အခန်း (၁-၂ )

 

စစ်မှန်သော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ သာသနာပြု

• အခန်း (၁)—ကျွန်ုပ်တို့၏ စံနမူနာ 

• အခန်း (၂)—အမှုတော်ဆောင်ခဲ့သည့် နေ့ရက်များ 

• အခန်း (၃)—သဘာဝတရား၊ ဘုရားသခင်နှင့်အတူ  God)

• အခန်း (၄)—ယုံကြည်ခြင်း၏ ထိတွေ့မှု 

• အခန်း (၅)—ဝိညာဉ်ရေးရာ ငြိမ်းချမ်းခြင်းနှင့် ကျန်းမာခြင်း 

• အခန်း (၆)—အစေခံရန် ကယ်တင်ခြင်းခံရသူများ 

“နူးညံ့သိမ်မွေ့သူတို့အား သတင်းကောင်း ဟောပြောရန်၊... ကြေမွသောနှလုံးသားများကို ကုသပေးရန်၊ ဖမ်းဆီးခံရသူတို့အား လွတ်မြောက်ကြောင်း ကြေညာရန်နှင့် ချည်နှောင်ခံရသူတို့အား အကျဉ်းထောင် တံခါးဖွင့်လှစ်ပေးရန်၊ ယေဟောဝါ၏ ကျေးဇူးတော်နှစ်ကို ကြေညာရန်၊ ... ငိုကြွေးမြည်တမ်းသူ အားလုံးကို နှစ်သိမ့်ပေးရန်။”

အခန်း ၁—ကျွန်ုပ်တို့၏ စံနမူနာ (Chapter 1—Our Example)

ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင် ယေရှုခရစ်တော်သည် လူသားတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို မနားမနေ လုပ်ဆောင်ပေးသော အစေခံတစ်ဦးအနေဖြင့် ဤကမ္ဘာလောကသို့ ကြွလာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူသားတို့၏ လိုအပ်ချက်တိုင်းကို ပြုစုစောင့်ရှောက်နိုင်ရန်အတွက် “ငါတို့၏ အနာရောဂါများကို ခံယူတော်မူ၏၊ ဒုက္ခဝေဒနာများကိုလည်း ထမ်းဆောင်တော်မူ၏” (မဿဲ ၈း၁၇ / Matthew 8:17)။ ရောဂါဘယ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် အပြစ်တရားတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ဖယ်ရှားပေးရန် ကိုယ်တော် ကြွလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူသားတို့အား အပြည့်အဝ ပြန်လည်ထူထောင်ပေးရန်မှာ ကိုယ်တော်၏ သာသနာပြုလုပ်ငန်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျန်းမာရေး၊ ငြိမ်းချမ်းရေးနှင့် ပြီးပြည့်စုံသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို ပေးအပ်ရန် ကြွလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကိုယ်တော်၏ အကူအညီကို တောင်းခံကြသူများ၏ အခြေအနေနှင့် လိုအပ်ချက်များသည် အမျိုးမျိုးကွဲပြားကြပြီး ကိုယ်တော်ထံ လာရောက်ကြသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ အကူအညီမပါဘဲ ပြန်သွားခြင်း မရှိပေ။ ကိုယ်တော်ထံမှ ကုသခြင်းစွမ်းအား မြစ်ကြောင်းသည် စီးဆင်းလာခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်ဝိညာဉ်တို့၌ လူသားတို့သည် ကျန်းမာခြင်း ပြည့်စုံလာကြသည်။

ကယ်တင်ရှင်၏ အလုပ်သည် အချိန် သို့မဟုတ် နေရာ တစ်ခုခုအတွက် ကန့်သတ်မထားပေ။ ကိုယ်တော်၏ သနားကြင်နာမှုတွင် ကန့်သတ်ချက် မရှိခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်၏ ကုသခြင်းနှင့် ဆုံးမသွန်သင်ခြင်း လုပ်ငန်းကို အလွန်ကြီးမားသော ပမာဏဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ရာ ကိုယ်တော်ထံသို့ စုရုံးလာကြသော လူအုပ်ကြီးကို လက်ခံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသည့် အဆောက်အအုံ မရှိခဲ့ပေ။ ဂါလိလဲပြည်၏ စိမ်းလန်းသော တောင်စောင်းများတွင်၊ ခရီးသွားလာရာ လမ်းမကြီးများပေါ်တွင်၊ ပင်လယ်ကမ်းစပ်တွင်၊ სυναဂေါက် (တရားဇရပ်) များတွင် နှင့် နာမကျန်းသူများကို ကိုယ်တော်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်သည့် အခြားနေရာတိုင်းတွင် ကိုယ်တော်၏ ဆေးရုံကို တွေ့ရှိရပေမည်။ ကိုယ်တော် ဖြတ်သန်းသွားလာခဲ့သော မြို့ကြီးတိုင်း၊ မြို့ငယ်တိုင်း၊ ရွာတိုင်းတွင် ဒုက္ခရောက်နေသူများအပေါ် လက်တင်၍ ကုသပေးခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ သတင်းစကားကို လက်ခံရန် အသင့်ရှိသော နှလုံးသားများ ရှိရာအရပ်တိုင်းတွင်၊ ၎င်းတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံရှင် ဖခင်၏ မေတ္တာတော်ကို အာမခံချက်ပေးလျက် နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့သည်။ တစ်နေ့တာလုံး ကိုယ်တော်ထံ လာရောက်သူများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့ပြီး ညနေခင်းတွင် တစ်နေ့တာလုံး မိသားစုအတွက် စားဝတ်နေရေး ရှာဖွေရန် ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ လုပ်ကိုင်ရသူများကို ဂရုစိုက်ပေးခဲ့သည်။

ယေရှုသည် လူသားများ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် တာဝန်ဝတ္တရား၏ ကြီးမားလှသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏ መርတရားများနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များတွင် သိသာထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲ မရှိလျှင် အားလုံး ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားမည်ကို ကိုယ်တော် သိရှိတော်မူခဲ့သည်။ ဤအရာသည် ကိုယ်တော်၏ စိတ်ဝိညာဉ် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်ခဲ့ပြီး ကိုယ်တော်ခံစားခဲ့ရသော ဝန်ကို မည်သူမျှ မသိနားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ကလေးဘဝ၊ လူငယ်ဘဝနှင့် လူကြီးဘဝတို့တစ်လျှောက်တွင် ကိုယ်တော်သည် တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရှိနေရခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံပင် ဖြစ်သည်။ တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ ကိုယ်တော်သည် အစမ်းသပ်ခံရမှုများနှင့် သွေးဆောင်မှုများကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ မကောင်းမှုနှင့် ထိတွေ့ခဲ့ရပြီး ကိုယ်တော် ကယ်တင်ရန်နှင့် ကယ်တင်ရန် ကြိုးပမ်းနေသူများအပေါ် မကောင်းမှု၏ စွမ်းအားကို ကိုယ်တိုင် တွေ့ကြုံခဲ့ရသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် အရှုံးမပေးခဲ့ပါ၊ စိတ်ဓာတ်လည်း မကျခဲ့ပေ။

အရာရာတွင် ကိုယ်တော်၏ ဆန္ဒများကို မိမိ၏ သာသနာပြုလုပ်ငန်းအောက်တွင် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည်။ ဖခင်၏ အလိုတော်အောက်တွင် အရာရာကို ဒုတိယထားခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်၏ အသက်တာကို ဘုန်းအသရေ ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ လူငယ်ဘဝတွင် မိခင်ဖြစ်သူက ရဘီ (ဆရာကြီး) များ၏ ကျောင်းတွင် တွေ့ရှိရသောအခါ “သားတော်၊ ငါတို့အား အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြုသနည်း” ဟု မေးမြန်းခဲ့ရာ - ကိုယ်တော်က ဖြေကြားခဲ့ပြီး ဤအဖြေသည် ကိုယ်တော်၏ အသက်တာ လုပ်ငန်းတာဝန်၏ အဓိက သော့ချက် ဖြစ်သည် - “ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် ရှာကြသနည်း။ ငါ့အဘ၏ အქმ၌ ငါရှိရမည်ကို မသိကြသလော” (လုကာ ၂း၄၈၊ ၄၉ / Luke 2:48, 49)။

ကိုယ်တော်၏ အသက်တာသည် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှု အမြဲရှိသော အသက်တာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူငယ်ချင်းများ၏ ကြင်နာမှုဖြင့် ခရီးသွားတစ်ဦးကဲ့သို့ စီစဉ်ပေးထားသည်မှလွဲ၍ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ကိုယ်တော်၌ အိမ်မရှိခဲ့ပေ။ အဆင်းရဲဆုံးသူ၏ အသက်တာဖြင့် နေထိုင်ရန်နှင့် လိုအပ်နေသူများ၊ ဒုက္ခရောက်နေသူများအကြားတွင် လျှောက်လှမ်းကာ လုပ်ကိုင်ရန် ကိုယ်တော် ကြွလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မသိရှိကြဘဲ၊ ရိုသေလေးစားမှု မခံရဘဲ ကိုယ်တော်သည် မိမိအတွက် များစွာလုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သော လူထုအလယ်တွင် ဝင်ထွက်သွားလာခဲ့သည်။

ကိုယ်တော်သည် အမြဲတမ်း သည်းခံတတ်ပြီး ပျော်ရွှင်တတ်ကာ ဒုက္ခရောက်နေသူများက ကိုယ်တော်အား အသက်နှင့် ငြိမ်းချမ်းရေး သတင်းတမန်တစ်ဦးအဖြစ် ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။ လူသားများနှင့် အမျိုးသမီးများ၊ ကလေးများနှင့် လူငယ်များ၏ လိုအပ်ချက်များကို ကိုယ်တော် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး အားလုံးကို “ငါ့ထံသို့ လာကြလော့” ဟု ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

သာသနာပြုလုပ်ငန်း လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း ယေရှုသည် တရားဟောကြားခြင်းထက် နာမကျန်းသူများကို ကုသပေးခြင်းအတွက် အချိန်ပိုပေးခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အမှုများသည် ဖျက်ဆီးရန် မဟုတ်ဘဲ ကယ်တင်ရန် ကြွလာခဲ့သည်ဟူသော ကိုယ်တော်၏ စကားတော်များ၏ အမှန်တရားကို သက်သေခံခဲ့သည်။ ကိုယ်တော် ကြွသွားလေရာရာ၌ ကိုယ်တော်၏ ကရුණာတော် သတင်းသည် ရှေ့မှ ကြိုရောက်နှင့်နေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သော နေရာများတွင် သနားကြင်နာခံရသူများသည် ကျန်းမာရေးဖြင့် ဝမ်းမြောက်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ အသစ်တွေ့ရှိခဲ့သော စွမ်းအားများကို စမ်းသပ်အသုံးပြုနေကြသည်။ သခင်ဘုရား ပြုစုလုပ်ဆောင်ခဲ့သော အမှုအရာများကို ၎င်းတို့၏ နှုတ်ဖျားမှတဆင့် ကြားနာရန် လူအုပ်ကြီးသည် ၎င်းတို့၏ ပတ်လည်တွင် စုရုံးလာကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ အသံသည် လူများစွာ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးသည့် အသံဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ နာမည်သည် ၎င်းတို့ ပထမဆုံး အلفါbet ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့သည့် စကားလုံးဖြစ်ကာ၊ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာသည် ၎င်းတို့ ပထမဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် မျက်နှာ ဖြစ်ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့် ယာရှုကို မချစ်ဘဲ နေကြမည်နည်း၊ အဘယ်ကြောင့် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို မချီးကျူးဘဲ နေကြမည်နည်း။ မြို့ကြီးများနှင့် မြို့ငယ်များတစ်လျှောက် ကိုယ်တော် ဖြတ်သန်းသွားစဉ်က အသက်တာနှင့် ပျော်ရွှင်မှုကို ဖြန့်ကြက်ပေးနေသော အသက်ရှင်သော လျှပ်စစ်စီးကြောင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

“ဇာဗုလုန်ပြည်နှင့် နဿလိပြည်၊

ပင်လယ်ဘက်၊ ယော်ဒန်မြစ်တစ်ဖက်၊

လူမျိုးတို့၏ ဂါလိလဲပြည်၊

မှောင်မိုက်၌ ထိုင်နေကြသော လူတို့သည်

ကြီးမားသော အလင်းကို မြင်ရကြ၏၊

သေမင်း၏ နယ်မြေနှင့် အရိပ်၌ ထိုင်နေကြသူတို့အပေါ်၌လည်း

အလင်း ပေါ်ထွက်လာ၏။” (မဿဲ ၄း၁၅၊ ၁၆၊ အေ.အာ.ဗီ.၊ ဘေးမှတ်စု / Matthew 4:15, 16, A.R.V., margin)။

ကယ်တင်ရှင်သည် ကုသခြင်း အမှုအရာတိုင်းကို နှလုံးသားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ထဲတွင် ဘုရားသခင်၏ အခြေခံမူများကို စိုက်ထူရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ဤအရာသည် ကိုယ်တော်၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာ ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ နှလုံးသားများကို ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော် ခရစ်ဝင်ကျارတရားကို လက်ခံရန် စိတ်အားထက်သန်လာစေရန်အတွက် လောကီ မင်္ဂလာများကို ပေးသနားခဲ့သည်။

ခရစ်တော်သည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ ဆရာများအထဲတွင် အမြင့်ဆုံးနေရာကို ရယူနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ဆင်းရဲသားများထံသို့ ခရစ်ဝင်ကျမ်းကို ယူဆောင်သွားရန်ကိုသာ ပိုမိုနှစ်သက်ခဲ့သည်။ လမ်းမကြီးများနှင့် လမ်းသွယ်များတွင် ရှိနေသူများ အမှန်တရား၏ စကားများကို ကြားနာနိုင်စေရန်အတွက် တစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ ကြွသွားခဲ့သည်။ ပင်လယ်ကမ်းစပ်တွင်၊ တောင်စောင်းပေါ်တွင်၊ မြို့လမ်းမများပေါ်တွင်၊ တရားဇရပ်တွင် ကျမ်းစာများကို ရှင်းပြနေသော ကိုယ်တော်၏ အသံကို ကြားခဲ့ရသည်။ တပါးအမျိုးသားများလည်း ကိုယ်တော်၏ စကားများကို ကြားနာနိုင်ရန်အတွက် ဗိမာန်တော်၏ အပြင်ဘက် တန်တိုင်းတွင် မကြာခဏ ဆုံးမသွန်သင်ပေးခဲ့သည်။

စာရေးဆရာများနှင့် ဖာရိသိတို့ ပေးခဲ့သော ကျမ်းစာရှင်းလင်းချက်များနှင့် လုံးဝမတူကွဲပြားသောကြောင့် ခရစ်တော်၏ ဆုံးမသွန်သင်မှုသည် လူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။ ရဘီများသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာများ၊ လူသားတို့၏ သီအိုရီများနှင့် ယူဆချက်များကိုသာ အလေးပေးပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ လူတို့ ဆုံးမသွန်သင်ခဲ့고 ရေးသားခဲ့ကြသည့် ကျမ်းစာအကြောင်းအရာများကို ကျမ်းစာကိုယ်တိုင်၏ နေရာတွင် မကြာခဏ အစားထိုးခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ ဆုံးမသွန်သင်မှု အဓိကအချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မေးခွန်းထုတ်သူများကို “ကျမ်းစာ၌ လာသည်ကား”၊ “ကျမ်းစာက အဘယ်သို့ ဆိုသနည်း”၊ “သင်သည် အဘယ်သို့ ဖတ်သနည်း” ဟု ရိုးရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖြင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ သူငယ်ချင်း သို့မဟုတ် ရန်သူတို့က စိတ်ပါဝင်စားမှု ဖြစ်ပေါ်လာစေသည့် အခွင့်အရေးတိုင်းတွင် နှုတ်ကပတ်တော်ကို တင်ပြခဲ့သည်။ ရှင်းလင်းပြတ်သားမှုနှင့် စွမ်းအားတို့ဖြင့် ခရစ်ဝင်ကျမ်း သတင်းစကားကို ကြေညာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ စကားများသည် ပရောဖက်ကြီးများနှင့် ဘိုးဘေးများ၏ သွန်သင်ချက်များအပေါ် အလင်းရောင်များ ထွန်းလင်းစေခဲ့ပြီး ကျမ်းစာများသည် လူတို့ထံသို့ ဗျာဒိတ်တော်အသစ်တစ်ခုအနေဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ ဤမျှနက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ကို ကိုယ်တော်ကို နားထောင်သူများသည် ယခင်က မည်သည့်အခါမျှ မသိရှိခဲ့ကြပေ။

