အခန်း (၄၁) — ဂါလိလဲအိုင်မှအကျပ်အတည်းကာလ

 

အခန်း (၄၁) — ဂါလိလဲပြည်ရှိ အကျပ်အတည်း

ဤအခန်းသည် ယောဟန် ၆:၂၂-၇၁ အပေါ် အခြေခံထားသည်။

Chapter 41—The Crisis in Galilee [383]
This chapter is based on John 6:22-71.

ခရစ်တော်သည် လူတို့အား သူ့ကို ရှင်ဘုရင်အဖြစ် မကြေညာရန် တားမြစ်လိုက်သောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ သမိုင်းတွင် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိတော်မူသည်။ ယနေ့ ကိုယ်တော်ကို နန်းတင်လိုသော လူအုပ်ကြီးသည် မနက်ဖြန်တွင် ကိုယ်တော့်ထံမှ လှည့်ထွက်သွားကြလိမ့်မည်။ သူတို့၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော ရည်မှန်းချက်များ ပျက်ပြားသွားခြင်းက သူတို့၏ ချစ်ခြင်းကို မုန်းတီးခြင်းအဖြစ်သို့လည်းကောင်း၊ ချီးမွမ်းခြင်းကို ကျိန်ဆဲခြင်းအဖြစ်သို့လည်းကောင်း ပြောင်းလဲစေလိမ့်မည်။ ထိုသို့သိပါလျက် ကိုယ်တော်သည် ထိုအကျပ်အတည်းကို ရှောင်လွှဲရန် မည်သည့်နည်းလမ်းမျှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။ အစအဦးကတည်းက ကိုယ်တော်သည် နောက်လိုက်များအား လောကီဆုလာဘ်များအတွက် မည်သည့်မျှော်လင့်ချက်မျှ မပေးခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်၏ တပည့်ဖြစ်လိုသူ တစ်ဦးအား "မြေခွေးသည် မြေတွင်းရှိ၏။ မိုးကောင်းကင်၌ ပျံသောငှက်သည်လည်း နားစရာအိမ်ရှိ၏။ လူသားမူကား ခေါင်းချရာမျှမရှိ" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ မဿဲ ၈:၂၀။ အကယ်၍ လူတို့သည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ လောကစည်းစိမ်ကို ရနိုင်မည်ဆိုပါက လူအုပ်ကြီးသည် ကိုယ်တော်ကို သစ္စာခံကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ထိုသို့သော ဝန်ဆောင်မှုကို ကိုယ်တော် လက်မခံနိုင်ပေ။ ယခုတွင် ကိုယ်တော်နှင့် ဆက်နွှယ်နေသူများထဲတွင် လောကီနိုင်ငံတော် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဆွဲဆောင်ခံရသူများစွာ ရှိသည်။ ထိုသူတို့၏ အထင်အမြင်များကို ဖျောက်ဖျက်ပေးရမည်။ မုန့်ခဲတန်ခိုးတော်၏ နက်ရှိုင်းသော ဝိညာဉ်ရေးရာ သွန်သင်ချက်ကို သူတို့ နားမလည်ခဲ့ကြချေ။ ထိုအရာကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုဗျာဒိတ်တော်အသစ်သည် ပိုမိုပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုကို သယ်ဆောင်လာလိမ့်မည်။

When Christ forbade the people to declare Him king, He knew
that a turning point in His history was reached. Multitudes who
desired to exalt Him to the throne today would turn from Him tomorrow. The disappointment of their selfsh ambition would turn their
love to hatred, and their praise to curses. Yet knowing this, He took
no measures to avert the crisis. From the frst He had held out to His
followers no hope of earthly rewards. To one who came desiring to
become His disciple He had said, “The foxes have holes, and the
birds of the air have nests; but the Son of man hath not where to
lay His head.” Matthew 8:20. If men could have had the world with
Christ, multitudes would have proffered Him their allegiance; but
such service He could not accept. Of those now connected with Him
there were many who had been attracted by the hope of a worldly
kingdom. These must be undeceived. The deep spiritual teaching in
the miracle of the loaves had not been comprehended. This was to
be made plain. And this new revelation would bring with it a closer
test.

မုန့်ခဲတန်ခိုးတော်အကြောင်းကို အရပ်ရပ်သို့ သတင်းပြန့်သွားရာ၊ နောက်တစ်နေ့ နံနက်အစောကြီးတွင် လူတို့သည် ယေရှုကို တွေ့ရန် ဗက်ဇဲဒမြို့သို့ စုပြုံလာကြသည်။ သူတို့သည် ကုန်းလမ်း၊ ရေလမ်းများမှ လူအုပ်ကြီးဖြင့် ရောက်လာကြသည်။ ယခင်ညက ကိုယ်တော့်ကို ထားရစ်ခဲ့သူများသည် ကိုယ်တော် ထိုနေရာ၌ပင် ရှိနေဦးမည်ဟု မျှော်လင့်ကာ ပြန်လာကြသည်။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော် တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ကူးသွားရန် မည်သည့်လှေမျှ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့၏ ရှာဖွေမှုမှာ အချည်းနှီးဖြစ်သဖြင့် လူများစွာသည် ကိုယ်တော်ကို ဆက်လက်ရှာဖွေရန် ကပေရနောင်မြို့သို့ သွားကြသည်။

The miracle of the loaves was reported far and near, and very
early next morning the people flocked to Bethsaida to see Jesus.
They came in great numbers, by land and sea. Those who had left
Him the preceding night returned, expecting to fnd Him still there;
for there had been no boat by which He could pass to the other side.
But their search was fruitless, and many repaired to Capernaum, still
seeking Him.

ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်တော်သည် တစ်ရက်မျှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဂင်နေသရက်ဒေသသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော် ကမ်းတက်လာကြောင်း သိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လူတို့သည် "ထိုအရပ်တစ်ဝိုက်လုံးသို့ ပြေးသွား၍၊ ကိုယ်တော်ရှိသည်ဟု ကြားရသော အရပ်ရပ်သို့ လူနာများကို ခုတင်နှင့် ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြ၏။" မာကု ၆:၅၅။ ခေတ္တအကြာတွင် ကိုယ်တော်သည် တရားစရပ်သို့ ကြွတော်မူရာ ဗက်ဇဲဒမှ လာသောသူများသည် ကိုယ်တော်ကို ထိုနေရာ၌ တွေ့ရှိကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ပင်လယ်ကို မည်သို့ ဖြတ်ကူးခဲ့သည်ကို တပည့်တော်များထံမှ သူတို့ သိခဲ့ရသည်။ ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်း၊ လေဆန့်ကျင်ဘက်သို့ နာရီပေါင်းများစွာ အကျိုးမဲ့ တက်ခတ်ခဲ့ရပုံ၊ ခရစ်တော်သည် ရေပေါ်၌ လမ်းလျှောက်လာပုံ၊ ထိုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုများ၊ ကိုယ်တော်၏ နှစ်သိမ့်စကားများ၊ ပေတရု၏ စွန့်စားမှုနှင့် ရလဒ်၊ မုန်တိုင်းရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားပုံနှင့် လှေကမ်းကပ်ပုံတို့ကို အံ့အားသင့်နေသော လူအုပ်အား သစ္စာရှိစွာ ပြန်ပြောပြခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုမျှဖြင့် အားမရဘဲ လူများစွာသည် ယေရှုကို ဝိုင်းအုံကာ "ဆရာ၊ ကိုယ်တော်သည် ဤအရပ်သို့ အဘယ်အချိန်၌ ကြွလာတော်မူသနည်း" ဟု မေးမြန်းကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်မှ တန်ခိုးတော်အကြောင်း နောက်ထပ်ကြားရရန် သူတို့ မျှော်လင့်ကြသည်။

Meanwhile He had arrived at Gennesaret, after an absence of but [384]
one day. As soon as it was known that He had landed, the people
“ran through that whole region round about, and began to carry about
in beds those that were sick, where they heard He was.” Mark 6:55.
After a time He went to the synagogue, and there those who had
come from Bethsaida found Him. They learned from His disciples
329
330 The Desire of Ages
how He had crossed the sea. The fury of the storm, and the many
hours of fruitless rowing against adverse winds, the appearance of
Christ walking upon the water, the fears thus aroused, His reassuring
words, the adventure of Peter and its result, with the sudden stilling
of the tempest and landing of the boat, were all faithfully recounted to
the wondering crowd. Not content with this, however, many gathered
about Jesus, questioning, “Rabbi, when camest Thou hither?” They
hoped to receive from His own lips a further account of the miracle.

ယေရှုသည် သူတို့၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်က ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် "သင်တို့သည် ငါ့ကို ရှာကြသည်မှာ တန်ခိုးတော်ကို မြင်သောကြောင့်မဟုတ်၊ မုန့်ကို စား၍ ဝသောကြောင့် ဖြစ်သည်" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ သူတို့သည် မွန်မြတ်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ရှာခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ မုန့်ကျွေးခြင်းကို ခံရသဖြင့် ကိုယ်တော်နှင့် ပူးပေါင်းခြင်းအားဖြင့် လောကီအကျိုးကျေးဇူးများကို ဆက်လက်ရရှိရန် မျှော်လင့်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ရှင်က "ပျက်စီးတတ်သောအစာကို ရအံ့သောငှာ မကြိုးစားကြနှင့်။ ထာဝရအသက်နှင့်ဆိုင်၍ မပျက်စီးနိုင်သောအစာကို ရအံ့သောငှာ ကြိုးစားကြလော့" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ အကျိုးကျေးဇူးအတွက်သာ မရှာဖွေကြနှင့်။ ယခုဘဝ ရှင်သန်ရေးအတွက်သာ အဓိက အားထုတ်မှု မဖြစ်စေဘဲ၊ ဝိညာဉ်ရေးရာ အစာ၊ အထူးသဖြင့် ထာဝရအသက်နှင့်ဆိုင်သော ပညာကို ရှာဖွေကြလော့။ ထိုအရာကို ဘုရားသခင်၏ သားတော်တစ်ပါးတည်းသာ ပေးနိုင်သည်၊ အကြောင်းမှာ "ထိုသူကို ခမည်းတော် ဘုရားသခင်သည် တံဆိပ်ခတ်တော်မူပြီ။"

Jesus did not gratify their curiosity. He sadly said, “Ye seek Me,
not because ye saw the miracles, but because ye did eat of the loaves,
and were flled.” They did not seek Him from any worthy motive;
but as they had been fed with the loaves, they hoped still to receive
temporal beneft by attaching themselves to Him. The Saviour bade
them, “Labor not for the meat which perisheth, but for that meat
[385] which endureth unto everlasting life.” Seek not merely for material
beneft. Let it not be the chief effort to provide for the life that now
is, but seek for spiritual food, even that wisdom which will endure
unto everlasting life. This the Son of God alone can give; “for Him
hath God the Father sealed.”

ခေတ္တမျှတွင် နားထောင်သူတို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုသည် နိုးကြားလာသည်။ သူတို့က "ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ခြင်းငှာ အဘယ်သို့ ပြုရပါမည်နည်း" ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာရရန် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်သော အမှုများစွာကို လုပ်ဆောင်နေကြပြီးဖြစ်ရာ၊ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ကုသိုလ်ရနိုင်မည့် မည်သည့်ကျင့်ဝတ်သစ်ကိုမဆို ကြားရန် အသင့်ရှိနေကြသည်။ သူတို့၏ မေးခွန်းမှာ "ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရန် အဘယ်အရာကို ပြုရမည်နည်း။ နောင်ဘဝ အသက်ကို ရရန် ကျွန်ုပ်တို့ ပေးဆောင်ရမည့် တန်ဖိုးမှာ အဘယ်နည်း" ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

For the moment the interest of the hearers was awakened. They
exclaimed, “What shall we do, that we might work the works of
God?” They had been performing many and burdensome works
in order to recommend themselves to God; and they were ready
to hear of any new observance by which they could secure greater
merit. Their question meant, What shall we do that we may deserve
heaven? What is the price we are required to pay in order to obtain
the life to come?

