ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၁၈

 

chapter 18

အခန်း ၁၈ (18)

1 God reproveth the unjust parable of sour grapes. 5 He sheweth how he dealeth with a just father: 10 with a wicked son of a just father: 14 with a just son of a wicked father: 19 with a wicked man repenting: 24 with a just man revolting. 25 He defendeth his justice, 31 and exhorteth to repentance.

၁ (1)။ ဘုရားသခင်သည် ချဉ်သောစပျစ်သီးနှင့်ပတ်သက်သည့် မတရားသော ပုံပမာကို ဆုံးမတော်မူသည်။ ၅ (5) တွင် ဖြောင့်မတ်သော အဖေတစ်ဦးအား ကိုယ်တော် မည်သို့ ဆက်ဆံပုံကိုလည်းကောင်း၊ ၁၀ (10) တွင် ဖြောင့်မတ်သော အဖေ၏ ဆိုးသွမ်းသော သားအားလည်းကောင်း၊ ၁၄ (14) တွင် ဆိုးသွမ်းသော အဖေ၏ ဖြောင့်မတ်သော သားအားလည်းကောင်း၊ ၁၉ (19) တွင် နောင်တရသော ဆိုးသွမ်းသူအားလည်းကောင်း၊ ၂၄ (24) တွင် ဖောက်ပြန်ပုန်ကန်သော ဖြောင့်မတ်သူအားလည်းကောင်း ပြသတော်မူသည်။ ၂၅ (25) တွင် မိမိ၏ တရားမျှတမှုကို ကာကွယ်တော်မူပြီး၊ ၃၁ (31) တွင် နောင်တရရန် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်တော်မူသည်။

1.    The word of the Lord. A new section opens, which deals with the responsibility of the individual. Ezekiel had repeatedly emphasized the certainty of the coming judgments, hoping thereby to lead the people to repentance. But this salutary purpose was frustrated by the manner in which these judgments were interpreted. The people considered that they were innocent children suffering for the iniquity of their fathers and that consequently repentance was needless and useless. They were not inclined to acknowledge their personal guilt or recognize their individual responsibility.

၁ (1)။ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်။ တစ်ဦးချင်းစီ၏ တာဝန်ယူမှု၊ တာဝန်ခံမှုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသည့် အပိုင်းကဏ္ဍသစ်တစ်ခု စတင်ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ယေဇကျေလသည် ရောက်လုနီးပြီဖြစ်သော တရားစီရင်ခြင်းများ၏ သေချာရေရာမှုကို ထပ်ခါတလဲလဲ အလေးပေးပြောကြားခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် လူတို့ကို နောင်တရခြင်းသို့ လမ်းပြရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤကောင်းမြတ်လှသော ရည်ရွယ်ချက်သည် ထိုတရားစီရင်ခြင်းများကို ကောက်ယူအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုကြပုံကြောင့် ပျက်ပြားသွားခဲ့ရသည်။ လူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို မိဘတို့၏ ဒုစရိုက်အပြစ်ကြောင့် ဒုက္ခခံစားနေရသည့် အပြစ်မဲ့သော သားသမီးများအဖြစ် မှတ်ယူကြပြီး၊ ထို့ကြောင့် နောင်တရရန် မလိုအပ်သလို အသုံးလည်းမဝင်ဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အပြစ်ကို ဝန်ခံရန် သို့မဟုတ် တစ်ဦးချင်းစီ၏ တာဝန်ရှိမှုကို အသိအမှတ်ပြုရန် စိတ်မလိုလားကြပေ။

2.    Ye use this proverb. The fact that it was termed a “proverb” indicates that the saying was popular. The tense of the Hebrew verb shows that the words were oft repeated. Jeremiah referred to and condemned the same proverb (Jer. 31:29, 30). The sour grapes the fathers ate represented their own personal sins. The setting of the children’s teeth on edge represented the suffering the Jews felt came upon them in consequence of their fathers’ sins. On the surface it may appear that this proverb is in harmony with what is expressly stated in the second commandment, that the iniquities of the fathers are visited upon the children (Ex. 20:5; Ex. 34:7; Deut. 5:9). Then why should Ezekiel so strongly condemn it? Ezekiel’s statement and the statement in the law deal with two different aspects of the problem. Ezekiel’s contemporaries insisted that they suffered for their fathers’ guilt. The law deals with the handing down of depravity. “It is inevitable that children should suffer from the consequences of parental wrong-doing, but they are not punished for the parents’ guilt, except as they participate in their sins” (PP 306).

၂ (2)။ သင်တို့သည် ဤစကားပုံကို သုံးကြ၏။ ယင်းကို “စကားပုံ” ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းက ထိုအဆိုသည် လူကြိုက်များရေပန်းစားကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ ဟေဗြဲဘာသာစကား၏ ကြိယာကာလပြောင်းလဲပုံအရ ဤစကားလုံးများကို မကြာခဏ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုခဲ့ကြကြောင်း ပြသနေသည်။ ယေရမိသည်လည်း ဤစကားပုံကိုပင် ရည်ညွှန်းကိုးကား၍ ကန့်ကွက်ရှုတ်ချခဲ့သည် (ယေရမိ ၃၁:၂၉ (31:29)၊ ၃၀ (30))။ အဘတို့စားသော ချဉ်သောစပျစ်သီးသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အပြစ်များကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သားသမီးတို့၏ သွားကျိခြင်းသည် အဘတို့၏ အပြစ်များကြောင့် မိမိတို့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်ဟု ယုဒလူတို့ ခံစားရသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အပေါ်ယံအားဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဤစကားပုံသည် ပညတ်တော်ဒုတိယချက်တွင် အတိအလင်း ဖော်ပြထားသည့် အဘတို့၏ ဒုစရိုက်အပြစ်များကို သားသမီးတို့အပေါ်၌ စီရင်တတ်သည်ဟူသော အချက်နှင့် ကိုက်ညီနေသကဲ့သို့ ရှိနိုင်သည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀:၅ (20:5)၊ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၃၄:၇ (34:7)၊ တရားဟောရာကျမ်း ၅:၉ (5:9))။ သို့ဆိုလျှင် ယေဇကျေလသည် ၎င်းကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှပြင်းထန်စွာ ရှုတ်ချရသနည်း။ ယေဇကျေလ၏ ဖော်ပြချက်နှင့် ပညတ်တရားပါ ဖော်ပြချက်တို့သည် ပြဿနာ၏ မတူညီသော ကဏ္ဍနှစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခြင်း ဖြစ်သည်။ ယေဇကျေလနှင့် ခေတ်ပြိုင်လူတို့က မိမိတို့သည် မိဘတို့၏ အပြစ်အတွက် ဒုက္ခခံရသည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောဆိုကြသည်။ ပညတ်တရားကမူ ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်း သဘောသဘာဝ လက်ဆင့်ကမ်း အမွေဆက်ခံမိခြင်းကို ကိုင်တွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ “မိဘတို့၏ မှားယွင်းသော လုပ်ရပ်များ၏ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကြောင့် သားသမီးများ ဒုက္ခခံစားရရန် အကြောင်းရှိသည်မှာ မလွှဲမရှောင်သာသော်လည်း၊ သူတို့သည် မိဘတို့၏ အပြစ်ထဲတွင် ကိုယ်တိုင်ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိလျှင် မိဘတို့၏ အပြစ်အတွက် အပြစ်ပေးခြင်းကို မခံရပေ” (ပုထုဇဉ်နှင့် ပရောဖက်များ စာမျက်နှာ ၃၀၆ (306))။

Sin depraved and degraded the nature of Adam and Eve. It was impossible for the parents of the human race to pass on to their posterity that which they themselves did not possess (see GC 533). Hence, we, as their offspring, suffer the result of the transgression of our forefathers, but not through any arbitrary imputation of their guilt. If the latter were true, the charge of unfairness could be sustained. But in the former case, the element of unfairness is eliminated by the observation that the only alternative course would have been the annihilation of the human family at the time of the first sin. The setting into operation of the plan of salvation involved the necessity of perpetuating the lives of our first parents even though such a perpetuation would permit the working out of the law of heredity. However, the situation was fair in view of the fact that the plan of salvation was instituted, for it provided for ultimate freedom from perverted appetites, debased morals, physical disease and degeneracy, which are transmitted as a legacy from father to son. It provided also victory in this life over hereditary and cultivated tendencies to evil. The ultimate salutary effect will be not only the salvation of untold multitudes but eternal immunity against future transgression. Ezekiel’s countrymen failed to comprehend this truth and falsely charged God with inflicting upon them the punishment for sin for which they in no wise were responsible.

