Patriarchs and Prophets ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ

 နိဒါန်း

နိဒါန်း

အခန်း ၁—အပြစ်ကို အဘယ်ကြောင့် ခွင့်ပြုခဲ့သနည်း။

အခန်း ၂—ဖန်ဆင်းခြင်း

အခန်း ၃—သွေးဆောင်ခြင်းနှင့် ကျဆုံးခြင်း

အခန်း ၄—ရွေးနုတ်ခြင်းအစီအစဉ်

အခန်း ၅—ကာဣနနှင့် အာဗေလ စမ်းသပ်ခံရခြင်း

အခန်း ၆—ရှေသနှင့် ဧနောက်

အခန်း ၇—ရေလွှမ်းမိုးခြင်း

အခန်း ၈—ရေလွှမ်းမိုးပြီးနောက်

အခန်း ၉—အမှန်တကယ်ရှိသော တစ်ပတ်တာ

အခန်း ၁၀—ဗာဗုလုန်ရဲတိုက်

အခန်း ၁၁—အာဗြဟံ၏ ခေါ်ခြင်း

အခန်း ၁၂—ခါနာန်ပြည်၌ အာဗြဟံ

အခန်း ၁၃—ယုံကြည်ခြင်း၏ စမ်းသပ်မှု

အခန်း ၁၄—သောဒုံမြို့ ပျက်စီးခြင်း

အခန်း ၁၅—ဣဇာက်၏ အိမ်ထောင်ရေး

အခန်း ၁၆—ယာကုပ်နှင့် ဧသော

အခန်း ၁၇—ယာကုပ်၏ ထွက်ပြေးခြင်းနှင့် ပြည်နှင်ခံရခြင်း

အခန်း ၁၈—နပန်းလုံးသောည

အခန်း ၁၉—ခါနာန်ပြည်သို့ ပြန်လာခြင်း

အခန်း ၂၀—အဲဂုတ္တုပြည်၌ ယောသပ်

အခန်း ၂၁—ယောသပ်နှင့် သူ၏ညီအစ်ကိုများ

အခန်း ၂၂—မောရှေ

အခန်း ၂၃—အဲဂုတ္တုပြည်၏ ဘေးဒဏ်များ

အခန်း ၂၄—ပသခါပွဲ

အခန်း ၂၅—အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်မြောက်ခြင်း

အခန်း ၂၆—ပင်လယ်နီမှ သိနာတောင်သို့

အခန်း ၂၇—ဣသရေလအမျိုးအား ပညတ်တရားပေးခြင်း

အခန်း ၂၈—သိနာတောင်၌ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်း

အခန်း ၂၉—ပညတ်တရားကို ဆန့်ကျင်သော စာတန်၏ ရန်ငြိုး

အခန်း ၃၀—တဲတော်နှင့် ၎င်း၏ အမှုတော်များ

အခန်း ၃၁—နာဒပ်နှင့် အဘိဟုတို့၏ အပြစ်

အခန်း ၃၂—ပညတ်တရားနှင့် ပဋိညာဉ်များ

အခန်း ၃၃—သိနာတောင်မှ ကာဒေရှအထိ

အခန်း ၃၄—သူလျှိုဆယ့်နှစ်ယောက်

အခန်း ၃၅—ကောရ၏ ပုန်ကန်မှု

အခန်း ၃၆—တော၌

အခန်း ၃၇—ရိုက်နှက်ခံရသော ကျောက်

အခန်း ၃၈—ဧဒုံပြည်ကို လှည့်ပတ်သွားလာခြင်း

အခန်း ၃၉—ဗာရှန်ကို အောင်နိုင်ခြင်း

အခန်း ၄၀—ဗာလမ်

အခန်း ၄၁—ယော်ဒန်မြစ်၌ ဖောက်ပြန်ခြင်း

အခန်း ၄၂—ပညတ်တရားကို ပြန်လည်ဖတ်ကြားခြင်း

အခန်း ၄၃—မောရှေ၏ သေဆုံးခြင်း

အခန်း ၄၄—ယော်ဒန်မြစ်ကို ဖြတ်ကူးခြင်း

အခန်း ၄၅—ယေရိခေါမြို့ ကျဆုံးခြင်း

အခန်း ၄၆—ကောင်းကြီးမင်္ဂလာများနှင့် ကျိန်ခြင်းများ

အခန်း ၄၇—ဂိဗောင်လူတို့နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်း

အခန်း ၄၈—ခါနာန်ပြည်ကို ခွဲဝေပေးခြင်း

အခန်း ၄၉—ယောရှု၏ နောက်ဆုံးစကားများ

အခန်း ၅၀—ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပူဇော်သက္ကာများ

အခန်း ၅၁—ဆင်းရဲသားများအတွက် ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှု

အခန်း ၅၂—နှစ်စဉ်ပွဲတော်များ

အခန်း ၅၃—အစောပိုင်းတရားသူကြီးများ

အခန်း ၅၄—ရှံဆုန်

အခန်း ၅၅—ကလေးငယ် ရှမွေလ

အခန်း ၅၆—ဧလိနှင့် သူ၏သားများ

အခန်း ၅၇—ဖိလိတ္တိလူတို့က သေတ္တာတော်ကို သိမ်းယူခြင်း

အခန်း ၅၈—ပရောဖက်ကျောင်းများ

အခန်း ၅၉—ဣသရေလ၏ ပထမဆုံးဘုရင်

အခန်း ၆၀—ရှောလု၏ မာနထောင်လွှားမှု

အခန်း ၆၁—ရှောလုကို ပယ်ချခြင်း

အခန်း ၆၂—ဒါဝိဒ်ကို ဘိသိက်ပေးခြင်း

အခန်း ၆၃—ဒါဝိဒ်နှင့် ဂေါလျတ်

အခန်း ၆၄—ဒါဝိဒ် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခြင်း

အခန်း ၆၅—ဒါဝိဒ်၏ ရက်ရောမြင့်မြတ်မှု

အခန်း ၆၆—ရှောလု၏ သေဆုံးခြင်း

အခန်း ၆၇—ရှေးခေတ်နှင့် မျက်မှောက်ခေတ် မှော်အတတ်

အခန်း ၆၈—ဇိကလတ်၌ ဒါဝိဒ်

အခန်း ၆၉—ဒါဝိဒ်ကို ရာဇပလ္လင်သို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း

အခန်း ၇၀—ဒါဝိဒ်၏ အုပ်စိုးမှု

အခန်း ၇၁—ဒါဝိဒ်၏ အပြစ်နှင့် နောင်တရခြင်း

အခန်း ၇၂—အဗရှလုံ၏ ပုန်ကန်မှု

အခန်း ၇၃—ဒါဝိဒ်၏ နောက်ဆုံးနှစ်များ

နောက်ဆက်တွဲ

နိဒါန်း

ထုတ်ဝေသူများသည် ဤစာအုပ်သည် အလွန်အရေးပါပြီး လူတိုင်းစိတ်ဝင်စားသင့်သည့် အကြောင်းအရာတစ်ရပ်အပေါ် အလင်းပေးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ အလင်းရောင်ကို အလွန်လိုလားအပ်လျက်ရှိကြောင်း၊ ထို့အပြင် လူသိနည်းလွန်းသော သို့မဟုတ် အလွန်ကျယ်ပြန့်စွာ လျစ်လျူရှုခံထားရသော အမှန်တရားများကို ဖော်ပြထားကြောင်း ယုံကြည်ချက်ဖြင့် ဤစာအုပ်ကို ထုတ်ဝေလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အမှန်တရားနှင့် အမှား၊ အလင်းနှင့် အမှောင်၊ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းအားလုံး၏ ရန်သူက မတရားသိမ်းယူရန် ကြိုးပမ်းသည့် အာဏာတို့အကြား ဖြစ်ပွားနေသော ကြီးမားသည့် ပဋိပက္ခသည် ကမ္ဘာအပေါင်းတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိရမည်ဟု ယူဆခြင်းမှာ သင့်လျော်သည့် တစ်ခုတည်းသော ကြီးမားသည့် မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ပဋိပက္ခသည် အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း၊ တိုးတက်မှုအဆင့်အမျိုးမျိုးကို ဖြတ်သန်းရမည်ဖြစ်ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းအသရေကို ထင်ရှားစေပြီး ကိုယ်တော်၏ သစ္စာရှိကျွန်များကို ပိုမိုမြင့်မြတ်စေသည့် နည်းလမ်းဖြင့် အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်ခြင်းတို့သည် သမ္မာကျမ်းစာသည် လူတို့ထံ ဘုရားသခင်ထံမှ ပေးအပ်သော ဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်သည်ဆိုသည့် အချက်ကဲ့သို့ပင် သေချာမှန်ကန်သည်။ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည် ဤပဋိပက္ခ၏ အဓိကအချက်များကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤပဋိပက္ခသည် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး၏ ရွေးနုတ်ခြင်းကို လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ ဤမေးခွန်းများသည် ပုံမှန်ထက် ထူးကဲစွာ စိတ်ဝင်စားစရာ ဖြစ်လာသည့် အထူးခေတ်ကာလများလည်း ရှိသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဤအရာနှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆက်နွှယ်မှုကို နားလည်ရန်မှာ အလွန်အရေးကြီးသော ကိစ္စဖြစ်လာသည်။

