အခန်း (၇၂) — ငါ့ကိုအောက်မေဖို့ရာ

 

အခန်း (၇၂) — "ငါ့ကို အောက်မေ့ဖို့" [၆၅၂]

ဤအခန်းသည် မဿဲ ၂၆:၂၀-၂၉၊ မာကု ၁၄:၁၇-၂၅၊ လုကာ ၂၂:၁၄-၂၃၊ ယောဟန် ၁၃:၁၈-၃၀ ကို အခြေခံထားပါသည်။

[652] Chapter 72—“In Remembrance of Me”
This chapter is based on Matthew 26:20-29; Mark 14:17-25; Luke
22:14-23; John 13:18-30

"သခင်ယေရှုသည် ရန်သူလက်သို့ အပ်နှံခြင်းကို ခံရသောညဉ့်၌ မုန့်ကိုယူ၍၊ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပြီးလျှင် မုန့်ကိုဖဲ့၍၊ ဤမုန့်ကား သင်တို့အဘို့ ဖြစ်သော ငါ၏ကိုယ်ဖြစ်၏။ ငါ့ကို အောက်မေ့ဘို့ရာ ဤသို့ပြုကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုနည်းတူ ညစာစားပြီးမှ ခွက်ကိုလည်းယူ၍၊ ဤခွက်ကား ငါ၏အသွေး၌ တည်သော ပဋိညာဉ်တရားသစ် ဖြစ်၏။ သင်တို့သည် သောက်သောအခါတိုင်း ငါ့ကို အောက်မေ့ဘို့ရာ ဤသို့ပြုကြလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့သည် ထိုမုန့်ကိုစား၍ ထိုခွက်ကို သောက်သောအခါတိုင်း၊ သခင်ဘုရား ကြွလာတော်မမူမီတိုင်အောင် အသေခံတော်မူခြင်းကို ပြကြ၏။" (၁ ကောရိန္သု ၁၁:၂၃-၂၆)။

“The Lord Jesus the same night in which He was betrayed took
bread: and when He had given thanks, He brake it, and said, Take,
eat: this is My body, which is broken for you: this do in remembrance of Me. After the same manner also He took the cup, when
He had supped, saying, This cup is the new testament in My blood:
this do ye, as oft as ye drink it, in remembrance of Me. For as often
as ye eat this bread, and drink this cup, ye do show the Lord’s death
till He come.” 1 Corinthians 11:23-26.

ခရစ်တော်သည် စနစ်နှစ်ခုနှင့် ကြီးမားသော ပွဲတော်နှစ်ခုတို့အကြား အကူးအပြောင်းနေရာတွင် ရပ်နေတော်မူ၏။ အပြစ်ကင်းစင်သော ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်ဖြစ်သော ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အပြစ်ဖြေရာယဇ်အဖြစ် တင်လှူတော့မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် အနှစ် ၄,၀၀၀ တိုင်အောင် ကိုယ်တော့်အသေခံခြင်းကို ညွှန်ပြခဲ့သော ပုံဆောင်ချက်များနှင့် အခမ်းအနားစနစ်များကို အဆုံးသတ်စေမည်ဖြစ်သည်။ တပည့်တော်များနှင့်အတူ ပသခါပွဲကို စားသုံးစဉ်၊ ကိုယ်တော်သည် ၎င်း၏အစား ကိုယ်တော့်၏ ကြီးမားသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို အောက်မေ့ရာအဖြစ် ဝတ်ပြုမှုတစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ ယုဒလူမျိုးတို့၏ အမျိုးသားရေးပွဲတော်သည် ထာဝရ ကုန်ဆုံးသွားတော့မည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော် တည်ထောင်ခဲ့သော ဝတ်ပြုမှုကိုမူ ကိုယ်တော့်နောက်လိုက်များက နိုင်ငံတကာ၌ ခေတ်အဆက်ဆက် လိုက်နာကျင့်သုံးကြရမည်ဖြစ်သည်။

Christ was standing at the point of transition between two
economies and their two great festivals. He, the spotless Lamb
of God, was about to present Himself as a sin offering, that He
would thus bring to an end the system of types and ceremonies that
for four thousand years had pointed to His death. As He ate the
Passover with His disciples, He instituted in its place the service
that was to be the memorial of His great sacrifce. The national
festival of the Jews was to pass away forever. The service which
Christ established was to be observed by His followers in all lands
and through all ages.

ပသခါပွဲသည် ဣသရေလလူမျိုးတို့အား အဲဂုတ္တုပြည် ကျွန်ခံခြင်းမှ ကယ်လွှတ်ခြင်းကို အောက်မေ့ရန် သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကလေးငယ်များက ဤဝတ်ပြုမှု၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မေးမြန်းလာသောအခါ ထိုသမိုင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောပြရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် အံ့ဖွယ်သော ကယ်လွှတ်ခြင်းကို လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အမြဲ လတ်ဆတ်နေစေရန် ဖြစ်သည်။ သခင်ဘုရား၏ ပွဲတော်မင်္ဂလာ (Lord’s Supper) ကိုမူ [၆၅၃] ခရစ်တော်၏ အသေခံခြင်းကြောင့် ရရှိလာသော ကြီးမားသော ကယ်လွှတ်ခြင်းကို အောက်မေ့ရန် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းအသရေဖြင့် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မမူမီတိုင်အောင် ဤဝတ်ပြုမှုကို ကျင်းပရမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကိုယ်တော့်၏ ကြီးမားသော လုပ်ဆောင်ချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ထဲတွင် အမြဲ လတ်ဆတ်နေစေရန် ပြုလုပ်ပေးသော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

The Passover was ordained as a commemoration of the deliverance of Israel from Egyptian bondage. God had directed that, year
by year, as the children should ask the meaning of this ordinance, the
history should be repeated. Thus the wonderful deliverance was to
be kept fresh in the minds of all. The ordinance of the Lord’s Supper
[653] was given to commemorate the great deliverance wrought out as the
result of the death of Christ. Till He shall come the second time in
power and glory, this ordinance is to be celebrated. It is the means
by which His great work for us is to be kept fresh in our minds.

အဲဂုတ္တုပြည်မှ ကယ်လွှတ်ခံရချိန်တွင် ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ပသခါညစာကို ခါးစည်းလျက်၊ ခြေနင်းစီးလျက်၊ လမ်းသွားရန် အသင့်ဖြစ်နေသော တောင်ဝေးကို ကိုင်လျက် မတ်တပ်ရပ်၍ စားခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ကျင်းပခဲ့သော ပုံစံသည် သူတို့၏ အခြေအနေနှင့် ကိုက်ညီသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်မှ နှင်ထုတ်ခံရတော့မည်ဖြစ်ပြီး တောကန္တာရထဲတွင် နာကျင်ခက်ခဲသော ခရီးကို စတင်ရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ လက်ထက်တွင်မူ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သူစိမ်းနိုင်ငံမှ နှင်ထုတ်ခံရတော့မည့်သူများ မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ပြည်တွင် နေထိုင်သူများ ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့ရရှိထားသော ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့်အညီ လူတို့သည် ထိုအခါက ပသခါညစာကို လျောင်းလျက် စားသုံးကြသည်။ စားပွဲပတ်လည်တွင် ခုတင်ရှည်များ ချထားပြီး ဧည့်သည်များသည် လက်ဝဲဘက်လက်မောင်းကို အမှီပြု၍ လျောင်းကာ၊ လက်ယာဘက်လက်ကို စားရန်အတွက် အားလပ်စွာ အသုံးပြုကြသည်။ ဤပုံစံဖြင့် ဧည့်သည်တစ်ဦးသည် မိမိဘေး၌ထိုင်သူ၏ ရင်ခွင်ပေါ်တွင် ခေါင်းကို မှီထားနိုင်သည်။ ခြေထောက်များသည် ခုတင်၏ အပြင်ဘက်အနားတွင် ရှိနေသဖြင့် အပြင်ဘက်မှ လှည့်ပတ်လာသူတစ်ဦးက ခြေဆေးပေးရန် အဆင်ပြေသည်။

At the time of their deliverance from Egypt, the children of Israel
ate the Passover supper standing, with their loins girded, and with
572
“In Remembrance of Me” 573
their staves in their hands, ready for their journey. The manner in
which they celebrated this ordinance harmonized with their condition; for they were about to be thrust out of the land of Egypt, and
were to begin a painful and diffcult journey through the wilderness.
But in Christ’s time the condition of things had changed. They were
not now about to be thrust out of a strange country, but were dwellers
in their own land. In harmony with the rest that had been given them,
the people then partook of the Passover supper in a reclining position. Couches were placed about the table, and the guests lay upon
them, resting upon the left arm, and having the right hand free for
use in eating. In this position a guest could lay his head upon the
breast of the one who sat next above him. And the feet, being at the
outer edge of the couch, could be washed by one passing around the
outside of the circle.

