ယောဘဝတ္ထု - ၁၂

 

အခန်းကြီး - ၁၂

ယောဘပြန်၍ မြွက်ဆိုသည်ကား၊
² သင်တို့သာလျှင် လူဖြစ်၍၊ သင်တို့နှင့်အတူ ဥာဏ်ပညာသေလိမ့်မည်ဟု ယုံမှားစရာမရှိရ။
³ သို့သော်လည်း ငါသည် သင်တို့ကဲ့သို့ဥာဏ်ရှိ၏။ သင်တို့ထက် ငါယုတ်ညံ့သည်မဟုတ်။ ဤကဲ့သို့သော အရာများကို အဘယ်သူသည် နားမလည်းဘဲနေသနည်း။
⁴ ငါသည် ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်ကို ခံရအံ့သောငှါဆုတောင်းပဌနာပြုစဉ်တွင်၊ အိမ်နီးချင်း ပြက်ယယ်ပြုသည်ကို ခံရသောသူဖြစ်၏။ အပြစ်မရှိ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ပြက်ယယ်ပြုခြင်းကို ခံရပါသည် တကား။
⁵ ချော်လဲလုသောသူကို ပစ်လိုက်သောမီးခွက် ကဲ့သို့ ကောင်းစားသောသူသည် မှတ်တတ်၏။
⁶ ထားပြလုပ်သောသူတို့၏နေရာသည် ကောင်း စားတတ်၏။ ဘုရားသခင်၏ အာဏာတော်ကိုဆန်သော သူတို့သည် လုံခြုံစွာနေ၍၊ ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော စည်းစိမ်ကို ခံစားတတ်ကြ၏။
⁷ သားမျိုးနှင့်မိုဃ်းကောင်းကင်ငှက်တို့ကို မေးမြန်း လော့။ သူတို့သည် ဟောပြောသွန်သင်ကြလိမ့်မည်။
⁸ မြေကြီးနှင့် ပင်လယ်ငါးတို့ကို မေးမြန်းလော့။ သူတို့သည် ပြသ၍ ဥပဒေသပေးကြလိမ့်မည်။
⁹ ဤအမှုတို့ကို ထာဝရဘုရားစီရင်တော်မူ ကြောင်းကို၊ ထိုတိရစ္ဆာန်တကောင်မျှ မသိဘဲနေသလော။
¹⁰ အသက်ရှင်သောသတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ ဇိဝ အသက်နှင့် လူသတ္တဝါခပ်သိမ်းတို့၏ ထွက်သက်ဝင်သက် သည် ဘုရားသခင့်လက်တော်၌ ရှိ၏။
¹¹ ခံတွင်းသည်အစာကိုမြည်းစမ်းသကဲ့သို့၊ နားသည် စကားကို စုံစမ်းသည် မဟုတ်လော။
¹² အသက်အရွယ်ကြီးသော သူတို့သည် ဥာဏ်ပညာနှင့် ပြည့်စုံကြ၏။
¹³ ဘုရားသခင်မူကား၊ ဥာဏ်သတ္တိ၊ အစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံတော်မူ၏။ ပညာသတ္တိကို ပေးနိုင်သော အခွင့်ရှိတော်မူ၏။
¹⁴ ဖြိုဖျက်တော်မူလျှင် အဘယ်သူမျှ တည်ဆောက်ရသော အခွင့်မရှိ။ လူကို ချုပ်ထားသော်မူလျှင် အဘယ်သူမျှ လွှတ်ရသောအခွင့်မရှိ။
¹⁵ ရေများကို ဆီးတားပိတ်ပင်တော်မူလျှင် ခန်းခြောက်ရ၏။ တဖန် လွှတ်တော်မူ၍ မြေကြီးကို လွှမ်းမိုး ကြ၏။
¹⁶ တန်ခိုးတော်၊ ဥာဏ်တော်နှင့်ပြည့်စုံ၍၊ မှားသောသူနှင့် မှားစေသောသူတို့ကို ပိုင်တော်မူ၏။
¹⁷ တိုင်ပင်မှူးမတ်တို့ကို ဘမ်းဆီးသိမ်းသွားတော်မူ၏။ တရားသူကြီးတို့ကို ရူးသွပ်စေတော်မူ၏။
¹⁸ ရှင်ဘုရင်တို့ကို အရာမှချ၍ ခါးကြိုးနှင့် ချည်တော်မူ၏။
¹⁹ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့ကို ဘမ်းဆီးသိမ်းသွား၍၊ သူရဲတို့ကိုလည်း ရှုံးစေတော်မူ၏။
²⁰ နှုတ်သတ္တိရှိသော သူတို့ကို စကားအစေ၍၊ အသက်ကြီးသော သူတို့မှပညာကို နှုတ်တော်မူ၏။
²¹ မင်းသားတို့ကို အရှက်ခွဲ၍၊ အားကြီးသော သူတို့ကို ရှုတ်ချတော်မူ၏။
²² မှောင်မိုက်ထဲ၌ နက်နဲသောအရာတို့ကို ထင်ရှားစေ၍၊ သေခြင်းအရိပ်ကိုအလင်းထဲသို့ ထုတ်ဘော်တော် မူ၏။
²³ တိုင်းနိုင်ငံတို့ကိုချီးမြှောက်၍ တဖန်ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။ တိုင်းနိုင်ငံတို့ကို ကျယ်စေခြင်းငှါ၎င်း ကျဉ်းစေ ခြင်းငှါ၎င်း၊ ပြုတော်မူ၏။
²⁴ မြေသားတို့တွင် အကြီးလုပ်သောသူတို့မှ ဥာဏ်ကိုနှုတ်၍၊ လမ်းမရှိသော တော၌လှည့်လည်စေတော် မူ၏။
²⁵ သူတို့သည်အလင်းမရှိ။ မှောင်မိုက်၌ စမ်းသပ်လျက်သွားရကြ၏။ ယစ်မူးသောသူကဲ့သို့ တိမ်းယိမ်းလျက် သွားစေတော်မူ၏။

