ယေဇကျေလအနာဂတ္တိကျမ်း ၃

 

chapter 3

 1 Ezekiel eateth the roll. 4 God encourageth him. 15 God sheweth him the rule of prophecy. 22 God shutteth and openeth the prophet’s mouth.

အခန်း ၃ 

(သုံး) ၁ (တစ်) ယေဇကျေလသည် စာလိပ်ကိုစားခြင်း။ ၄ (လေး) ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို အားပေးတော်မူခြင်း။ ၁၅ (တစ်ဆယ့်ငါး) ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်ပြုခြင်းဆိုင်ရာ စည်းကမ်းကို သူ့အား ပြသတော်မူခြင်း။ ၂၂ (နှစ်ဆယ့်နှစ်) ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်၏နှုတ်ကို ပိတ်စေခြင်းနှင့် ဖွင့်စေခြင်း။

1.    Eat this roll. Perhaps a slight hesitation on the part of Ezekiel called for a repetition of the command (see ch. 2:8). But the lesson intended required dramatic illustration. It was not for the prophet to choose his own message. His meat must be to do the will of Him who sent him and to proclaim His message (see John 4:34). Inspiration is more than the subjective purifying and stimulating of mental powers. There is an external, objective impartation of facts.

၁ (တစ်) ဤစာလိပ်ကို စားလော့။ ယေဇကျေလဘက်မှ အနည်းငယ် ဝေခွဲမရဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဤပညတ်တော်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ မိန့်ဆိုရန် လိုအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် (အခန်း ၂:၈ (နှစ်းရှစ်) ကိုကြည့်ပါ)။ သို့သော် ရည်ရွယ်ထားသော သင်ခန်းစာသည် ထူးခြားပြောင်မြောက်သော ပုံဖော်ချက် လိုအပ်သည်။ မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်တရားစကားကို ရွေးချယ်ရန်မှာ ပရောဖက်၏အလုပ် မဟုတ်ပေ။ သူ၏အစာသည် မိမိကိုစေလွှတ်တော်မူသောသူ၏ အလိုတော်ကိုဆောင်ခြင်းနှင့် သူ၏တရားစကားကို ကြေညာခြင်း ဖြစ်ရမည် (ယောဟန် ၄:၃၄ (လေးးသုံးဆယ့်လေး) ကိုကြည့်ပါ)။ ဗျာဒိတ်တော်ပေးခြင်း (မှုတ်သွင်းခြင်း) ဆိုသည်မှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းရည်များကို အတွင်းစိတ်အရ သန့်စင်စေခြင်းနှင့် လှုံ့ဆော်ပေးခြင်းထက်မက ပိုမိုနက်ရှိုင်းသည်။ ပြင်ပမှဖြစ်သော၊ ဓမ္မဓိဋ္ဌာန်ကျသော အချက်အလက်များကို ပေးသနားတော်မူခြင်း ရှိသည်။

The lesson is also for the student of the Word. He must receive the Bible as sent to him. Men do not create divine truth. It is discovered from the Bible. The message must be personally appropriated, internally consumed. The truths must become a part of the life and character. This is the means by which men become in every sense new creatures.

ဤသင်ခန်းစာသည် နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာသူအတွက်လည်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သမ္မာကျမ်းစာကို မိမိထံသို့ စေလွှတ်ထားသည့်အလား ခံယူရမည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏သမ္မာတရားကို ဖန်တီးကြသည်မဟုတ်။ ၎င်းကို သမ္မာကျမ်းစာမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းဖြစ်သည်။ တရားစကားတော်ကို ကိုယ်တိုင်ခံယူကျင့်သုံးရမည်၊ အတွင်းစိတ်၌ စားသုံးရမည်။ သမ္မာတရားများသည် ဘဝနှင့် စရိုက်လက္ခဏာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာရမည်။ ဤသည်မှာ လူတို့သည် နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် အသစ်ပြုပြင်သော သတ္တဝါများ ဖြစ်လာစေသည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

3.    As honey for sweetness. How thrilling was the realization to Ezekiel that he had been called to be a fellow worker with God, to be a mouthpiece for Jehovah in reproving the sins of his people! The call to prophetic office is indeed a high privilege. But the danger of self-exaltation is ever present. Paul feared it (2 Cor. 12:7). Compare the experience of Ellen G. White (LS 71, 72). Ezekiel’s initial experience of sweetness was later turned to bitterness as he came face to face with the realities of the task. It is frequently thus with those called to special service. How soon the early thrill loses its potency when one is face to face with the stark realities of grim duty.

၃ (သုံး) ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုလှ၏။ မိမိသည် ဘုရားသခင်နှင့်အတူ အလုပ်လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်ရန်လည်းကောင်း၊ မိမိလူမျိုး၏အပြစ်များကို ပြစ်တင်မောင်းမဲရာတွင် ယေဟောဝါ၏ နှုတ်ရေးကိရိယာ ဖြစ်ရန်လည်းကောင်း ခေါ်ယူခြင်းခံရသည်ဟူသော အသိသည် ယေဇကျေလအတွက် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလှသည် တကား။ ပရောဖက်အရာ၌ ခေါ်ယူခြင်းခံရခြင်းသည် အမှန်ပင် မြင့်မြတ်သော အခွင့်ထူးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ခြင်း အန္တရာယ်သည် အမြဲတစေ တည်ရှိနေသည်။ ပေါလုသည် ထိုအရာကို ကြောက်ရွံ့ခဲ့သည် (၂ ကောရိန္သု ၁၂:၇ (တစ်ဆယ့်နှစ်းခုနစ်))။ အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက်၏ အတွေ့အကြုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ (LS ၇၁၊ ၇၂ (ခုနုစ်ဆယ့်တစ်၊ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်))။ ယေဇကျေလ၏ ကနဦး ချိုမြိန်သော အတွေ့အကြုံသည် နောက်ပိုင်းတွင် တာဝန်၏ လက်တွေ့ဘဝများနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ခါးသီးမှုသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ အထူးအမှုတော်လုပ်ငန်းအတွက် ခေါ်ယူခြင်းခံရသူများ၌ ဤသို့ မကြာခဏ ဖြစ်တတ်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာဝန်ဝတ္တရား၏ ပြတ်သားသော လက်တွေ့ဘဝများနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရသောအခါ စောစောပိုင်းက စိတ်လှုပ်ရှားမှုသည် အရှိန်အဟုန် မည်မျှမြန်ဆန်စွာ လျော့ပါးသွားရသနည်း။

5.    Of a strange speech. The implication is that outwardly his task would be easier than if sent to the heathen whose language he did not understand and to whom his tongue would be foreign. His commission was primarily to “the lost sheep of the house of Israel” (see Matt. 15:24), not that other nations were outside the pale of salvation, but that God’s purpose was to make Israel the spiritual nucleus and evangelizing force. Through His chosen people He purposed to preserve among men a knowledge of His law and expand His spiritual kingdom. The prophets recognized this purpose. A considerable portion of Ezekiel’s prophecies was devoted to an enumeration of judgments to be visited upon surrounding nations. These were in intent appeals to these countries, disclosing to them their subsequent history in the event they refused to accept God’s plan (see Jer. 18:7, 8). See pp. 26–30.

