ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၂၀

 

chapter 20

အခန်း ၂၀

1 God refuseth to be consulted by the elders of Israel. 5 He sheweth the story of their rebellions in Egypt, 10 in the wilderness, 27 and in the land. 33 He promiseth to gather them by the gospel. 45 Under the name of a forest he sheweth the destruction of Jerusalem.

၁ ဘုရားသခင်သည် အစ္စရေးအသက်ကြီးသူတို့၏ မေးမြန်းခြင်းကို ငြင်းပယ်တော်မူ၏။ ၅ အီဂျစ်ပြည်၌၄င်း၊ ၁၀ တောကန္တာရ၌၄င်း၊ ၂၇ ထိုပြည်၌၄င်း သူတို့ ပုန်ကန်ခဲ့ကြသော သမိုင်းကို ပြသတော်မူ၏။ ၃၃ ဧဝံဂေလိတရားအားဖြင့် သူတို့ကို ပြန်လည်စုသိမ်းမည်ဟု ကတိပြုတော်မူ၏။ ၄၅ တောအုပ်ဟူသော အမည်ဖြင့် ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးခြင်းကို ပြသတော်မူ၏။

1.    The seventh year. Of Jehoiachin’s captivity (see on ch. 1:2), that is, 591/590 b.c. (see p. 568). This new date applies to chs. 20:1 to 23:49 (see ch. 24:1). The unity of the new series of messages is shown by the threefold repetition of the expression “wilt thou judge” (chs. 20:4; 22:2; 23:36).

၁။ သတ္တမနှစ်။ ယေခေါနိ သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခံရသည့် နှစ်မှစ၍ (အခန်း ၁:၂ ၏ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)၊ ဆိုလိုသည်မှာ ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၅၉၁/၅၉၀ ခုနှစ် (စာမျက်နှာ ၅၆၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤရက်စွဲအသစ်သည် အခန်း ၂၀:၁ မှ ၂၃:၄၉ အထိ သက်ရောက်မှုရှိသည် (အခန်း ၂၄:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ သတင်းစကား အဆက်အစပ်အသစ်၏ ညီညွတ်မှုကို "သင်သည် တရားစီရင်မည်လော" ဟူသော အသုံးအနှုန်း သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပါရှိခြင်းဖြင့် ပြသနေသည် (အခန်း ၂၀:四၊ ၂၂:၂၊ ၂၃:၃၆)။

Came to enquire. The nature of their inquiry is not disclosed. No doubt they wished to know what message the Lord had to give them in this present crisis.

မေးမြန်းခြင်းငှါ လာကြ၏။ သူတို့ မေးမြန်းသည့် အကြောင်းအရာကို ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။ လက်ရှိ အကျပ်အတည်းကာလတွင် ထာဝရဘုရား၌ မည်သည့်သတင်းစကား ရှိသည်ကို သိလိုကြခြင်း ဖြစ်မည်မှာ သေချာပါသည်။

3.    I will not be enquired of. God never withholds light from the honest seeker. But if the inquirer refuses to walk in the light already revealed, it is presumptuous to ask for more. Men frequently seek for more light in the hope of avoiding some unpleasant duty that God is asking them to perform (see 2 Thess. 2:10, 11).

၃။ ငါ့ကို မမေးမမြန်းရကြ။ ဘုရားသခင်သည် ရိုးသားစွာ ရှာဖွေသူထံမှ အလင်းကို မည်သည့်အခါမျှ ဖုံးကွယ်ထားတော်မမူ။ သို့သော် မေးမြန်းသူသည် ထင်ရှားပြီးသား အလင်းထဲတွင် လျှောက်လှမ်းရန် ငြင်းဆန်ပါက၊ နောက်ထပ် အလင်းကို တောင်းခံခြင်းသည် ရဲတင်းလွန်းရာ ရောက်သည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင် တောင်းဆိုထားသော မနှစ်မြို့ဖွယ် တာဝန်အချို့ကို ရှောင်လွှဲရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် နောက်ထပ် အလင်းကို မကြာခဏ ရှာဖွေတတ်ကြသည် (၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၁၀၊ ၁၁ ကိုကြည့်ပါ)။

4.    Cause them to know. The prophet is directed to recount Israel’s past history. With this chapter may be compared Neh. 1, Ps. 78, and the speech of Stephen recorded in Acts 7.

၄။ သူတို့အား သိစေလော့။ ပရောဖက်သည် အစ္စရေးတို့၏ အတိတ်သမိုင်းကို ပြန်ပြောင်းပြောပြရန် ညွှန်ကြားခြင်း ခံရသည်။ ဤအခန်းနှင့် နေဟမိ ၁၊ ဆာလံ ၇၈ နှင့် တမန်တော် ၇ တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော သတေဖန်၏ မိန့်ခွန်းတို့ကို နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်။

5.    Thus saith the Lord. Verses 5–9 are a discussion of the Egyptian period of Israel’s history.

၅။ အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား။ အပိုဒ်ငယ် ၅-၉ သည် အစ္စရေးသမိုင်း၏ အီဂျစ်ခေတ်ကာလကို ဆွေးနွေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

When I chose. See Deut. 4:37; 7:7.

ငါရွေးကောက်သောနေ့၌။ တရားဟောရာ ၄:၃၇၊ ၇:၇ ကိုကြည့်ပါ။

Lifted up mine hand. The sign of an oath (see Gen. 14:22; Deut. 32:40; Rev. 10:5, 6). The same expression occurs in Eze. 20:6, 15, 23, 42.

ငါ့လက်ကို မြှောက်လျက်။ ကျိန်ဆိုခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၁၄:၂၂၊ တရားဟောရာ ၃၂:၄၀၊ ဗျာဒိတ် ၁၀:၅၊ ၆ ကိုကြည့်ပါ)။ အလားတူ အသုံးအနှုန်းကို ယေဇကျေလ ၂၀:၆၊ ၁၅၊ ၂၃၊ ၄၂ တို့တွင် တွေ့ရသည်။

Made myself known. See Ex. 4:29–31.

ကိုယ်ကို ထင်ရှားစေ၍။ ထွက်မြောက်ရာ ၄:၂၉-၃၁ ကိုကြည့်ပါ။

6.    Milk and honey. See on Ex. 3:8.

၆။ နို့နှင့်ပျားရည်။ ထွက်မြောက်ရာ ၃:၈ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

Glory of all lands. A descriptive phrase used only by Ezekiel. Isaiah calls Babylon “the glory of kingdoms” (Isa. 13:19).

ခပ်သိမ်းသောပြည်တို့ထက် သာ၍ လှပသောပြည်။ ဤဖော်ပြချက်ကို ယေဇကျေလတစ်ဦးတည်းသာ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဟေရှာယကမူ ဗာဗုလုန်ကို "နိုင်ငံတို့၏ ဘုန်းအသရေ" ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည် (ဟေရှာယ ၁၃:၁၉)။

8.    Rebelled against me. History does not directly mention such a revolt in Egypt. However, the propensity of the people toward the idolatrous customs of Egypt is alluded to in Joshua 24:14; cf. PP 259. When the opportunity came to leave Egypt, many were reluctant to go (PP 260).

၈။ ငါ့ကို ပုန်ကန်ကြ၏။ သမိုင်းတွင် အီဂျစ်ပြည်၌ ထိုကဲ့သို့သော ပုန်ကန်မှုမျိုးကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပြထားခြင်း မရှိပေ။ သို့သော်လည်း အီဂျစ်ပြည်၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်သည့် ဓလေ့ထုံးတမ်းများဆီသို့ လူတို့၏ ယိမ်းညွတ်မှုကို ယောရှု ၂၄:၁၄ တွင် ရည်ညွှန်းထားသည်၊ နှိုင်းယှဉ်ရန် PP ၂၅၉။ အီဂျစ်ပြည်မှ ထွက်ခွာရန် အခွင့်အရေးရလာသောအခါ အများစုမှာ မသွားချင်ဘဲ တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ကြသည် (PP ၂၆၀)။

9.    For my name’s sake. Here is given the ground of God’s gracious dealings. The people were not to flatter themselves that any goodness of their own had merited these favors (see Num. 14:11–20; Deut. 9:28; Jer. 14:7, 21).

