အခန်း ၇—ယခုတိုင်အောင် တိုက်ပွဲဖြစ်နေဆဲပင်

 

အခန်း ၇—တိုက်ပွဲက ဆက်လက်ရှိနေဆဲ

အပြစ်က ပြုလုပ်ခဲ့သည့်အရာ

ကျွန်ုပ်တို့ ပါဝင်တိုက်ခိုက်နေရသော ကြီးမားသည့်ပဋိပက္ခတွင် အရေးကြီးသောကိစ္စရပ်များကို ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်ထားသည်ထက် ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ နားလည်ရန် လိုအပ်သည်။ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်မှ အမှန်တရားများ၏ တန်ဖိုးနှင့် ကြီးမားသောလှည့်ဖြားသူကြောင့် ထိုအမှန်တရားများမှ ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်ကို လွှဲဖယ်သွားစေရန် ခွင့်ပြုခြင်း၏အန္တရာယ်ကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ နားလည်ရန် လိုအပ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ရွေးနုတ်ခြင်းအတွက် လိုအပ်ခဲ့သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ အဆုံးမဲ့တန်ဖိုးသည် အပြစ်သည် အလွန်ကြီးမားသော မကောင်းမှုဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ အပြစ်ကြောင့် လူသားတစ်ကိုယ်လုံး၏ အဖွဲ့အစည်းသည် ပျက်ယွင်းသွားပြီး၊ စိတ်သည် ဖောက်ပြန်သွားကာ၊ စိတ်ကူးစိတ်သန်းသည် ပျက်စီးညစ်ညမ်းသွားသည်။ အပြစ်သည် ဝိညာဉ်၏စွမ်းရည်များကို နိမ့်ကျစေခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်မှလာသော စုံစမ်းသွေးဆောင်မှုများသည် နှလုံးအတွင်း၌ တုံ့ပြန်သံကို တွေ့ရှိပြီး၊ ခြေတို့သည် မသိမသာဖြင့် မကောင်းမှုဘက်သို့ လှည့်သွားကြသည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏အကျိုးအတွက် ပူဇော်သောယဇ်သည် ပြည့်စုံခဲ့သကဲ့သို့ အပြစ်၏ညစ်ညမ်းမှုမှ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းသည်လည်း ပြည့်စုံရမည်။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်သည် မည်သည့်မကောင်းသောလုပ်ရပ်ကိုမျှ ခွင့်လွှတ်ပေးမည်မဟုတ်၊ မည်သည့်မတရားမှုမျှလည်း ၎င်း၏ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်မဟုတ်။ ဧဝံဂေလိတရား၏ ကျင့်ဝတ်သည် ဘုရားသခင်၏စရိုက်တော်၏ ပြည့်စုံခြင်းမှလွဲ၍ မည်သည့်စံနှုန်းကိုမျှ အသိအမှတ်မပြုပါ....

ဇွဲရှိခြင်း လိုအပ်သည်

အမှားများကို ပြုပြင်တည့်မတ်၍ မရသကဲ့သို့ အပြုအမူများကိုလည်း အားနည်း၍ အဆက်မပြတ်မဟုတ်သော ကြိုးပမ်းမှုအနည်းငယ်ဖြင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲ၍ မရနိုင်ပါ။ စရိုက်တည်ဆောက်ခြင်းသည် တစ်ရက်တာ၊ တစ်နှစ်တာအလုပ်မဟုတ်ဘဲ တစ်သက်တာအလုပ်ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကို အောင်နိုင်ရန်၊ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအတွက် ကြိုးပမ်းရသော တိုက်ပွဲသည် တစ်သက်တာတိုက်ပွဲဖြစ်သည်။ အဆက်မပြတ် ကြိုးပမ်းမှုနှင့် အစဉ်မပြတ် လှုပ်ရှားမှုမရှိလျှင် ဘုရားသခင်၏အသက်တာ၌ တိုးတက်မှုလည်း မရှိနိုင်၊ အောင်မြင်သူ၏သရဖူကို ရရှိခြင်းလည်း မရှိနိုင်။