၅ (ငါး) နားမလည်သော စကား။ ဆိုလိုရင်းမှာ အပြင်ပန်းအားဖြင့် သူ၏တာဝန်သည် မိမိဘာသာစကားကို နားမလည်ဘဲ မိမိ၏လျှာသည် သူတို့အတွက် တစ်ပါးအမျိုးသား ဖြစ်နေမည့်သူများထံသို့ စေလွှတ်ခြင်းခံရသည်ထက် ပိုမိုလွယ်ကူလိမ့်မည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သူ၏တာဝန်ပေးအပ်ချက်သည် အဓိကအားဖြင့် “ဣသရေလအမျိုး၌ ပျောက်လွင့်သောသိုးများ” ထံသို့ ဖြစ်သည် (မဿဲ ၁၅:၂၄ (တစ်ဆယ့်ငါးးနှစ်ဆယ့်လေး) ကိုကြည့်ပါ)။ အခြားသောလူမျိုးများသည် ကယ်တင်ခြင်းနယ်ပယ်၏ ပြင်ပတွင် ရှိနေကြသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဣသရေလကို ဝိညာဉ်ရေးရာ ဗဟိုချက်နှင့် ဧဝံဂေလိတရားပြန့်ပွားရေး အင်အားစု ဖြစ်စေရန်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မိမိရွေးကောက်ထားသော လူမျိုးအားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် လူတို့တွင် မိမိ၏ပညတ်တရားဆိုင်ရာ အသိပညာကို ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် မိမိ၏ဝိညာဉ်ရေးရာနိုင်ငံတော်ကို ချဲ့ထွင်ရန် ရည်ရွယ်တော်မူခဲ့သည်။ ပရောဖက်များသည် ဤရည်ရွယ်ချက်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။ ယေဇကျေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များအနက် အတော်အတန်များပြားသော အစိတ်အပိုင်းကို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများအပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာမည့် တရားစီရင်ခြင်းများကို ရေတွက်ဖော်ပြခြင်း၌ မြှုပ်နှံထားခဲ့သည်။ ဤအရာများသည် ထိုနိုင်ငံများထံသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှုများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ကို လက်ခံရန် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပါက သူတို့ ကြုံတွေ့ရမည့် နောက်ဆက်တွဲ သမိုင်းကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း ဖြစ်သည် (ယေရမိ ၁၈:၇၊ ၈ (တစ်ဆယ့်ရှစ်းခုနစ်၊ ရှစ်) ကိုကြည့်ပါ)။ စာမျက်နှာ ၂၆–၃၀ (နှစ်ဆယ့်ခြောက်မှ သုံးဆယ်အထိ) ကိုကြည့်ပါ။

6.    Hearkened. Even as did Naaman the Syrian (Luke 4:27), the Syrophoenician woman (Matt. 15:21–28), or the Roman centurion (Matt. 8:5–12). The mighty works such as were wrought in Chorazin and Bethsaida would have been more than sufficient for the conversion of Tyre and Sidon, or Nineveh (Matt. 11:21; 12:41). But Israel was more hardened than the nations around her.

၆ (ခြောက်) နားထောင်ကြလိမ့်မည်။ ရှုရိလူ နေမန် (လုကာ ၄:၂၇ (လေးးနှစ်ဆယ့်ခုနစ်))၊ ရှုရောဖိနိတ်အမျိုးသမီး (မဿဲ ၁၅:၂一–၂၈ (တစ်ဆယ့်ငါးးနှစ်ဆယ့်တစ်မှ နှစ်ဆယ့်ရှစ်အထိ))၊ သို့မဟုတ် ရောမတပ်မှူး (မဿဲ ၈:၅–၁၂ (ရှစ်းငါးမှ တစ်ဆယ့်နှစ်အထိ)) တို့ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ခိုရာဇိန်မြို့နှင့် ဗက်ဇဲဒမြို့တို့တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော တန်ခိုးကြီးသောအမှုများသည် တုရုမြို့နှင့် ဇိဒုန်မြို့၊ သို့မဟုတ် နိနေဝေမြို့တို့ ပြောင်းလဲခြင်းအတွက် လုံလောက်သည်ထက် ပိုလိမ့်မည် (မဿဲ ၁၁:၂၁ (တစ်ဆယ့်တစ်ခုးနှစ်ဆယ့်တစ်)၊ ၁၂:၄၁ (တစ်ဆယ့်နှစ်းလေးဆယ့်တစ်))။ သို့သော် ဣသရေလသည် မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူမျိုးများထံထက် ပိုမို၍ ခိုင်မာကျောနံခဲ့သည်။

In all ages it has been God’s purpose to save as many of the human family as possible. “As I live, saith the Lord God, I have no pleasure in the death of the wicked” (Eze. 33:11). God is “not willing that any should perish” (2 Peter 3:9). The strong denunciations of the prophetic writers must be understood, as intended, to be forecasts of national calamities, never pronouncements of eternal doom upon all the individuals composing the nation. No matter how severe the prediction of national ruin, the individuals comprising the nation still had the opportunity of personal salvation. Thus it was that in Elijah’s day there were left 7,000 that had not bowed the knee to Baal (1 Kings 19:18).

ခေတ်အဆက်ဆက်တွင် လူသားမိသားစုကို တတ်နိုင်သမျှ များများကယ်တင်ရန်မှာ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ “အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါအသက်ရှင်သည်အတိုင်း ဆိုးညစ်သောသူ သေခြင်းအမှု၌ ငါသည် အလှည့်မရှိ (ဝမ်းမြောက်ခြင်းမရှိ)” (ယေဇကျေလ ၃၃:၁၁ (သုံးဆယ့်သုံးးတစ်ဆယ့်တစ်))။ ဘုရားသခင်သည် “အဘယ်သူမျှမပျက်စီးဘဲ ရှိစေခြင်းငှာ အလိုတော်ရှိ၏” (၂ ပေတရု ၃:၉ (သုံးးကိုး))။ ပရောဖက်ပြုစာရေးဆရာများ၏ ပြင်းထန်သော စွပ်စွဲပြစ်တင်ချက်များကို ရည်ရွယ်ထားသည့်အတိုင်း အမျိုးသားရေးဆိုင်ရာ ဘေးဒဏ်များကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းချက်များအဖြစ် နားလည်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုလူမျိုးကို ဖွဲ့စည်းထားသော လူပုဂ္ဂိုလ်အားလုံးအပေါ် ထာဝရပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ကြေညာချက်များ မဟုတ်ပေ။ အမျိုးသားရေး ပျက်စီးခြင်းဆိုင်ရာ ဟောကိန်းသည် မည်မျှပင် ပြင်းထန်ပါစေ၊ ထိုလူမျိုးတွင် ပါဝင်သော လူပုဂ္ဂိုလ်များသည် ကိုယ်ပိုင်ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အခွင့်အရေး ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဧလိယ၏ခေတ်တွင် ဗာလဘုရားရှေ့၌ ဒူးမထောက်သောသူ ၇,၀၀၀ (ခုနစ်ထောင်) ကျန်ကြွင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည် (၁ ဓမ္မရာဇဝင်ချုပ် ၁၉:၁၈ (တစ်ဆယ့်ကိုးးတစ်ဆယ့်ရှစ်))။

7.    Unto me. Lest Ezekiel should become discouraged by the refusal of the people to listen to his words, the Lord reminded him that they had already refused to listen to Him. “The servant is not greater than his lord” (John 13:16). The servant must not expect better treatment than his Master. The worker for souls feels keenly the refusal of men. Let him remember the more poignant disappointment of his Master, who is actually the one refused in the person of His servant. True, the servant may examine his effort to see whether through some deficiency in presentation mercy was refused. But many refused the Lord of glory Himself, and should His servants feel that they are superior to their Master?

