ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၂

 

chapter 2 

1 Ezekiel’s commission. 6 His instruction. 9 The roll of his heavy prophecy.

အခန်း ၂

 (နှစ်) ၁ (တစ်) ယေဇကျေလ၏ တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းခံရမှု။ ၆ (ခြောက်) သူ၏ ညွှန်ကြားချက်။ ၉ (ကိုး) သူ၏ ပြင်းထန်သော ပရောဖက်ပြုချက်လိပ်။

1.    Son of man. Heb. ben–‘adam. This is God’s customary form of address to Ezekiel. The form occurs 93 times throughout the book. Daniel is the only other prophet so named, but the title appears in his book but once. The Hebrew has several words for man: (1) ’ish, which refers to man as a male or husband; (2) ’enosh, which is a more general term, seldom used in the singular, more usually collective for the whole human race. It seems to comprehend man in his frailty, disease, and mortality. Jesus, who took upon Himself not the nature of angels, but of the human race after four thousand years of sin had left their stamp of degeneracy, is prophetically designated “Son of ’enash” (Dan. 7:13; ’enash is the Aramaic form of ’enosh); (3) ’adam, which describes man in a generic sense. God said, “Let us make ’adam in our image” (Gen. 1:26). Our English word “mankind” in many instances suitably translates ’adam; (4) geber, which describes man in his youthful vigor.

၁ (တစ်) လူသား။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် ben–‘adam (ဘင်အာဒမ်)။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်က ယေဇကျေလကို ပုံမှန်ခေါ်ဝေါ်သုံးနှုန်းသည့် ပုံစံဖြစ်သည်။ ဤပုံစံသည် ကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံးတွင် ၉၃ (ကိုးဆယ်သုံး) ကြိမ် ပါဝင်သည်။ ဒံယေလသည် ဤသို့အမည်ပေးခြင်းခံရသည့် အခြားတစ်ပါးတည်းသော ပရောဖက်ဖြစ်သော်လည်း ထိုဘွဲ့နာမသည် သူ၏ကျမ်းစာတွင် ၁ (တစ်) ကြိမ်သာ ပါရှိသည်။ ဟေဗြဲဘာသာစကား၌ လူဟူသော စကားလုံးအတွက် စကားလုံးအချို့ ရှိသည်- (၁) ’ish (အိရှ်) သည် အမျိုးသား သို့မဟုတ် လင်ယောက်ျားအဖြစ် လူကို ရည်ညွှန်းသည်၊ (၂) ’enosh (အီနော့ရှ်) သည် ပို၍ယေဘုယျကျသော စကားလုံးဖြစ်ပြီး ဧကဝုစ်ကိန်းအဖြစ် ခဲယဉ်းစွာသုံးကာ ဗဟုဝုစ်ကိန်းအဖြစ် လူသားမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို စုပေါင်းရည်ညွှန်းလေ့ရှိသည်။ ၎င်းသည် လူ၏ အားနည်းချက်၊ ရောဂါဝေဒနာနှင့် သေမျိုးဖြစ်ခြင်းတို့ကို နားလည်သဘောပေါက်စေပုံရသည်။ ကောင်းကင်တမန်တို့၏ သဘာဝကိုမဟုတ်ဘဲ၊ အပြစ်တရား၏ ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးခြင်း အမှတ်အသားများ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အနှစ် ၄,၀၀၀ (လေးထောင်) ကြာပြီးနောက် လူသားမျိုးနွယ်၏ သဘာဝကို မိမိအပေါ်၌ ခံယူခဲ့သော ယေရှုကို ပရောဖက်ပြုချက်အရ “’enash ၏ သားတော်” ဟု သတ်မှတ်သည် (ဒံယေလ ၇:၁၃၊ ’enash သည် ’enosh ၏ အာရမိတ်ပုံစံဖြစ်သည်)၊ (၃) ’adam (အာဒမ်) သည် လူကို မျိုးစုသဘောအရ ဖော်ပြသည်။ ဘုရားသခင်က “ငါတို့ပုံသဏ္ဌာန်နှင့်အညီ ’adam ကို ဖန်ဆင်းကြစို့” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (ကမ္ဘာဦး ၁:၂၆)။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အင်္ဂလိပ်စကားလုံး “mankind” (လူသားမျိုးနွယ်) သည် ဖြစ်ရပ်များစွာတွင် ’adam ကို သင့်လျော်စွာ ဘာသာပြန်ဆိုနိုင်သည်၊ (၄) geber (ဂီဘာ) သည် လူကို သူ၏နုပျိုသော ခွန်အားဗလဖြင့် ဖော်ပြသည်။

Ezekiel, addressed as “son of man” (ben–‘adam), is reminded of the fact that he is a member of the human race. It was through human channels that God purposed to convey His message of salvation to perishing souls. He could have employed other means. Angels might have been appointed His ambassadors. An audible voice from heaven might have been the evangel. But God desired to make man a sharer in the joys of unselfish ministry to others, and so He committed unto him the “word of reconciliation” (2 Cor. 5:19). This task no “son of man” may shirk. Souls are either won or lost by the manner in which he relates himself to this responsibility. Thus, to be addressed as a “son of man” is a call to personal or public ministry in ardent passion for fellow creatures.

