ယောဘဝတ္ထု - ၆

 

အခန်းကြီး - ၆

တဖန်ယောဘမြွက်ဆိုသည်ကား၊
² ငါဝမ်းနည်းခြင်းအကြောင်းကို သေချာစွာ ချိန်တွယ်ပါစေ။ ငါခံရသောဒုက္ခများကိုလည်း ချိန်ခွင်၌ စုထားပါစေ။
³ သို့ဖြစ်လျှင် သမုဒ္ဒရာသဲထက်သာ၍ လေးလိမ့်မည်။ ထိုကြောင့် ငါ့စကားလွန်မိပြီ။
⁴ အနန္တတန်ခိုးရှင်ပစ်တော်မူသော မြှားတို့သည် ငါ၌စွဲ၍၊ အဆိပ်အတောက်ဖြင့် ငါ့ဝိညာဉ်ကိုမွန်းစေ၏။ ဘုရားသခင်ပြတော်မူသော ကြောက်မက်ဘွယ်အရာတို့သည် ငါ့ရှေ့မှာ စီလျက်ရှိကြ၏။
⁵ တောမြည်းသည် မြက်ပင်ပေါသောအခါ မြည်တတ်သလော။ နွားသည်စားစရာရှိသောအခါ အော် တတ်သလော။
⁶ မမြိန်သောအရာကို ဆားမပါဘဲ စားနိုင် သလော။ ကြက်ဥအကာသည် ဆိမ့်သောအရသာ ရှိသလော။
⁷ လက်နှင့်မျှမတို့နိုင်၊ ငါမနှစ်သက်နိုင်သောအရာကို ရွံလျက်နှင့် ငါစားရ၏။
⁸ ငါတောင်းသောအရာကို ရပါစေ။ ငါတောင့်တသောအရာကို ဘုရားသခင်ပေးသနားတော်မူပါစေ။
⁹ တောင့်တသောအရာဟူမူကား၊ ဘုရားသခင်သည် ငါ့ကိုဖျက်ဆီးတော်မူပါစေ။ လက်တော်ကိုဆန့်၍ ငါ့ကိုဆုံးစေတော်မူပါစေ။
¹⁰ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်ငါသည် သက်သာရ၏။ ငြိုငြင်သော်လည်း သည်းခံမည်။ ငါ့ကိုနှမြောတော်မမူပါစေနှင့်။ သန့်ရှင်တော်မူသောသူ၏စကားကို ငါမငြင်းမဆန်ပြီ။
¹¹ ငါမြော်လင့်စရာအခွင့်ရှိရမည်အကြောင်း၊ ငါ့ခွန်အားကားအဘယ်သို့နည်း။ ငါသည်ကိုယ်အသက်ကို စောင့်ရမည်အကြောင်း၊ နောက်ဆုံးခံရသော အကျိုးကား အဘယ်သို့နည်း။
¹² ငါ့ခွန်အားသည် ကျောက်ခွန်အားဖြစ်သလော။ ငါ့အသားသည် ကြေးဝါဖြစ်သလော။
¹³ ငါသည်ကိုယ်ကိုမမစနိုင်။ ငါ့ဥာဏ်လည်းကုန်ပြီ။
¹⁴ ဆင်းရဲခြင်းသို့ရောက်သောသူ၏ အဆွေခင်ပွန်းသည် သနားအပ်၏။ မသနားလျှင် အနန္တတန်ခိုးရှင်ကို ကြောက်ရွံ့သောသဘောနှင့် ကင်းလွတ်၏။
¹⁵ ငါ့ညီအစ်ကိုတို့သည် ချောင်းရေကဲ့သို့ လှည့်စား၍၊ ချိုင့်၌စီးသောရေကဲ့သို့ရွေ့သွား ကွယ်ပျောက် တတ်ကြ၏။
¹⁶ ထိုချောင်းရေသည် ရေခဲကြောင့်၎င်း၊ မထင်ရှားသော မိုဃ်းပွင့်ကြောင့်၎င်း၊
¹⁷ အလွန်စီးတတ်သော်လည်း၊ နွေးသောအခါ ကွယ်ပျောက်တတ်၏။ နေပူသောအခါ မိမိနေရာ၌ ခန်း ခြောက်တတ်၏။
¹⁸ ထိုရေစီးသောချောင်းတို့သည် လွဲသွား၍ တရွေ့တရွေ့ ကွယ်ပျောက်တတ်ကြ၏။
¹⁹ တေမန်အမျိုးသားအစုအဝေးတို့သည် ရှာကြ၏။ ရှေဘပြည်မှ ခရီးသွားသောသူအစုအဝေးတို့သည် မြော်လင့်လျက် လာကြ၏။
²⁰ မြော်လင့်၍စိတ်ပျက်ကြ၏။ ထိုအရပ်သို့ ရောက်သောအခါ ရှက်ကြောက်လျက် နေကြ၏။
²¹ ထိုအတူ သင်တို့သည်အချည်းနှီးသက်သက် ဖြစ်ကြ၏။ ငါနှိမ့်ချခြင်းကိုမြင်လျှင် ဆုတ်၍နေကြ၏။
²² ငါ့ထံသို့လက်ဆောင်ကို ယူခဲ့ကြပါ။ သင်တို့ ပစ္စည်းဥစ္စာထဲကထုတ်၍ ငါ့ကိုပေးကြပါ။
²³ ရန်သူလက်မှငါ့ကိုကယ်ယူကြပါ။ သူရဲလက်မှ ရွေးနှုတ်ကြပါဟု ငါပြောသလော။
²⁴ ငါ့ကိုဆုံးမကြပါ။ တိတ်ဆိတ်လျက်နေပါမည်။ ငါမှားသောအရာကို ငါ့အားဘော်ပြကြပါ။
²⁵ မှန်သောစကားသည် တန်ခိုးကြီး၏။ သင်တို့ ကဲ့ရဲ့သောစကားသည် အဘယ်မှာနေရာကျသနည်း။
²⁶ ငါစကားပြောရုံကာမျှကို အပြစ်တင်မည်ကြံစည်ကြသလော။ မြော်လင့်စရာမရှိသောသူ ပြောသော စကားသည် လေသက်သက်ဖြစ်၏။
²⁷ အကယ်၍သင်တို့သည် မိဘမရှိသောသူငယ်ကို နှိပ်စက်ကြ၏။ အဆွေခင်ပွန်းဘို့ တွင်းကိုတူးကြ၏။
²⁸ ငါ့ကိုစိတ်မရှိဘဲကြည့်ရှုကြပါလော့။ သင်တို့ရှေ့ မှာ ငါလှည့်စားသလော။
²⁹ ပြန်၍ဆင်ခြင်ကြပါ။ မတရားသဖြင့်မပြုကြပါ နှင့်။ ပြန်၍ဆင်ခြင်ကြပါ။ ဤအမှု၌ ငါသည် ဖြောင့်မတ် ပါ၏။
³⁰ ငါ့လျှာ၌ ကောက်သောသဘောရှိသလော။ ငါသည် မြည်းစမ်း၍ အပြစ်ပါသောအရာကို ပိုင်းခြား မသိနိုင်သလော။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၆:၁–၇:၂၁ သူ၏ သူငယ်ချင်းများထံ ပထမဆုံးအကြိမ် တုံ့ပြန်ရာတွင်၊ ယောဘသည် ဝေဖန်မှုထက် သနားကရုဏာနှင့် ထောက်ပံ့မှုကို တောင့်တသည်။