၇ (ခုနစ်) ငါ့စကားကို။ လူတို့သည် သူ၏စကားကို နားထောင်ရန် ငြင်းပယ်ခြင်းကြောင့် ယေဇကျေလ စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်းမရှိစေရန်၊ သူတို့သည် မိမိ၏စကားကို နားထောင်ရန် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီးဖြစ်ကြောင်း အရှင်ထာဝရဘုရားက သူ့အား သတိပေးတော်မူခဲ့သည်။ “အစေခံသည် မိမိသခင်ထက်မမြတ်” (ယောဟန် ၁၃:၁十六 (တစ်ဆယ့်သုံးးတစ်ဆယ့်ခြောက်))။ အစေခံသည် မိမိ၏သခင်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံမှုကို မမျှော်လင့်ရပါ။ ဝိညာဉ်များအတွက် အလုပ်လုပ်သူသည် လူတို့၏ ငြင်းပယ်မှုကို ပြင်းထန်စွာ ခံစားရသည်။ မိမိ၏အစေခံအားဖြင့် အမှန်တကယ် ငြင်းပယ်ခြင်းခံရသော မိမိသခင်၏ ပိုမိုစူးရှသော စိတ်ပျက်မှုကို သူသတိရပါစေ။ မှန်ပါသည်၊ အစေခံသည် မိမိ၏တင်ပြမှုတွင် တစ်စုံတစ်ရာ ချို့ယွင်းချက်ရှိ၍ ကရုဏာတော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်း ရှိမရှိ မိမိ၏ကြိုးပမ်းမှုကို ဆန်းစစ်နိုင်သည်။ သို့သော် များစွာသောသူတို့သည် ဘုန်းကြီးတော်မူသောအရှင် ကိုယ်တော်တိုင်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြရာ၊ ကိုယ်တော်၏အစေခံများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို မိမိတို့သခင်ထက် သာလွန်သည်ဟု ခံစားရသင့်ပါသလော။

All the house of Israel. This expression should be interpreted to mean, “all the Israelites generally,” for there were at this time saints like Jeremiah and Daniel, and no doubt many others who, as individuals, were maintaining their integrity before God.

ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းတို့။ ဤဖော်ပြချက်ကို “ယေဘုယျအားဖြင့် ဣသရေလလူအပေါင်း” ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုရမည်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ဤအချိန်တွင် ယေရမိနှင့် ဒံယေလကဲ့သို့သော သန့်ရှင်းသူများ ရှိနေပြီး၊ လူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးချင်းစီအလိုက် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ မိမိတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုကို ထိန်းသိမ်းထားသူ အခြားများစွာလည်း ရှိနေမည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

8.    Strong. The root of the word for “strong” is the root also of the first half of Ezekiel’s name (see p. 567) and is probably used with reference to it. The prophet may have pleaded his own weakness in contrast with the obduracy of hardened sinners. Here is the promise that, hard as the Israelites might be, the prophet would be made harder than they and would prevail against them. This promise does not imply any coercion to secure acceptance of that message. Under God’s government acceptance is always a voluntary act.

၈ (ရှစ်) ရဲရင့်သော (ခိုင်မာသော)။ “ရဲရင့်သော (ခိုင်မာသော)” ဟူသော စကားလုံး၏ အရင်းအမြစ်သည် ယေဇကျေလအမည်၏ ပထမတစ်ဝက်၏ အရင်းအမြစ်လည်းဖြစ်ပြီး (စာမျက်နှာ ၅၆၇ (ငါးရာခြောက်ဆယ့်ခုနစ်) ကိုကြည့်ပါ) ၎င်းကို ရည်ညွှန်း၍ အသုံးပြုထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ပရောဖက်သည် မာကျောသော အပြစ်သားတို့၏ ခေါင်းမာမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မိမိ၏ကိုယ်ပိုင် အားနည်းချက်ကို အသနားခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဣသရေလလူတို့သည် မည်မျှပင် ခိုင်မာကျောနံပါစေ၊ ပရောဖက်ကို သူတို့ထက် ပိုမိုခိုင်မာစေပြီး သူတို့ကို အောင်နိုင်စေမည်ဟူသော ဂတိတော် ဤနေရာ၌ ရှိသည်။ ဤဂတိတော်သည် ထိုတရားစကားကို လက်ခံရရှိစေရန် မည်သည့် အဓမ္မတိုက်တွန်းမှုကိုမျှ ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။ ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် လက်ခံခြင်းသည် အမြဲတစေ စေတနာအလျောက် ပြုလုပ်သောအမှု ဖြစ်သည်။

9.    Adamant. Heb. shamir, “a stone of great hardness.” Some authorities think emery is meant. Shamir is translated “diamond” in Jer. 17:1. However, the diamond was unknown at that time.

၉ (ကိုး) စိန်ကျောက်။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် shamir (ရှာမာ)၊ “အလွန် မာကျောသော ကျောက်” ဖြစ်သည်။ အချို့သော အာဏာပိုင်များက စိန်ကျောက်မှုန့် (emery) ကို ဆိုလိုသည်ဟု ထင်ကြသည်။ ယေရမိ ၁၇:၁ (တစ်ဆယ့်ခုနစ်းတစ်) တွင် shamir ကို “စိန်” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားသည်။ သို့သော် ထိုခေတ်အခါက စိန်ကို မသိကြသေးပေ။

10.                   All my words. There must be no refusal to receive and to declare the whole counsel of God (see v. 11).

၁၀ (တစ်ဆယ်) ငါပြောသမျှသော စကားတို့ကို။ ဘုရားသခင်၏ အကြံပေးချက်တစ်ခုလုံးကို ခံယူရန်နှင့် ကြေညာရန် ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိရပါ (အခန်းငယ် ၁၁ (တစ်ဆယ့်တစ်) ကိုကြည့်ပါ)။

In thine heart. These words explain the visionary eating of v. 1. The apparent inversion of the process of reception in the latter part of this verse, first the heart, and later the ears, is an illustration of a kind of transposition not uncommon in the Hebrew.

သင့်နှလုံးထဲ၌။ ဤစကားလုံးများသည် အခန်းငယ် ၁ (တစ်) ၏ ဗျာဒိတ်ရည်မြော်မြင်မှုဆိုင်ရာ စားခြင်းကို ရှင်းလင်းဖော်ပြသည်။ ဤအခန်းငယ်၏ နောက်ပိုင်းတွင် ခံယူခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်၏ ထင်ရှားသော ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေမှု၊ ပထမဦးစွာ နှလုံးသား၊ ထို့နောက်မှ နား ဖြစ်နေခြင်းသည် ဟေဗြဲဘာသာစကား၌ မထူးဆန်းသော ပြောင်းလဲနေရာချထားမှု အမျိုးအစားတစ်ခု၏ ပုံဖော်ချက်ဖြစ်သည်။

11.                   Of the captivity. Earlier (v. 4; cf. ch. 2:3) Ezekiel had been told that his mission was to the house of Israel. Now the commission is specialized “to them of the captivity.” At the time of the call, 593/592 b.c. (see on ch. 1:2), and for several years afterward, the captives comprised but a small part of the Jewish nation. After the fall of Jerusalem in 586 b.c. the captives represented the mass of the people. Ezekiel’s message was to the captivity, Jeremiah’s was to the remnant of Judah, and Daniel’s to the court of Babylon, except for that portion of his book which was sealed till the time of the end (Dan. 12:4; GC 356). Thus, though the three men were contemporaries, there was a division of their spheres of responsibility. See p. 569.