“လူသား” (ben–‘adam) ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသော ယေဇကျေလသည် မိမိကိုယ်တိုင် လူသားမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ကို သတိပေးခြင်းခံရသည်။ ပျက်စီးဆုံးရှုံးနေသော ဝိညာဉ်များထံသို့ မိမိ၏ ကယ်တင်ခြင်းတရားစကားကို ပို့ဆောင်ရန် ဘုရားသခင်သည် လူသားဟူသော လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် အခြားသောနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်များကို မိမိ၏သံတမန်များအဖြစ် ခန့်အပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ကောင်းကင်မှ ကြားနိုင်သောအသံသည် ဧဝံဂေလိတရား ဖြစ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် အခြားသူများအား အတ္တကင်းစွာ အမှုဆောင်ခြင်း၏ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၌ လူကို ပါဝင်ခွင့်ရစေလိုသဖြင့် “မိမိနှင့် မိတ္ထာဟာရဖွဲ့စေသော တရားစကား” ကို လူ၌ အပ်နှံတော်မူခဲ့သည် (၂ ကောရိန္သု ၅:၁၉)။ ဤတာဝန်ကို မည်သည့် “လူသား” မျှ မရှောင်လွှဲအပ်ပါ။ ဤတာဝန်ဝတ္တရားအပေါ် သူဆက်ဆံပုံ နည်းလမ်းကြောင့် ဝိညာဉ်များသည် ရရှိခြင်း သို့မဟုတ် ဆုံးရှုံးခြင်း ဖြစ်ရသည်။ ထို့ကြောင့် “လူသား” အဖြစ် ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရခြင်းသည် လူသားအချင်းချင်းအပေါ် ထက်သန်သော မေတ္တာစိတ်ဖြင့် ကိုယ်ပိုင် သို့မဟုတ် အများပြည်သူဆိုင်ရာ အမှုတော်လုပ်ငန်းသို့ ခေါ်ယူခြင်းဖြစ်သည်။

Stand upon thy feet. The vision of the glory of God had prostrated Ezekiel. In a similar manifestation of the power of God, Daniel declared, “There remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength” (Dan. 10:8). In the call to divine service these prophets were led first to feel their own weakness. Then divine power came and activated them, restoring to them physical strength and enabling them to receive the heavenly communication.

သင့်ခြေပေါ်မှာ မတ်တတ်ရပ်လော့။ ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ဗျာဒိတ်ရည်မြော်မြင်မှုသည် ယေဇကျေလကို ပျပ်ဝပ်လဲကျစေခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော် ဆင်တူယိုးမှား ထင်ရှားပြသမှုတွင် ဒံယေလက “ငါ၌ အားအင်မရှိ။ ငါ့အဆင်းအရောင်သည် ဖောက်ပြန်၍ ပုပ်စပ်သောအဆင်းကဲ့သို့ ဖြစ်သဖြင့် ငါသည် အားလျော့စိတ်ပျက်၍ နေ၏” ဟု ကြေညာခဲ့သည် (ဒံယေလ ၁၀:၈)။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်လုပ်ငန်းအတွက် ခေါ်ယူခြင်းခံရရာတွင် ဤပရောဖက်များသည် ပထမဦးစွာ မိမိတို့၏ အားနည်းချက်ကို ခံစားရရန် ဦးဆောင်ခြင်းခံရသည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော် ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့ကို လှုပ်ရှားစေကာ၊ ကာယခွန်အားကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေပြီး ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆက်သွယ်လာမှုကို လက်ခံရရှိစေနိုင်ခဲ့သည်။

2.    Entered into me. Prophecy is one of the gifts of the Spirit (1 Cor. 12:28). The call to prophetic office is not by personal choice, but by divine appointment (see Num. 12:6; 1 Cor. 12:28). The reception of the Holy Spirit, which imparts the prophetic ability, is the evidence of the genuine call. Any claim to the gift apart from this necessary prerequisite is false. When Ezekiel received his call, the Spirit entered into him, putting him into a condition that is called in prophetic language, “in the Spirit” (see Rev. 1:10; 4:2). While the prophet is “in the Spirit,” he may seem to take journeys to distant points, though in actuality he has not moved a step. Describing his vision of the third heaven, Paul admitted his inability to distinguish his vision from reality. “Whether in the body, I cannot tell; or whether out of the body, I cannot tell: God knoweth” (2 Cor. 12:2).