ခရစ်တော်သည် ပသခါညစာ ပြင်ဆင်ထားသော စားပွဲ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ပသခါပွဲ၌ အသုံးပြုသော တဆေးမဲ့မုန့်များသည် ကိုယ်တော့်ရှေ့၌ ရှိနေသည်။ အချဉ်မပေါက်သော ပသခါစပျစ်ရည်သည် စားပွဲပေါ်၌ ရှိနေသည်။ ဤပုံဆောင်ချက်များကို ခရစ်တော်က မိမိ၏ အပြစ်ကင်းစင်သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ အပြစ်နှင့် သေခြင်း၏ အမှတ်အသားဖြစ်သော တဆေးဖြင့် ဖောက်ပြန်ခြင်း မရှိသည့်အရာသာလျှင် "အပြစ်အနာအဆာနှင့် ကင်းစင်သော သိုးသငယ်" ကို ကိုယ်စားပြုနိုင်ပါသည်။ (၁ ပေတရု ၁:၁၉)။

Christ is still at the table on which the paschal supper has been
spread. The unleavened cakes used at the Passover season are before
Him. The Passover wine, untouched by fermentation, is on the table.
These emblems Christ employs to represent His own unblemished
sacrifce. Nothing corrupted by fermentation, the symbol of sin and
death, could represent the “Lamb without blemish and without spot.”
1 Peter 1:19.

"ထိုသို့စားကြစဉ်တွင်၊ ယေရှုသည် မုန့်ကိုယူ၍ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပြီးမှ ဖဲ့၍ တပည့်တော်တို့အား ပေးတော်မူလျက်၊ ဤမုန့်ကိုယူ၍ စားကြလော့။ ဤမုန့်ကား ငါ၏ကိုယ်ဖြစ်၏ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ခွက်ကိုလည်းယူ၍ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပြီးမှ သူတို့အား ပေးတော်မူလျက်၊ သင်တို့ရှိသမျှသည် ဤခွက်ကို သောက်ကြလော့။ ဤခွက်ကား လူအများတို့၏ အပြစ်ကိုလွှတ်စေခြင်းငှါ သွန်းသော ပဋိညာဉ်တရားသစ်နှင့်ဆိုင်သော ငါ၏အသွေးဖြစ်၏။ ငါဆိုသည်ကား၊ ငါ၏ခမည်းတော်၏ နိုင်ငံတော်၌ သင်တို့နှင့်အတူ စပျစ်ရည်သစ်ကို ငါမသောက်မီတိုင်အောင်၊ ယနေ့မှစ၍ စပျစ်ပင်၏ အသီးကို နောက်တစ်ဖန် ငါမသောက်ရဟု မိန့်တော်မူ၏။"

“And as they were eating, Jesus took bread, and blessed it, and
brake it, and gave it to the disciples, and said, Take, eat; this is My
body. And He took the cup, and gave thanks, and gave it to them,
saying, Drink ye all of it; for this is My blood of the new testament,
which is shed for many for the remission of sins. But I say unto you,
I will not drink henceforth of this fruit of the vine, until that day
when I drink it new with you in My Father’s kingdom.”

သစ္စာဖောက်မည့် ယုဒသည်လည်း ဤပွဲတော်ဝတ်ပြုခြင်း၌ ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ယေရှုထံမှ ကိုယ်တော်၏ ကြေမွသော အသားတော်နှင့် သွန်းလောင်းသော အသွေးတော်၏ ပုံဆောင်ချက်များကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ "ငါ့ကို အောက်မေ့ဖို့ ဤသို့ပြုကြလော့" ဟူသော စကားများကိုလည်း သူကြားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်၌ ထိုင်နေလျက်ပင် သစ္စာဖောက်သည် မိမိ၏ မှောင်မိုက်သော ရည်ရွယ်ချက်များကို စဉ်းစားကာ မိမိ၏ စိတ်ပုတ်သော၊ လက်စားချေလိုသော အတွေးများကို မွေးမြူနေခဲ့သည်။

Judas the betrayer was present at the sacramental service. He
received from Jesus the emblems of His broken body and His spilled
blood. He heard the words, “This do in remembrance of Me.”
And sitting there in the very presence of the Lamb of God, the
betrayer brooded upon his own dark purposes, and cherished his
sullen, revengeful thoughts.

ခြေဆေးပေးစဉ်က ခရစ်တော်သည် မိမိသည် ယုဒ၏ စရိုက်ကို သိရှိကြောင်း ခိုင်မာသော သက်သေပြခဲ့သည်။ "သင်တို့ရှိသမျှသည် စင်ကြယ်ကြသည်မဟုတ်" (ယောဟန် ၁၃:၁၁) ဟု ကိုယ်တော် မိန့်ခဲ့သည်။ ဤစကားများသည် ခရစ်တော်က မိမိ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထိုတပည့်အတုအယောင်အား သိစေခဲ့သည်။ ယခုတွင် ခရစ်တော်က ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မိန့်ကြားတော်မူ၏။ စားပွဲ၌ ထိုင်နေစဉ် ကိုယ်တော်က တပည့်တော်များကို ကြည့်ရှုရင်း၊ [၆၅၄] "သင်တို့ရှိသမျှကို ရည်မှတ်၍ ငါဆိုသည်မဟုတ်။ ငါရွေးကောက်သောသူတို့ကို ငါသိ၏။ သို့သော်လည်း 'ငါနှင့်အတူ မုန့်ကိုစားသောသူသည် ငါ့ကို ခြေဖနောင့်နှင့် ကန်ပြီ' ဟု ကျမ်းစာ၌ လာသည်အတိုင်း ပြည့်စုံရမည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

At the feet washing, Christ had given convincing proof that He
understood the character of Judas. “Ye are not all clean” (John
13:11), He said. These words convinced the false disciple that Christ [654]
read his secret purpose. Now Christ spoke out more plainly. As
574 The Desire of Ages
they were seated at the table He said, looking upon His disciples,
“I speak not of you all: I know whom I have chosen: but that the
scripture may be fulflled, He that eateth bread with Me hath lifted
up his heel against Me.”

ထိုအချိန်အထိ တပည့်တော်များသည် ယုဒကို မသင်္ကာမဖြစ်ကြသေးချေ။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် အလွန်စိတ်ပူပန်နေပုံကို သူတို့ မြင်တွေ့ရသည်။ သူတို့အားလုံးအပေါ်တွင် တိမ်တိုက်တစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး၊ အဘယ်အရာမှန်း မသိရသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ကျရောက်တော့မည့် နိမိတ်ကို ခံစားမိကြသည်။ သူတို့ တိတ်ဆိတ်စွာ စားနေကြစဉ် ယေရှုက "ငါအမှန်အကန် ဆိုသည်ကား၊ သင်တို့တွင် တစ်ယောက်သည် ငါ့ကို အပ်နှံလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုစကားကြောင့် သူတို့သည် အံ့အားသင့်ကာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့ထဲမှ မည်သူကမျှ မိမိတို့၏ မြင့်မြတ်သော ဆရာကို သစ္စာဖောက်ရက်မည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ကြချေ။ အဘယ်ကြောင့် ကိုယ်တော့်ကို သစ္စာဖောက်ရမည်နည်း။ မည်သူ့ထံသို့နည်း။ မည်သူ့စိတ်နှလုံးက ဤသို့သော အကြံအစည်ကို မွေးဖွားပေးနိုင်သနည်း။ ကိုယ်တော့်သင်ကြားမှုများကို နားထောင်ခွင့်ရပြီး ကိုယ်တော့်မေတ္တာကို ခံစားခဲ့ရကာ၊ ကိုယ်တော်နှင့် နီးကပ်စွာ မိဿဟာယဖွဲ့ခွင့်ရခဲ့သော အထူးအခွင့်အရေးရသည့် တပည့်တော် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးထဲမှ တစ်ဦးဦးတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဟု သူတို့ ထင်မိကြသည်။