ယခုအချိန်သည် ထိုသို့သောအချိန်ပင်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား အရာခပ်သိမ်းက ဤရှည်လျားသော ပဋိပက္ခသည် ယခုအခါ အဆုံးသို့ နီးကပ်လာနေပြီဟု ယုံကြည်စိတ်ချစွာ မျှော်လင့်နိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ လူအများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကမ္ဘာသည် ဤကြီးမားသော ပြဿနာတွင် ပါဝင်ပတ်သက်လာရသည့် အဆင့်များကို ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် ဖွင့်လှစ်ပြသထားသော မှတ်တမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းကို ဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များ၏ နယ်ပယ်သို့ ပို့ပစ်လိုကြပုံရသည်။ အခြားသူများမှာမူ ထိုအလွန်အမင်းအမြင်ကို ရှောင်ကြဉ်ကြသော်လည်း ၎င်းကို ခေတ်ကုန်ပြီး အရေးမကြီးတော့သော အရာတစ်ခုအဖြစ် သဘောထားလိုကြပုံရသဖြင့် ထိုအကြောင်းအရာကို လျစ်လျူရှုရန် ဖြစ်လာကြသည်။

သို့သော် ထိုမျှထူးဆန်းသော လမ်းလွဲသွားခြင်း၏ လျှို့ဝှက်အကြောင်းရင်းများကို စူးစမ်းလိုသူ၊ ၎င်း၏ စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်းခြားသိမြင်လိုသူ၊ ၎င်း၏ အကျိုးဆက်များကို မှတ်သားလိုသူနှင့် ၎င်း၏ ရလဒ်များကို မည်သို့ရှောင်ရှားရမည်ကို သင်ယူလိုသူ မည်သူရှိမည်နည်း။ ဤစာအုပ်သည် ထိုသို့သောအကြောင်းအရာများကို ကိုင်တွယ်ထားသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ထဲတွင် အများဆုံး လျစ်လျူရှုခံထားရသော အစိတ်အပိုင်းများအပေါ် အသက်ရှင်လျက်ရှိသော စိတ်ဝင်စားမှုကို မွေးမြူပေးရန် အထောက်အကူပြုသည်။ သန့်ရှင်းသောမှတ်တမ်း၏ ကတိတော်များနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်များကို အဓိပ္ပာယ်အသစ်များဖြင့် ပြည့်စုံစေပြီး၊ ပုန်ကန်မှုကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ လမ်းစဉ်များကို မှန်ကန်ကြောင်း ဖော်ပြပေးကာ အပြစ်ရှိသောလူသားအတွက် ကယ်တင်ခြင်းလမ်းကို စီမံပေးရာတွင် ဘုရားသခင်၏ အံ့ဖွယ်ကျေးဇူးတော်ကို ထင်ရှားစေသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအမှုတော်၏ သမိုင်းတွင် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်များနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များကို ရွေးချယ်ထားသော လူတို့အား ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြပြီးဖြစ်သည့် အချိန်ကာလသို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ဤမျှမြင့်မြတ်သော အကြောင်းအရာများ၊ နှလုံးသား၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာများအထိ လှုပ်ရှားစေပြီး စိတ်၏ အတက်ကြွဆုံးခံစားချက်များကို နိုးကြားစေသော အကြောင်းအရာများကို ကိုင်တွယ်ထားသော်လည်း ဤစာအုပ်၏ ရေးသားပုံမှာ ရှင်းလင်းပြီး ဘာသာစကားမှာ ရိုးရှင်း၍ တိုက်ရိုက်ဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ ရွေးနုတ်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ကို လေ့လာခြင်း၌ ပျော်မွေ့သူများနှင့် မိမိတို့၏ဝိညာဉ်များသည် ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေခြင်းအမှုနှင့် မည်သို့ဆက်နွှယ်နေသည်ကို စိတ်ဝင်စားသူများအားလုံးထံ ဤစာအုပ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ အပ်နှံလိုက်သည်။ ထို့အပြင် အခြားသူများထံသို့လည်း ဤအရာများအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှုကို သူတို့အတွင်း နိုးကြားစေရန် ရည်ရွယ်၍ ဤစာအုပ်ကို အပ်နှံလိုက်သည်။

ဤစာအုပ်ကို ဖတ်ရှုခြင်းသည် ဖတ်ရှုသူများ၏ အကျိုးအတွက် ကောင်းချီးဖြစ်စေပြီး လူများစွာ၏ ခြေလှမ်းများကို အသက်ရှင်ခြင်းလမ်းသို့ လှည့်ပြန်စေပါစေဟူသည်မှာ—

ထုတ်ဝေသူများ၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆုတောင်းချက်ဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ လေ့လာရန် လမ်းညွှန်

စာအုပ်ကို ဖတ်ရှုနားလည်ရာတွင် အထောက်အကူဖြစ်စေရန် မေးခွန်းများပါဝင်သော အခန်းတစ်ခန်းချင်းစီအလိုက် ပြည့်စုံသော လမ်းညွှန်စာအုပ်ဖြစ်သည်။

 နိဒါန်း

ဤစာအုပ်တွဲသည် သမ္မာကျမ်းစာသမိုင်းနှင့်ဆိုင်သော အကြောင်းအရာများကို ဆွေးနွေးထားသည်။ ထိုအကြောင်းအရာများသည် မူလအားဖြင့် အသစ်အဆန်းများမဟုတ်သော်လည်း ဤနေရာတွင် ထိုအကြောင်းအရာများကို အဓိပ္ပာယ်သစ်တစ်ရပ် ပေါ်လွင်စေသည့်ပုံစံဖြင့် တင်ပြထားသည်။ လုပ်ဆောင်ချက်များ၏ အရင်းခံအကြောင်းများကို ဖော်ပြပေးပြီး၊ အချို့သော လှုပ်ရှားမှုများ၏ အရေးပါသော သက်ရောက်မှုကို ပြသပေးကာ၊ သမ္မာကျမ်းစာတွင် အနည်းငယ်မျှသာ ဖော်ပြထားသော အချက်အချို့ကို ပိုမိုထင်ရှားစွာ အလင်းပေးထားသည်။ ထိုသို့ဖြင့် မြင်ကွင်းများသည် အသက်ဝင်ထင်ရှား၍ အရေးပါမှုရှိလာကာ အသစ်အဆန်းဖြစ်ပြီး ရေရှည်တည်မြဲသော အထင်အမြင်များကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် အထောက်အကူပြုသည်။ ဤသို့သောအလင်းကို ကျမ်းစာမှတ်တမ်းပေါ်တွင် ထွန်းလင်းစေခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ဖော်ပြပေးသည်။ စာတန်၏ လှည့်ဖြားမှုများနှင့် သူ၏တန်ခိုးကို နောက်ဆုံးတွင် ချေမှုန်းမည့် နည်းလမ်းများကို ထင်ရှားစေသည်။ လူ့နှလုံး၏ အားနည်းချက်ကို မြင်တွေ့စေပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် လူတို့အား မကောင်းမှုနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် အောင်မြင်နိုင်စေရန် မည်သို့တတ်စွမ်းစေခဲ့သည်ကို ပြသပေးသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ အမှန်တရားများကို လူတို့အား ဖွင့်ပြပေးရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တော်ပြသထားသည့်အရာနှင့် ကိုက်ညီသည်။ ဤဖော်ပြချက်များကို ပေးအပ်ခဲ့သည့် ကြားခံနည်းလမ်းသည် ကျမ်းစာအားဖြင့် စစ်ဆေးသောအခါ လူသားတို့အား သွန်သင်ပေးရန် ဘုရားသခင် ယနေ့တိုင် အသုံးပြုနေသည့် နည်းလမ်းများအနက် တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။