အပြစ်တရားသည် အာဒံနှင့် ဧဝတို့၏ သဘာဝကို ယိုယွင်းပျက်စီးစေပြီး အဆင့်အတန်းနိမ့်ကျသွားစေခဲ့သည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏ မိဘဘိုးဘွားများသည် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် မပိုင်ဆိုင်သောအရာကို မိမိတို့၏ သားစဉ်မြေးဆက်များထံ လက်ဆင့်ကမ်းပေးရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ (မဟာပဋိပက္ခ စာမျက်နှာ ၅၃၃ (533) ကို ကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သူတို့၏ သားသမီးမြေးမြစ်များအနေဖြင့် ဘိုးဘွားတို့၏ ပညတ်တော်ကျူးလွန်ခြင်း အကျိုးဆက်ကို ခံစားကြရသော်လည်း၊ ယင်းမှာ သူတို့၏အပြစ်ကို အဓမ္မပုံချခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ နောက်ဆုံးအချက်သာ မှန်ကန်ခဲ့လျှင် မတရားမှုကို စွပ်စွဲချက်သည် ခိုင်လုံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှေ့ဖြစ်ရပ်တွင်မူ၊ ပထမဦးဆုံး အပြစ်ပြုခဲ့သည့် အချိန်၌ အခြားရွေးချယ်စရာ လမ်းစဉ်တစ်ခုတည်းမှာ လူသားမိသားစုတစ်ခုလုံးကို သုတ်သင်ပယ်ရှင်းပစ်ရန်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟူသော အချက်ကို သတိပြုမိခြင်းဖြင့် မတရားမှုဟူသော အခြင်းအရာကို ဖယ်ရှားပြီးဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်ကို စတင်လည်ပတ်စေခြင်းတွင်၊ မျိုးရိုးလိုက်ခြင်းဆိုင်ရာ နိယာမတရားကို အလုပ်လုပ်ခွင့်ပြုမည် ဖြစ်သော်ငြားလည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ပထမဦးဆုံးသော မိဘဘိုးဘွားများ၏ အသက်ကို ဆက်လက်ရှင်သန်စေရန် လိုအပ်ချက် ပါဝင်ပတ်သက်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း၊ ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော် တည်ထောင်ခဲ့သည့် အချက်ကြောင့် ဤအခြေအနေသည် တရားမျှတမှု ရှိခဲ့ပါသည်၊ အကြောင်းမှာ ယင်းအစီအစဉ်သည် အဖေမှ သားထံသို့ အမွေအနှစ်အဖြစ် လက်ဆင့်ကမ်းလာသော ဖောက်ပြန်သော အစာအာဟာရ လိုအင်ဆန္ဒများ၊ နိမ့်ကျသော ကိုယ်ကျင့်တရားများ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရောဂါဝေဒနာများနှင့် ယိုယွင်းပျက်စီးခြင်းများမှ နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်ခွင့်ကို ပြင်ဆင်ပေးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မျိုးရိုးလိုက်လာသော သို့မဟုတ် မွေးမြူပျိုးထောင်လာသော မကောင်းမှုဆီသို့ ဦးတည်သည့် အလားအလာများကို ဤဘဝတွင် အောင်နိုင်ခြင်းကိုလည်း ပြင်ဆင်ပေးထားသည်။ အဆုံးစွန်သော ကောင်းမြတ်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ရေတွက်၍မရနိုင်သော လူအုပ်ကြီးကို ကယ်တင်ခြင်းသာမက၊ နောင်အနာဂတ်တွင် အပြစ်ကျူးလွန်ခြင်းမှ ထာဝရ ကာကွယ်ပေးထားခြင်းလည်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ ယေဇကျေလ၏ လူမျိုးနွယ်များသည် ဤသမ္မာတရားကို နားမလည်နိုင်ကြဘဲ၊ မိမိတို့တွင် မည်သို့မျှ တာဝန်မရှိသော အပြစ်အတွက် အပြစ်ဒဏ်ကို မိမိတို့အပေါ် သက်ရောက်စေသည်ဟု ဘုရားသခင်အား မတရား စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။

4.    All souls are mine. They are God’s by right of creation. All are equally His creatures, and His dealings with them are without prejudice or partiality. He loves and would save all, and punishment ensues only when it is deserved.

၄ (4)။ ခပ်သိမ်းသော အသက်တို့သည် ငါ့ပိုင်ရာဖြစ်ကြ၏။ ဖန်ဆင်းခြင်းဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးအရ သူတို့သည် ဘုရားသခင် ပိုင်ဆိုင်တော်မူသောအရာများ ဖြစ်ကြသည်။ အားလုံးသည် တန်းတူရည်တူ ကိုယ်တိုင်ဖန်ဆင်းထားသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့အပေါ် ကိုယ်တော်၏ ဆက်ဆံဆောင်ရွက်မှုများသည် မလိုမုန်းထားခြင်း သို့မဟုတ် မျက်နှာလိုက်ခြင်း ကင်းမဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူအားလုံးကို ချစ်တော်မူ၍ ကယ်တင်လိုပြီး၊ အပြစ်ဒဏ်သည် ခံထိုက်သည့်အခါမှသာ လိုက်ပါလာတတ်သည်။

The soul that sinneth. Though Ezekiel was speaking primarily of the immediately impending judgments, his words have a wider application. They are equally true of the final, irrevocable second death (Rev. 20:14; cf. Matt. 10:28). God’s restored universe will have every vestige of sin removed. No reminders of the curse will remain, such as eternally burning souls in an ever-existing hell. God’s triumph over evil will be complete. The idea that the wicked will be granted eternal life, though in torment, is entirely contrary to the Scriptures. This doctrine rests upon the false premise that the soul is a separate entity and is indestructible. But this idea is derived, not from the Scriptures, but from false philosophical concepts that early found their way into Jewish and Christian thinking. The word translated “soul” (nephesh) does not refer to any immortal part of man nor even to an animating principle in man. It is equivalent to “man,” or “person,” or “self.” Nephesh refers to man as a unique individual, different from every other individual. When this peculiar identity is emphasized, the Scriptures designate man as a “soul.” Ezekiel is here declaring, “the person who sins shall die.” For a more extended discussion of nephesh see on Ps. 16:10.

