အခန်း (၆၈) — ဗိမာန်တော်၏အပြင်ပရိဝုဏ်၌

 

အခန်း (၆၈) — အပြင်ဝင်းအတွင်း၌

ဤအခန်းသည် ယောဟန် ၁၂:၂၀-၄၂ အပေါ် အခြေခံထားပါသည်။

Chapter 68—In the Outer Court [621]
This chapter is based on John 12:20-42.

“ပွဲ၌ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ရန် တက်လာသူတို့တွင် ဂရိလူအချို့ ပါကြ၏။ ထိုသူတို့သည် ဂါလိလဲပြည် ဗက်သဲဒမြို့သား ဖိလိပ္ပုထံသို့ လာ၍ ‘အရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေရှုကို တွေ့မြင်လိုပါသည်’ ဟု တောင်းပန်ကြ၏။ ဖိလိပ္ပုသည် သွား၍ အန္ဒြေကို ပြော၏။ အန္ဒြေနှင့် ဖိလိပ္ပုတို့သည် တစ်ဖန် ယေရှုအား လျှောက်ကြ၏။”

“And there were certain Greeks among them that came up to
worship at the feast: the same came therefore to Philip, which was
of Bethsaida of Galilee, and desired him, saying, Sir, we would see
Jesus. Philip cometh and telleth Andrew: and again Andrew and
Philip tell Jesus.”

ဤအချိန်တွင် ခရစ်တော်၏ လုပ်ငန်းသည် ရက်စက်သော အရှုံးတစ်ခုကဲ့သို့ အသွင်ဆောင်နေသည်။ ကိုယ်တော်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် ဖာရိရှဲတို့နှင့် အချေအတင် ငြင်းခုံမှုတွင် အောင်နိုင်သူ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းတို့က ကိုယ်တော့်ကို မေရှိယအဖြစ် မည်သည့်အခါမျှ လက်ခံမည်မဟုတ်ကြောင်းမှာ ထင်ရှားနေသည်။ နောက်ဆုံး ခွဲခွာခြင်းသည် ရောက်ရှိလာပြီ။ တပည့်တော်များအတွက်မူ ထိုအခြေအနေမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ လုပ်ငန်း ပြီးမြောက်အောင်မြင်ရန် နီးကပ်လာနေပြီဖြစ်သည်။ ယုဒလူမျိုးသာမက တစ်လောကလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သော ကြီးကျယ်သော အဖြစ်အပျက်သည် ဖြစ်ပျက်တော့မည်။ လောကကြီး၏ ဆာလောင်နေသော ဟစ်အော်သံကို ပဲ့တင်ထပ်စေသော “ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေရှုကို တွေ့မြင်လိုပါသည်” ဟူသော စိတ်အားထက်သန်သော တောင်းဆိုမှုကို ခရစ်တော် ကြားရသောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်သည် ဝင်းပလာပြီး “လူသားသည် ဘုန်းပွင့်ရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဂရိလူတို့၏ တောင်းဆိုမှုတွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ကြီးမားသော စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုမှ ရရှိလာမည့် ရလဒ်များ၏ အစအဦးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

At this time Christ’s work bore the appearance of cruel defeat.
He had been victor in the controversy with the priests and Pharisees,
but it was evident that He would never be received by them as the
Messiah. The fnal separation had come. To His disciples the case
seemed hopeless. But Christ was approaching the consummation
of His work. The great event which concerned not only the Jewish
nation, but the whole world, was about to take place. When Christ
heard the eager request, “We would see Jesus,” echoing the hungering cry of the world, His countenance lighted up, and He said, “The
hour is come, that the Son of man should be glorifed.” In the request
of the Greeks He saw an earnest of the results of His great sacrifce.

ကယ်တင်ရှင်၏ အသက်တာ အစပိုင်းတွင် အရှေ့အရပ်မှ ပညာရှိများ လာခဲ့သကဲ့သို့၊ အဆုံးပိုင်းတွင်မူ အနောက်အရပ်မှ ဤလူများသည် ကယ်တင်ရှင်ကို ရှာရန် လာခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော် ဖွားမြင်တော်မူစဉ်က ယုဒလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော အစီအစဉ်များတွင် အလွန်နစ်မွန်းနေကြသဖြင့် ကိုယ်တော် ကြွလာခြင်းကို မသိခဲ့ကြချေ။ တစ်ပါးအမျိုးသား ပြည်မှ ပညာရှိ (magi) တို့သည် ကယ်တင်ရှင်ကို ကိုးကွယ်ရန် လက်ဆောင်ပစ္စည်းများနှင့်အတူ နွားစားခွက်ရှိရာသို့ လာခဲ့ကြသည်။ ထိုနည်းတူပင် လောကရှိ လူမျိုးနွယ်စုများ၊ မျိုးနွယ်စုများနှင့် လူမျိုးများကို ကိုယ်စားပြုသော ဤဂရိလူတို့သည် ယေရှုကို တွေ့မြင်ရန် လာခဲ့ကြသည်။ ထို့အတူ နယ်မြေအားလုံးနှင့် ခေတ်အားလုံးမှ လူတို့သည် ကယ်တင်ရှင်၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံရပါလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြင့် လူအများအပြားသည် “အရှေ့အရပ်၊ အနောက်အရပ်မှ လာ၍၊ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၌ အာဗြဟံ၊ ဣဇာတ်၊ ယာကုပ်တို့နှင့်အတူ စားပွဲ၌ ထိုင်ကြလိမ့်မည်။” (မဿဲ ၈:၁၁)။

These men came from the West to fnd the Saviour at the close
of His life, as the wise men had come from the East at the beginning.
At the time of Christ’s birth the Jewish people were so engrossed
with their own ambitious plans that they knew not of His advent.
The magi from a heathen land came to the manger with their gifts, [622]
to worship the Saviour. So these Greeks, representing the nations,
tribes, and peoples of the world, came to see Jesus. So the people
of all lands and all ages would be drawn by the Saviour’s cross. So
shall many “come from the east and west, and shall sit down with
Abraham, and Isaac, and Jacob, in the kingdom of heaven.” Matthew
8:11.

