အခန်း (၇၇) — ပုန္တိပိလတ်မင်း၏တရားခွင်၌

 

အခန်း (၇၇) — ပိလတ်မင်း၏ တရားစီရင်ရာ ခန်းမတွင်

Chapter 77—In Pilate’s Judgment Hall [723]

ဤအခန်းသည် မဿဲ ၂၇:၂၊ ၁၁-၃၁၊ မာကု ၁၅:၁-၂၀၊ လုကာ ၂၃:၁-၂၅၊ ယောဟန် ၁၈:၂၈-၄၀၊ ယောဟန် ၁၉:၁-၁၆ တို့အပေါ် အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on Matthew 27:2, 11-31; Mark 15:1-20; Luke
23:1-25; John 18:28-40; John 19:1-16

ရောမဘုရင်ခံ ပိလတ်မင်း၏ တရားစီရင်ရာ ခန်းမတွင် ခရစ်တော်သည် အကျဉ်းသားတစ်ဦးအဖြစ် အချုပ်အနှောင်ခံလျက် ရှိနေသည်။ ကိုယ်တော်၏ ပတ်လည်တွင် စစ်သည်အစောင့်များ ရှိနေပြီး၊ ခန်းမအတွင်း၌ ကြည့်ရှုသူများနှင့် လျင်မြန်စွာ ပြည့်နှက်နေသည်။ အဝင်ဝ၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ လွှတ်တော် (Sanhedrin) ၏ တရားသူကြီးများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ အုပ်စိုးသူများ၊ လူကြီးများနှင့် လူအုပ်ကြီး ရှိနေကြသည်။

In the judgment hall of Pilate, the Roman governor, Christ stands
bound as a prisoner. About Him are the guard of soldiers, and the
hall is fast flling with spectators. Just outside the entrance are the
judges of the Sanhedrin, priests, rulers, elders, and the mob.

ယေရှုကို အပြစ်စီရင်ပြီးနောက်၊ လွှတ်တော်ကောင်စီသည် စီရင်ချက်ကို အတည်ပြုရန်နှင့် အကောင်အထည်ဖော်ရန် ပိလတ်မင်းထံသို့ လာခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤယုဒအရာရှိများသည် ရောမတို့၏ တရားစီရင်ရာ ခန်းမထဲသို့ မဝင်လိုကြပါ။ သူတို့၏ ဘာသာရေးထုံးတမ်းစဉ်လာအရ၊ ထိုသို့ဝင်ပါက သူတို့သည် ညစ်ညမ်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး ပသခါပွဲကို ပါဝင်ဆင်နွှဲနိုင်တော့မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မျက်ကွယ်ပြုမှုတွင်၊ လူသတ်လိုသော မုန်းတီးစိတ်က သူတို့၏ နှလုံးသားကို ညစ်ညမ်းစေခဲ့သည်ကို သူတို့မမြင်ခဲ့ကြပါ။ ခရစ်တော်သည် စစ်မှန်သော ပသခါသိုးသငယ် ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကိုယ်တော်ကို သူတို့ ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသဖြင့် ကြီးမြတ်သော ထိုပွဲတော်သည် သူတို့အတွက် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့မမြင်ခဲ့ကြပါ။

After condemning Jesus, the council of the Sanhedrin had come
to Pilate to have the sentence confrmed and executed. But these
Jewish offcials would not enter the Roman judgment hall. According to their ceremonial law they would be defled thereby, and thus
prevented from taking part in the feast of the Passover. In their
blindness they did not see that murderous hatred had defled their
hearts. They did not see that Christ was the real Passover lamb, and
that, since they had rejected Him, the great feast had for them lost
its signifcance.

ကယ်တင်ရှင်ကို တရားစီရင်ရာ ခန်းမထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာသောအခါ၊ ပိလတ်မင်းသည် ကိုယ်တော်ကို မနှစ်လိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ခဲ့သည်။ ရောမဘုရင်ခံသည် သူ၏ အိပ်ခန်းထဲမှ အလျင်အမြန် ခေါ်ယူခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့်၊ သူ၏အလုပ်ကို အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ သူသည် အကျဉ်းသားကို အာဏာပိုင်တစ်ဦး၏ ပြင်းထန်မှုဖြင့် ကိုင်တွယ်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။ သူသည် သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံးသော မျက်နှာထားကို ဟန်ဆောင်ကာ၊ ဤမျှစောသော အချိန်တွင် သူ၏ အနားယူမှုကို နှောင့်ယှက်ပြီး မည်သို့သောလူကို စစ်ဆေးရမည်နည်းဟု ကြည့်ရန် လှည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ယုဒအာဏာပိုင်များက အမြန်ဆုံး စစ်ဆေးပြီး အပြစ်ပေးလိုသော သူတစ်ဦးဖြစ်ရမည်ဟု သူသိထားသည်။

When the Saviour was brought into the judgment hall, Pilate
looked upon Him with no friendly eyes. The Roman governor had
been called from his bedchamber in haste, and he determined to do
his work as quickly as possible. He was prepared to deal with the
prisoner with magisterial severity. Assuming his severest expression, [724]
he turned to see what kind of man he had to examine, that he had
been called from his repose at so early an hour. He knew that it must
be someone whom the Jewish authorities were anxious to have tried
and punished with haste.

ပိလတ်မင်းသည် ယေရှုကို ထိန်းသိမ်းထားသော လူများကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ အကြည့်သည် ယေရှုအပေါ် စူးစိုက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရာဇဝတ်ကောင် အမျိုးမျိုးကို ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ဤမျှအထိ ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် မြင့်မြတ်ခြင်း အသွင်အပြင်များ ရှိသောသူမျိုး တစ်ခါမျှ သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်မလာဖူးပါ။ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတွင် အပြစ်ရှိသော အရိပ်အယောင်၊ ကြောက်ရွံ့သော အမူအရာ၊ သို့မဟုတ် ရဲတင်းစော်ကားသော အမူအရာ တစ်ခုမျှ သူ မတွေ့ခဲ့ရပါ။ သူမြင်တွေ့ရသည်မှာ တည်ငြိမ်ပြီး ခန့်ညားသော အသွင်အပြင်ရှိသူ၊ ရာဇဝတ်ကောင်၏ လက္ခဏာမဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အမှတ်အသားရှိသော မျက်နှာပိုင်ရှင် တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

Pilate looked at the men who had Jesus in charge, and then his
gaze rested searchingly on Jesus. He had had to deal with all kinds
of criminals; but never before had a man bearing marks of such
goodness and nobility been brought before him. On His face he saw
no sign of guilt, no expression of fear, no boldness or defance. He
saw a man of calm and dignifed bearing, whose countenance bore
not the marks of a criminal, but the signature of heaven.
631
632 The Desire of Ages