အနက်ဖွင့်ချက်။

၁၂:၁–၁၄:၂၂ ယောဘ၏ မိတ်ဆွေများအား တတိယတုံ့ပြန်ချက် - ဘုရားသခင်သည် အရှင်သခင်ဖြစ်သည်၊ မိတ်ဆွေများသည် အသိဉာဏ်မဲ့သူများဖြစ်သည်၊ လူသားများသည် ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်ထားသောသူများဖြစ်သည်။

12:1–14:22 Job’s third response to his friends: God is Lord, friends are fools, humans are finite.

 

၁၂:၂–၃ ယောဘသည် မိမိမိတ်ဆွေများ၏ မာနထောင်လွှားသော စာနာမှုကင်းမဲ့ပုံကို အမျက်ထွက်သည်ဟု ဖော်ပြသည်။

12:2–3 Job expresses his rage at his friends’ proud insensitivity.

 

၁၂:၄ ယောဘသည် မိတ်ဆွေများ၏ သစ္စာမဲ့မှုကို ဝမ်းနည်းသည် (၆:၁၅)။

12:4 Job grieves (6:15) at his friends’ disloyalty.

 

၁၂:၅ ဟီဘရူးစာသားမရေရာသော်လည်း၊ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် ကျမ်းပိုဒ် ၄ ၏အသံနေအသံထားကို မျှဝေထားပုံရသည်- အေးချမ်းသောသူများသည် ဒုက္ခရောက်နေသူများကို ပြက်ယယ်ပြုကြသည်။

12:5 Hebrew uncertain, but this verse evidently shares the tone of v. 4: those at ease mock those in trouble.

 

၁၂:၆ ဘုရားသခင်ပေးသောအရာတွင်။ မရှင်းလင်းသောဟေဗြဲစကား၊ "သူတို့၏တန်ခိုးသည် သူတို့၏ဘုရားဖြစ်သည်" ဟုလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

12:6 In what God provides by His hand. Obscure Hebrew, could possibly also be “whose power is their god.”

 

၁၂:၇–၁၀ ဘုရားသခင်၏တန်ခိုးတော်ကို သက်သေခံသော ဖန်ဆင်းခြင်းအကြောင်း ဓမ္မသီချင်း။

12:7–10 Hymn on creation as witness to God’s power.

 

၁၂:၁၁–၁၂ ဆိုရိုးစကား (၃၄:၃ တွင်ပြန်လည်ဖော်ပြထားသည်) နှင့် အသုံးချခြင်း - တူညီသောအမှန်တရားများ၏ စာကြောင်းနှစ်ကြောင်း။

12:11–12 Proverb (repeated in 34:3) and application—two lines of equivalent truths.

 

၁၂:၁၃–၂၅ ဘုရားသခင်သည် အလွန်ရှေးကျသောသူဖြစ်ပြီး အပညာအရှိဆုံးသာမက၊ အစွမ်းအထက်ဆုံး၊ အရာခပ်သိမ်း၏သခင်၊ စနစ်တကျနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုတို့၏သခင်ပင် ဖြစ်သည် - မိတ်ဆွေများ၏အချက်။ ယောဘသည် ထိုအချက်ကိုဖော်ပြပြီး ၁၃ အခန်းတွင် သူတို့၏အမြင်ကို တုံ့ပြန်သည်။

12:13–25 God, the Most Ancient, is not only wisest, but also mightiest, Master of all, even of order and confusion—the friends’ point. Job states it, then replies to their position in chap. 13.