၁၁ (တစ်ဆယ့်တစ်) သုံ့ပန်းဖြစ်သော။ စောစောပိုင်းက (အခန်းငယ် ၄ (လေး)၊ အခန်း ၂:၃ (နှစ်းသုံး) ကိုနှိုင်းယှဉ်ပါ) ယေဇကျေလသည် မိမိ၏တာဝန်မှာ ဣသရေလအမျိုးထံသို့ ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ထိုတာဝန်ပေးအပ်ချက်ကို “သုံ့ပန်းဖြစ်သောသူတို့ထံသို့” ဟု အထူးပြုထားသည်။ ခေါ်ယူခြင်းခံရချိန် ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၅၉၃/၅၉၂ (ငါးရာကိုးဆယ့်သုံး / ငါးရာကိုးဆယ့်နှစ်) ခုနှစ်တွင် (အခန်း ၁:၂ (တစ်းနှစ်) ဆိုင်ရာ မှတ်စုကိုကြည့်ပါ) နှင့် ထို့နောက်ပိုင်း နှစ်အနည်းငယ်အထိ၊ သုံ့ပန်းများသည် ယုဒလူမျိုး၏ အစိတ်အပိုင်းအနည်းငယ်သာ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၅၈၆ (ငါးရာရှစ်ဆယ့်ခြောက်) ခုနှစ်တွင် ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးပြီးနောက်၊ သုံ့ပန်းများသည် လူထုအမြောက်အမြားကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ ယေဇကျေလ၏ တရားစကားသည် သုံ့ပန်းများအတွက်ဖြစ်ပြီး၊ ယေရမိ၏ တရားစကားသည် ယုဒအကြွင်းအကျန်များအတွက်ဖြစ်ကာ၊ ဒံယေလ၏ တရားစကားသည် ဗာဗုလုန်နန်းတော်အတွက် ဖြစ်သည်၊ သို့သော် သူ၏ကျမ်းစာအုပ်တွင် ကုန်ဆုံးမည့်အချိန်တိုင်အောင် တံဆိပ်ခတ်ထားသော ထိုအစိတ်အပိုင်းမှတစ်ပါး ဖြစ်သည် (ဒံယေလ ၁၂:၄ (တစ်ဆယ့်နှစ်းလေး)၊ GC ၃၅၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ထို့ကြောင့် ထိုလူသုံးဦးစလုံးသည် ခေတ်ပြိုင်လူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့၏ တာဝန်ယူရမည့် နယ်ပယ်များ ကွဲပြားမှု ရှိခဲ့သည်။ စာမျက်နှာ ၅၆၉ (ငါးရာခြောက်ဆယ့်ကိုး) ကိုကြည့်ပါ။

12.                   Took me up. The initial phase of the prophet’s consecration to prophetic office now ends. In spirit Ezekiel is removed from the scene of the throne, the living creatures, and the wheels. As he departs he hears behind him the sound of a great “rushing” (LXX, “earthquake”). The sound is intelligible. It is an ascription of praise. There is no definite mention of the source, but perhaps, as in Isa. 6 and Rev. 4, the praise originates from the beings surrounding the throne.

၁၂ (တစ်ဆယ့်နှစ်) ငါ့ကို ချီပင့်တော်မူ၏။ ပရောဖက်အရာ၌ ပရောဖက်၏ ကနဦး ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း အဆင့်သည် ယခုအခါ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ယေဇကျေလသည် ပလ္လင်တော်၊ သတ္တဝါများနှင့် ဘီးများ၏ မြင်ကွင်းမှ ဖယ်ရှားခြင်းခံရသည်။ သူထွက်ခွာသွားသောအခါ မိမိနောက်ကွယ်မှ ကြီးစွာသော “မြည်ဟီးသံ” (LXX တွင် “ငလျင်လှုပ်သံ”) ကို ကြားရသည်။ ထိုအသံကို နားလည်နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ချီးမွမ်းခြင်းကို ပေးဆက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရင်းမြစ်ကို အသေအချာ ဖော်ပြထားခြင်းမရှိသော်လည်း ဟေရှာယ ၆ (ခြောက်) နှင့် ဗျာဒိတ် ၄ (လေး) တွင်ကဲ့သို့ ပလ္လင်တော်ကို ဝန်းရံထားသော သတ္တဝါများထံမှ ထိုချီးမွမ်းသံ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

The RSV translation, “and as the glory of the Lord arose from its place,” is obtained by changing the Heb. baruk, “blessed,” to berum, literally, “while rising.” The change is without support from the ancient versions.

RSV ဘာသာပြန်ဆိုချက်ဖြစ်သော “ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည် မိမိနေရာမှ ထမြောက်တော်မူစဉ်” ဟူသောအချက်သည် ဟေဗြဲစကားလုံး baruk “မင်္ဂလာရှိသော” ကို berum အက္ခရာတင်သော် “ထမြောက်စဉ်အတွင်း” သို့ ပြောင်းလဲခြင်းဖြင့် ရရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ဤပြောင်းလဲမှုသည် ရှေးခေတ်ဘာသာပြန်ကျမ်းများမှ မည်သည့်အထောက်အပံ့မျှ မရှိပေ။

14.                   Heat. Heb. chemah, frequently translated “wrath” (Num. 25:11; etc.); or “fury” (Gen. 27:44; etc.); three times rendered “hot displeasure” (Deut. 9:19; Ps. 6:1; 38:1). The call of God, which had been so sweet to Ezekiel (Eze. 3:3), is now at its performance turned to bitterness. Ezekiel’s anger may have been partly over the sins of his people; but beyond that, the disclosure of the hopelessness and difficulty of the task, the dread of failure, and, perhaps, the consciousness of unfitness doubtless added to overwhelm the prophet with discouragement. Compare a similar experience in the life of Jeremiah (Jer. 20:8, 9; cf. Jer. 9:2).

၁၄ (တစ်ဆယ့်လေး) စိတ်ပူပန်ခြင်း။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် chemah ဖြစ်ပြီး မကြာခဏ “အမျက်တော်” (တောလည်ရာ ၂၅:၁၁ (နှစ်ဆယ့်ငါးးတစ်ဆယ့်တစ်) စသည်ဖြင့်)၊ သို့မဟုတ် “ဒေါသ” (ကမ္ဘာဦး ၂၇:၄၄ (နှစ်ဆယ့်ခုနစ်းလေးဆယ့်လေး) စသည်ဖြင့်) ဟု ဘာသာပြန်ဆိုလေ့ရှိကာ၊ ၃ (သုံး) ကြိမ်တိုင်တိုင် “ပြင်းစွာသောအမျက်” (တရားဟောရာ ၉:၁၉ (ကိုးးတစ်ဆယ့်ကိုး)၊ ဆာလံ ၆:၁ (ခြောက်းတစ်)၊ ၃၈:၁ (သုံးဆယ့်ရှစ်းတစ်)) ဟု ပြန်ဆိုထားသည်။ ယေဇကျေလအတွက် အလွန်ချိုမြိန်ခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ခေါ်ယူခြင်းသည် (ယေဇကျေလ ၃:၃ (သုံးးသုံး)) ယခုအခါ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရသောအခါ ခါးသီးမှုသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ယေဇကျေလ၏ ဒေါသသည် မိမိလူမျိုး၏အပြစ်များအပေါ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့သော် ထို့ထက်မက တာဝန်၏ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုနှင့် ခက်ခဲမှုတို့ကို ထုတ်ဖော်ပြသခြင်း၊ ကျရှုံးရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့်၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ၊ မထိုက်တန်ကြောင်း သတိပြုမိခြင်းတို့က ပရောဖက်ကို စိတ်ပျက်အားလျော့မှုဖြင့် လွှမ်းမိုးစေရန် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ထပ်လောင်းဖြစ်စေခဲ့သည်။ ယေရမိ၏ဘဝတွင် ဆင်တူသောအတွေ့အကြုံနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ (ယေရမိ ၂၀:၈၊ resentment ၉ (နှစ်ဆယ်းရှစ်၊ ကိုး)၊ ယေရမိ ၉:၂ (ကိုးးနှစ်) ကိုလည်း နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ)။

15.                   Tel-abib. Heb. Tel ’abib, “mound of green ears of corn,” but the name is believed to represent the Akkadian Til abūbi, “mound of the storm flood.” Such sand mounds, produced by the action of wind and water, are reported common in the vicinity of Nippur (see on ch. 1:1) and are popularly believed to be relics of the Flood. However, Tel-abib cannot be definitely located.