Even now the disciples did not suspect Judas. But they saw that
Christ appeared greatly troubled. A cloud settled over them all, a
premonition of some dreadful calamity, the nature of which they did
not understand. As they ate in silence, Jesus said, “Verily I say unto
you, that one of you shall betray Me.” At these words amazement and
consternation seized them. They could not comprehend how any one
of them could deal treacherously with their divine Teacher. For what
cause could they betray Him? and to whom? Whose heart could
give birth to such a design? Surely not one of the favored twelve,
who had been privileged above all others to hear His teachings, who
had shared His wonderful love, and for whom He had shown such
great regard by bringing them into close communion with Himself!

ကိုယ်တော့်စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သဘောပေါက်လာပြီး ကိုယ်တော်ပြောသမျှသည် မည်မျှမှန်ကန်ကြောင်း သတိရလာသောအခါ၊ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့လာပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်လာကြသည်။ မိမိတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲ၌ ဆရာတော်အပေါ် ဆန့်ကျင်သော အတွေးများ ရှိနေသလားဟု သူတို့ စတင်စစ်ဆေးကြသည်။ အလွန်နာကျင်သော ခံစားချက်ဖြင့် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦးက "သခင်၊ ကျွန်ုပ် ဖြစ်ပါသလား" ဟု မေးကြလေသည်။ သို့သော် ယုဒမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည်။ ယောဟန်သည် အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် "သခင်၊ ထိုသူကား မည်သူနည်း" ဟု မေးမြန်းလေသည်။ ယေရှုက "ငါနှင့်အတူ လင်ပန်း၌ လက်ကိုနှိုက်သောသူသည် ငါ့ကို အပ်နှံလိမ့်မည်။ လူသားသည် ကျမ်းစာ၌ လာသည်အတိုင်း သွားရမည်။ သို့သော်လည်း လူသားကို အပ်နှံသောသူသည် အမင်္ဂလာရှိ၏။ ထိုသူသည် မမွေးဖွားခဲ့လျှင် သာ၍ကောင်း၏" ဟု ပြန်ကြားတော်မူ၏။ တပည့်တော်များသည် "သခင်၊ ကျွန်ုပ် ဖြစ်ပါသလား" ဟု မေးမြန်းစဉ် တစ်ဦး၏မျက်နှာကို တစ်ဦးက အနီးကပ်ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။ ယခုတွင် ယုဒ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကြောင့် အားလုံး၏ အကြည့်မှာ သူ့အပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ မေးခွန်းများနှင့် အံ့အားသင့်မှုများ ရှုပ်ထွေးနေစဉ် ယုဒသည် ယောဟန်၏ မေးခွန်းကို ယေရှုပြန်ကြားသော စကားကို မကြားလိုက်ချေ။ သို့သော် ယခုအခါ တပည့်တော်များ၏ အကဲခတ်မှုကို ရှောင်ရှားရန် သူသည်လည်း အခြားသူများကဲ့သို့ "ဆရာ၊ ကျွန်ုပ် ဖြစ်ပါသလား" ဟု မေးလိုက်သည်။ ယေရှုက "သင်ဆိုသည့်အတိုင်း ဖြစ်၏" ဟု တည်ကြည်စွာ ပြန်ကြားတော်မူ၏။

As they realized the import of His words, and remembered how
true His sayings were, fear and self-distrust seized them. They
began to search their own hearts to see if one thought against their
Master were harbored there. With the most painful emotion, one
after another inquired, “Lord, is it I?” But Judas sat silent. John in
deep distress at last inquired, “Lord, who is it?” And Jesus answered,
“He that dippeth his hand with Me in the dish, the same shall betray
Me. The Son of man goeth as it is written of Him: but woe unto
that man by whom the Son of man is betrayed! it had been good
for that man if he had not been born.” The disciples had searched
one another’s faces closely as they asked, “Lord, is it I?” And now
the silence of Judas drew all eyes to him. Amid the confusion of
questions and expressions of astonishment, Judas had not heard the
words of Jesus in answer to John’s question. But now, to escape the
scrutiny of the disciples, he asked as they had done, “Master, is it
I?” Jesus solemnly replied, “Thou hast said.”

မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖွင့်ချလိုက်သဖြင့် အံ့အားသင့်ပြီး ရှုပ်ထွေးသွားသော ယုဒသည် အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာရန် အလျင်အမြန် ထလိုက်သည်။ "ထိုအခါ ယေရှုက 'သင်ပြုသောအမှုကို အလျင်အမြန် ပြုလော့' ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ... ထိုသူသည် မုန့်ဖတ်ကို ခံယူပြီးလျှင် ချက်ချင်း ထွက်သွားလေ၏။ ထိုအချိန်ကား ညအချိန် ဖြစ်သတည်း။" ခရစ်တော်ထံမှ အပြင်ဘက် မှောင်မိုက်ထဲသို့ ထွက်ခွာသွားသော ထိုသစ္စာဖောက်အတွက် ညအချိန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။

In surprise and confusion at the exposure of his purpose, Judas
rose hastily to leave the room. “Then said Jesus unto him, That
thou doest, do quickly.... He then having received the sop went
immediately out: and it was night.” Night it was to the traitor as he
turned away from Christ into the outer darkness.
“In Remembrance of Me” 575

ဤခြေလှမ်းကို မလှမ်းမီတိုင်အောင် ယုဒသည် နောင်တရရန် အခွင့်အရေးရှိနေသေးသည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏သခင်နှင့် တပည့်တော်များ၏ ရှေ့မှောက်မှ ထွက်ခွာသွားသောအခါ နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ [၆၅၅]

Until this step was taken, Judas had not passed beyond the possibility of repentance. But when he left the presence of his Lord
and his fellow disciples, the fnal decision had been made. He had [655]
passed the boundary line.

စမ်းသပ်မှုခံနေရသော ဤဝိညာဉ်အပေါ် ယေရှု၏ သည်းခံတော်မူခြင်းမှာ အံ့ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ယုဒကို ကယ်တင်ရန်အတွက် လုပ်ဆောင်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏အရှင်ကို သစ္စာဖောက်ရန် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ပဋိညာဉ်ပြုခဲ့ပြီးနောက်၌ပင်၊ ယေရှုသည် သူ့အား နောင်တရရန် အခွင့်အရေး ပေးခဲ့သေးသည်။ သစ္စာဖောက်၏ စိတ်နှလုံးထဲမှ လျှို့ဝှက်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖတ်ပြခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ဘုရားဖြစ်ခြင်းဆိုင်ရာ နောက်ဆုံးနှင့် ခိုင်မာသော သက်သေကို ယုဒအား ပေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ထိုတပည့်အတုအယောင်အတွက် နောင်တရရန် နောက်ဆုံးခေါ်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ မြင့်မြတ်သော လူသားနှလုံးသားမှ ပြုလုပ်နိုင်သော မည်သည့်တောင်းပန်မှုကိုမျှ ချန်မထားခဲ့ချေ။ ခေါင်းမာသော မာနကြောင့် နောက်သို့ လန်ထွက်သွားသော ကရုဏာလှိုင်းလုံးများသည် ပိုမိုပြင်းထန်သော မေတ္တာဒီရေအဖြစ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သို့သော် ယုဒသည် မိမိ၏အပြစ်ကို သိရှိသွားသဖြင့် အံ့အားသင့်ပြီး ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း၊ သူသည် သာ၍ပင် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လာခဲ့သည်။ သူသည် သစ္စာဖောက်ခြင်းလုပ်ငန်းကို အပြီးသတ်ရန် ပွဲတော်ညစာစားပွဲမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

Wonderful had been the long-suffering of Jesus in His dealing
with this tempted soul. Nothing that could be done to save Judas
had been left undone. After he had twice covenanted to betray his
Lord, Jesus still gave him opportunity for repentance. By reading
the secret purpose of the traitor’s heart, Christ gave to Judas the fnal,
convincing evidence of His divinity. This was to the false disciple
the last call to repentance. No appeal that the divine-human heart
of Christ could make had been spared. The waves of mercy, beaten
back by stubborn pride, returned in a stronger tide of subduing love.
But although surprised and alarmed at the discovery of his guilt,
Judas became only the more determined. From the sacramental
supper he went out to complete the work of betrayal.

