲသည့် မုဆိုးမကို ချီးမွမ်းခဲ့သည်။ သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ရဗ္ဗိတို့၏ ဘုရားသခင်အပေါ် ထက်သန်ဟန်ပြမှုမှာ မိမိတို့ကိုယ်ကို ဂုဏ်တင်လိုသော ဆန္ဒကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် ဟန်ဆောင်မှုသာ ဖြစ်သည်။ လူတို့သည် သူတို့၏ လှည့်ဖြားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင် မတင်ထားသော လေးလံသော ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးများကို ထမ်းနေကြရသည်။ ခရစ်တော်၏ တပည့်တော်များပင်လျှင် အမွေဆက်ခံခဲ့သော အစွဲအလမ်းများနှင့် ရဗ္ဗိတို့၏ အာဏာစက်ဖြင့် ချည်နှောင်ထားသော ထိုထမ်းပိုးမှ လုံးဝ မလွတ်မြောက်သေးပေ။ ယခုအခါ ယေရှုသည် ရဗ္ဗိတို့၏ စိတ်ဓာတ်အမှန်ကို ဖွင့်ပြခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်ကို အမှန်တကယ် ဝတ်ပြုလိုသူ အပေါင်းတို့ကို ရိုးရာအစဉ်အလာ၏ ကျွန်ခံခြင်းမှ လွတ်မြောက်စေရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

Never, by word or deed, did Jesus lessen man’s obligation to
present gifts and offerings to God. It was Christ who gave all the
directions of the law in regard to tithes and offerings. When on earth
He commended the poor woman who gave her all to the temple
treasury. But the apparent zeal for God on the part of the priests and
rabbis was a pretense to cover their desire for self-aggrandizement.
The people were deceived by them. They were bearing heavy burdens which God had not imposed. Even the disciples of Christ were
not wholly free from the yoke that had been bound upon them by
inherited prejudice and rabbinical authority. Now, by revealing the
true spirit of the rabbis, Jesus sought to free from the bondage of
tradition all who were really desirous of serving God.

ကိုယ်တော်က ထိုလှည့်ဖြားတတ်သော သူလျှိုများကို “ဟန်ဆောင်သောသူတို့ (Hypocrites)” ဟု ခေါ်ဆိုကာ “ဟေရှာယသည် သင်တို့အကြောင်းကို ကောင်းစွာ ပရောဖက်ပြုခဲ့ပြီ။ ထိုသူတို့သည် နှုတ်ဖြင့် ငါ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ နှုတ်ခမ်းဖြင့် ငါ့ကို ရိုသေကြ၏။ စိတ်နှလုံးမူကား ငါနှင့် ဝေးလှ၏။ လူတို့၏ ပညတ်ချက်များကို အခြေခံမူများအဖြစ် သွန်သင်လျက်နှင့် ငါ့ကို အချည်းနှီး ကိုးကွယ်ကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ခရစ်တော်၏ စကားများသည် ဖာရိရှဲစနစ်တစ်ခုလုံးကို ပြင်းထန်စွာ စွပ်စွဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရဗ္ဗိတို့သည် မိမိတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ဘုရားသခင်၏ ပညတ်ချက်များထက် ပို၍ ဦးစားပေးခြင်းဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထက် ပို၍ မြင့်မြတ်သည်ဟု သတ်မှတ်နေကြကြောင်း ကိုယ်တော်က ကြေညာခဲ့သည်။

“Ye hypocrites,” He said, addressing the wily spies, “well did
Esaias prophesy of you, saying, This people draweth nigh unto
Me with their mouth, and honoreth Me with their lips; but their
heart is far from Me. But in vain they do worship Me, teaching for
doctrines the commandments of men.” The words of Christ were an
arraignment of the whole system of Pharisaism. He declared that by
placing their requirements above the divine precepts the rabbis were
setting themselves above God.

ယေရုရှလင်မှ ကိုယ်စားလှယ်များသည် အလွန်အမျက်ထွက်ကြသည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော်ကို သိနာတောင်မှ ပေးထားသော ပညတ်တော်ကို ချိုးဖောက်သူအဖြစ် မစွပ်စွဲနိုင်ခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ အစဉ်အလာများကို ဆန့်ကျင်ပြီး ထိုပညတ်တော်ကို ကာကွယ်သူအဖြစ် စကားပြောခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော် တင်ပြခဲ့သော ကြီးမြတ်သည့် ပညတ်တော်များသည် လူတို့ တီထွင်ထားသော သေးဖွဲသည့် စည်းမျဉ်းများနှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

The deputies from Jerusalem were flled with rage. They could
not accuse Christ as a violator of the law given from Sinai, for He
spoke as its defender against their traditions. The great precepts of
the law, which He had presented, appeared in striking contrast to the
petty rules that men had devised.