၉။ ငါ့နာမကြောင့်။ ဤနေရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်ရှိသော ဆက်ဆံမှုများ၏ အခြေခံကို ဖော်ပြထားသည်။ လူတို့သည် မိမိတို့၏ ကောင်းမှုကုသိုလ်ကြောင့် ဤမျက်နှာသာပေးမှုများကို ရထိုက်သည်ဟု မမြှောက်င့်သင့်ကြပေ (တောလည်ရာ ၁၄:၁၁-၂၀၊ တရားဟောရာ ၉:၂၈၊ ယေရမိ ၁၄:၇၊ ၂၁ ကိုကြည့်ပါ)။

10.                   Into the wilderness. Verses 10–22 review the second period of Israel’s history, namely, the life in the wilderness.

၁၀။ တောကန္တာရသို့။ အပိုဒ်ငယ် ၁၀-၂၂ သည် အစ္စရေးသမိုင်း၏ ဒုတိယမြောက်ကာလဖြစ်သော တောကန္တာရအတွင်း အသက်တာကို ပြန်လည်သုံးသပ်ထားသည်။

11.                   Live in them. Compare Gal. 3:12. From Eze. 20:11 we must not conclude that all that was required was an outward, technical, and perfunctory keeping of certain definite precepts. God wished that man’s obedience should be prompted by love and by an intelligent appreciation of God’s character. However, through lack of spiritual training Israel was not at first able to enter into this higher relationship. Nevertheless God planned to lead the people into such an experience as rapidly as possible. It was never His purpose that throughout the OT period men should have such a limited grasp of the plan of salvation (see on ch. 16:60).

၁၁။ အသက်ရှင်လိမ့်မည်။ ဂလာတိ ၃:၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ ယေဇကျေလ ၂၀:၁၁ အရ တောင်းဆိုထားသမျှသည် အချို့သော သတ်မှတ်ထားသည့် ပညတ်ချက်များကို အပေါ်ယံ၊ နည်းပညာဆန်ဆန်နှင့် ပြီးစလွယ် စောင့်ထိန်းရုံသာဖြစ်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ မကောက်ချက်ချသင့်ပါ။ လူသား၏ နာခံမှုသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို အသိဉာဏ်ဖြင့် တန်ဖိုးထားမှုတို့မှ ပေါ်ထွက်လာရန် ဘုရားသခင် အလိုရှိတော်မူခဲ့သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ရေးရာ လေ့ကျင့်မှု အားနည်းခြင်းကြောင့် အစ္စရေးတို့သည် အစပိုင်းတွင် ဤပိုမိုမြင့်မားသော ဆက်ဆံရေးထဲသို့ မဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြချေ။ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား ထိုသို့သော အတွေ့အကြုံထဲသို့ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပို့ဆောင်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ ဓမ္မဟောင်းကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် လူတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို ဤမျှ အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ နားလည်သဘောပေါက်ရန်မှာ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ခဲ့ပါ (အခန်း ၁၆:၆၀ ၏ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။

12.                   I gave them my sabbaths. Not that the Sabbath was first instituted at Sinai, for it had existed since creation (Gen. 2:1–3); but it was there commanded anew. The word “remember” in the fourth commandment implies its earlier existence (see Ex. 16:22–28; PP 258). The Decalogue (Ex. 20:8–11) presents the great facts of the creation history as the basis for the Sabbath. God created “heaven and earth, the sea, and all that in them is” in six literal days (see on Gen. 1:5). On the seventh day He rested, and set the day apart as the day of rest for all mankind (Mark 2:27). The observance of the Sabbath is then a mark, or sign, that he who honors the day acknowledges Jehovah as his God, for only to Him do these facts of creation apply. The observance of the day does not rest upon any natural division of time into weekly cycles, but upon an express command of God, and belief in His revelation. Men may reason that the salutary purposes of the Sabbath could be as readily realized upon another day. However, God has specified a particular day. He has bidden us to keep it holy, free from worldly pursuits and personal pleasures (Isa. 58:13). This obligation men cannot with impunity escape.

၁၂။ ငါ့ဥပုသ်နေ့တို့ကို ငါပေး၏။ ဥပုသ်နေ့သည် သိနာတောင်ပေါ်တွင်မှ စတင်ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ဖန်ဆင်းခြင်းကတည်းက တည်ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (ကမ္ဘာဦး ၂:၁-၃)၊ သို့သော် ထိုနေရာ၌ ပညတ်ချက်အသစ်အဖြစ် ပြန်လည်မိန့်မှာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စတုတ္ထပညတ်တော်ရှိ "အောက်မေ့လော့" ဟူသော စကားလုံးသည် ၎င်းမတိုင်မီကတည်းက တည်ရှိမှုကို ညွှန်ပြနေသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၆:၂၂-၂၈၊ PP ၂၅၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး (ထွက်မြောက်ရာ ၂၀:၈-၁၁) သည် ဖန်ဆင်းခြင်းသမိုင်း၏ ကြီးမြတ်သောအချက်အလက်များကို ဥပုသ်နေ့၏ အခြေခံအဖြစ် တင်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် "ကောင်းကင်၊ မြေကြီး၊ သမုဒ္ဒရာနှင့် ထိုအရာတို့၌ ရှိသမျှတို့ကို" ပကတိ ၆ ရက်အတွင်း ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၁:၅ ၏ မှတ်ချက်ကိုကြည့်ပါ)။ သတ္တမမြောက်နေ့တွင် ကိုယ်တော်သည် ငြိမ်ဝပ်စွာနေတော်မူပြီး လူသားအားလုံးအတွက် ငြိမ်ဝပ်ရာနေ့အဖြစ် သီးသန့်ခွဲထားတော်မူခဲ့သည် (မာကု ၂:၂၇)။ ထို့ကြောင့် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ထိုနေ့ကို ရိုသေသောသူသည် ယေဟောဝါကို မိမိ၏ဘုရားသခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုကြောင်း အမှတ်အသား သို့မဟုတ် နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ဤဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များသည် ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းနှင့်သာ သက်ဆိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤနေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် အချိန်ကာလကို အပတ်စဉ်သံသရာအဖြစ် သဘာဝအလျောက် ခွဲခြားထားခြင်းပေါ်တွင် အခြေမခံဘဲ ဘုရားသခင်၏ အတိအလင်း မိန့်မှာချက်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းပေါ်တွင်သာ အခြေခံသည်။ ဥပုသ်နေ့၏ အကျိုးပြုသော ရည်ရွယ်ချက်များကို အခြားတစ်နေ့တွင်လည်း အလားတူ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်သည်ဟု လူတို့ ဆင်ခြင်နိုင်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် သီးခြားနေ့တစ်နေ့ကို သတ်မှတ်ထားတော်မူခဲ့သည်။ လောကီအမှုကိစ္စများနှင့် ကိုယ်ပိုင်ပျော်ရွှင်မှုများမှ ကင်းဝေးစေပြီး ထိုနေ့ကို သန့်ရှင်းစေခြင်းငှါ စောင့်ထိန်းရန် ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်မှာထားတော်မူသည် (ဟေရှာယ ၅၈:၁၃)။ ဤတာဝန်ဝတ္တရားကို လူတို့သည် ပြစ်ဒဏ်မှ ကင်းလွတ်လျက် မရှောင်လွှဲနိုင်ကြချေ။

The prophecies of Rev. 12–14 make it clear that the Sabbath will be the point especially controverted in the days preceding the coming of the Son of man (see GC 605). God’s remnant will be distinguished by their observance of the commandments of God (Rev. 12:17; 14:12), including the Sabbath command. At the same time apostate religious powers will exalt a false sabbath and demand allegiance to it. Men will be called upon to decide between the Sabbath of the Lord and the substitute sabbath, or first day of the week. The keeping of the Sabbath will thus again become a distinctive test and constitute a sign (called a seal, Rev. 7) of true worshipers (see GC 640).