၂ (နှစ်) ငါ့ထဲသို့ ဝင်တော်မူ၏။ ပရောဖက်ပြုခြင်းသည် ဝိညာဉ်တော်၏ ဆုကျေးဇူးများအနက် တစ်ခုဖြစ်သည် (၁ ကောရိန္သု ၁၂:၂၈)။ ပရောဖက်အရာ၌ ခေါ်ယူခြင်းခံရခြင်းသည် ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဘုရားသခင်၏ ခန့်အပ်မှုကြောင့်ဖြစ်သည် (တောလည်ရာ ၁၂:၆၊ ၁ ကောရိန္သု ၁၂:၂၈ ကိုကြည့်ပါ)။ ပရောဖက်ပြုနိုင်စွမ်းကို ပေးသနားသော သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ခံယူရရှိခြင်းသည် စစ်မှန်သောခေါ်ယူခြင်း၏ သက်သေဖြစ်သည်။ ဤလိုအပ်သော ကြိုတင်လိုအပ်ချက်မရှိဘဲ ဆုကျေးဇူးရရှိသည်ဟု မည်သည့်တောင်းဆိုချက်မဆို မှားယွင်းသည်။ ယေဇကျေလသည် မိမိ၏ခေါ်ယူခြင်းကို ခံရသောအခါ ဝိညာဉ်တော်သည် သူ၏ထဲသို့ ဝင်တော်မူ၍ ပရောဖက်ပြုစကားအရ “ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်” ဟုခေါ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည် (ဗျာဒိတ် ၁:၁၀၊ ၄:၂ ကိုကြည့်ပါ)။ ပရောဖက်သည် “ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်” ရှိနေစဉ်အတွင်း လက်တွေ့တွင်မူ ခြေတစ်လှမ်းမျှမရွေ့သော်လည်း ဝေးလံသောနေရာများသို့ ခရီးသွားနေရသကဲ့သို့ ထင်မြင်ရနိုင်သည်။ ပေါလုသည် တတိယကောင်းကင်ဘုံအကြောင်း မိမိ၏ဗျာဒိတ်ရည်မြော်မြင်မှုကို ဖော်ပြရာတွင် မိမိ၏ဗျာဒိတ်ကို လက်တွေ့ဘဝနှင့် မခွဲခြားနိုင်ကြောင်း ဝန်ခံခဲ့သည်။ “ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ငါမသိ၊ ဘုရားသခင် သိတော်မူ၏” (၂ ကောရိန္သု ၁၂:၂)။

3.    Children of Israel. Here begins the commission to Ezekiel. Basically, his message was to the exiles of Judah, however, in its wider scope it embraced the ten tribes who, more than 100 years before, had been carried into captivity by the Assyrians. Changing fortunes had given to Babylon and Media the territories of Assyria, so that when the Babylonian captivity swallowed up the remnant of Judah the 12 tribes were in a sense reunited, all now being under a foreign yoke (see Jer. 50:17, 18, 33).

၃ (သုံး) ဣသရေလအမျိုးသားတို့။ ဤနေရာ၌ ယေဇကျေလအတွက် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်း စတင်သည်။ အခြေခံအားဖြင့် သူ၏တရားစကားသည် ယုဒပြည်မှ သုံ့ပန်းများအတွက်ဖြစ်သော်လည်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော နယ်ပယ်တွင်မူ လွန်ခဲ့သော အနှစ် ၁၀၀ (တစ်ရာ) ကျော်က အာရှုရိလူတို့၏ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသော ဆယ်နွယ်ကို အကျုံးဝင်စေခဲ့သည်။ ပြောင်းလဲလာသော ကံကြမ္မာများက အာရှုရိပိုင်နက်များကို ဗာဗုလုန်နှင့် မေဒိတို့ထံ ပေးအပ်ခဲ့သဖြင့် ဗာဗုလုန်သုံ့ပန်းဘဝက ယုဒအကြွင်းအကျန်များကို ဝါးမြိုလိုက်သောအခါ တစ်နည်းအားဖြင့် ၁၂ (ဆယ့်နှစ်) နွယ်စလုံး ပြန်လည်ပူးပေါင်းသွားကြပြီး အားလုံးသည် ယခုအခါ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ထမ်းပိုးအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည် (ယေရမိ ၅၀:၁၇၊ ၁၈၊ ၃၃ ကိုကြည့်ပါ)။

A rebellious nation. Literally, “nations that are rebellious.” The word rendered “nation” is the one frequently translated “heathen.” So low had Israel sunk in her willful departure from God that she, who was to have been the royal nation, the kingdom of priests (see Ex. 19:6), is now addressed by the derogatory title “heathen,” and that with the additional epithet “rebellious.” The prophet is further reminded that Israel’s defection is of long standing.