အစအဦးကကဲ့သို့ မဟုတ်တော့ပါ။ ထိုအချိန်တွင် လူသည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ အပြစ်ကင်းစင်သောအခြေအနေ၌ မိမိကိုဖန်ဆင်းရှင်ထံမှ ကိုယ်တိုင်သွန်သင်ခြင်းကို ရရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတွင်လည်း ဘုရားသခင်က ပေးအပ်ထားသော ကိုယ်စားလှယ်တော်ဖြစ်သည့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်ထံမှ သွန်သင်သူမရှိဘဲ လူသည် မကျန်ရစ်ပါ။ ထို့ကြောင့် တမန်တော် ပေါလုက ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များအတွက် ဘုရားသခင်ထံမှ “အလင်းပေးခြင်း” သည် အခွင့်ထူးတစ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း၊ “သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ခံစားရသူများ” ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် “အလင်းပေးခြင်းကို ခံရကြသည်” ဟု ကြေညာသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ကြားရသည်။ [ဟေဗြဲ ၁၀:၃၂]၊ [၆:၄]။ ယောဟန်ကလည်း “သင်တို့၌ သန့်ရှင်းသောသူထံမှ ဆီလိမ်းခြင်းကို ခံရကြ၏” ဟု ဆိုသည်။ [၁ ယောဟန် ၂:၂၀]။ ခရစ်တော်သည် တပည့်တော်များထံမှ ထွက်ခွာတော့မည့်အချိန်တွင်လည်း သူတို့ကို နှစ်သိမ့်ပေးရန်နှင့် လမ်းညွှန်ပေးရန်၊ အမှန်တရားအလုံးစုံထဲသို့ ဦးဆောင်ပေးရန် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို စေလွှတ်မည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ [ယောဟန် ၁၄:၁၆၊ ၂၆]။

ဤကတိတော်သည် အသင်းတော်အတွက် မည်သို့ပြည့်စုံလာမည်ကို ပြသရန် တမန်တော် ပေါလုသည် မိမိ၏ စာစောင်နှစ်စောင်တွင် ဝိညာဉ်တော်၏ အထူးဆုကျေးဇူးအချို့ကို အသင်းတော်၏ တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် သွန်သင်ခြင်းအတွက် ကမ္ဘာကုန်ဆုံးသည့်အချိန်တိုင်အောင် အသင်းတော်၌ ထားရှိခဲ့ကြောင်း တရားဝင်ကြေညာချက်အဖြစ် တင်ပြထားသည်။ [၁ ကောရိန္သု ၁၂]၊ [ဧဖက် ၄:၈-၁၃]၊ [မဿဲ ၂၈:၂၀]။ ထိုမျှသာမက၊ နောက်ဆုံးသောကာလ၌ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို အထူးသဖြင့် သွန်းလောင်းမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ခရစ်တော်ပေါ်ထွန်းလာချိန်တွင် အသင်းတော်သည် ၎င်း၏ နောက်ဆုံးအတွေ့အကြုံကာလအတွင်း “ယေရှု၏ သက်သေခံချက်” ကို ရရှိထားမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုအရာသည် ပရောဖက်ပြုခြင်းဝိညာဉ်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းတိကျသော ပရောဖက်ပြုချက်များစွာက ကြေညာထားသည်။ [တမန်တော်ဝတ္ထု ၂:၁၇-၂၀၊ ၃၉]၊ [၁ ကောရိန္သု ၁:၇]၊ [ဗျာဒိတ် ၁၂:၁၇]၊ [ဗျာဒိတ် ၁၉:၁၀]။ ဤအချက်များ၌ မိမိ၏လူတို့အပေါ် ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ သက်သေကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့မြင်ရသည်။ အကြောင်းမူကား နောက်ဆုံးသောကာလ၏ အန္တရာယ်များထဲသို့ အသင်းတော် ဝင်ရောက်သည့်အခါ သာမန်နည်းလမ်းများသာမက ထူးခြားသော လုပ်ဆောင်မှုပုံစံများဖြင့်ပါ နှစ်သိမ့်ပေးသူ၊ သွန်သင်ပေးသူနှင့် လမ်းညွှန်ပေးသူအဖြစ် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ရှိနေခြင်းသည် အသင်းတော်၏ အတွေ့အကြုံအခြားမည်သည့်ကာလထက်မဆို ပို၍အမှန်တကယ် လိုအပ်သည်။

သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် လူတို့၏ နားလည်မှုကို အလင်းပေးရန်နှင့် သူတို့၏ခြေလှမ်းများကို လမ်းညွှန်ရန် သူတို့၏နှလုံးနှင့် စိတ်အပေါ် မည်သည့်လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်မည်ကို ကျမ်းစာက နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ထိုအရာများထဲတွင် ရူပါရုံများနှင့် အိပ်မက်များလည်း ပါဝင်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့နှင့် ဆက်လက်ဆက်သွယ်မည်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ ကိုယ်တော်၏ကတိတော်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည်။ “ယခု ငါ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့။ သင်တို့တွင် ပရောဖက်တစ်စုံတစ်ယောက်ရှိလျှင်၊ ငါထာဝရဘုရားသည် သူ့အား ရူပါရုံဖြင့် ကိုယ်ကိုထင်ရှားစေမည်။ အိပ်မက်ဖြင့် သူ့အား စကားပြောမည်။” [တောလည်ရာ ၁၂:၆]။ ဤနည်းလမ်းအားဖြင့် ဗာလမ်ထံသို့ သဘာဝလွန်အသိပညာကို ဆက်သွယ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဤသို့ဆိုသည်။ “ဗောရ၏သား ဗာလမ်သည် ပြောဆို၏။ မျက်စိဖွင့်ထားသောသူသည် ပြောဆို၏။ ဘုရားသခင်၏စကားကို ကြား၍ အမြင့်ဆုံးသောဘုရား၏ အသိပညာကို သိသောသူ၊ အနန္တတန်ခိုးရှင်၏ ရူပါရုံကို မြင်သောသူ၊ သတိလစ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း မျက်စိဖွင့်ထားသောသူသည် ပြောဆို၏။” [တောလည်ရာ ၂၄:၁၅၊ ၁၆]။

ထို့ကြောင့် လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ခံရသောကာလအတွင်း အသင်းတော်၌ ဝိညာဉ်တော်သည် မည်မျှအတိုင်းအတာအထိ မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားစေသင့်ကြောင်း ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်ထားသည်ကို ကျမ်းစာ၏ သက်သေခံချက်အရ စူးစမ်းလေ့လာခြင်းသည် အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ ကိစ္စတစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။

ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို ချမှတ်ပြီးနောက်တွင် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ခဲ့သည့်အတိုင်း အပြစ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကွာဟချက်ကို ဖြတ်ကျော်၍ မိမိသားတော်၏ အမှုတော်နှင့် သန့်ရှင်းသောကောင်းကင်တမန်များ၏ အမှုတော်အားဖြင့် လူတို့နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်သေးသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် မောရှေ၏အဖြစ်ကဲ့သို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် စကားပြောခဲ့သော်လည်း အများအားဖြင့် အိပ်မက်များနှင့် ရူပါရုံများအားဖြင့် ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဆက်သွယ်ခြင်း၏ ဖြစ်ရပ်များကို သန့်ရှင်းသောမှတ်တမ်းတစ်လျှောက် နေရာအနှံ့ ထင်ရှားစွာတွေ့ရပြီး ခေတ်ကာလအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ အာဒံမှ ခုနစ်ဆက်မြောက်ဖြစ်သော ဧနောက်သည် ပရောဖက်ပြုခြင်းဝိညာဉ်အားဖြင့် ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းအသရေဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာမည့်အကြောင်းကို ကြိုတင်မြင်ခဲ့ပြီး “ကြည့်ရှုလော့၊ သခင်သည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသူ တစ်သောင်းနှင့်အတူ ကြွလာတော်မူ၏” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ [ယုဒ ၁၄]။ “ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသူတို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ တိုက်တွန်းခြင်းကို ခံရသဖြင့် ဟောပြောကြ၏။” [၂ ပေတရု ၁:၂၁]။ လူတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးအခြေအနေ ကျဆင်းလာသည့်အခါ ပရောဖက်ပြုခြင်းဝိညာဉ်၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် တစ်ခါတစ်ရံ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း အသင်းတော်၏ အတွေ့အကြုံတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် ကြီးမားသော အကျပ်အတည်းများအားလုံးနှင့် ခေတ်ကာလတစ်ခုမှ အခြားခေတ်ကာလတစ်ခုသို့ ပြောင်းလဲခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် ခေတ်များအားလုံးကို ထိုဝိညာဉ်တော်က မှတ်သားစေခဲ့သည်။ ခရစ်တော် လူ့ဇာတိခံယူခြင်းဖြင့် အမှတ်အသားပြုသော ခေတ်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ယောဟန်ဗတ္တိဇံ၏ဖခင်သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝ၍ ပရောဖက်ပြုခဲ့သည်။ [လုကာ ၁:၆၇]။ ရှိမောင်သည် သခင်ကို မမြင်မချင်း သေခြင်းကို မမြင်ရကြောင်း သူ့အား ဖော်ပြပေးခဲ့သည်။ ယေရှု၏မိဘများက ကိုယ်တော်ကို ဆက်ကပ်အပ်နှံရန် ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ယူဆောင်လာသောအခါ ရှိမောင်သည် ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဗိမာန်တော်သို့ ဝင်လာပြီး ကိုယ်တော်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ချီယူကာ ကိုယ်တော်နှင့်ပတ်သက်၍ ပရောဖက်ပြုရင်း ကောင်းကြီးပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တစ်ချိန်တည်း၌ ပရောဖက်မ အန္နလည်း ဝင်လာပြီး ယေရုရှလင်မြို့၌ ရွေးနုတ်ခြင်းကို စောင့်မျှော်နေသူအားလုံးတို့အား ကိုယ်တော်အကြောင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။ [လုကာ ၂:၂၆၊ ၃၆]။

ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များက ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောရာတွင် လိုက်ပါလာမည့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ သွန်းလောင်းခြင်းကို ပရောဖက်က ဤစကားများဖြင့် ကြေညာခဲ့သည်။ “ထိုနောက်မှ ငါသည် လူအပေါင်းတို့အပေါ် ငါ၏ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းမည်။ သင်တို့၏သားသမီးတို့သည် ပရောဖက်ပြုကြလိမ့်မည်။ သင်တို့၏ အသက်ကြီးသူတို့သည် အိပ်မက်ကို မြင်ကြလိမ့်မည်။ သင်တို့၏ လူငယ်တို့သည် ရူပါရုံကို မြင်ကြလိမ့်မည်။ ထိုကာလ၌ ကျွန်ယောက်ျား၊ ကျွန်မိန်းမတို့အပေါ်၌လည်း ငါ၏ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းမည်။ မိုဃ်းကောင်းကင်၌လည်းကောင်း၊ မြေကြီးပေါ်၌လည်းကောင်း၊ အံ့ဖွယ်သောအမှုတို့ကို ငါပြမည်။ အသွေး၊ မီး၊ မီးခိုးတိုင်တို့ကို ပြမည်။ ထာဝရဘုရား၏ ကြီးမြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်သောနေ့ မရောက်မီ နေသည် မှောင်မိုက်သို့ ပြောင်းလဲမည်။ လသည်လည်း အသွေးသို့ ပြောင်းလဲမည်။” [ယောလ ၂:၂၈-၃၁]။

ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်မြင်ကွင်းကို ရှင်းပြရန် ပေတရုသည် ဤပရောဖက်ပြုချက်ကို ကိုးကားခဲ့သည်။ တပည့်တော်တစ်ဦးစီ၏ အပေါ်တွင် မီးကဲ့သို့ နှစ်ခွဖြာသော လျှာများ ပေါ်လာကြပြီး သူတို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့် ပြည့်ဝ၍ အခြားဘာသာစကားများဖြင့် ပြောဆိုကြသည်။ သူတို့သည် အရက်သစ်နှင့် ပြည့်နေကြသည်ဟု လှောင်ပြောင်သူများက စွပ်စွဲသောအခါ ပေတရုက “သင်တို့ထင်သကဲ့သို့ သူတို့သည် မူးယစ်နေကြသည် မဟုတ်။ ယခုနေ့သည် တတိယနာရီသာ ရှိသေး၏။ သို့သော် ဤအမှုကား ပရောဖက်ယောလအားဖြင့် ဟောပြောထားသောအရာ ဖြစ်၏” ဟု ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် အထက်တွင် ကိုးကားထားသည့်အတိုင်း ယောလတွင် တွေ့ရသော ပရောဖက်ပြုချက်ကို အဓိကအားဖြင့် ကိုးကားခဲ့သည်။ သို့သော် “ထိုနောက်မှ” ဟူသောစကားအစား “နောက်ဆုံးသောကာလ၌” ဟူသောစကားကို ထည့်သွင်းကာ “ဘုရားသခင်မိန့်တော်မူသည်ကား၊ နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ငါ၏ဝိညာဉ်တော်ထဲမှ သွန်းလောင်းမည်” စသည်ဖြင့် ဖတ်ရစေခဲ့သည်။

ထိုနေ့၌ စတင်ပြည့်စုံလာခဲ့သည်မှာ ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုချက်၏ အစိတ်အပိုင်းသာ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ အကြောင်းမူကား ထိုနေရာ၌ အိပ်မက်မြင်နေသော အသက်ကြီးသူများ မရှိခဲ့ကြ၊ ရူပါရုံများကို မြင်၍ ပရောဖက်ပြုနေသော လူငယ်များနှင့် အပျိုမများလည်း မရှိခဲ့ကြ၊ အသွေး၊ မီးနှင့် မီးခိုးတိုင်တို့၏ အံ့ဖွယ်နိမိတ်များလည်း ထိုအချိန်တွင် မပေါ်ပေါက်ခဲ့ကြ၊ နေသည်လည်း မမှောင်မိုက်ခဲ့သကဲ့သို့ လသည်လည်း အသွေးသို့ မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသောအရာသည် ယောလ၏ ပရောဖက်ပြုချက် ပြည့်စုံခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူ ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ဤပရောဖက်ပြုချက်၏ အစိတ်အပိုင်းသည် ထိုတစ်ကြိမ်တည်းသော ထင်ရှားခြင်း၌ ကုန်ဆုံးသွားခြင်း မရှိကြောင်းလည်း ထင်ရှားသည်။ အကြောင်းမူကား ထိုပရောဖက်ပြုချက်သည် ထိုအချိန်မှစ၍ သခင်၏ ကြီးမြတ်သောနေ့ ရောက်လာသည့်အချိန်တိုင်အောင် ကာလအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