၁၅ (တစ်ဆယ့်ငါး) တေလာဗိပ်မြို့။ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် Tel ’abib “စိမ်းလန်းသော ပြောင်းဖူးနှံများ၏ ကုန်းမို့” ဖြစ်သော်လည်း ထိုအမည်သည် အက္ကဒီယန်စကားလုံး Til abūbi “မုန်တိုင်းရေလွှမ်းမိုးခြင်း၏ ကုန်းမို့” ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ လေနှင့် ရေတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိုကဲ့သို့သော သဲကုန်းမို့များသည် နိပ္ပူရမြို့အနီးတစ်ဝိုက်တွင် အတွေ့ရများကြောင်း သတင်းပို့ထားပြီး (အခန်း ၁:၁ (တစ်းတစ်) ဆိုင်ရာ မှတ်စုကိုကြည့်ပါ) ၎င်းတို့ကို ရေလွှမ်းမိုးဘေး၏ အကြွင်းအကျန်များအဖြစ် လူထုက ယုံကြည်ကြသည်။ သို့သော် တေလာဗိပ်မြို့ကို အသေအချာ တည်နေရာမပြနိုင်ပေ။

Seven days. Some have compared this seven-day period of silence to a time of retirement in the experiences of other great religious leaders; for example, to Elijah’s 40 days in Mt. Horeb (1 Kings 19:4–8); Paul’s retreat to Arabia (Gal. 1:17); and our Lord’s withdrawal into the wilderness after His baptism. Others suggest that Ezekiel’s conduct was the result of his surprise at the conditions he encountered or the attitudes he met. Still others compare Ezekiel’s silence to the conduct of Job’s friends who sat with the patriarch on the ground for “seven days and seven nights, and none spake a word” (Job 2:13). However, the context seems to suggest that God intended no such delay. The muteness may instead have been caused by Ezekiel’s bitterness and heat of spirit. The prophet’s conduct was probably one of deliberate postponement if not of settled refusal. The mercy of God waited seven days. When at the end of that period there was no response by Ezekiel, the word of the Lord came to him in solemn warning. We are reminded of a similar reluctance on the part of Ellen G. White to make known to others what the Lord had revealed to her (1T 62–64).

ခုနစ်ရက်။ အချို့က ဤ ၇ (ခုနစ်) ရက်ကြာ ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်း ကာလကို အခြားသော ကြီးမြတ်သည့် ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်များ၏ အတွေ့အကြုံများရှိ တောထွက်ခြင်းကာလနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့ကြသည်၊ ဥပမာအားဖြင့် ဧလိယသည် ဟောရပ်တောင်ပေါ်တွင် အနှစ် ၄၀ (လေးဆယ်) နေခဲ့ခြင်း (၁ ဓမ္မရာဇဝင်ချုပ် ၁၉:၄–၈ (တစ်ဆယ့်ကိုးးလေးမှ ရှစ်အထိ))၊ ပေါလု အာရေဗျပြည်သို့ ဆုတ်ခွာသွားခြင်း (ဂလာတိ ၁:၁၇ (တစ်းတစ်ဆယ့်ခုနစ်))၊ နှင့် ကျွန်ုပ်တို့၏အရှင်ဗတ္တိဇံ ခံယူပြီးနောက် တောကန္တာရသို့ ဆုတ်ခွာသွားခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ အချို့ကမူ ယေဇကျေလ၏ အပြုအမူသည် မိမိကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခြေအနေများ သို့မဟုတ် မိမိရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော သဘောထားများအပေါ် အံ့အားသင့်ခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ အခြားသူများကမူ ယေဇကျေလ၏ ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းကို ယောဘ၏မိတ်ဆွေများက သာသနာပိုင်ကြီးနှင့်အတူ မြေကြီးပေါ်တွင် “ခုနစ်ရက်နှင့် ခုနစ်ညလုံးလုံး ထိုင်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ကြ” သည့် အပြုအမူနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြသည် (ယောဘ ၂:၁၃ (နှစ်းတစ်ဆယ့်သုံး))။ သို့သော် ဆက်စပ်အကြောင်းအရာအရ ဘုရားသခင်သည် ထိုကဲ့သို့သော နှောင့်နှေးမှုကို ရည်ရွယ်တော်မူခြင်းမရှိကြောင်း ဖော်ပြနေပုံရသည်။ စကားအအနုတ်ဖြစ်ခြင်းသည် ယေဇကျေလ၏ ခါးသီးမှုနှင့် စိတ်ပူပန်ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ပရောဖက်၏အပြုအမူသည် အပြီးသတ်ငြင်းပယ်ခြင်း မဟုတ်လျှင်ပင် တမင်တကာ ရွှေ့ဆိုင်းထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်သည် ၇ (ခုနစ်) ရက်တိုင်တိုင် စောင့်ဆိုင်းတော်မူခဲ့သည်။ ထိုကာလကုန်ဆုံးသောအခါ ယေဇကျေလဘက်မှ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသဖြင့်၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် လေးနက်သော သတိပေးချက်ဖြင့် သူ၏ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အယ်လင် ဂျီ ဝှိုက်ဘက်မှလည်း ဘုရားသခင် မိမိအား ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူသော အရာများကို အခြားသူများအား အသိပေးရန် ဆင်တူသော ဝေခွဲမရဖြစ်မှုကို သတိရစေသည် (1T ၆၂–၆၄ (ခြောက်ဆယ့်နှစ်မှ ခြောက်ဆယ့်လေးအထိ) ကိုကြည့်ပါ)။

17.                   A watchman. The figure is that of a military sentinel on the lookout tower whose work it is to warn men of approaching dangers (see 2 Sam. 18:24–27; 2 Kings 9:17–20). The word describes the special characteristic of Ezekiel’s work. The prophet was to watch personally for souls.

