အခန်းကြီး
- ၁၆
ယောဘပြန်၍
မြွက်ဆိုသည်ကား၊
2 ထိုသို့သောစကားများတို့ကို
ငါကြားဘူးပြီ။ သင်တို့ရှိသမျှသည် နှစ်သိမ့်စေခြင်းငှါ ပြုသော်လည်း၊ ပင်ပန်းစေသော
သူဖြစ်ကြပါသည်တကား။
3 အချည်းနှီးသော
စကားမကုန်နိုင်သလော။ သင်သည်စကားတုံ့ပြန်ပြောခြင်းငှါ အဘယ်ကြောင့် ရဲရင့်သနည်း။
4 သင်တို့ပြောသကဲ့သို့
ငါသည်လည်းပြောနိုင်၏။ သင်တို့သည် ငါကဲ့သို့ဖြစ်လျှင်၊ ငါသည်သင်တို့ တဘက်က
စကားများကို ပုံ၍ထားနိုင်၏။ ခေါင်းကိုလည်း ခါနိုင်၏။
5 ထိုသို့ငါသည်မပြုဘဲ၊
သင်တို့ကို ငါ့စကားနှင့် မစမည်။ အချည်းနှီးသောစကားကို ငါချုပ်တည်းမည်။
6 ယခုမှာငါသည်
ပြောသော်လည်းမသက်သာ၊ မပြောဘဲနေလျှင်လည်း ခြားနားခြင်းမရှိ။
7 ဘုရားသခင်သည်
ငါ့ကိုပင်ပန်းစေတော်မူပြီ။ငါ့အိမ်ကို သုတ်သင်ပယ်ရှင်းတော်မူပြီ။
8 ငါ့ကိုခြေချင်းခတ်တော်မူ၍၊
ထိုခြေချင်းသည်ငါ့ တဘက်က သက်သေခံ၏။ ငါပိန်ကြုံခြင်းအရာသည် လည်း ငါ့တဘက်ကထ၍
မျက်နှာချင်းဆိုင်လျက် သက် သေခံ၏။
9 အမျက်တော်သည်
ငါ့ကိုအပိုင်းပိုင်းဆွဲဖြတ်၍ ညှဉ်းဆဲတတ်၏။ ငါ့အပေါ်မှာ အံသွားခဲကြိတ်ခြင်းကို
ပြုတော်မူ၏။ ငါ့ရန်သူသည်ငါ့ကို မျက်စောင်းထိုး၏။
10 သူတပါးတို့သည်
ငါ့ကိုပစပ်ဟကြ၏။ အရှက်ခွဲ ၍ ပါးကိုပုတ်ကြ၏။ ငါ့တဘက်က တညီတညွတ်တည်း စုဝေးကြ၏။
11 ဘုရားသခင်သည်ငါ့ကို
မတရားသောသူတို့တွင် ချုပ်ထားတော်မူပြီ။ လူဆိုးတို့၏ လက်သို့အပ်တော်မူပြီ။
12 ငါသည်ငြိမ်ဝပ်လျက်နေသောအခါ
ငါ့အရိုးတို့ကို ချိုးတော်မူ၏။ လည်ပင်းကိုကိုင်၍ အပိုင်းပိုင်းပြတ်စေ ခြင်းငှါ
လှုပ်တော်မူ၏။ ငါ့ကို ပစ်စရာစက်သွင်းတော် မူ၏။
13 မြှားတော်တို့သည်
ငါ့ကိုဝိုင်း၍ ကရုဏာတော် မရှိဘဲ၊ ငါ့ကျောက်ကပ်ကို စူးစေတော်မူ၏။
ငါ့သည်းခြေအရည်ကိုမြေပေါ်၌ သွန်းတော်မူ၏။
14 ငါ့ကိုအထပ်ထပ်ဆွဲဖြတ်၍၊
သူရဲကဲ့သို့ငါ့ကို ဟုန်းဟုန်းတိုက်လာတော်မူ၏။
15 ငါသည်ကိုယ်အရေပေါ်မှာ
လျှော်တေအဝတ်ကို ချုပ်၍ ကိုယ်ဦးချိုကို ရွှံ့နှင့်လူးပြီ။
16 ငိုခြင်းအားဖြင့်
ငါ့မျက်နှာပျက်လျက်၊ ငါ့မျက် ခမ်းအပေါ်မှာ သေခြင်းအရိပ်လွှမ်းမိုးလျက် ရှိ၏။
17 သို့သော်လည်းငါ့လက်၌မတရားသော
အမှုမရှိ။ ငါပြုသော ပဌနာသည် သန့်ရှင်း၏။
18 အိုမြေကြီး၊
ငါ့အသွေးကိုဖုံး၍ မထားပါနှင့်။ ငါအော်ဟစ်ခြင်းအသံကို သင်၌မနေစေနှင့်။
19 ဤအမှု၌
ငါ့သက်သေသည် ကောင်းကင်ပေါ် မှာ ရှိ၏။
20 ငါ့သဘောကို
သိသောသူသည် မြင့်သောအရပ်၌ ရှိ၏။ ငါ့အဆွေခင်ပွန်းတို့သည် ငါ့ကိုကဲ့ရဲ့၍၊ ငါသည်
ဘုရားသခင့်ရှေ့တော်၌ မျက်ရည်ကျလျက်နေ၏။
21 လူသည်
မိမိအသိအကျွမ်းနှင့်ဆွေးနွေးသကဲ့သို့ ဘုရားသခင်နှင့်
ဆွေးနွေးရသောအခွင့်ရှိပါစေသော။
22 နှစ်ပေါင်းမကြာမမြင့်မှီ
တဖန်ပြန်၍ မလာရ သောလမ်းသို့ ငါလိုက်သွားရတော့မည်။
အနက်ဖွင့်ချက်။
၁၆:၁–၁၇:၁၆ ယောဘသည် သူငယ်ချင်းများနှင့် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်၍ စိတ်ဆင်းရဲသည်။
16:1–17:16 Job frets against
friends and God.
