မဿဲ ၁၅:၁၁ Matthew 15:11

 

Matthew 15:11

Not that which goeth into the mouth defiled a man; but that which cometh out of the mouth, this defiled a man.

"လူကို ညစ်ညူးစေတတ်သောအရာသည်၊ ပါးစပ်ထဲသို့ဝင်သောအရာမဟုတ်။ ပါးစပ်ထဲက ထွက်သောအရာသာလျှင် လူကို ညစ်ညူးစေတတ်၏။"
(မဿဲ ၁၅:၁၁)

Answer

Anytime there is a text like this that by itself seems to say one thing, it is imperative to check the context. Most people take this as a literal statement made by Jesus relative to food. But Peter said to the Lord, “Declare unto us this parable" (verse 15).The Jews were upset with Christ for violating the Jewish custom of washing the hands. They remonstrated with Him concerning His and the disciples ‘disregard for the practice. (See verses 2-8.) To the disciples' inquiry concerning the meaning of the parable, Jesus answered, “These are the things which defile a man: but to eat with unwashed hands deflect not a man" (Matthew 15:20). There are those that use verse 11 to say that Jesus cleansed all meats. The problem with that is that Peter himself, the one who asked the question, a few years later upon seeing a vision said to God, “Not so, Lord; for I have never eaten anything that is common or unclean"(Acts 10:14). If Peter had the understanding that all things were clean, he would have erelong eaten unclean animals. Peter, who had learned directly from Christ, knew that there were things that indeed do defile. We should never forget that Jesus did not come to cleanse animals, he came to purify sinners.

ဤကဲ့သို့သော ကျမ်းပိုဒ်တစ်ခုကို ဖတ်ရှုရသည့်အခါ၊ ၎င်းကိုယ်တိုင်တစ်ခုတည်းဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကို ဆိုလိုသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း၊ ကျမ်းစာနောက်ခံအကြောင်းအရာကို စစ်ဆေးရန် အရေးကြီးပါသည်။ လူအများစုက ဤစကားကို ယေရှုခရစ်တော်က အစားအစာနှင့်ပတ်သက်၍ ပြောခဲ့သည့် စာသားအဖြစ် ယူဆကြသည်။ သို့သော် ပေတရုက “ဤဥပမာကို ကျွန်ုပ်တို့အား ရှင်းပြပါ” (း၁၅) ဟု သခင်အား မေးမြန်းခဲ့သည်။ ဂျူးလူမျိုးများသည် ယေရှုနှင့် တပည့်တော်များ လက်မဆေးဘဲ စားသောက်ခြင်းကြောင့် စိတ်ဆိုးခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ယေရှုနှင့် တပည့်တော်များအား ဤဓလေ့ကို လျစ်လျူရှုခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ကန့်ကွက်ခဲ့ကြသည်။ (း၂-၈ ကိုကြည့်ပါ။) တပည့်တော်များ၏ ဥပမာ၏အဓိပ္ပာယ်ကို မေးမြန်းချက်ကို ဖြေရှင်းရင်း၊ ယေရှုက “လူကို ညစ်ညူးစေတတ်သောအရာများမှာ ဤအရာများဖြစ်သည်။ သို့သော် လက်မဆေးဘဲ စားသောက်ခြင်းသည် လူကို ညစ်ညူးစေခြင်းမရှိပါ” (မဿဲ ၁၅:၂၀) ဟု ဖြေကြားခဲ့သည်။ အချို့လူများက း၁၁ ကို ကိုးကား၍ ယေရှုသည် အသားအားလုံးကို သန့်စင်စေခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သို့သော် ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ ပြဿနာမှာ၊ မေးခွန်းကို မေးခဲ့သူ ပေတရုပင်လျှင်၊ နှစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဗျာဒိတ်တစ်ခုကို မြင်ပြီးနောက်၊ “အရှင်ဘုရား၊ မဖြစ်နိုင်ပါ။ အကြောင်းမှာ၊ ကျွန်ုပ်သည် မည်သည့်အခါမျှ ညစ်ညူးသော သို့မဟုတ် မသန့်ရှင်းသောအရာကို မစားခဲ့ဖူးပါ” (တမန်တော် ၁၀:၁၄) ဟု ဘုရားသခင်အား ပြောခဲ့သည်။ အကယ်၍ ပေတရုက အရာအားလုံးသည် သန့်ရှင်းသည်ဟု နားလည်ထားပါက၊ သူသည် မကြာမီ ညစ်ညူးသောသတ္တဝါများကို စားခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ယေရှုထံမှ တိုက်ရိုက်သင်ယူခဲ့သူ ပေတရုသည်၊ လူကို ညစ်ညူးစေတတ်သောအရာများ ရှိကြောင်း သိခဲ့သည်။ ယေရှုသည် တိရစ္ဆာန်များကို သန့်စင်ရန် မလာခဲ့ပါ၊ သူသည် အပြစ်သားများကို သန့်စင်စေရန် လာခဲ့သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်သောအခါမှ မေ့ထားမရပါ။

 

The issue was this: The Jewish leaders were worried about their traditions (Mark 7:5) and exterior cleansing, while their interior was polluted with murderous thoughts. Inward defilement was what Christ was addressing. He said, “Howbeit in vain do they worship me, teaching for doctrines the commandments of men. For laying aside the commandment of Goodbye hold the tradition of enemas the washing of pots and cups: and many other such like things ye do" (Mark 7:7, 8). They made tradition more important than the law of God. He said to them, “Full well ye reject the commandment of God, that ye may keep your own tradition"(verse 9).Then He gave the example of Corban (verses 10-13).Jesus was condemning hypocrisy and

All the lists of evils these leaders were secretly practicing with washed hands. “For from within, [He said] out of the heart of men, proceed evil thoughts, adulteries, fornications, murders, Thefts, covetousness, wickedness, deceit, lasciviousness, an evil eye, blasphemy, pride, foolishness: All these evil things come from within,and defle the man" (Mark 7:21-23).

