အခန်းကြီး - ( ၁၈ - ၁၉ )

 

၁၈:၁–၁၉:၂၂

ထပ်ဆောင်းဥပဒေများ

ယခင်အခန်းများတွင် ကောရဟနှင့် သူ၏ထောက်ခံသူများသည် မောရှေနှင့် အာရုန်တို့၏ သီးသန့်ခေါင်းဆောင်မှုကို စိန်ခေါ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ထာဝရဘုရားသည် ဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်ပြီး အာရုန်အား ခန့်အပ်ခြင်းသည် မတရားသဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ အခန်း ၁၈ တွင် ကိုယ်တော်သည် လေဝိသားများနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အခွင့်အရေးများနှင့် တာဝန်များကို ထပ်မံအတည်ပြုခဲ့သည်။ ဤအပိုင်းတွင် အလောင်းနှင့် ထိတွေ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် မသန့်ရှင်းမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ကိုယ်တော်၏လူများအား ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ (ကောရဟ၏ပုန်ကန်မှုတွင် လူများစွာသေဆုံးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဤညွှန်ကြားချက်ကို ဤနေရာတွင် ထည့်သွင်းထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ၁၉:၁–၂၂။)

၁၈:၁–၃၂။ လေဝိသားများနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ တာဝန်များနှင့် ထောက်ပံ့ပေးမှု

ယခုအပိုင်းသည် လေဝိသားများ၏ တာဝန်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များဖြစ်သော အာရုန်၏သားစဉ်မြေးဆက်တို့နှင့် ၎င်းတို့၏ဆက်နွှယ်မှုကို ယေဘုယျအားဖြင့် အနှစ်ချုပ်ဖော်ပြထားသည် (အခန်းငယ် ၁–၇)။ ထို့အပြင် ဗိမာန်တော်၌ သူတို့၏အမှုဆောင်ခြင်းအတွက် ယဇ်ပုရောဟိတ်များအား ပေးရန်တာဝန်ရှိသော အခွန်အခများ (အခန်းငယ် ၈–၂၀) နှင့် ထာဝရဘုရားက လေဝိသားများအတွက် သတ်မှတ်ပေးသော ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ (အခန်းငယ် ၂၁–၂၄) တို့ကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။ လေဝိသားများသည်လည်း မိမိတို့ရရှိသော ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့မှ ယဇ်ပုရောဟိတ်များအား ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ ပေးရမည် (အခန်းငယ် ၂၅–၃၂)။

လေဝိသားများနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ တာဝန်များကို အခန်း ၁ နှင့် ၃–၄ တို့တွင် ဖော်ပြထားပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအပိုင်း (၁၈:၁–၇) သည် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ အမှုဆောင်ရာတွင် စည်းစနစ်ရှိရန် အရေးကြီးကြောင်း အလေးပေးထားသည်။ လေဝိသားများတွင် သန့်ရှင်းရာဌာနကို စောင့်ရှောက်ရန်၊ ခွင့်မပြုထားသူတစ်ဦးတစ်ယောက် ဝင်ရောက်မလာစေရန် တားဆီးရန် (အခန်းငယ် ၂၂) နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များက ပေးအပ်သော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရန် တာဝန်ရှိသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များတွင်သာ ပဋိညာဉ်သေတ္တာရှေ့၌ အမှုဆောင်ရန်နှင့် ယဇ်ပူဇော်ရန် သီးသန့်တာဝန်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ကောရဟ၏ဖြစ်ရပ်ကဲ့သို့ နောက်ထပ်ဆိုးရွားသောအခြေအနေတစ်ရပ် မဖြစ်ပေါ်စေရန် ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုဆောင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်သော ပြဿနာကို ပြေလည်စေခဲ့သည်။ အာရုန်နှင့် သူ၏သားစဉ်မြေးဆက်တို့သည် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် သူတို့၏ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုဆောင်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သော အပြစ်ကို ထမ်းရမည်ဟူသော ဘုရားသခင်၏ညွှန်ကြားချက် (အခန်းငယ် ၁) သည် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုဆောင်ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သမျှကိစ္စများအတွက် ယဇ်ပုရောဟိတ်များတွင် အပြည့်အဝတာဝန်ရှိကြောင်း ဖော်ပြသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာန သို့မဟုတ် ယဇ်ပုရောဟိတ်အမှုဆောင်ခြင်းသည် မရည်ရွယ်ဘဲ မသန့်ရှင်းစေခြင်းခံရပါက ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လေဝိသားများတွင် တာဝန်ရှိသည်ဟု သတ်မှတ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ အမှုဆောင်ရန် ခန့်အပ်ခံရခြင်းနှင့်အတူ ကြီးမားသောတာဝန်လည်း ပါဝင်လာသည်။