"ယေရှုကလည်း၊ ဘုရားသခင် စေလွှတ်တော်မူသောသူကို ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဖြစ်သည်ဟု ပြန်ပြောတော်မူ၏။" ကောင်းကင်ဘုံ၏ တန်ဖိုးမှာ ယေရှုဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားရာလမ်းမှာ "လောက၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားသော ဘုရားသခင်၏ သိုးသူငယ်တော်" ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်သည်။ ယောဟန် ၁:၂၉။

“Jesus answered and said unto them, This is the work of God,
that ye believe on Him whom He hath sent.” The price of heaven
is Jesus. The way to heaven is through faith in “the Lamb of God,
which taketh away the sin of the world.” John 1:29.

သို့သော် လူတို့သည် ဤဘုရားသခင်၏ အမှန်တရားကို လက်ခံရန် မရွေးချယ်ကြပေ။ ယေရှုသည် မေရှိယပြုလုပ်မည်ဟု ပရောဖက်ပြုချက်များက ဟောထားသော အမှုတော်ကိုပင် ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သော မျှော်လင့်ချက်များက ပုံဖော်ထားသော အလုပ်မျိုးကိုမူ မတွေ့မြင်ခဲ့ကြပေ။ ခရစ်တော်သည် လူအုပ်ကို မုန့်ဖြင့် တစ်ကြိမ်ကျွေးမွေးခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း၊ မောရှေ၏ လက်ထက်တွင် ဣသရေလလူတို့သည် မန္နမုန့်ကို အနှစ် ၄၀ တိုင်တိုင် ကျွေးမွေးခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့် မေရှိယထံမှ ပိုမိုကြီးမားသော ကောင်းချီးများကို မျှော်လင့်ထားကြသည်။ သူတို့၏ မကျေနပ်သော စိတ်နှလုံးများက "ယေရှုသည် သူတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အံ့ဖွယ်အမှုများစွာကို ပြုလုပ်နိုင်လျှင်၊ အဘယ်ကြောင့် သူ၏ လူမျိုးအားလုံးကို ကျန်းမာခြင်း၊ ခွန်အားနှင့် ချမ်းသာကို မပေးနိုင်သနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် သူတို့ကို ညှဉ်းပန်းသူများလက်မှ မလွတ်မြောက်စေဘဲ တန်ခိုးနှင့် ဂုဏ်ဒြပ်ကို မပေးသနည်း" ဟု မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင် စေလွှတ်သောသူဟု ဆိုသော်လည်း ဣသရေလရှင်ဘုရင် ဖြစ်ရန် ငြင်းပယ်ခြင်းမှာ သူတို့ နားမလည်နိုင်သော နက်နဲမှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ကိုယ်တော်၏ ငြင်းပယ်မှုကို အဓိပ္ပာယ်လွဲမှားစွာ ယူဆကြသည်။ လူများစွာက ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ သာသနာလုပ်ငန်းအပေါ် ကိုယ်တိုင် သံသယရှိနေသောကြောင့် ထိုသို့မလုပ်ရဲခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချကြသည်။ ဤသို့ဖြင့် သူတို့သည် မယုံကြည်ခြင်းသို့ စိတ်နှလုံးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ကြပြီး စာတန်စိုက်ပျိုးထားသော မျိုးစေ့သည် အထင်လွဲခြင်းနှင့် ဖောက်ပြန်ခြင်းဟူသော အသီးအပွင့်များကို သီးပွင့်လာစေသည်။

But the people did not choose to receive this statement of divine
truth. Jesus had done the very work which prophecy had foretold
that the Messiah would do; but they had not witnessed what their
selfsh hopes had pictured as His work. Christ had indeed once fed
the multitude with barley loaves; but in the days of Moses Israel
had been fed with manna forty years, and far greater blessings were
expected from the Messiah. Their dissatisfed hearts queried why, if
Crisis in Galilee 331
Jesus could perform so many wondrous works as they had witnessed,
could He not give health, strength, and riches to all His people, free
them from their oppressors, and exalt them to power and honor?
The fact that He claimed to be the Sent of God, and yet refused to
be Israel’s king, was a mystery which they could not fathom. His
refusal was misinterpreted. Many concluded that He dared not assert
His claims because He Himself doubted as to the divine character of
His mission. Thus they opened their hearts to unbelief, and the seed
which Satan had sown bore fruit of its kind, in misunderstanding
and defection.

ယခုတွင် ရဗ္ဗိတစ်ဦးက "ကိုယ်တော်ကို မြင်၍ ယုံကြည်ရအောင် အဘယ်နိမိတ်ကို ပြတော်မူသနည်း။ အဘယ်အမှုကို ပြုတော်မူသနည်း။ ငါတို့ဘိုးဘေးများသည် တော၌ မန္နကို စားကြ၏။ ကျမ်းစာလာသည်ကား၊ သူတို့စားစရာအကြောင်း ကောင်းကင်မုန့်ကို ပေးတော်မူ၏ဟု လာသတည်း" ဟု တစ်ဝက်လှောင်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့် မေးခွန်းထုတ်သည်။

Now, half mockingly, a rabbi questioned, “What sign showest
Thou then, that we may see, and believe Thee? what dost Thou
work? Our fathers did eat manna in the desert; as it is written, He
gave them bread from heaven to eat.”

ယုဒလူတို့သည် မန္နမုန့်ကို ပေးသူအဖြစ် မောရှေကို ဂုဏ်ပြုကြပြီး၊ ထိုအမှုကို အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်ပေးသူ (ဘုရားသခင်) ကို မျက်ကွယ်ပြုကာ ကြားခံလူကိုသာ ချီးမွမ်းကြသည်။ သူတို့၏ ဘိုးဘေးများသည် မောရှေကို ညည်းတွားခဲ့ကြပြီး သူ၏ ဘုရားပေးသာသနာကို သံသယရှိကာ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ ယခုလည်း ထိုစိတ်ဓာတ်မျိုးဖြင့်ပင် သားမြေးများသည် ဘုရားသခင်၏ သတင်းစကားကို သယ်ဆောင်လာသူကို ငြင်းပယ်နေကြသည်။ "ယေရှုကလည်း၊ ငါအမှန်အကန် ဆိုသည်ကား၊ မောရှေသည် ထိုကောင်းကင်မုန့်ကို သင်တို့အား မပေး။" မန္နမုန့်ကို ပေးသောသူသည် သူတို့အလယ်တွင် ရပ်နေပြီဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်ကသာ ဟေဗြဲလူတို့ကို တောကန္တာရထဲတွင် လမ်းပြခဲ့ပြီး သူတို့ကို နေ့စဉ် ကောင်းကင်မုန့်ဖြင့် ကျွေးမွေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအစားအစာမှာ စစ်မှန်သော ကောင်းကင်မုန့်၏ ပုံရိပ်သာ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အနန္တပြည့်စုံခြင်းမှ စီးဆင်းလာသော အသက်ပေးဝိညာဉ်တော်သည် စစ်မှန်သော မန္နမုန့် ဖြစ်သည်။ ယေရှုက "ဘုရားသခင်၏ မုန့်မူကား၊ ကောင်းကင်က ဆင်းသက်၍ လောကီသားတို့အား အသက်ကို ပေးသောမုန့် ဖြစ်သည်" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ယောဟန် ၆:၃၃။

The Jews honored Moses as the giver of the manna, ascribing
praise to the instrument, and losing sight of Him by whom the work
had been accomplished. Their fathers had murmured against Moses,
and had doubted and denied his divine mission. Now in the same
spirit the children rejected the One who bore the message of God to [386]
themselves. “Then said Jesus unto them, Verily, verily, I say unto
you, Moses gave you not that bread from heaven.” The giver of the
manna was standing among them. It was Christ Himself who had
led the Hebrews through the wilderness, and had daily fed them with
the bread from heaven. That food was a type of the real bread from
heaven. The life-giving Spirit, flowing from the infnite fullness of
God, is the true manna. Jesus said, “The bread of God is that which
cometh down out of heaven, and giveth life unto the world.” John
6:33, R. V.

ယေရှု ရည်ညွှန်းနေသည်မှာ လောကီအစာဟု ထင်မှတ်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် နားထောင်သူအချို့က "သခင်၊ ထိုမုန့်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား အမြဲပေးတော်မူပါ" ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။ ထိုအခါ ယေရှုက ရှင်းလင်းစွာ မိန့်တော်မူသည်မှာ "ငါသည် အသက်မုန့် ဖြစ်၏။"

Still thinking that it was temporal food to which Jesus referred,
some of His hearers exclaimed, “Lord, evermore give us this bread.”
Jesus then spoke plainly: “I am the bread of life.”

ခရစ်တော် အသုံးပြုသော ပုံဥပမာမှာ ယုဒလူတို့အတွက် ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်သည်။ မောရှေသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ တိုက်တွန်းမှုဖြင့် "လူသည် မုန့်အားဖြင့်သာ အသက်မွေးသည်မဟုတ်၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် အသက်မွေးသည်" ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ပရောဖက် ယေရမိကလည်း "ကိုယ်တော်၏ စကားတော်ကို တွေ့၍ ကျွန်ုပ်သည် စားပါပြီ။ ကိုယ်တော်၏ စကားတော်သည် ကျွန်ုပ်၏ နှလုံး၌ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ရွှင်လန်းခြင်း ဖြစ်ပါ၏" ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ တရားဟောရာကျမ်း ၈:၃၊ ယေရမိ ၁၅:၁၆။ ရဗ္ဗိတို့ကိုယ်တိုင်လည်း မုန့်စားခြင်း၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အဓိပ္ပာယ်မှာ ပညတ်တရားကို လေ့လာခြင်းနှင့် ကောင်းသောအမှုများကို ကျင့်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလေ့ရှိကြပြီး၊ မေရှိယကြွလာသောအခါ ဣသရေလတစ်မျိုးလုံး ကျွေးမွေးခြင်း ခံရလိမ့်မည်ဟုလည်း မကြာခဏ ပြောဆိုလေ့ရှိကြသည်။ ပရောဖက်တို့၏ သွန်သင်ချက်များက မုန့်ခဲတန်ခိုးတော်ထဲရှိ နက်ရှိုင်းသော ဝိညာဉ်ရေးရာ သင်ခန်းစာကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုသင်ခန်းစာကို ခရစ်တော်သည် တရားစရပ်ရှိ နားထောင်သူတို့အား ဖွင့်ပြရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သာ ကျမ်းစာကို နားလည်ခဲ့လျှင် "ငါသည် အသက်မုန့် ဖြစ်၏" ဟူသော ကိုယ်တော်၏ စကားကို နားလည်ကြလိမ့်မည်။ မနေ့ကတင် လူအုပ်ကြီးသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေချိန်တွင် ကိုယ်တော်ပေးသော မုန့်ကို စားသုံးခဲ့ရသည်။ ထိုမုန့်မှ သူတို့သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားနှင့် လန်းဆန်းမှုကို ရရှိခဲ့သကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်ထံမှ ထာဝရအသက်နှင့်ဆိုင်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ ခွန်အားကို ရရှိနိုင်သည်။ "ငါ့ထံသို့လာသောသူသည် နောက်တစ်ဖန် မငတ်ရ။ ငါ့ကို ယုံကြည်သောသူသည်လည်း နောက်တစ်ဖန် မဆာရ" ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူသည်။ သို့သော် "သင်တို့သည် ငါ့ကို မြင်လျက်ပင် မယုံကြည်ကြ" ဟု ကိုယ်တော် ထပ်လောင်းမိန့်ကြားသည်။