၁၇ (တစ်ဆယ့်ခုနစ်) ကင်းစောင့်။ ဤပုံဆောင်ချက်မှာ ကင်းမျှော်စင်ပေါ်ရှိ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ကင်းစောင့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏အလုပ်မှာ ချဉ်းကပ်လာသော အန္တရာယ်များကို လူတို့အား သတိပေးရန် ဖြစ်သည် (၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၈:၂四–၂၇ (တစ်ဆယ့်ရှစ်းနှစ်ဆယ့်လေးမှ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်အထိ)၊ ၂ ဓမ္မရာဇဝင်ချုပ် ၉:၁၇–၂၀ (ကိုးးတစ်ဆယ့်ခုနစ်မှ နှစ်ဆယ်အထိ) ကိုကြည့်ပါ)။ ဤစကားလုံးသည် ယေဇကျေလ၏ အလုပ်၏ အထူးစရိုက်လက္ခဏာကို ဖော်ပြသည်။ ပရောဖက်သည် ဝိညာဉ်များအတွက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စောင့်ကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။

18.                   Givest him not warning. When the watchman saw the danger coming, he was to blow the trumpet. When Ezekiel saw the wicked going heedlessly on to perdition, he was to speak to them, warning them of the sure results of their course. These words may be taken in their wider application to refer, not merely to physical danger and death, but to spiritual danger that might bring a verdict of eternal death before the judgment bar of God. The decisions of that court mean either eternal life or eternal death for every soul that has ever lived. Annihilation is the ultimate fate of all who persist in transgression. The watchman is charged with the responsibility of warning men of this inevitable doom. His failure may result in the loss of souls.

၁၈ (တစ်ဆယ့်ရှစ်) သတိမပေးဘဲ နေလျှင်။ ကင်းစောင့်သည် အန္တရာယ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ တံပိုးမှုတ်ရမည်။ ယေဇကျေလသည် ဆိုးညစ်သောသူတို့က ပျက်စီးခြင်းသို့ ဂရုမစိုက်ဘဲ သွားနေကြသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူတို့အား စကားပြောရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အကျင့်လမ်း၏ သေချာသောရလဒ်များကို သတိပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ဤစကားလုံးများကို ကာယပိုင်းဆိုင်ရာ အန္တရာယ်နှင့် သေခြင်းကိုသာမက၊ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ရာပလ္လင်ရှေ့တွင် ထာဝရသေခြင်းဆိုင်ရာ စီရင်ချက်ကို ဆောင်ယူလာနိုင်သည့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အန္တရာယ်ကိုပါ ရည်ညွှန်းရန် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော အသုံးချမှုအဖြစ် ယူဆနိုင်သည်။ ထိုတရားရုံး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် အသက်ရှင်ခဲ့ဖူးသမျှသော ဝိညာဉ်တိုင်းအတွက် ထာဝရအသက် သို့မဟုတ် ထာဝရသေခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ လုံးဝပျက်စီးခြင်း (Annihilation) သည် လွန်ကျူးခြင်း၌ ဆက်လက်တည်ရှိနေသူ အပေါင်းတို့၏ နောက်ဆုံးကံကြမ္မာ ဖြစ်သည်။ ကင်းစောင့်သည် ဤရှောင်လွှဲ၍မရသော ပျက်စီးခြင်းဘေးကို လူတို့အား သတိပေးရန် တာဝန်ရှိသည်။ သူ၏ပျက်ကွက်မှုသည် ဝိညာဉ်များ ဆုံးရှုံးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

The question is often raised, “Is it fair for God to permit the salvation of a soul to be dependent upon whether another individual discharges his responsibility of warning or not?” The answer is that God is fair, but that sin is exceedingly unfair. God works for the salvation of men in a manner consistent with His character and with reference to the issues of the great controversy. He does not use coercion. This places a limit on what He can do directly for the salvation of a soul. Yet when others cooperate with God in His effort to save that soul, immediately there is an increase of influences now operating upon the individual, and a greater likelihood that he will accept the divine plan for him. This consideration lies at the basis of foreign mission endeavor. Let us consider an island untouched by Christian influence. God, who through Jesus “lighteth every man that cometh into the world” (John 1:9), is doing all He can to save its every inhabitant. Any greater effort would be charged by the adversary as coercion. However, with the arrival of the missionary the opportunities become much greater. As a result many more are saved. Thus the charge of unfairness, instead of being directed at God, must be directed at us. It is we who have been unfaithful watchmen, and our own souls will be lost unless genuine repentance removes the guilt.

“ဝိညာဉ်တစ်ခု၏ ကယ်တင်ခြင်းခံရမှုသည် အခြားလူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးက မိမိ၏သတိပေးရန် တာဝန်ဝတ္တရားကို ကျေပွန်စွာ ထမ်းဆောင်ခြင်း ရှိမရှိအပေါ်တွင် မူတည်နေရန် ဘုရားသခင် ခွင့်ပြုထားခြင်းသည် တရားမျှတပါသလော” ဟူသော မေးခွန်းကို မကြာခဏ မေးလေ့ရှိသည်။ အဖြေမှာ ဘုရားသခင်သည် တရားမျှတသော်လည်း အပြစ်တရားသည် အလွန်အမင်း မတရားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ကိုက်ညီသော နည်းလမ်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကြီးစွာသောတိုက်ပွဲ၏ အကျိုးဆက်များကို ရည်ညွှန်း၍လည်းကောင်း လူတို့၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် လုပ်ဆောင်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် အဓမ္မတိုက်တွန်းမှုကို အသုံးမပြုပါ။ ဤအချက်သည် ဝိညာဉ်တစ်ခု ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ကိုယ်တော် တိုက်ရိုက်လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာအပေါ် ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်စေသည်။ သို့သော် အခြားသူများက ထိုဝိညာဉ်ကို ကယ်တင်ရန် ဘုရားသခင်၏ ကြိုးပမ်းမှုတွင် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ကြသောအခါ၊ ချက်ချင်းပင် ထိုလူပုဂ္ဂိုလ်အပေါ် သက်ရောက်နေသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုများ တိုးပွားလာပြီး၊ သူသည် မိမိအတွက် ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်ကို လက်ခံရန် အခွင့်အလမ်း ပိုမိုများပြားလာသည်။ ဤစဉ်းစားတွေးခေါ်မှုသည် သာသနာပြုလုပ်ငန်း ကြိုးပမ်းမှု၏ အခြေခံတွင် တည်ရှိသည်။ ခရစ်ယာန်သြဇာ မသက်ရောက်သေးသော ကျွန်းတစ်ကျွန်းကို စဉ်းစားကြည့်ကြစို့။ ယေရှုအားဖြင့် “လောကသို့ကြွလာ၍ လူတိုင်းအလင်းကို ပေးသောအလင်း” ဖြစ်တော်မူသော ဘုရားသခင်သည် (ယောဟန် ၁:၉ (တစ်းကိုး)) ထိုကျွန်းသားတိုင်းကို ကယ်တင်ရန် မိမိတတ်နိုင်သမျှ အားလုံးကို လုပ်ဆောင်နေပါသည်။ ထို့ထက်ပိုမိုသော ကြိုးပမ်းမှုမှန်သမျှကို ရန်သူက အဓမ္မတိုက်တွန်းမှုအဖြစ် စွပ်စွဲလိမ့်မည်။ သို့သော် သာသနာပြု ရောက်ရှိလာသောအခါ အခွင့်အလမ်းများသည် များစွာပိုမိုကြီးမားလာသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် များစွာသောသူတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မတရားမှုဟူသော စွပ်စွဲချက်သည် ဘုရားသခင်ထံသို့ ဦးတည်မည့်အစား ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ ဦးတည်ရမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်က သစ္စာမဲ့သော ကင်းစောင့်များ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး စစ်မှန်သော နောင်တရခြင်းက ထိုအပြစ်ကို မဖယ်ရှားပါက ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်များသည်လည်း ပျက်စီးဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်။

19.                   Delivered thy soul. The responsibility of the watchman ends when the warning has been adequately given. However, the watchman may well inquire, “Was the warning given with the greatest effectiveness possible and was it extended for a sufficient length of time?”