ယုဒအပေါ် အမင်္ဂလာကို ကြေညာခြင်းဖြင့် ခရစ်တော်သည် တပည့်တော်များအပေါ် ကရုဏာထားသော ရည်ရွယ်ချက်လည်း ရှိခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ကိုယ်တော်သည် မိမိသည် မေရှိယဖြစ်ကြောင်း ခိုင်မာသော သက်သေကို သူတို့အား ပေးခဲ့သည်။ "ထိုအမှု မဖြစ်မီ ယခုပင် သင်တို့အား ငါပြော၏။ ထိုအမှုဖြစ်သောအခါ ငါသည် ထိုသူဖြစ်ကြောင်းကို သင်တို့ ယုံကြည်ကြလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အကယ်၍ ယေရှုသည် မိမိအပေါ် ကျရောက်တော့မည့်အရာကို မသိသကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့လျှင်၊ တပည့်တော်များသည် မိမိတို့၏ဆရာ၌ မြင့်မြတ်သော ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်း မရှိဟု ထင်မြင်နိုင်ပြီး၊ လူသတ်အုပ်စု၏ လက်ထဲသို့ သစ္စာဖောက်အပ်နှံခံရခြင်းကို အံ့အားသင့်သွားနိုင်ပါသည်။ လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က ယေရှုသည် တပည့်တော် တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြောင်းနှင့် တစ်ဦးမှာ နတ်ဆိုးဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့ဖူးသည်။ ယခုတွင် ယုဒအား ပြောသောစကားများက သူ၏သစ္စာဖောက်မှုကို ဆရာတော်က အပြည့်အဝ သိနေကြောင်း ပြသခြင်းဖြင့်၊ ခရစ်တော်၏ စစ်မှန်သော နောက်လိုက်များအတွက် ကိုယ်တော် နှိမ့်ချခြင်း ခံရစဉ်အတွင်း သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မာစေလိမ့်မည်။ ယုဒသည် သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆုံးသတ်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ယေရှုသည် သစ္စာဖောက်အပေါ် ကြေညာခဲ့သော အမင်္ဂလာကို သူတို့ သတိရကြလိမ့်မည်။

In pronouncing the woe upon Judas, Christ also had a purpose
of mercy toward His disciples. He thus gave them the crowning
evidence of His Messiahship. “I tell you before it come,” He said,
“that, when it is come to pass, ye may believe that I AM.” Had Jesus
remained silent, in apparent ignorance of what was to come upon
Him, the disciples might have thought that their Master had not
divine foresight, and had been surprised and betrayed into the hands
of the murderous mob. A year before, Jesus had told the disciples
that He had chosen twelve, and that one was a devil. Now His
words to Judas, showing that his treachery was fully known to his
Master, would strengthen the faith of Christ’s true followers during
His humiliation. And when Judas should have come to his dreadful
end, they would remember the woe that Jesus had pronounced upon
the betrayer.

ကယ်တင်ရှင်တွင် နောက်ထပ် ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိသေးသည်။ ကိုယ်တော်သည် သစ္စာဖောက်ဖြစ်ကြောင်း သိထားသောသူအားလည်း ကိုယ်တော့်အစေခံမှုကို မနှမြောဘဲ ပေးခဲ့သည်။ ခြေဆေးပေးစဉ်က "သင်တို့ရှိသမျှသည် စင်ကြယ်ကြသည်မဟုတ်" ဟု မိန့်ကြားစဉ်ကလည်းကောင်း၊ စားပွဲ၌ "ငါနှင့်အတူ မုန့်ကိုစားသောသူသည် ငါ့ကို ခြေဖနောင့်နှင့် ကန်ပြီ" ဟု ကြေညာစဉ်ကလည်းကောင်း တပည့်တော်များသည် ထိုစကားများကို နားမလည်ခဲ့ကြချေ (ယောဟန် ၁၃:၁၁၊ ၁၈)။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် အဓိပ္ပာယ် ရှင်းလင်းသွားသောအခါ၊ အလွန်အမင်း မှားယွင်းသောသူအပေါ် ဘုရားသခင် ထားရှိသော စိတ်ရှည်မှုနှင့် ကရုဏာတော်နှင့် ပတ်သက်၍ သူတို့ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

And the Saviour had still another purpose. He had not withheld
His ministry from him whom He knew to be a traitor. The disciples
did not understand His words when He said at the feet washing, “Ye
are not all clean,” nor yet when at the table He declared, “He that
eateth bread with Me hath lifted up his heel against Me.” John 13:11,
18. But afterward, when His meaning was made plain, they had
something to consider as to the patience and mercy of God toward
the most grievously erring.
576 The Desire of Ages

ယေရှုသည် ယုဒကို အစကတည်းက သိတော်မူသော်လည်း သူ၏ခြေကို ဆေးပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သစ္စာဖောက်သည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ ပွဲတော်တွင် ပါဝင်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့သည်။ စိတ်ရှည်သော ကယ်တင်ရှင်သည် အပြစ်သားအနေဖြင့် ကိုယ်တော့်ကို လက်ခံရန်၊ နောင်တရရန်နှင့် အပြစ်၏ အညစ်အကြေးမှ ဆေးကြောခြင်း ခံရရန်အတွက် အစွမ်းကုန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ ဤစံနမူနာသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးသည် အမှားနှင့် အပြစ်ထဲ၌ ရှိနေသည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ ယူဆသောအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူနှင့် လုံးဝ မပတ်သက်ဘဲ နေရန်မဟုတ်ပါ။ [၆၅၆] ပေါ့ဆစွာ ခွဲခွာနေခြင်းဖြင့် သူ့အား သွေးဆောင်မှု၏ သားကောင်ဖြစ်အောင် သို့မဟုတ် စာတန်၏ စစ်မြေပြင်သို့ တွန်းပို့ခြင်းမျိုး မလုပ်သင့်ပါ။ ဤသည်မှာ ခရစ်တော်၏ နည်းလမ်းမဟုတ်ပါ။ တပည့်တော်များသည် မှားယွင်းတတ်ပြီး အပြစ်ရှိသူများ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ခြေကို ဆေးပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး တစ်ဦးမှလွဲ၍ တပည့်တော် ဆယ့်တစ်ပါးလုံးသည် ဤသို့ဖြင့် နောင်တရခြင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

Though Jesus knew Judas from the beginning, He washed his
feet. And the betrayer was privileged to unite with Christ in partaking
of the sacrament. A long-suffering Saviour held out every inducement for the sinner to receive Him, to repent, and to be cleansed from
the deflement of sin. This example is for us. When we suppose one
to be in error and sin, we are not to divorce ourselves from him. By
[656] no careless separation are we to leave him a prey to temptation, or
drive him upon Satan’s battleground. This is not Christ’s method. It
was because the disciples were erring and faulty that He washed their
feet, and all but one of the twelve were thus brought to repentance.
Christ’s example forbids exclusiveness at the Lord’s Supper.