ပြစ်မှားသောသူ။ ယေဇကျေလသည် အဓိကအားဖြင့် ချက်ချင်းကျရောက်တော့မည့် တရားစီရင်ခြင်းများအကြောင်း ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ စကားလုံးများသည် သာ၍ကျယ်ပြန့်သော အသုံးချမှု ရှိသည်။ ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံး၊ ပြောင်းလဲ၍မရသော ဒုတိယသေခြင်းတရားအတွက်လည်း တန်းတူညီမျှ မှန်ကန်လှသည် (ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂၀:၁၄ (20:14)၊ မဿဲ ၁၀:၂၈ (10:28) ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ ဘုရားသခင်၏ ပြန်လည်ထူထောင်ထားသော စကြဝဠာတွင် အပြစ်၏ အရိပ်အယောင်မှန်သမျှ ဖယ်ရှားပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထာဝစဉ်တည်ရှိနေသော ငရဲခန်း၌ ထာဝရလောင်ကျွမ်းနေသော အသက်ဝိညာဉ်များကဲ့သို့ ကျိန်ခြင်းအမင်္ဂလာကို သတိရစေမည့်အရာ တစ်ခုမျှ ကျန်ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ မကောင်းမှုအပေါ် ဘုရားသခင်၏ အောင်ပွဲသည် လုံးဝပြည့်စုံလိမ့်မည်။ လူဆိုးများသည် ဝေဒနာခံစားရသော်လည်း ထာဝရအသက်ကို ရရှိလိမ့်မည်ဟူသော အယူအဆသည် သမ္မာကျမ်းစာနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သည်။ ဤအယူဝါဒသည် အသက်ဝိညာဉ်သည် သီးခြားရုပ်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ဟူသော မှားယွင်းသည့် အဆိုအပေါ်တွင် အခြေခံထားသည်။ သို့သော် ဤအယူအဆသည် သမ္မာကျမ်းစာမှ ရရှိခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဂျူးနှင့် ခရစ်ယာန်တို့၏ အတွေးအခေါ် ထဲသို့ စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သော မှားယွင်းသည့် ဒဿနိကဗေဒ အယူအဆများမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ “အသက်ဝိညာဉ်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံး (နီဖက်ရှ် - nephesh) သည် လူသား၏ မသေနိုင်သော အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုခုကို ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်သလို၊ လူသားအတွင်းရှိ အသက်ရှင်လှုပ်ရှားစေသော နိယာမတရားကိုပင် ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ပေ။ ယင်းသည် “လူ” သို့မဟုတ် “ပုဂ္ဂိုလ်” သို့မဟုတ် “မိမိကိုယ်ကိုယ်” ဟူသောအရာနှင့် တူညီသည်။ နီဖက်ရှ် (Nephesh) သည် အခြားသော တစ်ဦးချင်းစီနှင့် မတူဘဲ ထူးခြားထင်ရှားသော လူသားတစ်ဦးချင်းစီကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤထူးခြားသော မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း အမှတ်လက္ခဏာကို အလေးပေးလိုသောအခါ၊ သမ္မာကျမ်းစာက လူကို “အသက်ဝိညာဉ်” ဟု သတ်မှတ်ခေါ်ဆိုသည်။ ယေဇကျေလသည် ဤနေရာတွင် “အပြစ်ပြုသောသူသည် သေရမည်” ဟု ကြေညာနေခြင်းဖြစ်သည်။ နီဖက်ရှ် (nephesh) အကြောင်း ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ဆွေးနွေးချက်အတွက် ဆာလံကျမ်း ၁၆:၁၀ (16:10) ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

5.    Lawful and right. Compare Micah 6:8.

၅ (5)။ တရားသဖြင့် ကျင့်၍ ဖြောင့်မတ်ခြင်း။ မိက္ခာ ၆:၈ (6:8) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။

6.    Eaten upon the mountains. That is, eaten sacrificial meals to heathen deities. God severely condemned such participation in heathen feasts (Eze. 16:16; 22:9; cf. Deut. 12:2).

၆ (6)။ တောင်ပေါ်မှာ ယဇ်ကောင်တို့ကို မစား။ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ရုပ်တုဆင်းတုများထံ ပူဇော်သော ယဇ်ကောင် စားသောက်ပွဲများကို မစားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ပွဲလမ်းသဘင်များတွင် ထိုသို့ပါဝင်ခြင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရှုတ်ချတော်မူသည် (ယေဇကျေလ ၁၆:၁၆ (16:16)၊ ၂၂:၉ (22:9)၊ တရားဟောရာကျမ်း ၁၂:၂ (12:2) ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။

Lifted up his eyes. Probably denoting a hankering after idolatry (see Gen. 19:26; Matt. 5:28–30).

မျက်စိကို မချီ။ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းဘက်သို့ တပ်မက်စွဲလမ်းခြင်းကို အဓိပ္ပာယ်ရပုံပေါ်သည် (ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၉:၂၆ (19:26)၊ မဿဲ ၅:၂၈-၃၀ (5:28–30) ကို ကြည့်ပါ)။

Hath defiled. See Ex. 20:14; Lev. 20:10.

ပြစ်မှားခြင်း။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၀:၁၄ (20:14)၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၀:၁၀ (20:10) ကို ကြည့်ပါ။

Come near. See Lev. 18:19; 20:18.

မချဉ်းကပ်။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၈:၁၉ (18:19)၊ ၂၀:၁၈ (20:18) ကို ကြည့်ပါ။

7.    His pledge. See Ex. 22:26; Deut. 24:6, 13.

၇ (7)။ မိမိပေါင်စာ။ ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၂:၂၆ (22:26)၊ တရားဟောရာကျမ်း ၂၄:၆ (24:6)၊ ၁၃ (13) ကို ကြည့်ပါ။

Given his bread. A virtue frequently enjoined and extolled (see Job 31:16–22; Isa. 58:5–7; Matt. 25:34–46; James 1:27; 2:15, 16).

မိမိအစာကို ပေး၍။ မကြာခဏ ပညတ်ထားပြီး ချီးမွမ်းထောပနာပြုလေ့ရှိသော သီလဆန္ဒတစ်ခု ဖြစ်သည် (ယောဘဝတ္ထု ၃၁:၁၆-၂၂ (31:16–22)၊ ဟေရှာယ ၅၈:၅-၇ (58:5–7)၊ မဿဲ ၂block၅:၃၄-၄၆ (25:34–46)၊ ယာကုပ်သြဝါဒစာ ၁:၂၇ (1:27)၊ ၂:၁၅ (2:15)၊ ၁၆ (16) ကို ကြည့်ပါ။)

8.    Usury. Interest, not only exorbitant, but any amount whatsoever. The Mosaic law prohibited the Jews from taking interest from their brethren who had “waxen poor,” but permitted them to take it from a foreigner (see on Ex. 22:25; see Deut. 23:19, 20).

၈ (8)။ အတိုးအညှောင့်။ ကြီးလေးသောအမြတ်တင်ခြင်း သာမက၊ မည်သည့်ပမာဏမဆို အတိုးစားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ မောရှေ၏ ပညတ်တရားသည် ယုဒလူတို့အား မိမိတို့အထဲ၌ “ဆင်းရဲနွမ်းပါးသွားသော” ညီအစ်ကိုများထံမှ အတိုးယူခြင်းကို တားမြစ်ထားသော်လည်း၊ တစ်ပါးအမျိုးသားနိုင်ငံခြားသားထံမှ အတိုးယူခွင့်ကိုမူ ခွင့်ပြုထားသည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၂:၂ dump၅ (22:25) ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ၊ တရားဟောရာကျမ်း ၂၃:၁၉ (23:19)၊ ၂၀ (20) ကို ကြည့်ပါ)။

Executed true judgment. See Isa. 33:15; Jer 7:5; Zech. 7:9. God requires absolute fairness, truthfulness, and integrity of all his children.