၁၉ (တစ်ဆယ့်ကိုး) မိမိအသက်ကို ကယ်ဆယ်ပြီ။ သတိပေးချက်ကို လုံလောက်စွာ ပေးပြီးသောအခါ ကင်းစောင့်၏ တာဝန်သည် ပြီးဆုံးသည်။ သို့သော် ကင်းစောင့်က “သတိပေးချက်ကို ဖြစ်နိုင်သမျှ အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းဖြင့် ပေးခဲ့ပါသလော၊ တင်ပြချက်ကို လုံလောက်သော အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ တိုးမြှင့်ပေးခဲ့ပါသလော” ဟု မေးမြန်းနိုင်ပါသည်။

Those who are warned are left free to choose whether they will hear or whether they will forbear. Every soul who is lost will be in such a state through his own choice. No blame can rest upon God, who has provided adequate opportunity to all.

သတိပေးခြင်းခံရသူများသည် နားထောင်မည်လော သို့မဟုတ် နားမထောင်ဘဲ နေမည်လောဟူသည်ကို လွတ်လပ်စွာ ရွေးချယ်ခွင့် ရှိသည်။ ပျက်စီးဆုံးရှုံးရသော ဝိညာဉ်တိုင်းသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိရခြင်းဖြစ်သည်။ အားလုံးအတွက် လုံလောက်သော အခွင့်အရေးကို ပြင်ဆင်ပေးထားတော်မူသော ဘုရားသခင်အပေါ် မည်သည့်အပြစ်မျှ တင်၍မရနိုင်ပါ။

Men live or die according to their own personal choice. Ezekiel is emphasizing personal responsibility rather than national. The individual Israelites were not to regard themselves as lost because their nation was suffering punishment. On the other hand, they were not to assume that repentance would be unnecessary for them individually because they had Abraham as their father (Matt. 3:9).

လူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုအရ အသက်ရှင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေခြင်းသို့ ရောက်ကြသည်။ ယေဇကျေလသည် အမျိုးသားရေး တာဝန်ထက် ကိုယ်ပိုင်တာဝန်ဝတ္တရားကို ပိုမိုအလေးပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဣသရေလလူပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးချင်းစီသည် မိမိတို့လူမျိုး ပြစ်ဒဏ်ခံနေရသောကြောင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပျက်စီးပြီဟု မယူဆရပါ။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မိမိတို့၌ အာဗြဟံသည် အဘအဖြစ် ရှိနေသောကြောင့် မိမိတို့တစ်ဦးချင်းစီအတွက် နောင်တရရန် မလိုအပ်ဟု မယူဆရပါ (မဿဲ ၃:၉ (သုံးးကိုး) ကိုကြည့်ပါ)။

20.                   Stumblingblock. The purpose of the stumbling block is to arrest the sinner in his downward course and to arouse him to a sense of his danger. When sinners are thus interrupted, the voice of the watchman is needed. A warning at the appropriate moment may cause them to turn from their evil course. Failure to utter the warning may result in their rushing headlong to destruction; hence their blood will be required at the watchman’s hand. Again it is seen how largely God depends upon the cooperation of human beings in His work of salvation (see on v. 18).

၂၀ (နှစ်ဆယ်) တိုက်မိ၍ လဲစရာအကြောင်းကို။ တိုက်မိ၍လဲစရာအကြောင်း (ခလုတ်) ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အပြစ်သားကို သူ၏ နိမ့်ကျသောအကျင့်လမ်းတွင် တားဆီးရန်နှင့် သူ၏ အန္တရာယ်ရှိသောအသိကို နှိုးဆွရန်ဖြစ်သည်။ အပြစ်သားများကို ဤသို့ ကြားဖြတ်တားဆီးသောအခါ ကင်းစောင့်၏အသံသည် လိုအပ်သည်။ သင့်လျော်သော အချိန်အခါတွင် သတိပေးချက်တစ်ခုက သူတို့ကို သူတို့၏ဆိုးညစ်သောအကျင့်လမ်းမှ ပြန်လှည့်လာစေနိုင်သည်။ သတိပေးချက်ကို ပြောဆိုရန် ပျက်ကွက်ခြင်းသည် သူတို့အား ပျက်စီးခြင်းသို့ ဇွတ်တရွတ် ပြေးဝင်သွားစေနိုင်သည်၊ ထို့ကြောင့် သူတို့၏အသွေးကို ကင်းစောင့်၏လက်၌ တောင်းလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ငန်းတွင် လူသားတို့၏ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မှုအပေါ် မည်မျှအထိ မှီခိုနေရသည်ကို ထပ်မံတွေ့ရှိရသည် (အခန်းငယ် ၁၈ (တစ်ဆယ့်ရှစ်) ဆိုင်ရာ မှတ်စုကိုကြည့်ပါ)။

And his righteousness. Literally, “and his righteousness,” that is, righteous acts. There is no support here for the widespread belief that the man who is really and truly righteous cannot fall away so as to be eventually lost. Only those who endure unto the end shall be saved (Matt. 24:13).

သူပြုဖူးသော တရားကို။ အက္ခရာတင်သော် “သူ၏ဖြောင့်မတ်ခြင်း”၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဖြောင့်မတ်သောအကျင့်များ ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်နှင့် စစ်မှန်စွာ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျက်စီးဆုံးရှုံးရလောက်အောင် ဖောက်ပြန်ကျဆင်းသွားခြင်း မရှိနိုင်ဟူသော ပျံ့နှံ့နေသည့် ယုံကြည်ချက်အတွက် ဤနေရာ၌ မည်သည့်အထောက်အပံ့မျှ မရှိပါ။ အဆုံးတိုင်အောင် တည်ကြည်သောသူသာလျှင် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည် (မဿဲ ၂၄:၁၃ (နှစ်ဆယ့်လေးးတစ်ဆည့်သုံး))။

Not be remembered. In the plan of God rewards are not calculated on the basis of righteous deeds minus sins, or vice versa. In the case of the righteous man who endures unto the end, the entire record of guilt is blotted out and his reward is determined on the basis of his good deeds; the sinner, on the other hand, finds that none of his righteous deeds are taken into account, when his punishment is assigned (see ch. 18). This explains why, when sins are forgiven, there is not an immediate blotting out. A record is retained until the time of judgment, for if the righteous man should fall and be lost, all his iniquities, whether or not at any time forgiven, are taken into account in calculating his final reward (see COL 251).

အောက်မေ့ခြင်းမရှိရ။ ဘုရားသခင်၏ အစီအစဉ်တွင် ဆုလာဘ်များကို ဖြောင့်မတ်သောအကျင့်များထဲမှ အပြစ်များကို နှုတ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ပြောင်းပြန် တွက်ချက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ အဆုံးတိုင်အောင် တည်ကြည်သော ဖြောင့်မတ်သောသူ၏ အခြေအနေတွင်မူ၊ အပြစ်ရှိကြောင်း မှတ်တမ်းတစ်ခုလုံးကို ချေဖျက်ပေးပြီး သူ၏ဆုလာဘ်ကို သူ၏ကောင်းသောအကျင့်များအပေါ် အခြေခံ၍ သတ်မှတ်သည်၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အပြစ်သားသည် သူ၏ပြစ်ဒဏ်ကို သတ်မှတ်သောအခါ သူ၏ဖြောင့်မတ်သောအကျင့် တစ်စုံတစ်ခုကိုမျှ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည် (အခန်း ၁၈ (တစ်ဆယ့်ရှစ်) ကိုကြည့်ပါ)။ ဤသည်မှာ အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်သောအခါ ချက်ချင်း ချေဖျက်ခြင်းမပြုရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြသည်။ တရားစီရင်မည့်အချိန်တိုင်အောင် မှတ်တမ်းတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားသည်၊ အကြောင်းမှာ အကယ်၍ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ကျဆုံးပြီး ပျက်စီးသွားပါက၊ သူ၏ဒုစရိုက်ရှိသမျှတို့သည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ခွင့်လွှတ်ခြင်း ခံရသည်ဖြစ်စေ၊ မခံရသည်ဖြစ်စေ သူ၏နောက်ဆုံးဆုလာဘ်ကို တွက်ချက်ရာတွင် ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (COL ၂၅၁ ကိုကြည့်ပါ)။

22.                   Hand of the Lord. What Ezekiel had heard evidently filled him with an overwhelming and crushing sense of his responsibility.