ခရစ်တော်၏ အသွင်အပြင်သည် ပိလတ်မင်းအပေါ် ကောင်းသော အထင်အမြင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ ပိုမိုကောင်းမွန်သော အတွင်းစိတ်သည် နိုးကြားလာခဲ့သည်။ သူသည် ယေရှုနှင့် ကိုယ်တော်၏ အမှုများအကြောင်း ကြားဖူးသည်။ သူ၏ ဇနီးကလည်း ဖျားနာသူများကို ကုသပေးပြီး သေသောသူများကို ထမြောက်စေသော ထိုဂါလိလဲပရောဖက် ပြုလုပ်ခဲ့သည့် ထူးဆန်းသော အမှုများအကြောင်း သူ့ကို ပြောပြဖူးသည်။ ယခုတွင် ထိုအရာများသည် ပိလတ်မင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ နေရာအနှံ့အပြားမှ သူကြားဖူးခဲ့သော သတင်းများကို သူသတိရလာခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ယုဒလူတို့အား အကျဉ်းသားအပေါ် သူတို့၏ စွပ်စွဲချက်များကို မေးမြန်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

Christ’s appearance made a favorable impression upon Pilate.
His better nature was roused. He had heard of Jesus and His works.
His wife had told him something of the wonderful deeds performed
by the Galilean prophet, who cured the sick and raised the dead.
Now this revived as a dream in Pilate’s mind. He recalled rumors
that he had heard from several sources. He resolved to demand of
the Jews their charges against the prisoner.

“ဤသူသည် မည်သူနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို ယူဆောင်လာကြသနည်း? သူ၏အပေါ်တွင် မည်သို့သော စွပ်စွဲချက်များ ရှိသနည်း?” ဟု သူက မေးသည်။ ယုဒလူတို့မှာ အခက်တွေ့သွားကြသည်။ ခရစ်တော်အပေါ် သူတို့၏ စွပ်စွဲချက်များကို ခိုင်လုံအောင် သက်သေမပြနိုင်သည်ကို သိသဖြင့်၊ လူသိရှင်ကြား စစ်ဆေးခြင်းကို သူတို့ မလိုလားကြပါ။ သူတို့က ကိုယ်တော်သည် နာဇရက်မြို့သား ယေရှုဟုခေါ်သော လှည့်ဖြားသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု ပြန်ဖြေကြသည်။

Who is this Man, and wherefore have ye brought Him? he said.
What accusation bring ye against Him? The Jews were disconcerted.
Knowing that they could not substantiate their charges against Christ,
they did not desire a public examination. They answered that He
was a deceiver called Jesus of Nazareth.

ပိလတ်မင်းက “ဤသူ၏အပေါ်တွင် မည်သို့သော စွပ်စွဲချက်များ ရှိသနည်း?” ဟု ထပ်မံမေးမြန်းပြန်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် သူ၏မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ၊ သူတို့၏ စိတ်တိုမှုကို ပြသသော စကားလုံးများဖြင့် “အကယ်၍ သူသည် လူဆိုးမဟုတ်ပါက၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်ထံသို့ သူ့ကို အပ်နှံမည်မဟုတ်ပါ” ဟု ပြောခဲ့ကြသည်။ နိုင်ငံ၏ အထင်ကရ ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သော လွှတ်တော်အဖွဲ့ဝင်များက သေထိုက်သည်ဟု ယူဆသော လူတစ်ယောက်ကို ယူဆောင်လာသောအခါ၊ သူ၏အပေါ်တွင် စွပ်စွဲချက်ကို မေးနေရန် လိုသေးသလော? သူတို့သည် ပိလတ်မင်းအား သူတို့၏ အရေးပါမှုကို သိစေရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် များစွာသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများကို မလုပ်ဆောင်ဘဲ သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို သဘောတူစေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် စီရင်ချက်ကို အမြန်အတည်ပြုလိုကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ခရစ်တော်၏ အံ့ဖွယ်အမှုများကို မြင်တွေ့ခဲ့သော လူထုသည် ယခု သူတို့ ပြောဆိုနေသော လုပ်ကြံချက်များနှင့် အလွန်ကွဲပြားသော အမှန်တရားကို ပြောပြနိုင်သည်ကို သူတို့သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Again Pilate asked, “What accusation bring ye against this Man?”
The priests did not answer his question, but in words that showed
their irritation, they said, “If He were not a malefactor, we would
not have delivered Him up unto thee.” When those composing the
Sanhedrin, the frst men of the nation, bring to you a man they deem
worthy of death, is there need to ask for an accusation against him?

ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် အားနည်းပြီး စိတ်ဓာတ်မခိုင်ကြည်သော ပိလတ်မင်းနှင့်ဆိုလျှင် သူတို့၏ အစီအစဉ်များကို အခက်အခဲမရှိ အောင်မြင်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။ ယခင်ကလည်း သူသည် သေခြင်းနှင့် မထိုက်တန်သော သူများကို သေဒဏ်ပေးရန် စောလျင်စွာ လက်မှတ်ထိုးပေးခဲ့ဖူးသည်။ သူ၏အမြင်တွင် အကျဉ်းသားတစ်ဦး၏ အသက်မှာ တန်ဖိုးမရှိပါ၊ သူသည် အပြစ်ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ အပြစ်ကင်းသည်ဖြစ်စေ ထူးခြားသောအကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိပါ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ယခုလည်း ပိလတ်မင်းက ယေရှုကို စစ်ဆေးခြင်းမပြုဘဲ သေဒဏ်ပေးလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းကို သူတို့၏ ကြီးကျယ်သော အမျိုးသားပွဲတော် အခါသမယတွင် ကျေးဇူးပြုခြင်းတစ်ခုအဖြစ် သူတို့ တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။

They hoped to impress Pilate with a sense of their importance, and
thus lead him to accede to their request without going through many
preliminaries. They were eager to have their sentence ratifed; for
they knew that the people who had witnessed Christ’s marvelous
works could tell a story very different from the fabrication they
themselves were now rehearsing.
The priests thought that with the weak and vacillating Pilate
they could carry through their plans without trouble. Before this
he had signed the death warrant hastily, condemning to death men
they knew were not worthy of death. In his estimation the life of a
[725] prisoner was of little account; whether he were innocent or guilty
was of no special consequence. The priests hoped that Pilate would
now inflict the death penalty on Jesus without giving Him a hearing.
This they besought as a favor on the occasion of their great national
festival.