ဟုတ်မှန်စွာ စီရင်ခြင်း။ ဟေရှာယ ၃၃:၁၅ (33:15)၊ ယေရမိ ၇:၅ (7:5)၊ ဇာခရိ ၇:၉ (7:9) ကို ကြည့်ပါ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ သားသမီးအားလုံးထံမှ လုံးဝဥဿုံ တရားမျှတမှု၊ ဟုတ်မှန်မှုနှင့် သစ္စာစောင့်သိရိုးသားမှုကို တောင်းဆိုတော်မူသည်။

9.    He shall surely live. Ezekiel doubtless intended these words to apply primarily to temporal prosperity in this present world, but they are equally true of the future immortal life. Eternal life is received when the soul accepts Christ. Jesus said, “He that believeth on me hath everlasting life” (John 6:47; cf. 1 John 5:11, 12). “Christ became one flesh with us, in order that we might become one spirit with Him. It is by virtue of this union that we are to come forth from the grave,—not merely as a manifestation of the power of Christ, but because, through faith, His life has become ours” (DA 388).

၉ (9)။ သူသည် ဧကန်အမှန် အသက်ရှင်လိမ့်မည်။ ယေဇကျေလသည် ဤစကားလုံးများကို အဓိကအားဖြင့် ဤပစ္စုပ္ပန်လောကရှိ လောကီဆိုင်ရာ စည်ပင်ဝပြောမှုအတွက် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်မှာ သံသယမရှိသော်လည်း၊ ၎င်းတို့သည် နောင်လာလတ္တံ့သော မသေနိုင်သော အသက်တာအတွက်လည်း တန်းတူညီမျှ မှန်ကန်လှသည်။ အသက်ဝိညာဉ်သည် ခရစ်တော်ကို လက်ခံသောအခါ ထာဝရအသက်ကို ရရှိသည်။ ယေရှုက “ငါ့ကို ယုံကြည်သောသူသည် ထာဝရအသက်ကို ရ၏” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည် (ယောဟန် ၆:၄၇ (6:47)၊ ယောဟန်ပထမစောင် ၅:၁၁ (5:11)၊ ၁၂ (12) ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ “ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ တစ်စိတ်တစ်ဝိညာဉ်တည်း ဖြစ်လာနိုင်ကြစိမ့်သောငှာ၊ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ တစ်သားတစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဤသို့ စည်းလုံးမိခြင်း၏ အကျိုးကျေးဇူးကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်္ချိုင်းတွင်းမှ ထွက်မြောက်လာကြရမည် ဖြစ်သည်၊ ၎င်းမှာ ခရစ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို ပြသခြင်းမျှသာ မဟုတ်ဘဲ၊ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ အသက်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အသက် ဖြစ်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်” (ခေတ်အဆက်ဆက်၏ မျှော်လင့်ချက် စာမျက်နှာ ၃၈၈ (388))။

10.                   A robber. Verses 10–13 describe the case of a son who, instead of following the good example of his pious parent, adopts a course directly opposite, recklessly abandons virtue, and indulges in crime.

၁၀ (10)။ ဓားပြတိုက်သောသူ။ အပိုဒ်ငယ် ၁၀ (10) မှ ၁၃ (13) အထိသည် မိမိ၏ ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေသော မိဘ၏ ကောင်းမွန်သော စံနမူနာကို လိုက်နာမည့်အစား၊ လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းကာ၊ သီလတရားကို မဆင်မခြင် စွန့်ပယ်ပြီး ပြစ်မှုဒုစရိုက်များတွင် ပျော်မွေ့နေသော သားတစ်ဦး၏ ဖြစ်ရပ်ကို ဖော်ပြထားသည်။

14.                   Doeth not such like. Verses 14–18 describe the case of a son who, shocked at his father’s sins, is influenced to shun the wickedness of his parent. Here the father has eaten “sour grapes,” and his son’s teeth were not set on edge (see v. 2). The parable is thus directly contradicted. Each man is to be judged according to his own individual character.

၁၄ (14)။ ထိုသို့မကျင့်။ အပိုဒ်ငယ် ၁၄ (14) မှ ၁၈ (18) အထိသည် မိမိအဖေ၏ အပြစ်ဒုစရိုက်များကြောင့် စိတ်တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားကာ၊ မိဘ၏ ဆိုးသွမ်းမှုကို ရှောင်ကြဉ်ရန် တွန်းအားပေးခြင်း ခံရသော သားတစ်ဦး၏ ဖြစ်ရပ်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤနေရာတွင် အဖေက “ချဉ်သောစပျစ်သီး” ကို စားခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏သားသည် သွားကျိခြင်းမရှိခဲ့ပေ (အပိုဒ်ငယ် ၂ (2) ကို ကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ဤပုံပမာသည် တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ လူတိုင်းသည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စရိုက်လက္ခဏာ အလိုက်သာ တရားစီရင်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။

Nevertheless it is true that the son of a righteous man may have certain advantages, and the son of a wicked father certain hindrances, with respect to the formation of a righteous character. However, a man’s responsibility is directly proportioned to privilege (see Luke 12:48). But since the gospel contains the power to overcome hereditary and cultivated tendencies to evil, the effect of an unfavorable heredity can be canceled, at least so far as the attainment of the requisite character is concerned. And since all have the privilege of receiving the gospel, none can validly offer to the Judge in the last day the excuse implied in the parable of the “sour grapes.” The man who is lost will have but himself to blame for his exclusion from heaven.

သို့သော်လည်း၊ ဖြောင့်မတ်သော စရိုက်လက္ခဏာကို ပုံသွင်းတည်ဆောက်ခြင်းနှင့် စပ်လျဉ်း၍ ဖြောင့်မတ်သောသူ၏ သားသမီးသည် အချို့သော အခွင့်အရေး ကောင်းများကို ရရှိနိုင်ပြီး၊ ဆိုးသွမ်းသော အဖေ၏ သားသည် အချို့သော အဟန့်အတားများနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်ဟူသောအချက်မှာ မှန်ကန်ပါသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ လူတစ်ဦး၏ တာဝန်ရှိမှုသည် သူရရှိထားသော အခွင့်အရေးနှင့် တိုက်ရိုက်အချိုးကျသည် (လုကာ ၁၂:၄၈ (12:48) ကို ကြည့်ပါ)။ သို့သော်လည်း ဧဝံဂေလိတရားတော်တွင် မျိုးရိုးလိုက်လာသော သို့မဟုတ် မွေးမြူပျိုးထောင်လာသော မကောင်းမှုဆီသို့ ဦးတည်သည့် အလားအလာများကို အောင်နိုင်စွမ်းသော တန်ခိုးပါရှိသောကြောင့်၊ လိုအပ်သော စရိုက်လက္ခဏာကို ရရှိပိုင်ဆိုင်နိုင်ရေးနှင့် စပ်လျဉ်း၍ အားနည်းသော မျိုးရိုးလိုက်ခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အနည်းဆုံးအားဖြင့် ပယ်ဖျက်ပေးနိုင်သည်။ လူတိုင်းတွင် ဧဝံဂေလိတရားကို ခံယူခွင့် အခွင့်အရေး ရှိကြသောကြောင့်၊ နောက်ဆုံးသောနေ့တွင် မည်သူမျှ တရားသူကြီးထံ၌ “ချဉ်သောစပျစ်သီး” ပုံပမာတွင် ဆိုလိုထားသော ဆင်ခြေဆင်လက်ကို ခိုင်လုံစွာ တင်ပြနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရသောသူသည် ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်မှ ပယ်ထုတ်ခြင်းခံရသည့်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုသာ အပြစ်တင်ရလိမ့်မည်။

19.                   Why? doth not the son bear? Or, “Why doth not the son bear?” The query probably has its source in the fact that the parable seemingly contradicts the teaching of the law, the operations of nature, and popular opinion. Ezekiel does not reason with the human objection, but repeats the law of individual responsibility. In Jewish thinking the individual was regarded as a part of a nation or family. Ezekiel’s new teaching was really a precursor of one of the basic concepts of the new covenant. Under the old covenant (see on ch. 16:60) men believed that salvation was based upon an external connection with the central system of worship. The priest was the interpreter of divine law, and the individual, instead of searching the Scriptures for himself, depended upon the interpretation of the religious leaders. Under the new covenant it is expressly stated, “And they shall not teach every man his neighbour, and every man his brother, saying, Know the Lord: for all shall know me, from the least to the greatest” (Heb. 8:11; cf. Jer. 31:34). All were to have direct access to God. No longer were they to worship at Jerusalem through external ceremony, but they would worship Him in spirit and in truth (John 4:21–24). God requires justice and mercy toward men and humility toward Him (Micah 6:8).