ဗျာဒိတ် ၁၂-၁၄ ပါ ပရောဖက်ပြုချက်များအရ လူသား၏သားတော် ကြွလာမည့်ရက်များ မတိုင်မီတွင် ဥပုသ်နေ့သည် အထူးသဖြင့် ငြင်းခုံစရာအချက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည် (GC ၆၀၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ ကြွင်းကြန်သောသူတို့သည် ဥပုသ်ပညတ်အပါအဝင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းခြင်းဖြင့် ထင်ရှားပေါ်လွင်ကြလိမ့်မည် (ဗျာဒိတ် ၁၂:၁၇၊ ၁၄:၁၂)။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အယူဖောက်ပြန်သော ဘာသာရေးအာဏာစက်များသည် မှားယွင်းသော ဥပုသ်နေ့ကို မြှောက်စားပြီး ၎င်းကို သစ္စာခံရန် တောင်းဆိုကြလိမ့်မည်။ လူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့နှင့် အစားထိုးဥပုသ်နေ့ ဖြစ်သော ရက်သတ္တပတ်၏ ပထမနေ့တို့အကြား ရွေးချယ်ရန် တောင်းဆိုခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဥပုသ်နေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ထူးခြားသော စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ထပ်မံဖြစ်လာပြီး စစ်မှန်သော ကိုးကွယ်သူများ၏ နိမိတ်လက္ခဏာ (ဗျာဒိတ် ၇ တွင် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းဟု ခေါ်သည်) ဖြစ်လာလိမ့်မည် (GC ၆၄၀ ကိုကြည့်ပါ)။

13.                   Rebelled against me. For a historical example of Israel’s rebellion against God’s commandments in the wilderness see Ex. 32:1–6. Of the violation of the Sabbath there are two recorded instances (Ex. 16:27; Num. 15:32).

၁၃။ ငါ့ကို ပုန်ကန်ကြ၏။ တောကန္တာရတွင် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို အစ္စရေးတို့ ပုန်ကန်ခဲ့ကြသည့် သမိုင်းဝင်နမူနာတစ်ခုအတွက် ထွက်မြောက်ရာ ၃၂:၁-၆ ကိုကြည့်ပါ။ ဥပုသ်နေ့ကို ချိုးဖောက်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ မှတ်တမ်းတင်ထားသော သာဓက နှစ်ခုရှိသည် (ထွက်မြောက်ရာ ၁၆:၂၇၊ တောလည်ရာ ၁၅:၃၂)။

14.                   For my name’s sake. For His name’s sake God did not completely destroy the people, but merely excluded that generation from the possession of Canaan (Num. 14:29–33). For references to idolatries in their desert wanderings see Amos 5:25, 26; Acts 7:42, 43.

၁၄။ ငါ့နာမကြောင့်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏နာမတော်ကြောင့် လူတို့ကို လုံးဝဥဿုံ ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်း မပြုဘဲ ထိုမျိုးဆက်ကို ခါနန်ပြည် ပိုင်ဆိုင်ခွင့်မှသာ ဖယ်ထုတ်ခဲ့သည် (တောလည်ရာ ၁၄:၂၉-၃၃)။ တောကန္တာရအတွင်း လှည့်လည်သွားလာစဉ် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုဆိုင်ရာ ရည်ညွှန်းချက်များအတွက် အာမုတ် ၅:၂၅၊ ၂၆၊ တမန်တော် ၇:四၂၊ ၄၃ တို့ကို ကြည့်ပါ။

18.                   Unto their children. Verses 18–26 review the third part of Israel’s history—the generation that grew up in the wilderness under the influence of the legislation and institutions given at Sinai. The people were earnestly warned to avoid the sins of their fathers. The orations of Deuteronomy were addressed to that generation.

၁၈။ သူတို့သားသမီးတို့အား။ အပိုဒ်ငယ် ၁၈-၂၆ သည် အစ္စရေးသမိုင်း၏ တတိယမြောက် အစိတ်အပိုင်းကို ပြန်လည်သုံးသပ်ထားသည်—၎င်းမှာ သိနာတောင်တွင် ပေးထားသော ပညတ်တရားများနှင့် စနစ်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် တောကန္တာရ၌ ကြီးပြင်းလာခဲ့သည့် မျိုးဆက်ဖြစ်သည်။ လူတို့အား သူတို့၏ဘိုးဘေးများ၏ အပြစ်များကို ရှောင်ကြဉ်ရန် အလေးအနက် သတိပေးထားသည်။ တရားဟောရာကျမ်းပါ ဟောပြောချက်များသည် ထိုမျိုးဆက်ကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

20.                   Hallow my sabbaths. See on v. 12. The Sabbath was there declared to be a sign that “I am the Lord that sanctify them.” Here it is a sign “that ye may know that I am the Lord your God.” The Sabbath, coming with regularity every seventh day, was designed to keep God ever in remembrance (see PK 182). Had the Sabbath always been kept as God intended, man’s thoughts and affections would have been led to the Creator as the object of reverence and worship, and there would never have been an idolater or an atheist (see PP 336). For other instances of the plural form, “sabbaths,” see Ex. 31:13; Lev. 23:38.

၂၀။ ငါ့ဥပုသ်နေ့တို့ကို သန့်ရှင်းစေကြလော့။ အပိုဒ်ငယ် ၁၂ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။ ထိုနေရာ၌ ဥပုသ်နေ့ကို "ငါသည် သူတို့ကို သန့်ရှင်းစေသော ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်း" နိမိတ်လက္ခဏာအဖြစ် ကြေညာခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင်မူ "ငါသည် သင်တို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို သင်တို့သိရကြမည်အကြောင်း" နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်သည်။ ၇ ရက်မြောက်နေ့တိုင်း ပုံမှန်ရောက်ရှိလာသော ဥပုသ်နေ့သည် ဘုရားသခင်ကို အစဉ်အမြဲ အောက်မေ့နေစေရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည် (PK ၁၈၂ ကိုကြည့်ပါ)။ အကယ်၍ ဥပုသ်နေ့ကို ဘုရားသခင် ရည်ရွယ်သည့်အတိုင်း အမြဲစောင့်ထိန်းခဲ့မည်ဆိုလျှင် လူသားတို့၏ အတွေးအမြင်နှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာများသည် ရိုသေကိုးကွယ်ရာအဖြစ် ဖန်ဆင်းရှင်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်သူ သို့မဟုတ် ဘုရားမဲ့ဝါဒီ ဟူ၍ မည်သည့်အခါမျှ ရှိလာလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ (PP ၃၃၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဗဟုဝုစ်ကိန်းပုံစံ "ဥပုသ်နေ့တို့" ဟု သုံးနှုန်းထားသော အခြားသာဓကများအတွက် ထွက်မြောက်ရာ ၃၁:၁၃၊ ဝတ်ပြုရာ ၂၃:၃၈ တို့ကို ကြည့်ပါ။

21.                   The children rebelled. The sons followed the example of their fathers. Historical evidences are found in Num. 15–17. God threatened that He would destroy the whole congregation (Num. 16:21–45), but desisted for His name’s sake.

၂၁။ သားမြေးတို့သည် ပုန်ကန်ကြ၏။ သားတို့သည် မိမိတို့အဘများ၏ နမူနာကို လိုက်နာခဲ့ကြသည်။ သမိုင်းဝင် အထောက်အထားများကို တောလည်ရာ ၁၅-၁၇ တွင် တွေ့ရသည်။ ဘုရားသခင်သည် ပရိသတ်အပေါင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သော်လည်း (တောလည်ရာ ၁၆:၂一-၄၅)၊ မိမိ၏ နာမတော်ကြောင့် ရပ်တန့်ခဲ့သည်။

23.                   Scatter them. This threat should be understood in the light of the warnings of Lev. 26:33; Deut. 4:27; 28:64. The predicted exile did not come upon that immediate generation. Many centuries elapsed before the penalty was actually inflicted in its fullness. At the time of Ezekiel’s prophecy it had been fulfilled in part and was about to be completely accomplished.