လူသားသည် ပိုမိုမြင့်မားသောအခြေအနေမှ ကျဆင်းလာခဲ့ကြောင်း အခိုင်မာဆုံးသက်သေမှာ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် အလွန်များစွာ ပေးဆပ်ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ပြန်လည်ရောက်ရှိရာလမ်းကို ခက်ခဲစွာ တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့်သာ တစ်လက်မချင်း၊ တစ်နာရီချင်း ရရှိနိုင်သည်။ ခဏတစ်ဖြုတ်အတွင်း အလျင်စလို၍ သတိမထားသော လုပ်ရပ်တစ်ခုကြောင့် မိမိကိုယ်ကို မကောင်းမှု၏အာဏာအောက်သို့ ရောက်စေနိုင်သော်လည်း ချည်နှောင်ထားသောအနှောင်အဖွဲ့များကို ဖြုတ်ချပြီး ပိုမိုသန့်ရှင်းသောအသက်တာသို့ ရောက်ရှိရန်မှာ ခဏတစ်ဖြုတ်ထက်ပို၍ လိုအပ်သည်။ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချမှတ်နိုင်ပြီး အလုပ်ကို စတင်နိုင်သော်လည်း ၎င်းကို ပြီးမြောက်စေရန် ပင်ပန်းစွာလုပ်ဆောင်ခြင်း၊ အချိန်၊ ဇွဲ၊ စိတ်ရှည်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်ခြင်းတို့ လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားမှု၏ လှုံ့ဆော်မှုအတိုင်း ပြုမူခွင့်မပြုနိုင်ပါ။ ခဏတစ်ဖြုတ်မျှပင် သတိလွတ်၍ မနေနိုင်ပါ။ မရေမတွက်နိုင်သော စုံစမ်းသွေးဆောင်မှုများ ဝန်းရံနေသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ခိုင်မာစွာ ခုခံရမည် သို့မဟုတ် အနိုင်ယူခံရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏အလုပ် မပြီးဆုံးဘဲ အသက်တာ၏အဆုံးသို့ ရောက်လာပါက ထိုအရာသည် ထာဝရဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်လိမ့်မည်။

တမန်တော် ပေါလု၏အသက်တာသည် မိမိကိုယ်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရသော အဆက်မပြတ်ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့သည်။ သူက “နေ့တိုင်း သေခြင်းကို ခံရ၏” ဟု ဆိုခဲ့သည် (၁ ကောရိန္သု ၁၅:၃၁)။ သူ၏အလိုဆန္ဒနှင့် တောင့်တမှုများသည် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း တာဝန်နှင့် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်တို့နှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့သည်။ မိမိ၏သဘာဝအလိုဆန္ဒကို လိုက်မည့်အစား မိမိ၏သဘာဝအတွက် မည်မျှပင် လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်စေကာမူ ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို သူပြုခဲ့သည်။

ပဋိပက္ခများဖြင့် ပြည့်နှက်သော သူ၏အသက်တာအဆုံးတွင် ၎င်း၏တိုက်ပွဲများနှင့် အောင်မြင်မှုများကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုကာ သူက “ကောင်းသောတိုက်ပွဲကို ငါတိုက်ခဲ့ပြီ၊ ငါပြေးရမည့်လမ်းကို အဆုံးတိုင် ပြေးခဲ့ပြီ၊ ယုံကြည်ခြင်းကို ငါစောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီ။ ယခုမှစ၍ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏သရဖူကို ငါ့အတွက် သိုထားပြီ။ ထိုသရဖူကို ဖြောင့်မတ်သောတရားသူကြီးဖြစ်တော်မူသော သခင်သည် ထိုနေ့၌ ငါ့အား ပေးတော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဆိုနိုင်ခဲ့သည် (၂ တိမောသေ ၄:၇၊ ၈)။

ခရစ်ယာန်အသက်တာသည် တိုက်ပွဲလည်းဖြစ်၍ ချီတက်ခြင်းလည်းဖြစ်သည်။ ဤစစ်ပွဲတွင် အနားယူခွင့်မရှိပါ။ ကြိုးပမ်းမှုသည် အဆက်မပြတ်၍ ဇွဲရှိရမည်။ စာတန်၏စုံစမ်းသွေးဆောင်မှုများအပေါ် အောင်မြင်မှုကို မရပ်မနား ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခြင်းဖြင့်သာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။ ခရစ်ယာန်၏သမာဓိကို မလျော့မတင်းသော စွမ်းအင်ဖြင့် ရှာဖွေရမည်ဖြစ်ပြီး ခိုင်မာတည်ကြည်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ထိန်းသိမ်းရမည်။

မည်သူမျှ မိမိအတွက် တင်းကျပ်၍ ဇွဲရှိစွာ ကြိုးပမ်းအားထုတ်ခြင်းမရှိဘဲ အထက်သို့ ချီမြှောက်ခံရမည်မဟုတ်။ ဤစစ်ပွဲတွင် အားလုံးသည် မိမိတို့အတွက် ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ရမည်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ကျွန်ုပ်တို့၏တိုက်ပွဲများကို ကျွန်ုပ်တို့အစား တိုက်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်....