အဘယ်ကြောင့်နည်း။ သားသည် အဘ၏အပြစ်ကို အဘယ်ကြောင့် မခံရသနည်း။ သို့မဟုတ် “သားသည် အဘယ်ကြောင့် အပြစ်ကို မထမ်းရသနည်း။” ဤမေးခွန်းသည် ပုံပမာက ပညတ်တရား၏ သွန်သင်ချက်၊ သဘာဝတရား၏ လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် လူထု၏ ထင်မြင်ယူဆချက်တို့ကို ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေခြင်းကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာပုံရသည်။ ယေဇကျေလသည် လူသားတို့၏ ကန့်ကွက်ချက်ကို ဆင်ခြင်တွေးတောခြင်း မပြုဘဲ၊ တစ်ဦးချင်းစီတွင် တာဝန်ရှိသည်ဟူသော ပညတ်တရားကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုခဲ့သည်။ ဂျူးတို့၏ အတွေးအခေါ်တွင် တစ်ဦးချင်းစီကို နိုင်ငံတော် သို့မဟုတ် မိသားစု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ်သာ မှတ်ယူခဲ့ကြသည်။ ယေဇကျေလ၏ ဤသွန်သင်ချက်အသစ်သည် ပဋိညာဉ်တရားသစ်၏ အခြေခံအယူအဆများထဲမှ တစ်ခုအတွက် ရှေ့ပြေးနိမိတ် အမှန်ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပဋိညာဉ်တရားဟောင်းအောက်တွင် (အခန်းကြီး ၁၆:၆၀ (16:60) ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ) လူတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းသည် ဗဟိုကိုးကွယ်မှုစနစ်နှင့် ပြင်ပမှ ဆက်နွှယ်ပတ်သက်မှုအပေါ် အခြေခံသည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို အနက်ဖွင့်ဆိုသူဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိတို့ဘာသာ သမ္မာကျမ်းစာကို ရှာဖွေလေ့လာမည့်အစား ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များ၏ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်အပေါ်တွင်သာ မှီခိုခဲ့ကြသည်။ ပဋိညာဉ်တရားသစ်အောက်တွင်မူ အတိအလင်း ဖော်ပြထားသည်မှာ “ထာဝရဘုရားကို သိလော့ဟု မိမိအိမ်နီးချင်းအားလည်းကောင်း၊ မိမိညီအစ်ကိုအားလည်းကောင်း ဘယ်သူမျှ မသွန်သင်ရ။ အကြောင်းမူကား၊ အငယ်ဆုံးသောသူမှစ၍ အကြီးဆုံးသောသူတိုင်အောင် ခပ်သိမ်းသောသူတို့သည် ငါ့ကို သိကြလိမ့်မည်” ဟု ဖြစ်သည် (ဟေဗြဲသြဝါဒစာ ၈:၁၁ (8:11)၊ ယေရမိ ၃၁:၃၄ (31:34) ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။ အားလုံးသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ တိုက်ရိုက်ချဉ်းကပ်ခွင့် ရရှိကြမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဂျေရုဆလင်မြို့၌ ပြင်ပထုံးတမ်းစဉ်လာအားဖြင့် ကိုးကွယ်ကြတော့မည်မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ်တော်ကို ဝိညာဉ်တော်နှင့်လည်းကောင်း၊ သစ္စာတရားနှင့်လည်းကောင်း ကိုးကွယ်ကြလိမ့်မည် (ယောဟန် ၄:၂၁-၂၄ (4:21–24))။ ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့အပေါ် တရားမျှတမှုနှင့် ကရုဏာတရား ထားရှိရန်နှင့် ကိုယ်တော့်ရှေ့၌ နှိမ့်ချသောစိတ် ရှိရန် တောင်းဆိုတော်မူသည် (မိက္ခာ ၆:၈ (6:8))။

20.                   Soul. See on v. 4.

၂၀ (20)။ အသက်။ အပိုဒ်ငယ် ၄ (4) ၏ မှတ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။

21.                   If the wicked will turn. The change in individual character is now considered, first, the case of a wicked man repenting and doing righteousness (vs. 21–23, 27, 28), and second, the case of a righteous man falling into wickedness (vs. 24–26).

၂၁ (21)။ လူဆိုးသည် မိမိပြုမိသောအပြစ်ရှိသမျှတို့ကို စွန့်လွှတ်၍ လွှဲရှောင်လျှင်။ တစ်ဦးချင်းစီ၏ စရိုက်လက္ခဏာ ပြောင်းလဲခြင်းကို ယခု ဆင်ခြင်သုံးသပ်ထားသည်၊ ပထမဦးစွာ၊ လူဆိုးတစ်ဦးက နောင်တရပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ကျင့်ဆောင်သည့် ဖြစ်ရပ် (အပိုဒ်ငယ် ၂၁-၂၃ (21–23)၊ ၂၇ (27)၊ ၂၈ (28)) နှင့် ဒုတိယအချက်မှာ၊ ဖြောင့်မတ်သောသူက ဆိုးသွမ်းမှုထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည့် ဖြစ်ရပ် (အပိုဒ်ငယ် ၂၄-၂၆ (24–26)) တို့ဖြစ်သည်။

22.                   Shall not be mentioned. Ezekiel now becomes a preacher of the gospel. His theme is justification by faith. Sins are no longer mentioned to the sinner, because through repentance and confession they have been completely forgiven. They have all been completely forgiven. They have all been placed upon Jesus, who has become the sinner’s substitute and surety. And the Lord, in return, “places the obedience of His Son to the sinner’s account. Christ’s righteousness is accepted in place of man’s failure, and God receives, pardons, justifies, the repentant, believing soul, treats him as though he were righteous, and loves him as He loves His Son” (EGW RH Nov 4, 1890). Such are the marvelous provisions of Heaven’s plan. Man is accepted before God as if he had not sinned (see SC 67). Thus, wholly surrendered to God, he need no longer be anxious about what Christ and the Father think of him, but about what God thinks of Christ, man’s substitute (see EGW GCB April 23, 1901, pp. 419–422).