၂၃။ သူတို့ကို ကွဲပြားစေမည်။ ဤခြိမ်းခြောက်မှုကို ဝတ်ပြုရာ ၂၆:၃၃၊ တရားဟောရာ ၄:၂၇၊ ၂၈:၆၄ တို့၏ သတိပေးချက်များ အလင်း၌ နားလည်ရပါမည်။ ကြိုတင်ဟောထားသော ပြည်နှင်ဒဏ်သည် ထိုမျိုးဆက်ထံသို့ ချက်ချင်းကျရောက်မလာခဲ့ပေ။ ပြစ်ဒဏ်ကို လုံးဝဥဿုံ မချမှတ်မီ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်ခဲ့ရသည်။ ယေဇကျေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ၎င်းသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပြည့်စုံနေပြီဖြစ်ပြီး လုံးဝဥဿုံ ပြီးမြောက်တော့မည့် ဆဲဆဲဖြစ်နေသည်။

25.                   Statutes that were not good. These are not the “statutes, … which if a man do, he shall even live in them” (v. 11). They are not any part of the Mosaic law. This is evident from the reference to the consecration of children to Molech in v. 26. The statutes the people had adopted, which were not good, came from the heathen round about them. But how can it be said that God gave these to them? In Bible figure, many acts are attributed to God, not with the idea that He actually performs them, but from the point of view that in His omnipotence and omniscience He does not prevent them. An understanding of this principle helps to explain many apparently contradictory statements, which, like the one here under consideration, seem to contradict flatly the Bible teaching that God’s character is pure and holy (see Isa. 63:17; 2 Thess. 2:11, 12).

၂၅။ မကောင်းသောစီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များ။ ဤအရာများသည် "လူသည် စောင့်ရှောက်လျှင် အသက်ရှင်ရလိမ့်မည်" ဆိုသော (အပိုဒ်ငယ် ၁၁) စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် မောရှေပညတ်တရား၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းမျှ မဟုတ်ချေ။ ဤအချက်သည် အပိုဒ်ငယ် ၂၆ ရှိ မောလတ်ဘုရားအား သားသမီးများကို ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ ရည်ညွှန်းချက်အရ ထင်ရှားသည်။ လူတို့ လက်ခံကျင့်သုံးခဲ့သော မကောင်းသည့် စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များသည် သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တပါးအမျိုးသားများထံမှ လာခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို ပေးခဲ့သည်ဟု မည်သို့ဆိုနိုင်သနည်း။ ကျမ်းစာပုံဆောင်ချက်အရ လုပ်ဆောင်ချက်များစွာကို ဘုရားသခင်က အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်သည်ဟူသော သဘောဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော်၏ အနန္တတန်ခိုးနှင့် အရာခပ်သိမ်းကို သိမြင်နိုင်စွမ်းအားဖြင့် ယင်းတို့ကို တားဆီးခြင်းမပြုခဲ့ဟူသော ရှုထောင့်မှ ဘုရားသခင်၌ ပုံဖော်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤနိယာမကို နားလည်ခြင်းက ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် စင်ကြယ်သန့်ရှင်းသည်ဟူသော ကျမ်းစာသွန်သင်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်နေပုံရသည့် ယခုဆွေးနွေးနေသော အချက်ကဲ့သို့သော သိသာထင်ရှားသည့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖော်ပြချက်အချို့ကို ရှင်းပြရန် အထောက်အကူပြုသည် (ဟေရှာယ ၆၃:၁၇၊ ၂ သက်သာလောနိတ် ၂:၁၁၊ ၁၂ ကိုကြည့်ပါ)။

Attempts have been made to apply this text to the multitude of ceremonies and ordinances of the Mosaic law, which, if Israel had been obedient and had loved to keep God’s commandments, would not have been required (see 5T 666, 667). But the provisions of the Mosaic code can hardly be designated “statutes that were not good,” for the former were already in existence when Ezekiel made this pronouncement. Furthermore, the ceremonial law was given by Christ Himself, and was worthy of its divine author. Paul himself declares this law glorious. The clearer light that we now possess should not lead us to despise that which was earlier given in types and symbols (see PP 367, 368).

အကယ်၍ အစ္စရေးတို့သည် နာခံမှုရှိပြီး ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းရန် ချစ်မြတ်နိုးခဲ့ကြပါက လိုအပ်လာမည်မဟုတ်သော မောရှေပညတ်တရား၏ များပြားလှစွာသော စနစ်များနှင့် စီရင်ချက်များကို ဤကျမ်းချက်ဖြင့် သက်ဆိုင်စေရန် ကြိုးပမ်းမှုများ ရှိခဲ့ဖူးသည် (5T ၆၆၆၊ ၆၆၇ ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် မောရှေ၏ ပညတ်ကျမ်းပါ ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို "မကောင်းသောစီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များ" ဟု သတ်မှတ်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်၊ အကြောင်းမှာ ယေဇကျေလ ဤသို့ မကြေညာမီကတည်းက ၎င်းတို့သည် တတည်ရှိနေပြီးသားဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စနစ်ဆိုင်ရာပညတ်တရား (ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာပညတ်) ကို ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင် ပေးသနားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်း၏မြင့်မြတ်သော အရှင်နှင့် ထိုက်တန်လှပေသည်။ ပေါလုကိုယ်တိုင်က ဤပညတ်တရားသည် ဘုန်းကြီးသည်ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့ ပိုင်ဆိုင်ထားသော ပိုမိုရှင်းလင်းသည့် အလင်းတရားသည် ရှေးဦးစွာ ပုံဆောင်ချက်များနှင့် သင်္ကေတများဖြင့် ပေးထားခဲ့သောအရာကို မထီမဲ့မြင်ပြုရန် လမ်းမပြသင့်ပေ (PP ၃၆၇၊ ၃block ၃၆၈ ကိုကြည့်ပါ)။

It has also been suggested that the “statutes” described as “not good” refer to the permissive decrees of Heaven by which various heathen nations successively oppressed God’s people (see on Dan. 4:17). Such had been the case in the repeated Assyrian invasions of Judah (Isa. 8:7; 10:5, 6; cf. Isa. 5:25, 26; 9:11, 12; Amos 6:14), and was now being repeated under Nebuchadnezzar (Isa. 47:5, 6; cf. Isa. 42:24, 25; 60:10, 15; Jer. 1:11–16; 4:18; 5:15–19).

"မကောင်းသော" ဟု ဖော်ပြထားသည့် "စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များ" သည် တပါးအမျိုးသားနိုင်ငံအသီးသီးက ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတော်ကို အဆင့်ဆင့် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းရန် ကောင်းကင်ဘုံက ခွင့်ပြုခဲ့သော အမိန့်ဒီကရီများကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်းလည်း အကြံပြုထားကြသည် (ဒံယေလ ၄:၁၇ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။ ယုဒပြည်ကို အာရှုရိလူတို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်း၌ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး (ဟေရှာယ ၈:၇၊ ၁၀:၅၊ ၆၊ နှိုင်းယှဉ်ရန် ဟေရှာယ ၅:၂၅၊ ၂၆၊ ၉:၁၁၊ ၁၂၊ အာမုတ် ၆:၁၄)၊ ယခုအခါ နေဗုခဒ်နေဇာလက်အောက်တွင် ထပ်မံဖြစ်ပွားနေခြင်း ဖြစ်သည် (ဟေရှာယ ၄၇:၅၊ ၆၊ နှိုင်းယှဉ်ရန် ဟေရှာယ ၄၂:၂၄၊ ၂၅၊ ၆၀:၁၀၊ ၁၅၊ ယေရမိ ၁:၁၁-၁၆၊ ၄:၁၈၊ ၅:၁၅-၁၉)။

26.                   I polluted them. This clause should be understood in harmony with the statement in v. 25. God did not actually pollute the people; He only permitted them to suffer the consequences of their own course. In Bible figure God is frequently said to do that which He permits to be done or does not prevent. Some of the versions such as Luther’s and Van Ess’s introduce the permissive idea directly into their translation: “I permitted them to be polluted,” etc.