ခရစ်တော်၏ စံနမူနာသည် သခင်ဘုရား၏ ပွဲတော်တွင် လူတချို့ကိုသာ ကန့်သတ်ထားခြင်း (Exclusiveness) ကို တားမြစ်ထားသည်။ ထင်ရှားသော အပြစ်ပြုသူသည် ထိုပွဲတော်မှ ဖယ်ထုတ်ခြင်း ခံရရမည်မှာ မှန်ပါသည်။ ဤအရာကို သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က ရှင်းလင်းစွာ သွန်သင်ထားပါသည် (၁ ကောရိန္သု ၅:၁၁)။ သို့သော် ထိုအချက်ထက် ကျော်လွန်၍ မည်သူမျှ တရားမစီရင်ရပါ။ ထိုသို့သော အခါသမယများတွင် မည်သူပါဝင်သင့်သည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် လူသားတို့ထံ ဘုရားသခင် အပ်နှံမထားခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သူသည် စိတ်နှလုံးကို ဖတ်နိုင်ပါသနည်း။ မည်သူသည် ဂျုံပင်နှင့် တောမြက်ပင်ကို ခွဲခြားနိုင်ပါသနည်း။ "လူသည် မိမိကိုယ်ကို စစ်ဆေးပြီးမှ ထိုမုန့်ကိုစား၍ ထိုခွက်ကို သောက်စေ။" အကြောင်းမူကား "အကြင်သူသည် မထိုက်မတန်ဘဲ ထိုမုန့်ကိုစား၍ သခင်ဘုရား၏ ခွက်ကို သောက်၏၊ ထိုသူသည် သခင်ဘုရား၏ ကိုယ်တော်နှင့် အသွေးတော်ကို ပြစ်မှားသော အပြစ်ရှိ၏။" "မထိုက်မတန်ဘဲ စားသောက်သောသူသည် သခင်ဘုရား၏ ကိုယ်တော်ကို ပိုင်းခြား၍ မသိသောကြောင့်၊ မိမိအပေါ်သို့ တရားစီရင်ခြင်းကို စားသောက်၏။" (၁ ကောရိန္သု ၁၁:၂၈၊ ၂၇၊ ၂၉)။

It is true that open sin excludes the guilty. This the Holy Spirit
plainly teaches. 1 Corinthians 5:11. But beyond this none are to
pass judgment. God has not left it with men to say who shall present
themselves on these occasions. For who can read the heart? Who
can distinguish the tares from the wheat? “Let a man examine
himself, and so let him eat of that bread, and drink of that cup.”
For “whosoever shall eat this bread, and drink this cup of the Lord,
unworthily, shall be guilty of the body and blood of the Lord.” “He
that eateth and drinketh unworthily, eateth and drinketh damnation
to himself, not discerning the Lord’s body.” 1 Corinthians 11:28, 27,
29.

ယုံကြည်သူများသည် ဤဝတ်ပြုမှုများကို ကျင်းပရန် စုဝေးသောအခါ၊ လူသားတို့၏ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော စေတမန်များ ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြသည်။ ထိုအစုအဝေးတွင် ယုဒကဲ့သို့သောသူ ရှိနေနိုင်ပြီး၊ ရှိနေခဲ့ပါက မှောင်မိုက်သောမင်း၏ စေတမန်များသည်လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ငြင်းပယ်သူတိုင်း၏ နောက်သို့ လိုက်ပါနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်များလည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြသည်။ ထိုသို့သော အခါသမယတိုင်းတွင် ဤမမြင်နိုင်သော ဧည့်သည်တော်များ ရှိနေတတ်သည်။ ထိုအစုအဝေးထဲသို့... ယေရှုသည် တပည့်တော်များနှင့် ယုဒ၏ခြေဆေးပေးစဉ်တွင် ထိုနေရာ၌ သက်သေများ ရှိနေခဲ့ကြသည်။ လူသားတို့၏မျက်စိထက်မကသော အရာများက ထိုမြင်ကွင်းကို ရှုစားခဲ့ကြသည်။

 

When believers assemble to celebrate the ordinances, there are
present messengers unseen by human eyes. There may be a Judas
in the company, and if so, messengers from the prince of darkness
are there, for they attend all who refuse to be controlled by the Holy
Spirit. Heavenly angels also are present. These unseen visitants are
present on every such occasion. There may come into the company
persons who are not in heart servants of truth and holiness, but who
may wish to take part in the service. They should not be forbidden.
There are witnesses present who were present when Jesus washed
the feet of the disciples and of Judas. More than human eyes beheld
the scene.

ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်စနစ်ကို တံဆိပ်ခတ်ရန် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရှိနေတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် စိတ်နှလုံးကို အပြစ်မြင်စေရန်နှင့် နူးညံ့စေရန် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသည်။ နောင်တရသော အကြည့်တစ်ချက်၊ အတွေးတစ်စမျှပင် ကိုယ်တော်၏သတိပြုမှုကို မလွတ်မြောက်နိုင်ပါ။ နောင်တရသော၊ ကြေကွဲသောနှလုံးသားရှိသူကို ကိုယ်တော် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ထိုဝိညာဉ်ကို လက်ခံရန် အရာအားလုံး အဆင်သင့်ရှိနေသည်။ ယုဒ၏ခြေကို ဆေးပေးခဲ့သော ကိုယ်တော်သည် လူတိုင်း၏နှလုံးသားကို အပြစ်အညစ်အကြေးမှ ဆေးကြောပေးရန် တောင့်တနေတော်မူသည်။

Christ by the Holy Spirit is there to set the seal to His own
ordinance. He is there to convict and soften the heart. Not a look,
not a thought of contrition, escapes His notice. For the repentant,
brokenhearted one He is waiting. All things are ready for that soul’s
“In Remembrance of Me” 577
reception. He who washed the feet of Judas longs to wash every
heart from the stain of sin.

မထိုက်တန်သူအချို့ ရှိနေနိုင်သောကြောင့် မိမိကိုယ်ကို ပွဲတော်တွင်မပါဝင်ရန် မဖယ်ကြဉ်သင့်ပါ။ တပည့်တော်တိုင်းသည် လူအများရှေ့တွင် ပါဝင်ရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရပြီး၊ ဤသို့ဖြင့် ခရစ်တော်ကို မိမိ၏ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လက်ခံကြောင်း သက်သေခံရမည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် မိမိခန့်အပ်ထားသော ဤအစီအစဉ်များတွင် မိမိ၏လူမျိုးနှင့် တွေ့ဆုံပြီး မိမိ၏ရှိနေခြင်းအားဖြင့် သူတို့ကို ခွန်အားပေးတော်မူသည်။ မထိုက်တန်သော နှလုံးသားနှင့် လက်များကပင် ထိုစနစ်ကို ဆောင်ရွက်နေပါစေဦး၊ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏သားသမီးများကို ပြုစုရန် ထိုနေရာ၌ ရှိနေသည်။ ကိုယ်တော်အပေါ်သို့ ယုံကြည်ခြင်းကို စွဲမြဲစွာထား၍ လာသောသူတိုင်းသည် များစွာသောကောင်းချီးကို ခံစားရမည်ဖြစ်သည်။ ဤဘုရားသခင်ပေးသော အထူးအခွင့်အရေးများကို လျစ်လျူရှုသူတိုင်း ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်။ သူတို့နှင့်ပတ်သက်၍ "သင်တို့ရှိသမျှသည် စင်ကြယ်ကြသည်မဟုတ်" ဟု ပြောရန် သင့်လျော်ပေလိမ့်မည်။

None should exclude themselves from the Communion because
some who are unworthy may be present. Every disciple is called
upon to participate publicly, and thus bear witness that he accepts
Christ as a personal Saviour. It is at these, His own appointments,
that Christ meets His people, and energizes them by His presence.
Hearts and hands that are unworthy may even administer the ordinance, yet Christ is there to minister to His children. All who come
with their faith fxed upon Him will be greatly blessed. All who
neglect these seasons of divine privilege will suffer loss. Of them it
may appropriately be said, “Ye are not all clean.”
In partaking with His disciples of the bread and wine, Christ
pledged Himself to them as their Redeemer. He committed to them [657]
[658]
[659]
the new covenant, by which all who receive Him become children
of God, and joint heirs with Christ. By this covenant every blessing
that heaven could bestow for this life and the life to come was theirs.