၎င်းတွင် ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ရပ်ရှိသည်

ခရစ်ယာန်ဘာသာ၏ ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ရပ်ကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်ရန် လိုအပ်သည်—ကောင်းကင်သည် မြေကြီးထက် မြင့်မားသကဲ့သို့ လူသားတို့၏ မည်သည့်သိပ္ပံပညာထက်မဆို ပိုမိုနက်ရှိုင်း၊ ပိုမိုကျယ်ပြန့်၊ ပိုမိုမြင့်မားသော ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ စိတ်ကို စည်းကမ်းတကျ လေ့ကျင့်၊ ပညာပေး၊ သင်ကြားပေးရမည်။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် မွေးရာပါအလိုဆန္ဒနှင့် မကိုက်ညီသော နည်းလမ်းများဖြင့် ဘုရားသခင်အတွက် အမှုဆောင်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မျိုးရိုးလိုက်လာသော မကောင်းမှုသို့ ဦးတည်သည့်သဘောထားများနှင့် မွေးမြူပျိုးထောင်ထားသော မကောင်းမှုသို့ ဦးတည်သည့်သဘောထားများကို ကျော်လွှားရမည်။ မကြာခဏဆိုသကဲ့သို့ တစ်သက်တာရရှိထားသော ပညာရေးနှင့် လေ့ကျင့်မှုများကို စွန့်ပစ်ရမည်၊ သို့မှသာ ခရစ်တော်၏ကျောင်း၌ သင်ယူသူတစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးများကို ဘုရားသခင်၌ တည်ကြည်ခိုင်မာလာစေရန် ပညာပေးရမည်။ စုံစမ်းသွေးဆောင်မှုကို ခုခံနိုင်စေမည့် အတွေးအခေါ်အလေ့အကျင့်များကို ဖွဲ့စည်းရမည်။ အထက်သို့ ကြည့်တတ်ရန် သင်ယူရမည်။ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်၏ အခြေခံမူများ—ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့ မြင့်မားပြီး ထာဝရကာလကို လွှမ်းခြုံထားသော အခြေခံမူများ—ကို ကျွန်ုပ်တို့၏နေ့စဉ်အသက်တာနှင့် မည်သို့သက်ဆိုင်သည်ကို နားလည်ရမည်။ လုပ်ရပ်တိုင်း၊ စကားလုံးတိုင်း၊ အတွေးတိုင်းသည် ဤအခြေခံမူများနှင့် ကိုက်ညီရမည်။ အားလုံးသည် ခရစ်တော်နှင့် သဟဇာတဖြစ်ပြီး ခရစ်တော်၏အောက်တွင် လိုက်နာရမည်။

သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အဖိုးတန်သောကျေးဇူးတော်များသည် ခဏတစ်ဖြုတ်အတွင်း ဖွံ့ဖြိုးလာခြင်းမရှိပါ။ ရဲရင့်ခြင်း၊ ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခြင်း၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်း၊ ယုံကြည်ခြင်း၊ ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်ကို မယိမ်းမယိုင် ယုံကြည်ကိုးစားခြင်းတို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာသော အတွေ့အကြုံဖြင့် ရရှိလာသည်။ သန့်ရှင်းသောကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုနှင့် မှန်ကန်သောအရာကို ခိုင်မာစွာ လိုက်နာခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏သားသမီးများသည် မိမိတို့၏ကံကြမ္မာကို အတည်ပြုရမည်။

ဆုံးရှုံးရန် အချိန်မရှိ

ကျွန်ုပ်တို့တွင် ဆုံးရှုံးရန်အချိန် မရှိပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စမ်းသပ်ကာလသည် မည်မျှမကြာမီ ပိတ်သိမ်းမည်ကို မသိကြပါ။ အရှည်ဆုံးအနေဖြင့်ပင် ဤနေရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့၌ တိုတောင်းသောအသက်တာသာ ရှိသည်။ သေခြင်း၏မြှားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးကို မည်မျှမကြာမီ ထိုးဖောက်မည်ကိုလည်း မသိကြပါ။ လောကနှင့် ၎င်း၏အကျိုးစီးပွားအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့အား မည်မျှမကြာမီ ခေါ်တော်မူမည်ကို မသိကြပါ။ ထာဝရကာလသည် ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် ရှည်လျားစွာ ဆန့်ထွက်နေသည်။ ကန့်လန့်ကာကို မကြာမီ ဖွင့်တော့မည်။ နှစ်အနည်းငယ်မျှသာ ကုန်လွန်ပြီးနောက် ယခု အသက်ရှင်သူများစာရင်းတွင် ပါဝင်နေသူတိုင်းအတွက် အမိန့်တော်သည် ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်—