ဂရိလူတို့သည် ခရစ်တော် ယေရုရှလင်မြို့သို့ အောင်ပွဲခံ ဝင်ရောက်လာခြင်းကို ကြားခဲ့ကြသည်။ အချို့က ကိုယ်တော်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် အုပ်ချုပ်သူများကို ဗိမာန်တော်မှ နှင်ထုတ်ခဲ့ပြီး၊ ဒါဝိဒ်၏ ပလ္လင်ကို သိမ်းပိုက်ကာ ဣသရေလဘုရင်အဖြစ် စိုးစံတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ သတင်းများ ဖြန့်ခဲ့ကြသည်။ ဂရိလူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ သာသနာလုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်သော သမ္မာတရားကို သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။ “ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေရှုကို တွေ့မြင်လိုပါသည်” ဟု ၎င်းတို့ ပြောကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ဆန္ဒသည် ပြည့်ဝခဲ့သည်။ ထိုတောင်းဆိုချက်ကို ယေရှုထံသို့ ယူဆောင်လာသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် ယုဒလူမျိုးမှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးကို တားမြစ်ထားသော ဗိမာန်တော်၏ အစိတ်အပိုင်းတွင် ရှိနေသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် အပြင်ဝင်းအတွင်းရှိ ဂရိလူတို့ထံသို့ ထွက်လာပြီး ၎င်းတို့နှင့် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွေ့ဆုံစကားပြောခဲ့သည်။

The Greeks had heard of Christ’s triumphal entry into Jerusalem.
Some supposed, and had circulated the report, that He had driven the
priests and rulers from the temple, and that He was to take possession
541
542 The Desire of Ages
of David’s throne, and reign as king of Israel. The Greeks longed to
know the truth in regard to His mission. “We would see Jesus,” they
said. Their desire was granted. When the request was brought to
Jesus, He was in that part of the temple from which all except Jews
were excluded, but He went out to the Greeks in the outer court, and
had a personal interview with them.

ခရစ်တော် ဘုန်းပွင့်ရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီ။ ကိုယ်တော်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အရိပ်အောက်တွင် ရပ်နေပြီး၊ ဂရိလူတို့၏ စုံစမ်းမေးမြန်းမှုက ကိုယ်တော် ပြုတော့မည့် စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုသည် သားသမီး အများအပြားကို ဘုရားသခင်ထံသို့ ယူဆောင်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။ ထိုဂရိလူတို့သည် မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့ ထိုစဉ်က အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့သော အခြေအနေမျိုးတွင် ကိုယ်တော့်ကို တွေ့မြင်ရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တော် သိတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို မလွှတ်ဘဲ လွှတ်ရန် ရွေးချယ်ခြင်း ခံရမည့် ဓားပြနှင့် လူသတ်သမားဖြစ်သော ဗာရဗ္ဗ၏ ဘေးတွင် ကိုယ်တော် ရှိနေသည်ကို ၎င်းတို့ တွေ့မြင်ရပါလိမ့်မည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်နှင့် အုပ်ချုပ်သူတို့၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် လူတို့၏ ရွေးချယ်မှုကို ၎င်းတို့ ကြားရပါလိမ့်မည်။ “ခရစ်တော်ဟု ခေါ်သော ယေရှုကို ငါအဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း” ဟူသော မေးခွန်းအတွက် “သူ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်စေ” ဟူသော အဖြေကို ကြားရပါလိမ့်မည် (မဿဲ ၂၇:၂၂)။ လူသားတို့၏ အပြစ်အတွက် ဤသို့ အပြစ်ဖြေခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်သည် ပြည့်စုံလာပြီး တစ်လောကလုံးသို့ ပြန့်နှံ့သွားမည်ကို ခရစ်တော် သိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ပြုပြင်တည်ဆောက်သူအဖြစ် လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် လွှမ်းမိုးပါလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် အနာဂတ်သို့ ခဏမျှ မျှော်ကြည့်လိုက်ပြီး ကမ္ဘာ့နေရာ အနှံ့အပြားမှ “လောက၏ အပြစ်ကို ဆောင်သွားသော ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်ကို ကြည့်လော့” (ယောဟန် ၁:၂၉) ဟု ကြွေးကြော်သံများကို ကြားရသည်။ ဤသူစိမ်းများတွင် ကိုယ်တော်သည် ယုဒလူမျိုးနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ကြားရှိ ခြားနားသော တံတိုင်းကို ဖြိုဖျက်လိုက်ပြီးနောက်၊ လူမျိုး၊ ဘာသာစကားနှင့် လူမျိုးနွယ်အားလုံးတို့သည် ကယ်တင်ခြင်း သတင်းစကားကို ကြားရမည့် ကြီးမားသော ရိတ်သိမ်းမှု၏ ကတိကဝတ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်စုံလာမည့် ဤကြိုတင်မျှော်မှန်းမှုကို “လူသားသည် ဘုန်းပွင့်ရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီ” ဟူသော စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြထားပါသည်။ သို့သော် ဤဘုန်းပွင့်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာရမည့် နည်းလမ်းသည် ခရစ်တော်၏ စိတ်ထဲမှ မည်သည့်အခါမျှ ပျောက်ကွယ်မသွားချေ။ တစ်ပါးအမျိုးသားများကို စုသိမ်းခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ နီးကပ်လာသော အသေခံခြင်းနောက်တွင် လိုက်လာမည် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော် အသေခံခြင်းအားဖြင့်သာ လောကကြီးကို ကယ်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဂျုံစေ့တစ်စေ့ကဲ့သို့ပင် လူသားသည် မြေကြီးထဲသို့ ချခြင်း ခံရပြီး အသေခံရမည်၊ လူမြင်ကွင်းမှ မြုပ်နှံခြင်း ခံရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ပြန်လည် အသက်ရှင်ရမည် ဖြစ်သည်။