The fgure which Christ used was a familiar one to the Jews.
Moses, by the inspiration of the Holy Spirit, had said, “Man doth
not live by bread only, but by every word that proceedeth out of the
mouth of the Lord.” And the prophet Jeremiah had written, “Thy
words were found, and I did eat them; and Thy word was unto me
the joy and rejoicing of mine heart.” Deuteronomy 8:3; Jeremiah
15:16. The rabbis themselves had a saying, that the eating of bread,
332 The Desire of Ages
in its spiritual signifcance, was the study of the law and the practice
of good works; and it was often said that at the Messiah’s coming
all Israel would be fed. The teaching of the prophets made plain
the deep spiritual lesson in the miracle of the loaves. This lesson
Christ was seeking to open to His hearers in the synagogue. Had
they understood the Scriptures, they would have understood His
words when He said, “I am the bread of life.” Only the day before,
the great multitude, when faint and weary, had been fed by the bread
which He had given. As from that bread they had received physical
strength and refreshment, so from Christ they might receive spiritual
strength unto eternal life. “He that cometh to Me,” He said, “shall
never hunger; and he that believeth on Me shall never thirst.” But
He added, “Ye also have seen Me, and believe not.”

သူတို့သည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ သက်သေခံချက်အားဖြင့်၊ ဘုရားသခင်က သူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို ဖွင့်ပြခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်၏ သက်သေအထောက်အထားများသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သူတို့ရှေ့မှာ ရှိနေသော်လည်း၊ သူတို့က နောက်ထပ် နိမိတ်တစ်ခုကို တောင်းဆိုနေကြသေးသည်။ ထိုနိမိတ်ကို ပေးခဲ့လျှင်လည်း သူတို့သည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် မယုံကြည်ဘဲ နေကြဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။ သူတို့ မြင်ခဲ့၊ ကြားခဲ့ရသောအရာများဖြင့်ပင် မယုံကြည်နိုင်ကြလျှင် ပို၍ အံ့သြဖွယ်ကောင်းသောအမှုများကို ပြသနေခြင်းမှာ အပိုပင်ဖြစ်သည်။ မယုံကြည်ခြင်းသည် သံသယအတွက် အကြောင်းပြချက်ကို အမြဲရှာဖွေနေတတ်ပြီး၊ အခိုင်မာဆုံးသော သက်သေများကိုပင် ဆင်ခြေပေးကာ ပယ်ချတတ်ကြသည်။

They had seen Christ by the witness of the Holy Spirit, by the
revelation of God to their souls. The living evidences of His power
had been before them day after day, yet they asked for still another
sign. Had this been given, they would have remained as unbelieving
as before. If they were not convinced by what they had seen and
heard, it was useless to show them more marvelous works. Unbelief will ever fnd excuse for doubt, and will reason away the most
positive proof.

ခရစ်တော်သည် ထိုခေါင်းမာသော စိတ်နှလုံးများကို တစ်ဖန် တောင်းဆိုပြန်သည်။ "ငါ့ထံသို့လာသောသူကို ငါသည် အလျှင်း မပယ်။" ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် လက်ခံသူတိုင်းသည် ထာဝရအသက်ကို ရကြလိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူသည်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပျက်စီးမည်မဟုတ်။ ဖာရိရှဲများနှင့် ဇဒ္ဒုကဲများသည် နောင်ဘဝအကြောင်းကို အငြင်းပွားနေရန် မလိုတော့ပေ။ လူတို့သည် သူတို့၏ သေဆုံးသူများအတွက် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ငိုကြွေးနေရန် မလိုတော့ပေ။ "ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသော အရှင်၏ အလိုတော်မူကား၊ သားတော်ကို မြင်၍ ယုံကြည်သောသူရှိသမျှတို့သည် ထာဝရအသက်ကို ရစေခြင်းငှာဖြစ်၏။ ထိုသူတို့ကို နောက်ဆုံးသောနေ့၌ ငါထမြောက်စေမည်။"

Again Christ appealed to those stubborn hearts. “Him that
[387] cometh to Me I will in nowise cast out.” All who received Him
in faith, He said, should have eternal life. Not one could be lost. No
need for Pharisees and Sadducees to dispute concerning the future
life. No longer need men mourn in hopeless grief over their dead.
“This is the will of Him that sent Me, that everyone which seeth the
Son, and believeth on Him, may have everlasting life: and I will
raise him up at the last day.”

သို့သော် လူတို့၏ ခေါင်းဆောင်များသည် စိတ်ဆိုးကြပြီး "ဤသူသည် ငါတို့သိသော ယောသပ်၏သား ယေရှုမဟုတ်လော။ သူ၏ မိဘတို့ကို ငါတို့သိကြသည်မဟုတ်လော။ သို့ဖြစ်လျှင် ငါသည် ကောင်းကင်က ဆင်းသက်ပြီဟု အဘယ်သို့ ပြောသနည်း" ဟု ဆိုကြသည်။ သူတို့သည် ယေရှု၏ နိမ့်ကျသော ဇာစ်မြစ်ကို ကဲ့ရဲ့ရှုံ့ချခြင်းဖြင့် လူတို့အား အမုန်းပွားစေရန် ကြိုးစားကြသည်။ ဂါလိလဲပြည်က အလုပ်သမားတစ်ဦးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ သူ၏ မိသားစုမှာ ဆင်းရဲနိမ့်ကျသူများအဖြစ်လည်းကောင်း မထည့်မတွက်နိုင်အောင် ပြောဆိုကြသည်။ ဤပညာမတတ်သော လက်သမား၏ ပြောဆိုချက်များသည် သူတို့ အာရုံစိုက်ရန် မထိုက်တန်ဟု သူတို့ဆိုကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ နက်နဲသော မွေးဖွားခြင်းအပေါ်တွင်လည်း သူသည် မည်သူ့သားမှန်းမသိသူဟု အတင်းအဖျင်းပြောဆိုကာ၊ ကိုယ်တော်၏ မွေးဖွားခြင်းဆိုင်ရာ လူသားအခြေအနေများကို ကိုယ်တော်၏ သမိုင်းတွင် အမည်းစက်ဖြစ်အောင် ဖော်ပြကြသည်။

But the leaders of the people were offended, “and they said, Is
not this Jesus, the son of Joseph, whose father and mother we know?
how is it then that He saith, I came down from heaven?” They tried
to arouse prejudice by referring scornfully to the lowly origin of
Jesus. They contemptuously alluded to His life as a Galilean laborer,
and to His family as being poor and lowly. The claims of this
uneducated carpenter, they said, were unworthy of their attention.
And on account of His mysterious birth they insinuated that He was
Crisis in Galilee 333
of doubtful parentage, thus representing the human circumstances
of His birth as a blot upon His history.

ယေရှုသည် မိမိမွေးဖွားခြင်း၏ နက်နဲမှုကို ရှင်းပြရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကူးခဲ့ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် မေးခွန်းများကို မဖြေကြားခဲ့သကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် မေးခွန်းများကိုလည်း မဖြေကြားခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်၏ ဘဝတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော တန်ခိုးတော်များကိုလည်း အာရုံစိုက်ခိုင်းခြင်း မရှိပေ။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ဂုဏ်ဒြပ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး အစေခံ၏ အမူအရာကို ယူတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ စကားတော်နှင့် အမှုတော်များက ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အလင်းတော်ကို လက်ခံရန် စိတ်နှလုံးဖွင့်ထားသူတိုင်းသည် ကိုယ်တော်အား "ကျေးဇူးတော်နှင့်လည်းကောင်း၊ သစ္စာတော်နှင့်လည်းကောင်း ပြည့်စုံသော ခမည်းတော်၏ တစ်ပါးတည်းသော သားတော်" အဖြစ် သိမြင်ကြလိမ့်မည်။ ယောဟန် ၁:၁၄။

Jesus did not attempt to explain the mystery of His birth. He
made no answer to the questionings in regard to His having come
down from heaven, as He had made none to the questions concerning
His crossing the sea. He did not call attention to the miracles that
marked His life. Voluntarily He had made Himself of no reputation,
and taken upon Him the form of a servant. But His words and
works revealed His character. All whose hearts were open to divine
illumination would recognize in Him “the Only-begotten of the
Father, full of grace and truth.” John 1:14.

ဖာရိရှဲများ၏ အမုန်းတရားမှာ သူတို့၏ မေးခွန်းများထက် ပို၍ နက်ရှိုင်းလှသည်၊ ၎င်းသည် သူတို့၏ စိတ်နှလုံး ဖောက်ပြန်ခြင်းမှ မြစ်ဖျားခံခြင်း ဖြစ်သည်။ ယေရှု၏ စကားနှင့် လုပ်ရပ်တိုင်းသည် သူတို့အတွင်းရှိ ဆန့်ကျင်ဘက်စိတ်ကို နှိုးဆွပေးသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့ စွဲကိုင်ထားသော စိတ်ဓာတ်သည် ကိုယ်တော်နှင့် မည်သို့မျှ သဟဇာတ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

The prejudice of the Pharisees lay deeper than their questions
would indicate; it had its root in the perversity of their hearts. Every
word and act of Jesus aroused antagonism in them; for the spirit
which they cherished could fnd in Him no answering chord.

"ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူသော ခမည်းတော်သည် ဆွဲငင်တော်မမူလျှင် အဘယ်သူမျှ ငါ့ထံသို့ မလာနိုင်။ လာသောသူကိုလည်း နောက်ဆုံးသောနေ့၌ ငါထမြောက်စေမည်။ ပရောဖက်ကျမ်းစာ၌ လာသည်ကား၊ ထိုသူအပေါင်းတို့သည် ဘုရားသခင် သွန်သင်တော်မူသောသူ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်ဟု လာသတည်း။ သို့ဖြစ်၍ ခမည်းတော်၏ စကားကို ကြား၍ သင်ယူသောသူရှိသမျှတို့သည် ငါ့ထံသို့ လာကြ၏။" ခမည်းတော်၏ မေတ္တာတော် ဆွဲငင်မှုကို တုံ့ပြန်သူများမှတစ်ပါး မည်သူမျှ ခရစ်တော်ထံသို့ မလာနိုင်ပေ။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် စိတ်နှလုံးအားလုံးကို ကိုယ်တော့်ထံသို့ ဆွဲငင်နေပြီး၊ ထိုဆွဲငင်မှုကို ဆန့်ကျင်သူများသာလျှင် ခရစ်တော်ထံသို့ လာရန် ငြင်းဆန်ကြလိမ့်မည်။

“No man can come to Me, except the Father which hath sent
Me draw him: and I will raise him up at the last day. It is written
in the prophets, And they shall be all taught of God. Every man
therefore that hath heard, and hath learned of the Father, cometh
unto Me.” None will ever come to Christ, save those who respond to
the drawing of the Father’s love. But God is drawing all hearts unto
Him, and only those who resist His drawing will refuse to come to
Christ.