ပုန်ကန်တတ်သော အမျိုး။ အက္ခရာတင်သော် “ပုန်ကန်တတ်သော လူမျိုးများ” ဖြစ်သည်။ “အမျိုး” ဟု ပြန်ဆိုထားသော စကားလုံးသည် “တစ်ပါးအမျိုးသား (အယူမှားသူ)” ဟု မကြာခဏ ဘာသာပြန်ဆိုလေ့ရှိသော စကားလုံးဖြစ်သည်။ ဣသရေလသည် ဘုရားသခင်ထံမှ တမင်တကာ ထွက်ခွာသွားခြင်းဖြင့် အလွန်အမင်း နိမ့်ကျသွားခဲ့ရာ၊ မင်းမြှောက်သောလူမျိုး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်နိုင်ငံ ဖြစ်ရမည့်သူမက (ထွက်မြောက်ရာ ၁၉:၆ ကိုကြည့်ပါ) ယခုအခါ နှိမ့်ချသောဘွဲ့အမည်ဖြစ်သည့် “တစ်ပါးအမျိုးသား” ဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရပြီး၊ ၎င်းအပြင် “ပုန်ကန်တတ်သော” ဟူသော ပုဒ်ထူးကိုပါ ပေါင်းစပ်ပေးထားသည်။ ဣသရေလ၏ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းသည် ကြာမြင့်လှပြီဖြစ်ကြောင်း ပရောဖက်အား ထပ်မံသတိပေးထားသည်။

4.    Impudent. Literally, “hard of face,” meaning “obstinate,” “stubborn.” The term “stiffhearted” further emphasizes the stubbornness of nature. The Lord was painting a grim picture of Israel’s depravity. The picture was not overdrawn, as the prophet was soon to discover.

၄ (လေး) မျက်နှာပြောင်သော။ အက္ခရာတင်သော် “မာကျောသောမျက်နှာရှိသော”၊ ဆိုလိုသည်မှာ “ခေါင်းမာသော”၊ “ဇွတ်တရွတ်လုပ်သော” ဖြစ်သည်။ “နှလုံးခိုင်မာသော (ခေါင်းမာသောနှလုံး)” ဟူသော ဝေါဟာရက သဘာဝအရ ခေါင်းမာမှုကို ပိုမိုအလေးပေးဖော်ပြသည်။ အရှင်ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလ၏ ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ပုံရိပ်ကို ပုံဖော်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤပုံရိပ်သည် ပရောဖက် မကြာမီ ရှာဖွေတွေ့ရှိတော့မည့်အတိုင်း ချဲ့ကားထားခြင်း မဟုတ်ပေ။

Thus saith the Lord God. The charge to Ezekiel is the divine commission to every teacher of the Word, to every expositor of sacred truth. God’s Word is not to be intermixed with human opinions. Private theories are fallible. Concerning divine matters, only those things that God has revealed can be definitely known as facts. All else is human opinion. With every wind of doctrine blowing and every species of interpretation abroad, men need the reassurance of a message backed by a “Thus saith the Lord God.” Such a declaration is the voice of authority. Ezekiel needed such a warrant. Judah’s doom was impending. His message came bearing the credentials from the highest authority.

အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား။ ယေဇကျေလအား မှာကြားချက်သည် နှုတ်ကပတ်တော်ဆရာတိုင်း၊ သန့်ရှင်းသောသမ္မာတရားကို ရှင်းလင်းတင်ပြသူတိုင်းအတွက် ဘုရားသခင်၏ တာဝန်ပေးအပ်ချက်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လူတို့၏အမြင်များနှင့် ရောနှောခြင်းမပြုရပါ။ ပုဂ္ဂလိကသီအိုရီများသည် မှားယွင်းတတ်သည်။ ဘုရားသခင်နှင့်ဆိုင်သော အမှုအရာများနှင့်ပတ်သက်၍၊ ဘုရားသခင် ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူသော အရာများကိုသာ အချက်အလက်များအဖြစ် အသေအချာ သိရှိနိုင်သည်။ ကျန်ရှိသမျှသည် လူတို့၏အမြင်သာဖြစ်သည်။ အယူဝါဒလေမျိုးစုံ တိုက်ခတ်နေပြီး အနက်ဖွင့်ဆိုချက်အမျိုးမျိုး ပျံ့နှံ့နေချိန်တွင်၊ လူတို့သည် “အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား” ဟူသောအချက်ဖြင့် အထောက်အပံ့ပြုထားသည့် သတင်းစကား၏ စိတ်ချမှုကို လိုအပ်သည်။ ထိုသို့သော ကြေညာချက်သည် အာဏာစက်ရှိသောအသံဖြစ်သည်။ ယေဇကျေလသည် ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ပိုင်ခွင့်အမိန့်ကို လိုအပ်ခဲ့သည်။ ယုဒပြည်၏ ပျက်စီးခြင်းဘေးသည် နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏တရားစကားသည် အမြင့်ဆုံးသောအာဏာပိုင်ထံမှ သက်သေခံလက်မှတ်များကို ဆောင်ယူလျက် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