၁၆:၃ လေထုသောစကားများ။ စာသားအရ “အချည်းနှီးသောစကားများ”။
16:3 words of wind. Literally,
“empty words.”
၁၆:၅ အားပေးသည်။ ယောဘသည် စစ်မှန်သော နှစ်သိမ့်ပေးသူဖြစ်လိမ့်မည်။
16:5 strengthen. Job
would be a true comforter.
၁၆:၇–၉ “သူ” နှင့် “သင်” နှစ်ခုစလုံးသည် ယောဘ၏ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ အကြောင်းအရင်းအဖြစ် ဘုရားသခင်ကို ရည်ညွှန်းသည်။
16:7–9 “He” and “You” both refer
to God as the subject of Job’s torment.
၁၆:၁၀–၁၁ ဤစာသားသည် ဆာလံ ၂၂ ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
16:10–11 This text evokes Ps.
22.
၁၆:၁၀ ဟောဟယ်လိုက်သည်။ ပြက်ယယ်ပြုခြင်း သို့မဟုတ် ရယ်မောခြင်း။ ဆန့်ကျင်ဘက်စုဝေးခြင်း။ အမည်မသိရန်သူများသည် ယောဘကို ပြက်ယယ်ပြုပြီး ညှင်းပန်းနှိပ်စက်သည်။
16:10 gape. Jeer or laugh
at. gather together against. Unidentified enemies jeer
at and abuse Job.
၁၆:၁၂–၁၄ ဘေးဒုက္ခများကို ဘုရားသခင်၏လုပ်ဆောင်မှုအဖြစ် ရှုမြင်သည်။
16:12–14 Mishaps are viewed as
God’s doing.
၁၆:၁၅ ဖဲအိတ်စည်းခြင်း … ခေါင်းကို ဖုန်ထဲထည့်ထားသည်။ ဝမ်းနည်းမှု၏ ပြင်ပလက္ခဏာများ။
16:15 sackcloth … head in the dust. External
signs of mourning.
၁၆:၁၈ ငါ့သွေးကို မဖုံးထားနှင့်။ ယောဘသည် သူ့အပေါ်ပြုလုပ်ခဲ့သော အကြမ်းဖက်မှုကို ဖော်ထုတ်ရန် ကမ္ဘာမြေကို တောင်းဆိုသည် (က ၄:၁၀ ကိုကြည့်ပါ)။
16:18 do not cover my blood. Job
pleads with the earth to expose the violence done against him (see Gen. 4:10).
၁၆:၁၉ သက်သေခံ … ကောင်းကင်ဘုံ၌။ ယောဘဘက်မှရှိသော ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသူတစ်ဦးကို ယုံကြည်ခြင်း၏ ဝန်ခံချက်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ခရစ်တော်၏ဝန်ထမ်းတာဝန်ကို ဖော်ပြသည်။
16:19 witness … in heaven. A
confession of faith in someone in heaven who is on Job’s side. The NT describes
Christ’s ministry in heaven.
၁၆:၂၁ ယောဘသည် ကောင်းကင်ဘုံမှ သက်သေခံသူတစ်ဦးအား ကြားဝင်ဆောင်ရွက်ပေးရန် တောင်းဆိုသည် (၉:၃၂–၃၃)။
16:21 Job’s sighing for a
heavenly witness to act as a go-between (9:32–33).
၁၆:၂၂ ပြန်မလာနိုင်သောလမ်း။ သေခြင်းသည် အဆုံးအဖြတ်ဖြစ်သည်။ ယောဘ၏ သင်္ချိုင်းတွင်းမှ မျှော်လင့်ချက်ကို ၁၄:၁၃–၁၄၊ ၁၉:၂၅–၂၇ တွင် ဖော်ပြထားသည်။
16:22 way of no return. Death
is final; Job’s hope beyond the grave is given in 14:13–14; 19:25–27.
No comments:
Post a Comment