"ထိုသူအပေါင်းတို့သည် ဘုရားသခင် သွန်သင်တော်မူသောသူ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်" ဟူသော စကားတော်အားဖြင့် ယေရှုသည် ဟေရှာယ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ရည်ညွှန်းခဲ့သည်- "သင်၏ သားသမီးအပေါင်းတို့သည် ထာဝရဘုရား သွန်သင်တော်မူသောသူ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ သင်၏ သားသမီးတို့သည် အလွန် ချမ်းသာကြလိမ့်မည်။" ဟေရှာယ ၅၄:၁၃။ ဤကျမ်းစကားကို ယုဒလူတို့က မိမိတို့အတွက်ဟု မှတ်ယူထားကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏ ဆရာဖြစ်သည်ဟု သူတို့ ကြွားဝါကြသည်။ သို့သော် ယေရှုက ထိုသို့ကြွားဝါခြင်းမှာ အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း ပြသခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ "ခမည်းတော်၏ စကားကို ကြား၍ သင်ယူသောသူရှိသမျှတို့သည် ငါ့ထံသို့ လာကြ၏" ဟု မိန့်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်အားဖြင့်သာ သူတို့သည် ခမည်းတော်အကြောင်းကို သိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ လူသားများသည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို မခံနိုင်ကြပေ။ ဘုရားသခင်ထံမှ သင်ယူခဲ့သူများသည် သားတော်၏ အသံကို နားထောင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ နာဇရက်မြို့သား ယေရှုအားဖြင့် သဘာဝတရားနှင့် ဗျာဒိတ်တော်များမှတစ်ဆင့် ခမည်းတော်ကို ဖော်ပြနေသူကို သူတို့ သိမြင်ကြလိမ့်မည်။

In the words, “They shall be all taught of God,” Jesus referred to
the prophecy of Isaiah: “All thy children shall be taught of the Lord;
and great shall be the peace of thy children.” Isaiah 54:13. This
scripture the Jews appropriated to themselves. It was their boast that [388]
God was their teacher. But Jesus showed how vain is this claim; for
He said, “Every man therefore that hath heard, and hath learned of
the Father, cometh unto Me.” Only through Christ could they receive
a knowledge of the Father. Humanity could not endure the vision
of His glory. Those who had learned of God had been listening to
the voice of His Son, and in Jesus of Nazareth they would recognize
Him who through nature and revelation has declared the Father.

"ငါအမှန်အကန် ဆိုသည်ကား၊ ငါ့ကို ယုံကြည်သောသူသည် ထာဝရအသက်ကို ရ၏။" ဤစကားတော်များကို နားထောင်ခဲ့သော ချစ်လှစွာသော ယောဟန်အားဖြင့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် အသင်းတော်များအား ကြေညာခဲ့သည်- "ဘုရားသခင်သည် ငါတို့အား ထာဝရအသက်ကို ပေးတော်မူကြောင်းနှင့် ထိုအသက်သည် သားတော်၌ ရှိကြောင်းကို သက်သေခံတော်မူ၏။ သားတော်ကို ရသောသူသည် အသက်ကို ရ၏။" ၁ ယောဟန် ၅:၁၁၊ ၁၂။ ယေရှုကလည်း "နောက်ဆုံးသောနေ့၌ ငါထမြောက်စေမည်" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် ဝိညာဉ်တစ်ပါးတည်း ဖြစ်လာစေရန် ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် အသွေးအသား တစ်ခုတည်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤစည်းလုံးမှုကြောင့်သာ ကျွန်ုပ်တို့သည် သေခြင်းမှ ထမြောက်ကြရမည်ဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို ပြသရုံသာမက၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ အသက်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက် ဖြစ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကို ကိုယ်တော်၏ စစ်မှန်သော အမူအရာအတိုင်း မြင်ပြီး စိတ်နှလုံးထဲတွင် လက်ခံသူတို့သည် ထာဝရအသက်ကို ရကြသည်။ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ ကိန်းဝပ်တော်မူပြီး၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် စိတ်နှလုံးထဲသို့ လက်ခံရရှိသော ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ထာဝရအသက်၏ အစပင် ဖြစ်သည်။

“Verily, verily, I say unto you, He that believeth on Me hath
everlasting life.” Through the beloved John, who listened to these
words, the Holy Spirit declared to the churches, “This is the record,
that God hath given to us eternal life, and this life is in His Son. He
334 The Desire of Ages
that hath the Son hath life.” 1 John 5:11, 12. And Jesus said, “I will
raise him up at the last day.” Christ became one flesh with us, in
order that we might become one spirit with Him. It is by virtue of
this union that we are to come forth from the grave,—not merely as a
manifestation of the power of Christ, but because, through faith, His
life has become ours. Those who see Christ in His true character,
and receive Him into the heart, have everlasting life. It is through
the Spirit that Christ dwells in us; and the Spirit of God, received
into the heart by faith, is the beginning of the life eternal.

လူတို့သည် သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ တော၌စားခဲ့သော မန္နမုန့်သည် ယေရှုပြုလုပ်သော တန်ခိုးတော်ထက် ပို၍ကြီးမားသကဲ့သို့ ကိုယ်တော့်ကို ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော် ပေးသနားရန် ကြွလာသော ကောင်းချီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထိုဆုကျေးဇူးမှာ မည်မျှ သေးငယ်ကြောင်း ကိုယ်တော် ပြသခဲ့သည်။ မန္နမုန့်သည် ဤလောကီအသက်ရှင်မှုအတွက်သာ ထောက်ပံ့နိုင်သည်၊ ၎င်းသည် သေခြင်းတရားကို မတားဆီးနိုင်သလို၊ မသေနိုင်သော အသက်ကိုလည်း မပေးနိုင်ပေ။ သို့သော် ကောင်းကင်မုန့်မူကား ဝိညာဉ်ကို ထာဝရအသက်တိုင်အောင် ကျွေးမွေးပြုစုလိမ့်မည်။ ကယ်တင်ရှင်က "ငါသည် ထိုအသက်မုန့် ဖြစ်၏။ သင်တို့၏ ဘိုးဘေးများသည် တော၌ မန္နကို စား၍ သေကြ၏။ ဤမုန့်မူကား၊ ကောင်းကင်က ဆင်းသက်သောမုန့် ဖြစ်သည်မှာ လူသည် ဤမုန့်ကို စားလျှင် မသေဘဲ နေရမည်။ ငါသည် ကောင်းကင်က ဆင်းသက်သော အသက်မုန့် ဖြစ်၏။ အကြင်သူသည် ဤမုန့်ကို စား၏၊ ထိုသူသည် ထာဝရအသက်ကို ရမည်" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ယခုတွင် ခရစ်တော်သည် ဤပုံဥပမာထဲသို့ အခြားတစ်ခုကို ထပ်လောင်းထည့်လိုက်သည်။ အသေခံခြင်းအားဖြင့်သာ ကိုယ်တော်သည် လူတို့အား အသက်ကို ပေးနိုင်မည်ဖြစ်ရာ၊ နောက်တွင် မိန့်ကြားသော စကားတော်များဖြင့် ကိုယ်တော်၏ သေခြင်းသည် ကယ်တင်ခြင်းလမ်းစဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြခဲ့သည်။ "လောကီသားတို့အား အသက်ကို ပေးခြင်းငှာ ငါပေးသောမုန့်ကား၊ ငါ၏ အသား ဖြစ်သည်" ဟု မိန့်တော်မူသည်။

The people had referred Christ to the manna which their fathers
ate in the wilderness, as if the furnishing of that food was a greater
miracle than Jesus had performed; but He shows how meager was
that gift when compared with the blessings He had come to bestow.
The manna could sustain only this earthly existence; it did not prevent the approach of death, nor insure immortality; but the bread of
heaven would nourish the soul unto everlasting life. The Saviour
said, “I am that bread of life. Your fathers did eat manna in the
wilderness, and are dead. This is the bread which cometh down from
heaven, that a man may eat thereof, and not die. I am the living
bread which came down from heaven: if any man eat of this bread,
he shall live forever.” To this fgure Christ now adds another. Only
through dying could He impart life to men, and in the words that
follow He points to His death as the means of salvation. He says,
“The bread that I will give is My flesh, which I will give for the life
of the world.”

ယုဒလူတို့သည် ဖျက်ဆီးသော ကောင်းကင်တမန်က အဲဂုတ္တုပြည်ရှိ အိမ်ထောင်စုများကို ဒဏ်ခတ်ခဲ့သော ဣသရေလတို့၏ လွတ်မြောက်ခြင်းညကို အောက်မေ့ရန် ယေရုရှလင်မြို့၌ ပသခါပွဲ ကျင်းပတော့မည်ဖြစ်သည်။ ပသခါသိုးသငယ်အားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား "ဘုရားသခင်၏ သိုးသူငယ်တော်" ကို မြင်စေလိုပြီး၊ ထိုအမှတ်အသားအားဖြင့် လောက၏ အသက်အတွက် မိမိကိုယ်ကို ပေးဆပ်သောသူကို လက်ခံစေလိုသည်။ သို့သော် ယုဒလူတို့သည် ထိုအမှတ်အသားကိုသာ အလွန်အရေးကြီးသောအရာအဖြစ် သတ်မှတ်လာကြပြီး၊ ၎င်း၏ ဆိုလိုရင်းကိုမူ သတိမပြုမိကြတော့ပေ။ သူတို့သည် သခင်ဘုရား၏ ခန္ဓာတော်ကို မသိမြင်ကြပေ။ ပသခါပွဲ၌ ပုံဆောင်ထားသော အမှန်တရားကိုပင် ခရစ်တော်၏ စကားတော်များဖြင့် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအရာကို မသိမြင်နိုင်ကြသေးပေ။

The Jews were about to celebrate the Passover at Jerusalem,
in commemoration of the night of Israel’s deliverance, when the
destroying angel smote the homes of Egypt. In the paschal lamb God
[389] desired them to behold the Lamb of God, and through the symbol
receive Him who gave Himself for the life of the world. But the Jews
had come to make the symbol all-important, while its signifcance
was unnoticed. They discerned not the Lord’s body. The same truth
that was symbolized in the paschal service was taught in the words
of Christ. But it was still undiscerned.

ယခုတွင် ရဗ္ဗိတို့က "ဤသူသည် မိမိအသားကို ငါတို့စားစရာအဖို့ အဘယ်သို့ ပေးနိုင်သနည်း" ဟု ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကြသည်။ နိကောဒင်က "လူသည် အသက်ကြီးလျှင် အဘယ်သို့ တစ်ဖန် မွေးနိုင်သနည်း" ဟု မေးခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ သူတို့သည်လည်း ယေရှု၏ စကားကို စာသားအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်ကောက်ရန် ဟန်ဆောင်ကြသည်။ သူတို့သည် ယေရှု၏ ဆိုလိုရင်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်ကြသော်လည်း လက်ခံရန် အလိုမရှိကြပေ။ ကိုယ်တော်၏ စကားကို လွဲမှားစွာ ကောက်ယူခြင်းဖြင့် လူတို့သည် ကိုယ်တော်အပေါ် အထင်အမြင်လွဲမှားစေရန် သူတို့ မျှော်လင့်ကြသည်။

Now the rabbis exclaimed angrily, “How can this Man give us
His flesh to eat?” They affected to understand His words in the same
literal sense as did Nicodemus when he asked, “How can a man be
born when he is old?” John 3:4. To some extent they comprehended
Crisis in Galilee 335
the meaning of Jesus, but they were not willing to acknowledge it.
By misconstruing His words, they hoped to prejudice the people
against Him.

ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ ပုံဆောင်ချက်ကို လျှော့ပေါ့ပြောဆိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်က ပိုမိုပြင်းထန်သော ဘာသာစကားဖြင့် အမှန်တရားကို ထပ်လောင်းမိန့်ကြားသည်- "ငါအမှန်အကန် ဆိုသည်ကား၊ သင်တို့သည် လူသား၏ အသားကို မစား၊ အသွေးကို မသောက်လျှင် သင်တို့၌ အသက်မရှိ။ ငါ၏ အသားကို စား၍ ငါ၏ အသွေးကို သောက်သောသူသည် ထာဝရအသက်ကို ရ၏။ နောက်ဆုံးသောနေ့၌ ထိုသူကို ငါထမြောက်စေမည်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါ၏ အသားသည် စားစရာအမှန် ဖြစ်၏။ ငါ၏ အသွေးသည် သောက်စရာအမှန် ဖြစ်၏။ ငါ၏ အသားကို စား၍ ငါ၏ အသွေးကို သောက်သောသူသည် ငါ၌ တည်၏။ ငါသည်လည်း ထိုသူ၌ တည်၏။"

Christ did not soften down His symbolical representation. He
reiterated the truth in yet stronger language: “Verily, verily, I say
unto you, Except ye eat the flesh of the Son of man, and drink His
blood, ye have no life in you. Whoso eateth My flesh, and drinketh
My blood, hath eternal life; and I will raise him up at the last day.
For My flesh is meat indeed, and My blood is drink indeed. He that
eateth My flesh, and drinketh My blood, dwelleth in Me, and I in
him.”

ခရစ်တော်၏ အသားကို စား၍ အသွေးကို သောက်ခြင်းဆိုသည်မှာ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ကြောင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၌ ပြည့်စုံကြောင်း ယုံကြည်ကာ၊ ကိုယ်တော့်ကို မိမိ၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လက်ခံခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်ကို ကြည့်ရှုခြင်း၊ ထိုမေတ္တာ၌ တည်နေခြင်း၊ ထိုမေတ္တာကို သောက်သုံးခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ သဘာဝတော်ကို ဆက်ခံသူများ ဖြစ်လာကြရမည်။ အစားအစာသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်သည် ဝိညာဉ်အတွက် ဖြစ်ရမည်။ အစားအစာကို ကျွန်ုပ်တို့ မစားသုံးဘဲ၊ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ တည်ရှိမှု၏ အစိတ်အပိုင်း မဖြစ်လာဘဲ ကျွန်ုပ်တို့ကို အကျိုးမပြုနိုင်ပေ။ ထို့အတူ ခရစ်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် မသိရှိလျှင် ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အကျိုးမရှိပေ။ သီအိုရီအရ သိရှိခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို အကျိုးပြုလိမ့်မည်မဟုတ်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ အသက်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက် ဖြစ်လာစေရန်၊ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာနှင့် ကျေးဇူးတော်ကို စုပ်ယူနိုင်ရန် ကိုယ်တော့်ကို စားသုံးပြီး စိတ်နှလုံးထဲတွင် လက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

To eat the flesh and drink the blood of Christ is to receive Him as
a personal Saviour, believing that He forgives our sins, and that we
are complete in Him. It is by beholding His love, by dwelling upon
it, by drinking it in, that we are to become partakers of His nature.
What food is to the body, Christ must be to the soul. Food cannot
beneft us unless we eat it, unless it becomes a part of our being.
So Christ is of no value to us if we do not know Him as a personal
Saviour. A theoretical knowledge will do us no good. We must feed
upon Him, receive Him into the heart, so that His life becomes our
life. His love, His grace, must be assimilated.

သို့သော် ဤပုံဥပမာများသည်ပင် ခရစ်တော်နှင့် ယုံကြည်သူ၏ ဆက်ဆံရေး၏ အခွင့်ထူးကို အပြည့်အဝ မဖော်ပြနိုင်သေးပေ။ ယေရှုက "အသက်ရှင်တော်မူသော ခမည်းတော်သည် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူ၍ ငါသည် ခမည်းတော်ကြောင့် အသက်ရှင်သကဲ့သို့၊ ငါ့ကို စားသောသူသည် ငါ့ကြောင့် အသက်ရှင်လိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် ခမည်းတော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ရှင်သကဲ့သို့၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ခရစ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ရှင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်အောက်၌ လုံးလုံးလျားလျား ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသဖြင့်၊ ကိုယ်တော်၏ အသက်တာတွင် ခမည်းတော်တစ်ပါးတည်းသာ ပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့ပင် အရာရာ၌ သွေးဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မကောင်းမှုများ၏ အညစ်အကြေး မရှိဘဲ လောကရှေ့တွင် ရပ်တည်ခဲ့သည်။ ထို့အတူ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ခရစ်တော် အောင်မြင်သကဲ့သို့ အောင်မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။

But even these fgures fail to present the privilege of the believer’s relation to Christ. Jesus said, “As the living Father hath sent
Me, and I live by the Father: so he that eateth Me, even he shall live
by Me.” As the Son of God lived by faith in the Father, so are we to
live by faith in Christ. So fully was Jesus surrendered to the will of
God that the Father alone appeared in His life. Although tempted in
all points like as we are, He stood before the world untainted by the
evil that surrounded Him. Thus we also are to overcome as Christ
overcame.

သင်သည် ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်တစ်ဦး ဖြစ်ပါသလား။ သို့ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်ရေးရာ အသက်တာနှင့် ပတ်သက်၍ ရေးသားထားသမျှသည် သင့်အတွက် ရေးသားထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းအားဖြင့် ရရှိနိုင်သောအရာများ ဖြစ်သည်။ သင်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုများ လျော့နည်းနေပါသလား။ သင်၏ အဦးဆုံးသော မေတ္တာသည် အေးစက်နေပါသလား။ ခရစ်တော်၏ ကမ်းလှမ်းထားသော မေတ္တာကို တစ်ဖန် ပြန်လည်လက်ခံလိုက်ပါ။ ကိုယ်တော်၏ အသားကို စား၍ အသွေးကို သောက်ပါ၊ ထိုအခါ သင်သည် ခမည်းတော်နှင့် သားတော်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Are you a follower of Christ? Then all that is written concerning
the spiritual life is written for you, and may be attained through
uniting yourself to Jesus. Is your zeal languishing? has your frst [390]
love grown cold? Accept again of the proffered love of Christ. Eat
of His flesh, drink of His blood, and you will become one with the
Father and with the Son.

မယုံကြည်သော ယုဒလူတို့သည် ကယ်တင်ရှင်၏ စကားတော်ကို စာသားအတိုင်း အဓိပ္ပာယ်မှလွဲ၍ အခြားအရာကို မြင်ရန် ငြင်းဆန်ကြသည်။ ပညတ်တရားအရ အသွေးကို စားသုံးခြင်းအား တားမြစ်ထားသဖြင့်၊ ယခုတွင် ခရစ်တော်၏ စကားကို ဘုရားကို စော်ကားသော စကားဟု ယူဆကာ သူတို့အချင်းချင်း ငြင်းခုံကြသည်။ တပည့်တော်များထဲမှ လူများစွာပင် "ဤစကားသည် ခက်လှ၏။ အဘယ်သူ နားထောင်နိုင်သနည်း" ဟု ဆိုကြသည်။

The unbelieving Jews refused to see any except the most literal
meaning in the Saviour’s words. By the ritual law they were forbid
336 The Desire of Ages
den to taste blood, and they now construed Christ’s language into a
sacrilegious speech, and disputed over it among themselves. Many
even of the disciples said, “This is an hard saying; who can hear it?”

ကယ်တင်ရှင်က သူတို့ကို ပြန်လည်ဖြေကြားသည်မှာ "ဤစကားကြောင့် သင်တို့ စိတ်ပျက်ကြသလော။ လူသားသည် အဦးရှိရင်း အရပ်သို့ တက်သည်ကို သင်တို့မြင်လျှင် အဘယ်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။ ဝိညာဉ်သည် အသက်ရှင်စေတတ်၏။ အသားသည် အဘယ်အကျိုးကိုမျှ မပေးနိုင်။ ငါပြောသော စကားသည် ဝိညာဉ်ဖြစ်၏။ အသက်လည်း ဖြစ်၏။"

The Saviour answered them: “Doth this offend you? What and
if ye shall see the Son of man ascend up where He was before? It is
the spirit that quickeneth; the flesh profteth nothing: the words that
I speak unto you, they are spirit, and they are life.”

လောကကို အသက်ပေးသော ခရစ်တော်၏ အသက်သည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ ရှိသည်။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ယေရှုသည် ရောဂါများကို ငြိမ်းစေပြီး နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်ခဲ့သည်၊ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ပင်လယ်ကို ငြိမ်သက်စေပြီး သေသောသူကို ထမြောက်စေခဲ့သည်၊ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် တန်ခိုးနှင့် ပြည့်စုံကြောင်း လူတို့ သက်သေခံခဲ့ကြသည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းရှိ ပရောဖက်များနှင့် ဆရာများအားဖြင့် မိန့်ကြားခဲ့သကဲ့သို့ပင် ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ စကားတော်ကို မိန့်ကြားခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာ တစ်အုပ်လုံးသည် ခရစ်တော်၏ ဖော်ပြချက်ဖြစ်ပြီး၊ ကယ်တင်ရှင်သည် ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စကားတော်အပေါ်၌ တည်စေလိုသည်။ ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်တိုင်ရှိနေမှု ရုပ်သိမ်းသွားသောအခါ၊ စကားတော်သည် သူတို့၏ တန်ခိုးမြစ်ဖျားခံရာ ဖြစ်လာရမည်။ သူတို့၏ သခင်ကဲ့သို့ပင် သူတို့သည် "ဘုရားသခင်၏ နှုတ်တော်ထွက် စကားတော်ရှိသမျှအားဖြင့်" အသက်ရှင်ရမည်ဖြစ်သည်။ မဿဲ ၄:၄။

The life of Christ that gives life to the world is in His word. It
was by His word that Jesus healed disease and cast out demons; by
His word He stilled the sea, and raised the dead; and the people bore
witness that His word was with power. He spoke the word of God,
as He had spoken through all the prophets and teachers of the Old
Testament. The whole Bible is a manifestation of Christ, and the
Saviour desired to fx the faith of His followers on the word. When
His visible presence should be withdrawn, the word must be their
source of power. Like their Master, they were to live “by every word
that proceedeth out of the mouth of God.” Matthew 4:4.

ကျွန်ုပ်တို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အသက်တာသည် အစားအစာအားဖြင့် တည်မြဲသကဲ့သို့၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ အသက်တာသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် တည်မြဲသည်။ လူတိုင်းသည် မိမိအတွက် ဘုရားသခင်၏ စကားတော်မှ အသက်ကို ရယူရမည်။ အာဟာရရရှိရန် ကျွန်ုပ်တို့ ကိုယ်တိုင် စားရသကဲ့သို့ပင်၊ နှုတ်ကပတ်တော်ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ ကိုယ်တိုင် လက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ အခြားသူတစ်ဦး၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းမှတစ်ဆင့် ရယူရုံမျှဖြင့် မလုံလောက်ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သမ္မာကျမ်းစာကို ဂရုတစိုက် လေ့လာသင့်ပြီး...