သို့သော် ပင်တေကုတ္တေနေ့သည် ယောလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အပြင် အခြားပရောဖက်ပြုချက်များလည်း ပြည့်စုံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကိုယ်တော်တိုင်၏ စကားများလည်း ပြည့်စုံခဲ့သည်။ ကားတိုင်ပေါ်သို့ မတင်မီ တပည့်တော်များအား နောက်ဆုံးမိန့်တော်မူချက်တွင် ကိုယ်တော်က “ငါသည် ခမည်းတော်ထံ ဆုတောင်းမည်။ ခမည်းတော်သည် သင်တို့အား အခြားသော နှစ်သိမ့်ပေးသူကို ပေးတော်မူမည်။ ... ထိုသူကား အမှန်တရား၏ဝိညာဉ်တော် ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ [ယောဟန် ၁၄:၁၆၊ ၁၇]။ “သို့သော် ခမည်းတော်သည် ငါ၏နာမ၌ စေလွှတ်တော်မူမည့် နှစ်သိမ့်ပေးသူတည်းဟူသော သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် သင်တို့အား အရာခပ်သိမ်းကို သွန်သင်ပေးလိမ့်မည်။” [အပိုဒ် ၂၆]။ “သို့သော် အမှန်တရား၏ဝိညာဉ်တော် ကြွလာသောအခါ သင်တို့ကို အမှန်တရားအလုံးစုံထဲသို့ ပို့ဆောင်လိမ့်မည်။” [အခန်း ၁၆:၁၃]။ ခရစ်တော်သည် သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်ပြီးနောက် တပည့်တော်များအား “ငါ့ခမည်းတော်၏ ကတိတော်ကို သင်တို့အပေါ်သို့ ငါပို့ဆောင်မည်။ သို့သော် အထက်မှ တန်ခိုးကို ခံရသည်တိုင်အောင် ယေရုရှလင်မြို့၌ နေကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ [လုကာ ၂၄:၄၉]။

ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင် တပည့်တော်များသည် ထိုသို့ အထက်မှ တန်ခိုးကို ခံရကြသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ ဤကတိတော်သည် ယောလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကဲ့သို့ပင် ထိုအခါတစ်ကြိမ်တည်းအတွက် ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါ။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ကမ္ဘာကုန်ဆုံးသည့်အချိန်တိုင်အောင် အစဉ်အမြဲ သူတို့နှင့်အတူ ရှိမည်ဟု အခြားပုံစံတစ်မျိုးဖြင့် တူညီသောကတိကို ပေးခဲ့သည်။ [မဿဲ ၂၈:၂၀]။ သခင်သည် သူတို့နှင့် မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်နှင့် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် အတူရှိမည်ကို မာကုက ပြောပြသည်။ “သူတို့သည် ထွက်သွား၍ နေရာအရပ်ရပ်၌ တရားဟောကြ၏။ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့နှင့်အတူ အလုပ်လုပ်၍ နိမိတ်လက္ခဏာများအားဖြင့် နှုတ်ကပတ်တော်ကို အတည်ပြုတော်မူ၏” ဟု ဆိုသည်။ [မာကု ၁၆:၂၀]။ ထို့အပြင် ပင်တေကုတ္တေနေ့တွင် ပေတရုသည် သူတို့တွေ့မြင်ခဲ့ရသော ဝိညာဉ်တော်၏ ဤလုပ်ဆောင်မှုသည် အစဉ်တည်မြဲမည့်အကြောင်း သက်သေခံခဲ့သည်။ မိမိတို့၏ အပြစ်ကို သိမြင်၍ တုန်လှုပ်နေသော ယုဒလူတို့က တမန်တော်များအား “ငါတို့သည် အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း” ဟု မေးသောအခါ ပေတရုက “သင်တို့အပြစ်များ လွှတ်ခြင်းအဖို့ သင်တို့တွင် လူတိုင်းသည် ယေရှုခရစ်၏ နာမ၌ နောင်တရ၍ ဗတ္တိဇံခံကြလော့။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးကို ခံရကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ဤကတိတော်သည် သင်တို့အဖို့လည်းကောင်း၊ သင်တို့၏သားသမီးတို့အဖို့လည်းကောင်း၊ အဝေး၌ရှိသောသူတို့အဖို့လည်းကောင်း၊ ငါတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ခေါ်တော်မူသမျှသောသူတို့အဖို့လည်းကောင်း ဖြစ်၏” ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။ [တမန်တော်ဝတ္ထု ၂:၃၇-၃၉]။ ခရစ်တော်၏ ခွင့်လွှတ်ပေးသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို လက်ခံရန် ကရုဏာတော်က လူတို့ကို ဖိတ်ခေါ်နေသရွေ့ ဤအချက်သည် အထူးထင်ရှားသော ဖော်ပြမှုများအပါအဝင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် အသင်းတော်၌ အစဉ်မပြတ် ရှိနေမည်ကို သေချာစွာ ဖော်ပြပေးသည်။

နှစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် ကောရိန္သုအသင်းတော်ထံ ရေးသောစာတွင် ပေါလုသည် ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ထိုအသင်းတော်ရှေ့တွင် တရားဝင်အငြင်းအခုံတစ်ရပ်ကို တင်ပြခဲ့သည်။ သူက ([၁ ကောရိန္သု ၁၂:၁]) “ဝိညာဉ်ဆုကျေးဇူးများနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ညီအစ်ကိုတို့၊ သင်တို့သည် မသိဘဲမနေစေလို” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၌ ဤအကြောင်းအရာကို နားလည်ထားရန် အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု သူယူဆခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်တော်သည် တစ်ပါးတည်းဖြစ်သော်လည်း လုပ်ဆောင်မှုပုံစံများ ကွဲပြားကြောင်း ဖော်ပြပြီး ထိုကွဲပြားမှုများသည် အဘယ်အရာများဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြပြီးနောက် အသင်းတော်သည် ရာထူးများနှင့် ဆုကျေးဇူးများ အမျိုးမျိုးဖြင့် မည်သို့ဖွဲ့စည်းထားကြောင်း ပြသရန် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးရှိသော လူ့ကိုယ်ခန္ဓာပုံဥပမာကို အသုံးပြုသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာ၌ အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးရှိပြီး တစ်ခုစီတွင် ဖြည့်ဆည်းရမည့် ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ရှိကာ အားလုံးသည် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းဖြင့် စည်းလုံးညီညွတ်စွာ အလုပ်လုပ်၍ သဟဇာတဖြစ်သော တစ်ခုလုံးကို ဖွဲ့စည်းသကဲ့သို့ ဝိညာဉ်တော်သည်လည်း အသင်းတော်၌ အမျိုးမျိုးသော လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် လုပ်ဆောင်၍ ပြည့်စုံသော ဘာသာရေးကိုယ်ခန္ဓာကို ဖွဲ့စည်းရန် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ပေါလုက ဤစကားများဖြင့် ဆက်လက်ဆိုသည်။ “ဘုရားသခင်သည် အသင်းတော်၌ ပထမဦးစွာ တမန်တော်များ၊ ဒုတိယအားဖြင့် ပရောဖက်များ၊ တတိယအားဖြင့် ဆရာများ၊ ထို့နောက် အံ့ဖွယ်သောအမှုများ၊ ထို့နောက် အနာရောဂါငြိမ်းစေသော ဆုကျေးဇူးများ၊ ကူညီခြင်းများ၊ အုပ်ချုပ်ခြင်းများ၊ ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးတို့ကို ထားတော်မူ၏။”

ဘုရားသခင်သည် အသင်းတော်၌ အချို့သူတို့ကို ထားတော်မူပြီ စသည်ဟူသော ကြေညာချက်သည် အခြေအနေများက တိုက်ဆိုင်၍ ဆုကျေးဇူးများ ပေါ်ပေါက်လာနိုင်ပါက ပေါ်ပေါက်ရန် လမ်းဖွင့်ထားခြင်းမျှထက် ပိုမိုသောအရာကို ဆိုလိုသည်။ ယင်းအစား ထိုဆုကျေးဇူးများသည် အသင်းတော်၏ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်ရေးဖွဲ့စည်းပုံ၏ အမြဲတမ်းအစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်ရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထိုအရာများသည် တက်ကြွစွာ မလုပ်ဆောင်နေပါက အသင်းတော်သည် မတော်တဆမှု သို့မဟုတ် ရောဂါကြောင့် အစိတ်အပိုင်းအချို့ ချို့ယွင်း၍ အကူအညီမဲ့နေသော လူ့ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်တူသော အခြေအနေ၌ ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။ အသင်းတော်၌ တစ်ကြိမ်ထားရှိပြီးသည်နှင့် ထိုဆုကျေးဇူးများကို တရားဝင် ဖယ်ရှားခြင်းမပြုမချင်း ထိုနေရာ၌ ဆက်လက်ရှိနေရမည်။ သို့သော် ထိုဆုကျေးဇူးများကို ဖယ်ရှားခဲ့ကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည့်အရာ မရှိပါ။