5.    Forbear. That is, neglect to heed. Compare the same formula in v. 7; ch. 3:11; cf. ch. 3:27. A failure to heed must not be attributed to an act of predestination. God’s plan of salvation embraces all: “The grace of God that bringeth salvation hath appeared to all men” (Titus 2:11); God is “not willing that any should perish” (2 Peter 3:9). All are given an adequate chance of salvation. Jesus is the light “which lighteth every man that cometh into the world” (John 1:9). All possible influences consistent with free choice and the issues of the great controversy are brought to bear upon men to induce them to accept the proffered redemption. But it is for men to decide whether they will hear or whether they will forbear. The disobedient are without excuse. God will be able to say of every soul who is eventually lost: “What could have been done more … that I have not done?” (Isa. 5:4). Thus men destroy themselves by their refusal to accept the salvation of Christ (see 5T 120). As a culminating event in the great controversy the history of the world will be portrayed in panoramic view revealing to each soul his relation to the issues of the great conflict. As a result, all will acknowledge the justice of God and the adequacy of the grace offered them (Rom. 14:10, 11; Rev. 15:3; cf. GC 666–671).

၅ (ငါး) နားမထောင်ဘဲနေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ဂရုပြုရန် ပျက်ကွက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၇ (ခုနစ်)၊ အခန်း ၃:၁၁ (သုံးးဆယ့်တစ်) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ၊ အခန်း ၃:၂၇ (သုံးးနှစ်ဆယ့်ခုနစ်) ကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။ ဂရုပြုရန် ပျက်ကွက်ခြင်းကို ကံကြမ္မာသတ်မှတ်ခြင်း၏ လုပ်ရပ်တစ်ခုကြောင့်ဟု အပြစ်မတင်ရပါ။ ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်သည် အားလုံးကို အကျုံးဝင်စေသည်- “လူအပေါင်းတို့ကို ကယ်တင်တတ်သော ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်သည် ထင်ရှားပြီ” (တိတု ၂:၁၁)၊ ဘုရားသခင်သည် “အဘယ်သူမျှမပျက်စီးဘဲ ရှိစေခြင်းငှာ အလိုတော်ရှိ၏” (၂ ပေတရု ၃:၉)။ လူတိုင်းအား ကယ်တင်ခြင်းအတွက် လုံလောက်သောအခွင့်အရေး ပေးထားသည်။ ယေရှုသည် “လောကသို့ကြွလာ၍ လူတိုင်းအလင်းကို ပေးသောအလင်း” ဖြစ်တော်မူ၏ (ယောဟန် ၁:၉)။ လွတ်လပ်စွာရွေးချယ်မှုနှင့် ကြီးစွာသောတိုက်ပွဲ၏ အကျိုးဆက်များနှင့် ကိုက်ညီသော ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုအားလုံးကို လူတို့အပေါ် သက်ရောက်စေပြီး ကမ်းလှမ်းထားသော ရွေးနုတ်ခြင်းကို လက်ခံရန် လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ သို့သော် လူတို့သည် နားထောင်မည်လော သို့မဟုတ် နားမထောင်ဘဲ နေမည်လောဟူသည်ကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ နားမထောင်သောသူတို့သည် ဆင်ခြေမရှိကြချေ။ နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးဆုံးရှုံးရသော ဝိညာဉ်တိုင်းအတွက် ဘုရားသခင်က “ငါမပြုဘဲ ကျန်ရစ်၍ ငါပြုနိုင်သောအမှု တစ်စုံတစ်ခု ရှိသေးသလော” ဟု မိန့်တော်မူနိုင်လိမ့်မည် (ဟေရှာယ ၅:၄)။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် ခရစ်တော်၏ကယ်တင်ခြင်းကို လက်ခံရန် ငြင်းပယ်ခြင်းဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးကြသည် (5T 120 ကိုကြည့်ပါ)။ ကြီးစွာသောတိုက်ပွဲ၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအနေဖြင့် ကမ္ဘာ့သမိုင်းကို မြင်ကွင်းကျယ်အဖြစ် သရုပ်ဖော်ပြသမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်တစ်ခုချင်းစီအား ထိုကြီးစွာသောပဋိပက္ခ၏ အကျိုးဆက်များနှင့် မိမိတို့၏ပတ်သက်မှုကို ထင်ရှားစေမည်ဖြစ်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ဘုရားသခင်၏ တရားမျှတမှုနှင့် သူတို့အား ကမ်းလှမ်းထားသော ကျေးဇူးတော်၏ လုံလောက်မှုကို အားလုံးက အသိအမှတ်ပြုကြလိမ့်မည် (ရောမ ၁၄:၁၀၊ ၁၁၊ ဗျာဒိတ် ၁၅:၃၊ GC 666–671 ကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။

Yet shall know. The crowning evidence that the prophet bears divine credentials is the fulfillment of his word. Yet even while he is delivering his message the Holy Spirit testifies to hardened hearts that the message of the messenger of God is from heaven. To the rebellious captives the Holy Spirit would send conviction that their course of obstinate impiety was unjustified. They might openly mock the divine messenger, but beneath the sneer of scorn would be deep-seated fear that the voice they were spurning was indeed the voice of God. Ezekiel’s messages would be either a “savour of death unto death,” or of “life unto life” (2 Cor. 2:16).