၂၂ (22)။ အောက်မေ့ခြင်းမရှိရ။ ယေဇကျေလသည် ယခုအခါ ဧဝံဂေလိတရား ဟောပြောသူတစ်ဦး ဖြစ်လာသည်။ သူ၏ အဓိက အကြောင်းအရာမှာ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အပြစ်သားထံ၌ အပြစ်များကို နောင်တွင် ဖော်ပြပြောဆိုခြင်း မရှိတော့ပေ၊ အကြောင်းမှာ နောင်တရခြင်းနှင့် ဝန်ခံခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့သည် လုံးဝခွင့်လွှတ်ခြင်း ခံရပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံး လုံးဝခွင့်လွှတ်ခြင်း ခံရပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် အပြစ်သား၏ ကိုယ်စားလှယ်နှင့် အာမခံသူ ဖြစ်လာတော်မူသော ယေရှုအပေါ်သို့ တင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ထာဝရဘုရားသည်လည်း တုံ့ပြန်မှုအနေဖြင့် “မိမိသားတော်၏ နာခံခြင်းကို အပြစ်သား၏ စာရင်းထဲသို့ သွင်းပေးတော်မူသည်။ လူသား၏ ကျရှုံးမှု နေရာတွင် ခရစ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို လက်ခံတော်မူပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် နောင်တရ၍ ယုံကြည်သော အသက်ဝိညာဉ်ကို လက်ခံကာ၊ အပြစ်လွှတ်လျက်၊ ဖြောင့်မတ်ရာသို့ ရောက်စေတော်မူသည်၊ သူ့ကို ဖြောင့်မတ်သောသူကဲ့သို့ ဆက်ဆံပြီး မိမိသားတော်ကို ချစ်သကဲ့သို့ သူ့ကို ချစ်တော်မူသည်” (အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက်၊ Review and Herald စာစောင်၊ နိုဝင်ဘာ ၄ (4)၊ ၁၈၉၀ (1890))။ ဤအရာများသည် ကောင်းကင်ဘုံအစီအစဉ်၏ အံ့သြဖွယ် ပြင်ဆင်ချက်များ ဖြစ်ကြသည်။ လူသားသည် အပြစ်မပြုခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ဘုရားသခင့်ရှေ့တော်၌ လက်ခံခြင်းကို ခံရသည် (ခရစ်တော်ထံသို့ ခြေလှမ်းများ စာမျက်နှာ ၆၇ (67) ကို ကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်ထံသို့ လုံးလုံးလျားလျား ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသဖြင့်၊ ခရစ်တော်နှင့် ခမည်းတော်က မိမိအပေါ် မည်သို့ထင်မြင်ယူဆသနည်း ဟူသောအချက်ထက်၊ လူသား၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သော ခရစ်တော်အပေါ် ဘုရားသခင် မည်သို့ ထင်မြင်ယူဆသနည်း ဟူသောအချက်ကိုသာ သူသည် ဆင်ခြင်တွေးတောရန် လိုအပ်တော့သည် (အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက်၊ အထွေထွေညီလာခံ သတင်းလွှာ၊ ဧပြီ ၂၃ (23)၊ ၁၉၀၁ (1901)၊ စာမျက်နှာ ၄၁၉-၄၂၂ (419–422) ကို ကြည့်ပါ)။

23.                   Have I any pleasure? Compare 1 Tim. 2:4; 2 Peter 3:9. The charge that the way of the Lord in His dealings with men is not just and right is answered in the assertion that God has no pleasure in the death of the wicked, but desires that men be converted and live. He has furthermore provided an opportunity for all. It is with the strongest appeal that He pleads with every sinner to disconnect himself from sin, lest he be destroyed with it at last.

၂၃ (23)။ ငါသည် အားရခြင်းရှိသလော။ တိမောသေပထမစောင် ၂:၄ (2:4)၊ ပေတရုဒုတိယစောင် ၃:၉ (3:9) နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။ လူသားတို့နှင့် ဆက်ဆံဆောင်ရွက်ရာတွင် ထာဝရဘုရား၏ လမ်းစဉ်သည် မတရားသဖြင့် မဖြောင့်မတ်ပါဟူသော စွပ်စွဲချက်ကို ဘုရားသခင်သည် လူဆိုးသေခြင်း၌ အလျှင်းအားရတော်မမူဘဲ၊ လူတို့သည် ပြောင်းလဲ၍ အသက်ရှင်စေခြင်းငှာ အလိုတော်ရှိသည်ဟူသော အခိုင်အမာ ပြောကြားချက်ဖြင့် ဖြေကြားတော်မူသည်။ ထို့အပြင် ကိုယ်တော်သည် လူအားလုံးအတွက် အခွင့်အရေးကို ပြင်ဆင်ပေးထားသည်။ အပြစ်သားတိုင်း နောက်ဆုံးတွင် အပြစ်နှင့်အတူ ပျက်စီးခြင်းသို့ မရောက်စေရန်၊ အပြစ်တရားမှ မိမိကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်ဖို့ရန် ကိုယ်တော်သည် အပြင်းထန်ဆုံးသော တိုက်တွန်းချက်ဖြင့် အသနားခံ တောင်းဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

24.                   Shall not be mentioned. In the event the righteous man falls away, the book of remembrance, in which all his good deeds were recorded, is not taken into account in the judgment. He is rewarded according to his long category of sins. Not only are sins he has not repented of charged against him, but all those also for which he had earlier obtained pardon. When a man separates himself from God he rejects His grading love, and is consequently “in the same condition as before he was forgiven. He has denied his repentance, and his sins are upon him as if he had not repented” (COL 251). It is sometimes erroneously held that when a sin is forgiven it is immediately blotted out. As in the type the blood “removed the sin from the penitent” but left it in “the sanctuary until the Day of Atonement,” so the sins of the penitent “will be blotted from the books of heaven” in the day of judgment (PP 357, 358; see also GC 483–485).

၂၄ (24)။ အောက်မေ့ခြင်းမရှိရ။ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ဖောက်ပြန်ကျဆုံးသွားခဲ့လျှင်၊ သူ၏ ကောင်းသောအမှုအရာ အားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်ထားသော သတိရခြင်းစာစောင်ကို တရားစီရင်ခြင်းတွင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားတော့မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် မိမိ၏ ရှည်လျားလှသော အပြစ်ကဏ္ဍများအတိုင်း အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံရမည်။ နောင်တမရသေးသောအပြစ်များသာမက၊ ယခင်က အပြစ်လွှတ်ခြင်း ရရှိခဲ့ဖူးသမျှသော အပြစ်အားလုံးသည်လည်း သူ့အပေါ်သို့ ပြန်လည်သက်ရောက်လာလိမ့်မည်။ လူတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်နှင့် မိမိကိုယ်ကို ခွဲခွာလိုက်သောအခါ ကိုယ်တော်၏ အပြစ်လွှတ်ခြင်း မေတ္တာတော်ကို ငြင်းပယ်လိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် “သူသည် အပြစ်လွှတ်ခြင်းမခံရမီကအတိုင်း တူညီသောအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သူသည် မိမိ၏ နောင်တရခြင်းကို ငြင်းပယ်လိုက်ပြီဖြစ်၍၊ နောင်တမရခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ သူ၏ အပြစ်များသည် သူ့အပေါ်၌ တည်ရှိနေတော့သည်” (ခရစ်တော်၏ ပုံပမာများမှ သင်ခန်းစာများ စာမျက်နှာ ၂၅၁ (251))။ အပြစ်တစ်ခုကို ခွင့်လွှတ်လိုက်သောအခါ ယင်းသည် ချက်ချင်း ချေဖျက်ပယ်ဖျက်ခြင်း ခံရသည်ဟု တစ်ခါတစ်ရံ မှားယွင်းစွာ ယူဆတတ်ကြသည်။ ပုံဆောင်ချက်အရ သွေးသည် “နောင်တရသူထံမှ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့” သော်လည်း၊ “အပြစ်ဖြေရာနေ့တိုင်အောင် သန့်ရှင်းရာဌာန၌” ကျန်ရှိနေစေသကဲ့သို့၊ နောင်တရသူတို့၏ အပြစ်များသည် တရားစီရင်ရာနေ့တွင် “ကောင်းကင်စာစောင်များမှ ချေဖျက်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်” (ပုထုဇဉ်နှင့် ပရောဖက်များ စာမျက်နှာ ၃၅၇ (357)၊ ၃၅၈ (358)၊ မဟာပဋိပက္ခ စာမျက်နှာ ၄၈၃-၄၈၅ (483–485) ကိုလည်း ကြည့်ပါ)။

25.                   Equal. Heb. takan, “to test,” in the form here found “to be approved,” “to be in order,” “to be right.” The people still insist that God does not work by uniform laws and that His ways are marked by caprice. In reply the prophet reaffirms the equity of the divine judgments (vs. 25–29).