၂၆။ ငါသည် သူတို့ကို ညစ်ညူးစေပြီ။ ဤဝါကျပိုင်းကို အပိုဒ်ငယ် ၂5 ပါ ဖော်ပြချက်နှင့် ကိုက်ညီအောင် နားလည်ရပါမည်။ ဘုရားသခင်သည် လူတို့ကို အမှန်တကယ် ညစ်ညူးအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်၏ အကျိုးဆက်များကို ခံစားရရန်သာ ခွင့်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျမ်းစာပုံဆောင်ချက်အရ ဘုရားသခင်သည် ကိုယ်တော် ခွင့်ပြုသောအရာ သို့မဟုတ် မတားဆီးသောအရာကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ဆောင်သည်ဟု မကြာခဏ ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။ လူသာ၏ဘာသာပြန်ကျမ်းနှင့် ဖန်အက်စ်၏ဘာသာပြန်ကျမ်းကဲ့သို့သော အချို့သောကျမ်းမူများက ဤခွင့်ပြုခြင်းသဘောတရားကို သူတို့၏ဘာသာပြန်ဆိုချက်တွင် တိုက်ရိုက်ထည့်သွင်းထားကြသည်: "ငါသည် သူတို့ကို ညစ်ညူးစေခြင်းငှါ ခွင့်ပြုတော်မူ၏" စသည်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

To pass through the fire. See on ch. 16:20.

မီး၌ ဖြတ်သန်းစေခြင်း။ အခန်း ၁၆:၂၀ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

27.                   Blasphemed me. Verses 27–29 review the fourth period of Israel’s history—the longest of all periods, beginning with the entry into Canaan and reaching to the prophet’s day.

၂၇။ ငါ့ကို ကဲ့ရဲ့ကြပြီ။ အပိုဒ်ငယ် ၂၇-၂၉ သည် အစ္စရေးသမိုင်း၏ စတုတ္ထမြောက်ကာလကို ပြန်လည်သုံးသပ်ထားသည်—၎င်းသည် ခါနန်ပြည်သို့ စတင်ဝင်ရောက်ချိန်မှ ပရောဖက်၏ခေတ်ကာလအထိ အရှည်လျားဆုံးသော ကာလဖြစ်သည်။

29.                   Bamah. The transliteration of the Heb. bamah, a word signifying “high place,” and so translated earlier in this verse. Some suggest a word play in the Hebrew, the word translated “go” ba’im, having a sound similar to bamah. On “high places” see on ch. 6:3.

၂၉။ ဗာမ။ "ကုန်းမြင့်" ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည့် ဟေဗြဲစကားလုံး bamah ကို အသံထွက်အတိုင်း ရေးသားထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဤအပိုဒ်ငယ်၏ အရှေ့ပိုင်းတွင် ထိုသို့ ဘာသာပြန်ဆိုထားပြီးဖြစ်သည်။ အချို့က ဟေဗြဲဘာသာစကားတွင် စကားလုံးအလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ရှိနိုင်ကြောင်း အကြံပြုကြသည်၊ "သွားသည်" ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားသော ba’im စကားလုံးသည် bamah နှင့် အသံဆင်တူသည်။ "ကုန်းမြင့်များ" နှင့်ပတ်သက်၍ အခန်း ၆:၃ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

30.                   Are ye polluted? The prophet now addresses his contemporaries and accuses them of the same sins that characterized their forefathers.

၃၀။ သင်တို့သည် ညစ်ညူးကြသလော။ ပရောဖက်သည် ယခုအခါ မိမိခေတ်ပြိုင်လူများကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုပြီး သူတို့၏ဘိုးဘေးများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် တူညီသောအပြစ်များကို ကျူးလွန်ကြောင်း စွပ်စွဲထားသည်။

31.                   I will not be enquired of. Compare v. 3.

၃၁။ ငါ့ကို မမေးမမြန်းရကြ။ အပိုဒ်ငယ် ၃ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။

32.                   As the heathen. On the desire to be “like all the nations” that are round about see 1 Sam. 8:5, 20. The prophet here reads the secret aspirations of his inquirers and flatly contradicts their sordid ambitions. Perhaps they flattered themselves that if they could be released from their spiritual responsibility as Jehovah’s chosen people they would escape the severe punishments that the prophets had threatened. They may have believed that if they simply accepted the state of the heathen, together with correspondingly smaller responsibilities, Jehovah would leave them alone. But as it was, they felt that they were being continually disturbed with judgments on account of their unwillingness to accomplish their divine mission. The answer comes that this will not be at all, for Israel stands in a very different relationship to God from that of the heathen. Men are dealt with according to the light and privileges they have had. God does not easily withdraw these privileges nor lightly abandon those for whom He has planned a high destiny. What He purposes and executes is for the good of those concerned, as they themselves will ultimately be led to admit. God continues to work with any who submit, and accomplishes His designs, though it be but with a remnant. This is the theme of the prophecy that follows.

၃၂။ တပါးအမျိုးသားတို့ကဲ့သို့။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ "လူမျိုးတပါးတို့ကဲ့သို့" ဖြစ်လိုသော ဆန္ဒနှင့်ပတ်သက်၍ ၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၈:၅၊ ၂၀ ကိုကြည့်ပါ။ ပရောဖက်သည် ဤနေရာတွင် မိမိထံ မေးမြန်းသူတို့၏ လျှို့ဝှက်သော အာသီသများကို ရိပ်မိပြီး သူတို့၏ ယုတ်ညံ့သော ရည်မှန်းချက်များကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် ယေဟောဝါ၏ ရွေးကောက်ခြင်းခံရသော လူမျိုးတော်အဖြစ် မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ တာဝန်ဝတ္တရားများမှ ကင်းလွတ်ခွင့်ရပါက ပရောဖက်များ ခြိမ်းခြောက်ထားသော ပြင်းထန်သည့် ပြစ်ဒဏ်များမှ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တွေးတောမြှောက်င့်နေခဲ့ကြပုံရသည်။ တပါးအမျိုးသားတို့၏ အခြေအနေနှင့် ၎င်းနှင့်အညီ သေးငယ်သော တာဝန်ဝတ္တရားများကိုသာ လက်ခံလိုက်ပါက ယေဟောဝါသည် သူတို့ကို ပစ်ထားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အမှန်တကယ်တွင်မူ မိမိတို့၏ မြင့်မြတ်သော သာသနာကို ထမ်းဆောင်ရန် လိုလားမှုမရှိခြင်းကြောင့် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းများဖြင့် အစဉ်အမြဲ နှောင့်ယှက်ခံနေရသည်ဟု သူတို့ ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုသို့ လုံးဝဖြစ်လာမည်မဟုတ်ကြောင်း အဖြေထွက်ပေါ်လာသည်၊ အကြောင်းမှာ အစ္စရေးသည် တပါးအမျိုးသားများနှင့် မတူဘဲ ဘုရားသခင်နှင့် အလွန်ထူးခြားသော ဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လူတို့ကို သူတို့ရရှိခဲ့သော အလင်းတရားနှင့် အခွင့်အရေးများအတိုင်း ဆက်ဆံတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤအခွင့်အရေးများကို အလွယ်တကူ ပြန်မရုပ်သိမ်းသကဲ့သို့ မြင့်မားသော ကံကြမ္မာကို စီမံထားတော်မူသောသူတို့ကိုလည်း လွယ်လွယ်နှင့် စွန့်ပစ်တော်မမူချေ။ ကိုယ်တော် ရည်ရွယ်ပြီး လုပ်ဆောင်သမျှသည် သက်ဆိုင်သူတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဝန်ခံရလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် နာခံသောသူ မည်သူမဆိုနှင့် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပြီး ကြွင်းကြန်သောသူ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိစေကာမူ မိမိ၏အကြံအစည်များကို ပြီးမြောက်စေတော်မူသည်။ ဒါသည် နောက်ဆက်တွဲ ပရောဖက်ပြုချက်၏ အဓိကအကြောင်းအရာ ဖြစ်သည်။

33.                   A mighty hand. A common expression in the Pentateuch for the mighty acts by which Jehovah liberated His people from the power of the Egyptians and led them out of Egypt (Deut. 4:34; 5:15; Deut. 7:19; etc.; cf. Ex. 6:1, 6). God is going to accomplish a new exodus.