သို့သော်လည်း သိကြလိမ့်မည်။ ပရောဖက်သည် ဘုရားသခင်၏ သက်သေခံလက်မှတ်များကို ဆောင်ယူထားကြောင်း အထွတ်အထိပ်သက်သေမှာ သူ၏စကား ပြည့်စုံလာခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏တရားစကားကို ဟောပြောနေစဉ်အတွင်း၌ပင် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် မာကျောသောနှလုံးသားများထံသို့ ဘုရားသခင်၏စေတမန်၏တရားစကားသည် ကောင်းကင်ဘုံမှဖြစ်ကြောင်း သက်သေခံတော်မူသည်။ ပုန်ကန်တတ်သော သုံ့ပန်းများထံသို့ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် သူတို့၏ ခေါင်းမာပြီး ဘုရားမဲ့သောအကျင့်လမ်းသည် မမှန်ကန်ကြောင်း အပြစ်သိမြင်ခြင်းကို စေလွှတ်တော်မူလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏စေတမန်ကို ဗြောင်ကျကျ ပြက်ရယ်ပြုနိုင်သော်လည်း၊ မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း၏အောက်၌ သူတို့ငြင်းပယ်နေသောအသံသည် အမှန်ပင် ဘုရားသခင်၏အသံဖြစ်ကြောင်း နက်ရှိုင်းသောကြောက်ရွံ့မှု ရှိနေလိမ့်မည်။ ယေဇကျေလ၏တရားစကားများသည် “သေခြင်းအဖို့ သေခြင်းအနံ့” သို့မဟုတ် “အသက်ရှင်ခြင်းအဖို့ အသက်ရှင်ခြင်းအနံ့” ဖြစ်လိမ့်မည် (၂ ကောရိန္သု ၂:၁)။

6.    Be not afraid. Ezekiel’s opposition would come from rulers, priests, and pretended prophets. They would ridicule, misrepresent, accuse, and threaten the prophet, but through it all he was to avoid giving way to their attempts to intimidate him and to the discouraging fears that beset him on every side.

၆ (ခြောက်) မကြောက်လော့။ ယေဇကျေလ၏ ဆန့်ကျင်မှုများသည် မင်းစိုးရာဇာများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ပရောဖက်အတုအယောင်များထံမှ လာလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ပရောဖက်ကို ပြက်ရယ်ပြုခြင်း၊ လွဲမှားစွာဖော်ပြခြင်း၊ စွပ်စွဲခြင်းနှင့် ခြိမ်းခြောက်ခြင်းများ ပြုလုပ်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုအရာအားလုံးကို ဖြတ်သန်းရာတွင် သူသည် မိမိအား ခြိမ်းခြောက်ရန် သူတို့၏ကြိုးပမ်းမှုများနှင့် မိမိအား ဘက်ပေါင်းစုံမှ ဝန်းရံထားသော စိတ်ပျက်စရာ ကြောက်ရွံ့မှုများကို အလျှော့မပေးဘဲ ရှောင်ရှားရမည်ဖြစ်သည်။

Briers. Used metaphorically of the opposition the prophet would encounter from those to whom he was sent.

ဆူးပင်များ။ ပရောဖက် စေလွှတ်ခြင်းခံရသော သူများထံမှ ကြုံတွေ့ရမည့် ဆန့်ကျင်မှုကို တင်စားချက်အဖြစ် အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။

7.    Whether they will hear. See on v. 5.

၇ (ခုနစ်) သူတို့သည် နားထောင်သည်ဖြစ်စေ။ အခန်းငယ် ၅ (ငါး) ဆိုင်ရာ မှတ်စုကို ကြည့်ပါ။

8.    Be not thou rebellious. There was danger that with so forbidding a prospect, Ezekiel would shrink from his responsibility. In so shrinking he would identify himself with the very rebellion he was sent to reprove. There was danger that he would be influenced by his environment of prevailing apostasy and that he would lose his sense of the exceeding sinfulness of sin. There is a subtle poison in the atmosphere of evil society. It is difficult for a man to be faithful among the faithless, especially when the faithless profess the same hopes and aspirations as he. That is why the greatest danger to the church is from within, not without. If those who are called to be leaders are themselves “rebellious,” like the “rebellious house,” then what else can be expected but a widespread departure from God? The history of the apostasy of Israel reveals the baneful result of what happens when men look to men and trust in human leaders who themselves are practicing evil.