အခန်းငယ် ၈–၁၉ တွင် ထာဝရဘုရားသည် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ အမှုဆောင်ခြင်းအတွက် အာရုန်နှင့် သူ၏သားများအား ဆုအဖြစ် ရရှိမည့် သီးခြားပူဇော်သက္ကာများနှင့် ပတ်သက်၍ ညွှန်ကြားချက်များ ပေးခဲ့သည်။ ဤအလေ့အထကို ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ အစဉ်အမြဲတည်သော ဆားပဋိညာဉ်ဟု သတ်မှတ်မည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၁၉)။ ရှေးခေတ်ယဉ်ကျေးမှုများစွာတွင် ဆားကို ထိန်းသိမ်းခြင်း၏ သင်္ကေတအဖြစ် နားလည်ခဲ့ကြပြီး သဘောတူညီချက်၏ စည်းကမ်းချက်များကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ထိန်းသိမ်းထားမည်ဟူသော အယူအဆကို အလေးပေးရန် မဟာမိတ်ပြုရာတွင် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များအကြား ပဋိညာဉ်ကို “ဆား” ပဋိညာဉ်ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမှာ ၎င်းသည် ထာဝရတည်မြဲသော ပဋိညာဉ်ဖြစ်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည် (အခန်းငယ် ၁၉)၊ ထိုစနစ် တည်ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး ဖြစ်သည်။ လေဝိသားများ၏ အမှုဆောင်ခြင်း၏ အရေးပါမှုကို ဂုဏ်ပြုခဲ့ပြီး၊ ထာဝရဘုရားသည် သူတို့အား ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၂၁၊ ၂၃–၂၄)။ ဣသရေလလူတို့သည် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ထာဝရဘုရားအား ပေးကြသော်လည်း၊ ထာဝရဘုရားက သန့်ရှင်းရာဌာန၌ သူတို့၏အမှုဆောင်ခြင်းအတွက် လေဝိသားများအား ပေးတော်မူသည်။ လေဝိသားများသည်လည်း မိမိတို့ရရှိသော ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့မှ ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို ပြန်လည်ပေးကြပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် ထိုအရာကို ယဇ်ပုရောဟိတ်များအား သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည် (အခန်းငယ် ၂၅–၃၂)။ ဤစနစ်သည် ထာဝရဘုရား၏ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် လူတို့၏ချစ်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးတင်ခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်မှုတို့အပေါ် အခြေခံထားသည်။ ယနေ့ခေတ်ယုံကြည်သူများအနေဖြင့် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့နှင့် ပူဇော်သက္ကာများနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စများတွင်လည်း ဤတူညီသော အခြေခံမူများက ဆက်လက်လမ်းညွှန်သင့်သည် (၁ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၉:၁၄ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။

၁၉:၁–၂၂။ နွားမနီ ထုံးတမ်း

ဤသည်မှာ သေဆုံးသူ၏အလောင်းနှင့် ထိတွေ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော မသန့်ရှင်းမှုကို ဖယ်ရှားရန် ရည်ရွယ်သည့် ထုံးတမ်းဖြစ်သည်။ ဤထုံးတမ်းသည် လူစုလူဝေးအတွင်း သန့်ရှင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းရန် ရည်ရွယ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ မိမိ၏လူများ၏ အသက်ကို ထိန်းသိမ်းရန်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤထုံးတမ်းနှင့် ၎င်း၏အကျိုးဆက်များကို အပိုင်းလေးပိုင်းခွဲ၍ ဖော်ပြနိုင်သည်။ (၁) ပြာပြုလုပ်ရန် နွားမနီကို မီးရှို့ခြင်း (အခန်းငယ် ၁–၁၀)၊ (၂) အလောင်းနှင့် ထိတွေ့သူအား သန့်ရှင်းစေခြင်း (အခန်းငယ် ၁၁–၁၃)၊ (၃) မသန့်ရှင်းသူများ ဖြစ်လာသူတို့ကို သန့်ရှင်းစေသည့် လုပ်ငန်းစဉ် (အခန်းငယ် ၁၄–၂၀) နှင့် (၄) နွားမနီ၏ပြာနှင့် ရောစပ်ထားသော ရေကို ကိုင်တွယ်သူ၏ မသန့်ရှင်းမှု (အခန်းငယ် ၂၁–၂၂) တို့ဖြစ်သည်။