The hour of Christ’s glorifcation had come. He was standing in
the shadow of the cross, and the inquiry of the Greeks showed Him
that the sacrifce He was about to make would bring many sons and
daughters to God. He knew that the Greeks would soon see Him in
a position they did not then dream of. They would see Him placed
beside Barabbas, a robber and murderer, who would be chosen for
release before the Son of God. They would hear the people, inspired
by the priests and rulers, making their choice. And to the question,
“What shall I do then with Jesus which is called Christ?” the answer
would be given, “Let Him be crucifed.” Matthew 27:22. By making
this propitiation for the sins of men, Christ knew that His kingdom
would be perfected, and would extend throughout the world. He
would work as the Restorer, and His Spirit would prevail. For a
moment He looked into futurity, and heard the voices proclaiming
in all parts of the earth, “Behold the Lamb of God, which taketh
away the sin of the world.” John 1:29. In these strangers He saw
the pledge of a great harvest, when the partition wall between Jew
and Gentile should be broken down, and all nations, tongues, and
peoples should hear the message of salvation. The anticipation of
this, the consummation of His hopes, is expressed in the words,
“The hour is come, that the Son of man should be glorifed.” But
the way in which this glorifcation must take place was never absent
from Christ’s mind. The gathering in of the Gentiles was to follow
His approaching death. Only by His death could the world be saved.
[623] Like a grain of wheat, the Son of man must be cast into the ground
and die, and be buried out of sight; but He was to live again.

တပည့်တော်များ နားလည်နိုင်စေရန် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ အနာဂတ်ကို သဘာဝတရားမှ အရာများဖြင့် သာဓကဆောင်၍ တင်ပြခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ သာသနာလုပ်ငန်း၏ စစ်မှန်သော ရလဒ်ကို ကိုယ်တော် အသေခံခြင်းအားဖြင့် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်က “ငါအမှန်အကန် ဆိုသည်ကား၊ ဂျုံစေ့သည် မြေကြီးထဲသို့ ကျ၍ မသေလျှင် တစ်စေ့တည်း တည်၏။ သေလျှင်မူကား များစွာသော အသီးကို သီးတတ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဂျုံစေ့သည် မြေကြီးထဲသို့ ကျ၍ သေသွားသောအခါ ၎င်းသည် အပင်ပေါက်လာပြီး အသီးသီးတတ်သည်။ ထို့အတူ ခရစ်တော် အသေခံခြင်းသည်လည်း ဘုရားသခင်၏ နိုင်ငံတော်အတွက် အသီးအပွင့်များ ဖြစ်ပေါ်လာစေမည် ဖြစ်သည်။ အပင်လောက၏ နိယာမနှင့်အညီ၊ အသက်သည် ကိုယ်တော် အသေခံခြင်း၏ ရလဒ်အဖြစ် ရရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

Christ presented His future, illustrating it by the things of nature,
that the disciples might understand. The true result of His mission
was to be reached by His death. “Verily, verily, I say unto you,” He
said, “Except a corn of wheat fall into the ground and die, it abideth
alone: but if it die, it bringeth forth much fruit.” When the grain of
wheat falls into the ground and dies, it springs up, and bears fruit.
In the Outer Court 543
So the death of Christ would result in fruit for the kingdom of God.
In accordance with the law of the vegetable kingdom, life was to be
the result of His death.

မြေဆီလွှာကို လုပ်ကိုင်သူများသည် ဤသာဓကကို အမြဲတစေ မြင်တွေ့နေရသည်။ လူသားသည် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း အကောင်းဆုံးသော အစေ့အဆံ အစိတ်အပိုင်းများကို စွန့်ပစ်သကဲ့သို့ ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏ အစေ့အဆံ ရိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ခေတ္တမျှကာလတွင် ၎င်းကို ထွန်ကြောင်းများအောက်၌ ဝှက်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး ထာဝရဘုရားက စောင့်ရှောက်ရမည်။ ထို့နောက် အညှောင့် ထွက်လာသည်၊ ထို့နောက် အနှံထွက်လာသည်၊ ထို့နောက် အနှံထဲတွင် အစေ့များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် အစေ့ကို လူမြင်ကွင်းမှ မြုပ်နှံထားခြင်း၊ ဝှက်ထားခြင်းနှင့် အသွင်သဏ္ဌာန်အားဖြင့် ပျောက်ဆုံးသွားခြင်း မရှိပါက ဤဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

Those who till the soil have the illustration ever before them.
Year by year man preserves his supply of grain by apparently throwing away the choicest part. For a time it must be hidden under the
furrow, to be watched over by the Lord. Then appears the blade, then
the ear, and then the corn in the ear. But this development cannot
take place unless the grain is buried out of sight, hidden, and to all
appearance, lost.

မြေကြီးထဲတွင် မြုပ်နှံထားသော အစေ့သည် အသီးကို ထုတ်လုပ်ပြီး၊ ၎င်းကို တစ်ဖန် ပြန်လည် စိုက်ပျိုးသည်။ ဤသို့ဖြင့် ရိတ်သိမ်းမှုသည် ဆပွားတိုးလာသည်။ ထို့အတူ ကာရာနီကုန်းရှိ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ခရစ်တော် အသေခံခြင်းသည်လည်း ထာဝရအသက်အတွက် အသီးအပွင့်များ သီးပါလိမ့်မည်။ ဤသို့ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကို ဆင်ခြင်ခြင်းသည် ထိုအသီးအပွင့်များအဖြစ် ထာဝရကာလတစ်လျှောက် အသက်ရှင်ရမည့်သူများအတွက် ဘုန်းအသရေ ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။

The seed buried in the ground produces fruit, and in turn this is
planted. Thus the harvest is multiplied. So the death of Christ on the
cross of Calvary will bear fruit unto eternal life. The contemplation
of this sacrifce will be the glory of those who, as the fruit of it, will
live through the eternal ages.