6:1–7:21 In his first response to his friends, Job longs for compassion and support rather than criticism.

 

၆:၂ ဝမ်းနည်းခြင်း။ အယ်လီဖတ်က ၅:၂ တွင် အသုံးပြုသော “ဒေါသ” ဟူသော ဟီဘရူးစကားလုံးနှင့် အတူတူဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် မိုက်သောသူများကို သေစေသည်။ ယောဘသည် မိုက်သောသူမဟုတ်၊ သူသည် နားလည်မှုလိုအပ်သည်။

6:2 grief. Same Hebrew word Eliphaz uses in 5:2—“wrath”—which kills foolish people. Job is not foolish; he needs understanding.

 

၆:၅–၆ သိသာထင်ရှားသော အဖြေမှာ “မဟုတ်ပါ” ဟူသော စကားပုစ္ဆာများ။

6:5–6 Rhetorical questions to which the obvious answer is “no.”

 

၆:၇ ယောဘသည် သူ၏ ညည်းညူမှုကို တရားမျှတကြောင်း ဆိုသည်- အယ်လီဖတ်၏ စကားများသည် တောရိုင်းမြည်းအတွက် မြက်ပင်မဟုတ်ပေ။

6:7 Job justifies his complaining: Eliphaz’s words are not even grass for a wild donkey.

 

၆:၁၀ ဝမ်းမြောက်ခြင်း … မလွတ်ကင်းသော။ မလွတ်ကင်းသော နာကျင်မှုထဲတွင်လည်း ဝမ်းမြောက်ခြင်း။

6:10 exult … spare. Joy despite unsparing pain.

 

၆:၁၁ ယောဘ၏ ဆက်လက်ရုန်းကန်မှု- အဘယ်ကြောင့် မျှော်လင့်ရမည်နည်း။

6:11 Job’s ongoing struggle: why hope?

 

၆:၁၃ ငါ့အတွင်း၌ အကူအညီ...။ အကူအညီမဲ့သည့် ခံစားချက်။

6:13 help … within me. Feeling of total helplessness.

 

၆:၁၄ မိတ်ဆွေများသည် ကရုဏာပြသင့်သည်။

6:14 Friends should show compassion.

 

၆:၁၅–၂၁ ချောင်းကဲ့သို့။ ယောဘ၏မိတ်ဆွေများကို အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသ၏ ခြောက်သွေ့ချောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ တောင်ထိပ်မှ နှင်းများအရည်ပျော်သောအခါ ရေစီးသော်လည်း အပူကြီးလာသောအခါ ခြောက်သွေ့သွားသည်။ ဤအရာသည် သဲကန္တာရခရီးသည်များ အရေအလိုအပ်ဆုံးအချိန်တွင် ရေမရှိသည့်အတွက် အလွန်စိတ်ပျက်စရာဖြစ်စေသည်။

6:15–21 like a brook. Job’s friends are compared to a Middle Eastern wadi—it is a flowing river when mountain snow melts, but when the heat comes, it dries up. This would be terribly disappointing to desert travelers when they most needed the water.

 

၆:၃၀ ငါ၏အရသာသည် မကောင်းသောအရာကို မချင့်ချိန်နိုင်သလော။ တစ်စုံတစ်ခုမှားယွင်းနေသည်ကို ငါမသိမမြင်နိုင်သလော။

6:30 Cannot my taste discern the unsavory? Can I not recognize when something is wrong?