အပြစ်အနာအဆာမရှိသော နွားမနီကို သတ်ပြီး၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ ကြီးကြပ်မှုအောက်တွင် ဣသရေလလူတစ်ဦးက စခန်းပြင်ပ၌ မီးရှို့ကာ ပြာပြုလုပ်ရသည် (အခန်းငယ် ၃၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၄:၁၁–၁၂ နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါ)။ တိရစ္ဆာန်ကို မီးရှို့နေစဉ် သန့်ရှင်းစေသော အရာအချို့ကို မီးထဲသို့ ထည့်ရသည် (အာရဇ်သစ်၊ ဟိဿုပ်ပင်နှင့် အနီရောင်အထည်၊ အခန်းငယ် ၆ ကိုကြည့်ပါ)။ ဤအရာများသည် အနာကြီးရောဂါရှိသူကို သန့်ရှင်းစေခြင်းကဲ့သို့သော အခြားသန့်ရှင်းစေသည့် အခမ်းအနားများတွင်လည်း ပေါ်ပေါက်သည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၁၄:၄)။ သန့်ရှင်းစေသည့် ထုံးတမ်းများတွင် ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုခြင်းသည် အရေးပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အနီရောင်သည် သွေးကို ပြန်လည်အမှတ်ရစေသော အနီရောင်အရောင်ကြောင့် အသက်ကို သင်္ကေတပြုသည်။ ၎င်းသည် မသန့်ရှင်းမှုနှင့် သေခြင်းအခြေအနေကို ပြုပြင်ရန် ရည်ရွယ်သော ထုံးတမ်းတစ်ရပ်အတွက် အဓိကအချက်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဟိဿုပ်ပင်လည်း ရှိသည်။ ဆာလံဆရာက ၎င်းကို အပြစ်မှ သန့်ရှင်းစေသောအရာအဖြစ် ပုံဆောင်သုံးထားသည် (ဆာလံ ၅၁:၇)။ သို့သော် အပြစ်ကို ဖျက်ပေးသူမှာ ဟိဿုပ်ပင်မဟုတ်ဘဲ ထာဝရဘုရားဖြစ်ကြောင်းကို သူက ရှင်းလင်းစွာ အသိအမှတ်ပြုထားသည် (၅၁:၇)။

သန့်ရှင်းစေခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ပြာကို “အသက်ရှင်သော” သို့မဟုတ် “လတ်ဆတ်သော” ရေနှင့် ရောစပ်ရသည်။ ယင်းကို အများအားဖြင့် “စီးဆင်းနေသောရေ” ဟု ဘာသာပြန်ကြသည် (အခန်းငယ် ၁၇)။ နွားမနီ၏ ထုံးတမ်းတွင် အသုံးပြုသော စီးဆင်းနေသည့်ရေသည် အခြားကျမ်းစာထုံးတမ်းများတွင်ကဲ့သို့ သန့်ရှင်းခြင်းနှင့် အသက်၏ သင်္ကေတအဖြစ် လုပ်ဆောင်သည် (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၉:၄၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၈:၆၊ ၁၄:၅–၇၊ ၅၀–၅၂၊ ၁၅:၁၃၊ ၁၆:၄၊ ၂၄)။ ထုံးတမ်းတွင် အသုံးပြုသည့် ရေနှင့် အခြားအရာများသည် အသက်၏ အခြေခံအရာများကို ညွှန်ပြသည်။ ထွက်ပေါ်လာသောအရာ (ပြာနှင့် စီးဆင်းနေသောရေ) သည် အလောင်းကို ထိတွေ့ခြင်း သို့မဟုတ် အလောင်းကြောင့် မသန့်ရှင်းသော အရာဝတ္ထုများ၊ နေရာများနှင့် ထိတွေ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် မသန့်ရှင်းမှုကို သန့်ရှင်းစေရန် အသုံးပြုသည် (အခန်းငယ် ၉၊ ၁၃၊ ၁၇၊ ၂၀)။ အခန်းငယ် ၉ တွင် အသုံးပြုထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် “အပြစ်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရနိုင်သကဲ့သို့ (၁) အပြစ်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ချို့ယွင်းမှု သို့မဟုတ် (၂) အပြစ် သို့မဟုတ် မသန့်ရှင်းမှုအတွက် ယူဆောင်လာသော ပူဇော်သက္ကာကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်သည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၄:၃)။ အပြစ်ပူဇော်သက္ကာကို ကိုယ်ကျင့်တရားမမှန်ကန်သော လုပ်ရပ်များအတွက်သာမက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မသန့်ရှင်းမှုများအတွက်လည်း ပြုလုပ်ရသည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၅:၂–၃၊ ၆၊ ၁၂:၆–၈)။ အပြစ်ပူဇော်သက္ကာကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မသန့်ရှင်းမှုအတွက် ယူဆောင်လာသည့်အခါ ၎င်း၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ မသန့်ရှင်းသောလူ သို့မဟုတ် အရာဝတ္ထုထံမှ မသန့်ရှင်းမှုကို ဖယ်ရှားခြင်းအားဖြင့် မသန့်ရှင်းမှုကို ဖယ်ရှားရန် ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အခြေအနေတွင်မဆို အဓိကကိစ္စမှာ အပြစ်နှင့် ၎င်း၏အကျိုးဆက်များဖြစ်သော သေခြင်း၊ မသန့်ရှင်းခြင်းနှင့် အပြစ်အခြေအနေတို့ ဖြစ်သည်။