၃၃။ ပြင်းသောလက်။ ယေဟောဝါသည် မိမိ၏လူမျိုးတော်ကို အီဂျစ်တို့၏ တန်ခိုးအာဏာမှ ကယ်လွှတ်ပြီး အီဂျစ်ပြည်မှ ဦးဆောင်ခေါ်ထုတ်ခဲ့သည့် ကြီးမားသော လုပ်ဆောင်ချက်များအတွက် မောရှေကျမ်းငါးစောင်တွင် သုံးလေ့ရှိသော အသုံးအနှုန်းဖြစ်သည် (တရားဟောရာ ၄:၃၄၊ ၅:၁၅၊ တရားဟောရာ ၇:၁၉ စသည်ဖြင့်၊ ထွက်မြောက်ရာ ၆:၁၊ ၆ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ ဘုရားသခင်သည် ထွက်မြောက်ခြင်းအသစ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

34.                   Bring you out. Verses 34, 35 refer to God’s new plan. The bringing out does not immediately bring the people into their own land. They are first to be separated from the people among whom they dwell. They will not be permitted to “be as the heathen” (v. 32).

၃၄။ သင်တို့ကို နှုတ်ဆောင်မည်။ အပိုဒ်ငယ် ၃၄၊ ၃၅ သည် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်သစ်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ နှုတ်ဆောင်ခြင်းသည် လူတို့ကို မိမိတို့ပြည်သို့ ချက်ချင်းရောက်ရှိစေမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့ကို ဦးစွာ သူတို့နေထိုင်ရာ လူမျိုးများကြားမှ သီးသန့်ခွဲထုတ်မည် ဖြစ်သည်။ သူတို့ကို "တပါးအမျိုးသားတို့ကဲ့သို့ ဖြစ်ခွင့်" ပြုမည်မဟုတ်ပေ (အပိုဒ်ငယ် ၃၂)။

35.                   Wilderness of the people. It is doubtful that any material wilderness is referred to, such as the Arabian or Syrian desert. The term “wilderness of the people” is vague. By contrast the former wilderness is described as a “waste howling wilderness” (Deut. 32:10), a dwelling place of fiery serpents and scorpions (Deut. 8:15). Historically, the plan Ezekiel here mentions was never fulfilled, at least not to any significant degree. The spiritual regeneration that God was seeking to bring about among the captives did not materialize. Had these purposes been realized, and had the returning exiles under Zerubbabel been spiritually revived persons, how different the subsequent history of Israel would have been!

၃၅။ လူမျိုးတို့၏ တောကန္တာရ။ အာရေဗျ သို့မဟုတ် ဆီးရီးယားကန္တာရကဲ့သို့သော အမှန်တကယ်ရှိသည့် တောကန္တာရတစ်ခုခုကို ရည်ညွှန်းခြင်း ရှိမရှိမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။ "လူမျိုးတို့၏ တောကန္တာရ" ဟူသောအသုံးအနှုန်းသည် ဝေဝါးလှသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ယခင်တောကန္တာရကို "ဆိတ်ညံလျက် မြည်ဟည်းတတ်သော တောလွင်ပြင်" (တရားဟောရာ ၃၂:၁၀)၊ မီးမြွေနှင့် ကင်းမြီးကောက်များ နေထိုင်ရာအရပ် (တရားဟောရာ ၈:၁၅) ဟု ဖော်ပြထားသည်။ သမိုင်းအရ ယေဇကျေလ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော အစီအစဉ်သည် အနည်းဆုံး သိသာထင်ရှားသော အတိုင်းအတာအထိ မည်သည့်အခါမျှ ပြည့်စုံမလာခဲ့ပေ။ သုံ့ပန်းများအကြားတွင် ဘုရားသခင် ဖြစ်ထွန်းစေလိုသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြန်လည်ဆန်းသစ်ခြင်းသည် ပေါ်ပေါက်မလာခဲ့ချေ။ အကယ်၍ ဤရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်စုံခဲ့ပြီး ဇေရုဗဗေလလက်အောက်တွင် ပြန်လာသော သုံ့ပန်းများသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ နိုးထမှုရှိသူများ ဖြစ်ခဲ့ကြမည်ဆိုလျှင် အစ္စရေးတို့၏ နောက်ပိုင်းသမိုင်းကြောင်းသည် မည်မျှ ကွဲပြားခြားနားသွားလိမ့်မည်နည်း။

37.                   To pass under the rod. A figure of the shepherd counting and sorting his flock (Lev. 27:32; Jer. 33:13). As in Matt. 25:33, the shepherd separates the sheep from the goats. The land of the restored Israel is to be a land of righteousness, and the rebels are not to enter into it.

၃"၇။ လှံတံအောက်သို့ ရှောက်စေမည်။ သိုးထိန်းက မိမိ၏ သိုးအုပ်ကို ရေတွက်ပြီး ခွဲခြားသတ်မှတ်သည့် ပုံဆောင်ချက် ဖြစ်သည် (ဝတ်ပြုရာ ၂၇:၃၂၊ ယေရမိ ၃၃:၁၃)။ မဿဲ ၂၅:၃၃ တွင်ကဲ့သို့ သိုးထိန်းသည် သိုးနှင့် ဆိတ်ကို ခွဲခြားသည်။ ပြန်လည်ထူထောင်ထားသော အစ္စရေးတို့၏ပြည်သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းပြည် ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ပုန်ကန်သောသူတို့သည် ထိုပြည်သို့ မဝင်ရကြချေ။

39.                   Serve ye every one. Compare Joshua 24:15. If, after warning, men still refuse obedience, there is nothing more that God can do. Coercion is contrary to His character. Hence He does not prevent them from serving their idols. The language is similar to Rev. 22:11, which reads literally, “Let the unrighteous one do unrighteousness still, and the filthy person continue to be defiled.” Again, in Hosea 4:17 the prophet declares, “Ephraim is joined to idols: let him alone.” Yet such decrees are not without emotions of sorrow. Adds the prophet, “How shall I give thee up, Ephraim? … mine heart is turned within me, my repentings are kindled together” (Hosea 11:8).