မိမိ၏ အသက်ကိုသာ ထိန်းသိမ်းထားသော ဂျုံစေ့သည် မည်သည့်အသီးကိုမျှ မသီးနိုင်ချေ။ ၎င်းသည် တစ်စေ့တည်းသာ တည်ရှိနေပါလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်သည် အလိုရှိပါက မိမိကိုယ်ကို အသေခံခြင်းမှ ကယ်တင်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ဤသို့ ပြုလုပ်ခဲ့မည်ဆိုပါက—

The grain of wheat that preserves its own life can produce no
fruit. It abides alone. Christ could, if He chose, save Himself from
death. But should He do this, He must abide alone. He could bring
no sons and daughters to God. Only by yielding up His life could
He impart life to humanity. Only by falling into the ground to die
could He become the seed of that vast harvest,—the great multitude
that out of every nation, and kindred, and tongue, and people, are
redeemed to God.

ဤအမှန်တရားနှင့်အတူ ခရစ်တော်သည် လူတိုင်းသင်ယူအပ်သော မိမိကိုယ်ကိုစွန့်လွှတ်ခြင်း သင်ခန်းစာကို ဆက်စပ်ဖော်ပြခဲ့သည်မှာ - “မိမိအသက်ကို နှမြောသောသူသည် အသက်ရှုံးလိမ့်မည်။ ဤလောက၌ မိမိအသက်ကို မနှမြောသောသူမူကား၊ ထာဝရအသက်အလို့ငှာ မိမိအသက်ကို စောင့်မမည်။” ခရစ်တော်နှင့်အတူ အလုပ်လုပ်သောသူများအဖြစ် အသီးသီးလိုသောသူတိုင်းသည် ရှေးဦးစွာ မြေ၌ကျ၍ သေကြရမည်။ အသက်ဝိညာဉ်ကို လောက၏လိုအပ်ချက်တည်းဟူသော ထွန်ကြောင်းထဲသို့ ချထားရမည်။ ကိုယ်ကိုကိုယ်ချစ်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားရှာခြင်းတို့သည် ပျက်စီးရမည်။ မိမိကိုယ်ကိုစွန့်လွှတ်ခြင်းနိယာမသည် မိမိကိုယ်ကိုစောင့်ရှောက်ခြင်းနိယာမပင် ဖြစ်သည်။ လယ်သမားသည် မိမိ၏မျိုးစေ့ကို ကြဲဖြန့်စွန့်ထုတ်ခြင်းဖြင့် သိမ်းဆည်းစောင့်ရှောက်သည်။ လူ့ဘဝတွင်လည်း ထို့အတူပင်ဖြစ်သည်။ ပေးကမ်းခြင်းသည် အသက်ရှင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားတို့၏အကျိုးအတွက် စေတနာအလျောက် ပေးဆက်သောအသက်သာလျှင် တည်တံ့လိမ့်မည်။ ခရစ်တော်အတွက်ကြောင့် ဤလောက၌ မိမိတို့အသက်ကို စွန့်လွှတ်သူတို့သည် ထာဝရအသက်တိုင်အောင် စောင့်မခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်။

With this truth Christ connects the lesson of self-sacrifce that
all should learn: “He that loveth his life shall lose it; and he that
hateth his life in this world shall keep it unto life eternal.” All who
would bring forth fruit as workers together with Christ must frst
fall into the ground and die. The life must be cast into the furrow
of the world’s need. Self-love, self-interest, must perish. And the
law of self-sacrifce is the law of self-preservation. The husbandman
preserves his grain by casting it away. So in human life. To give is
to live. The life that will be preserved is the life that is freely given
in service to God and man. Those who for Christ’s sake sacrifce [624]
their life in this world will keep it unto life eternal.

မိမိကိုယ်ကျိုးအတွက်သာ အသုံးပြုသောအသက်သည် စားသုံးလိုက်သော မျိုးစေ့နှင့်တူ၏။ ထိုမျိုးစေ့သည် ကွယ်ပျောက်သွားသော်လည်း အဆမပွားနိုင်ပါ။ လူတစ်ယောက်သည် မိမိအတွက် ရနိုင်သမျှကို စုဆောင်းပေမည်၊ မိမိအတွက်သာ အသက်ရှင်၊ ကြံစည်၊ စီမံပေမည်၊ သို့သော် သူ၏အသက်သည် ကုန်လွန်သွားပြီး သူ၌ ဘာမျှရှိမည်မဟုတ်ပေ။ မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ အစေခံခြင်းနိယာမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်ဖျက်ဆီးခြင်းနိယာမပင် ဖြစ်သည်။ ၅၄၄ ဝိညာဉ်တော်၏လမ်းညွှန်မှု (The Desire of Ages) “တစ်ဦးတစ်ယောက်သောသူသည် ငါ့အစေကိုခံလိုလျှင် ငါ့နောက်သို့လိုက်ပါစေ။ ငါရှိရာအရပ်၌ ငါ့အစေခံလည်း ရှိရလိမ့်မည်။ ငါ့အစေကိုခံသောသူကို ငါ့ခမည်းတော်သည် ချီးမြှောက်တော်မူမည်” ဟု ယေရှုမိန့်တော်မူ၏။ ခရစ်တော်နှင့်အတူ စွန့်လွှတ်ခြင်းတည်းဟူသော လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ထမ်းဆောင်ကြသူတိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏ဘုန်းတော်ကို အတူတကွ ခံစားကြရမည်။ ခရစ်တော်သည် နှိမ့်ချခြင်းနှင့် နာကျင်ခြင်းကို ခံစားနေရစဉ်အတွင်း ကိုယ်တော်၏တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ဘုန်းပွင့်ကြရမည်ဟူသောအချက်သည် ကိုယ်တော်၏ဝမ်းမြောက်ခြင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏မိမိကိုယ်ကိုစွန့်လွှတ်ခြင်းမှရရှိသော အသီးအပွင့်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့အတွင်း၌ ကိုယ်တော်၏စိတ်သဘောထားနှင့် ဝိညာဉ်တော် ထင်ဟပ်လာခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ဆုလာဘ်ဖြစ်ပြီး ထာဝရကာလပတ်လုံး ကိုယ်တော်၏ဝမ်းမြောက်ခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့၏လုပ်ဆောင်မှုနှင့် စွန့်လွှတ်မှုတို့ကြောင့် အခြားသူတို့၏နှလုံးသားနှင့် အသက်တာများ၌ ရရှိလာသောအသီးအပွင့်များကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူတို့သည်လည်း ထိုဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ခရစ်တော်နှင့်အတူ ခံစားကြရမည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ အလုပ်လုပ်သောသူများဖြစ်ကြ၍ ခမည်းတော်သည် သားတော်ကိုချီးမြှောက်သကဲ့သို့ သူတို့ကိုလည်း ချီးမြှောက်တော်မူမည်။