ခရစ်တော်ကဲ့သို့သော ဧဝံဂေလိဆရာမျိုး မည်သည့်အခါမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းအသရေရှင် ဖြစ်သော်လည်း၊ လူတို့ ရှိရာအရပ်သို့ သွားရောက်တွေ့ဆုံနိုင်ရန်အတွက် လူသားတို့၏ သဘာဝကို ခံယူကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချခဲ့သည်။ သူဌေးနှင့် ဆင်းရဲသား၊ လွတ်လပ်သူနှင့် ကျွန် အားလုံးထံသို့ ပဋိညာဉ်တရား၏ သတင်းတမန်ဖြစ်သော ခရစ်တော်သည် ကယ်တင်ခြင်း သတင်းကောင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ကြီးမြတ်သော ကုသရှင်အဖြစ် ကိုယ်တော်၏ ကျော်ကြားမှုသည် ပልသိန်းပြည် (Palestine) အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ နာမကျန်းသူများသည် အကူအညီတောင်းခံရန်အတွက် ကိုယ်တော် ဖြတ်သန်းသွားမည့် နေရာများသို့ လာရောက်ခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ စကားများကို ကြားနာလိုသူများနှင့် ကိုယ်တော်၏ လက်ဖဝါးဖြင့် ထိတွေ့မှုကို ခံယူလိုသူများစွာလည်း ထိုနေရာသို့ လောက်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ ဤကဲ့သို့ဖြင့် ကိုယ်တော်သည် မြို့တစ်မြို့မှ မြို့တစ်မြို့သို့၊ ရွာတစ်ရွာမှ ရွာတစ်ရွာသို့ ခရစ်ဝင်ကျမ်းကို ဟောပြောလျက်နှင့် နာမကျန်းသူများကို ကုသပေးလျက် ကြွချီသွားခဲ့သည် — လူသားတို့၏ နှိမ့်ချသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဘုန်းအသရေ၏ ရှင်ဘုရင် ဖြစ်ပေသည်။

နိုင်ငံတော်၏ နှစ်စဉ် မဟာပွဲတော်များကို တက်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ အပြင်ပန်း အခမ်းအနားများတွင် စိတ်နှစ်မြှုပ်နေကြသော လူအုပ်ကြီးအား ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ အရာများအကြောင်းကို ပြောကြားခဲ့ကာ ထာဝရကာလကို ၎င်းတို့၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အားလုံးအတွက် ပညာဉာဏ်၏ ဘဏ္ဍာတိုက်မှ ရတနာများကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ နားလည်နိုင်ရန် မလွဲမသွေ ဖြစ်စေမည့် ရိုးရှင်းသော ဘာသာစကားဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည်။ ကိုယ်တိုင်၏ ထူးခြားသော နည်းလမ်းများဖြင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုနှင့် ဒုက္ခရောက်နေသူ အားလုံးကို ကူညီပေးခဲ့သည်။ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ယဉ်ကျေးပျူငှာသော ကျေးဇူးတော်ဖြင့် အပြစ်ကြောင့် နာမကျန်းဖြစ်နေသော ဝိညာဉ်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့ပြီး ကုသခြင်းနှင့် အားအင်များကို ပေးသနားခဲ့သည်။

ဆရာတို့၏ အရှင်သခင်ဖြစ်သော ကိုယ်တော်သည် လူတို့နှင့် အရင်းနှီးဆုံး ဆက်ဆံရေး လမ်းကြောင်းမှတဆင့် လူထုထံသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ကိုယ်တော်ကို နားထောင်သူများ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး အမှတ်တရများနှင့် သနားကြင်နာမှုများတွင် ရောနှောသွားစေမည့် နည်းလမ်းဖြင့် အမှန်တရားကို တင်ပြခဲ့သည်။ လူတို့၏ အကျိုးစီးပွားနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့နှင့် ကိုယ်တော်၏ တသားတည်းဖြစ်မှုကို အပြည့်အဝ ခံစားရစေမည့် နည်းလမ်းဖြင့် ဆုံးမသွန်သင်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်သည် အလွန်တိုက်ရိုက်ကျပြီး၊ ဥပမာပေးချက်များသည် အလွန်သင့်လျော်ကာ၊ စကားများသည် သနားကြင်နာမှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် နားထောင်သူများ စွဲမက်နှစ်သက်ခဲ့ကြသည်။ လိုအပ်နေသူများအား ကိုယ်တော် မိန့်ဆိုခဲ့သည့် ရိုးသားမှုနှင့် စိတ် ആത്မာ စေတနာတို့သည် စကားလုံးတိုင်းကို သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စေခဲ့သည်။

မည်မျှ အလုပ်များသော အသက်တာကို ကိုယ်တော် ဖြတ်သန်းခဲ့ရပါသနည်း! တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတို့၏ နှိမ့်ချသော နေရာများသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့ရှိနိုင်ပြီး၊ စိတ်ဓာတ်ကျသူများအား မျှော်လင့်ချက်စကား ပြောကြားကာ၊ ဒုက္ခရောက်နေသူများအား ငြိမ်းချမ်းရေးကို ပေးသနားခဲ့သည်။ ကျေးဇူးတော်ရှိ၍၊ သနားကြင်နာတတ်ပြီး၊ ကရුණာကြီးမားသော ကိုယ်တော်သည် ဦးညွှတ်နေသူများကို မတ်တတ်ထူပေးရန်နှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသူများကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော် ကြွသွားလေရာရာ၌ မင်္ဂလာတရားများကို ဆောင်ကြဉ်းသွားခဲ့သည်။

ဆင်းရဲသားများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရင်း၊ သူဌေးများထံသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့် နည်းလမ်းများကိုလည်း ယေရှု လေ့လာရှာဖွေခဲ့သည်။ ချမ်းသာပြီး ယဉ်ကျေးသော ဖာရိသိလူ၊ ယုဒ အမျိုးသား မှူးမတ်နှင့် ရောမ အစိုးရအရာရှိတို့၏ မိတ်ဆွေဖွဲ့မှုကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ဖိတ်ကြားချက်များကို လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ပွဲလမ်းသဘင်များကို တက်ရောက်ခဲ့ကာ၊ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန်နှင့် ပျက်စီးခြင်းမရှိသော ရတနာများကို ဖော်ပြနိုင်ရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ အကျိုးစီးပွားများနှင့် လုပ်ငန်းဆောင်တာများကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

အထက်မှ စွမ်းအားကို ရယူခြင်းဖြင့် လူသားသည် စွန်းထင်းခြင်းမရှိသော အသက်တာကို ရှင်သန်နိုင်သည်ကို ပြသရန်အတွက် ခရစ်တော် ဤကမ္ဘာလောကသို့ ကြွလာခဲ့သည်။ မနားမနေ သည်းခံခြင်းနှင့် သနားကြင်နာတတ်သော ကူညီစွမ်းဆောင်ပေးမှုတို့ဖြင့် လူတို့၏ လိုအပ်ချက်များကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ကျေးဇူးတော်၏ နူးညံ့သော ထိတွေ့မှုဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှ မငြိမ်မသက်မှုနှင့် သံသယများကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့ပြီး၊ ရန်ငြိုးကို မေတ္တာအဖြစ်သို့ လည်းကောင်း၊ မယုံကြည်မှုကို ယုံကြည်ကိုးစားမှုအဖြစ်သို့ လည်းကောင်း ပြောင်းလဲပေးခဲ့သည်။

ကိုယ်တော် အလိုရှိသူကို “ငါ့နောက်သို့ လိုက်လော့” ဟု မိန့်ဆိုနိုင်ခဲ့ပြီး၊ အဆိုခံရသူသည် ထမြောက်၍ ကိုယ်တော်၏ နောက်သို့ လိုက်ခဲ့သည်။ လောက၏ မှော်ဆန်သော စွဲလမ်းမှု ချည်နှောင်ခြင်းသည် ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ အသံကြားရုံဖြင့် လောဘစိတ်နှင့် ရည်မှန်းချက်ကြီးမှု စိတ်ဓာတ်သည် နှလုံးသားထဲမှ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီး၊ လူသားများသည် ကယ်တင်ရှင်၏ နောက်သို့ လိုက်ရန် လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြသည်။

 

ညီအစ်ကို မေတ္တာ (Brotherly Love)

ခရစ်တော်သည် လူမျိုးရေး၊ အဆင့်အတန်း သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းဂဏ ကွာခြားမှုကို အသိအမှတ်မပြုခဲ့ပေ။ စာရေးဆရာများနှင့် ဖာရိသိတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ လက်ဆောင်များကို ဒေသန္တရနှင့် နိုင်ငံတော်ဆိုင်ရာ အကျိုးအမြတ်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုကြပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏ မိသားစုဝင် ကျန်ရှိသူများကို ဖယ်ထုတ်ပစ်လိုကြသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် အကာအရံ တံတိုင်းအားလုံးကို ဖြိုဖျက်ရန် ကြွလာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ကရුණာတော်နှင့် မေတ္တာတော် လက်ဆောင်သည် လေထု၊ အလင်းရောင် သို့မဟုတ် ကမ္ဘာမြေကို ဆန်းသစ်စေသော မိုးရေစက်များကဲ့သို့ ကန့်သတ်ချက်မရှိကြောင်း ပြသရန် ကြွလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခရစ်တော်၏ အသက်တာသည် కుల (ကေဇ်/အမျိုးအစား) မရှိသော ဘုရားတရားကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ ယုဒလူမျိုးနှင့် တပါးအမျိုးသား၊ လွတ်လပ်သူနှင့် ကျွန်တို့သည် ဘုရားသခင်ရှေ့တော်မှ တန်းတူညီမျှစွာဖြင့် ဘုံညီအစ်ကို အသင်းအပင်းတစ်ခုအဖြစ် ချိတ်ဆက်ပေးသော ဘုရားတရားတစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။ မည်သည့် မူဝါဒ မေးခွန်းမျှ ကိုယ်တော်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို လွှမ်းမိုးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အိမ်နီးနားချင်းနှင့် တစ်ပါးသူ၊ မိတ်ဆွေနှင့် ရန်သူတို့အကြားတွင် ကိုယ်တော် မကွာခြားစေခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်၏ နှလုံးသားကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည့် အရာမှာ အသက်ရေအတွက် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသော ဝိညာဉ်တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေသည်။

မည်သည့် လူသားကိုမျှ အသုံးမကျဟု ယူဆကာ ကျော်သွားခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ဝိညာဉ်တိုင်းအတွက် ကုသပေးသော ဆေးကို သုံးစွဲရန် ရှာဖွေခဲ့သည်။ မည်သည့် လူအုပ်စုထဲတွင် ရောက်နေပါစေ အချိန်အခါနှင့် အခြေအနေနှင့် လိုက်လျောညီထွေမည့် သင်ခန်းစာကို တင်ပြခဲ့သည်။ လူသားချင်းအချင်းချင်း ပြုလုပ်ခဲ့သော လျစ်လျူရှုမှု သို့မဟုတ် စော်ကားမှု မှန်သမျှသည် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားတို့၏ သနားကြင်နာမှုကို ၎င်းတို့ မည်မျှ လိုအပ်နေသည်ကို ကိုယ်တော် ပိုမို သတိပြုမိစေခဲ့သည်။ အကြမ်းတမ်းဆုံးနှင့် အမျှော်အမြင်မရှိဆုံးသူများကိုပင် အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ထိခိုက်မှုမရှိသူများ ဖြစ်လာနိုင်ကာ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများအဖြစ် ထင်ရှားစေမည့် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးမျိုးကို ရရှိနိုင်သည်ဟူသော အာမခံချက်ကို ရှေ့တွင် တင်ပြလျက် မျှော်လင့်ချက်များ ဝင်လာစေရန် စိတ်ဓာတ်ထက်သန်စေခဲ့သည်။

စာတန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ လျှောကျသွားခဲ့ပြီး သူ၏ ကျော့ကွင်းမှ လွတ်မြောက်ရန် စွမ်းအားမရှိတော့သူများကို မကြာခဏ ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ စိတ်ဓာတ်ကျနေသူ၊ နာမကျန်းဖြစ်နေသူ၊ သွေးဆောင်ခံနေသူ၊ လဲကျနေသူ အဆိုပါ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးအား ယေရှုသည် အလွန်နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သနားကြင်နာမှုစကားများကို၊ လိုအပ်ပြီး နားလည်နိုင်သော စကားများကို မိန့်ဆိုခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်တို့၏ ရန်သူနှင့် လက်ချင်းယှက် တိုက်ပွဲဝင်နေကြသူ အခြားသူများကိုလည်း ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ ဤသူများ အနိုင်ရရှိမည်ဟု အာမခံချက်ပေးလျက် ဆက်လက်ကြိုးစားရန် အားပေးခဲ့ပါသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များသည် ၎င်းတို့ဘက်တွင် ရှိနေပြီး အောင်ပွဲကို ပေးသနားမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

အခွန်ခံတို့၏ စားပွဲတွင် ဂုဏ်ပြုခံဧည့်သည်တော်အဖြစ် ထိုင်ခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ သနားကြင်နာမှုနှင့် လူမှုရေးအရ ကြင်နာမှုတို့ဖြင့် လူသားတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အသိအမှတ်ပြုကြောင်း ပြသခဲ့ကာ၊ လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ယုံကြည်မှုကို ရထိုက်သူများ ဖြစ်လာရန် တောင့်တခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ဆာလောင်နေသော နှလုံးသားများပေါ်သို့ ကိုယ်တော်၏ စကားများသည် မင်္ဂလာရှိ၍ အသက်ရှင်စေသော စွမ်းအားဖြင့် ကျရောက်လာခဲ့သည်။ တွန်းအားအသစ်များ နိုးထလာခဲ့ပြီး၊ လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အပယ်ခံရသူများအတွက် အသက်တာအသစ်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ခြေ အခွင့်အလမ်း ပွင့်လာခဲ့သည်။

ကိုယ်တော်သည် ယုဒလူမျိုး ဖြစ်သော်လည်း၊ မိမိ၏ အမျိုးသားရေး ဖာရိသိ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို အရေးမစိုက်ဘဲ သမရိလူများနှင့် လွတ်လပ်စွာ ရောနှောပေါင်းသင်းခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ဘက်လိုက် पक्षपात (အစွဲအလမ်း) များကို ရင်ဆိုင်လျက် ဤနှိမ့်ချခံရသော လူမျိုး၏ ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုကို လက်ခံခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ အမိုးအောက်တွင် အတူအိပ်စက်ခဲ့သည်၊ ၎င်းတို့၏ စားပွဲများတွင် အတူစားသုံးခဲ့သည် — ၎င်းတို့၏ လက်ဖြင့် ပြင်ဆင်ပြီး ချက်ပြုတ်ကျွေးမွေးသော အစားအစာများကို သုံးဆောင်ခဲ့သည် — ၎င်းတို့၏ လမ်းမများပေါ်တွင် ဆုံးမသွန်သင်ခဲ့ပြီး၊ အလွန်ကြီးမားသော ကြင်နာမှုနှင့် ယဉ်ကျေးပျူငှာမှုတို့ဖြင့် ဆက်ဆံခဲ့သည်။ လူသားချင်း သနားကြင်နာမှု ကြိုးဖြင့် ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားများကို ကိုယ်တော် ဆွဲဆောင်နေစဉ်မှာပင်၊ ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသခင် ကျေးဇူးတော်သည် ယုဒလူမျိုးတို့ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသော ကယ်တင်ခြင်းကို ၎င်းတို့ထံသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