သို့သော် ထိုအကျဉ်းသား၌ ပိလတ်မင်းကို တားဆီးထားသောအရာ တစ်ခုခု ရှိနေသည်။ သူသည် ထိုသို့လုပ်ရန် မဝံ့ရဲပါ။ သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက ယေရှုသည် သေသည်မှာ လေးရက်ရှိပြီဖြစ်သော လာဇရုကို ထမြောက်စေခဲ့သည်ကို သူသတိရမိသဖြင့်၊ အပြစ်စီရင်ချက်ကို လက်မှတ်မထိုးမီ ကိုယ်တော်၏အပေါ်တွင် မည်သို့သော စွပ်စွဲချက်များ ရှိကြောင်းနှင့် ၎င်းတို့ကို သက်သေပြနိုင်မပြနိုင် သိရှိရန် သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

But there was something in the prisoner that held Pilate back
from this. He dared not do it. He read the purposes of the priests. He
remembered how, not long before, Jesus had raised Lazarus, a man
that had been dead four days; and he determined to know, before
In Pilate’s Judgment Hall 633
signing the sentence of condemnation, what were the charges against
Him, and whether they could be proved.

သူက “သင်တို့၏ စီရင်ချက်မှာ လုံလောက်သည်ဆိုပါက၊ အဘယ်ကြောင့် ဤအကျဉ်းသားကို ငါ့ထံသို့ ယူဆောင်လာသနည်း? သူ့ကို ယူသွားကြပြီး သင်တို့၏ ပညတ်တရားအတိုင်း စီရင်ကြလော့” ဟု ပြောသည်။ ဤသို့ ဖိအားပေးခံရသောအခါ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များက သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို စီရင်ချက်ချပြီးသားဖြစ်သော်လည်း၊ သူတို့၏ စီရင်ချက်မှာ တရားဝင်ရန်အတွက် ပိလတ်မင်း၏ စီရင်ချက် လိုအပ်ကြောင်း ပြောခဲ့ကြသည်။ ပိလတ်မင်းက “သင်တို့၏ စီရင်ချက်မှာ အဘယ်နည်း?” ဟု မေးရာ၊ သူတို့က “သေဒဏ်ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သူ့ကိုမျှ သေဒဏ်ပေးပိုင်ခွင့် မရှိပါ” ဟု ပြန်ဖြေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ အပြစ်ရှိမှုအပေါ် သူတို့၏ စကားကို ယုံကြည်ရန်နှင့် သူတို့၏ စီရင်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ပိလတ်မင်းကို တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ ရလဒ်အတွက် တာဝန်ယူမှုကို သူတို့က ယူမည်ဟု ဆိုကြသည်။

If your judgment is suffcient, he said, why bring the prisoner
to me? “Take ye Him, and judge Him according to your law.”
Thus pressed, the priests said that they had already passed sentence
upon Him, but that they must have Pilate’s sentence to render their
condemnation valid. What is your sentence? Pilate asked. The death
sentence, they answered; but it is not lawful for us to put any man
to death. They asked Pilate to take their word as to Christ’s guilt,
and enforce their sentence. They would take the responsibility of
the result.

ပိလတ်မင်းသည် တရားမျှတသူ သို့မဟုတ် အမှားအမှန် သိတတ်သူ မဟုတ်သော်လည်း၊ ကိုယ်ကျင့်တရားပိုင်းတွင် အားနည်းသော်လည်း ဤတောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ သူသည် ယေရှုအပေါ် စွပ်စွဲချက်တစ်ခု တင်ပြမလာမချင်း အပြစ်မစီရင်လိုပါ။

Pilate was not a just or a conscientious judge; but weak though
he was in moral power, he refused to grant this request. He would
not condemn Jesus until a charge had been brought against Him.

ယဇ်ပုရောဟိတ်များ အကျပ်ရိုက်သွားကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ ဟန်ဆောင်မှုကို အထူဆုံးသော ဖုံးကွယ်မှုဖြင့် ဖုံးအုပ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်လိုက်ကြသည်။ ခရစ်တော်ကို ဘာသာရေးအကြောင်းပြချက်ဖြင့် ဖမ်းဆီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု မပေါ်လွင်စေရပါ။ ဤအရာကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် တင်ပြပါက၊ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုများသည် ပိလတ်မင်းအတွက် အလေးအနက်ရှိမည်မဟုတ်ပါ။ သူတို့သည် ယေရှုသည် အများပြည်သူဆိုင်ရာ ဥပဒေကို ဆန့်ကျင်နေသူအဖြစ် ပေါ်လွင်အောင် လုပ်ရမည်၊ ထိုသို့ဖြစ်မှသာ ကိုယ်တော်ကို နိုင်ငံရေးပြစ်မှုကျူးလွန်သူအဖြစ် အပြစ်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ရောမအစိုးရကို ဆန့်ကျင်သော ဆူပူအုံကြွမှုများနှင့် ပုန်ကန်မှုများသည် ယုဒလူတို့အကြား အစဉ်အမြဲ ပေါ်ပေါက်နေခဲ့သည်။ ဤပုန်ကန်မှုများကို ရောမတို့သည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ နှိမ်နင်းလေ့ရှိပြီး၊ ဆူပူမှုဆီသို့ ဦးတည်နိုင်သော အရာမှန်သမျှကို အစဉ်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။

The priests were in a dilemma. They saw that they must cloak
their hypocrisy under the thickest concealment. They must not
allow it to appear that Christ had been arrested on religious grounds.
Were this put forward as a reason, their proceedings would have no
weight with Pilate. They must make it appear that Jesus was working
against the common law; then He could be punished as a political
offender. Tumults and insurrection against the Roman government
were constantly arising among the Jews. With these revolts the
Romans had dealt very rigorously, and they were constantly on the
watch to repress everything that could lead to an outbreak.

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကပင် ဖာရိရှဲများသည် “ကျွန်ုပ်တို့သည် ကဲသာမင်းအား အခွန်ဆက်သင့်သလော?” ဟူသော မေးခွန်းဖြင့် ခရစ်တော်ကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်က သူတို့၏ ဟန်ဆောင်မှုကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော ရောမလူများသည် ထိုအကြံအစည်ပျက်ပြားသွားပုံနှင့် “ကဲသာမင်း၏ဥစ္စာကို ကဲသာမင်းအား ဆက်ကြလော့” ဟူသော ကိုယ်တော်၏ အဖြေကြောင့် သူတို့ အရှက်ရသွားပုံကို မြင်ခဲ့ကြသည်။ (လုကာ ၂၀:၂၂-၂၅)

Only a few days before this the Pharisees had tried to entrap
Christ with the question, “Is it lawful for us to give tribute unto
Caesar?” But Christ had unveiled their hypocrisy. The Romans
who were present had seen the utter failure of the plotters, and their
discomfture at His answer, “Render therefore unto Caesar the things
which be Caesar’s.” Luke 20:22-25.