The life spent on self is like the grain that is eaten. It disappears,
but there is no increase. A man may gather all he can for self; he
may live and think and plan for self; but his life passes away, and he
has nothing. The law of self-serving is the law of self-destruction.
544 The Desire of Ages
“If any man serve Me,” said Jesus, “let him follow Me; and
where I am, there shall also My servant be: if any man serve Me,
him will My Father honor.” All who have borne with Jesus the cross
of sacrifce will be sharers with Him of His glory. It was the joy
of Christ in His humiliation and pain that His disciples should be
glorifed with Him. They are the fruit of His self-sacrifce. The
outworking in them of His own character and spirit is His reward,
and will be His joy throughout eternity. This joy they share with
Him as the fruit of their labor and sacrifce is seen in other hearts
and lives. They are workers together with Christ, and the Father will
honor them as He honors His Son.

တစ်ပါးအမျိုးသားတို့ စုရုံးရောက်ရှိလာခြင်းကို ကြိုတင်ဖော်ပြနေသော ဂရိလူမျိုးတို့၏သတင်းစကားသည် ယေရှုအား ကိုယ်တော်၏သာသနာလုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးကို သတိရစေခဲ့သည်။ ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ အစီအစဉ်ချမှတ်ခဲ့သည့်အချိန်မှစ၍ ယခုနီးကပ်နေပြီဖြစ်သော အသေခံရမည့်အချိန်အထိ ကိုယ်တော်၏ရှေ့မှောက်၌ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ နက်နဲသောမှောင်မိုက်တိမ်တိုက်တစ်ခုသည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ကို လွှမ်းခြုံထားသကဲ့သို့ရှိ၏။ ထိုအုံ့မှိုင်းမှုကို ကိုယ်တော်နှင့်နီးစပ်သူများ ခံစားခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်သည် အတွေးထဲ၌ နစ်မျောနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြတ်ကျော်၍ ကိုယ်တော်၏ညည်းတွားသံ ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ “ယခုတွင် ငါ့စိတ်နှလုံးသည် တုန်လှုပ်လျက်ရှိ၏။ ငါသည် အဘယ်သို့ ပြောရမည်နည်း။ အဗ္ဗခမည်းတော်၊ ဤအချိန်မှစ၍ အကျွန်ုပ်ကို ကယ်တင်တော်မူပါ” ဟု ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ခါးသီးသောခွက်ကို ကြိုတင်မြည်းစမ်းနေရပြီဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကပင် စွန့်ပစ်ထားသည်ဟု ထင်မှတ်ရမည့်အချိန်၊ ဘုရားသခင်၏ဒဏ်ခတ်မှုကို ခံရသောသူ၊ နှိပ်စက်ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံရသောသူအဖြစ် လူတိုင်းမြင်တွေ့ရမည့် စွန့်ပစ်ခံရမည့်အချိန်ကို ကိုယ်တော်၏လူသားသဘာဝက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။ အဆိုးဝါးဆုံးသော ရာဇဝတ်ကောင်ကဲ့သို့ လူအများရှေ့၌ အရှက်ခွဲခြင်း၊ ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့သောအသေခံခြင်းတို့မှ ကိုယ်တော်သည် ဆုတ်နစ်နေခဲ့သည်။ မှောင်မိုက်တန်ခိုးရှင်များနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ရတော့မည့် နိမိတ်လက္ခဏာ၊ လူသားတို့၏ပြစ်မှားခြင်း ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့် အပြစ်ကြောင့်ဖြစ်သော ခမည်းတော်၏အမျက်တော်ကို ခံစားရခြင်းတို့ကြောင့် ယေရှု၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် မိန်းမောသွားခဲ့ပြီး သေခြင်း၏ဖြူဖျော့မှုသည် ကိုယ်တော်၏မျက်နှာတော်ပေါ်၌ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

The message of the Greeks, foreshadowing as it did the gathering
in of the Gentiles, brought to the mind of Jesus His entire mission.
The work of redemption passed before Him, from the time when in
heaven the plan was laid, to the death that was now so near at hand.
A mysterious cloud seemed to enshroud the Son of God. Its gloom
was felt by those near Him. He sat rapt in thought. At last the silence
was broken by His mournful voice, “Now is My soul troubled; and
what shall I say? Father, save Me from this hour?” In anticipation
Christ was already drinking the cup of bitterness. His humanity
shrank from the hour of abandonment, when to all appearance He
would be deserted even by God, when all would see Him stricken,
smitten of God, and afflicted. He shrank from public exposure,
from being treated as the worst of criminals, from a shameful and
dishonored death. A foreboding of His conflict with the powers of
darkness, a sense of the awful burden of human transgression, and
the Father’s wrath because of sin caused the spirit of Jesus to faint,
and the pallor of death to overspread His countenance.

ထို့နောက် ခမည်းတော်၏အလိုတော်၌ နတ်မင်းကြီးကဲ့သို့ နာခံမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ “ဤအကြောင်းကြောင့် ငါသည် ဤအချိန်သို့ ရောက်လာ၏။ အဗ္ဗခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ဘုန်းကြီးစေတော်မူပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ခရစ်တော်အသေခံခြင်းဖြင့်သာ စာတန်၏နိုင်ငံကို ဖြိုဖျက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤနည်းဖြင့်သာ လူသားတို့ကို ကယ်တင်နိုင်ပြီး ဘုရားသခင်သည် ဘုန်းပွင့်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

Then came divine submission to His Father’s will. “For this
cause,” He said, “came I unto this hour. Father, glorify Thy name.”
Only through the death of Christ could Satan’s kingdom be overthrown. Only thus could man be redeemed, and God be glorifed.