 

ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ လုပ်ငန်းဆောင်တာ (Personal Ministry)

ခရစ်တော်သည် ကယ်တင်ခြင်း ခရစ်ဝင်ကျမ်းကို ကြေညာရန် မည်သည့်အခွင့်အရေးကိုမျှ လျစ်လျူမရှုခဲ့ပေ။ သမရိအမျိုးသမီး တစ်ဦးထံသို့ ပြောကြားခဲ့သော ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်စကားများကို နားထောင်ပါ။ အမျိုးသမီးသည် ရေခပ်ရန် ရောက်ရှိလာစဉ် ကိုယ်တော်သည် ယာကုပ်၏ ရေတွင်းနားတွင် ထိုင်နေခဲ့သည်။ အမျိုးသမီး အံ့အားသင့်သွားသည်မှာ ကိုယ်တော်က သူမထံမှ အကူအညီတစ်ခု တောင်းခံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ “ငါ့ကို ရေတိုက်ပါ” ဟု ကိုယ်တော် မိန့်ဆိုခဲ့သည်။ အေးမြသော ရေတစ်ခွက်ကို လိုချင်သလို၊ သူမအား အသက်ရေကို ပေးသနားနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းကိုလည်း ဖွင့်လှစ်ပေးလိုခဲ့သည်။ “ကိုယ်တော်သည် ယုဒလူမျိုး ဖြစ်ပါလျက်၊ သမရိအမျိုးသမီးဖြစ်သော ကျွန်ုပ်ကို အဘယ်ကြောင့် ရေတောင်းသနည်း။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယုဒလူမျိုးတို့သည် သမရိလူများနှင့် ဆက်ဆံရေး မရှိကြပါ” ဟု အမျိုးသမီးက ပြောကြားခဲ့သည်။ ယေရှုက “ဘုရားသခင်၏ လက်ဆောင်ကျေးဇူးကိုလည်းကောင်း၊ ငါ့ကို ရေတိုက်ပါဟု ပြောဆိုနေသူမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကိုလည်းကောင်း သင် သိခဲ့ပါမူ၊ သင်သည် ကိုယ်တော်ကို တောင်းခံခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် သင့်အား အသက်ရေကို ပေးသနားခဲ့ပေမည်။ ... ဤရေကို သောက်သူတိုင်း နောက်တစ်ကြိမ် ဆာလောင်ဦးမည်၊ သို့သော် ငါပေးမည့်ရေကို သောက်သူတိုင်း မည်သည့်အခါမျှ ဆာလောင်မည်မဟုတ်။ သို့သော် ငါပေးမည့်ရေသည် ထာဝရအသက်သို့ တက်လာမည့် ရေတွင်းကဲ့သို့ သူ၏အတွင်း၌ တည်ရှိလိမ့်မည်” ဟု ဖြေကြားခဲ့သည် (ယောဟန် ၄း၇-၁၄ / John 4:7-14)။

ခရစ်တော်သည် ဤအမျိုးသမီးတစ်ဦးတည်းအပေါ် မည်မျှ စိတ်ပါဝင်စားမှုကို ပြသခဲ့ပါသနည်း! ကိုယ်တော်၏ စကားများသည် မည်မျှ စိတ်ရင်းမှန်ပြီး စကားလုံးစွမ်းအား ကောင်းခဲ့ပါသနည်း! အမျိုးသမီးသည် ထိုစကားများကို ကြားရသောအခါ ရေအိုးကို ထားခဲ့ပြီး မြို့ထဲသို့ သွားကာ သူမ၏ မိတ်ဆွေများကို “လာကြလော့၊ ငါလုပ်ခဲ့သမျှ အရာရာကို ပြောပြခဲ့သော လူတစ်ယောက်ကို ကြည့်ကြလော့၊ ဤသူသည် ခရစ်တော် မဟုတ်လော” ဟု ပြောကြားခဲ့သည်။ “ထိုမြို့မှ သမရိလူများစွာတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကြ၏” ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ဖတ်ရှုရပေသည် (ငယ် ၂၉၊ ၃၉ / Verses 29, 39)။ ထိုအချိန်မှစ၍ ယနေ့တိုင် ကုန်လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ဝိညာဉ်များ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဤစကားများ မည်မျှ သက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်ကို မည်သူက ခန့်မှန်းနိုင်မည်နည်း။

နှလုံးသားများသည် အမှန်တရားကို လက်ခံရန် ပွင့်လင်းနေသည့် အရပ်တိုင်းတွင်၊ ခရစ်တော်သည် ၎င်းတို့အား ဆုံးမသွန်သင်ရန် အသင့်ရှိနေသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဖခင်ကိုလည်းကောင်း၊ နှလုံးသားကို စစ်ဆေးတော်မူသော အရှင်ဘုရား နှစ်သက်လက်ခံမည့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုကိုလည်းကောင်း ဖော်ပြပြသပေးသည်။ ထိုသို့သော သူများအတွက် ကိုယ်တော်သည် ပုံဥပမာများကို မသုံးပေ။ ရေတွင်းနားရှိ အမျိုးသမီးအား ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ၎င်းတို့အား “သင်နှင့် စကားပြောနေသူမှာ ငါပင် ဖြစ်သည်” ဟု မိန့်ဆိုခဲ့သည်။

အခန်း ၂—ကုသခြင်း လုပ်ငန်းဆောင်တာ နေ့ရက်များ (Chapter 2—Days of Ministry)

ကပေရနောင်မြို့ရှိ တံငါသည်၏ အိမ်တွင် ပေတရု၏ မိန်းမ၏ အမိသည် “ပြင်းထွားသော ဖျားနာရောဂါ” ဖြင့် လဲလျောင်းနေပြီး “သူ့အကြောင်းကို ကိုယ်တော်အား လျှောက်တင်ကြ၏”။ ယေရှုသည် “သူ၏လက်ကို ထိလိုက်ရာ ဖျားနာရောဂါ ပျောက်ကင်းသွားပြီး” ထမြောက်ကာ ကယ်တင်ရှင်နှင့် တပည့်တော်များကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သည် (လုကာ ၄း၃၈၊ မာကု ၁း၃၀၊ မဿဲ ၈း၁၅ / Luke 4:38; Mark 1:30; Matthew 8:15)။

သတင်းသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ အံ့ဖွယ်အမှုသည် ဥပုသ်နေ့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ရဘီများကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် နေဝင်သည်အထိ လူတို့သည် ကုသမှုခံယူရန် လာရောက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် အိမ်များ၊ ဆိုင်များ၊ ဈေးများမှစ၍ မြို့သူမြို့သားများသည် ယေရှုကို အမိုးအကာ ပေးထားသော နှိမ့်ချသော အိမ်ငယ်ဆီသို့ တိုးဝှေ့လာခဲ့ကြသည်။ နာမကျန်းသူများကို ကွပ်ပျစ်များဖြင့် သယ်ဆောင်လာကြသည်၊ တုတ်ကောက်များကို ထောက်လျက် လာကြသည်၊ သို့မဟုတ် မိတ်ဆွေများ၏ အကူအညီဖြင့် ကယ်တင်ရှင်၏ ရှေ့တော်သို့ အားယိုစွာဖြင့် ယိုင်နဲ့နဲ့ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။

တစ်နာရီပြီးတစ်နာရီ လူတို့ လာရောက်ကြပြီး ပြန်သွားကြသည် — အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကုသရှင်သည် မနက်ဖြန်တွင်လည်း ၎င်းတို့အကြားတွင် ရှိနေမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော နေ့မျိုးကို ကဖർന്നောင်မြို့သည် ယခင်က မည်သည့်အခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပေ။ လေထုထဲတွင် အောင်ပွဲခံသော အသံများနှင့် ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကြွေးကြော်သံများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံး ဒုက္ခရောက်နေသူကို ကုသပေးပြီးသည်အထိ ယေရှုသည် မိမိ၏ အလုပ်ကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ လူအုပ်ကြီး လူကွဲသွားကြပြီး ရှိမုန်၏ အိမ်တွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှု ကျရောက်လာချိန်သည် ညဉ့်နက်ပိုင်း ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှည်လျားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းသော တစ်နေ့တာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ယေရှုသည် အနားယူမှုကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ သို့သော် မြို့ကြီးသည် အိပ်ပျော်နေချိန်တွင် ကယ်တင်ရှင်သည် “မနက်မိုးလင်းခါနီး အလွန်စောစောထ၍” “ထွက်သွားကာ လူသူကင်းဝေးရာ နေရာသို့ ကြွသွားပြီး ဆုတောင်းခဲ့သည်” (မာကု ၁း၃၅ / Mark 1:35)။

မနက်စောစောတွင် ပေတရုနှင့် သူ၏ အဖော်များသည် ယေရှုထံသို့ လာရောက်ကြပြီး ကဖർന്നောင်မြို့သူမြို့သားများသည် ကိုယ်တော်ကို ရှာဖွေနေကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း လျှောက်တင်ခဲ့ကြသည်။ “အခြားသော မြို့များသို့လည်း ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်ကို ငါဟောပြောရမည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအမှုအတွက် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူ၏” ဟူသော ခရစ်တော်၏ စကားကို အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြားခဲ့ကြရသည် (လုကာ ၄း၄၃ / Luke 4:43)။

ထိုစဉ်က ကဖർന്നောင်မြို့တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကြားတွင် ကိုယ်တော်၏ သာသနာပြုလုပ်ငန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိနေခဲ့သည်။ အံ့ဖွယ်အမှု လုပ်ဆောင်သူ သို့မဟုတ် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ရောဂါကုသပေးသူအနေဖြင့်သာ လူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ရန် ယေရှု မကျေနပ်ခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် လူသားများအား ၎င်းတို့၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် မိမိထံသို့ ဆွဲဆောင်ရန် ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် လောကီနိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ရန် ဘုရင်တစ်ပါးအဖြစ် ကြွလာခဲ့သည်ဟု လူတို့က ယုံကြည်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြစဉ်၊ ၎င်းတို့၏ စိတ်များကို လောကီရေးရာမှ ဝိညာဉ်ရေးရာသို့ လှည့်ပြောင်းရန် ကိုယ်တော် အလိုရှိခဲ့သည်။ ရိုးရိုးလောကီ အောင်မြင်မှုသည် ကိုယ်တော်၏ အလုပ်ကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဂရုမစိုက်သော လူအုပ်ကြီး၏ အံ့သြထိတ်လန့်မှုသည် ကိုယ်တော်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မြှင့်တင်လိုသော စိတ်ဓာတ်သည် ကိုယ်တော်၏ အသက်တာတွင် လုံးဝ မပါဝင်ခဲ့ပေ။ လောကီက ရာထူး၊ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု သို့မဟုတ် ပညာအရည်အချင်းအတွက် ပေးအပ်သော ရိုသေလေးစားမှုသည် လူ့သားတော်အတွက် လုံးဝစိမ်းေသာ အရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ သစ္စာခံယူမှုကို ရရှိရန် သို့မဟုတ် ရိုသေလေးစားမှုကို အမိန့်ပေးရန် လူတို့ အသုံးပြုသော နည်းလမ်းများကို ယေရှု လုံးဝ မသုံးခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော် မဖွားမြင်မီ ရာစုနှစ်များစွာကတည်းက ကိုယ်တော်၏ အကြောင်းကို “ကိုယ်တော်သည် အကျယ်ကြီး မပြော၊ အသံကို မမြှင့်၊ လမ်းမများပေါ်တွင် အသံကို မကြားစေရ။ ကြေမွသောကျူပင်ကို မချိုး၊ မှိန်ဖျော့နေသော မီးစာကို မငြှိမ်းသတ်ရ၊ အမှန်တရားအတွက် တရားစီရင်ခြင်းကို ထင်ရှားစေရမည်” ဟု ပရောဖက်ပြုခဲ့ကြသည် (ဟေရှာယ ၄၂း၂၊ ၃၊ ဘေးမှတ်စု / Isaiah 42:2, 3, margin)။

ဖာရိသိတို့သည် မိမိတို့၏ အသေးစိတ်ကျသော ထုံးတမ်းစဉ်လာ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှုများနှင့် အလှူအတန်းများကို ကြွားဝါခြင်းတို့ဖြင့် ထင်ရှားကျော်ကြားမှုကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ ဘာသာတရားအတွက် မိမိတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ဆွေးနွေးမှုအធိကအကြောင်းအရာ ဖြစ်စေခြင်းဖြင့် သက်သေပြခဲ့ကြသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက် ဂိုဏ်းဂဏများအကြား အငြင်းပွားမှုများသည် ကျယ်လောင်ပြီး ကြာမြင့်ခဲ့ကာ၊ ပညာတတ် ဥပဒေပညာရှင်များထံမှ အမျက်ဒေါသထွက်သော အငြင်းပွားသံများကို လမ်းမများပေါ်တွင် ကြားရခြင်းမှာ မဆန်းလှပေ။

ဤအရာအားလုံးနှင့် အလွန်တရာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်မှာ ယေရှု၏ အသက်တာ ဖြစ်ပေသည်။ ထိုအသက်တာတွင် ဆူညံသော အငြင်းပွားမှု၊ ကြွားဝါသော ဝတ်ပြုကိုးကွယ်မှု၊ လက်ခုပ်တီးမှုကို ရရှိရန် လုပ်ဆောင်သော လုပ်ရပ် မည်သည့်အခါမျှ မရှိခဲ့ပေ။ ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၌ ကွယ်ဝပ်နေခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်ကိုလည်း မိမိ၏ သားတော်၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတွင် ဖော်ပြပြသခဲ့သည်။ ဤဗျာဒိတ်တော်ဆီသို့ လူတို့၏ စိတ်များကို လှည့်ပြောင်းပေးရန် ယေရှု အလိုရှိခဲ့သည်။

ဖြောင့်မတ်ခြင်း မာန်ဟုန် (Sun of Righteousness) သည် မိမိ၏ ဘုန်းအသရေဖြင့် အာရုံများကို မှေးမှိန်သွားစေရန်အတွက် ကမ္ဘာလောကကြီးပေါ်သို့ ရုတ်တရက် တောက်ပထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ခရစ်တော်၏ အကြောင်းကို “ကိုယ်တော်၏ ထွက်ပေါ်လာခြင်းသည် မနက်ခင်းကဲ့သို့ ပြင်ဆင်ထား၏” ဟု ရေးသားထားသည် (ဟောရှေ ၆း၃ / Hosea 6:3)။ နေ့အလင်းရောင်သည် မှောင်မိုက်ကို ဖယ်ရှားပေးလျက် ကမ္ဘာလောကကြီးကို အသက်တာသို့ နိုးထစေလျက် တိတ်ဆိတ်ညင်သာစွာဖြင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထို့အတူ ဖြောင့်မတ်ခြင်း မာန်ဟုန်သည် “ကုသခြင်း ပါရှိသော အတောင်ပံများဖြင့်” ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည် (မလכי ၄း၂ / Malachi 4:2)။

“ငါမစသော ငါ၏ အစေခံကို ကြည့်ရှုလော့၊

ငါ့ဝိညာဉ် မွေ့လျော်ရာ ငါ၏ ရွေးချယ်ခံ ဖြစ်သောသူကို ကြည့်ရှုလော့” (ဟေရှာယ ၄၂း၁ / Isaiah 42:1)။