၂၅ (25)။ မမှန်မကန်ဖြစ်သလော။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် တာကန် (takan)၊ “စမ်းသပ်ရန်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရပြီး၊ ဤနေရာတွင် တွေ့ရသော ပုံစံအရ “အတည်ပြုခြင်းခံရရန်”၊ “စနစ်တကျရှိရန်”၊ “မှန်ကန်ရန်” ဟု ဆိုလိုသည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်သည် တစ်သမတ်တည်းရှိသော နိယာမတရားများဖြင့် အလုပ်လုပ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်၏ နည်းလမ်းများသည် စိတ်အလိုလိုက်ခြင်းများဖြင့် လက္ခဏာဆောင်သည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောဆိုနေကြဆဲဖြစ်သည်။ တုံ့ပြန်မှုအနေဖြင့် ပရောဖက်သည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများ၏ တရားမျှတမှုကို ထပ်လောင်းအတည်ပြုထားသည် (အပိုဒ်ငယ် ၂၅-၂၉ (25–29))။

30.                   Repent, and turn. Verses 30–32 constitute an appeal based on the principles of the justice of God’s dealings. When the counsel is given, “Make you a new heart and a new spirit” (v. 31), the prophet does not mean that man can save himself by his own power. But there is a part that man must act in the work of salvation. God can do nothing for man without man’s consent and cooperation (see DA 466). The meaning of repentance is not so clearly expressed by the Hebrew root, shub, as it is by the Greek, metanoia. Nor does the English word always convey all that is bound up in this spiritual experience. The basic idea of shub is “to turn.” According to this definition, men turn from their sins (see SC 26). Metanoia is built on two words, the first, meta, which means “after,” and the second, nous, which means “mind.” The resultant meaning is to have a different mind afterward.

၃၀ (30)။ နောင်တရ၍ လွှဲရှောင်ကြလော့။ အပိုဒ်ငယ် ၃၀ (30) မှ ၃၂ (32) အထိသည် ဘုရားသခင်၏ စီမံဆောင်ရွက်မှုများ၏ တရားမျှတခြင်း အခြေခံမူများအပေါ် အခြေခံထားသည့် တိုက်တွန်းချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ “အသစ်သော စိတ်နှလုံးနှင့် အသစ်သော သဘောကို ဓမ္မတာအတိုင်း ရအောင်လုပ်ကြလော့” (အပိုဒ်ငယ် ၃၁ (31)) ဟု အကြံဉာဏ် ပေးထားသောအခါ၊ ပရောဖက်သည် လူသားက မိမိကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ငန်းတွင် လူသားဘက်က လုပ်ဆောင်ရမည့် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ရှိပါသည်။ လူသား၏ သဘောတူညီချက်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိဘဲ ဘုရားသခင်သည် လူသားအတွက် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ပါ (ခေတ်အဆက်ဆက်၏ မျှော်လင့်ချက် စာမျက်နှာ ၄၆၆ (466) ကို ကြည့်ပါ)။ နောင်တရခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ဟေဗြဲဘာသာစကားရင်းမြစ်ဖြစ်သော ရှုဘ် (shub) က ဂရိဘာသာစကားဖြစ်သော မက်တာနွိုင်းယား (metanoia) ကဲ့သို့ ရှင်းလင်းစွာ မဖော်ပြနိုင်ပေ။ အင်္ဂလိပ်စကားလုံးသည်လည်း ဤဝိညာဉ်ရေးရာ အတွေ့အကြုံတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသမျှ အားလုံးကို အမြဲတမ်း ပေါ်လွင်အောင် မဖော်ပြနိုင်ပေ။ ရှုဘ် (shub) ၏ အခြေခံအယူအဆမှာ “လှည့်ပြန်ရန်” ဖြစ်သည်။ ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အရ၊ လူတို့သည် မိမိတို့၏ အပြစ်များမှ ပြန်လှည့်လာကြသည် (ခရစ်တော်ထံသို့ ခြေလှမ်းများ စာမျက်နှာ ၂၆ (26) ကို ကြည့်ပါ)။ မက်တာနွိုင်းယား (Metanoia) ကို စကားလုံးနှစ်လုံးဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး၊ ပထမစကားလုံး မက်တာ (meta) မှာ “နောက်ပိုင်းတွင်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရကာ၊ ဒုတိယစကားလုံး နူးစ် (nous) မှာ “စိတ်နှလုံး/အတွေးအခေါ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ ရလဒ်ထွက်ပေါ်လာသော အဓိပ္ပာယ်မှာ နောက်ပိုင်းတွင် ကွဲပြားခြားနားသော စိတ်သဘောထားကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

Sin has its seat in the mind. The soul must purpose the sinful act before passion can dominate over reason. The root of sin, then, is a bent of mind that causes man to choose the evil course. The solution to the problem is to correct this basic disposition. This is what repentance is intended to accomplish. A change must take place in the thinking of the individual. Since God never coerces the will, this act must be voluntary, but the Holy Spirit is given to aid the soul. It is quite impossible for the individual of himself to accomplish the transformation. But when he chooses to make the change and in his great need cries out to God, the powers of the soul are imbued with power from above and the propensity of the mind is corrected.

အပြစ်တရားသည် စိတ်နှလုံးထဲတွင် အခြေစိုက်သည်။ ကိလေသာစိတ်သည် ဆင်ခြင်တုံတရားအပေါ် မလွှမ်းမိုးမီ၊ အသက်ဝိညာဉ်သည် အပြစ်ရှိသောလုပ်ရပ်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍၊ အပြစ်၏ မြစ်ဖျားခံရာမှာ လူသားအား မကောင်းသောလမ်းကို ရွေးချယ်စေသည့် စိတ်၏ တိမ်းညွတ်မှု ဖြစ်သည်။ ဤပြဿနာ၏ ဖြေရှင်းချက်မှာ ဤအခြေခံ စိတ်နေသဘောထားကို ပြုပြင်တည့်မတ်ပေးရန် ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် နောင်တရခြင်းက ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ရန် ရည်ရွယ်သောအရာ ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးချင်းစီ၏ အတွေးအခေါ်တွင် ပြောင်းလဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ရမည်။ ဘုရားသခင်သည် လူသား၏ အလိုဆန္ဒကို မည်သည့်အခါမျှ အဓမ္မမခိုင်းစေသောကြောင့်၊ ဤလုပ်ရပ်သည် မိမိအလိုအလျောက် ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သို့သော် အသက်ဝိညာဉ်ကို ကူညီရန် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို ပေးသနားထားသည်။ တစ်ဦးချင်းစီအနေဖြင့် မိမိဘာသာ ဤအသွင်ကူးပြောင်းမှုကို ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော် သူသည် ပြောင်းလဲရန် ရွေးချယ်ပြီး မိမိ၏ ကြီးမားလှသော လိုအပ်ချက်ထဲမှ ဘုရားသခင်ထံ အော်ဟစ်အကူအညီတောင်းသောအခါ၊ အသက်ဝိညာဉ်၏ စွမ်းအားများသည် အထက်မှ တန်ခိုးတော်ကို ခံယူရရှိပြီး စိတ်၏ စရိုက်လက္ခဏာ ဆိုးကို ပြုပြင်တည့်မတ်ပေးသည်။

True repentance, then, is a function of the mind. It includes a thorough scrutinizing of the situation to discover what factors led to the defection, and also a study as to how similar errors can be avoided in the future. Repentance is the process whereby sin is expelled from the life. Once repented of, it can be confessed, and it will be forgiven. But confession without repentance is meaningless. God cannot forgive sins that are still active in the heart. This is the reason why the basic emphasis of the Scriptures is upon repentance rather than confession. Jesus’ fundamental teaching was, “Repent: for the kingdom of heaven is at hand” (Matt. 4:17; Mark 1:15). Peter’s counsel was, “Repent, and be baptized” (Acts 2:38).