ခရစ်တော်သည် တပည့်တော်များနှင့်အတူ မုန့်နှင့်စပျစ်ရည်ကို သုံးဆောင်ခြင်းဖြင့် သူတို့အတွက် ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် မိမိကိုယ်ကို ကတိပြုခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ထံသို့ ပဋိညာဉ်သစ်ကို အပ်နှံခဲ့ပြီး၊ ထိုပဋိညာဉ်အားဖြင့် ကိုယ်တော်ကို လက်ခံသူတိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏သားသမီးများ ဖြစ်လာကြကာ ခရစ်တော်နှင့်အတူ အမွေခံများ ဖြစ်လာကြသည်။ ဤပဋိညာဉ်အားဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံက ဤဘဝနှင့် နောင်ဘဝအတွက် ပေးသနားနိုင်သော ကောင်းချီးတိုင်းသည် သူတို့အတွက် ဖြစ်လာသည်။ ဤပဋိညာဉ်စာချုပ်ကို ခရစ်တော်၏အသွေးတော်ဖြင့် အတည်ပြုရမည်ဖြစ်သည်။ ပွဲတော်ကို ကျင်းပခြင်းသည် ကျဆုံးသွားသော လူသားနွယ်စုကြီး၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအဖြစ် လူတစ်ဦးချင်းစီအတွက် ပေးဆပ်ခဲ့သော အတိုင်းအဆမရှိသော စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကို တပည့်တော်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အမြဲရှိနေစေရန်ဖြစ်သည်။

This covenant deed was to be ratifed with the blood of Christ. And
the administration of the Sacrament was to keep before the disciples
the infnite sacrifce made for each of them individually as a part of
the great whole of fallen humanity.

သို့သော် ပွဲတော်မင်္ဂလာသည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးရမည့် အချိန်မဟုတ်ပါ။ ယင်းမှာ ထိုအစီအစဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ပါ။ သခင်ဘုရား၏ တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်၏စားပွဲတွင် စုရုံးကြစဉ် မိမိတို့၏ ချို့ယွင်းချက်များကို သတိရ၍ ငိုကြွေးမြည်တမ်းရန် မဟုတ်ပါ။ မိမိတို့၏ အတိတ်က ဘာသာရေးအတွေ့အကြုံများ မြင့်မားခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ နိမ့်ကျခဲ့သည်ဖြစ်စေ ယင်းတို့အပေါ်၌ အာရုံမပြုသင့်ပါ။ မိမိနှင့် ညီအစ်ကိုများအကြားရှိ ကွဲပြားမှုများကို ပြန်လည်မစဉ်းစားသင့်ပါ။ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု ဝန်ဆောင်မှုတွင် ဤအရာအားလုံး ပါဝင်ပြီးဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကို ဆန်းစစ်ခြင်း၊ အပြစ်ကိုဝန်ခံခြင်း၊ ကွဲပြားမှုများကို ပြန်လည်သင့်မြတ်ခြင်းတို့သည် ပြီးစီးခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ယခုမူ သူတို့သည် ခရစ်တော်နှင့် တွေ့ဆုံရန် လာကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အရိပ်အောက်တွင် မရပ်တည်သင့်ဘဲ၊ ၎င်း၏ ကယ်တင်ခြင်းအလင်းထဲတွင် ရပ်တည်သင့်သည်။ သူတို့သည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနေမင်း၏ တောက်ပသောရောင်ခြည်များဆီသို့ မိမိတို့၏ဝိညာဉ်ကို ဖွင့်ထားသင့်သည်။ ခရစ်တော်၏ အဖိုးထိုက်သောအသွေးတော်ဖြင့် ဆေးကြောသန့်စင်ထားသော နှလုံးသားများဖြင့်၊ မမြင်ရသော်လည်း ကိုယ်တော်ရှိနေကြောင်း အပြည့်အဝသတိပြုလျက် "ငြိမ်သက်ခြင်းကို သင်တို့၌ ငါထားခဲ့၏။ ငါ၏ငြိမ်သက်ခြင်းကို သင်တို့အား ငါပေး၏။ လောကသားတို့ ပေးသကဲ့သို့ ငါပေးသည်မဟုတ်" (ယောဟန် ၁၄:၂၇) ဟူသော စကားတော်ကို ကြားနာရမည်ဖြစ်သည်။

But the Communion service was not to be a season of sorrowing.
This was not its purpose. As the Lord’s disciples gather about His
table, they are not to remember and lament their shortcomings. They
are not to dwell upon their past religious experience, whether that
experience has been elevating or depressing. They are not to recall
the differences between them and their brethren. The preparatory
service has embraced all this. The self-examination, the confession
of sin, the reconciling of differences, has all been done. Now they
come to meet with Christ. They are not to stand in the shadow of
the cross, but in its saving light. They are to open the soul to the
bright beams of the Sun of Righteousness. With hearts cleansed by
Christ’s most precious blood, in full consciousness of His presence,
although unseen, they are to hear His words, “Peace I leave with
you, My peace I give unto you: not as the world giveth, give I unto
you.” John 14:27.

ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်က မိန့်တော်မူသည်မှာ "အပြစ်ရှိကြောင်း သိမြင်လာသောအခါ သင်တို့အတွက် ငါအသေခံခဲ့သည်ကို သတိရပါ။ ငါ့ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဧဝံဂေလိတရားကြောင့်လည်းကောင်း နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံရသောအခါ သင်တို့အတွက် ငါ့အသက်ကို ပေးဆပ်သည်အထိ ကြီးမားသော ငါ့မေတ္တာကို သတိရပါ။ သင်တို့၏ တာဝန်များက ပြင်းထန်ခက်ခဲပုံပေါ်ပြီး သင်တို့၏ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးများက ထမ်းပိုးရန် အလွန်လေးလံနေသောအခါ သင်တို့အတွက် ငါသည် အရှက်ကွဲခြင်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို သည်းခံခဲ့သည်ကို သတိရပါ။ သင်တို့၏နှလုံးသားက ခက်ခဲသောစမ်းသပ်မှုများကြောင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသောအခါ သင်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်သည် သင်တို့အတွက် အသနားခံပေးရန် အသက်ရှင်နေတော်မူကြောင်းကို သတိရပါ" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

Our Lord says, Under conviction of sin, remember that I died
for you. When oppressed and persecuted and afflicted for My sake
578 The Desire of Ages
and the gospel’s, remember My love, so great that for you I gave My
life. When your duties appear stern and severe, and your burdens
too heavy to bear, remember that for your sake I endured the cross,
despising the shame. When your heart shrinks from the trying ordeal,
remember that your Redeemer liveth to make intercession for you.

ပွဲတော်မင်္ဂလာသည် ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ်ပြန်လည်ကြွလာခြင်းကို ညွှန်ပြသည်။ ယင်းသည် တပည့်တော်များ၏ စိတ်ထဲတွင် ဤမျှော်လင့်ချက်ကို ထင်ရှားလင်းလက်နေစေရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏အသေခံခြင်းကို အောက်မေ့ရန် စုဝေးကြတိုင်း သူတို့သည် ဤသို့ပြန်လည်ပြောကြားကြသည် - "ခွက်ကိုယူ၍ ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပြီးလျှင် 'ဤခွက်ကို သင်တို့ရှိသမျှ သောက်ကြလော့။ ဤခွက်သည် လူအများတို့၏ အပြစ်လွတ်ခြင်းအလို့ငှာ သွန်းလောင်းသော ပဋိညာဉ်သစ်နှင့်ဆိုင်သော ငါ၏အသွေးဖြစ်၏။ ငါဆိုသည်ကား၊ ငါ့ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်၌ သင်တို့နှင့်အတူ စပျစ်ရည်သစ်ကို မသောက်မီနေ့တိုင်အောင်၊ ယနေ့မှစ၍ စပျစ်သီးမှဖြစ်သော အည်ကို တစ်ဖန်ငါမသောက်ရ' ဟု မိန့်တော်မူ၏။" သူတို့၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကြားတွင် သခင်ဘုရား ပြန်လည်ကြွလာမည့် မျှော်လင့်ချက်၌ သက်သာရာရခဲ့ကြသည်။ "သင်တို့သည် ဤမုန့်ကိုစား၍ ဤခွက်ကိုသောက်သမျှကာလပတ်လုံး သခင်ဘုရား ကြွလာသည်တိုင်အောင် အသေခံတော်မူခြင်းကို ပြကြ၏" (၁ ကောရိန္သု ၁၁:၂၆) ဟူသော အတွေးသည် သူတို့အတွက် အလွန်တရာ အဖိုးထိုက်တန်ခဲ့သည်။

The Communion service points to Christ’s second coming. It
was designed to keep this hope vivid in the minds of the disciples.
Whenever they met together to commemorate His death, they recounted how “He took the cup, and gave thanks, and gave it to them,
saying, Drink ye all of it; for this is My blood of the new testament,
which is shed for many for the remission of sins. But I say unto
you, I will not drink henceforth of this fruit of the vine, until that
day when I drink it new with you in My Father’s kingdom.” In their
tribulation they found comfort in the hope of their Lord’s return.
Unspeakably precious to them was the thought, “As often as ye eat
this bread, and drink this cup, ye do show the Lord’s death till He
come.” 1 Corinthians 11:26.