“ကိုယ်တော်သည် ဆင်းရဲသားတို့၏ အခိုင်အမာ ဖြစ်တော်မူ၏၊

ဒုက္ခရောက်စဉ် ဆင်းရဲသားတို့၏ အခိုင်အမာ ဖြစ်တော်မူ၏၊

မုန်တိုင်းအတွက် ခိုလှုံရာ၊ အပူဒဏ်အတွက် အရိပ် ဖြစ်တော်မူ၏” (ဟေရှာယ ၂၅း၄ / Isaiah 25:4)။

“ယေဟောဝါ ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်ကား၊

ကောင်းကင်ကို ဖန်ဆင်း၍ ဆန့်ထုတ်တော်မူသော၊

ကမ္ဘာမြေနှင့် ထိုမှထွက်လာသမျှကို ဖြန့်ချပေးတော်မူသော၊

ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူတို့အား အသက်ရှူခြင်းကို ပေးသနားတော်မူသော၊

ထိုအရပ်၌ လျှောက်လှမ်းသူတို့အား ဝိညာဉ်ကို ပေးတော်မူသော အရှင်ဖြစ်၏။

အို ထបရား၊ ငါ ယေဟောဝါသည် သင့်ကို ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြင့် ခေါ်တော်မူပြီ၊

သင့်လက်ကို ကိုင်ဆွဲမည်၊

သင့်ကို စောင့်ရှောက်မည်၊ လူတို့၏ ပဋိညာဉ်အဖြစ် သင့်ကို ပေးသနားမည်၊

တပါးအမျိုးသားတို့၏ အလင်း ဖြစ်စေမည်၊

မျက်စိကန်းသောသူတို့၏ မျက်စိကို ဖွင့်ပေးမည်၊

အကျဉ်းသားများကို အကျဉ်းထောင်မှ ထုတ်ဆောင်ပေးမည်၊

မှောင်မိုက်၌ ထိုင်နေသူများကို အကျဉ်းထောင်မှ လွတ်မြောက်စေမည်” (ဟေရှာယ ၄၂း၅-၇ / Isaiah 42:5-7)။

“ငါသည် မျက်စိကန်းသောသူတို့ကို သူတို့ မသိသော လမ်းဖြင့် ခေါ်ဆောင်သွားမည်၊

သူတို့ မသိကျွမ်းဖူးသော လမ်းများဖြင့် လမ်းပြမည်၊

မှောင်မိုက်ကို သူတို့ရှေ့တွင် အလင်း ဖြစ်စေမည်၊

ကောက်ကွတ်သော အရာများကို ဖြောင့်တန်းစေမည်။

ဤအရာများကို ငါ ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို စွန့်ပစ်မည် မဟုတ်ပေ” (ငယ် ၁၆ / Verse 16)။

“ယေဟောဝါအား သီချင်းအသစ်ကို သီဆိုကြလော့၊

ကမ္ဘာမြေ၏ အစွန်အဖျားမှစ၍ ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးကျူးကြလော့၊

ပင်လယ်သို့ ဆင်းသွားသူအပေါင်းတို့၊ ထိုအရပ်၌ ရှိသမျှတို့၊

ကျွန်းများနှင့် ၎င်းတို့၏ နေထိုင်သူတို့ ချီးကျူးကြလော့။

တောကန္တာရနှင့် မြို့ကြီးများသည် အသံကို မြှင့်ကြစေလော့၊

ကေဒါ (Kedar) လူမျိုး နေထိုင်သော ရွာများသည် မြှင့်ကြစေလော့၊

ကျောက်ဆောင် နေထိုင်သူတို့ သီဆိုကြလော့၊

တောင်ထိပ်များမှနေ၍ ကြွေးကြော်ကြလော့။

ယေဟောဝါအား ဘုန်းအသရေကို ပေးကြလော့၊

ကျွန်းများတွင်လည်း ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ကြေညာကြလော့” (ငယ် ၁၀-၁၂ / Verses 10-12)။

“အို ကောင်းကင်ဘုံတို့၊ သီဆိုကြလော့။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယေဟောဝါ ပြုတော်မူပြီ။

အို ကမ္ဘာမြေ၏ အောက်ပိုင်းအရပ်တို့၊ ကြွေးကြော်ကြလော့။

အို တောင်ကြီးတောင်ငယ်တို့၊ သစ်တောများနှင့် ထိုအရပ်ရှိ သစ်ပင်ရှိသမျှတို့၊ သီဆိုခြင်းဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်ကြလော့။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယေဟောဝါသည် ယာကုပ်ကို ရွေးနှုတ်တော်မူပြီ၊

ဣသရေလ အမျိုး၌ ကိုယ်တိုင်၏ ဘုန်းအသရေကို ထင်ရှားစေတော်မူပြီ” (ဟေရှာယ ၄၄း၂၃ / Isaiah 44:23)။

ကယ်တင်ရှင်၏ လုပ်ငန်းနှင့်ပတ်သက်၍ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ဧဟေရုဒ် (Herod) ၏ အကျဉ်းထောင်မှနေ၍ ဗတ္တိဇោម ယောဟန် (John the Baptist) သည် စောင့်ကြည့်မျှော်လင့်နေခဲ့ပြီးနောက် ကိုယ်တော်ထံသို့ တပည့်နှစ်ဦးကို စေလွှတ်၍ ဤသို့ သတင်းစကား ပေးပို့ခဲ့သည် -

“ကြွလာရမည့်သူသည် ကိုယ်တော် ဖြစ်ပါသလော၊ သို့တတည်းမဟုတ် အခြားသောသူကို ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်ရမည်လော” (မဿဲ ၁၁း၃ / Matthew 11:3)။

ကယ်တင်ရှင်သည် တပည့်တော်တို့၏ မေးခွန်းကို ချက်ချင်း မဖြေကြားခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို အံ့သြစွာဖြင့် ရပ်နေကြစဉ် ဒုက္ခရောက်နေသူများသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ လာရောက်နေကြသည်။ ကြီးမြတ်သော ကုသရှင်၏ အသံသည် နားမကြားရသူတို့၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ နှုတ်ကပတ်စကား တစ်ခွန်း၊ လက်ဖဝါးဖြင့် ထိတွေ့မှုတစ်ခုသည် နေ့အလင်းရောင်၊ သဘာဝ ရှုခင်းများ၊ မိတ်ဆွေများ၏ မျက်နှာများနှင့် ကယ်တင်ရှင်၏ မျက်နှာတို့ကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် မျက်စိကန်းနေသူတို့၏ မျက်စိကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ အသံသည် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသူတို့၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကျန်းမာရေးနှင့် ခွန်အားတို့ဖြင့် ထမြောက်လာခဲ့ကြသည်။ လေဖြတ်နေသော နတ်ဆိုးစွဲသူများသည် ကိုယ်တော်၏ စကားကို နာခံခဲ့ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ရူးသွပ်မှုများ ဖယ်ရှားခံရကာ ကိုယ်တော်ကို ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခဲ့ကြသည်။ ရဘီများက မသန့်ရှင်းသူများအဖြစ် ရှောင်ရှားခဲ့ကြသော ဆင်းရဲသော လယ်သမားများနှင့် လုပ်သားများသည် ကိုယ်တော်၏ ပတ်လည်တွင် စုရုံးလာကြပြီး ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့အား ထာဝရအသက်စကားများကို ဟောပြောခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့ဖြင့် နေ့တာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ယောဟန်၏ တပည့်များသည် အရာရာကို မြင်တွေ့ကြားနာခဲ့ကြရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယေရှုသည် ၎င်းတို့အား ခေါ်ယူခဲ့ပြီး မြင်တွေ့ကြားနာခဲ့ရသမျှကို ယောဟန်ထံ ပြန်လည်ပြောပြရန် မိန့်ဆိုခဲ့ကာ၊ “ငါ့ကြောင့် စိတ်မပျက်သောသူ မည်သည်ကား မင်္ဂလာရှိ၏” ဟု ထပ်လောင်းမိန့်ဆိုခဲ့သည် (ငယ် ၆ / Verse 6)။ တပည့်တော်များသည် သတင်းစကားကို သွားရောက် ပို့ဆောင်ခဲ့ကြပြီး ၎င်းသည် လုံလောက်ခဲ့ပေသည်။

ယောဟန်သည် မေရှိယ (Messiah) နှင့်ပတ်သက်သော ပရောဖက်ပြုချက်ကို ပြန်ပြောင်းအမှတ်ရခဲ့သည် — “နူးညံ့သိမ်မွေ့သူတို့အား သတင်းကောင်း ဟောပြောရန် ယေဟောဝါသည် ငါ့ကို ဘိသိက်ပေးတော်မူပြီ၊ ကြေမွသောနှလုံးသားများကို ကုသပေးရန်၊ ဖမ်းဆီးခံရသူတို့အား လွတ်မြောက်ကြောင်း ကြေညာရန်နှင့် ချည်နှောင်ခံရသူတို့အား အကျဉ်းထောင် တံခါးဖွင့်လှစ်ပေးရန်၊ ယေဟောဝါ၏ ကျေးဇူးတော်နှစ်ကို ကြေညာရန်၊ ... ငိုကြွေးမြည်တမ်းသူ အားလုံးကို နှစ်သိမ့်ပေးရန် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူ၏” (ဟေရှာယ ၆၁း၁၊ ၂၊ အေ.အာ.ဗီ. / Isaiah 61:1, 2, A.R.V.)။ နာဇရက်မြို့သား ယေရှုသည် ကတိတော်ခံရသူ ဖြစ်ပေသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသခင်ဖြစ်ခြင်း သက်သေကို ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသော လူသားများ၏ လိုအပ်ချက်များအပေါ် ကိုယ်တော်၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာတွင် တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေကို ကျွန်ုပ်တို့၏ နှိမ့်ချသော အခြေအနေအပေါ် ကိုယ်တော် ဆင်းသက်လာခြင်းတွင် ပြသခဲ့သည်။

ခရစ်တော်၏ လုပ်ငန်းများသည် ကိုယ်တော်သည် မေရှိယ ဖြစ်ကြောင်းကို ကြေညာရုံသာမက ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်ကို မည်သို့ တည်ထောင်မည်ကိုလည်း ပြသခဲ့သည်။ ယောဟန်အား ဧလိယ (Elijah) ကန္တာရတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရစဉ်က ရရှိခဲ့သည့် အမှန်တရားအတိုင်း တူညီသော အမှန်တရားကို ဖွင့်ပြပေးခဲ့သည် — “ကြီးမားပြင်းထွားသော လေသည် ယေဟောဝါရှေ့တော်တွင် တောင်များကို ကွဲအက်စေပြီး ကျောက်ဆောင်များကို ကြေမွစေခဲ့သည်၊ သို့သော် လေထဲတွင် ယေဟောဝါ မရှိခဲ့ပေ။ လေပြီးနောက် ငလျင်လှုပ်ခဲ့သည်၊ သို့သော် ငလျင်ထဲတွင် ယေဟောဝါ မရှိခဲ့ပေ။ ငလျင်ပြီးနောက် မီးလောင်ခဲ့သည်၊ သို့သော် မီးထဲတွင် ယေဟောဝါ မရှိခဲ့ပေ”၊ မီးပြီးနောက် ဘုရားသခင်သည် တိတ်ဆိတ်ညင်သာသော အသံဖြင့် ပရောဖက်အား စကားပြောကြားခဲ့သည် (ဘုရင်များ ပထမ ၁၉း၁၁၊ ၁၂ / 1 Kings 19:11, 12)။ ထို့အတူ ယေရှုသည် ဘုရင်များနှင့် နိုင်ငံများကို ဖြိုလှဲခြင်းဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် အပြင်ပန်း ပြသမှုတို့ဖြင့် မဟုတ်ဘဲ၊ ကရුණာတရားနှင့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှု ပြည့်နှက်နေသော အသက်တာဖြင့် လူတို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ စကားပြောကြားခြင်းဖြင့် မိမိ၏ အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်သည် အပြင်ပန်း ပြသမှုဖြင့် ရောက်ရှိလာခြင်း မရှိပေ။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မှုတ်သွင်းမှုမှတဆင့်၊ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ အတွင်းပိုင်း လုပ်ဆောင်မှုမှတဆင့်၊ မိမိ၏ အသက်တာဖြစ်သော အရှင်သခင်နှင့် ဝိညာဉ်၏ ဖက်စပ်ပေါင်းသင်းမှုမှတဆင့် ရောက်ရှိလာပါသည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအား၏ အကြီးမားဆုံး ဖော်ပြချက်ကို ခရစ်တော်၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိလာသော လူသားသဘာဝတွင် တွေ့မြင်ရပေသည်။

ခရစ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် ကမ္ဘာလောက၏ အလင်း ဖြစ်ကြရမည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အား တောက်ပရန် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ ပြုလုပ်ရန် မိန့်မှာခြင်း မရှိပေ။ အထက်တန်းစား ကောင်းကင်အကျင့်ကို ပြသရန် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကျေနပ်နေသော ကြိုးပမ်းမှုမှန်သမျှကို ကိုယ်တော် မနှစ်သက်ပေ။ ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အခြေခံမူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရန် ကိုယ်တော် အလိုရှိသည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ကမ္ဘာလောကနှင့် ထိတွေ့လာကြသောအခါ မိမိတို့အတွင်း၌ ရှိနေသော အလင်းကို ဖော်ပြပြသကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ အသက်တာ၏ လုပ်ရပ်တိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ တည်ကြည်သော သစ္စာစောင့်သိမှုသည် အလင်းပေးစွမ်းမည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု သို့မဟုတ် ရာထူးအဆင့်အတန်း မြင့်မားခြင်း၊ ကုန်ကျစရိတ်ကြီးမားသော ပစ္စည်းကိရိယာများ၊ ဗိသုကာလက်ရာများ သို့မဟုတ် ပရိဘောဂပစ္စည်းများသည် ဘုရားသခင်၏ လုပ်ငန်း တိုးတက်ရေးအတွက် မရှိမဖြစ် မလိုအအပ်ပေ။ လူတို့ထံမှ လက်ခုပ်တီးမှုကို ရရှိစေကာ မာနကို ဖြစ်စေသော အောင်မြင်မှုများလည်း မလိုအအပ်ပေ။ မည်မျှပင် ခမ်းနားထည်ဝါစေကာမူ လောကီပြသမှုသည် ဘုရားသခင်၏ ရှေ့တော်တွင် တန်ဖိုးမရှိပေ။ မြင်ရသော အရာများနှင့် အချိန်ကာလဆိုင်ရာ အရာများထက် မြင်မရသော အရာများနှင့် ထာဝရကာလဆိုင်ရာ အရာများကို ကိုယ်တော် တန်ဖိုးထားတော်မူသည်။ ယခင်အရာသည် နောက်အရာကို ဖော်ပြသည့်အတိုင်းသာ တန်ဖိုးရှိပေသည်။ အနုပညာ၏ အကောင်းဆုံး ထွက်ကုန်များသည် ဝိညာဉ်တော်၏ လုပ်ဆောင်မှုမှ ရရှိလာသော အကျိုးသီးပွန်ဖြစ်သည့် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး၏ အလှတရားနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အလှတရား မရှိပေ။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ သားတော်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာလောကသို့ ပေးအပ်တော်မူသောအခါ၊ လူသားများအား ဖျက်ဆီး၍မရသော ရတနာများကို — ကမ္ဘာစတင်ကတည်းက လူတို့ စုဆောင်းခဲ့ကြသော ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘာမှမရှိသလောက် ဖြစ်နေသော ရတနာများကို ပေးသနားခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ကြွလာခဲ့ပြီး ထာဝရကာလ၏ စုဆောင်းထားသော မေတ္တာတော်ဖြင့် လူသားတို့၏ ရှေ့တော်တွင် ရပ်တည်ခဲ့ပြီး၊ ဤအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် ဆက်သွယ်မှုမှတဆင့် လက်ခံရယူရန်၊ ဖော်ပြရန်နှင့် ဖြန့်ဝေရန် ဖြစ်သော ရတနာ ဖြစ်ပေသည်။

လူသားတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုသည် လုပ်သား၏ ဆက်ကပ်အပ်နှံထားသော ရိုသေကိုင်းရှိုင်းမှု အတိုင်းအတာအပေါ် မူတည်၍ — ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော် စွမ်းအားဖြင့် အသက်တာကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်စွမ်းကို ဖော်ပြခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ အလုပ်တွင် ထိရောက်မှု ရှိလာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် မိမိ၏ တံဆိပ်ကို ချိတ်ဆွဲထားသောကြောင့်၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွင်း၌ မေတ္တာတရား၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးကို ဖော်ပြပြသနေသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကမ္ဘာလောကနှင့် ကွာခြားခြားနားနေကြရမည် ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရွေးနှုတ်ရှင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို မိမိ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းဖြင့် ဖုံးအုပ်ပေးထားသည်။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ လုပ်ငန်းအတွက် ယောက်ျားများနှင့် မိန်းမများကို ရွေးချယ်ရာတွင် ၎င်းတို့တွင် လောကီကြွယ်ဝမှု၊ ပညာရေး သို့မဟုတ် ပရိသတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိမရှိကို မမေးမြန်းပေ။ “သူတို့သည် ငါ့လမ်းကို ငါသွန်သင်နိုင်လောက်အောင် နှိမ့်ချမှုဖြင့် လျှောက်လှမ်းကြသလော။ ငါ့စကားများကို ၎င်းတို့၏ နှုတ်ထဲသို့ ငါထည့်ပေးနိုင်သလော။ ၎င်းတို့သည် ငါ့ကို ကိုယ်စားပြုကြမည်လော” ဟု မေးမြန်းတော်မူ၏။

ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်တော်ကို ဝိညာဉ်ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ထည့်သွင်းနိုင်သည့် ပမာဏအပေါ် မူတည်၍ လူတိုင်းကို အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ ကိုယ်တော် လက်ခံမည့် အလုပ်မှာ ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ప్రతిబింబ (ပြန်ဟပ်) စေသော အလုပ် ဖြစ်ပေသည်။ ကိုယ်တော်၏ နောက်လိုက်များသည် ကမ္ဘာလောကအတွက် မိမိတို့၏ အထောက်အထားများအဖြစ် ကိုယ်တော်၏ ਅമర (အသေအပျောက်မရှိသော) အခြေခံမူများ၏ ဖျက်ဆီး၍မရသော လက္ခဏာရပ်များကို ဆောင်ထားကြရမည် ဖြစ်သည်။

 

လူငယ်များနှင့် သိုးသငယ်များကို လက်တော်ဖြင့် စုသိမ်းတော်မူသော အရှင်

ယေရှုသည် မြို့ကြီးများ၏ လမ်းမများပေါ်တွင် အမှုတော်ဆောင်နေစဉ် ရောဂါဝေဒနာခံစားနေရပြီး သေလုမျောပါးဖြစ်နေသော ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်ကလေးများကို လက်ထဲတွင်ပိုက်လျက် မိခင်များသည် လူအုပ်ကြီးကို တိုးဝှေ့လာကြပြီး ကိုယ်တော်၏သတိပြုခြင်းကို ခံရမည့်အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားကြ၏။

မျက်နှာများ ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်လျက်၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ၊ လုံးဝအားလျော့လုနီးပါးဖြစ်နေသော်လည်း ခိုင်မာသောဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် ဇွဲလုံ့လရှိကြသော ဤမိခင်များကို ကြည့်ရှုကြလော့။ ၎င်းတို့သည် ဆင်းရဲဒုက္ခ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းလျက် ကယ်တင်ရှင်ကို ရှာဖွေကြ၏။ တိုးဝှေ့လာသော လူအုပ်ကြီး၏ တွန်းထုတ်ခြင်းကို ခံရစဉ် ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိသည်အထိ တစ်လှမ်းချင်းစီ လမ်းဖောက်သွားတော်မူ၏။ ၎င်းတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။ ကိုယ်တော်၏ သတိပြုခြင်းကို ခံရပြီး၊ ထိုမျှလောက်သော သနားကြင်နာမှုနှင့် မေတ္တာတို့ကို ဖော်ပြနေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရှုလိုက်ရသည့်အခါ ဝမ်းမြောက်ခြင်းမျက်ရည်များ ကျဆင်းလာကြ၏။

အုပ်စုထဲမှ တစ်ဦးကို ရွေးထုတ်လျက် ကယ်တင်ရှင်က သူမ၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုကို ဖိတ်ခေါ်ကာ "ငါသည် သင့်အဘို့ အဘယ်သို့ပြုရမည်နည်း" ဟု မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ သူမသည် ကြီးမားသော လိုအပ်ချက်ကို ငိုကြွေးသံဖြင့် "အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်၏ရင်သွေးကို ကျန်းမာစေတော်မူပါ" ဟု တောင်းလျှောက်၏။ ယေရှုသည် ရင်သွေးငယ်ကို သူမ၏လက်ထဲမှ ယူတော်မူပြီး ကိုယ်တော်၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် ရောဂါဘယများ ပြေးသွား၏။ သေခြင်း၏ ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်ခြင်းသည် ကင်းစင်သွား၏။ အသက်ကို ပေးတတ်သော စွမ်းအားသည် သွေးကြောများထဲသို့ စီးဆင်းသွားပြီး ကြွက်သားများသည် အားအင်ကို ရရှိကြ၏။ အကြွင်းမဲ့ နှစ်သိမ့်ခြင်းနှင့် ငြိမ်သက်ခြင်း စကားများကို မိခင်အား မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ ထို့နောက် အရေးတကြီး လိုအပ်နေသော အခြားသော ကိစ္စတစ်ခုကို တင်ပြလာပြန်၏။ ယေရှုသည် အသက်ကိုပေးတတ်သော တန်ခိုးတော်ကို တစ်ဖန် အသုံးပြုတော်မူပြီး လူအုန်းလူအုန်းပြုတတ်သော အရာတို့ကို လုပ်ဆောင်တော်မူသော အရှင်အား လူအပေါင်းတို့သည် ချီးမွမ်းခြင်းနှင့် ရိုသေလေးစားခြင်းကို ပေးကြ၏။

ကျွနု်ပ်တို့သည် ယေရှု၏ အသက်တာ ကြီးမြတ်ခြင်းအကြောင်းကို အမြဲတမ်း စဉ်းစားတွေးတောကြ၏။ ကိုယ်တော် ပြုတော်မူခဲ့သော အံ့သြဖွယ်ရာ အရာများအကြောင်း၊ ပြုလုပ်တော်မူခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာများအကြောင်းကို ပြောဆိုကြ၏။ သို့သော် သေးငယ်သည်ဟု ယူဆရသော အရာများအပေါ် ကိုယ်တော်၏ သတိပြုဂရုစိုက်မှုသည် ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်ခြင်းကို ပို၍ပင် မြင့်မားစွာ သက်သေပြနေပေသည်။

ယုဒလူတို့တွင် ကလေးငယ်များကို ရဗ္ဗိဆရာတစ်ဦးထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာကြပြီး ထိုဆရာက ကလေးငယ်များအပေါ်တွင် လက်တင်၍ ကောင်းချီးပေးရိုးထုံးစံရှိ၏။ သို့သော် တပည့်တော်များကမူ ကယ်တင်ရှင်၏ အလုပ်သည် ဤကဲ့သို့ အနှောင့်အယှက်ခံရရန်အတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်ဟု တွေးတောကြ၏။ မိခင်များသည် ကိုယ်တော်ထံသို့ လာကြပြီး ၎င်းတို့၏ ရင်သွေးငယ်များကို ကောင်းချီးပေးရန် တောင်းဆိုကြသောအခါ တပည့်တော်များသည် ၎င်းတို့အား မနှစ်မြို့သော မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ရှုကြ၏။ ဤကလေးငယ်များသည် ယေရှုထံသို့ သွားရောက်ခြင်းဖြင့် အကျိုးကျေးဇူးရရှိရန်အတွက် အလွန်ငယ်သေးသည်ဟု ၎င်းတို့က တွေးတောခဲ့ကြပြီး ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ ရှိနေခြင်းကို မနှစ်မြို့ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြ၏။ သို့သော် ကယ်တင်ရှင်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း မိမိတို့၏ ကလေးများကို လေ့ကျင့်ပေးရန် ရှာဖွေနေကြသော မိခင်များ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို နားလည်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ ဆုတောင်းသံများကို ကြားတော်မူပြီး ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်တိုင်ပင်လျှင် ၎င်းတို့အား ကိုယ်တော်၏ בנוံတော်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ကလေးငယ်နှင့်အတူ မိခင်တစ်ဦးသည် ယေရှုကို ရှာဖွေရန်အတွက် သူမ၏အိမ်မှ ထွက်လာခဲ့၏။ လမ်းခရီးတွင် သူမသည် အိမ်နီးနားချင်းတစ်ဦးအား သူမ၏ ကိစ္စကို ပြောပြခဲ့ရာ ထိုအိမ်နီးနားချင်းကလည်း ယေရှုသည် သူမ၏ ကလေးများကို ကောင်းချီးပေးရန် ဆန္ဒရှိခဲ့၏။ ဤကဲ့သို့ဖြင့် မိခင်အချို့သည် ၎င်းတို့၏ ရင်သွေးငယ်များနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ အတူတကွ ရောက်ရှိလာကြ၏။ ကလေးအချို့သည် မိခင်လက်စို့အရွယ်ကို ကျော်လွန်ကာ ကလေးလူငယ်အရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်၏။ မိခင်များသည် ၎င်းတို့၏ ဆန္ဒကို ထုတ်ဖော်ပြသကြသောအခါ ယေရှုသည် ရဲတုန်လျက် မျက်ရည်ကျလျက် တောင်းဆိုခြင်းကို သနားကြင်နာစွာဖြင့် နားဆောငိတော်မူ၏။ သို့သော် တပည့်တော်များက ၎င်းတို့အပေါ် မည်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံသည်ကို စောင့်ကြည့်ရန် ကိုယ်တော်သည် စောင့်ဆိုင်းနေတော်မူ၏။ တပည့်တော်များသည် မိခင်များအား ဆူငေါက်ကြပြီး ကိုယ်တော်အား ကျေးဇူးပြုသည်ဟု တွေးတောလျက် ၎င်းတို့အား လွှတ်လိုက်ကြသည်ကို ကိုယ်တော် မြင်တွေ့ရသောအခါ “ကလေးငယ်များကို ငါ့ထံသို့ လာခွင့်ပေးကြလော့၊ မတားမြစ်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်သည် ထိုသို့သော သူတို့၏ နိုင်ငံဖြစ်၏” ဟု မိန့်မြွက်လျက် ၎င်းတို့၏ အမှားကို ပြသတော်မူ၏။ (မာကု ၁၀:၁၄)။ ကိုယ်တော်သည် ကလေးငယ်များကို လက်ထဲတွင် ပိုက်ချီတော်မူ၍၊ ၎င်းတို့အပေါ် လက်တင်တော်မူကာ ၎င်းတို့ လာရောက်ကြသည့် ကောင်းချီးမင်္ဂလာများကို ပေးသနားတော်မူ၏။

မိခင်များသည် နှစ်သိမ့်ခြင်းကို ခံကြရ၏။ ၎င်းတို့သည် ယေရှု၏ နှုတ်ကပတ်တော်များအားဖြင့် အားရှိစေလျက်၊ ကောင်းချီးပေးခြင်းကို ခံရလျက် မိမိတို့၏ အိမ်များသို့ ပြန်သွားကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ဝမ်းမြောက်ခြင်းအသစ်ဖြင့် ထမ်းဆောင်ရန်နှင့် မိခင်တို့၏ ကလေးများအတွက် မျှော်လင့်ချက်ရှိစွာဖြင့် အလုပ်လုပ်ရန် အားပေးတိုက်တွန်းခြင်း ခံကြရ၏။

ထိုရင်သွေးငယ် အုပ်စု၏ နောင်ရေးကို ကျွနု်ပ်တို့ရှေ့တွင် ဖွင့်ပြနိုင်ခဲ့ပါမူ မိခင်များသည် ထိုနေ့၏ ဖြစ်ရပ်များကို မိမိတို့၏ ကလေးများ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အမှတ်ရစေကြသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ကယ်တင်ရှင်၏ မေတ္တာပါသော စကားများကို ၎င်းတို့အား ထပ်တလဲလဲ ပြောပြနေကြသည်ကိုလည်းကောင်း ကျွနု်ပ်တို့ မြင်တွေ့ရပေမည်။ နောင်လာမည့် နှစ်များတွင် ဤစကားများ၏ အမှတ်တရသည် ကလေးများအား ထာဝရဘုရား၏ ရွေးနှုတ်ခံရသူတို့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော လမ်းမှ မတိမ်းမယမ်းစေရန် မည်မျှမကြာခဏ ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်ကိုလည်း ကျွနု်ပ်တို့ မြင်တွေ့ရပေမည်။

ယေရှုသည် ယနေ့တိုင်အောင် လူသားတို့အကြားတွင် လှည့်လည်သွားလာစဉ်ကကဲ့သို့ပင် သနားကြင်နာတတ်သော ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ယုဒပြည်တွင် ရင်သွေးငယ်များကို လက်ထဲသို့ စုသိမ်းခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ပင် ယခုအခါ၌လည်း မိခင်တို့၏ မိတ်ဆွေစစ် ဖြစ်တော်မူ၏။ ကျွနု်ပ်တို့၏ အိမ်တွင်းရှိ ကလေးများသည် ရှေးခေတ်က ကလေးများကဲ့သို့ပင် ကိုယ်တော်၏ သွေးတော်ဖြင့် ဝယ်ယူခြင်း ခံရသူများပင် ဖြစ်ကြ၏။

ယေရှုသည် မိခင်တိုင်း၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို သိတော်မူ၏။ ဆင်းရဲမွဲတေမှုနှင့် အငတ်ဘေးတို့ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော မိခင်တစ်ဦး ရှိခဲ့သည့် အရှင်သည် မိခင်တစ်ဦးချင်းစီ၏ အလုပ်များတွင် စာနာထောက်ထားပေးတော်မူ၏။ ခါနာနီအမျိုးသမီး၏ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော နှလုံးသားကို နှစ်သိမ့်ပေးရန်အတွက် ခရီးရှည်ကြီးကို ကြွချီသွားခဲ့သော အရှင်သည် ယနေ့ခေတ် မိခင်များအတွက်လည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ပြုလုပ်ပေးတော်မူမည် ဖြစ်၏။ နိုင်းမြို့မှ မုဆိုးမအား သူမ၏ တစ်ဦးတည်းသောသားကို ပြန်ပေးသနားခဲ့ပြီး၊ လက်ဝါးကရစ်တိုင်ပေါ်တွင် ဝေဒနာပြင်းစွာ ခံစားရစဉ် မိမိ၏ မိခင်ကို အမှတ်ရခဲ့သော အရှင်သည် ယနေ့ခေတ် မိခင်တို့၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုကို ထိတွေ့ခံစားတော်မူ၏။ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် လိုအပ်မှုတိုင်းတွင် ကိုယ်တော်သည် နှစ်သိမ့်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး ကူညီပေးမည် ဖြစ်၏။