သို့ဖြစ်၍ စစ်မှန်သော နောင်တရခြင်းသည် စိတ်နှလုံး၏ လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယင်းတွင် ဖောက်ပြန်ကျဆုံးခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့သော အကြောင်းရင်းများက ဘာတွေလဲဆိုတာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အခြေအနေကို သေသေချာချာ စိစစ်ဆန်းစစ်ခြင်းနှင့် နောင်အနာဂတ်တွင် အလားတူ မှားယွင်းမှုများကို မည်သို့ရှောင်ကြဉ်နိုင်မည်နည်း ဟူသောအချက်ကို လေ့လာခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ နောင်တရခြင်းသည် အသက်တာထဲမှ အပြစ်ကို မောင်းထုတ်ပယ်ရှင်းသည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ်တစ်ခါ နောင်တရပြီးလျှင်၊ ယင်းကို ဝန်ခံနိုင်ပြီး ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ရရှိလိမ့်မည်။ သို့သော် နောင်တမရဘဲ ဝန်ခံခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်ကင်းမဲ့သည်။ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဆက်လက်လှုပ်ရှား အသက်ဝင်နေဆဲဖြစ်သော အပြစ်များကို ဘုရားသခင် ခွင့်မလွှတ်နိုင်ပါ။ ဤအကြောင်းကြောင့် သမ္မာကျမ်းစာ၏ အခြေခံ အလေးပေးဖော်ပြချက်သည် ဝန်ခံခြင်းထက် နောင်တရခြင်းအပေါ်တွင် ပိုမိုတည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယေရှု၏ အခြေခံကျသော သွန်သင်ချက်မှာ “နောင်တရကြလော့။ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည် တည်လုနီးပြီ” ဟူ၍ ဖြစ်သည် (မဿဲ ၄:၁၇ (4:17)၊ မာကု ၁:၁၅ (1:15))။ ပေတရု၏ အကြံပြုချက်မှာ “နောင်တရကြလော့၊ ဗတ္တိဇံကို ခံကြလော့” ဟု ဖြစ်သည် (တမန်တော်ဝတ္ထု ၂:၃၈ (2:38))။

A proper grasp of the true meaning of repentance in its relationship to confession is essential to a successful spiritual experience. The reason many Christians fall so repeatedly into the same error is that they have never truly permitted the Holy Spirit to change their basic thinking with regard to that sin; they have never taken their sins to heart, to discover how, by the enabling grace of God, they might have complete victory over those sins.

ဝန်ခံခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်နေသော နောင်တရခြင်း၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို သင့်လျော်မှန်ကန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းသည် အောင်မြင်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ အတွေ့အကြုံအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်လှသည်။ ခရစ်ယာန်များစွာတို့သည် တူညီသော မှားယွင်းမှုထဲသို့ ထပ်ခါတလဲလဲ ကျရောက်နေရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့သည် ထိုအပြစ်နှင့် စပ်လျဉ်း၍ မိမိတို့၏ အခြေခံကျသော အတွေးအခေါ်ကို ပြောင်းလဲပေးရန် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အား အမှန်တကယ် ခွင့်မပြုခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ မစမကူညီသော ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ထိုအပြစ်များကို မည်သို့ လုံးဝဥဿုံ အောင်နိုင်မည်နည်း ဆိုသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် မိမိတို့၏ အပြစ်များကို စိတ်နှလုံးထဲ၌ အလေးအနက် ထား၍ မစဉ်းစားခဲ့ကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

Shall not be your ruin. Israel charged that God was unjust and caused their ruin. God declared that sin itself, which the sinner voluntarily chose, was their ruin (see 5T 120). He may not acknowledge the justice of God’s ways now; but in that awful moment, when he confronts the Judge of all the earth, there will be heard from his lips the acknowledgment that God’s ways are just (see GC 668, 669).

သင်တို့ကို မဖျက်ဆီးရ။ အစ္စရေးတို့က ဘုရားသခင်သည် မတရားသဖြင့် မိမိတို့ကို ပျက်စီးစေသည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်ကမူ အပြစ်သားကိုယ်တိုင် မိမိသဘောအလျောက် ရွေးချယ်ခဲ့သော အပြစ်တရားသည်သာ သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းအကြောင်း ဖြစ်သည်ဟု ကြေညာတော်မူခဲ့သည် (အသင်းတော်အတွက် အကြံပြုချက်များ အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၁၂၀ (5T 120) ကို ကြည့်ပါ)။ သူသည် ယခုအချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ နည်းလမ်းတော်များ တရားမျှတမှုကို အသိအမှတ်မပြုဘဲ နေနိုင်သော်လည်း၊ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၏ တရားသူကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချိန်အခါ၌၊ ဘုရားသခင်၏ နည်းလမ်းတော်များသည် တရားမျှတပါသည်ဟူသော ဝန်ခံချက်စကားသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာရလိမ့်မည် (မဟာပဋိပက္ခ စာမျက်နှာ ၆၆၈ (668)၊ ၆၆၉ (669) ကို ကြည့်ပါ)။

ellen g. white comments 4, 20 EW 51; FE 197; GC 533; LS 48; SR 388; 1T 39, 530 23 PK 127; 5T 631 24 GC 483 25 5T 631 25, 26 COL 251 30–32 5T 631 31 2T 225 31, 32 PK 127 32 SC 58

အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက်၏ မှတ်ချက်များ ၄၊ ၂၀ (4, 20) စောစောပိုင်း စာစောင်များ စာမျက်နှာ ၅၁ (EW 51)၊ ခရစ်ယာန်ပညာရေးဆိုင်ရာ အခြေခံမူများ စာမျက်နှာ ၁၉၇ (FE 197)၊ မဟာပဋိပက္ခ စာမျက်နှာ ၅၃၃ (GC 533)၊ အသက်တာပုံကြမ်း စာမျက်နှာ ၄၈ (LS 48)၊ ရွေးနုတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ဇာတ်လမ်း စာမျက်နှာ ၃၈၈ (SR 388)၊ အသင်းတော်အတွက် အကြံပြုချက်များ အတွဲ ၁၊ စာမျက်နှာ ၃၉ (1T 39)၊ ၅၃၀ (530) ၂၃ (23) ပရောဖက်များနှင့် ရှင်ဘုရင်များ စာမျက်နှာ ၁၂၇ (PK 127)၊ အသင်းတော်အတွက် အကြံပြုချက်များ အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၆၃၁ (5T 631) ၂၄ (24) မဟာပဋိပက္ခ စာမျက်နှာ ၄၈၃ (GC 483) ၂၅ (25) အသင်းတော်အတွက် အကြံပြုချက်များ အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၆၃၁ (5T 631) ၂၅၊ ၂၆ (25, 26) ခရစ်တော်၏ ပုံပမာများမှ သင်ခန်းစာများ စာမျက်နှာ ၂၅၁ (COL 251) ၃၀-၃၂ (30–32) အသင်းတော်အတွက် အကြံပြုချက်များ အတွဲ ၅၊ စာမျက်နှာ ၆၃၁ (5T 631) ၃၁ (31) အသင်းတော်အတွက် အကြံပြုချက်များ အတွဲ ၂၊ စာမျက်နှာ ၂၂၅ (2T 225) ၃၁၊ ၃၂ (31, 32) ပရောဖက်များနှင့် ရှင်ဘုရင်များ စာမျက်နှာ ၁၂၇ (PK 127) ၃၂ (32) ခရစ်တော်ထံသို့ ခြေလှမ်းများ စာမျက်နှာ ၅၈ (SC 58)