ဤအရာများသည် ကျွန်ုပ်တို့ ဘယ်သောအခါမျှ မေ့ပျော့မသွားသင့်သောအရာများ ဖြစ်သည်။ ယေရှု၏မေတ္တာတော်နှင့် ၎င်း၏ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းသော အင်အားကို ကျွန်ုပ်တို့၏ အမှတ်ရမှုထဲတွင် လတ်ဆတ်နေစေရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ဖော်ပြခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ အာရုံခံစားမှုများထံသို့ ပြောကြားနိုင်ရန် ခရစ်တော်သည် ဤအစီအစဉ်ကို ထူထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်မှတစ်ဆင့်မဟုတ်ဘဲ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝိညာဉ်နှင့် ဘုရားသခင်အကြား မည်သည့်စည်းလုံးမှုမျှ မရှိနိုင်ပါ။ ညီအစ်ကိုအချင်းချင်းအကြားရှိ စည်းလုံးမှုနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ယေရှု၏မေတ္တာတော်ဖြင့် ခိုင်မြဲစေရမည်ဖြစ်ပြီး ထာဝရတည်မြဲစေရမည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ အသေခံခြင်းထက် လျော့နည်းသော မည်သည့်အရာကမျှ ကိုယ်တော်၏မေတ္တာကို ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ထိရောက်မှုရှိစေမည်မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော် အသေခံခဲ့သောကြောင့်သာလျှင် ကိုယ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ဝမ်းမြောက်စွာ မျှော်လင့်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုသည် ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်ချက်၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သည်။ ဤအရာပေါ်၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ထားရှိရမည်။

[660] These are the things we are never to forget. The love of Jesus,
with its constraining power, is to be kept fresh in our memory. Christ
has instituted this service that it may speak to our senses of the love
of God that has been expressed in our behalf. There can be no union
between our souls and God except through Christ. The union and
love between brother and brother must be cemented and rendered
eternal by the love of Jesus. And nothing less than the death of
Christ could make His love effcacious for us. It is only because
of His death that we can look with joy to His second coming. His
sacrifce is the center of our hope. Upon this we must fx our faith.

သခင်ဘုရား၏ နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခခံခြင်းကို ညွှန်ပြသော စနစ်များကို ပုံစံတစ်ခုမျှသာအဖြစ် အလွန်အမင်း သဘောထားတတ်ကြသည်။ ၎င်းတို့ကို ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုအတွက် ထူထောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားဝတ်၌မွေ့လျော်ခြင်း၏ နက်နဲမှုကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ အာရုံခံစားမှုများကို နိုးကြားစေဖို့ လိုအပ်ပါသည်။ ခရစ်တော်၏ အပြစ်ဖြေလွှတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ကျွန်ုပ်တို့ ယခုနားလည်သည်ထက် များစွာပို၍ နားလည်သဘောပေါက်ခွင့် ရှိပါသည်။ "တော၌ မောရှေသည် မြွေကိုမြှောက်သကဲ့သို့၊ လူသားကို ယုံကြည်သောသူတိုင်းသည် ပျက်စီးခြင်းသို့မရောက်၊ ထာဝရအသက်ကို ရစေခြင်းငှာ လူသားကို မြှောက်ရမည်" (ယောဟန် ၃:၁၄၊ ၁၅)။ ကယ်တင်ရှင် အသေခံနေသော ကာရာဗေးရီ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြည့်ရှုရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ထာဝရအကျိုးစီးပွားအတွက် ခရစ်တော်အပေါ် ယုံကြည်ခြင်းရှိရန် လိုအပ်သည်။

The ordinances that point to our Lord’s humiliation and suffering
are regarded too much as a form. They were instituted for a purpose.
Our senses need to be quickened to lay hold of the mystery of
godliness. It is the privilege of all to comprehend, far more than
we do, the expiatory sufferings of Christ. “As Moses lifted up the
serpent in the wilderness,” even so has the Son of man been lifted
up, “that whosoever believeth in Him should not perish, but have
eternal life.” John 3:14, 15. To the cross of Calvary, bearing a dying
Saviour, we must look. Our eternal interests demand that we show
faith in Christ.
“In Remembrance of Me” 579

ကျွန်ုပ်တို့၏သခင်က "သင်တို့သည် လူသား၏အသားကိုမစား၊ အသွေးကိုမသောက်လျှင် သင်တို့၌ အသက်မရှိ။ . . . ငါ့အသားသည် စားစရာအမှန်ဖြစ်၏၊ ငါ့အသွေးသည် သောက်စရာအမှန်ဖြစ်၏" (ယောဟန် ၆:၅၃-၅၅) ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သဘာဝအတွက် မှန်ကန်ပါသည်။ ခရစ်တော်၏ အသေခံခြင်းကြောင့်သာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤလောကီအသက်တာကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့စားသောမုန့်သည် ကိုယ်တော်၏ ကြေမွသောကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ဝယ်ယူထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သောက်သောရေသည် ကိုယ်တော်၏ သွန်းလောင်းသောအသွေးဖြင့် ဝယ်ယူထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူတော်စင်ဖြစ်စေ၊ အပြစ်သားဖြစ်စေ မည်သူမဆို နေ့စဉ်အစာကို စားသုံးသောအခါ ခရစ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် အသွေးတော်အားဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း ခံရခြင်းဖြစ်သည်။ ကာရာဗေးရီ လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ တံဆိပ်ကို မုန့်တိုင်းတွင် ခတ်နှိပ်ထားသည်။ ရေစမ်းတိုင်းတွင်လည်း ၎င်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ကြီးမားသော စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုဆိုင်ရာ အထိမ်းအမှတ်များကို ခန့်အပ်ခြင်းဖြင့် ဤအရာအားလုံးကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ အထက်ခန်းရှိ ထိုပွဲတော်မင်္ဂလာမှ ထွက်ပေါ်လာသော အလင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နေ့စဉ်အသက်တာအတွက် ပြင်ဆင်ချက်များကို သန့်ရှင်းစေသည်။ မိသားစုစားပွဲသည် သခင်ဘုရား၏စားပွဲကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ ထမင်းတစ်နပ်စီသည် စက္ကမင်မင်္ဂလာပွဲကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

Our Lord has said, “Except ye eat the flesh of the Son of man,
and drink His blood, ye have no life in you.... For My flesh is meat
indeed, and My blood is drink indeed.” John 6:53-55. This is true
of our physical nature. To the death of Christ we owe even this
earthly life. The bread we eat is the purchase of His broken body.
The water we drink is bought by His spilled blood. Never one, saint
or sinner, eats his daily food, but he is nourished by the body and
the blood of Christ. The cross of Calvary is stamped on every loaf.
It is reflected in every water spring. All this Christ has taught in
appointing the emblems of His great sacrifce. The light shining
from that Communion service in the upper chamber makes sacred
the provisions for our daily life. The family board becomes as the
table of the Lord, and every meal a sacrament.