နွားမနီ၏ ထုံးတမ်းသည် အဓိကအားဖြင့် အခမ်းအနားဆိုင်ရာ မသန့်ရှင်းမှုကို ကိုင်တွယ်သည်။ သန့်ရှင်းစေသောရေကို အသုံးပြုခံရသူသည် ညနေအချိန်အထိ သို့မဟုတ် ထိုနောက်ပိုင်း ရက်များအထိပင် မသန့်ရှင်းသေးကြောင်း ဖော်ပြထားသည် (တောလည်ရာကျမ်း ၁၉:၁၀–၁၂၊ ၁၉)။ ဤထုံးတမ်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မသန့်ရှင်းမှုမှ သန့်ရှင်းစေခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏လူများအကြား သန့်ရှင်းမှု သို့မဟုတ် အသက်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ရည်ရွယ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာဖြစ်စေ၊ အခမ်းအနားဆိုင်ရာဖြစ်စေ မသန့်ရှင်းမှုကို မနှစ်သက်ကြောင်း သတိရသင့်သည်။ သန့်ရှင်းစေသောရေကို မိမိဆန္ဒအလျောက် အသုံးပြုရန် ငြင်းဆန်သော မသန့်ရှင်းသူသည် ဣသရေလအမျိုးမှ ပယ်ရှင်းခံရမည်ဟု စာသားက ဖော်ပြသည် (၁၉:၁၃၊ ၂၀)။

နွားမနီ၏ ထုံးတမ်းတွင် ဝိရောဓိတစ်ရပ် ရှိသည်။ မသန့်ရှင်းသူကို သန့်ရှင်းစေသောအရာက သန့်ရှင်းသူကို မသန့်ရှင်းစေခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်မှာ နွားမနီကို မီးရှို့ခြင်း သို့မဟုတ် ၎င်း၏ပြာကို ကိုင်တွယ်ခြင်းကဲ့သို့ အချို့တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်သူများသည် အခမ်းအနားဆိုင်ရာအားဖြင့် မသန့်ရှင်းကြသော်လည်း ထိုပြာကို အသုံးပြုခံရသူများမှာ သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရသည် (အခန်းငယ် ၇–၈၊ ၁၀၊ ၁၈–၁၉၊ ၂၁–၂၂)။ မသန့်ရှင်းမှုနှင့် သေခြင်းအကြား ဆက်နွှယ်မှုကို တည်ဆောက်ထားခြင်းမှာ ဣသရေလလူတို့အား အခြေခံအမှန်တရားဖြစ်သော အသက်ကို ထာဝရဘုရားထံ၌သာ ရရှိကြောင်း သင်ကြားပေးရန် ဖြစ်သည် (ဝတ်ပြုရာကျမ်း၊ နိဒါန်းကိုကြည့်ပါ)။ သေခြင်းနှင့် ပတ်သက်သမျှသည် ထာဝရဘုရားနှင့် ကိုယ်တော်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနအတွက် အပြင်ဘက်မှအရာ ဖြစ်သည်။ ထုံးတမ်းစနစ်က ထာဝရဘုရားသည် သေခြင်းအပေါ် အာဏာရှိပြီး မိမိ၏လူများထံမှ ၎င်းကို ဖယ်ရှားနိုင်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤအရာသည် အပြစ်သားများကို မသန့်ရှင်းမှုအမျိုးမျိုးမှ သန့်ရှင်းစေသော ဘုရားသခင်၏သားတော် သေခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်ရမည် (ဟေဗြဲ ၉:၁၃–၁၄၊ ၁ ယောဟန် ၁:၇)။