၃၉။ အသီးအသီး ဝတ်ပြုကြလော့။ ယောရှု ၂၄:၁၅ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ။ သတိပေးပြီးနောက်တွင်ပင် လူတို့သည် နာခံရန် ငြင်းဆန်နေဆဲဖြစ်ပါက ဘုရားသခင် လုပ်ဆောင်နိုင်သောအရာ ဘာမျှမရှိတော့ပေ။ အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ရုပ်တုများကို ကိုးကွယ်ခြင်းမှ တားဆီးတော်မမူချေ။ ဤအသုံးအနှုန်းသည် ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၁ နှင့် ဆင်တူပြီး တိုက်ရိုက်အဓိပ္ပာယ်မှာ "မဖြောင့်မတ်သောသူသည် ဆက်၍ မဖြောင့်မတ်ပါစေနှင့်၊ ညစ်ညူးသောသူသည်လည်း ဆက်၍ ညစ်ညူးပါစေနှင့်" ဟု ဖြစ်သည်။ တစ်ဖန် ဟောရှေ ၄:၁၇ တွင် ပရောဖက်က "ဧဖရိမ်သည် ရုပ်တုတို့နှင့် ပေါင်းဖော်ပြီ၊ သူ့ကို လွှတ်ထားလော့" ဟု ကြေညာထားသည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော စစီရင်ချက်များသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု ကင်းမဲ့စွာ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မမဟုတ်ပေ။ ပရောဖက်က ဆက်လက်၍ "အို ဧဖရိမ်၊ ငါသည် သင့်ကို မည်သို့ စွန့်ပစ်ရအံ့နည်း။... ငါ့နှလုံးသည် ငါ့အထဲ၌ လည်ပြန်ပြီ။ သနားခြင်းစိတ်သည်လည်း တညီတညွတ်တည်း လှုပ်ရှားပြီ" (ဟောရှေ ၁၁:၈) ဟု ဖြည့်စွက်ထားသည်။

40.                   In mine holy mountain. That is, Mt. Zion, also called the “mountain of the height of Israel” here and in ch. 17:23 (see Ps. 2:6; Isa. 2:2–4; Micah 4:1–3). According to v. 39 of this chapter those who preferred their idols would be abandoned to follow their evil ways. Here those who are left are shown restored to their own country truly serving their God.

၄၀။ ငါ၏ သန့်ရှင်းသောတောင်ပေါ်၌။ ဆိုလိုသည်မှာ ဇိအုန်တောင်ဖြစ်ပြီး ဤနေရာနှင့် အခန်း ၁၇:၂၃ တွင် "အစ္စရေးတောင်မြင့်" ဟုလည်း ခေါ်ဆိုထားသည် (ဆာလံ ၂:၆၊ ဟေရှာယ ၂:၂-၄၊ မိက္ခာ ၄:၁-၃ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအခန်း၏ အပိုဒ်ငယ် ၃၉ အရ မိမိတို့၏ ရုပ်တုများကို ပိုမိုနှစ်သက်သောသူတို့သည် သူတို့၏ ဆိုးညစ်သော လမ်းစဉ်နောက်သို့ လိုက်ရန် စွန့်ပစ်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ ဤနေရာတွင်မူ ကြွင်းကြန်သောသူတို့သည် မိမိတို့ပြည်တွင် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းခံရပြီး သူတို့၏ဘုရားသခင်အား အမှန်တကယ် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်နေကြသည်ကို ပြသထားသည်။

All the house of Israel. The glorious promises were to all, regardless of tribal affiliation. Yet the call was individualized and applied only to those who were willing to accept the new-covenant relationship.

အစ္စရေးအမျိုးသားအပေါင်းတို့။ ဘုန်းကြီးသော ကတိတော်များသည် မျိုးနွယ်စုခွဲခြားမှုမရှိဘဲ အားလုံးအတွက် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဖိတ်ခေါ်ချက်သည် တစ်ဦးချင်းစီနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး ပဋိညာဉ်တရားသစ် ဆက်ဆံရေးကို လက်ခံရန် လိုလားသူများအတွက်သာ အကျုံးဝင်သည်။

Require your offerings. The ritual law would still be in force after the restoration, and hence the Christian Era is not primarily referred to. Nor did the restoration under Zerubbabel accomplish this prophecy. It is one of the conditional promises of future glory that were never realized because Israel never abandoned her sins. If the conditions had been met, the whole world might have been prepared for the coming of the Messiah, and how different the outcome of history would have been (see pp. 28–30)!

သင်တို့၏ပူဇော်သက္ကာများကို ငါတောင်းမည်။ ပြန်လည်ထူထောင်ပြီးနောက်တွင်လည်း ဝတ်ပြုမှုဆိုင်ရာ ပညတ်တရားများသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေဦးမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာတွင် ခရစ်ယာန်ခေတ်ကာလကို အဓိကရည်ညွှန်းခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဇေရုဗဗေလလက်အောက်တွင် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းကလည်း ဤပရောဖက်ပြုချက်ကို ပြည့်စုံစေခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ၎င်းသည် အစ္စရေးတို့ အပြစ်များကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသောကြောင့် မည်သည့်အခါမျှ ပြည့်စုံမလာခဲ့သည့် အနာဂတ်ဘုန်းအသရေဆိုင်ရာ သတ်မှတ်ချက်ပါသော ကတိတော်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုသတ်မှတ်ချက်များ ပြည့်စုံခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးသည် မေရှိယကြွလာခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပြီးသား ဖြစ်နေနိုင်ကာ သမိုင်း၏ရလဒ်သည် မည်မျှ ကွဲပြားခြားနားသွားလိမ့်မည်နည်း (စာမျက်နှာ ၂၈-၃၀ ကိုကြည့်ပါ)။

43.                   Ye shall lothe yourselves. This is the mark of the truly penitent. Those who seek to excuse their sins have not taken the first step toward true repentance. Job is an example of one who for a time sought to justify his course. It was only when a revelation of the character of God was portrayed before him that the contrast between his own sinfulness and the purity of his Maker became painfully apparent. In his agony he cried out, “Wherefore I abhor myself, and repent in dust and ashes” (Job 42:6). Paul could never forgive himself for his course in persecuting the Christians. Years later he exclaimed, “I am the least of the apostles, that am not meet to be called an apostle, because I persecuted the church of God” (1 Cor. 15:9). Self-loathing over sins is one of the most effective antidotes for a future repetition of those sins. The reason we fall so repeatedly into the same errors is that we do not mourn over our sins.

၄၃။ သင်တို့သည် ကိုယ်ကို ရွံရှာကြလိမ့်မည်။ ဒါသည် စစ်မှန်သော နောင်တရသူ၏ အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။ မိမိတို့၏အပြစ်များကို ဆင်ခြေရှာရန် ကြိုးပမ်းသူများသည် စစ်မှန်သောနောင်တဆီသို့ ပထမဆုံးခြေလှမ်းကိုပင် မလှမ်းရသေးပေ။ ယောဘသည် မိမိ၏လမ်းစဉ်ကို မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြရန် တစ်ချိန်က ကြိုးပမ်းခဲ့သူ၏ နမူနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာတော်ကို ဗျာဒိတ်ပေး၍ သူ၏ရှေ့တွင် ပြသလိုက်သည့် အခါတွင်မှသာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဆိုးညစ်မှုနှင့် ဖန်ဆင်းရှင်၏ စင်ကြယ်သန့်ရှင်းမှုတို့အကြား ခြားနားချက်သည် နာကျင်စွာ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ဝေဒနာထဲမှနေ၍ "ထို့ကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်ကိုကိုယ် ရွံရှာပါ၏။ မြေမှုန့်နှင့်ပြာထဲ၌ နောင်တရပါ၏" ဟု အော်ဟစ်ခဲ့သည် (ယောဘ ၄၂:၆)။ ပေါလုသည်လည်း ခရစ်ယာန်များကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခဲ့သည့် မိမိ၏လမ်းစဉ်အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မည်သည့်အခါမျှ ခွင့်မလွှတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင် သူက "ငါသည် တမန်တော်တို့တွင် အငယ်ဆုံးသောသူဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်ကို ညှဉ်းဆဲသောကြောင့် တမန်တော်ဟူ၍ ခေါ်ခြင်းကို မခံထိုက်" ဟု မြွက်ဟခဲ့သည် (၁ ကောရိန္သု ၁၅:၉)။ မိမိ၏အပြစ်များအပေါ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရွံရှာခြင်းသည် နောင်တွင် ထိုအပြစ်များကို ထပ်မံကျူးလွန်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် အထိရောက်ဆုံးသော ကုထုံးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် တူညီသောအမှားများထဲသို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ကျရောက်ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ မိမိတို့၏အပြစ်များအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်း မရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

44.                   Not according to. Salvation is and will ever be an unmerited gift. Our wicked ways have earned for us only death. There is no amount of “works” that the sinner can accumulate that will finally constitute him worthy of heaven. On the other hand there is no sin so great that it cannot be removed by sincere repentance and reformation. When the righteous man receives his rewards, all the sins that he has committed will not even be mentioned to him (see on ch. 18:22).