ယေရှုသည် ထိုပြင်းထန်သောဝေဒနာကို သဘောတူလက်ခံခဲ့ပြီး စွန့်လွှတ်ခြင်းယဇ်ကို လက်ခံတော်မူခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင်သခင်သည် အပြစ်ဝန်ကိုထမ်းဆောင်သူအဖြစ် ခံစားရန် သဘောတူခဲ့သည်။ “အဗ္ဗခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်၏နာမတော်ကို ဘုန်းကြီးစေတော်မူပါ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ခရစ်တော်က ဤစကားကို ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့် ကိုယ်တော်၏ဦးခေါင်းပေါ်၌ ဝဲပျံနေသော တိမ်တိုက်ထဲမှ “ငါသည် ဘုန်းကြီးစေပြီ၊ တစ်ဖန် ဘုန်းကြီးစေဦးမည်” ဟူသော တုံ့ပြန်သံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏နွားစားခွက်မှစ၍ ဤစကားများ ပြောဆိုသည့်အချိန်အထိ တစ်သက်တာလုံးသည် ဘုရားသခင်ကို ဘုန်းကြီးစေခဲ့ပြီဖြစ်၍၊ ၅၄၅ ဗိမာန်တော်၏ အပြင်ရင်ပြင်၌ ရောက်လုနီးသော စမ်းသပ်မှုအတွင်း ကိုယ်တော်၏ မြင့်မြတ်-လူသားဆန်သော ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် ခမည်းတော်၏နာမတော်ကို အမှန်ပင် ဘုန်းကြီးစေမည်ဖြစ်သည်။

Jesus consented to the agony, He accepted the sacrifce. The Majesty
of heaven consented to suffer as the Sin Bearer. “Father, glorify Thy
[625] name,” He said. As Christ spoke these words, a response came from
the cloud which hovered above His head: “I have both glorifed it,
and will glorify it again.” Christ’s whole life, from the manger to the
time when these words were spoken, had glorifed God; and in the
In the Outer Court 545
coming trial His divine-human sufferings would indeed glorify His
Father’s name.

ထိုအသံကို ကြားရသောအခါ တိမ်တိုက်ထဲမှ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လျှပ်စစ်ကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခရစ်တော်ကို ဝန်းရံလိုက်သည်မှာ အဆုံးမဲ့သောတန်ခိုးတော်၏ လက်ရုံးများက မီးတံတိုင်းကဲ့သို့ ကိုယ်တော်ကို ပွေ့ဖက်ထားသည့်အလား ဖြစ်သည်။ လူအပေါင်းတို့သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြောက်ရွံ့အံ့သြဘနန်း ကြည့်နေကြသည်။ မည်သူမျှ စကားမပြောရဲကြချေ။ နှုတ်ဆိတ်လျက်၊ အသက်ရှူရပ်မတတ် တုန်လှုပ်လျက် အားလုံးသည် ယေရှုကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ခမည်းတော်၏ သက်သေခံချက်ပေးပြီးသောအခါ တိမ်တိုက်သည် မြင့်တက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံ၌ ကွဲလွင့်သွားသည်။ ထိုအချိန်အတွက် ခမည်းတော်နှင့် သားတော်တို့အကြားရှိ မြင်သာသော ဆက်သွယ်မှုသည် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

As the voice was heard, a light darted from the cloud, and encircled Christ, as if the arms of Infnite Power were thrown about
Him like a wall of fre. The people beheld this scene with terror and
amazement. No one dared to speak. With silent lips and bated breath
all stood with eyes fxed upon Jesus. The testimony of the Father
having been given, the cloud lifted, and scattered in the heavens. For
the time the visible communion between the Father and the Son was
ended.

“အနားမှာရပ်၍ ကြားသောသူအချို့က မိုးချုန်းသည်ဟု ဆိုကြ၏။ အချို့ကမူ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ကိုယ်တော်အား စကားပြောသည်ဟု ဆိုကြ၏။” သို့သော် စုံစမ်းမေးမြန်းနေကြသော ဂရိလူမျိုးတို့သည် တိမ်တိုက်ကို မြင်ခဲ့ကြသည်၊ အသံကို ကြားခဲ့ကြသည်၊ ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ခဲ့ကြသည်၊ ခရစ်တော်ကိုလည်း အမှန်တကယ် ပိုင်းခြားသိမြင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့အတွက်မူ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင် စေလွှတ်တော်မူသော အရှင်အဖြစ် ထင်ရှားခဲ့သည်။

“The people therefore, that stood by, and heard it, said that it
thundered: others said, An angel spake to Him.” But the inquiring
Greeks saw the cloud, heard the voice, comprehended its meaning,
and discerned Christ indeed; to them He was revealed as the Sent of
God.