မိခင်များသည် မိမိတို့၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့်အတူ ယေရှုထံသို့ လာကြပါစေ။ ၎င်းတို့၏ ကလေးများကို ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ရာတွင် အကူအညီဖြစ်စေရန် လုံလောက်သော ကျေးဇူးတော်ကို ၎င်းတို့ တွေ့ရှိကြလိမ့်မည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ ခြေတော်ရင်း၌ မိမိတို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ချထားလိုသော မိခင်တိုင်းအတွက် တံခါးများ ပွင့်လျက်ရှိ၏။ “ကလေးငယ်များကို ငါ့ထံသို့ လာခွင့်ပေးကြလော့၊ မတားမြစ်ကြနှင့်” ဟု မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့သော အရှင်သည် (မာကု ၁၀:၁၄) မိခင်များအား မိမိတို့၏ ရင်သွေးငယ်များကို ကိုယ်တော်၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ခံစားစေရန် ခေါ်ဆောင်လာကြဖို့ ယနေ့တိုင် ဖိတ်ခေါ်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ကိုယ်တော်နှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ကြသော ကလေးငယ်များတွင် ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို အမွေဆက်ခံမည့်သူများ၊ ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်၏ သက်ဆိုင်သူများ ဖြစ်လာမည့် ယောကျာ်းများနှင့် မိန်းမများကို မြင်တော်မူ၏။ ၎င်းတို့အထဲမှ အချို့သည် ကိုယ်တော်၏ နာမတော်အတွက် အာဇာနည်များ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်။ ဤကလေးငယ်များသည် လောကီဉာဏ်ပညာရှိပြီး နှလုံးမာကျောကြသော လူကြီးအများစုထက် ကိုယ်တော်၏ စကားကို နားထောင်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် ပို၍ပင် လွယ်ကူစွာ လက်ခံကြလိမ့်မည်ကို ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏။ အဆုံးအမပေးရာတွင် ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ အဆင့်အတန်းအထိ ဆင်းသက်လာတော်မူ၏။ ကောင်းကင်၏ ဘုန်းတန်ခိုးရှင်ဖြစ်သော ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့၏ မေးခွန်းများကို ဖြေကြားပေးတော်မူပြီး ကလေးငယ်တို့၏ နားလည်မှုကို မှီဝဲနိုင်ရန် မိမိ၏ အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာများကို ရိုးရှင်းစေတော်မူ၏။ နောင်လာမည့် နှစ်များတွင် ပေါက်ရောက်လာပြီး ထာဝရအသက်ဆီသို့ အသီးသီးမည့် သမ္မာတရား၏ ဥပမာမျိုးစေ့များကို ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကိုယ်တော် စိုက်ပျိုးပေးတော်မူခဲ့၏။

ကလေးငယ်များ ကိုယ်တော်ထံသို့ လာခြင်းကို မတားမြစ်ကြရန် ယေရှုက တပည့်တော်များအား မိန့်မြွက်တော်မူစဉ်က ကိုယ်တော်သည် ခေတ်အဆက်ဆက်ရှိ မိမိ၏ နောက်လိုက်များဖြစ်ကြသော အသင်းတော်၏ တာဝန်ရှိသူများ၊ သာသနာပြုများ၊ ကူညီဖေးမသူများနှင့် ခရစ်ယာန်အားလုံးတို့အား မိန့်မြွက်နေခြင်း ဖြစ်၏။ ယေရှုသည် ကလေးငယ်များကို ဆွဲဆောင်နေတော်မူပြီး “လာခွင့်ပေးကြလော့” ဟု မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ ဤသို့ မိန့်မြွက်ခြင်းသည် သင်တို့က မနှောင့်ယှက်လျှင် ၎င်းတို့ လာကြလိမ့်မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းနှင့် တူပေသည်။

ခရစ်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် မလျော်ညီသော သင်တို့၏ စရိုက်လက္ခဏာကြောင့် ယေရှုကို အလွဲသဖြင့် မဖော်ပြကြနှင့်။ သင်တို့၏ အေးစက်ခက်ထန်မှုဖြင့် ကလေးငယ်များကို ကိုယ်တော်ထံမှ ဝေးကွာမသွားစေကြနှင့်။ သင်တို့သာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေမည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ဘုံသည် ၎င်းတို့အတွက် သာယာပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ကြောင်း ခံစားရစေမည့် အကြောင်းရင်းကို ၎င်းတို့အား မည်သည့်အခါမျှ မပေးကြနှင့်။ တရားဓမ္မကို ကလေးများ နားမလည်နိုင်သည့် အရာတစ်ခုအဖြစ် မပြောဆိုကြနှင့်။ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့သည် ကလေးဘဝတွင် ခရစ်တော်ကို လက်ခံရန် မျှော်လင့်ခြင်းမရှိကြဟန်ဖြင့် မပြုမူကြနှင့်။ ခရစ်တော်၏ တရားဓမ္မသည် မှောင်မိုက်ခြင်း၏ တရားဓမ္မဖြစ်ပြီး ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ လာရောက်ရာတွင် ဘဝကို ပျော်ရွှင်စေသည့် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရမည်ဟူသော မှားယွင်းသည့် အမြင်မျိုးကို ၎င်းတို့အား မပေးကြနှင့်။

သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ကလေးငယ်တို့၏ နှလုံးသားများကို လှုံ့ဆော်ပေးနေစဉ် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်နှင့်အတူ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ကြလော့။ ကယ်တင်ရှင်သည် ၎င်းတို့အား ခေါ်ယူနေကြောင်း၊ ၎င်းတို့၏ ဘဝနွေဦးနှင့် လန်းဆန်းသော အရွယ်တွင် ကိုယ်တော်အား မိမိတို့ကိုယ်ကို အပ်နှံခြင်းထက် ကိုယ်တော်အတွက် ပို၍ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို မည်သည့်အရာကမျှ မပေးစွမ်းနိုင်ကြောင်း ၎င်းတို့အား သွန်သင်ကြလော့။

 

မိဘတို့၏ တာဝန်ဝတ္တရား

ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏ သွေးတော်ဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့သော ဝိညာဉ်များကို အလွန်အမင်း နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မေတ္တာဖြင့် ရှုမြင်တော်မူ၏။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာတော်ကို တောင်းဆိုပိုင်ခွင့် ရှိကြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့အား ဖော်ပြမပြနိုင်သော တောင့်တခြင်းဖြင့် ကြည့်ရှုတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ နှလုံးသားသည် အကောင်းဆုံး လေ့ကျင့်ပေးထားပြီး အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးသော ကလေးငယ်များဆီသို့သာမက မိရိုးဖလာ အမွေဆက်ခံမှုနှင့် ပေါ့ဆမှုတို့ကြောင့် စိတ်ပျက်ဖွယ်ရာ စရိုက်လက္ခဏာများ ရှိနေကြသော ကလေးငယ်များဆီသို့လည်း ရောက်ရှိနေ၏။ မိဘအများစုသည် မိမိတို့၏ ကလေးများတွင် ဤကဲ့သို့သော စရိုက်လက္ခဏာများ ရှိနေခြင်းအတွက် မိဘတို့တွင် တာဝန်မည်မျှရှိသည်ကို နားမလည်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ ဖန်တီးခဲ့သည့် အပြစ်ပြုသူများအပေါ်တွင် ကြင်နာမှုနှင့် ဉာဏ်ပညာရှိရှိဖြင့် ဆက်ဆံတတ်ရန် မရှိကြပေ။ သို့သော် ယေရှုသည် ဤကလေးငယ်များကို သနားကြင်နာသော မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်ရှုတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် အကြောင်းရင်းမှသည် အကျိုးတရားဆီသို့ ခြေရာခံတော်မူ၏။

ခရစ်ယာန် အလုပ်သမားသည် ဤချို့ယွင်းချက်ရှိသူများနှင့် အပြစ်ပြုသူများကို ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ ဆွဲဆောင်ရာတွင် ခရစ်တော်၏ ကိုယ်စားလှယ် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။ ဉာဏ်ပညာနှင့် သင့်လျော်သော ကျွမ်းကျင်မှုတို့ကို အသုံးပြုလျက် သူသည် ၎င်းတို့အား မိမိ၏ နှလုံးသားနှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်၏။ သူသည် အားပေးမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်ကို ပေးနိုင်ပြီး ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ၎င်းတို့၏ စရိုက်လက္ခဏာများ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့အကြောင်းကို “ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်သည် ထိုသို့သော သူတို့၏ နိုင်ငံဖြစ်၏” ဟု ပြောဆိုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

 

မုယောမုန့်ငယ် ငါးလုံးဖြင့် လူအုပ်ကြီးကို ကျွေးမွေးခြင်း

ပင်လယ်နားတွင် သွန်သင်နေစဉ် တစ်နေ့တာလုံး လူတို့သည် ယေရှုနှင့် တပည့်တော်တို့၏ ခြေလှမ်းများကို တိုးဝှေ့လိုက်ပါလာခဲ့ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ပြည့်စုံသော စကားများကို နားထောင်ခဲ့ကြပြီး ထိုစကားများသည် အလွန်ရိုးရှင်းကာ ရှင်းလင်းလှသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်များအတွက် ဂိလဒ်ပြည်၏ လူးဆီဆီ (ဆေးမြစ်) ကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသခင် ပေးသနားသော လက်တော်၏ ကုသခြင်းသည် နာမကျန်းဖြစ်သူများအား ကျန်းမာခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းလာခဲ့ပြီး သေလုမျောပါးဖြစ်နေသူများအား အသက်ကို ပေးသနားခဲ့၏။ ထိုနေ့သည် ၎င်းတို့အတွက် မြေကြီးပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် တစ်စုံတစ်ရာကို စားသုံးခဲ့သည်မှာ မည်မျှကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်ကိုပင် မေ့လျော့နေခဲ့ကြ၏။

နေမင်းသည် အနောက်ဘက်သို့ ဝင်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း လူတို့သည် ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေကြဆဲ ဖြစ်၏။ နောက်ဆုံးတွင် တပည့်တော်များသည် ယေရှုထံသို့ လာကြပြီး လူအုပ်ကြီးသည် မိမိတို့အတွက် ကိုယ်တိုင်အကျိုးငှာ လူစုခွဲလွှတ်လိုက်သင့်ကြောင်း တိုက်တွန်းကြ၏။ လူအများစုသည် အဝေးမှ လာခဲ့ကြပြီး နံနက်ပိုင်းမှစ၍ ဘာမျှ မစားရသေးကြပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြို့များနှင့် ရွာများတွင် ၎င်းတို့သည် အစားအစာများကို ရှာဖွေနိုင်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ယေရှုက “သင်တို့သည် ကျွေးကြလော့” ဟု မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ (မဿေ ၁၄:၁၆)။ ထို့နောက် ဖိလိပ္ပုဘက်သို့ လှည့်လျက် “ဤသူတို့ စားစရာဘို့ မုန့်ကို အဘယ်မှာ ဝယ်ရမည်နည်း” ဟု မေးမြန်းတော်မူ၏။ (ယောဟန် ၆:၅)။

ဖိလိပ္ပုသည် လူအုပ်ကြီး၏ ခေါင်းများကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ဤမျှလောက် များပြားသော လူအုပ်ကြီးအတွက် အစားအစာ ပံ့ပိုးပေးရန်မှာ မည်မျှ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း တွေးတောမိ၏။ လူတိုင်း အနည်းငယ်စီ ရရှိစေရန်အတွက် ဒေနာရိနှစ်ရာဖိုး မုန့်သည်ပင် လုံလောက်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူက ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့၏။

လူအုပ်စုထဲတွင် အစားအစာ မည်မျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်ကို ယေရှုက မေးမြန်းတော်မူ၏။ အန္ဒြေက “ဤအရပ်၌ မုယောမုန့်ငါးလုံးနှင့် ငါးငယ်နှစ်ကောင်ပါသော လူငယ်တစ်ယောက် ရှိပါ၏။ သို့သော် ဤမျှများပြားသော လူတို့အတွက် ၎င်းတို့သည် အဘယ်သို့ တန်ဖိုးရှိပါမည်နည်း” ဟု လျှောက်တင်၏။ (အခန်းငယ် ၉)။ ၎င်းတို့ကို မိမိထံသို့ ယူဆောင်လာရန် ယေရှုက ညွှန်ကြားတော်မူ၏။ ထို့နောက် လူတို့အား မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်စေရန် တပည့်တော်များအား မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ ဤအမှုကို ပြုပြီးသောအခါ ကိုယ်တော်သည် အစားအစာကို ယူလျက် “ကောင်းကင်ဘုံကို မော့ကြည့်၍ ကောင်းချီးပေးပြီးလျှင် မုန့်များကို ဆတိုးချိုး၍ တပည့်တော်တို့အား ပေးတော်မူ၏။ တပည့်တော်တို့လည်း လူအုပ်အား ပေးကြ၏။ လူအပေါင်းတို့သည် စား၍ ဝကြ၏။ ကြွင်းကျန်သော အပိုင်းအစများကို ကောက်သိမ်းကြရာ တောင်းဆယ့်နှစ်တောင်း ပြည့်လေ၏။” (မဿေ ၁၄:၁၉၊ ၂၀)။

ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် ပြုလုပ်သော နိမိတ်လက္ခဏာအားဖြင့် လူအုပ်ကြီးကို ကျွေးမွေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ပေးဆောင်ခဲ့သော အစားအစာသည် မည်မျှ ရိုးစင်းပါသနည်း - ဂါလိလဲပြည်ရှိ ငါးဖမ်းသမားတို့၏ နေ့စဉ်စားသောက်နေကျ ဖြစ်သော ငါးများနှင့် မုယောမုန့်များသာ ဖြစ်၏။

ယေရှုသည် လူတို့အတွက် ကြွယ်ဝသော စားပွဲသောက်ပွဲကို ပြင်ဆင်ပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း စားချင်စိတ်ကို ကျေနပ်စေရန် သက်သက် ပြင်ဆင်ထားသော အစားအစာသည် ၎င်းတို့၏ အကျိုးအတွက် မည်သည့်သင်ခန်းစာကိုမျှ ပေးစွမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤနိမိတ်လက္ခဏာအားဖြင့် ယေရှုသည် ရိုးရှင်းခြင်းဆိုင်ရာ သင်ခန်းစာကို သွန်သင်လိုတော်မူခဲ့၏။ ယနေ့ခေတ် လူသားများသည် အာဒံနှင့် ဧဝတို့ အစဦးက ပြုမူခဲ့ကြသကဲ့သို့ သဘာဝတရား၏ ဥပဒေများနှင့်အညီ နေထိုင်လျက် မိမိတို့၏ အလေ့အထများတွင် ရိုးရှင်းကြမည်ဆိုလျှင် လူသားမိသားစု၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် ပေါများကြွယ်ဝစွာ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အတ္တဆန်ခြင်းနှင့် စားချင်စိတ်ကို လိုက်စားခြင်းတို့သည် တစ်ဖက်တွင် ပိုလျှံလွန်းခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ တစ်ဖက်တွင် လိုအပ်နေခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း အပြစ်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြ၏။

ယေရှုသည် တပ်မက်မှုကို ကျေနပ်စေခြင်းဖြင့် လူတို့အား မိမိထံသို့ ဆွဲဆောင်ရန် ရှာဖွေခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ကြာမြင့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော တစ်နေ့တာပြီးနောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေကြသော ထိုလူအုပ်ကြီးအတွက် ရိုးစင်းသော အစားအစာသည် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်နှင့်တကွ ဘဝ၏ အထွေထွေလိုအပ်ချက်များတွင် ၎င်းတို့အတွက် ကိုယ်တော်၏ သနားကြင်နာသော စောင့်ရှောက်မှုကိုပါ အာမခံချက် ပေးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် လောက၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို မိမိ၏ နောက်လိုက်များအား ကတိပေးထားခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့၏ ကံကြမ္မာသည် ဆင်းရဲမွဲတေမှုဖြင့် ပိတ်လှောင်ခြင်း ခံရနိုင်၏။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဟု ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က အာမခံထားပြီး၊ လောကီဥစ္စာထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အရာဖြစ်သည့် ကိုယ်တော်၏ ရှိနေခြင်းမှ ထာဝရနှစ်သိမ့်မှုကို ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားတော်မူ၏။