၈ (ရှစ်) သင်သည် မပုန်ကန်နှင့်။ ထိုမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလားအလာကြောင့် ယေဇကျေလသည် မိမိ၏တာဝန်ဝတ္တရားမှ နောက်ဆုတ်သွားမည့် အန္တရာယ်ရှိခဲ့သည်။ ထိုသို့နောက်ဆုတ်ခြင်းဖြင့် သူသည် မိမိအား ပြစ်တင်မောင်းမဲရန် စေလွှတ်ခြင်းခံရသော ထိုပုန်ကန်မှုနှင့်အတူ မိမိကိုယ်ကို တစ်သားတည်းဖြစ်စေလိမ့်မည်။ လွှမ်းမိုးနေသော ဖောက်ပြန်ခြင်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် သူသည် လွှမ်းမိုးခြင်းခံရပြီး အပြစ်၏ အလွန်အမင်းအပြစ်ရှိသောအသိစိတ် ပျောက်ဆုံးသွားမည့် အန္တရာယ်ရှိခဲ့သည်။ ဆိုးညစ်သောအသိုင်းအဝိုင်း၏ လေထုထဲတွင် သိမ်မွေ့သော အဆိပ်အတောက်တစ်ခု ရှိနေသည်။ သစ္စာမဲ့သူများအကြားတွင် လူတစ်ဦး သစ္စာရှိရန် ခဲယဉ်းလှသည်၊ အထူးသဖြင့် ထိုသစ္စာမဲ့သူများသည် မိမိကဲ့သို့ပင် တူညီသော မျှော်လင့်ချက်နှင့် ရည်မှန်းချက်များကို ဝန်ခံနေကြချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အသင်းတော်အတွက် အကြီးမားဆုံးသော အန္တရာယ်သည် အပြင်ကမဟုတ်ဘဲ အတွင်းကလာခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် ခေါ်ယူခြင်းခံရသူများ ကိုယ်တိုင်က “ပုန်ကန်တတ်သောအမျိုး” ကဲ့သို့ “ပုန်ကန်တတ်သူများ” ဖြစ်နေကြပါက၊ ဘုရားသခင်ထံမှ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ထွက်ခွာသွားခြင်းမှတစ်ပါး အခြားအဘယ်အရာကို မျှော်လင့်နိုင်ပါအံ့နည်း။ ဣသရေလတို့၏ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်း သမိုင်းသည် လူတို့က လူကိုမျှော်ကြည့်ပြီး မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဒုစရိုက်ကို ကျင့်သုံးနေသော လူသားခေါင်းဆောင်များကို ယုံကြည်ကိုးစားသည့်အခါ ဖြစ်ပျက်တတ်သော ပျက်စီးခြင်းရလဒ်ကို ဖော်ပြနေသည်။

Eat that I give thee. This is symbolic prophecy, and the prophet ate the scroll in vision, not in fact (see on v. 2). The figure is full of spiritual meaning. In order to impart to his fellow men, the teacher must first receive from God. Second, as physical nourishment introduced into the body becomes flesh, blood, and bones, so the message must be appropriated and become a part of the messenger. The teacher cannot be fitted for service by a superficial and uncertain acquaintance with his message. The message must sink into the depths of his nature, must penetrate his being, must enter into all the functions of his spiritual life. It must become an integral part of his thought and life.

ငါပေးသောအရာကို စားလော့။ ဤသည်မှာ တင်စားချက်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်ပြီး ပရောဖက်သည် ထိုစာလိပ်ကို လက်တွေ့တွင်မဟုတ်ဘဲ ဗျာဒိတ်ရည်မြော်မြင်မှုထဲ၌ စားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၂ (နှစ်) ဆိုင်ရာ မှတ်စုကိုကြည့်ပါ)။ ဤပုံဆောင်ချက်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ အဓိပ္ပာယ်နှင့် ပြည့်စုံလှသည်။ မိမိ၏လူသားအချင်းချင်းသို့ ဝေမျှပေးနိုင်ရန်အတွက်၊ ဆရာသည် ပထမဦးစွာ ဘုရားသခင်ထံမှ လက်ခံရရှိရမည်။ ဒုတိယအနေဖြင့်၊ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သွင်းလိုက်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အာဟာရသည် အသား၊ သွေးနှင့် အရိုးများ ဖြစ်လာသကဲ့သို့၊ တရားစကားတော်သည် ခံယူကျင့်သုံးခြင်းခံရပြီး စေတမန်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာရမည်။ ဆရာသည် မိမိ၏တရားစကားနှင့်ပတ်သက်၍ အပေါ်ယံနှင့် မရေရာသော သိကျွမ်းမှုဖြင့် အမှုတော်လုပ်ငန်းအတွက် အဆင်သင့်မဖြစ်နိုင်ပါ။ တရားစကားတော်သည် သူ၏သဘာဝ၏ နက်ရှိုင်းရာသို့ နစ်ဝင်ရမည်၊ သူ၏ဖြစ်တည်မှုထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရမည်၊ သူ၏ဝိညာဉ်ရေးရာဘဝ၏ လုပ်ဆောင်ချက်အားလုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်ရမည်။ ၎င်းသည် သူ၏အတွေးအခေါ်နှင့် ဘဝ၏ განუყოფელი အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာရမည်။

9.    An hand was sent. The hand may have been that of the four living creatures. It represented the intermediate agencies by which God imparts revelations to His servants the prophets (see Rev. 1:1). The messages themselves originate with God; hence the prophet is able to declare with conviction, “This is the word of the Lord.”