ဤပြဿနာ၏အဓိကအချက်မှာ၊ ဂျူးခေါင်းဆောင်များသည် သူတို့၏ဓလေ့ထုံးတမ်းများ (မာကု ၇:၅) နှင့် အပြင်ပန်းသန့်ရှင်းမှုကို စိုးရိမ်နေကြသော်လည်း၊ သူတို့၏အတွင်းစိတ်သည် လူသတ်ခြင်းကဲ့သို့သော ညစ်ညူးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ယေရှုခရစ်တော်က အာရုံစိုက်ပြောဆိုခဲ့သည်မှာ အတွင်းစိတ်၏ညစ်ညူးမှုပင် ဖြစ်သည်။ သူက “ထိုသူတို့သည် အချည်းနှီး ငါ့ကိုကိုးကွယ်ကြ၏။ လူတို့၏ပညတ်တို့ကို နည်းဥပဒေသကဲ့သို့ သွန်သင်ကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တို့ကို စွန့်၍၊ လူတို့၏ဓလေ့ထုံးတမ်းတို့ကို စွဲကိုင်ကြ၏။ အိုးခွက်များကို ဆေးကြောခြင်းစသော အမှုတို့ကို ပြုကြ၏။ ထိုကဲ့သို့သော အမှုအမျိုးမျိုးတို့ကို သင်တို့သည် ပြုကြ၏” (မာကု ၇:၇၊ ၈) ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ထက် ဓလေ့ထုံးတမ်းများကို ပိုမိုအရေးကြီးသည်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ ယေရှုက “သင်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်ကို စွန့်၍၊ မိမိတို့၏ဓလေ့ထုံးတမ်းကို စွဲကိုင်ရန် ကောင်းစွာပင် ပြုကြ၏” (း၉) ဟု သူတို့အား ပြောခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကောဗန် (Corban) ၏ဥပမာကို ပေးခဲ့သည် (း၁၀-၁၃)။ ယေရှုသည် သူတို့၏ကြောင်သူတော်ကောင်းဟန်ဆောင်မှုနှင့် ဤခေါင်းဆောင်များ လက်ဆေးပြီးနောက် လျှို့ဝှက်စွာပြုလုပ်နေသော မကောင်းမှုအမျိုးမျိုးကို ရှုတ်ချခဲ့သည်။ “အတွင်းမှ၊ [သူက] လူ၏စိတ်နှလုံးထဲမှ မကောင်းသောအတွေးများ၊ သူ့မယားကို ပြစ်မှားခြင်း၊ မှားယွင်းသောကာမအမှုများ၊ လူသတ်ခြင်း၊ ခိုးခြင်း၊ လိုချင်တပ်မက်ခြင်း၊ မကောင်းမှု၊ လှည့်ဖြားခြင်း၊ ရိုင်းပျခြင်း၊ မနာလိုခြင်း၊ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားခြင်း၊ မောက်မာခြင်း၊ မိုက်မဲခြင်း စသည်တို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဤမကောင်းသောအရာအားလုံးသည် အတွင်းမှထွက်၍၊ လူကို ညစ်ညူးစေတတ်၏” (မာကု ၇:၂၁-၂၃)။

 

Several years after Christ's encounter with this issue, James wrote in his epistle, “And the tongue is a fire, a world of iniquity: so is the tongue among our members, that it defiled the whole body, and cutteth on fire the course of nature; and it is set on fire of hell" (James 3:6).Defilement was still an issue at least sixty years later when John, the last of the disciples (about A.D.96),was told by the Lord, “And there shall in no wise enter into it [God's kingdom] anything that defiled, neither whatsoever worketh abomination, or maketh a lie: but they which are written in the Lamb's book of life" (Revelation 21:27).

ယေရှုခရစ်တော်၏ ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်သော တွေ့ဆုံမှုမှ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာပြီးနောက်၊ ယာကုပ်သည် သူ၏ဩဝါဒစာတွင် “လျှာသည် မီးကဲ့သို့ဖြစ်၏။ မတရားမှု၏လောကကြီးဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် လျှာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏အစိတ်အပိုင်းများတွင် ရှိသမျှအနက်၊ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ညစ်ညူးစေတတ်၏။ သဘာဝလောက၏အစဉ်အလာကို မီးရှို့တတ်၏။ ငရဲမီးဖြင့် မီးရှို့ခြင်းကို ခံရ၏” (ယာကုပ် ၃:၆) ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ ညစ်ညူးမှုသည် တပည့်တော်များအနက် နောက်ဆုံးကျန်ရှိသူ ယောဟန်လက်ထက် (အေဒီ ၉၆ ခန့်) တွင်လည်း ပြဿနာတစ်ခုအဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သခင်ဘုရားက “ညစ်ညူးသောအရာမည်သည်ကိုမျှ၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်သောအမှုကို ပြုသောသူမည်သည်ကိုမျှ၊ မုသားစကားကို ပြောသောသူမည်သည်ကိုမျှ၊ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်မရှိစေရ။ သို့သော် သိုးသူငယ်၏အသက်စာရင်း၌ ရေးထားသောသူတို့သာ ဝင်ရောက်ရကြလတ္တံ့” (ဗျာဒိတ် ၂၁:၂၇) ဟု ယောဟန်အား မိန့်တော်မူခဲ့သည်။