ခရစ်တော်၏ စကားတော်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝိညာဉ်ရေးသဘာဝအတွက် မည်မျှပို၍ မှန်ကန်လိုက်ပါသနည်း။ ကိုယ်တော်က "ငါ့အသားကိုစား၍ ငါ့အသွေးကိုသောက်သောသူသည် ထာဝရအသက်ကိုရ၏" ဟု ကြေညာတော်မူသည်။ ကာရာဗေးရီလက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သွန်းလောင်းခဲ့သော အသက်ကို လက်ခံခြင်းအားဖြင့်သာ ကျွန်ုပ်တို့သည် သန့်ရှင်းခြင်းအသက်တာဖြင့် နေထိုင်နိုင်သည်။ ဤအသက်တာကို ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လက်ခံခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော် မိန့်မှာထားသော အရာများကို လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိသည်။ ဤသို့ဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်လာကြသည်။ ကိုယ်တော်က "ငါ့အသားကိုစား၍ ငါ့အသွေးကိုသောက်သောသူသည် ငါ၌တည်၏၊ ငါသည်လည်း ထိုသူ၌တည်၏။ အသက်ရှင်တော်မူသော ခမည်းတော်သည် ငါ့ကိုစေလွှတ်တော်မူ၍၊ ငါသည် ခမည်းတော်အားဖြင့် အသက်ရှင်သကဲ့သို့၊ ငါ့ကိုစားသောသူသည် ငါ့အားဖြင့် အသက်ရှင်လိမ့်မည်" (ယောဟန် ၆:၅၄၊ ၅၆၊ ၅၇) ဟု မိန့်တော်မူသည်။ သန့်ရှင်းသော ပွဲတော်မင်္ဂလာတွင် ဤကျမ်းစကားသည် အထူးသဖြင့် သက်ဆိုင်ပါသည်။ ယုံကြည်ခြင်းက သခင်ဘုရား၏ ကြီးမားသော စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှုကို အာရုံပြုသောအခါ၊ ဝိညာဉ်သည် ခရစ်တော်၏ ဝိညာဉ်ရေးအသက်တာကို စုပ်ယူသည်။ ထိုဝိညာဉ်သည် ပွဲတော်တိုင်းမှ ဝိညာဉ်ရေးခွန်အားကို ရရှိလိမ့်မည်။ ဤအစီအစဉ်သည် ယုံကြည်သူအား ခရစ်တော်နှင့် ချည်နှောင်ပေးသော၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ခမည်းတော်နှင့် ချည်နှောင်ပေးသော အသက်ရှင်သော ဆက်သွယ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အထူးသဖြင့် ၎င်းသည် မှီခိုနေရသော လူသားများနှင့် ဘုရားသခင်အကြား ဆက်သွယ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

And how much more are Christ’s words true of our spiritual
nature. He declares, “Whoso eateth My flesh, and drinketh My
blood, hath eternal life.” It is by receiving the life for us poured out
on Calvary’s cross, that we can live the life of holiness. And this life
we receive by receiving His word, by doing those things which He
has commanded. Thus we become one with Him. “He that eateth
My flesh,” He says, “and drinketh My blood, dwelleth in Me, and I
in him. As the living Father hath sent Me, and I live by the Father: [661]
so he that eateth Me, even he shall live by Me.” John 6:54, 56, 57.
To the holy Communion this scripture in a special sense applies. As
faith contemplates our Lord’s great sacrifce, the soul assimilates the
spiritual life of Christ. That soul will receive spiritual strength from
every Communion. The service forms a living connection by which
the believer is bound up with Christ, and thus bound up with the
Father. In a special sense it forms a connection between dependent
human beings and God.

ခရစ်တော်၏ ကြေမွသောကိုယ်ခန္ဓာနှင့် သွန်းလောင်းသောအသွေးကို ပုံဆောင်သော မုန့်နှင့်စပျစ်ရည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ လက်ခံရယူစဉ်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ကူးထဲတွင် အထက်ခန်းရှိ ပွဲတော်မြင်ကွင်းသို့ ပါဝင်သွားကြသည်။ လောက၏အပြစ်များကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သော ကိုယ်တော်၏ ဝေဒနာများဖြင့် သန့်ရှင်းစေခဲ့သော ဥယျာဉ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ကျွန်ုပ်တို့ ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးအတွက် ရရှိခဲ့သော တိုက်ပွဲကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ရသည်။ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အကြား လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ အသေခံခြင်းကို ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။

As we receive the bread and wine symbolizing Christ’s broken
body and spilled blood, we in imagination join in the scene of
Communion in the upper chamber. We seem to be passing through
the garden consecrated by the agony of Him who bore the sins of
the world. We witness the struggle by which our reconciliation with
God was obtained. Christ is set forth crucifed among us.

လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် အသေခံတော်မူသော ကယ်တင်ရှင်ကို ကြည့်ရှုခြင်းအားဖြင့်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုန်းအသရေရှိသော အရှင်မြတ် ပြုခဲ့သော စွန့်လွှတ်အနစ်နာခံမှု၏ ကြီးမားပုံနှင့် အဓိပ္ပာယ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပိုမိုပြည့်စုံစွာ နားလည်သဘောပေါက်လာကြသည်။ ကယ်တင်ခြင်းစီမံကိန်းသည် ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် ဘုန်းထင်ရှားလာပြီး၊ ကာရာဗေးရီအကြောင်း အတွေးသည် ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးသားထဲတွင် အသက်ရှင်ပြီး သန့်ရှင်းသော ခံစားမှုများကို နိုးကြားစေသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် သိုးသငယ်တော်အား ချီးမွမ်းခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးသားနှင့် နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ရှိနေလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ကာရာဗေးရီမြင်ကွင်းများကို အမြဲတမ်းလတ်ဆတ်နေစေသော ဝိညာဉ်ထဲတွင် မာနနှင့် မိမိကိုယ်ကို ကိုးကွယ်ခြင်းတို့သည် မရှင်သန်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Looking upon the crucifed Redeemer, we more fully comprehend the magnitude and meaning of the sacrifce made by the
Majesty of heaven. The plan of salvation is glorifed before us, and
580 The Desire of Ages
the thought of Calvary awakens living and sacred emotions in our
hearts. Praise to God and the Lamb will be in our hearts and on our
lips; for pride and self-worship cannot flourish in the soul that keeps
fresh in memory the scenes of Calvary.

ကယ်တင်ရှင်၏ အနှိုင်းမဲ့မေတ္တာကို ရှုမြင်သောသူသည် အတွေးအခေါ် မြင့်မားလာမည်၊ နှလုံးသားသန့်စင်လာမည်၊ စရိုက်လက္ခဏာ ပြောင်းလဲလာမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် လောကအတွက် အလင်းတစ်ခုဖြစ်ရန်၊ ဤနက်နဲသောမေတ္တာတော်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထင်ဟပ်စေရန် ရှေ့သို့လှမ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ပိုမိုဆင်ခြင်လေလေ၊ တမန်တော်ကြီးက "ငါတို့သခင်ယေရှုခရစ်၏ လက်ဝါးကပ်တိုင်တော်မှတစ်ပါး၊ အခြားသောဂုဏ်ကို ငါမတင်လို။ ထိုလက်ဝါးကပ်တိုင်တော်အားဖြင့် ဤလောကသည် ငါ့အဖို့ အသေသတ်ခြင်းသို့ရောက်လေပြီ၊ ငါသည်လည်း ဤလောကအဖို့ အသေသတ်ခြင်းသို့ရောက်လေပြီ" (ဂလာတိ ၆:၁၄) ဟု ပြောခဲ့သော စကားကို ပိုမို၍ အပြည့်အဝ လက်ခံကျင့်သုံးလာမည်ဖြစ်သည်။

He who beholds the Saviour’s matchless love will be elevated in
thought, purifed in heart, transformed in character. He will go forth
to be a light to the world, to reflect in some degree this mysterious
love. The more we contemplate the cross of Christ, the more fully
shall we adopt the language of the apostle when he said, “God
forbid that I should glory, save in the cross of our Lord Jesus Christ,
by whom the world is crucifed unto me, and I unto the world.”
Galatians 6:14.