“မတရားသောသူသည် မတရားသေးစေ။ ... ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ဖြောင့်မတ်သေးစေ။ သန့်ရှင်းသောသူသည် သန့်ရှင်းသေးစေ” (ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၁)။

ကျွန်ုပ်တို့ အသင့်ဖြစ်ကြပြီလော။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အုပ်ချုပ်သူ၊ ပညတ်တော်ပေးသနားတော်မူသောသူ၊ မိမိစေလွှတ်တော်မူသော ယေရှုခရစ်နှင့်အတူ ဘုရားသခင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ သိကျွမ်းလာကြပြီလော။ ကျွန်ုပ်တို့၏ဘဝတစ်လျှောက် လုပ်ဆောင်ရသောအလုပ် ပြီးဆုံးသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့၏စံနမူနာဖြစ်တော်မူသော ခရစ်တော်ကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့ ပြောနိုင်ကြမည်လော—

“မြေကြီးပေါ်မှာ ကိုယ်တော်၏ဘုန်းကို ထင်ရှားစေပါပြီ။ ကိုယ်တော်အပ်ပေးတော်မူသော အမှုကို အကျွန်ုပ် ပြီးစီးပါပြီ.... ကိုယ်တော်၏နာမကို ထင်ရှားစေပါပြီ” (ယောဟန် ၁၇:၄-၆)။

ဘုရားသခင်၏ကောင်းကင်တမန်များသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် မြေကြီးဆိုင်ရာအရာများမှ အာရုံလွှဲရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။ သူတို့၏ကြိုးပမ်းမှုကို အချည်းနှီးမဖြစ်စေကြပါနှင့်။

လွတ်လပ်စွာ တွေးခေါ်ခြင်းသို့ အပ်နှံထားသော စိတ်များသည် ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သည်။ “သင်တို့၏စိတ်ခါးကို စည်းလျက်၊ သမ္မာသတိရှိကြလော့။ ယေရှုခရစ် ပေါ်ထွန်းသောအခါ သင်တို့ထံသို့ ဆောင်ယူလာမည့် ကျေးဇူးတော်ကို အဆုံးတိုင် မျှော်လင့်ကြလော့။ နားထောင်သောသားသမီးများကဲ့သို့ သင်တို့၏မသိနားမလည်သောအချိန်၌ ယခင်ကရှိခဲ့သော တပ်မက်မှုများနှင့်အညီ မိမိတို့ကိုယ်ကို ပုံသွင်းခြင်းမပြုကြနှင့်။ သင်တို့ကို ခေါ်တော်မူသောသူသည် သန့်ရှင်းတော်မူသကဲ့သို့ သင်တို့သည်လည်း အကျင့်အကြံအမျိုးမျိုး၌ သန့်ရှင်းကြလော့။ အကြောင်းမူကား ‘သန့်ရှင်းကြလော့။ ငါသည် သန့်ရှင်း၏’ ဟု ရေးထားသတည်း” (၁ ပေတရု ၁:၁၃-၁၆)။

အတွေးများကို ဘုရားသခင်အပေါ်တွင် ဗဟိုပြုရမည်။ သဘာဝနှလုံးသား၏ မကောင်းသောသဘောထားများကို ကျော်လွှားရန် ကျွန်ုပ်တို့ အလေးအနက် ကြိုးပမ်းရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ကြိုးပမ်းမှု၊ ကိုယ်ကျိုးစွန့်မှုနှင့် ဇွဲတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ လိုက်လံရှာဖွေနေသောအရာ၏ အဆုံးမဲ့တန်ဖိုးနှင့် အချိုးကျရမည်။ ခရစ်တော် အောင်မြင်ခဲ့သကဲ့သို့ အောင်မြင်ခြင်းဖြင့်သာ အသက်၏သရဖူကို ရရှိမည်။