၄၄။ အပြစ်နှင့်အလျောက် မဟုတ်ဘဲ။ ကယ်တင်ခြင်းသည် အစဉ်အမြဲ မထိုက်တန်ဘဲ ရရှိသော လက်ဆောင်မွန်တစ်ခုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆိုးညစ်သော လမ်းစဉ်များသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သေခြင်းတရားကိုသာ ရရှိစေခဲ့သည်။ အပြစ်သားတစ်ဦးအနေဖြင့် ကောင်းကင်နိုင်ငံနှင့် ထိုက်တန်စေရန် စုဆောင်းနိုင်မည့် မည်သည့် "ကောင်းမှုကုသိုလ်" မျှ မရှိပေ။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ စစ်မှန်သော နောင်တရခြင်းနှင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းတို့ဖြင့် မဖယ်ရှားနိုင်သော ကြီးမားလှသည့် အပြစ်ဟူ၍လည်း မရှိချေ။ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် မိမိ၏ဆုလာဘ်ကို ခံယူရရှိသည့်အခါ သူကျူးလွန်ခဲ့သမျှသော အပြစ်များကို သူ့အား ထပ်မံ၍ ဖော်ပြပြောဆိုတော့မည် မဟုတ်ပေ (အခန်း ၁၈:၂၂ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

45.                   Moreover. In the Hebrew Bible vs. 45–49 form the opening to ch. 21. The KJV here follows the LXX, the Vulgate, the Syriac, and Luther’s version in its chapter division. The words “set thy face” seem to connect this section with ch. 21. The same phrase occurs in ch. 21:2.

၄၅။ တဖန်တုံ။ ဟေဗြဲကျမ်းစာတွင် အပိုဒ်ငယ် ၄၅-၄၉ သည် အခန်း ၂၁ ၏ အစပျိုးမှု ဖြစ်သည်။ ဂျိမ်းစ်ဘုရင်ဘာသာပြန်ကျမ်း (KJV) သည် ဤနေရာတွင် အခန်းခွဲခြားမှု၌ ဆပ်တွားဂျင့် (LXX)၊ ဗားဂိတ်ကျမ်း၊ ဆီရီယက်ကျမ်းနှင့် လုသာ၏ဘာသာပြန်ကျမ်းတို့ကို လိုက်နာထားသည်။ "သင့်မျက်နှာကို ပြုလော့" ဟူသော စကားလုံးများသည် ဤအပိုင်းကို အခန်း ၂၁ နှင့် ချိတ်ဆက်ပေးပုံရသည်။ အလားတူ စကားစုကို အခန်း ၂၁:၂ တွင်လည်း တွေ့ရသည်။

46.                   Toward the south. The word “south,” occurring three times, represents three separate Hebrew words, all, however, synonymous. The expression here designates the land of Judah, which, although nearly due west from Babylon, was approached by the Babylonians from the north (see on Jer. 1:13).

၄၆။ တောင်မျက်နှာသို့။ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပါရှိသော "တောင်" ဟူသော စကားလုံးသည် သီးခြားဟေဗြဲစကားလုံး သုံးခုကို ကိုယ်စားပြုသော်လည်း အားလုံးမှာ အဓိပ္ပာယ်တူတူပင် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဤအသုံးအနှုန်းသည် ဂျူးပြည်ကို ညွှန်ပြနေပြီး၊ ၎င်းသည် ဗာဗုလုန်မြို့မှ အနောက်ဘက်တည့်တည့်နီးပါးတွင် တည်ရှိသော်လည်း ဗာဗုလုန်လူမျိုးများသည် မြောက်ဘက်အရပ်မှတစ်ဆင့် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည် (ယေရမိ ၁:၁၃ ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ)။

47.                   Every green tree. That is, persons of every class—the entire population. If the distinction is one of morality (see ch. 21:4), it should be remembered that in a national catastrophe all who comprise that nation, whether good or bad, suffer. The calamity does not necessarily represent eternal doom upon the individual. Man still has the privilege of personal salvation.

၄၇။ စိမ်းသောသစ်ပင်ရှိသမျှတို့ကို။ ဆိုလိုသည်မှာ လူတန်းစားအလွှာပေါင်းစုံမှ လူများ—လူဦးရေတစ်ခုလုံးကို ဆိုလိုသည်။ အကယ်၍ ခွဲခြားမှုသည် ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်ပါက (အခန်း ၂၁:၄ ကိုကြည့်ပါ)၊ အမျိုးသားရေး ကပ်ဘေးတစ်ခုတွင် ထိုနိုင်ငံ၌ ပါဝင်သူအားလုံးသည် ကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ ဒုက္ခခံရတတ်ကြောင်း သတိရသင့်သည်။ ဤကပ်ဘေးသည် လူတစ်ဦးချင်းစီအပေါ် ထာဝရပျက်စီးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု မဆိုလိုပါ။ လူသားသည် မိမိကိုယ်ပိုင် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးကို ဆက်လက်ပိုင်ဆိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

48.                   Not be quenched. The fire would be so fierce that no one would be able to extinguish it. Hence it would burn till it had accomplished its work of destruction. Then it would die of its own accord. This same expression, applied to the fires of hell (Mark 9:43, 45), is taken by some to mean that the fires of hell will continue throughout all eternity. Another text shows that such an interpretation is erroneous, for the fire in Jerusalem lighted by the Chaldeans was not quenched (Jer. 17:27), though it died out when the work of devastation was accomplished.

၄၈။ မငြိမ်းရ။ မီးသည် အလွန်ပြင်းထန်သဖြင့် မည်သူမျှ ငြိမ်းသတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ပျက်စီးခြင်းလုပ်ငန်း ပြီးမြောက်သည်အထိ လောင်ကျွမ်းနေမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏အလိုအလျောက် ငြိမ်းသွားလိမ့်မည်။ ငရဲမီး (မာကု ၉:၄၃၊ ၄၅) ကို ရည်ညွှန်းရာတွင် အသုံးပြုထားသော ဤအသုံးအနှုန်းတူကို အချို့က ငရဲမီးသည် ထာဝရကာလပတ်လုံး ဆက်လက်လောင်ကျွမ်းနေမည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူကြသည်။ အခြားသော ကျမ်းချက်တစ်ချက်ကမူ ထိုကဲ့သို့သော အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူမှုသည် မှားယွင်းကြောင်း ပြသနေသည်၊ အကြောင်းမှာ ခါလဒဲလူတို့ မွှေးခဲ့သော ယေရုရှလင်မြို့ရှိ မီးသည် မငြိမ်းခဲ့သော်လည်း (ယေရမိ ၁၇:၂၇)၊ ဖျက်ဆီးခြင်းလုပ်ငန်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ၎င်းသည် အလိုအလျောက် ငြိမ်းသွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

49.                   Doth he not speak parables? The people desire to avoid the application of the prophecy to themselves by labeling it obscure. They pretend not to understand it.

၄၉။ သူသည် စကားဝှက်ကို ပြောတတ်သည်မဟုတ်လော။ လူတို့သည် ပရောဖက်ပြုချက်ကို ဝေဝါးသောအရာဟု တံဆိပ်ကပ်ခြင်းဖြင့် မိမိတို့နှင့် သက်ဆိုင်ခြင်းမရှိစေရန် ရှောင်လွှဲလိုကြသည်။ သူတို့သည် ယင်းကို နားမလည်ဟန် ဆောင်ကြသည်။

ellen g. white comments 10–20 9T 233 11 PP 372 12 CH 223; DA 288; ML 259; PK 182 12–20 MM 123 13–24 PP 410 16, 19 PK 182 20 DA 283; GC 437; PK 182; 7T 108, 121 33 FE 449 37 Ed 174; MH 404; PK 500 49 8T 68