ယခုအခါ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ထိုစဉ်က ခရစ်တော်သည် သူတို့ သွန်သင်စေလိုသောအရာကို သွန်သင်ခဲ့ဟန် ပေါ်လွင်အောင် လုပ်ရန် ကြံစည်ကြသည်။ သူတို့၏ အကျပ်အတည်းတွင် သူတို့သည် သက်သေအမှားများကို အကူအညီတောင်းခဲ့ကြပြီး — “ဤသူသည် ငါတို့၏ လူမျိုးကို လမ်းမှားသို့ ပို့ဆောင်ကြောင်း၊ ကဲသာမင်းအား အခွန်မဆက်ရန် တားမြစ်ကြောင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ခရစ်တော်တည်းဟူသော ဘုရင်ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိရပါသည်” ဟု စတင်စွပ်စွဲကြသည်။ စွပ်စွဲချက် (၃) ချက်စလုံးမှာ အခြေအမြစ် မရှိပါ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ဤအချက်ကို သိသော်လည်း၊ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်မည်ဆိုပါက သက်သေအမှား ပြောရန် ဝန်မလေးကြပါ။

Now the priests thought to make it appear that on this occasion
Christ had taught what they hoped He would teach. In their ex- [726]
tremity they called false witnesses to their aid, “and they began to
accuse Him, saying, We found this fellow perverting the nation, and
forbidding to give tribute to Caesar, saying that He Himself is Christ
a King.” Three charges, each without foundation. The priests knew
this, but they were willing to commit perjury could they but secure
their end.
634 The Desire of Ages

ပိလတ်မင်းသည် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိသည်။ အကျဉ်းသားသည် အစိုးရကို ဆန့်ကျင်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည်ဟု သူ မယုံကြည်ပါ။ ကိုယ်တော်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး နှိမ့်ချသော အသွင်အပြင်မှာ ထိုစွပ်စွဲချက်နှင့် လုံးဝကိုက်ညီမှု မရှိပါ။ ပိလတ်မင်းသည် ယုဒအရာရှိကြီးများ၏ လမ်းတွင် အတားအဆီးဖြစ်နေသော အပြစ်မဲ့သူတစ်ဦးကို ဖျက်ဆီးရန် နက်နဲသော အကွက်ဆင်မှုကို လုပ်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်သွားသည်။ သူသည် ယေရှုဘက်သို့ လှည့်ကာ “သင်သည် ယုဒရှင်ဘုရင် ဖြစ်သလော?” ဟု မေးသည်။ ကယ်တင်ရှင်က “သင်ပြောသည့်အတိုင်း မှန်ပေသည်” ဟု ပြန်ဖြေတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်ပြောဆိုလိုက်သောအခါ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်သည် နေရောင်ခြည် ထွန်းလင်းနေသကဲ့သို့ တောက်ပသွားခဲ့သည်။

Pilate saw through their purpose. He did not believe that the
prisoner had plotted against the government. His meek and humble
appearance was altogether out of harmony with the charge. Pilate
was convinced that a deep plot had been laid to destroy an innocent
man who stood in the way of the Jewish dignitaries. Turning to Jesus
he asked, “Art Thou the King of the Jews?” The Saviour answered,
“Thou sayest it.” And as He spoke, His countenance lighted up as if
a sunbeam were shining upon it.

ထိုအဖြေကို ကြားသောအခါ၊ ကယာဖနှင့် အတူပါလာသူများသည် ယေရှုက မိမိ၏ ပြစ်မှုကို ဝန်ခံလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ပိလတ်မင်းအား သက်သေထူကြသည်။ ဆူညံသော အော်ဟစ်သံများဖြင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် အုပ်စိုးသူများသည် ကိုယ်တော်ကို သေဒဏ်ပေးရန် တောင်းဆိုကြသည်။ ထိုအော်ဟစ်သံများကို လူအုပ်ကြီးက ထပ်ဆင့်လိုက်ကြသဖြင့် ဆူညံသံမှာ နားကွဲမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ပိလတ်မင်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ယေရှုသည် စွပ်စွဲသူများအား ပြန်လည်မဖြေကြားသည်ကို မြင်သဖြင့်၊ ပိလတ်မင်းက “သင်သည် ဘာမျှ ပြန်မဖြေဘဲ နေသလော? သင့်အပေါ် မည်မျှအထိ သက်သေထူနေကြသည်ကို ကြည့်လော့” ဟု ပြောသော်လည်း၊ ယေရှုသည် ဘာမျှ ပြန်မဖြေခဲ့ပါ။

When they heard His answer, Caiaphas and those that were with
him called Pilate to witness that Jesus had admitted the crime with
which He was charged. With noisy cries, priests, scribes, and rulers
demanded that He be sentenced to death. The cries were taken up
by the mob, and the uproar was deafening. Pilate was confused.
Seeing that Jesus made no answer to His accusers, Pilate said to Him,
“Answerest Thou nothing? behold how many things they witness
against Thee. But Jesus yet answered nothing.”

ပိလတ်မင်း၏ အနောက်တွင် ရပ်လျက်၊ တရားရုံးရှိ လူအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ခရစ်တော်သည် ထိုစော်ကားမှုများကို ကြားခဲ့ရသော်လည်း၊ မိမိအပေါ် စွပ်စွဲချက်အမှားအားလုံးကို စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်၏ တည်ငြိမ်မှု တစ်ခုလုံးသည် အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သက်သေခံနေသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကို ရိုက်ခတ်နေသော ဒေါသလှိုင်းများကြားတွင် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ ရပ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကြမ်းတမ်းသော သမုဒ္ဒရာလှိုင်းတံပိုးများကဲ့သို့ တစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့် မြင့်တက်လာသော ပြင်းထန်သော အမျက်ဒေါသလှိုင်းများက ကိုယ်တော်၏ ပတ်လည်တွင် ရိုက်ခတ်နေသော်လည်း ကိုယ်တော်ကို မထိခိုက်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် နှုတ်ဆိတ်နေသော်လည်း၊ ထိုနှုတ်ဆိတ်နေခြင်းမှာ ထိရောက်သော စကားပြောဆိုမှုပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လူ၏အတွင်းစိတ်မှ အပြင်သို့ ထွန်းလင်းလာသော အလင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Standing behind Pilate, in view of all in the court, Christ heard
the abuse; but to all the false charges against Him He answered not
a word. His whole bearing gave evidence of conscious innocence.
He stood unmoved by the fury of the waves that beat about Him. It
was as if the heavy surges of wrath, rising higher and higher, like the
waves of the boisterous ocean, broke about Him, but did not touch
Him. He stood silent, but His silence was eloquence. It was as a
light shining from the inner to the outer man.