၂၂ (နှစ်ဆယ့်နှစ်) ထာဝရဘုရား၏ လက်တော်သည်လည်း။ ယေဇကျေလ ကြားသိခဲ့ရသောအရာသည် မိမိ၏တာဝန်ဝတ္တရားအပေါ် အလွန်အမင်း ဝန်လေးပြီး ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသော အသိစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

23.                   Glory of the Lord. The impressive vision that Ezekiel had seen (ch. 1) returned to him. The grand display of God’s glory that had inspired him to accept his mission, now doubtless filled him with renewed assurance. He accepted the rebuke for his silence. Henceforth Ezekiel appeared as a humble and obedient servant.

၂၃ (နှစ်ဆယ့်သုံး) ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်သည်လည်း။ ယေဇကျေလ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော အားရဖွယ် ဗျာဒိတ်ရည်မြော်မြင်မှုသည် (အခန်း ၁ (တစ်)) သူ၏ထံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ မိမိ၏တာဝန်ကို လက်ခံရန် သူ့အား လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ ဘုန်းတော်ကြီးမားစွာ ပြသမှုသည် ယခုအခါ သူ့အား အသစ်တဖန် စိတ်ချမှုဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။ သူသည် မိမိ၏ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းအတွက် ပြစ်တင်မှုကို လက်ခံခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ယေဇကျေလသည် နှိမ့်ချပြီး နာခံတတ်သော အစေခံတစ်ဦးအဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သည်။

24.                   Shut thyself. Probably that he might have time for meditation preparatory to entering upon his work.

၂၄ (နှစ်ဆယ့်လေး) ကိုယ်ကို ပိတ်ထားလော့။ မိမိ၏အလုပ်ထဲသို့ မဝင်ရောက်မီ ကြိုတင်ပြင်ဆင်သောအားဖြင့် ဆင်ခြင်တွေးတောရန် အချိန်ရစေရန်အတွက် ဖြစ်နိုင်သည်။

25.                   Bands. Possibly not actual imprisonment; at least there is no record of it in any part of the book. If figurative bands are meant, they may refer to the stubborn refusal of the people to hear, making it practically impossible for Ezekiel to declare his prophecies. He would thus be as if he were bound.

၂၅ (နှစ်ဆယ့်ငါး) ကြိုးနှင့်။ အမှန်တကယ် ထောင်သွင်းအကျဉ်းချခြင်း မဟုတ်နိုင်ပါ၊ အနည်းဆုံးတော့ ကျမ်းစာ၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းတွင်မျှ ထိုသို့သော မှတ်တမ်းမရှိပေ။ အကယ်၍ တင်စားချက်ဆိုင်ရာ ကြိုးများကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပါက၊ ၎င်းတို့သည် လူတို့၏ နားထောင်ရန် ခေါင်းမာစွာ ငြင်းပယ်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး ယေဇကျေလအတွက် မိမိ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များကို ကြေညာရန် လက်တွေ့တွင် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ချည်နှောင်ခြင်းခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

26.                   Thy tongue cleave. As with Zacharias (Luke 1:22), who disbelieved the words of the angel, there seems to be a rebuke here of Ezekiel’s refusal to speak when bidden. Yet the Lord used the experience for good. The dumbness of the prophet and the ability to speak only when the Lord opened his mouth was a further sign to that rebellious house that the words were indeed the words of the Lord.

၂၆ (နှစ်ဆယ့်ခြောက်) လျှာကို အာခေါင်၌ ကပ်စေမည်။ ကောင်းကင်တမန်၏ စကားကို မယုံကြည်ခဲ့သော ဇာခရိကဲ့သို့ပင် (လုကာ ၁:၂၂ (တစ်းနှစ်ဆယ့်နှစ်))၊ ဤနေရာ၌ ယေဇကျေလအား မိန့်မှာသောအခါ စကားပြောရန် ငြင်းပယ်ခြင်းအတွက် ပြစ်တင်မောင်းမဲမှုတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။ သို့သော် အရှင်ထာဝရဘုရားသည် ထိုအတွေ့အကြုံကို ကောင်းကျိုးအတွက် အသုံးပြုတော်မူခဲ့သည်။ ပရောဖက်၏ စကားအအနုတ်ဖြစ်ခြင်းနှင့် အရှင်ထာဝရဘုရား သူ၏နှုတ်ကို ဖွင့်ပေးတော်မူသောအခါမှသာ စကားပြောနိုင်ခြင်းတို့သည် ထိုပုန်ကန်တတ်သောအမျိုးအတွက် ထိုစကားများသည် အမှန်ပင် ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်များဖြစ်ကြောင်း ထပ်လောင်းသော နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

27.                   Let him hear. Compare the words of Jesus in Matt. 11:15 and 13:9. The LXX translates the second phrase “Let him who is disobedient be disobedient,” which finds an echo in Rev. 22:11.

၂၇ (နှစ်ဆယ့်ခုနစ်) နားထောင်ပါစေ။ မဿဲ ၁၁:၁၅ (တစ်ဆယ့်တစ်ခုးတစ်ဆယ့်ငါး) နှင့် ၁၃:၉ (တစ်ဆယ့်သုံးးကိုး) ရှိ ယေရှု၏စကားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။ LXX သည် ဒုတိယစကားစုကို “နားမထောင်သောသူသည် နားမထောင်ဘဲ နေပါစေ” ဟု ဘာသာပြန်ဆိုထားပြီး ၎င်းသည် ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၁ (နှစ်ဆယ့်နှစ်းတစ်ဆယ့်တစ်) တွင် ထပ်တူထွက်ပေါ်နေသည်။

A rebellious house. In earlier times God had referred to Israel as a “stiffnecked people” (Ex. 32:9). The same spirit that led to the 40 years of wandering in the wilderness had now made the Captivity inescapable.

ပုန်ကန်တတ်သောအမျိုး။ ရှေးယခင်က ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလကို “လည်ပင်းခိုင်မာသောလူမျိုး” ဟု ရည်ညွှန်းခဲ့ဖူးသည် (ထွက်မြောက်ရာ Safe ၃၂:၉ (သုံးဆယ့်နှစ်းကိုး))။ တောကန္တာရထဲတွင် အနှစ် ၄၀ (လေးဆယ်) တိုင်တိုင် လှည့်လည်သွားလာခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့သော ထိုစိတ်သဘောထားမျိုးသည် ယခုအခါ သုံ့ပန်းဘဝသို့ ရောက်ရှိခြင်းကို ရှောင်လွှဲ၍မရအောင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ellen g. white comments 1–27 TM 214 7 GC 459 17 CT 165; GW 207; RC 55; 1T 469; 2T 708; 5T 234; 8T 304 17–19 1T