ဘုရားသခင်၏အသံတော်ကို ယေရှု အမှုတော်စတင်ချိန် ဗတ္တိဇံခံစဉ်တွင် တစ်ကြိမ်၊ တောင်ပေါ်၌ ရုပ်ပြောင်းရုပ်လွှဲဖြစ်စဉ်တွင် တစ်ကြိမ် ကြားခဲ့ရဖူးသည်။ ယခု အမှုတော်ပြီးဆုံးခါနီးတွင် တတိယအကြိမ်အဖြစ်၊ ပိုမိုများပြားသော လူအပေါင်းတို့၏ရှေ့မှောက်နှင့် ထူးခြားသော အခြေအနေများအောက်၌ ကြားရပြန်သည်။ ယေရှုသည် ယုဒလူတို့၏ အခြေအနေနှင့်ပတ်သက်၍ အလွန်လေးနက်သော အမှန်တရားကို မိန့်ကြားပြီးကာစ ရှိသေးသည်။ ကိုယ်တော်သည် နောက်ဆုံးသော မေတ္တာရပ်ခံမှုကို ပြုခဲ့ပြီး သူတို့၏ပျက်စီးခြင်းဘေးကို ကြေညာခဲ့သည်။ ယခုတွင် ဘုရားသခင်သည် သားတော်၏ သာသနာလုပ်ငန်းအတွက် မိမိ၏တံဆိပ်တော်ကို တစ်ဖန် ခတ်နှိပ်လိုက်ပြန်သည်။ ဣသရေလလူတို့ ငြင်းပယ်ခဲ့သော ထိုအရှင်ကို ကိုယ်တော် အသိအမှတ်ပြုတော်မူခဲ့သည်။ “ဤအသံသည် ငါ့အတွက်ကြောင့်မဟုတ်၊ သင်တို့အတွက်ကြောင့် ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်” ဟု ယေရှုမိန့်တော်မူ၏။ ၎င်းသည် ကိုယ်တော်၏ မေရှိယအဖြစ်အတွက် အထွတ်အထိပ်သက်သေဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုသည် သမ္မာတရားကို ပြောဆိုခဲ့ကြောင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း ခမည်းတော်ထံမှပေးသော အချက်ပြမှုပင် ဖြစ်သည်။

The voice of God had been heard at the baptism of Jesus at the
beginning of His ministry, and again at His transfguration on the
mount. Now at the close of His ministry it was heard for the third
time, by a larger number of persons, and under peculiar circumstances. Jesus had just spoken the most solemn truth regarding the
condition of the Jews. He had made His last appeal, and pronounced
their doom. Now God again set His seal to the mission of His Son.
He recognized the One whom Israel had rejected. “This voice came
not because of Me,” said Jesus, “but for your sakes.” It was the
crowning evidence of His Messiahship, the signal from the Father
that Jesus had spoken the truth, and was the Son of God.

“ယခုသည် ဤလောကကို စီရင်ရသောအချိန်ဖြစ်၏။ ယခုတွင် ဤလောက၏မင်းသည် ပြင်သို့ နှင်ထုတ်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ ငါသည်လည်း မြေကြီးမှ ချီးမြှောက်ခြင်းကို ခံရလျှင်၊ လူအပေါင်းတို့ကို ငါ့ထံသို့ ဆွဲငင်မည်။ ထိုသို့ မိန့်တော်မူသော်၊ မိမိသည် အဘယ်သို့သော အသေခံခြင်းအားဖြင့် သေမည်ကို ရည်မှတ်၍ မိန့်တော်မူ၏။” ဤသည်မှာ လောက၏ အလှည့်အပြောင်းကာလ ဖြစ်သည်။ “ငါသည် လူသားတို့၏ အပြစ်အတွက် အပြစ်ဖြေရာယဇ် ဖြစ်လာခဲ့လျှင်၊ လောကကြီးသည် အလင်းနှင့် ပြည့်စုံလာလိမ့်မည်။ လူသားတို့၏ ဝိညာဉ်များအပေါ် စာတန်၏ချုပ်ကိုင်မှုသည် ပျက်ပြားသွားမည်။ လူသားတို့အတွင်း ပျက်စီးသွားသော ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်သည် ပြန်လည်နိုးထလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယုံကြည်သော သန့်ရှင်းသူတို့၏ မိသားစုသည် နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်အိမ်တော်ကို အမွေခံကြရမည်။” ဤသည်မှာ ခရစ်တော်အသေခံခြင်း၏ ရလဒ်ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိရှေ့မှောက်၌ ပေါ်ထွန်းလာသော ထိုအောင်ပွဲမြင်ကွင်းထဲတွင် နစ်မျောနေခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အရှက်ရဖွယ် လက်ဝါးကပ်တိုင်သည် ဘုန်းတောက်လျက်ရှိသည်ကို ကိုယ်တော် မြင်တွေ့နေရသည်။

“Now is the judgment of this world,” Christ continued; “now
shall the prince of this world be cast out. And I, if I be lifted up
from the earth, will draw all unto Me. This He said, signifying what
death He should die.” This is the crisis of the world. If I become the
propitiation for the sins of men, the world will be lighted up. Satan’s
hold upon the souls of men will be broken. The defaced image of
God will be restored in humanity, and a family of believing saints
will fnally inherit the heavenly home. This is the result of Christ’s
death. The Saviour is lost in contemplation of the scene of triumph
called up before Him. He sees the cross, the cruel, ignominious
cross, with all its attending horrors, blazing with glory.

သို့သော် လူသားတို့ကို ကယ်တင်ခြင်းလုပ်ငန်းသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်အားဖြင့် ပြီးမြောက်အောင်မြင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမဟုတ်ပါ။ ၅၄၆ ဝိညာဉ်တော်၏လမ်းညွှန်မှု (The Desire of Ages) ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်ကို စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသို့ ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ဤလောက၏မင်းသည် ပြင်သို့နှင်ထုတ်ခြင်း ခံရသည်။ ဘုရားသခင်အပေါ် စာတန်စွပ်စွဲခဲ့သမျှတို့သည် အချည်းနှီးဖြစ်သွားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံအပေါ် သူစွပ်စွဲခဲ့သော ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်မှုအားလုံးသည် ထာဝရဖယ်ရှားခြင်း ခံရသည်။ ကောင်းကင်တမန်များသာမက လူသားတို့သည်လည်း ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ ဆွဲငင်ခြင်း ခံရကြသည်။ “ငါသည် မြေကြီးမှ ချီးမြှောက်ခြင်းကို ခံရလျှင် လူအပေါင်းတို့ကို ငါ့ထံသို့ ဆွဲငင်မည်” ဟု ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူ၏။

But the work of human redemption is not all that is accomplished [626]
546 The Desire of Ages
by the cross. The love of God is manifested to the universe. The
prince of this world is cast out. The accusations which Satan has
brought against God are refuted. The reproach which he has cast
upon heaven is forever removed. Angels as well as men are drawn
to the Redeemer. “I, if I be lifted up from the earth,” He said, “will
draw all unto Me.”