ပိလတ်မင်းသည် ကိုယ်တော်၏ တည်ငြိမ်မှုကို အံ့ဩသွားသည်။ “ဤသူသည် မိမိအသက်ကို မကယ်ချင်သောကြောင့် ဤလုပ်ငန်းစဉ်များကို လျစ်လျူရှုထားခြင်းလော?” ဟု သူကိုယ်တိုင် မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ စော်ကားမှုနှင့် လှောင်ပြောင်မှုကို ခံယူနေသော ယေရှုကို ကြည့်ရင်း၊ ကိုယ်တော်သည် ဆူညံနေသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များကဲ့သို့ မတရားသူနှင့် မဖြောင့်မတ်သူ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူခံစားမိသည်။ ကိုယ်တော်ထံမှ အမှန်တရားကို ရရှိရန်နှင့် လူအုပ်ကြီး၏ ဆူညံသံမှ လွတ်မြောက်ရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့်၊ ပိလတ်မင်းသည် ယေရှုကို သီးသန့်ခေါ်ထုတ်သွားပြီး “သင်သည် ယုဒရှင်ဘုရင် ဖြစ်သလော?” ဟု ထပ်မံမေးမြန်းပြန်သည်။

Pilate was astonished at His bearing. Does this Man disregard
the proceedings because He does not care to save His life? he asked
himself. As he looked at Jesus, bearing insult and mockery without
retaliation, he felt that He could not be as unrighteous and unjust as
were the clamoring priests. Hoping to gain the truth from Him and
to escape the tumult of the crowd, Pilate took Jesus aside with him,
and again questioned, “Art Thou the King of the Jews?”

ယေရှုသည် ထိုမေးခွန်းကို တိုက်ရိုက်ပြန်မဖြေခဲ့ပါ။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ပိလတ်မင်းနှင့် ဆက်သွယ်နေသည်ကို ကိုယ်တော်သိတော်မူပြီး၊ သူ၏ ယုံကြည်ချက်ကို ဝန်ခံရန် အခွင့်အရေး ပေးတော်မူ၏။ “ဤစကားကို သင်အလိုအလျောက် ပြောသလော? သို့မဟုတ် အခြားသူတို့သည် ငါ့အကြောင်းကို သင့်အား ပြောပြကြသလော?” ဟု မေးတော်မူ၏။ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ပိလတ်မင်း၏ မေးခွန်းသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ စွပ်စွဲချက်ကြောင့်လော သို့မဟုတ် ခရစ်တော်ထံမှ အလင်းကို ရရှိလိုသော ဆန္ဒကြောင့်လော ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ပိလတ်မင်းသည် ခရစ်တော်၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် မာန်မာန ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ သူသည် မိမိအပေါ် ဖိစီးနေသော ယုံကြည်ချက်ကို ဝန်ခံခြင်းမပြုခဲ့ပါ။ “ငါသည် ယုဒလူ ဖြစ်သလော?” ဟု သူက ဆိုသည်။ “သင့်လူမျိုးနှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းတို့သည် သင့်ကို ငါ့ထံသို့ အပ်နှံကြပြီ၊ သင်သည် အဘယ်သို့ ပြုခဲ့သနည်း?”

Jesus did not directly answer this question. He knew that the
[727] Holy Spirit was striving with Pilate, and He gave him opportunity
to acknowledge his conviction. “Sayest thou this thing of thyself,”
He asked, “or did others tell it thee of Me?” That is, was it the
accusations of the priests, or a desire to receive light from Christ, that
prompted Pilate’s question? Pilate understood Christ’s meaning; but
pride arose in his heart. He would not acknowledge the conviction
In Pilate’s Judgment Hall 635
that pressed upon him. “Am I a Jew?” he said. “Thine own nation
and the chief priests have delivered Thee unto me: what hast Thou
done?”

ပိလတ်မင်း၏ ရွှေရောင်အခွင့်အရေးမှာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။ သို့သော် ယေရှုသည် သူ့ကို နောက်ထပ်အလင်းမပေးဘဲ မထားခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ပိလတ်မင်း၏ မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက်မဖြေကြားသော်လည်း၊ မိမိ၏ သာသနာလုပ်ငန်းကို ရှင်းလင်းစွာ ပြောကြားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လောကီပလ္လင်ကို ရှာဖွေနေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ပိလတ်မင်းအား နားလည်စေခဲ့သည်။

Pilate’s golden opportunity had passed. Yet Jesus did not leave
him without further light. While He did not directly answer Pilate’s
question, He plainly stated His own mission. He gave Pilate to
understand that He was not seeking an earthly throne.

“ငါ၏နိုင်ငံသည် ဤလောကနှင့် မသက်ဆိုင်” ဟု ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူ၏။ “ငါ၏နိုင်ငံသည် ဤလောကနှင့် သက်ဆိုင်ပါက၊ ငါ့ကို ယုဒလူတို့လက်သို့ မအပ်နှံစေရန် ငါ၏ငယ်သားတို့သည် တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခု ငါ၏နိုင်ငံသည် ဤအရပ်မှမဟုတ်။” ထိုအခါ ပိလတ်မင်းက “သို့ဆိုလျှင် သင်သည် ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သလော?” ဟု မေးရာ၊ ယေရှုက “သင်ပြောသည့်အတိုင်း ငါသည် ရှင်ဘုရင်ဖြစ်၏။ သမ္မာတရားဘက်၌ သက်သေခံရန် ငါသည် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး၊ ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် ငါသည် ဤလောကသို့ လာပြီ။ သမ္မာတရားနှင့် ဆိုင်သောသူတိုင်းသည် ငါ၏အသံကို ကြားတတ်ကြ၏” ဟု ပြန်ဖြေတော်မူ၏။

“My kingdom is not of this world,” He said; “if My kingdom
were of this world, then would My servants fght, that I should not be
delivered to the Jews: but now is My kingdom not from hence. Pilate
therefore said unto Him, Art Thou a king then? Jesus answered,
Thou sayest that I am a king. To this end was I born, and for this
cause came I into the world, that I should bear witness unto the truth.
Everyone that is of the truth heareth My voice.”