လူအုပ်ကြီး စားသုံးပြီးနောက် အစားအစာများ ပိုလျှံစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ယေရှုသည် တပည့်တော်များအား “တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပျောက်ဆုံးစေရန် ကျန်ရစ်သော အပိုင်းအစများကို ကောက်သိမ်းကြလော့” ဟု မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ (ယောဟန် ၆:၁၂)။ ဤစကားများသည် အစားအစာများကို တောင်းထဲသို့ ထည့်ခြင်းထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ် ရှိပေသည်။ သင်ခန်းစာသည် နှစ်ပိုင်း ပါဝင်၏။ မည်သည့်အရာမျှ အလဟဿ မဖြစ်စေရပေ။ ကျွနု်ပ်တို့သည် အချိန်အခါ၏ အခွင့်အရေး တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ လက်လွတ်မခံရပေ။ လူသားတစ်ဦး၏ အကျိုးကို ဖြစ်ထွန်းစေမည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ လစ်လျူမရှုသင့်ပေ။ မြေကြီးပေါ်ရှိ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသူများ၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မည့် အရာမှန်သမျှကို ကောက်သိမ်းကြလော့။ ထိုကဲ့သို့ပင် ဂရုစိုက်မှုဖြင့် ဝိညာဉ်၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည့် ကောင်းကင်ဘုံမှ မုန့်ကိုလည်း ကျွနု်ပ်တို့ သိုမှီးထားရမည် ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင် မိန့်မြွက်တော်မူသမျှသော စကားတော်အားဖြင့် ကျွနု်ပ်တို့ အသက်ရှင်ရမည် ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင် မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့သော မည်သည့်အရာမျှ ပျောက်ဆုံးသွားစရာ မရှိပေ။ ကျွနု်ပ်တို့၏ ထာဝရ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော မည်သည့်စကားတစ်ခွန်းကိုမျှ ကျွနု်ပ်တို့ လစ်လျူမရှုရပေ။ မည်သည့်စကားတစ်ခွန်းမျှ အလကား မြေပေါ်သို့ ကျမသွားစေရပေ။

မုန့်နှင့်ပတ်သက်သော နိမိတ်လက္ခဏာသည် ဘုရားသခင်ကို မှီခိုအားထားခြင်းကို သွန်သင်ပေး၏။ ယေရှုသည် လူငါးသောင်းကို ကျွေးမွေးစဉ်က အစားအစာသည် အနီးအနားတွင် မရှိခဲ့ပေ။ မျက်မြင်အားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ အမိန့်ပေးနိုင်သော နည်းလမ်းများ မရှိခဲ့ပေ။ ထိုနေရာတွင် ကိုယ်တော်သည် အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများအပြင် အမျိုးသားငါးသောင်းနှင့်အတူ တောကန္တာရထဲတွင် ရှိနေခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် လူအုပ်ကြီးအား မိမိနောက်သို့ ဤနေရာသို့ လိုက်လာရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ကိုယ်တော်၏ ရှိနေခြင်းကို တောင့်တကြသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဖိတ်ကြားခြင်း သို့မဟုတ် အမိန့်ပေးခြင်း မရှိဘဲ ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် တစ်နေ့တာလုံး ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်မှုကို နားထောင်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ ဆာလောင်မွတ်သိပ်ကာ အားကုန်ခမ်းနေကြကြောင်း ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏။ ၎င်းတို့သည် အိမ်မှ အလွန်ဝေးကွာနေကြပြီး ညအချိန်လည်း ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့အနက် အများစုသည် အစားအစာ ဝယ်ယူရန်အတွက် ငွေကြေးမရှိကြပေ။ ၎င်းတို့အတွက် တောကန္တာရထဲတွင် ရက်ပေါင်းလေးဆယ် အစာရှောင်ခဲ့သော အရှင်သည် ၎င်းတို့အား အစာရှောင်လျက် မိမိတို့၏ အိမ်များသို့ ပြန်သွားရန် ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုသည် ယေရှုအား ယခုရှိနေသည့် နေရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး လိုအပ်ချက်ကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် နည်းလမ်းများကို ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဘထံတွင် ကိုယ်တော် မှီခိုအားထားခဲ့၏။ ကျွနု်ပ်တို့သည် ခက်ခဲကျပ်တည်းသော အခြေအနေများသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ဘုရားသခင်ကို မှီခိုအားထားရမည် ဖြစ်၏။ အရေးပေါ် အခြေအနေတိုင်းတွင် အကန့်အသတ်မရှိသော အရင်းအမြစ်များကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူသော အရှင်ထံမှ အကူအညီကို ကျွနု်ပ်တို့ ရှာဖွေရမည် ဖြစ်၏။

ဤနိမိတ်လက္ခဏာတွင် ယေရှုသည် အဘထံမှ ရယူတော်မူ၏။ တပည့်တော်များထံသို့ ပေးကမ်းတော်မူ၏။ တပည့်တော်တို့သည် လူတို့အား ပေးကြ၏။ လူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပေးကြ၏။ ထိုနည်းတူစွာ ခရစ်တော်နှင့် ဆက်သွယ်နေကြသူ အားလုံးသည် ကိုယ်တော်ထံမှ အသက်မုန့်ကို ရယူကြပြီး အခြားသူများအား ပေးကမ်းကြလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များသည် ခရစ်တော်နှင့် လူတို့အကြား ဆက်သွယ်ပေးသည့် ခန့်အပ်ထားသော နည်းလမ်းများ ဖြစ်ကြ၏။

တပည့်တော်များသည် ကယ်တင်ရှင်၏ “သင်တို့သည် ကျွေးကြလော့” ဟု မိန့်မြွက်သော ညွှန်ကြားချက်ကို ကြားကြသောအခါ အခက်အခဲ အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပေါ်လာကြ၏။ “အစားအစာ ဝယ်ရန် ရွာများသို့ သွားရမည်လော” ဟု ၎င်းတို့က မေးမြန်းကြ၏။ သို့သော် ယေရှုက မည်သို့ မိန့်မြွက်တော်မူသနည်း။ “သင်တို့သည် ကျွေးကြလော့” ဟု မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ တပည့်တော်များသည် မိမိတို့တွင် ရှိသမျှကို ယေရှုထံသို့ ယူဆောင်လာကြ၏။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့အား စားသုံးရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ လူတို့အား လုပ်ကျွေးကြရန် ၎င်းတို့အား မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ အစားအစာများသည် ကိုယ်တော်၏ လက်ထဲတွင် တိုးပွားလာကြပြီး ခရစ်တော်ထံသို့ ဆန့်တန်းလာကြသော တပည့်တော်တို့၏ လက်များသည် ဘယ်သောအခါမျှ မပြည့်ဘဲ မနေခဲ့ပေ။ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသော ပစ္စည်းသည် အားလုံးအတွက် လုံလောက်ခဲ့၏။ လူအုပ်ကြီး စားသုံးပြီးသောအခါ တပည့်တော်များသည် ယေရှုနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံမှ ပေးသနားသော အဖိုးတန် အစားအစာကို စားသုံးခဲ့ကြ၏။

ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများ၊ မသိနားမလည်သူများ၊ ဒုက္ခရောက်နေသူများ၏ လိုအပ်ချက်များကို ကျွနု်ပ်တို့ မြင်တွေ့ကြရသည့်အခါ မည်မျှမကြာခဏ ကျွနု်ပ်တို့၏ နှလုံးသားများ နိမ့်ဆင်းသွားကြရသနည်း။ “ဤဆိုးရွားလှသော လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် ကျွနု်ပ်တို့၏ အားနည်းသော ခွန်အားနှင့် နည်းပါးသော အရင်းအမြစ်များသည် အဘယ်သို့ အကျိုးရှိမည်နည်း။ အလုပ်ကို လမ်းညွှန်ရန်အတွက် ပိုမိုကြီးမားသော စွမ်းရည်ရှိသူတစ်ဦးဦးကို သို့မဟုတ် အလုပ်ကို တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ရန် အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်ရပ်ကို ကျွနု်ပ်တို့ မစောင့်ဆိုင်းသင့်ကြဘူးလော” ဟု ကျွနု်ပ်တို့ မေးမြန်းကြ၏။ ယေရှုကမူ “သင်တို့သည် ကျွေးကြလော့” ဟု မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ သင်တို့တွင် ရှိသော နည်းလမ်းများကို၊ အချိန်များကို၊ စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကြလော့။ သင်တို့၏ မုယောမုန့်များကို ယေရှုထံသို့ ယူဆောင်လာကြလော့။

သင်တို့၏ အရင်းအမြစ်များသည် လူထောင်ပေါင်းများစွာကို ကျွေးမွေးရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်သော်လည်း လူတစ်ဦးကို ကျွေးမွေးရန်မူ လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်၏ လက်ထဲတွင် ၎င်းတို့သည် လူများစွာကို ကျွေးမွေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ တပည့်တော်များကဲ့သို့ပင် သင်တို့တွင် ရှိသည်များကို ပေးကမ်းကြလော့။ ခရစ်တော်သည် ပေးကမ်းမှုကို တိုးပွားစေတော်မူမည်။ ကိုယ်တော်ကို ရိုးသားစွာ၊ ရိုးရှင်းစွာ မှီခိုအားထားမှုကို ကိုယ်တော် ဆုလာဘ်ပေးတော်မူမည်။ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်ဟု ထင်ရသော ထိုပစ္စည်းသည် ကြွယ်ဝသော ပွဲတော်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်ကို တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။

“ကျဉ်းမြောင်းစွာ မျိုးကြဲသောသူသည် ကျဉ်းမြောင်းစွာ ရိတ်ရလိမ့်မည်။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် မျိုးကြဲသောသူသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် ရိတ်ရလိမ့်မည်... ဘုရားသခင်သည် သင်တို့၌ ကျေးဇူးတော်ရှိသမျှတို့နှင့် ကြွယ်ဝပြည့်စုံစေခြင်းငှာ တတ်နိုင်တော်မူ၏။ သို့ဖြစ်၍ သင်တို့သည် အခါခပ်သိမ်း ခပ်သိမ်းသော အရာတို့၌ အလွန်ပြည့်စုံသဖြင့်၊ ကောင်းသော အမှုအမျိုးမျိုးတို့ကို ကြွယ်ဝစွာ ပြုနိုင်ကြ၏။ ကျမ်းစာလာသည်ကား၊

‘သူသည် တဖက်တချက်သို့ ဖြန့်ကြဲပေးကမ်းပြီ၊ ဆင်းရဲသားတို့အား ပေး၏။

သူ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရားသည် ထာဝရ တည်၏။’

“ကြဲသောသူအား မျိုးစေ့ကို၎င်း၊ စားစရာဘို့ မုန့်ကို၎င်း ပေးတော်မူသော အရှင်သည် သင်တို့၏ မျိုးကြဲစရာ မျိုးစေ့ကို ပေး၍ တိုးပွားစေတော်မူမည်။ သင်တို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း အသီးအနှံတို့ကိုလည်း မြှားပေးတော်မူမည်။ ထိုသို့ သင်တို့သည် ခပ်သိမ်းသော အရာတို့၌ ကြွယ်ဝကြသဖြင့်၊ ဒါနပြုခြင်း အခွင့်အမျိုးမျိုးတို့ကို ပြုနိုင်ကြလိမ့်မည်။” (၂ ကောရိန္သု ၉:၆-၁၁၊ ဘာသာပြန်အောက်ခြေမှတ်စု)။

 မုယောမုန့်ငယ် ငါးလုံးဖြင့် လူအုပ်ကြီးကို ကျွေးမွေးခြင်း

ပင်လယ်နားတွင် သွန်သင်နေစဉ် တစ်နေ့တာလုံး လူတို့သည် ယေရှုနှင့် တပည့်တော်တို့၏ ခြေလှမ်းများကို တိုးဝှေ့လိုက်ပါလာခဲ့ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်နှင့် ပြည့်စုံသော စကားများကို နားထောင်ခဲ့ကြပြီး ထိုစကားများသည် အလွန်ရိုးရှင်းကာ ရှင်းလင်းလှသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်များအတွက် ဂိလဒ်ပြည်၏ လူးဆီဆီ (ဆေးမြစ်) ကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ကြ၏။ ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသခင် ပေးသနားသော လက်တော်၏ ကုသခြင်းသည် နာမကျန်းဖြစ်သူများအား ကျန်းမာခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းလာခဲ့ပြီး သေလုမျောပါးဖြစ်နေသူများအား အသက်ကို ပေးသနားခဲ့၏။ ထိုနေ့သည် ၎င်းတို့အတွက် မြေကြီးပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် တစ်စုံတစ်ရာကို စားသုံးခဲ့သည်မှာ မည်မျှကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်ကိုပင် မေ့လျော့နေခဲ့ကြ၏။

နေမင်းသည် အနောက်ဘက်သို့ ဝင်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သော်လည်း လူတို့သည် ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေကြဆဲ ဖြစ်၏။ နောက်ဆုံးတွင် တပည့်တော်များသည် ယေရှုထံသို့ လာကြပြီး လူအုပ်ကြီးသည် မိမိတို့အတွက် ကိုယ်တိုင်အကျိုးငှာ လူစုခွဲလွှတ်လိုက်သင့်ကြောင်း တိုက်တွန်းကြ၏။ လူအများစုသည် အဝေးမှ လာခဲ့ကြပြီး နံနက်ပိုင်းမှစ၍ ဘာမျှ မစားရသေးကြပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြို့များနှင့် ရွာများတွင် ၎င်းတို့သည် အစားအစာများကို ရှာဖွေနိုင်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ယေရှုက “သင်တို့သည် ကျွေးကြလော့” ဟု မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ (မဿေ ၁၄:၁၆)။ ထို့နောက် ဖိလိပ္ပုဘက်သို့ လှည့်လျက် “ဤသူတို့ စားစရာဘို့ မုန့်ကို အဘယ်မှာ ဝယ်ရမည်နည်း” ဟု မေးမြန်းတော်မူ၏။ (ယောဟန် ၆:၅)။

ဖိလိပ္ပုသည် လူအုပ်ကြီး၏ ခေါင်းများကို ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး ဤမျှလောက် များပြားသော လူအုပ်ကြီးအတွက် အစားအစာ ပံ့ပိုးပေးရန်မှာ မည်မျှ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း တွေးတောမိ၏။ လူတိုင်း အနည်းငယ်စီ ရရှိစေရန်အတွက် ဒေနာရိနှစ်ရာဖိုး မုန့်သည်ပင် လုံလောက်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူက ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့၏။

လူအုပ်စုထဲတွင် အစားအစာ မည်မျှ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သည်ကို ယေရှုက မေးမြန်းတော်မူ၏။ အန္ဒြေက “ဤအရပ်၌ မုယောမုန့်ငါးလုံးနှင့် ငါးငယ်နှစ်ကောင်ပါသော လူငယ်တစ်ယောက် ရှိပါ၏။ သို့သော် ဤမျှများပြားသော လူတို့အတွက် ၎င်းတို့သည် အဘယ်သို့ တန်ဖိုးရှိပါမည်နည်း” ဟု လျှောက်တင်၏။ (အခန်းငယ် ၉)။ ၎င်းတို့ကို မိမိထံသို့ ယူဆောင်လာရန် ယေရှုက ညွှန်ကြားတော်မူ၏။ ထို့နောက် လူတို့အား မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်စေရန် တပည့်တော်များအား မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ ဤအမှုကို ပြုပြီးသောအခါ ကိုယ်တော်သည် အစားအစာကို ယူလျက် “ကောင်းကင်ဘုံကို မော့ကြည့်၍ ကောင်းချီးပေးပြီးလျှင် မုန့်များကို ဆတိုးချိုး၍ တပည့်တော်တို့အား ပေးတော်မူ၏။ တပည့်တော်တို့လည်း လူအုပ်အား ပေးကြ၏။ လူအပေါင်းတို့သည် စား၍ ဝကြ၏။ ကြွင်းကျန်သော အပိုင်းအစများကို ကောက်သိမ်းကြရာ တောင်းဆယ့်နှစ်တောင်း ပြည့်လေ၏။” (မဿေ ၁၄:၁၉၊ ၂၀)။

ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်ဖြင့် ပြုလုပ်သော နိမိတ်လက္ခဏာအားဖြင့် လူအုပ်ကြီးကို ကျွေးမွေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် ပေးဆောင်ခဲ့သော အစားအစာသည် မည်မျှ ရိုးစင်းပါသနည်း - ဂါလိလဲပြည်ရှိ ငါးဖမ်းသမားတို့၏ နေ့စဉ်စားသောက်နေကျ ဖြစ်သော ငါးများနှင့် မုယောမုန့်များသာ ဖြစ်၏။

ယေရှုသည် လူတို့အတွက် ကြွယ်ဝသော စားပွဲသောက်ပွဲကို ပြင်ဆင်ပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း စားချင်စိတ်ကို ကျေနပ်စေရန် သက်သက် ပြင်ဆင်ထားသော အစားအစာသည် ၎င်းတို့၏ အကျိုးအတွက် မည်သည့်သင်ခန်းစာကိုမျှ ပေးစွမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤနိမိတ်လက္ခဏာအားဖြင့် ယေရှုသည် ရိုးရှင်းခြင်းဆိုင်ရာ သင်ခန်းစာကို သွန်သင်လိုတော်မူခဲ့၏။ ယနေ့ခေတ် လူသားများသည် အာဒံနှင့် ဧဝတို့ အစဦးက ပြုမူခဲ့ကြသကဲ့သို့ သဘာဝတရား၏ ဥပဒေများနှင့်အညီ နေထိုင်လျက် မိမိတို့၏ အလေ့အထများတွင် ရိုးရှင်းကြမည်ဆိုလျှင် လူသားမိသားစု၏ လိုအပ်ချက်များအတွက် ပေါများကြွယ်ဝစွာ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အတ္တဆန်ခြင်းနှင့် စားချင်စိတ်ကို လိုက်စားခြင်းတို့သည် တစ်ဖက်တွင် ပိုလျှံလွန်းခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ တစ်ဖက်တွင် လိုအပ်နေခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း အပြစ်နှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ယူဆောင်လာခဲ့ကြ၏။

ယေရှုသည် တပ်မက်မှုကို ကျေနပ်စေခြင်းဖြင့် လူတို့အား မိမိထံသို့ ဆွဲဆောင်ရန် ရှာဖွေခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ကြာမြင့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော တစ်နေ့တာပြီးနောက် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေကြသော ထိုလူအုပ်ကြီးအတွက် ရိုးစင်းသော အစားအစာသည် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်နှင့်တကွ ဘဝ၏ အထွေထွေလိုအပ်ချက်များတွင် ၎င်းတို့အတွက် ကိုယ်တော်၏ သနားကြင်နာသော စောင့်ရှောက်မှုကိုပါ အာမခံချက် ပေးနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် လောက၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာများကို မိမိ၏ နောက်လိုက်များအား ကတိပေးထားခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့၏ ကံကြမ္မာသည် ဆင်းရဲမွဲတေမှုဖြင့် ပိတ်လှောင်ခြင်း ခံရနိုင်၏။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဟု ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်က အာမခံထားပြီး၊ လောကီဥစ္စာထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အရာဖြစ်သည့် ကိုယ်တော်၏ ရှိနေခြင်းမှ ထာဝရနှစ်သိမ့်မှုကို ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားတော်မူ၏။

လူအုပ်ကြီး စားသုံးပြီးနောက် အစားအစာများ ပိုလျှံစွာ ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ယေရှုသည် တပည့်တော်များအား “တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပျောက်ဆုံးစေရန် ကျန်ရစ်သော အပိုင်းအစများကို ကောက်သိမ်းကြလော့” ဟု မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ (ယောဟန် ၆:၁၂)။ ဤစကားများသည် အစားအစာများကို တောင်းထဲသို့ ထည့်ခြင်းထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ် ရှိပေသည်။ သင်ခန်းစာသည် နှစ်ပိုင်း ပါဝင်၏။ မည်သည့်အရာမျှ အလဟဿ မဖြစ်စေရပေ။ ကျွနု်ပ်တို့သည် အချိန်အခါ၏ အခွင့်အရေး တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ လက်လွတ်မခံရပေ။ လူသားတစ်ဦး၏ အကျိုးကို ဖြစ်ထွန်းစေမည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ လစ်လျူမရှုသင့်ပေ။ မြေကြီးပေါ်ရှိ ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေသူများ၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မည့် အရာမှန်သမျှကို ကောက်သိမ်းကြလော့။ ထိုကဲ့သို့ပင် ဂရုစိုက်မှုဖြင့် ဝိညာဉ်၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည့် ကောင်းကင်ဘုံမှ မုန့်ကိုလည်း ကျွနု်ပ်တို့ သိုမှီးထားရမည် ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင် မိန့်မြွက်တော်မူသမျှသော စကားတော်အားဖြင့် ကျွနု်ပ်တို့ အသက်ရှင်ရမည် ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင် မိန့်မြွက်တော်မူခဲ့သော မည်သည့်အရာမျှ ပျောက်ဆုံးသွားစရာ မရှိပေ။ ကျွနု်ပ်တို့၏ ထာဝရ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော မည်သည့်စကားတစ်ခွန်းကိုမျှ ကျွနု်ပ်တို့ လစ်လျူမရှုရပေ။ မည်သည့်စကားတစ်ခွန်းမျှ အလကား မြေပေါ်သို့ ကျမသွားစေရပေ။

မုန့်နှင့်ပတ်သက်သော နိမိတ်လက္ခဏာသည် ဘုရားသခင်ကို မှီခိုအားထားခြင်းကို သွန်သင်ပေး၏။ ယေရှုသည် လူငါးသောင်းကို ကျွေးမွေးစဉ်က အစားအစာသည် အနီးအနားတွင် မရှိခဲ့ပေ။ မျက်မြင်အားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ အမိန့်ပေးနိုင်သော နည်းလမ်းများ မရှိခဲ့ပေ။ ထိုနေရာတွင် ကိုယ်တော်သည် အမျိုးသမီးများနှင့် ကလေးများအပြင် အမျိုးသားငါးသောင်းနှင့်အတူ တောကန္တာရထဲတွင် ရှိနေခဲ့၏။ ကိုယ်တော်သည် လူအုပ်ကြီးအား မိမိနောက်သို့ ဤနေရာသို့ လိုက်လာရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ကိုယ်တော်၏ ရှိနေခြင်းကို တောင့်တကြသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဖိတ်ကြားခြင်း သို့မဟုတ် အမိန့်ပေးခြင်း မရှိဘဲ ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် တစ်နေ့တာလုံး ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်မှုကို နားထောင်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ ဆာလောင်မွတ်သိပ်ကာ အားကုန်ခမ်းနေကြကြောင်း ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏။ ၎င်းတို့သည် အိမ်မှ အလွန်ဝေးကွာနေကြပြီး ညအချိန်လည်း ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ ၎င်းတို့အနက် အများစုသည် အစားအစာ ဝယ်ယူရန်အတွက် ငွေကြေးမရှိကြပေ။ ၎င်းတို့အတွက် တောကန္တာရထဲတွင် ရက်ပေါင်းလေးဆယ် အစာရှောင်ခဲ့သော အရှင်သည် ၎င်းတို့အား အစာရှောင်လျက် မိမိတို့၏ အိမ်များသို့ ပြန်သွားရန် ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

ဘုရားသခင်၏ စောင့်ရှောက်မှုသည် ယေရှုအား ယခုရှိနေသည့် နေရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ပြီး လိုအပ်ချက်ကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် နည်းလမ်းများကို ကောင်းကင်ဘုံရှင် အဘထံတွင် ကိုယ်တော် မှီခိုအားထားခဲ့၏။ ကျွနု်ပ်တို့သည် ခက်ခဲကျပ်တည်းသော အခြေအနေများသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ဘုရားသခင်ကို မှီခိုအားထားရမည် ဖြစ်၏။ အရေးပေါ် အခြေအနေတိုင်းတွင် အကန့်အသတ်မရှိသော အရင်းအမြစ်များကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူသော အရှင်ထံမှ အကူအညီကို ကျွနု်ပ်တို့ ရှာဖွေရမည် ဖြစ်၏။

ဤနိမိတ်လက္ခဏာတွင် ယေရှုသည် အဘထံမှ ရယူတော်မူ၏။ တပည့်တော်များထံသို့ ပေးကမ်းတော်မူ၏။ တပည့်တော်တို့သည် လူတို့အား ပေးကြ၏။ လူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပေးကြ၏။ ထိုနည်းတူစွာ ခရစ်တော်နှင့် ဆက်သွယ်နေကြသူ အားလုံးသည် ကိုယ်တော်ထံမှ အသက်မုန့်ကို ရယူကြပြီး အခြားသူများအား ပေးကမ်းကြလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များသည် ခရစ်တော်နှင့် လူတို့အကြား ဆက်သွယ်ပေးသည့် ခန့်အပ်ထားသော နည်းလမ်းများ ဖြစ်ကြ၏။

တပည့်တော်များသည် ကယ်တင်ရှင်၏ “သင်တို့သည် ကျွေးကြလော့” ဟု မိန့်မြွက်သော ညွှန်ကြားချက်ကို ကြားကြသောအခါ အခက်အခဲ အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပေါ်လာကြ၏။ “အစားအစာ ဝယ်ရန် ရွာများသို့ သွားရမည်လော” ဟု ၎င်းတို့က မေးမြန်းကြ၏။ သို့သော် ယေရှုက မည်သို့ မိန့်မြွက်တော်မူသနည်း။ “သင်တို့သည် ကျွေးကြလော့” ဟု မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ တပည့်တော်များသည် မိမိတို့တွင် ရှိသမျှကို ယေရှုထံသို့ ယူဆောင်လာကြ၏။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့အား စားသုံးရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ လူတို့အား လုပ်ကျွေးကြရန် ၎င်းတို့အား မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ အစားအစာများသည် ကိုယ်တော်၏ လက်ထဲတွင် တိုးပွားလာကြပြီး ခရစ်တော်ထံသို့ ဆန့်တန်းလာကြသော တပည့်တော်တို့၏ လက်များသည် ဘယ်သောအခါမျှ မပြည့်ဘဲ မနေခဲ့ပေ။ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသော ပစ္စည်းသည် အားလုံးအတွက် လုံလောက်ခဲ့၏။ လူအုပ်ကြီး စားသုံးပြီးသောအခါ တပည့်တော်များသည် ယေရှုနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံမှ ပေးသနားသော အဖိုးတန် အစားအစာကို စားသုံးခဲ့ကြ၏။

ဆင်းရဲနွမ်းပါးသူများ၊ မသိနားမလည်သူများ၊ ဒုက္ခရောက်နေသူများ၏ လိုအပ်ချက်များကို ကျွနု်ပ်တို့ မြင်တွေ့ကြရသည့်အခါ မည်မျှမကြာခဏ ကျွနု်ပ်တို့၏ နှလုံးသားများ နိမ့်ဆင်းသွားကြရသနည်း။ “ဤဆိုးရွားလှသော လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် ကျွနု်ပ်တို့၏ အားနည်းသော ခွန်အားနှင့် နည်းပါးသော အရင်းအမြစ်များသည် အဘယ်သို့ အကျိုးရှိမည်နည်း။ အလုပ်ကို လမ်းညွှန်ရန်အတွက် ပိုမိုကြီးမားသော စွမ်းရည်ရှိသူတစ်ဦးဦးကို သို့မဟုတ် အလုပ်ကို တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ရန် အဖွဲ့အစည်းတစ်ရပ်ရပ်ကို ကျွနု်ပ်တို့ မစောင့်ဆိုင်းသင့်ကြဘူးလော” ဟု ကျွနု်ပ်တို့ မေးမြန်းကြ၏။ ယေရှုကမူ “သင်တို့သည် ကျွေးကြလော့” ဟု မိန့်မြွက်တော်မူ၏။ သင်တို့တွင် ရှိသော နည်းလမ်းများကို၊ အချိန်များကို၊ စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကြလော့။ သင်တို့၏ မုယောမုန့်များကို ယေရှုထံသို့ ယူဆောင်လာကြလော့။

သင်တို့၏ အရင်းအမြစ်များသည် လူထောင်ပေါင်းများစွာကို ကျွေးမွေးရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်သော်လည်း လူတစ်ဦးကို ကျွေးမွေးရန်မူ လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်၏ လက်ထဲတွင် ၎င်းတို့သည် လူများစွာကို ကျွေးမွေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ တပည့်တော်များကဲ့သို့ပင် သင်တို့တွင် ရှိသည်များကို ပေးကမ်းကြလော့။ ခရစ်တော်သည် ပေးကမ်းမှုကို တိုးပွားစေတော်မူမည်။ ကိုယ်တော်ကို ရိုးသားစွာ၊ ရိုးရှင်းစွာ မှီခိုအားထားမှုကို ကိုယ်တော် ဆုလာဘ်ပေးတော်မူမည်။ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသည်ဟု ထင်ရသော ထိုပစ္စည်းသည် ကြွယ်ဝသော ပွဲတော်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်ကို တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။

“ကျဉ်းမြောင်းစွာ မျိုးကြဲသောသူသည် ကျဉ်းမြောင်းစွာ ရိတ်ရလိမ့်မည်။ ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် မျိုးကြဲသောသူသည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာနှင့် ရိတ်ရလိမ့်မည်... ဘုရားသခင်သည် သင်တို့၌ ကျေးဇူးတော်ရှိသမျှတို့နှင့် ကြွယ်ဝပြည့်စုံစေခြင်းငှာ တတ်နိုင်တော်မူ၏။ သို့ဖြစ်၍ သင်တို့သည် အခါခပ်သိမ်း ခပ်သိမ်းသော အရာတို့၌ အလွန်ပြည့်စုံသဖြင့်၊ ကောင်းသော အမှုအမျိုးမျိုးတို့ကို ကြွယ်ဝစွာ ပြုနိုင်ကြ၏။ ကျမ်းစာလာသည်ကား၊

‘သူသည် တဖက်တချက်သို့ ဖြန့်ကြဲပေးကမ်းပြီ၊ ဆင်းရဲသားတို့အား ပေး၏။

သူ၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း တရားသည် ထာဝရ တည်၏။’

“ကြဲသောသူအား မျိုးစေ့ကို၎င်း၊ စားစရာဘို့ မုန့်ကို၎င်း ပေးတော်မူသော အရှင်သည် သင်တို့၏ မျိုးကြဲစရာ မျိုးစေ့ကို ပေး၍ တိုးပွားစေတော်မူမည်။ သင်တို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း အသီးအနှံတို့ကိုလည်း မြှားပေးတော်မူမည်။ ထိုသို့ သင်တို့သည် ခပ်သိမ်းသော အရာတို့၌ ကြွယ်ဝကြသဖြင့်၊ ဒါနပြုခြင်း အခွင့်အမျိုးမျိုးတို့ကို ပြုနိုင်ကြလိမ့်မည်။” (၂ ကောရိန္သု ၉:၆-၁၁၊ ဘာသာပြန်အောက်ခြေမှတ်စု)။