ငါးနှစ်ကြာပြီးနောက် ထိုတမန်တော်က ဧဖက်အသင်းတော်ထံ ထိုဆုကျေးဇူးများနှင့်ပတ်သက်၍ ထပ်မံရေးသားခဲ့သည်။ ထိုဆုကျေးဇူးများ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြပြီး ထိုရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံသည်တိုင်အောင် ၎င်းတို့ ဆက်လက်တည်ရှိရမည်ကို သွယ်ဝိုက်၍ ပြသခဲ့သည်။ သူက ([ဧဖက် ၄:၈၊ ၁၁-၁၃]) “ထို့ကြောင့် အထက်သို့ တက်ကြွတော်မူသောအခါ သိမ်းသွားခြင်းကို သိမ်းသွား၍ လူတို့အား ဆုကျေးဇူးများ ပေးတော်မူသည်ဟု ဆို၏။ ... အချို့တို့ကို တမန်တော်များအဖြစ်လည်းကောင်း၊ အချို့တို့ကို ပရောဖက်များအဖြစ်လည်းကောင်း၊ အချို့တို့ကို ဧဝံဂေလိဆရာများအဖြစ်လည်းကောင်း၊ အချို့တို့ကို သင်းအုပ်ဆရာများနှင့် ဆရာများအဖြစ်လည်းကောင်း ပေးတော်မူ၏။ သန့်ရှင်းသူတို့ကို စုံလင်စေရန်၊ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းအတွက်၊ ခရစ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို တည်ဆောက်ရန် ဖြစ်၏။ ငါတို့အားလုံး ယုံကြည်ခြင်း၏ စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို သိကျွမ်းခြင်းသို့ ရောက်၍ ပြည့်စုံသောလူဖြစ်လာကာ ခရစ်တော်၏ ပြည့်စုံခြင်းအတိုင်းအတာနှင့်အညီ ကိုယ်တော်၏ အရပ်အမောင်းအတိုင်းအတာသို့ ရောက်သည်တိုင်အောင် ဖြစ်၏” ဟု ဆိုသည်။

တမန်တော်တို့၏ခေတ်၌ အသင်းတော်သည် ဤနေရာတွင် ရည်ညွှန်းထားသော စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်းအခြေအနေသို့ မရောက်ရှိခဲ့ပေ။ ထိုခေတ်ပြီးမကြာမီပင် ကြီးမားသော ဝိညာဉ်ရေးအယူဖောက်ပြန်မှု၏ မှောင်မိုက်ခြင်းသည် အသင်းတော်အပေါ် လွှမ်းမိုးလာခဲ့သည်။ ထိုကျဆင်းမှုအခြေအနေအတွင်း ခရစ်တော်၏ ပြည့်စုံခြင်းနှင့် ယုံကြည်ခြင်း၏ စည်းလုံးညီညွတ်ခြင်းကို မရရှိခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ သနားကရုဏာ၏ နောက်ဆုံးသတင်းသည် လူမျိုးစုတိုင်း၊ လူမျိုးတိုင်း၊ လူမှုအဖွဲ့အစည်းတိုင်းနှင့် အမှားအယွင်း၏ အဖွဲ့အစည်းတိုင်းထဲမှ ဧဝံဂေလိပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုအားလုံး၌ ပြည့်စုံသောလူစုတစ်စုကို စုစည်းပြီး လူသား၏သားတော် ကြွလာခြင်းကို စောင့်မျှော်သည့်အချိန်မတိုင်မီလည်း ထိုအခြေအနေသို့ ရောက်မည်မဟုတ်ပေ။ အမှန်စင်စစ် အသင်းတော်သည် မိမိ၏ အတွေ့အကြုံတွင် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်မှုနှင့် လမ်းညွှန်မှု၊ အားပေးမှုနှင့် ကာကွယ်မှုအတွက် ချမှတ်ထားသော ကြားခံနည်းလမ်းတိုင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကို လိုအပ်ခဲ့သည့် အချိန်တစ်ချိန်ရှိခဲ့လျှင်၊ နောက်ဆုံးသောကာလ၏ အန္တရာယ်များကြားတွင် ဖြစ်မည်မှာ အမှန်ပင်။ ထိုအချိန်တွင် မကောင်းမှု၏ တန်ခိုးများသည် မိမိတို့၏ ဆိုးယုတ်သောလုပ်ငန်းအတွက် အတွေ့အကြုံနှင့် လေ့ကျင့်မှုအားဖြင့် အလွန်ပြည့်စုံလာပြီး လှည့်ဖြားမှု၏ အကောင်းဆုံးလက်ရာများအားဖြင့် ဖြစ်နိုင်လျှင် ရွေးချယ်ခံသူများကိုပင် လှည့်ဖြားကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးသောကာလ၌ အသင်းတော်၏ အကျိုးအတွက် ဝိညာဉ်တော်သွန်းလောင်းမည့်အကြောင်း အထူးပရောဖက်ပြုချက်များ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းသည် အလွန်သင့်လျော်လှသည်။

သို့သော် ခရစ်ယာန်လောက၏ လက်ရှိစာပေများတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် ဝိညာဉ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးများသည် တမန်တော်တို့၏ခေတ်အတွက်သာ ဖြစ်ကြောင်း၊ ဧဝံဂေလိတရားကို စိုက်ထူရန်အတွက်သာ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ ဧဝံဂေလိတရား တစ်ကြိမ်တည်ထောင်ပြီးသွားသောအခါ ထိုဆုကျေးဇူးများ မလိုအပ်တော့သဖြင့် မကြာမီ အသင်းတော်ထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားရန် ခွင့်ပြုခဲ့ကြောင်း သွန်သင်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် တမန်တော် ပေါလုသည် မိမိခေတ်က ခရစ်ယာန်များအား “အဓမ္မအမှု၏ နက်နဲသောအရာ” သည် အလုပ်လုပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း၊ သူထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သိုးစုကို မနှမြောသော ကြမ်းကြုတ်သည့် ဝံပုလွေများသည် သူတို့အလယ်သို့ ဝင်လာကြမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့အပြင် သူတို့ကိုယ်တိုင်ထဲမှပင် လူတို့သည် ထလာ၍ တပည့်တော်များကို မိမိတို့နောက်သို့ ဆွဲဆောင်ရန် မှားယွင်းသောအရာများကို ပြောဆိုကြမည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးခဲ့သည်။ [တမန်တော်ဝတ္ထု ၂၀:၂၉၊ ၃၀]။ ထို့ကြောင့် ဤဆိုးကျိုးများကို တားဆီးရန် အသင်းတော်၌ ထားရှိခဲ့သော ဆုကျေးဇူးများသည် ထိုအချိန်ရောက်လာသောအခါ မိမိတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြည့်စုံစေပြီးပြီဟူ၍ ပျောက်ကွယ်သွားရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်ဟု မဖြစ်နိုင်ပါ။ အကြောင်းမူကား တမန်တော်များကိုယ်တိုင် အမှုဆောင်နေသည့်အချိန်ထက် ဤအခြေအနေများအောက်တွင် သူတို့၏ ရှိနေခြင်းနှင့် အကူအညီသည် ပို၍လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