ခရစ်တော်က မိမိ၏စကားတော်သည် လက်ခံရန် ပြင်ဆင်ထားသူများအတွက် နက်နဲသောအရာကို ဖွင့်ပေးမည့် သော့ချက်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ထောက်ခံနိုင်သော တန်ခိုးရှိပြီး၊ ၎င်းမှာ ကိုယ်တော်၏ သမ္မာတရားနိုင်ငံတော် ပျံ့နှံ့ခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ သမ္မာတရားကို လက်ခံပြီး ပိုင်ဆိုင်ခြင်းအားဖြင့်သာ သူ၏ ပျက်စီးနေသော သဘာဝကို ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပိလတ်မင်းအား နားလည်စေလိုခဲ့သည်။

Christ affrmed that His word was in itself a key which would
unlock the mystery to those who were prepared to receive it. It had
a self-commending power, and this was the secret of the spread of
His kingdom of truth. He desired Pilate to understand that only by
receiving and appropriating truth could his ruined nature be reconstructed.

ပိလတ်မင်းသည် သမ္မာတရားကို သိလိုသောဆန္ဒရှိခဲ့သည်။ သူ၏စိတ်မှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူသည် ကယ်တင်ရှင်၏ စကားများကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး၊ ၎င်းသည် အမှန်တကယ် မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်းနှင့် မည်သို့ရယူနိုင်ကြောင်း သိလိုသော ပြင်းပြသည့်ဆန္ဒသည် သူ၏နှလုံးသားတွင် လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ “သမ္မာတရားဟူသည် အဘယ်နည်း?” ဟု သူက မေးသည်။ သို့သော် သူသည် အဖြေကို မစောင့်နိုင်ခဲ့ပါ။ အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများက ထိုအချိန်၏ အကျိုးစီးပွားများဆီသို့ သူ့ကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ချက်ချင်းအရေးယူရန် အော်ဟစ်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ယုဒလူတို့ရှိရာသို့ ထွက်သွားပြီး “ဤသူ၌ အပြစ်တစ်စုံတစ်ခုမျှ ငါမတွေ့” ဟု အလေးအနက် ကြေညာခဲ့သည်။

Pilate had a desire to know the truth. His mind was confused. He
eagerly grasped the words of the Saviour, and his heart was stirred
with a great longing to know what it really was, and how he could
obtain it. “What is truth?” he inquired. But he did not wait for an
answer. The tumult outside recalled him to the interests of the hour;
for the priests were clamorous for immediate action. Going out to
the Jews, he declared emphatically, “I fnd in Him no fault at all.”

တစ်ပါးအမျိုးသား တရားသူကြီးတစ်ဦးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဤစကားများသည် ကယ်တင်ရှင်ကို စွပ်စွဲနေကြသော ဣသရေလအုပ်စိုးသူများ၏ သစ္စာဖောက်မှုနှင့် မုသားကို ပြင်းထန်စွာ ပြစ်တင်ရှုတ်ချလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လူကြီးများသည် ပိလတ်မင်းထံမှ ဤစကားကို ကြားသောအခါ၊ သူတို့၏ စိတ်ပျက်မှုနှင့် အမျက်ဒေါသမှာ အတိုင်းအဆမရှိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဤအခွင့်အရေးအတွက် အချိန်အကြာကြီး ကြံစည်စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ယေရှု လွတ်မြောက်မည့် အလားအလာကို မြင်သောအခါ၊ ကိုယ်တော်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ပိလတ်မင်းကို အကျယ်အလောင် ရှုတ်ချကြပြီး၊ ရောမအစိုးရ၏ အရေးယူမှုကို ခံရမည်ဟု ခြိမ်းခြောက်ကြသည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကဲသာမင်းအား ဆန့်ကျင်သော ဘုရင်အဖြစ် မြှောက်စားထားသော ယေရှုကို အပြစ်စီရင်ရန် ငြင်းပယ်သည်ဟု သူ့ကို စွပ်စွဲကြသည်။

These words from a heathen judge were a scathing rebuke to
the perfdy and falsehood of the rulers of Israel who were accusing
the Saviour. As the priests and elders heard this from Pilate, their
disappointment and rage knew no bounds. They had long plotted
and waited for this opportunity. As they saw the prospect of the
release of Jesus, they seemed ready to tear Him in pieces. They
loudly denounced Pilate, and threatened him with the censure of
the Roman government. They accused him of refusing to condemn [728]
Jesus, who, they affrmed, had set Himself up against Caesar.

ယခုအခါ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ယေရှု၏ ပုန်ကန်တတ်သော လွှမ်းမိုးမှုမှာ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် လူသိများကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များက “သူသည် ဂါလိလဲပြည်မှစ၍ ဤအရပ်တိုင်အောင် ယုဒပြည်တစ်ခွင်လုံးတွင် သွန်သင်လျက် လူတို့ကို ဆူပူအောင် လှုံ့ဆော်နေပါသည်” ဟု ဆိုကြသည်။

Angry voices were now heard, declaring that the seditious influence of Jesus was well known throughout the country. The priests
636 The Desire of Ages
said, “He stirreth up the people, teaching throughout all Jewry, beginning from Galilee to this place.”

ပိလတ်မင်းသည် ထိုအချိန်တွင် ယေရှုကို အပြစ်စီရင်ရန် အကြံမရှိခဲ့ပါ။ ယုဒလူတို့သည် မုန်းတီးမှုနှင့် အငြိုးအတေးကြောင့် ကိုယ်တော်ကို စွပ်စွဲနေကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူသိသည်။ သူ၏တာဝန်မှာ အဘယ်နည်းဟု သူသိသည်။ တရားမျှတမှုအရ ခရစ်တော်ကို ချက်ချင်းလွှတ်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပိလတ်မင်းသည် လူထု၏ မလိုမုန်းတီးမှုကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် ယေရှုကို သူတို့လက်သို့ အပ်ရန် ငြင်းပယ်ပါက၊ ဆူပူမှု ဖြစ်ပွားလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအရာကို သူ ရင်မဆိုင်လိုပါ။ ခရစ်တော်သည် ဂါလိလဲပြည်မှဖြစ်ကြောင်း ကြားသောအခါ၊ ထိုစဉ်က ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်ရှိနေသော ထိုနယ်၏ အုပ်စိုးသူ ဟေရုဒ်မင်းထံသို့ ကိုယ်တော်ကို ပို့ရန် သူဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ပိလတ်မင်းသည် စစ်ဆေးမှု၏ တာဝန်ယူမှုကို မိမိထံမှ ဟေရုဒ်ထံသို့ လွှဲပြောင်းရန် ကြံစည်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ဤအရာမှာ သူနှင့် ဟေရုဒ်အကြားရှိခဲ့သော ရန်ငြိုးဟောင်းကို ပြန်လည်သင့်မြတ်စေမည့် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုဟုလည်း သူထင်ခဲ့သည်။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုအရာရှိနှစ်ဦးသည် ကယ်တင်ရှင်ကို စစ်ဆေးခြင်းကိစ္စတွင် မိတ်ဆွေများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။

Pilate at this time had no thought of condemning Jesus. He knew
that the Jews had accused Him through hatred and prejudice. He
knew what his duty was. Justice demanded that Christ should be
immediately released. But Pilate dreaded the ill will of the people.
Should he refuse to give Jesus into their hands, a tumult would be
raised, and this he feared to meet. When he heard that Christ was
from Galilee, he decided to send Him to Herod, the ruler of that
province, who was then in Jerusalem. By this course, Pilate thought
to shift the responsibility of the trial from himself to Herod. He
also thought this a good opportunity to heal an old quarrel between
himself and Herod. And so it proved. The two magistrates made
friends over the trial of the Saviour.