၉ (ကိုး) လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်တော်မူ၏။ ထိုလက်သည် သတ္တဝါလေးပါးတို့၏ လက်ဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်က မိမိ၏အစေခံ ပရောဖက်များထံသို့ ဗျာဒိတ်တော်များကို ပေးသနားတော်မူသည့် ကြားခံကိုယ်စားလှယ်များကို ကိုယ်စားပြုသည် (ဗျာဒိတ် ၁:၁ ကိုကြည့်ပါ)။ တရားစကားတော်များ ကိုယ်တိုင်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်းဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် ပရောဖက်သည် “ဤသည်ကား ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်၏” ဟု သေချာစွာ ကြေညာနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

10.                   Written within and without. Books were anciently written upon skins or papyri sewed together to form long strips that were then rolled up. Normally these rolls were written on one side only. The one that was handed to Ezekiel was written on both sides, doubtless to denote abundance of subject matter. The message was no evangel of peace such as the angels brought to the shepherds of Bethlehem when Christ our Saviour was born (Luke 2:13, 14). Their message was “good tidings of great joy” (Luke 2:10), but this was a prophecy of “lamentations, and mourning, and woe.” Yet the disclosure of the threatened calamity was the means God used to awaken sin-hardened hearts that He might heal them with the gospel balm. As Ezekiel’s work developed, it was often his privilege to temper his discourses of denunciation with appeals of proffered mercy.

၁၀ (တစ်ဆယ်) အတွင်းအပြင် ရေးသားလျက်ရှိ၏။ ရှေးခေတ်က စာအုပ်များကို သားရေ သို့မဟုတ် ပပိုင်းရပ်စ် (ကျူစက္ကူ) ပေါ်တွင် ရေးသားပြီး ရှည်လျားသော အမြှောင်းများဖြစ်အောင် အတူတကွ ချုပ်လုပ်ကာ စာလိပ်ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤစာလိပ်များကို တစ်ဖက်တည်း၌သာ ရေးသားလေ့ရှိသည်။ ယေဇကျေလထံသို့ ကမ်းပေးသော စာလိပ်သည် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ရေးသားထားပြီး၊ ၎င်းသည် အကြောင်းအရာ အမြောက်အမြားရှိခြင်းကို ဖော်ပြရန် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ ဤတရားစကားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ရှင်ခရစ်တော် ဖွားမြင်တော်မူစဉ်က ဗက်လင်မြို့မှ သိုးထိန်းများထံသို့ ကောင်းကင်တမန်များ ဆောင်ယူခဲ့သည့် ငြိမ်သက်ခြင်း ဧဝံဂေလိတရားမျိုး မဟုတ်ပါ (လုကာ ၂:၁၃၊ ၁၄)။ သူတို့၏တရားစကားသည် “ကြီးစွာသောဝမ်းမြောက်စရာသတင်း” ဖြစ်သော်လည်း (လုကာ ၂:၁၀)၊ ဤအရာသည် “ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း၊ ညည်းတွားခြင်းနှင့် အမင်္ဂလာ ဘေးဒဏ်” ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခြိမ်းခြောက်နေသော ဘေးဒဏ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသခြင်းသည် ဘုရားသခင်က အပြစ်ကြောင့် မာကျောနေသော နှလုံးသားများကို နိုးထစေရန် အသုံးပြုတော်မူသော နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို ဧဝံဂေလိဆေးဆီဖြင့် ကုသပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ယေဇကျေလ၏ အမှုတော်လုပ်ငန်း ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ သူ၏ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်း ဟောပြောချက်များကို ကမ်းလှမ်းထားသော ကရုဏာတော်ဆိုင်ရာ တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှုများနှင့် ပေါင်းစပ်ညှိနှိုင်းပေးရန်မှာ သူ၏အခွင့်ထူး ဖြစ်လာလေ့ရှိသည်။

ellen g. white comments 1–10 TM 213 7 Ev 77; GC 459; TM 233; 5T 20, 74, 263, 691; 7T 35; 8T 61, 69; 9T 227

အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက်၏ မှတ်ချက်များ ၁–၁၀ (တစ်ခုမှ တစ်ဆယ်အထိ) TM ၂၁၃ ၇ (ခုနစ်) Ev ၇၇၊ GC ၄၅၉၊ TM ၂၃၃၊ 5T ၂၀၊ ၇၄၊ ၂၆၃၊ ၆၉၁၊ 7T ၃၅၊ 8T ၆၁၊ ၆၉၊ 9T ၂၂၇