As our physical life is sustained by food, so our spiritual life is
sustained by the word of God. And every soul is to receive life from
God’s word for himself. As we must eat for ourselves in order to
receive nourishment, so we must receive the word for ourselves. We
are not to obtain it merely through the medium of another’s mind.

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ရန် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အကူအညီကို တောင်းခံလျက် သမ္မာကျမ်းစာကို ဂရုတစိုက် လေ့လာသင့်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျမ်းချက်တစ်ချက်ကိုယူ၍ ထိုကျမ်းချက်တွင် ဘုရားသခင်ထည့်သွင်းထားသော အတွေးအခေါ်ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် စိတ်အာရုံကို စူးစိုက်ထားသင့်သည်။ ထိုအတွေးအခေါ်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်လာပြီး “ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်သို့ မိန့်တော်မူသနည်း” ဟူသည်ကို သိရှိနားလည်သည့်တိုင်အောင် ထိုအချက်ပေါ်တွင် စွဲမြဲစွာ စဉ်းစားဆင်ခြင်သင့်သည်။

We should carefully study the Bible, asking God for the aid of the
Holy Spirit, that we may understand His word. We should take
one verse, and concentrate the mind on the task of ascertaining the
thought which God has put in that verse for us. We should dwell
upon the thought until it becomes our own, and we know “what saith
the Lord.”

ကိုယ်တော်၏ ကတိတော်များနှင့် သတိပေးချက်များတွင် ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်ကို ရည်ညွှန်းပါသည်။ ဘုရားသခင်သည် လောကသားတို့ကို အလွန်ချစ်တော်မူသဖြင့် သားတော်ကို ယုံကြည်သော ကျွန်ုပ်သည် ပျက်စီးခြင်းသို့မရောက်ဘဲ ထာဝရအသက်ကို ရစေခြင်းငှာ မိမိ၌ တစ်ပါးတည်းသော သားတော်ကို စွန့်တော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ ဖော်ပြထားသော အတွေ့အကြုံများသည် ကျွန်ုပ်၏ အတွေ့အကြုံများ ဖြစ်လာရမည်။ ဆုတောင်းခြင်းနှင့် ကတိတော်၊ ပညတ်ချက်နှင့် သတိပေးချက်တို့သည် ကျွန်ုပ်နှင့်ဆိုင်သည်။ “ငါသည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံပြီ။ သို့သော်လည်း ငါသည် အသက်ရှင်သေး၏။ ထိုသို့ဆိုသော် ငါအသက်ရှင်သည်မဟုတ်၊ ခရစ်တော်သည် ငါ၌ အသက်ရှင်တော်မူ၏။ ယခု ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ငါအသက်ရှင်သော အသက်မူကား၊ ငါ့ကိုချစ်၍ ငါ့အဖို့ ကိုယ်ကိုကိုယ်စွန့်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို ယုံကြည်သော ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ရှင်ခြင်းဖြစ်၏။” ဂလာတိ ၂:၂၀။ ယုံကြည်ခြင်းသည် သမ္မာတရား၏ အခြေခံမူများကို ဤသို့လက်ခံ၍ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ၊ ၎င်းတို့သည် လူ၏တည်ရှိမှုနှင့် ဘဝ၏တွန်းအားပေးသည့် စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲသို့ လက်ခံရရှိသော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် အတွေးအခေါ်များကို ပုံဖော်ပေးပြီး စရိုက်လက္ခဏာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

In His promises and warnings, Jesus means me. God so loved
the world, that He gave His only-begotten Son, that I by believing
in Him, might not perish, but have everlasting life. The experiences
related in God’s word are to be my experiences. Prayer and promise,
precept and warning, are mine. “I am crucifed with Christ: nevertheless I live; yet not I, but Christ liveth in me: and the life which I
now live in the flesh I live by the faith of the Son of God, who loved
[391] me, and gave Himself for me.” Galatians 2:20. As faith thus receives
and assimilates the principles of truth, they become a part of the
being and the motive power of the life. The word of God, received
Crisis in Galilee 337
into the soul, molds the thoughts, and enters into the development
of character.

ယုံကြည်ခြင်းမျက်စိဖြင့် ယေရှုကို အစဉ်မပြတ် ကြည့်ရှုခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ခွန်အားရရှိကြမည်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဆာငတ်မွတ်သိပ်နေသော ကိုယ်တော်၏လူမျိုးတို့အား အဖိုးအထိုက်တန်ဆုံးသော ဗျာဒိတ်တော်များကို ဖော်ပြပေးတော်မူမည်။ ခရစ်တော်သည် ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိကြလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို စားသုံးကြသည့်အခါ ထိုအရာသည် ဝိညာဉ်နှင့် အသက်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိကြသည်။ နှုတ်ကပတ်တော်သည် လောကီဆန်သော ပကတိသဘာဝကို ဖျက်ဆီးပြီး ခရစ်တော်ယေရှု၌ အသက်တာသစ်ကို ပေးသနားသည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် နှစ်သိမ့်ရှင်အဖြစ် စိတ်ဝိညာဉ်ထံသို့ ကြွလာတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ပြောင်းလဲစေသော အလုပ်ကြောင့် တပည့်တော်၌ ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်သည် ပြန်လည်ထင်ဟပ်လာပြီး သူသည် အသစ်ပြုပြင်ခြင်းခံရသော သတ္တဝါဖြစ်လာသည်။ မုန်းတီးခြင်းနေရာတွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာက အစားထိုးဝင်ရောက်လာပြီး နှလုံးသားသည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်ကို ခံယူရရှိသည်။ “ဘုရားသခင်၏ နှုတ်တော်ကထွက်သမျှသော စကားတော်အားဖြင့်” အသက်ရှင်ခြင်းဟူသည်မှာ ဤအရာပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော မုန့်ကို စားသုံးခြင်းဖြစ်သည်။

By looking constantly to Jesus with the eye of faith, we shall be
strengthened. God will make the most precious revelations to His
hungering, thirsting people. They will fnd that Christ is a personal
Saviour. As they feed upon His word, they fnd that it is spirit and
life. The word destroys the natural, earthly nature, and imparts a
new life in Christ Jesus. The Holy Spirit comes to the soul as a
Comforter. By the transforming agency of His grace, the image of
God is reproduced in the disciple; he becomes a new creature. Love
takes the place of hatred, and the heart receives the divine similitude.
This is what it means to live “by every word that proceedeth out of
the mouth of God.” This is eating the Bread that comes down from
heaven.

ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်နှင့် နောက်လိုက်များအကြား ရှိသော ဆက်သွယ်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍ မြင့်မြတ်ပြီး ထာဝရတည်သော သမ္မာတရားကို မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များဟု ဆိုကြသူတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ကိုယ်တော်သိတော်မူပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ စကားတော်များသည် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်ကို ယုံကြည်ပြီး ထိုအတိုင်း လုပ်ဆောင်ရမည်ဟု ကိုယ်တော် မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်ကို လက်ခံသူအားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ သဘာဝကို ဆက်ခံရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် တူညီလာမည်ဖြစ်သည်။ ဤအရာတွင် သူတို့၏ မြတ်နိုးလှသော ရည်မှန်းချက်များကို စွန့်လွှတ်ခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ ၎င်းသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ယေရှုထံသို့ လုံးဝဆက်ကပ်အပ်နှံရန် လိုအပ်သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်ကျိုးစွန့်သူ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သူနှင့် စိတ်နှိမ့်ချသူများ ဖြစ်လာရန် ခေါ်ယူခြင်း ခံရသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် အသက်ဆုကျေးဇူးနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းတော်ကို ခံစားလိုပါက ကာလ်ဝါရီတောင်၏ လူသား လျှောက်လှမ်းခဲ့သော ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းကြရမည်ဖြစ်သည်။

Christ had spoken a sacred, eternal truth regarding the relation
between Himself and His followers. He knew the character of those
who claimed to be His disciples, and His words tested their faith.
He declared that they were to believe and act upon His teaching. All
who received Him would partake of His nature, and be conformed
to His character. This involved the relinquishment of their cherished
ambitions. It required the complete surrender of themselves to Jesus.
They were called to become self-sacrifcing, meek and lowly in heart.
They must walk in the narrow path traveled by the Man of Calvary,
if they would share in the gift of life and the glory of heaven.

ဤစမ်းသပ်ချက်သည် အလွန်ကြီးမားလွန်းလှသည်။ ကိုယ်တော်ကို အတင်းအဓမ္မဖမ်းဆီး၍ ရှင်ဘုရင်အဖြစ် တင်မြှောက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ အေးစက်သွားခဲ့သည်။ ဝတ်ပြုကျောင်းတွင် ပြောကြားသော ဤတရားစကားသည် သူတို့၏ မျက်စိကို ဖွင့်ပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူတို့က ဆိုကြသည်။ ယခုတွင် သူတို့သည် အမြင်မှန်ရသွားကြပြီဖြစ်သည်။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ကိုယ်တော်၏ စကားများသည် ကိုယ်တော်သည် မေရှိယမဟုတ်ကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်နှင့် ဆက်နွှယ်ခြင်းအားဖြင့် လောကီဆုလာဘ်များကို ခံစားရမည်မဟုတ်ကြောင်း တိုက်ရိုက်ဝန်ခံချက်ဖြစ်နေသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်နှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ကြိုဆိုခဲ့ကြပြီး၊ ရောဂါဝေဒနာနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်ရန် စိတ်အားထက်သန်ခဲ့ကြသော်လည်း ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ကျိုးစွန့်သော အသက်တာနှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်ရန်မူ ဆန္ဒမရှိကြပေ။ ကိုယ်တော် မိန့်ကြားတော်မူသော ဆန်းကြယ်လှသော ဝိညာဉ်ရေးရာ နိုင်ငံတော်ကို သူတို့ စိတ်မဝင်စားကြပါ။ ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေခဲ့ကြသော မရိုးသားသူများနှင့် အတ္တသမားများသည် ကိုယ်တော်ကို နောက်ထပ် မအလိုရှိကြတော့ပေ။ အကယ်၍ ကိုယ်တော်သည် ရောမတို့၏ လက်အောက်မှ သူတို့ လွတ်မြောက်ရေးအတွက် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးနှင့် ဩဇာကို အသုံးမပြုပါက သူတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် မည်သို့မျှ မပတ်သက်လိုကြတော့ပေ။

The test was too great. The enthusiasm of those who had sought
to take Him by force and make Him king grew cold. This discourse
in the synagogue, they declared, had opened their eyes. Now they
were undeceived. In their minds His words were a direct confession
that He was not the Messiah, and that no earthly rewards were to
be realized from connection with Him. They had welcomed His
miracle-working power; they were eager to be freed from disease
and suffering; but they would not come into sympathy with His selfsacrifcing life. They cared not for the mysterious spiritual kingdom
of which He spoke. The insincere, the selfsh, who had sought
Him, no longer desired Him. If He would not devote His power and
influence to obtaining their freedom from the Romans, they would
have nothing to do with Him.
338 The Desire of Ages

ယေရှုက “သင်တို့တွင် မယုံကြည်သောသူအချို့ ရှိကြ၏” ဟု အတိအလင်း မိန့်တော်မူပြီး၊ “ထို့ကြောင့် ခမည်းတော်သည် အခွင့်ပေးတော်မမူလျှင် အဘယ်သူမျှ ငါ့ထံသို့ မလာနိုင်ဟု ငါဆိုခဲ့ပြီ” ဟု ထပ်လောင်းမိန့်ကြားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်း မခံရသည်မှာ သူတို့၏ နှလုံးသားများသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အား ဖွင့်မပေးထားသောကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိစေရန် ကိုယ်တော် အလိုရှိခဲ့သည်။ “ဇာတိပကတိလူသည် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်အရာတို့ကို မခံမယူ။ ထိုအရာတို့သည် သူ၌ မိုက်မဲခြင်းဖြစ်၏။ ထိုအရာတို့သည် ဝိညာဉ်အားဖြင့်သာ ပိုင်းခြားနားလည်နိုင်သောကြောင့်၊ သူသည် မသိနိုင်ရာ။” ၁ ကောရိန္သု ၂:၁၄။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်သာ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ယေရှု၏ ဘုန်းတော်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်တွင် ယုံကြည်ခြင်း ရှင်သန်မလာမချင်း ဤဘုန်းတော်သည် ကွယ်ဝှက်လျက်ရှိသည်။

Jesus told them plainly, “There are some of you that believe not;”
adding, “Therefore said I unto you, that no man can come unto Me,
[392] except it were given unto him of My Father.” He wished them to
understand that if they were not drawn to Him it was because their
hearts were not open to the Holy Spirit. “The natural man receiveth
not the things of the Spirit of God: for they are foolishness unto him:
neither can he know them, because they are spiritually discerned.”
1 Corinthians 2:14. It is by faith that the soul beholds the glory of
Jesus. This glory is hidden, until, through the Holy Spirit, faith is
kindled in the soul.