ပိလတ်မင်းသည် ယေရှုကို စစ်သည်များလက်သို့ ထပ်မံအပ်နှံလိုက်ပြီး၊ လူအုပ်ကြီး၏ လှောင်ပြောင်စော်ကားမှုများကြားတွင် ကိုယ်တော်သည် ဟေရုဒ်မင်း၏ တရားစီရင်ရာ ခန်းမသို့ အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံရသည်။ “ဟေရုဒ်သည် ယေရှုကို မြင်သောအခါ အလွန်ဝမ်းမြောက်လေ၏။” သူသည် ကယ်တင်ရှင်နှင့် တစ်ခါမျှ မဆုံဖူးသော်လည်း “ကိုယ်တော်၏အကြောင်းကို များစွာကြားဖူးသောကြောင့် ကိုယ်တော်ကို မြင်လိုသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၏။ ကိုယ်တော် ပြုတော်မူသော နိမိတ်လက္ခဏာ တစ်ခုခုကို မြင်ရလိမ့်မည်ဟုလည်း သူမျှော်လင့်ခဲ့၏။” ဤဟေရုဒ်မင်းမှာ ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်၏ အသွေးဖြင့် လက်စွန်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဟေရုဒ်သည် ယေရှု၏အကြောင်းကို ပထမဆုံး ကြားသောအခါ ထိတ်လန့်သွားပြီး “ငါ ခေါင်းဖြတ်သတ်ခဲ့သော ယောဟန်သည် သေခြင်းမှ ထမြောက်လေပြီ။ ထို့ကြောင့် ဤတန်ခိုးကြီးသော အမှုများကို သူပြုနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်” ဟု ပြောခဲ့ဖူးသည်။ (မာကု ၆:၁၆၊ မဿဲ ၁၄:၂)

Pilate delivered Jesus again to the soldiers, and amid the jeers
and insults of the mob He was hurried to the judgment hall of Herod.
“When Herod saw Jesus, he was exceeding glad.” He had never
before met the Saviour, but “he was desirous to see Him of a long
season, because he had heard many things of Him; and he hoped to
have seen some miracle done by Him.” This Herod was he whose
hands were stained with the blood of John the Baptist. When Herod
frst heard of Jesus, he was terror-stricken, and said, “It is John,
[729] whom I beheaded: he is risen from the dead;” “therefore mighty
works do show forth themselves in him.” Mark 6:16; Matthew 14:2.

သို့သော် ဟေရုဒ်သည် ယေရှုကို မြင်လိုခဲ့သည်။ ယခုတွင် ထိုပရောဖက်၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် အခွင့်အရေး ရလာပြီဖြစ်ပြီး၊ ဘုရင်သည် လင်ဗန်းထဲတွင် ယူဆောင်လာခဲ့သော ထိုသွေးစွန်းနေသည့် ဦးခေါင်း၏ အမှတ်တရကို သူ၏စိတ်ထဲမှ ထာဝရ မောင်းထုတ်ပစ်ရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကိုလည်း ကျေနပ်စေလိုပြီး၊ အကယ်၍ ခရစ်တော်အား လွတ်မြောက်မည့် အလားအလာပေးပါက၊ ကိုယ်တော်သည် သူခိုင်းသမျှကို လုပ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

Yet Herod desired to see Jesus. Now there was opportunity to save
the life of this prophet, and the king hoped to banish forever from his
mind the memory of that bloody head brought to him in a charger.

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် လူကြီးအဖွဲ့ကြီးသည် ခရစ်တော်နှင့်အတူ ဟေရုဒ်ထံသို့ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။ ကယ်တင်ရှင်ကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာသောအခါ၊ ဤအရာရှိကြီးများသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ကိုယ်တော်၏အပေါ်တွင် သူတို့၏ စွပ်စွဲချက်များကို အတင်းအကျပ် တင်ပြကြသည်။ သို့သော် ဟေရုဒ်သည် သူတို့၏ စွပ်စွဲချက်များကို အလေးမထားခဲ့ပါ။ သူသည် ခရစ်တော်ကို မေးမြန်းရန် အခွင့်အရေးရလိုသဖြင့် ငြိမ်သက်နေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သူသည် ခရစ်တော်၏ အနှောင်အဖွဲ့များကို ဖြုတ်ပေးရန် အမိန့်ပေးခဲ့ပြီး၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကိုယ်တော်၏ ရန်သူများအား ကိုယ်တော်ကို ရိုင်းစိုင်းစွာ ဆက်ဆံခဲ့ခြင်းအတွက် ပြစ်တင်ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူသည် လောက၏ ကယ်တင်ရှင်၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာတော်ကို သနားကြင်နာစွာ ကြည့်ရှုရင်း၊ ထိုမျက်နှာတော်တွင် ပညာရှိမှုနှင့် သန့်ရှင်းမှုကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည်လည်း ပိလတ်မင်းကဲ့သို့ပင် ခရစ်တော်သည် မနာလိုမှုနှင့် မုန်းတီးမှုကြောင့်သာ စွပ်စွဲခံရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကျေနပ်စွာ လက်ခံခဲ့သည်။

He also desired to have his curiosity gratifed, and thought that if
Christ were given any prospect of release, He would do anything
that was asked of Him.
A large company of the priests and elders had accompanied
Christ to Herod. And when the Saviour was brought in, these dignitaries, all speaking excitedly, urged their accusations against Him.
But Herod paid little regard to their charges. He commanded silence,
desiring an opportunity to question Christ. He ordered that the fetters of Christ should be unloosed, at the same time charging His
enemies with roughly treating Him. Looking with compassion into
the serene face of the world’s Redeemer, he read in it only wisdom
In Pilate’s Judgment Hall 637
and purity. He as well as Pilate was satisfed that Christ had been
accused through malice and envy.