ခရစ်တော် ဤစကားကို မိန့်တော်မူစဉ် လူအများ ဝန်းရံလျက်ရှိရာ၊ တစ်ဦးက “ခရစ်တော်သည် အစဉ်အမြဲ တည်လိမ့်မည်ဟု ပညတ်ကျမ်းစာ၌ အကျွန်ုပ်တို့ ကြားဖူးပါ၏။ လူသားသည် ချီးမြှောက်ခြင်းကို ခံရမည်ဟု ကိုယ်တော်သည် အဘယ်သို့ မိန့်တော်မူသနည်း။ ထိုလူသားသည် အဘယ်သူနည်း” ဟု မေးမြန်းကြသည်။ ထိုအခါ ယေရှုက “အလင်းသည် သင်တို့နှင့်အတူ ခဏသာရှိဦးမည်။ မှောင်မိုက်မလွှမ်းမိုးမီ အလင်းရှိစဉ် သွားလာကြလော့။ မှောင်မိုက်၌ သွားလာသောသူသည် မိမိအဘယ်အရပ်သို့ သွားသည်ကို မသိ။ သင်တို့သည် အလင်း၏သား ဖြစ်ရမည်အကြောင်း၊ အလင်းရှိစဉ်တွင် အလင်းကို ယုံကြည်ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Many people were round about Christ as He spoke these words,
and one said, “We have heard out of the law that Christ abideth
forever: and how sayest Thou, The Son of man must be lifted up?
who is this Son of man? Then Jesus said unto them, Yet a little while
is the light with you. Walk while ye have the light, lest darkness
come upon you: for he that walketh in darkness knoweth not whither
he goeth. While ye have light, believe in the light, that ye may be
the children of light.”

“သို့သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် သူတို့ရှေ့၌ ထိုမျှလောက်များစွာသော နိမိတ်လက္ခဏာတို့ကို ပြတော်မူသော်လည်း၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို မယုံကြည်ဘဲ နေကြ၏။” သူတို့သည် ကယ်တင်ရှင်အား “အကျွန်ုပ်တို့သည် မြင်၍ ယုံကြည်ရမည်အကြောင်း အဘယ်သို့သော နိမိတ်လက္ခဏာကို ပြတော်မူမည်နည်း” ဟု တစ်ကြိမ်က မေးခဲ့ဖူးကြသည်။ (ယောဟန် ၆:၃၀)။ မရေတွက်နိုင်သော နိမိတ်လက္ခဏာများကို ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့သည် မိမိတို့မျက်စိကို ပိတ်၍ နှလုံးသားကို ခက်ထဲစေခဲ့ကြသည်။ ယခုတွင် ခမည်းတော်ကိုယ်တိုင် စကားပြောတော်မူပြီဖြစ်၍၊ နောက်ထပ် နိမိတ်လက္ခဏာတောင်းရန် မလိုတော့သည့်တိုင် သူတို့သည် ဆက်လက်၍ မယုံကြည်ဘဲ နေခဲ့ကြသည်။

“But though He had done so many miracles before them, yet
they believed not on Him.” They had once asked the Saviour, “What
sign showest Thou then, that we may see, and believe Thee?” John
6:30. Innumerable signs had been given; but they had closed their
eyes and hardened their hearts. Now that the Father Himself had
spoken, and they could ask for no further sign, they still refused to
believe.

“သို့သော်လည်း မင်းအရာရှိတို့တွင် များစွာသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်ကြ၏။ သို့သော် ဖာရိရှဲတို့ကို ကြောက်သောကြောင့်၊ တရားဇရပ်မှ နှင်ထုတ်ခြင်းကို မခံရမည်အကြောင်း၊ ဝန်မခံဘဲ နေကြ၏။” သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အသိအမှတ်ပြုခြင်းထက် လူတို့၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ပို၍နှစ်သက်ကြသည်။ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်းနှင့် အရှက်ရခြင်းတို့မှ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ကြပြီး ထာဝရအသက်ကမ်းလှမ်းမှုကို ပယ်ချခဲ့ကြသည်။ လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်များတစ်လျှောက်တွင်လည်း လူအပေါင်းတို့သည် ဤအတိုင်းပင် ပြုလုပ်နေခဲ့ကြသည်မဟုတ်လော။ ကယ်တင်ရှင်၏ သတိပေးစကားသည် သူတို့အားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်သည်မှာ - “မိမိအသက်ကို နှမြောသောသူသည် အသက်ရှုံးလိမ့်မည်။” “ငါ့ကိုပယ်၍ ငါ့စကားကို လက်မခံသောသူအား စီရင်သောသူတစ်ဦးရှိသေး၏။ ငါဟောပြောသော စကားပင် နောက်ဆုံးသောနေ့၌ ထိုသူကို စီရင်လိမ့်မည်” ဟု ယေရှုမိန့်တော်မူ၏။ (ယောဟန် ၁၂:၄၈)။

“Nevertheless among the chief rulers also many believed on
Him; but because of the Pharisees they did not confess Him, lest
they should be put out of the synagogue.” They loved the praise
of men rather than the approval of God. To save themselves from
reproach and shame, they denied Christ, and rejected the offer of
eternal life. And how many through all the centuries since have
been doing the same thing! To them all the Saviour’s warning words
apply: “He that loveth his life shall lose it.” “He that rejecteth Me,”
said Jesus, “and receiveth not My words, hath one that judgeth him:
the word that I have spoken, the same shall judge him in the last
day.” John 12:48.

မိမိတို့ထံ ဘုရားသခင်ကြွလာသောအချိန်ကို မသိသောသူတို့သည် အဖြစ်ဆိုးလှပေစွ။ ခရစ်တော်သည် ဗိမာန်တော်ပရဝုဏ်အတွင်းမှ နှမြောတသစွာဖြင့် ထာဝရထွက်ခွာသွားတော်မူခဲ့သည်။

Alas for those who knew not the time of their visitation! Slowly
and regretfully Christ left forever the precincts of the temple.