သူတို့၏ မယုံကြည်မှုကို လူပုံအလယ်တွင် ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်း ခံရသောကြောင့် ထိုတပည့်တော်များသည် ယေရှုနှင့် ပိုမိုဝေးကွာသွားကြသည်။ သူတို့သည် အလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ကယ်တင်ရှင်ကို နာကျင်စေလိုပြီး ဖာရိရှဲတို့၏ ရန်ငြိုးကို ပြေပျောက်စေလိုသဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ကျောခိုင်း၍ မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီ—ဝိညာဉ်မပါသော ပုံသဏ္ဌာန်ကို၊ အဆန်မပါသော အခွံကို ယူခဲ့ကြပြီ။ သူတို့သည် ယေရှုနှင့်အတူ နောက်ထပ် မလျှောက်လှမ်းတော့သောကြောင့် သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ နောက်ဘယ်သောအခါမှ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိတော့ပေ။

By the public rebuke of their unbelief these disciples were still
further alienated from Jesus. They were greatly displeased, and
wishing to wound the Saviour and gratify the malice of the Pharisees, they turned their backs upon Him, and left Him with disdain.
They had made their choice,—had taken the form without the spirit,
the husk without the kernel. Their decision was never afterward
reversed; for they walked no more with Jesus.

“လက်တော်၌ စကာပါလျက်၊ မိမိကောက်နယ်တလင်းကို စင်ကြယ်စွာ သုတ်သင်၍၊ ဂျုံဆန်ကို ကျီထဲသို့ စုသိမ်းတော်မူမည်။” မဿဲ ၃:၁၂။ ဤအချိန်သည် သုတ်သင်ရှင်းလင်းသော အချိန်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ သမ္မာတရားစကားများဖြင့် အဖျင်းများကို ဂျုံမှ ခွဲထုတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် အပြစ်ပြဆုံးမခြင်းကို ခံယူရန် အလွန်ဝါကြွားပြီး ကိုယ်ကိုကိုယ်ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ နှိမ့်ချသော အသက်တာကို လက်ခံရန် လောကကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးနေကြသောကြောင့်လည်းကောင်း လူအများအပြားသည် ယေရှုထံမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ယနေ့တွင်လည်း များစွာသောသူတို့သည် ထိုသို့ပင် ပြုမူနေကြသည်။ ကပေရနောင်မြို့ ဝတ်ပြုကျောင်းရှိ တပည့်တော်များ စမ်းသပ်ခံရသကဲ့သို့ ယနေ့တွင်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်များသည် စမ်းသပ်ခြင်း ခံနေကြရသည်။ သမ္မာတရားသည် နှလုံးသားသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ သူတို့၏ အသက်တာသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့် မကိုက်ညီကြောင်း သူတို့ မြင်တွေ့လာရသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင် လုံးဝပြောင်းလဲရန် လိုအပ်ကြောင်းကို မြင်ကြသော်လည်း ကိုယ်ကိုကိုယ်ငြင်းပယ်သော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ရန် အလိုမရှိကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ အပြစ်များကို ဖော်ထုတ်သောအခါ သူတို့သည် စိတ်ဆိုးကြသည်။ သူတို့သည် “ဤစကားသည် ခက်လှ၏၊ အဘယ်သူ နားထောင်နိုင်သနည်း” ဟု ညည်းတွားရင်း ယေရှုကို စွန့်ခွာသွားသော တပည့်တော်များကဲ့သို့ပင် စိတ်ပျက်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

“Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His
floor, and gather His wheat into the garner.” Matthew 3:12. This
was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff
was being separated from the wheat. Because they were too vain
and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a
life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing
the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the
synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart,
they see that their lives are not in accordance with the will of God.
They see the need of an entire change in themselves; but they are not
willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry
when their sins are discovered. They go away offended, even as the
disciples left Jesus, murmuring, “This is an hard saying; who can
hear it?”

ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် မြှောက်ပင့်ခြင်းတို့သည် သူတို့၏နားတွင် သာယာဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း သမ္မာတရားမှာမူ လက်ခံနိုင်ဖွယ်မရှိရာ၊ သူတို့သည် ၎င်းကို နားမထောင်နိုင်ကြပေ။ လူအစုအဝေးက နောက်တော်သို့လိုက်၍ လူအပေါင်းတို့သည် ကျွေးမွေးခြင်းခံရကာ အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံများ ကြားရသောအခါ သူတို့၏ အသံများသည် ချီးမွမ်းခြင်းတွင် ကျယ်လောင်နေတတ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်က စစ်ဆေး၍ သူတို့၏ အပြစ်များကို ဖော်ထုတ်ကာ ထိုအပြစ်များကို စွန့်ခွာရန် မိန့်ကြားသောအခါ၊ သူတို့သည် သမ္မာတရားကို ကျောခိုင်း၍ ယေရှုနှင့်အတူ နောက်ထပ် မလျှောက်လှမ်းတော့ပေ။

Praise and flattery would be pleasing to their ears; but the truth
is unwelcome; they cannot hear it. When the crowds follow, and the
multitudes are fed, and the shouts of triumph are heard, their voices
are loud in praise; but when the searching of God’s Spirit reveals
their sin, and bids them leave it, they turn their backs upon the truth,
and walk no more with Jesus.
Crisis in Galilee 339

ထိုစိတ်ပျက်သွားသော တပည့်တော်များသည် ခရစ်တော်ထံမှ ထွက်ခွာသွားကြစဉ်တွင် အခြားသော ဝိညာဉ်တစ်ခုသည် သူတို့ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ တစ်ခါက စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသည်ဟု သူတို့ယူဆခဲ့သော ကိုယ်တော့်ထံတွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အရာတစ်ခုကိုမျှ သူတို့ မမြင်နိုင်တော့ပေ။ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် အလုပ်ချင်း တူညီသောကြောင့် ကိုယ်တော်၏ ရန်သူများကို သွားရောက်ရှာဖွေကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ စကားများကို အဓိပ္ပာယ်လွဲမှားစေကာ၊ ကိုယ်တော်၏ ထွက်ဆိုချက်များကို မမှန်မကန် လုပ်ကြံပြောဆိုပြီး ကိုယ်တော်၏ စေတနာကို သံသယဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ကိုယ်တော်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် အချက်အလက်မှန်သမျှကို စုဆောင်း၍ သူတို့၏ လမ်းစဉ်ကို ထောက်ခံကြသည်။ ထိုသတင်းမှားများကြောင့် ဒေါသတကြီး လှုံ့ဆော်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကိုယ်တော်၏ အသက်အန္တရာယ်ပင် စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

As those disaffected disciples turned away from Christ, a different spirit took control of them. They could see nothing attractive in
Him whom they had once found so interesting. They sought out His
enemies, for they were in harmony with their spirit and work. They
misinterpreted His words, falsifed His statements, and impugned
His motives. They sustained their course by gathering up every item
that could be turned against Him; and such indignation was stirred [393]
up by these false reports that His life was in danger.

နာဇရက်မြို့သား ယေရှုသည် မေရှိယမဟုတ်ကြောင်း ကိုယ်တော်တိုင် ဝန်ခံခဲ့သည်ဟူသော သတင်းသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထို့ကြောင့် ယခင်နှစ်က ယုဒပြည်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဂါလိလဲပြည်တွင်လည်း လူထု၏ ခံစားချက် ရေစီးကြောင်းသည် ကိုယ်တော်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ လှည့်သွားခဲ့သည်။ ဣသရေလလူတို့အတွက် ဝမ်းနည်းစရာပင်။ သူတို့သည် လောကီအာဏာကို ပေးစွမ်းနိုင်မည့် အောင်နိုင်သူကို တောင့်တခဲ့ကြသောကြောင့် သူတို့၏ ကယ်တင်ရှင်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ထာဝရအသက်သို့ ရောက်စေမည့် အစာကို မဟုတ်ဘဲ ပျက်စီးတတ်သော အသားကိုသာ အလိုရှိခဲ့ကြသည်။

The news spread swiftly that by His own confession Jesus of
Nazareth was not the Messiah. And thus in Galilee the current of
popular feeling was turned against Him, as, the year before, it had
been in Judea. Alas for Israel! They rejected their Saviour, because
they longed for a conqueror who would give them temporal power.
They wanted the meat which perishes, and not that which endures
unto everlasting life.

လူသားတို့၏ အသက်နှင့် အလင်းဖြစ်တော်မူသော ကိုယ်တော်ထံမှ မိမိ၏ တပည့်တော်များ ထွက်ခွာသွားကြသည်ကို ယေရှုသည် တမ်းတသော နှလုံးသားဖြင့် ကြည့်ရှုတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာတော်ကို တန်ဖိုးမထားခြင်း၊ ကိုယ်တော်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို တုံ့ပြန်မှုမရှိခြင်း၊ ကိုယ်တော်၏ သနားခြင်းကို လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ငြင်းပယ်ခြင်းတို့ကို သိရှိရခြင်းကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်များကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ပြည့်စုံသူ၊ နာကျင်ခြင်းနှင့် ရင်းနှီးသူ ဖြစ်လာခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ထံမှ ထွက်ခွာသွားသူများကို ဟန့်တားရန် မကြိုးစားဘဲ၊ ယေရှုသည် တပည့်တော် တစ်ကျိပ်နှစ်ပါးထံသို့ လှည့်၍ “သင်တို့သည်လည်း ထွက်သွားချင်သလော” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

With a yearning heart, Jesus saw those who had been His disciples departing from Him, the Life and the Light of men. The
consciousness that His compassion was unappreciated, His love
unrequited, His mercy slighted, His salvation rejected, flled Him
with sorrow that was inexpressible. It was such developments as
these that made Him a man of sorrows, and acquainted with grief.
Without attempting to hinder those who were leaving Him, Jesus
turned to the twelve and said, “Will ye also go away?”