အဆက်မပြတ် မှီခိုခြင်း

လူသား၏ အကြီးမားဆုံးအန္တရာယ်မှာ မိမိကိုယ်ကိုယ် လှည့်ဖြားခြင်း၊ မိမိကိုယ်မိမိ လုံလောက်သည်ဟု ယူဆခြင်းနှင့် ထိုသို့ဖြင့် မိမိ၏ခွန်အားအရင်းအမြစ်ဖြစ်သော ဘုရားသခင်နှင့် ကွဲကွာသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ဖြင့် မပြုပြင်ပါက ကျွန်ုပ်တို့၏ သဘာဝသဘောထားများတွင် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ သေခြင်း၏မျိုးစေ့များ ရှိနေသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် အသက်ရှင်လျက် ဆက်နွှယ်မှု မရှိလျှင် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် အလိုလိုက်ခြင်း၊ မိမိကိုယ်ကို ချစ်ခြင်းနှင့် အပြစ်ပြုရန် စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်းတို့၏ မသန့်ရှင်းသော အကျိုးဆက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ မခုခံနိုင်ပါ။

ခရစ်တော်ထံမှ အကူအညီရရှိရန် ကျွန်ုပ်တို့၏လိုအပ်ချက်ကို သိရှိနားလည်ရမည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ်အကြောင်း မှန်ကန်သောအသိပညာ ရှိရမည်။ မိမိသည် အပြစ်သားဖြစ်ကြောင်း သိရှိသူကိုသာ ခရစ်တော်က ကယ်တင်နိုင်သည်။ မိမိတို့၏ လုံးဝအကူအညီမဲ့မှုကို မြင်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်ကိုးစားမှုအားလုံးကို စွန့်လွှတ်သောအခါမှသာ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်မည်။

ခရစ်ယာန်အသက်တာ၏အစတွင်သာ မိမိကိုယ်ကိုယ် စွန့်လွှတ်ခြင်းကို ပြုလုပ်ရမည်မဟုတ်ပါ။ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရှေ့တိုးသွားသည့် အဆင့်တိုင်းတွင် ၎င်းကို အသစ်ပြန်လည်ပြုလုပ်ရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းသောအမှုအားလုံးသည် မိမိတို့အပြင်ဘက်ရှိ တန်ခိုးအပေါ် မှီခိုနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် နှလုံးသည် ဘုရားသခင်နောက်သို့ အစဉ်မပြတ် လက်လှမ်းရမည်၊ အပြစ်ကို အဆက်မပြတ် အလေးအနက် ဝန်ခံရမည်၊ ကိုယ်စိတ်နှိမ့်ချရမည်။ အန္တရာယ်များသည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဝန်းရံနေကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏အားနည်းမှုကို ခံစားသိရှိပြီး တန်ခိုးကြီးသော ကယ်တင်ရှင်ကို ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားမှသာ ကျွန်ုပ်တို့ လုံခြုံကြသည်။

အမှန်တရား သို့မဟုတ် အသေးအဖွဲဗဟုသုတ

အာရုံစိုက်ရန် ဖိတ်ခေါ်နေသော အကြောင်းအရာပေါင်း တစ်ထောင်မှ ကျွန်ုပ်တို့ လှည့်ထွက်ရမည်။ အချိန်ကုန်စေပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ကို နိုးကြားစေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမျှဖြစ်မလာသော အကြောင်းအရာများ ရှိသည်။ အရေးအကြီးဆုံး အကျိုးစီးပွားများသည် မကြာခဏ အတော်လေး အရေးမကြီးသောအရာများအတွက် ပေးအပ်နေကြသော အနီးကပ်အာရုံစိုက်မှုနှင့် စွမ်းအင်တို့ကို တောင်းဆိုသည်။

သီအိုရီအသစ်များကို လက်ခံခြင်းသည် ကိုယ်တိုင်အားဖြင့် ဝိညာဉ်ထဲသို့ အသက်တာအသစ်ကို မဆောင်ကြဉ်းပေးပါ။ ကိုယ်တိုင်အားဖြင့် အရေးကြီးသော အချက်အလက်များနှင့် သီအိုရီများကို သိကျွမ်းခြင်းပင် လက်တွေ့အသုံးချခြင်းမရှိလျှင် တန်ဖိုးအနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ဝိညာဉ်အသက်တာကို အာဟာရဖြည့်တင်း၍ လှုံ့ဆော်ပေးမည့် အစာကို ကျွန်ုပ်တို့၏ဝိညာဉ်များအား ပေးရန် မိမိတို့၏တာဝန်ကို ခံစားသိရှိရန် လိုအပ်သည်....