ယေရှုသည် လူအစုအဝေးအားလည်းကောင်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် တပည့်တော်များအားလည်းကောင်း ညစ်ညမ်းခြင်းသည် အပြင်မှလာသည်မဟုတ်ဘဲ အတွင်းမှလာသည်ဟု ရှင်းပြခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ညစ်ညမ်းခြင်းသည် ဝိညာဉ်နှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်။ လူကို ညစ်ညမ်းစေသောအရာမှာ လူလုပ်ထားသော ပြင်ပကျင့်ဝတ်များကို ပျက်ကွက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ မကောင်းသော အပြုအမူ၊ မကောင်းသော စကား၊ မကောင်းသော အတွေးနှင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို လွန်ကျူးခြင်းတို့သာ ဖြစ်သည်။

To the multitude, and afterward more fully to His disciples, Jesus
explained that deflement comes not from without, but from within.
Purity and impurity pertain to the soul. It is the evil deed, the evil
word, the evil thought, the transgression of the law of God, not the
neglect of external, man-made ceremonies, that defles a man.

တပည့်တော်များသည် သူတို့၏ မှားယွင်းသော သွန်သင်ချက်များ ဖော်ထုတ်ခံရသောအခါ သူလျှိုများ၏ ဒေါသကို သတိပြုမိကြသည်။ [၃၉၈] သူတို့၏ အမျက်ထွက်သော အကြည့်များနှင့် မကျေနပ်မှု၊ ကဲ့ရဲ့လိုမှုများ ပါသော တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားများကို ကြားရသည်။ ခရစ်တော်သည် လူ၏ စိတ်နှလုံးကို ဖွင့်ထားသော စာအုပ်ကဲ့သို့ ဖတ်နိုင်ကြောင်း မကြာခဏ သက်သေပြခဲ့သည်ကို မေ့လျော့ကာ၊ ကိုယ်တော်၏ စကားများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို သူတို့က ပြောပြကြသည်။ ကိုယ်တော်အနေဖြင့် အမျက်ထွက်နေသော အရာရှိများကို ပြန်လည် စေ့စပ်နိုင်ရန် မျှော်လင့်လျက် “ဖာရိရှဲတို့သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ပျက် (Offended) သွားသည်ကို သိတော်မူပါသလား” ဟု ယေရှုအား မေးကြသည်။

The disciples noted the rage of the spies as their false teaching [398]
344 The Desire of Ages
was exposed. They saw the angry looks, and heard the half-muttered
words of dissatisfaction and revenge. Forgetting how often Christ
had given evidence that He read the heart as an open book, they told
Him of the effect of His words. Hoping that He might conciliate
the enraged offcials, they said to Jesus, “Knowest Thou that the

ကိုယ်တော်က “ငါ၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဖစိုက်ပျိုးတော်မမူသော အပင်ရှိသမျှတို့သည် နှုတ်ပစ်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်” ဟု ပြန်လည် မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ရဗ္ဗိတို့ အလွန်တန်ဖိုးထားသော ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် အစဉ်အလာများသည် ဤလောကမှဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှ မဟုတ်ပေ။ လူတို့အကြားတွင် သူတို့၏ အာဏာသည် မည်မျှပင် ကြီးမားပါစေ၊ ဘုရားသခင်၏ စစ်ဆေးမှုကို ခံနိုင်ရည် ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များအစား လူတို့ တီထွင်ထားသောအရာ မှန်သမျှသည် “ဘုရားသခင်သည် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ မကောင်းသည်ဖြစ်စေ အမှုရှိသမျှတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဝှက်ထားသောအရာ ရှိသမျှတို့ကိုလည်းကောင်း စစ်ကြောစီရင်တော်မူမည့်” ထိုနေ့တွင် အသုံးမဝင်ကြောင်း တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။ (ဒေသနာ ၁၂:၁၄)။

Pharisees were offended, after they heard this saying?”
He answered, “Every plant, which My heavenly Father hath not
planted, shall be rooted up.” The customs and traditions so highly
valued by the rabbis were of this world, not from heaven. However
great their authority with the people, they could not endure the testing
of God. Every human invention that has been substituted for the
commandments of God will be found worthless in that day when
“God shall bring every work into judgment, with every secret thing,
whether it be good, or whether it be evil.” Ecclesiastes 12:14.

ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များအစား လူတို့၏ နည်းဥပဒေများကို အစားထိုးခြင်းသည် ရပ်တန့်မသွားသေးပေ။ ခရစ်ယာန်များကြားတွင်ပင် ရှေးဘိုးဘေးတို့၏ အစဉ်အလာထက် မသာလွန်သော တည်ထောင်မှုများနှင့် အလေ့အထများကို တွေ့ရှိရသည်။ သာမန် လူတို့၏ အာဏာအပေါ် အခြေခံထားသော ထိုကဲ့သို့သော အရာများသည် ဘုရားသခင် ခန့်အပ်ထားသောအရာများကို အစားထိုး ဖယ်ရှားခဲ့ကြသည်။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ အစဉ်အလာများကို တွယ်ကပ်ကြပြီး၊ ဓလေ့ထုံးစံများကို ရိုသေကြကာ သူတို့၏ အမှားကို ပြသရန် ကြိုးစားသူများအပေါ် မုန်းတီးမှုကို မွေးမြူကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များနှင့် ယေရှု၏ ယုံကြည်ခြင်းကို အာရုံစိုက်ရန် ကျွန်ုပ်တို့အား တိုက်တွန်းနှိုးဆော်ထားသော ဤခေတ်တွင်၊ ခရစ်တော်၏ လက်ထက်၌ တွေ့မြင်ခဲ့ရသော ရန်ငြိုးမျိုးကိုပင် ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့မြင်နေရသည်။ ဘုရားသခင်၏ ကြွင်းကြန်သော လူမျိုးတော်နှင့် ပတ်သက်၍ “နဂါးသည် မိန်းမကို အမျက်ထွက်၍ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်သောသူ၊ ယေရှုခရစ်၏ သက်သေခံချက်ကို စွဲလမ်းသောသူတည်းဟူသော ထိုမိန်းမ၌ ကြွင်းကြန်သော အမျိုးအနွယ်တို့ကို စစ်တိုက်ခြင်းငှာ ထွက်သွား၏” ဟု ရေးသားထားသည်။ (ဗျာဒိတ် ၁၂:၁၇)။

The substitution of the precepts of men for the commandments
of God has not ceased. Even among Christians are found institutions
and usages that have no better foundation than the traditions of
the fathers. Such institutions, resting upon mere human authority,
have supplanted those of divine appointment. Men cling to their
traditions, and revere their customs, and cherish hatred against those
who seek to show them their error. In this day, when we are bidden
to call attention to the commandments of God and the faith of Jesus,
we see the same enmity as was manifested in the days of Christ. Of
the remnant people of God it is written, “The dragon was wroth with
the woman, and went to make war with the remnant of her seed,
which keep the commandments of God, and have the testimony of
Jesus Christ.” Revelation 12:17.

သို့သော် “ငါ၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဖစိုက်ပျိုးတော်မမူသော အပင်ရှိသမျှတို့သည် နှုတ်ပစ်ခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။” အသင်းတော်၏ ဘိုးဘေးဟု ခေါ်ဆိုသူတို့၏ အာဏာအစား၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သော ထာဝရအဖ၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လက်ခံရန် ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့ကို မိန့်ကြားထားသည်။ ဤနေရာ၌သာ မှားယွင်းခြင်းမရှိသော အမှန်တရား ရှိသည်။ ဒါဝိဒ်က “ကိုယ်တော်၏ သက်သေခံချက်များကို ကျွန်ုပ် ဆင်ခြင်သောကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို သွန်သင်သော ဆရာများထက် ပို၍ နားလည်တတ်စွမ်းပါ၏။ ကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏ နည်းဥပဒေများကို စောင့်ရှောက်သောကြောင့် လူကြီးများထက် ပို၍ နားလည်ပါ၏” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ (ဆာလံ ၁၁၉:၉၉၊ ၁၀၀)။ လူတို့၏ အာဏာ၊ အသင်းတော်၏ ဓလေ့ထုံးစံ သို့မဟုတ် ဘိုးဘေးတို့၏ အစဉ်အလာကို လက်ခံသူ အပေါင်းတို့သည် ခရစ်တော်၏ သတိပေးစကားကို မှတ်သားကြပါစေ — “လူတို့၏ ပညတ်ချက်များကို အခြေခံမူများအဖြစ် သွန်သင်လျက်နှင့် ငါ့ကို အချည်းနှီး ကိုးကွယ်ကြ၏။”

But “every plant, which My heavenly Father hath not planted,
shall be rooted up.” In place of the authority of the so-called fathers
of the church, God bids us accept the word of the eternal Father,
the Lord of heaven and earth. Here alone is truth unmixed with
error. David said, “I have more understanding than all my teachers:
for Thy testimonies are my meditation. I understand more than the
ancients, because I keep Thy precepts.” Psalm 119:99, 100. Let
all who accept human authority, the customs of the church, or the
traditions of the fathers, take heed to the warning conveyed in the
words of Christ, “In vain they do worship Me, teaching for doctrines
the commandments of men.”