ပေါလုက ကောရိန္သုအသင်းတော်ထံ ရေးသောစာတွင် အခြားဖော်ပြချက်တစ်ရပ်ကိုလည်း တွေ့ရသည်။ ယင်းက ဆုကျေးဇူးများသည် ယာယီမျှသာ ဆက်လက်တည်ရှိသည်ဟူသော လူကြိုက်များသော အယူအဆသည် မှန်ကန်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြသသည်။ ယင်းမှာ ယခုလက်ရှိ မပြည့်စုံသောအခြေအနေနှင့် ခရစ်ယာန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိမည့် ဘုန်းအသရေရှိ၍ မသေနိုင်သောအခြေအနေတို့ကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်းဖြစ်သည်။ [၁ ကောရိန္သု ၁၃]။ သူက ([အပိုဒ် ၉၊ ၁၀]) “အကြောင်းမူကား ငါတို့သည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သိကြ၏။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပရောဖက်ပြုကြ၏။ သို့သော် ပြည့်စုံသောအရာ ရောက်လာသောအခါ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သောအရာသည် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် သူသည် ဤလက်ရှိအခြေအနေကို အားနည်းခြင်းနှင့် အတွေးအခေါ်၊ လုပ်ဆောင်ချက်တို့၌ မရင့်ကျက်ခြင်းရှိသော ကလေးဘဝကာလနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ထပ်မံရှင်းပြသည်။ ပြည့်စုံသောအခြေအနေကိုမူ ပိုမိုရှင်းလင်းသောအမြင်၊ ရင့်ကျက်မှုနှင့် ခွန်အားရှိသော လူကြီးဘဝအခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်သည်။ ထို့နောက် ဤလက်ရှိ မပြည့်စုံသောအခြေအနေ၌ လိုအပ်သောအရာများထဲတွင် ဆုကျေးဇူးများကို ထည့်သွင်းထားသော်လည်း ပြည့်စုံသောအခြေအနေ ရောက်လာသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုအရာများကို လိုအပ်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောသည်။ “ယခု” ဟု သူက ([အပိုဒ် ၁၂]) “ငါတို့သည် မှန်ထဲမှာ မသဲမကွဲ မြင်ရကြ၏။ ထိုအခါ မျက်နှာချင်းဆိုင် မြင်ရကြလိမ့်မည်။ ယခု ငါသိသည်မှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ ငါသည် သိခြင်းခံရသကဲ့သို့ အပြည့်အဝ သိရလိမ့်မည်” ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် ထာဝရအခြေအနေနှင့် သင့်လျော်၍ ထိုနေရာတွင် တည်ရှိမည့် ကျေးဇူးတော်များ၊ ယုံကြည်ခြင်း၊ မျှော်လင့်ခြင်းနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာတို့ကို ဖော်ပြသည်။ “ဤသုံးပါး၊ ထိုသုံးပါးတို့တွင် အကြီးမြတ်ဆုံးကား ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်၏” ဟု ဆိုသည်။

ဤအရာက [အပိုဒ် ၈] ရှိ “ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ဘယ်သောအခါမျှ မပျက်ကွက်” ဟူသောစကားကို ရှင်းပြပေးသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျေးဇူးတော်ဖြစ်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ထာဝရတည်တံ့မည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် လူ၏ အနာဂတ် မသေနိုင်သောအခြေအနေ၏ သရဖူဆောင်းဘုန်းအသရေ ဖြစ်သည်။ သို့သော် “ပရောဖက်ပြုချက်များရှိလျှင် ပျက်ကွက်ကြလိမ့်မည်” ဆိုသည်မှာ ပရောဖက်ပြုချက်များကို မလိုအပ်တော့မည့်အချိန် ရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ အသင်းတော်၌ အကူအညီတစ်ရပ်အဖြစ် ပရောဖက်ပြုခြင်းဆုကျေးဇူးကိုလည်း ဆက်လက်ကျင့်သုံးတော့မည်မဟုတ်ဟု ဆိုလိုသည်။ “ဘာသာစကားများရှိလျှင် ရပ်စဲကြလိမ့်မည်” ဆိုသည်မှာ ဘာသာစကားများ၏ ဆုကျေးဇူးသည် ဆက်လက်အသုံးဝင်တော့မည်မဟုတ်ဟု ဆိုလိုသည်။ “အသိပညာရှိလျှင် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်” ဆိုသည်မှာ ယေဘုယျအားဖြင့် အသိပညာကို မဆိုလိုဘဲ ဝိညာဉ်တော်၏ အထူးဆုကျေးဇူးများထဲမှ တစ်ရပ်အဖြစ်ရှိသော အသိပညာသည် ထာဝရလောက၌ ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးအပ်မည့် ပြည့်စုံသောအသိပညာကြောင့် မလိုအပ်တော့မည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ယခု ဆုကျေးဇူးများသည် မလိုအပ်တော့သောကြောင့် တမန်တော်တို့၏ခေတ်နှင့်အတူ ရပ်စဲသွားသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ယူဆပါက တမန်တော်တို့၏ခေတ်သည် အသင်းတော်၏ အားနည်းပြီး ကလေးဘဝကဲ့သို့သော ခေတ်ဖြစ်ကာ အရာခပ်သိမ်းကို မှန်ထဲ၌ မသဲမကွဲ မြင်ရသောခေတ်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုနောက်ပိုင်းတွင် ကြမ်းကြုတ်သော ဝံပုလွေများသည် သိုးစုကို မနှမြောဘဲ ဝင်လာကြမည်ဖြစ်ပြီး အသင်းတော်အတွင်း၌ပင် လူတို့သည် ထလာကာ တပည့်တော်များကို မိမိတို့နောက်သို့ ဆွဲဆောင်ရန် မှားယွင်းသောအရာများ ပြောဆိုကြမည့်ခေတ်သည် ပြည့်စုံသောအလင်းနှင့် အသိပညာရှိသောခေတ် ဖြစ်လာမည်ဟု ဆိုရပေမည်။ ထိုခေတ်တွင် တမန်တော်တို့၏ခေတ်ရှိ မပြည့်စုံသော၊ ကလေးဆန်သော၊ မှောင်မိုက်သော အသိပညာသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီဟု ဆိုရပေမည်။ သို့သော် ဆုကျေးဇူးများသည် ပြည့်စုံသောအခြေအနေသို့ ရောက်သောအခါမှသာ၊ ထိုအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသဖြင့် ၎င်းတို့ မလိုအပ်တော့သောအခါမှသာ ရပ်စဲကြောင်း သတိရရမည်။ သို့သော် တည်ငြိမ်စွာ စဉ်းစားကြည့်လျှင် တမန်တော်တို့၏ခေတ်သည် နောက်ပိုင်းတွင် ပေါ်ပေါက်လာသမျှ မည်သည့်ခေတ်ထက်မဆို ဝိညာဉ်ရေးအရ မြင့်မားမှုနိမ့်ကျခဲ့သည်ဟူသော အယူအဆကို မည်သူမျှ ခဏတာမျှပင် ထောက်ခံရန် မကြိုးစားနိုင်ပါ။ ထိုအချိန်တွင် ဆုကျေးဇူးများ လိုအပ်ခဲ့လျှင် ယခုအချိန်တွင်လည်း သေချာပေါက် လိုအပ်နေကြသည်။

တမန်တော်သည် ကောရိန္သုအသင်းတော်နှင့် ဧဖက်အသင်းတော်တို့ထံ ရေးသောစာများတွင် အသင်းတော်၌ “ဆုကျေးဇူးများ” အဖြစ် ထားရှိထားသော အရာများကို စာရင်းပြုရာတွင် “သင်းအုပ်ဆရာများ”၊ “ဆရာများ”၊ “ကူညီခြင်းများ” နှင့် “အုပ်ချုပ်ခြင်းများ” ကို တွေ့ရသည်။ ထိုအရာအားလုံးသည် အသင်းတော်၌ ယနေ့တိုင် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်ဟု လူတိုင်းက အသိအမှတ်ပြုကြသည်။ သို့ဖြစ်လျှင် ယုံကြည်ခြင်း၊ အနာရောဂါငြိမ်းခြင်း၊ ပရောဖက်ပြုခြင်း စသည်တို့အပါအဝင် အခြားအရာများကို အဘယ်ကြောင့် မထားရှိသင့်သနည်း။ အစအဦးတွင် အားလုံးကို တန်းတူညီမျှ “ထားရှိ” ခဲ့ကြသောအခါ အသင်းတော်မှ မည်သည့်ဆုကျေးဇူးများကို “ဖယ်ရှားထားသည်” ဟု မည်သူက အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သနည်း။