ကျွန်ုပ်တို့ လေ့လာရမည့်မေးခွန်းမှာ “အမှန်တရားဟူသည် အဘယ်နည်း—မြတ်နိုး၊ ချစ်၊ ဂုဏ်ပြု၍ နာခံရမည့် အမှန်တရားသည် အဘယ်နည်း” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သိပ္ပံပညာကို အလွန်အမင်း ကိုးကွယ်သူများသည် ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေသိရှိရန် ကြိုးပမ်းမှုများတွင် ရှုံးနိမ့်၍ စိတ်ပျက်အားလျော့ခဲ့ကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူတို့ စုံစမ်းမေးမြန်းရန် လိုအပ်သောအရာမှာ “ကျွန်ုပ်တို့၏ဝိညာဉ်များ၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိနိုင်စေမည့် အမှန်တရားသည် အဘယ်နည်း” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

အဖြေကို ငါသိသလော

“ခရစ်တော်ကို သင်တို့ မည်သို့ထင်ကြသနည်း”—ဤသည်မှာ အရေးအကြီးဆုံးမေးခွန်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်ပိုင်ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ကိုယ်တော်ကို လက်ခံပါသလော။ ကိုယ်တော်ကို လက်ခံသူအားလုံးကို ဘုရားသခင်၏သားများ ဖြစ်လာစေရန် တန်ခိုးပေးတော်မူသည်။

ခရစ်တော်သည် မိမိ၏တပည့်များအား ဘုရားသခင်ကို ဖော်ပြတော်မူရာတွင် သူတို့၏နှလုံးများ၌ အထူးအမှုတစ်ရပ်ကို ပြီးမြောက်စေသည့်နည်းလမ်းဖြင့် ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအမှုမျိုးကို ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးများ၌လည်း ပြုလုပ်ရန် ကိုယ်တော်အလိုရှိသည်။ သီအိုရီအပေါ် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေကြသဖြင့် ကယ်တင်ရှင်၏ အသက်ရှင်သောစံနမူနာ၏ တန်ခိုးကို မျက်ခြည်ပြတ်သွားသူများ များစွာရှိသည်။ နှိမ့်ချ၍ ကိုယ်ကျိုးစွန့်သော အမှုဆောင်သူအဖြစ် ကိုယ်တော်ကို မျက်ခြည်ပြတ်သွားကြသည်။ သူတို့လိုအပ်သည်မှာ ယေရှုကို ကြည့်ရှုရန်ဖြစ်သည်။ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကိုယ်တော်၏မျက်မှောက်တော်ကို အသစ်တဖန် ဖော်ပြခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ လိုအပ်သည်။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ငြင်းပယ်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်ခြင်းဆိုင်ရာ ကိုယ်တော်၏စံနမူနာကို ပိုမိုနီးကပ်စွာ လိုက်လျှောက်ရန် လိုအပ်သည်။

ပေါလုက “ခရစ်တော်နှင့်အတူ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ငါအသေခံပြီ။ သို့သော်လည်း ငါအသက်ရှင်၏။ သို့သော် ငါမဟုတ်၊ ခရစ်တော်သည် ငါ၌ အသက်ရှင်တော်မူ၏။ ယခု ငါသည် ကိုယ်ခန္ဓာ၌ အသက်ရှင်သောအသက်ကို ငါ့ကိုချစ်၍ ငါ့အတွက် ကိုယ်ကိုပေးအပ်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ရှင်၏” ဟု ရေးသားခဲ့စဉ်က ရရှိခဲ့သော အတွေ့အကြုံကို ကျွန်ုပ်တို့ လိုအပ်သည် (ဂလာတိ ၂:၂၀)။

စရိုက်တော်၌ ဖော်ပြထားသော ဘုရားသခင်နှင့် ယေရှုခရစ်ကို သိကျွမ်းခြင်းသည် မြေကြီးပေါ်တွင်ဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်ဘုံတွင်ဖြစ်စေ တန်ဖိုးထားသည့် အခြားအရာအားလုံးထက် မြင့်မြတ်သည်။ ၎င်းသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပညာရေးပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်မြို့တော်၏ တံခါးဝများကို ဖွင့်ပေးသော သော့ချက်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကို ဝတ်ဆင်သူအားလုံး ပိုင်ဆိုင်စေရန် ဤအသိပညာသည် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။ [The Ministry of Healing, 451-457.]