ပေတရုက “သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် အဘယ်သူထံသို့ သွားရပါမည်နည်း” ဟု ပြန်လည်မေးမြန်းခဲ့သည်။ “ကိုယ်တော်သည် ထာဝရအသက်စကား ရှိတော်မူ၏” ဟု သူက ထပ်လောင်းပြောကြားခဲ့သည်။ “ကိုယ်တော်သည် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သားတော် ခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်းကို အကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်၍ သိကြပါ၏။”

Peter replied by asking, “Lord, to whom shall we go?” “Thou
hast the words of eternal life,” he added. “And we believe and are
sure that Thou art that Christ, the Son of the living God.”

“အကျွန်ုပ်တို့သည် အဘယ်သူထံသို့ သွားရပါမည်နည်း။” ဣသရေလတို့၏ ဆရာများသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာများ၏ ကျွန်ဖြစ်နေကြသည်။ ဖာရိရှဲများနှင့် ဇဒ္ဒုကဲများသည် အစဉ်မပြတ် ငြင်းခုံနေကြသည်။ ယေရှုကို စွန့်ခွာသွားခြင်းသည် ဝတ်ပြုမှုဆိုင်ရာ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို ဇွဲနပဲနှင့် စွဲကိုင်ထားသူများနှင့် ကိုယ်ပိုင်ဘုန်းအသရေကို ရှာဖွေနေကြသော ရည်မှန်းချက်ကြီးသူများအကြားသို့ ကျရောက်သွားခြင်းသာ ဖြစ်မည်။ တပည့်တော်များသည် ခရစ်တော်ကို လက်ခံခဲ့သည့် အချိန်မှစ၍ သူတို့၏ ယခင်ဘဝတစ်လျှောက်လုံးထက် ပိုမို၍ ငြိမ်းချမ်းခြင်းနှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ဆုတောင်းသူတို့၏ မိတ်ဆွေကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ညှဉ်းဆဲခဲ့သူများထံသို့ သူတို့ မည်သို့ပြန်သွားနိုင်မည်နည်း။ သူတို့သည် မေရှိယကို ကြာမြင့်စွာ စောင့်မျှော်ခဲ့ကြပြီး ယခုတွင် ကိုယ်တော် ကြွလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်၏ အသက်ကို ရှာဖွေနေသူများ၊ ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များဖြစ်လာသည့်အတွက် သူတို့ကို ညှဉ်းဆဲခဲ့သူများထံသို့ ကိုယ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်မှ ထွက်ခွာ၍ မသွားနိုင်ကြပေ။

“To whom shall we go?” The teachers of Israel were slaves to
formalism. The Pharisees and Sadducees were in constant contention. To leave Jesus was to fall among sticklers for rites and
ceremonies, and ambitious men who sought their own glory. The
disciples had found more peace and joy since they had accepted
Christ than in all their previous lives. How could they go back to
those who had scorned and persecuted the Friend of sinners? They
had long been looking for the Messiah; now He had come, and they
could not turn from His presence to those who were hunting His life,
and had persecuted them for becoming His followers.

“အကျွန်ုပ်တို့သည် အဘယ်သူထံသို့ သွားရပါမည်နည်း။” ခရစ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များ၊ ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာနှင့် ကရုဏာ သင်ခန်းစာများမှနေ၍ မယုံကြည်ခြင်း၏ အမှောင်ထုနှင့် လောက၏ ဆိုးသွမ်းမှုများဆီသို့ မသွားနိုင်ကြပါ။ ကယ်တင်ရှင်သည် ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အမှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသူ အများအပြား၏ စွန့်ခွာခြင်းကို ခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ပေတရုက “ကိုယ်တော်သည် ထိုခရစ်တော် ဖြစ်တော်မူ၏” ဟု တပည့်တော်များ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်၏ ဤကျောက်ဆူးကို ဆုံးရှုံးရမည့် အတွေးပင် သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် နာကျင်ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်စေသည်။ ကယ်တင်ရှင်မရှိခြင်းသည် မှောင်မိုက်၍ မုန်တိုင်းထန်နေသော ပင်လယ်ပြင်တွင် လွင့်မျောနေခြင်းနှင့် တူပေသည်။

“To whom shall we go?” Not from the teaching of Christ, His
lessons of love and mercy, to the darkness of unbelief, the wicked
340 The Desire of Ages
ness of the world. While the Saviour was forsaken by many who
had witnessed His wonderful works, Peter expressed the faith of the
disciples,—“Thou art that Christ.” The very thought of losing this
anchor of their souls flled them with fear and pain. To be destitute
of a Saviour was to be adrift on a dark and stormy sea.

ယေရှု၏ စကားတော်များနှင့် လုပ်ရပ်များစွာတို့သည် ကန့်သတ်ချက်ရှိသော လူသားတို့၏ စိတ်တွင် နားလည်ရခက်ဖွယ် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ စကားတော်တိုင်းနှင့် လုပ်ရပ်တိုင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ရွေးနှုတ်ကယ်တင်ခြင်း လုပ်ငန်းတွင် တိကျသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိပြီး၊ တစ်ခုချင်းစီသည် ၎င်း၏ကိုယ်ပိုင် ရလဒ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်နိုင်စွမ်းရှိခဲ့လျှင် ထိုအရာအားလုံးသည် အရေးကြီးခြင်း၊ ပြည့်စုံခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၏ သာသနာတော်နှင့် ကိုက်ညီခြင်းတို့ကို မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။

Many of the words and acts of Jesus appear mysterious to fnite
minds, but every word and act had its defnite purpose in the work
for our redemption; each was calculated to produce its own result.
[394] If we were capable of understanding His purposes, all would appear
important, complete, and in harmony with His mission.

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် လမ်းစဉ်များကို ယခုအချိန်တွင် နားမလည်နိုင်သော်လည်း၊ လူသားတို့အပေါ် ထားရှိသော ကိုယ်တော်၏ ဆက်ဆံမှုအားလုံးတွင် အခြေခံကျသော ကိုယ်တော်၏ ကြီးမားသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုမူ ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်သည်။ ယေရှုနှင့် နီးကပ်စွာ နေထိုင်သူသည် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း၏ နက်နဲသော အရာများကို များစွာ နားလည်လိမ့်မည်။ သူသည် ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်း၊ စရိုက်လက္ခဏာကို စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် နှလုံးသား၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ပေးခြင်းတို့တွင် ပါဝင်သော ကရုဏာတော်ကို အသိအမှတ်ပြုလိမ့်မည်။

While we cannot now comprehend the works and ways of God,
we can discern His great love, which underlies all His dealings with
men. He who lives near to Jesus will understand much of the mystery
of godliness. He will recognize the mercy that administers reproof,
that tests the character, and brings to light the purpose of the heart.

ယေရှုသည် တပည့်တော်အများအပြားကို ကျောခိုင်းစေခဲ့သည့် စမ်းသပ်သော သမ္မာတရားကို တင်ပြခဲ့စဉ်တွင်၊ ကိုယ်တော်၏ စကားများ၏ ရလဒ်သည် အဘယ်သို့ဖြစ်မည်ကို ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏။ သို့သော် ကိုယ်တော်၌ ပြည့်စုံစေရမည့် ကရုဏာတော်ဆိုင်ရာ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ကိုယ်တော် ချစ်မြတ်နိုးသော တပည့်တော်တိုင်းသည် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်း နာရီတွင် ပြင်းထန်စွာ စမ်းသပ်ခံရမည်ကို ကိုယ်တော် ကြိုတင်မြင်တော်မူ၏။ ဂေသရှေမန်ဥယျာဉ်ရှိ ကိုယ်တော်၏ ဝေဒနာခံစားခြင်း၊ ကိုယ်တော်ကို သစ္စာဖောက်ခြင်းနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ အသေခံခြင်းတို့သည် သူတို့အတွက် အခက်ခဲဆုံးသော စမ်းသပ်မှုကြီး ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယခင်က စမ်းသပ်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မပေးခဲ့ပါက အတ္တဆန္ဒသက်သက်ဖြင့် လိုက်ပါလာသူ အများအပြားသည် သူတို့နှင့်အတူ ဆက်နွှယ်နေကြလိမ့်မည်။ သူတို့၏ သခင်သည် တရားစီရင်ရာခန်းမတွင် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်း ခံရသောအခါ၊ ကိုယ်တော်ကို ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ကြိုဆိုခဲ့ကြသော လူအစုအဝေးက ကိုယ်တော်ကို ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ကြသောအခါ၊ ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးက “သူ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ သတ်ပါ” ဟု အော်ဟစ်ကြသောအခါ၊ သူတို့၏ လောကီရည်မှန်းချက်များ ပျက်ပြားသွားသောအခါ၊ ဤကိုယ်ကျိုးရှာသူများသည် ယေရှုအပေါ် သစ္စာရှိမှုကို စွန့်လွှတ်ခြင်းအားဖြင့် တပည့်တော်များအပေါ်တွင် သူတို့၏ မြတ်နိုးလှသော မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်စီးသွားသည့်အတွက် ခံစားရသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုအပြင်၊ ပိုမိုခါးသီးပြီး နှလုံးသားကို လေးလံစေသော ဝမ်းနည်းမှုကိုပါ သယ်ဆောင်လာပေးကြလိမ့်မည်။ ထိုမှောင်မိုက်သော နာရီတွင် ကိုယ်တော်ကို စွန့်ခွာသွားသူများ၏ စံနမူနာသည် အခြားသူများကိုပါ ဆွဲခေါ်သွားနိုင်ခဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော် ယေရှုသည် ကိုယ်တော်တိုင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ စစ်မှန်သော နောက်လိုက်များ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်ခံ့စေနိုင်ဆဲ အချိန်တွင်ပင် ဤအကြပ်အတည်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

When Jesus presented the testing truth that caused so many of
His disciples to turn back, He knew what would be the result of
His words; but He had a purpose of mercy to fulfll. He foresaw
that in the hour of temptation every one of His beloved disciples
would be severely tested. His agony in Gethsemane, His betrayal
and crucifxion, would be to them a most trying ordeal. Had no
previous test been given, many who were actuated by merely selfsh
motives would have been connected with them. When their Lord
was condemned in the judgment hall; when the multitude who had
hailed Him as their king hissed at Him and reviled Him; when the
jeering crowd cried, “Crucify Him!”—when their worldly ambitions
were disappointed, these self-seeking ones would, by renouncing
their allegiance to Jesus, have brought upon the disciples a bitter,
heart-burdening sorrow, in addition to their grief and disappointment
in the ruin of their fondest hopes. In that hour of darkness, the
example of those who turned from Him might have carried others
with them. But Jesus brought about this crisis while by His personal
presence He could still strengthen the faith of His true followers.

မိမိကို စောင့်ကြိုနေသော ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ အသိကို အပြည့်အဝ သိရှိထားပါလျက်၊ တပည့်တော်များအတွက် လမ်းခရီးကို ညင်သာစွာ ပြင်ဆင်ပေးပြီး၊ သူတို့၏ အကြီးမားဆုံးသော စမ်းသပ်မှုအတွက် ပြင်ဆင်ပေးကာ နောက်ဆုံးစမ်းသပ်မှုအတွက် ခွန်အားပေးတော်မူသော ကရုဏာတော်ရှင် ကယ်တင်ရှင်ပါတည်း။

Compassionate Redeemer, who in the full knowledge of the
doom that awaited Him, tenderly smoothed the way for the disciples,
prepared them for their crowning trial, and strengthened them for
the fnal test!