[ဗျာဒိတ် ၁၂:၁၇] ကို နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ဆုကျေးဇူးများ ပြန်လည်ပေးအပ်မည်ဟု ဆိုသော ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ရပ်အဖြစ် ရည်ညွှန်းခဲ့ကြသည်။ ထိုသက်သေခံချက်ကို စစ်ဆေးလေ့လာခြင်းအားဖြင့် ဤအမြင်ကို အတည်ပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုကျမ်းချက်သည် မိန်းမ၏ အမျိုးအနွယ်ထဲမှ ကျန်ကြွင်းသူများအကြောင်း ပြောထားသည်။ မိန်းမသည် အသင်းတော်၏ သင်္ကေတဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏အမျိုးအနွယ်သည် မည်သည့်အချိန်၌မဆို အသင်းတော်ကို ဖွဲ့စည်းထားသော တစ်ဦးချင်းအဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ သူမ၏အမျိုးအနွယ်မှ “ကျန်ကြွင်းသူများ” သည် ခရစ်ယာန်များ၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်၊ သို့မဟုတ် ခရစ်တော် ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာသောအချိန်တွင် မြေကြီးပေါ်၌ အသက်ရှင်နေသူများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ထိုကျမ်းချက်က ထိုသူတို့သည် “ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်၍ ယေရှုခရစ်၏ သက်သေခံချက်ကို ရှိကြသည်” ဟု ထပ်မံကြေညာထားသည်။ “ယေရှု၏ သက်သေခံချက်” သည် [အခန်း ၁၉:၁၀] တွင် “ပရောဖက်ပြုခြင်းဝိညာဉ်” ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းပြထားသည်။ ယင်းကို ဆုကျေးဇူးများထဲတွင် “ပရောဖက်ပြုခြင်းဆုကျေးဇူး” ဟု ခေါ်သောအရာအဖြစ် နားလည်ရမည်။ [၁ ကောရိန္သု ၁၂:၉၊ ၁၀]။

အသင်းတော်၌ ဆုကျေးဇူးများ ထားရှိခြင်းသည် လူတစ်ဦးချင်းစီတိုင်း ထိုဆုကျေးဇူးများကို အသုံးပြုရမည်ဟု မဆိုလိုပါ။ ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ တမန်တော်က ([၁ ကောရိန္သု ၁၂:၂၉]) “လူအပေါင်းတို့သည် တမန်တော်ဖြစ်ကြသလော။ လူအပေါင်းတို့သည် ပရောဖက်ဖြစ်ကြသလော။ လူအပေါင်းတို့သည် ဆရာဖြစ်ကြသလော” စသည်ဖြင့် ဆိုသည်။ သွယ်ဝိုက်သောအဖြေမှာ မဟုတ်ပါ။ လူအပေါင်းတို့ မဟုတ်ကြပါ။ သို့သော် ဘုရားသခင်အလိုရှိတော်မူသည့်အတိုင်း ဆုကျေးဇူးများကို အဖွဲ့ဝင်များအကြား ခွဲဝေပေးထားသည်။ [၁ ကောရိန္သု ၁၂:၇၊ ၁၁]။ သို့သော် ထိုဆုကျေးဇူးများကို “အသင်းတော်၌” ထားရှိထားသည်ဟု ဆိုထားသည်။ ထို့ကြောင့် အသင်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးတည်းကိုပင် ဆုကျေးဇူးတစ်ရပ် ပေးအပ်ထားလျှင် ထိုဆုကျေးဇူးသည် “အသင်းတော်၌” ရှိသည်၊ သို့မဟုတ် အသင်းတော်က ၎င်းကို “ပိုင်ဆိုင်သည်” ဟု ဆိုနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးမျိုးဆက်သည် ယေရှု၏ သက်သေခံချက် သို့မဟုတ် ပရောဖက်ပြုခြင်းဆုကျေးဇူးကို ရရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယခုလည်း ရရှိထားသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

နောက်ဆုံးသောကာလနှင့် ပတ်သက်၍ ရေးသားထားသည်မှာ ထင်ရှားသော ကျမ်းစာ၏ အခြားအပိုင်းတစ်ခုတွင်လည်း ထိုအချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ [၁ သက်သာလောနိတ် ၅]။ တမန်တော်သည် အခန်းကို ဤစကားများဖြင့် စတင်သည်။ “ညီအစ်ကိုတို့၊ ကာလနှင့် အချိန်အခါများကို သင်တို့အား ငါရေး၍ ပေးရန် မလိုအပ်။ ထာဝရဘုရား၏နေ့သည် ညအချိန်၌ သူခိုးလာသကဲ့သို့ လာမည်ကို သင်တို့ကိုယ်တိုင် အပြည့်အဝသိကြ၏။” [အပိုဒ် ၄] တွင် သူက “ညီအစ်ကိုတို့၊ ထိုနေ့သည် သူခိုးကဲ့သို့ သင်တို့အပေါ် ရုတ်တရက်ကျရောက်ရန် သင်တို့သည် မှောင်မိုက်၌ ရှိကြသည်မဟုတ်” ဟု ထပ်မံဆိုသည်။ ထို့နောက် ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ရှုမြင်၍ သတိပေးချက်အမျိုးမျိုးကို ပေးခဲ့ရာ ၎င်းတို့အနက် ဤအရာများ ပါဝင်သည် ([အပိုဒ် ၁၉-၂၁])။ “ဝိညာဉ်တော်ကို မငြိမ်းစေနှင့်။ ပရောဖက်ပြုခြင်းများကို မထီမဲ့မြင်မပြုနှင့်။ အရာခပ်သိမ်းကို စမ်းသပ်ကြလော့။ ကောင်းသောအရာကို မြဲမြံစွာကိုင်ထားကြလော့။” [အပိုဒ် ၂၃] တွင်လည်း “ပရောဖက်ပြုခြင်းများ” နှင့် ထိုသို့ဆက်နွှယ်ရမည့်သူတို့သည် သခင်ကြွလာသည်တိုင်အောင် အပြစ်ကင်းစင်စွာ စောင့်ရှောက်ခံရရန် ဆုတောင်းပေးသည်။

ဤအချက်များကို အခြေခံ၍ နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ပရောဖက်ပြုခြင်းဆုကျေးဇူးသည် အသင်းတော်၌ ထင်ရှားလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုဆုကျေးဇူးအားဖြင့် အလင်းများစွာကို ပေးအပ်ကာ အချိန်နှင့်တပြေးညီ လိုအပ်သော သွန်သင်ချက်များစွာကို ပေးအပ်မည်ဟု ယုံကြည်ခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မျှတမှုရှိသည် မဟုတ်ပါလော။

အရာခပ်သိမ်းကို တမန်တော်၏ စည်းမျဉ်းအတိုင်း ဆက်ဆံရမည်။ “အရာခပ်သိမ်းကို စမ်းသပ်ကြလော့။ ကောင်းသောအရာကို မြဲမြံစွာကိုင်ထားကြလော့။” ထို့အပြင် ကယ်တင်ရှင်၏ စံနှုန်းဖြင့်လည်း စမ်းသပ်ရမည်။ “သူတို့၏ အသီးအပွင့်အားဖြင့် သူတို့ကို သိရကြလိမ့်မည်။” ပရောဖက်ပြုခြင်းဆုကျေးဇူး၏ ထင်ရှားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုသောအရာအတွက် ဤစံနှုန်းကို အခြေခံ၍၊ သမ္မာကျမ်းစာသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် အသင်းတော်သည် ခရစ်တော်က ဦးခေါင်းဖြစ်တော်မူသော ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သူများ၏ စဉ်းစားသုံးသပ်မှုအတွက် ဤစာအုပ်တွဲကို တင်ပြအပ်ပါသည်။