ဟေရုဒ်သည် ခရစ်တော်ကို စကားလုံးများစွာဖြင့် မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း၊ ကယ်တင်ရှင်သည် တစ်လျှောက်လုံးတွင် နက်နဲစွာ နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ဘုရင်၏ အမိန့်အရ၊ နာမကျန်းသူများနှင့် ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မသန်စွမ်းသူများကို အထဲသို့ ခေါ်ယူခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်အား နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ခု ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်တော်၏ အခိုင်အမာ ပြောကြားချက်များကို သက်သေပြရန် ခိုင်းစေခဲ့သည်။ ဟေရုဒ်က “သင်သည် ဖျားနာသူများကို ကုသပေးနိုင်သည်ဟု လူတို့ ပြောကြသည်၊ သင်၏ ကျော်ကြားသော သတင်းမှာ မှားယွင်းမှု မဟုတ်ကြောင်း ငါမြင်လိုပါသည်” ဟု ဆိုသည်။ ယေရှုသည် မတုံ့ပြန်ခဲ့ပါ၊ ထိုအခါ ဟေရုဒ်က ဆက်လက်၍ “အကယ်၍ သင်သည် အခြားသူများအတွက် နိမိတ်လက္ခဏာများ ပြုလုပ်နိုင်ပါက၊ ယခု သင်၏ အကျိုးအတွက် ပြုလုပ်လော့၊ ၎င်းသည် သင့်အတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မည်” ဟု တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ သူက “သတင်းများတွင် ဖော်ပြထားသော တန်ခိုး သင့်မှာ ရှိကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား နိမိတ်လက္ခဏာ တစ်ခု ပြပါ” ဟု ထပ်မံအမိန့်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် ကြားလည်းမကြား၊ မြင်လည်းမမြင်သော သူတစ်ဦးကဲ့သို့ နေတော်မူ၏။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် လူသား၏ သဘာဝကို ခံယူထားသူဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် အလားတူ အခြေအနေမျိုးတွင် လူသားတစ်ဦး ပြုလုပ်ရမည့်အတိုင်း ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် အလားတူ အခြေအနေတွင် လူသားတို့ ခံစားရမည့် နာကျင်မှုနှင့် အရှက်ရမှုများမှ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်ရန်အတွက် နိမိတ်လက္ခဏာကို ပြုလုပ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။

Herod questioned Christ in many words, but throughout the
Saviour maintained a profound silence. At the command of the king,
the decrepit and maimed were then called in, and Christ was ordered
to prove His claims by working a miracle. Men say that Thou canst
heal the sick, said Herod. I am anxious to see that Thy widespread
fame has not been belied. Jesus did not respond, and Herod still
continued to urge: If Thou canst work miracles for others, work them
now for Thine own good, and it will serve Thee a good purpose.
Again he commanded, Show us a sign that Thou hast the power with
which rumor hath accredited Thee. But Christ was as one who heard
and saw not. The Son of God had taken upon Himself man’s nature.

လူသားတစ်ဦးသည် ထိုကဲ့သို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် ပြုမူရမည့်အတိုင်း ကိုယ်တော်သည်လည်း ပြုမူရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူသားတစ်ဦးသည် အလားတူအခြေအနေမျိုးတွင် ကြုံတွေ့ရမည့် နာကျင်မှုနှင့် အရှက်ရမှုတို့မှ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန်အတွက် ကိုယ်တော်သည် တန်ခိုးတော်ကို အသုံးပြုမည်မဟုတ်ပေ။

He must do as man must do in like circumstances. Therefore He
would not work a miracle to save Himself the pain and humiliation
that man must endure when placed in a similar position.

ဟေရုဒ်မင်းက ခရစ်တော်သည် သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် တန်ခိုးတစ်ခုခုပြသပါက ပြန်လွှတ်ပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ ခရစ်တော်ကို စွပ်စွဲသူများသည် ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးတော်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော အံ့ဖွယ်အမှုများကို မိမိတို့မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီးဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်က သင်္ချိုင်းဂူကို သေလွန်သူများအား ပြန်ပေးရန် အမိန့်ပေးသည်ကိုလည်း သူတို့ ကြားခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ အသံတော်ကို နာခံလျက် သေလွန်သူများ ထွက်လာသည်ကိုလည်း သူတို့ မြင်ခဲ့ရသည်။ ယခုအခါတွင် ကိုယ်တော်သည် တန်ခိုးတစ်ခုခု ပြုလုပ်မည်ကို စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ထိတ်လန့်နေကြသည်။ အရာအားလုံးထက် ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးတော်ကို ပြသမည်ကို သူတို့ အကြောက်ဆုံးဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ပြသလိုက်ပါက သူတို့၏ အကြံအစည်များ ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အသက်များပင် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ [၇၃၀] ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်ကာ ကိုယ်တော်အား စွပ်စွဲချက်များကို ထပ်မံအတင်းအကျပ် ပြောဆိုကြသည်။ သူတို့က အသံကိုမြှင့်၍ "ဤသူသည် သစ္စာဖောက်ဖြစ်သည်၊ ဘုရားသခင်ကို စော်ကားသူဖြစ်သည်။ သူသည် နတ်ဆိုးမင်း ဗေလဇေဗုထံမှရသော တန်ခိုးဖြင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်" ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။ ခန်းမအတွင်း၌ တစ်ယောက်တစ်ပေါက် အော်ဟစ်ကြသဖြင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

Herod promised that if Christ would perform some miracle in
his presence, He should be released. Christ’s accusers had seen with
their own eyes the mighty works wrought by His power. They had
heard Him command the grave to give up its dead. They had seen
the dead come forth obedient to His voice. Fear seized them lest
He should now work a miracle. Of all things they most dreaded
an exhibition of His power. Such a manifestation would prove a
deathblow to their plans, and would perhaps cost them their lives. [730]
Again the priests and rulers, in great anxiety, urged their accusations
against Him. Raising their voices, they declared, He is a traitor, a
blasphemer. He works His miracles through the power given Him
by Beelzebub, the prince of the devils. The hall became a scene of
confusion, some crying one thing and some another.

ဟေရုဒ်မင်း၏ အသိတရားမှာ ဟေရောဒိ၏ တောင်းဆိုချက်အရ ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်ပေးခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ အချိန်အတန်ကြာ သူ၏ ဆိုးသွမ်းသော လုပ်ရပ်အတွက် နောင်တတရားဖြင့် နာကျင်ခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ ကာမဂုဏ်လိုက်စားသော ဘဝကြောင့် သူ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အမြင်များမှာ တစ်စထက်တစ်စ ယိုယွင်းလာခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ၏စိတ်နှလုံးမှာ မာကျောလာသဖြင့် မိမိကို ဆုံးမရဲသော ယောဟန်အား အပြစ်ပေးခဲ့သည်ကိုပင် ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားလာခဲ့သည်။ သူသည် ယေရှုအား မိမိတွင် လွှတ်ပိုင်ခွင့် သို့မဟုတ် ပြစ်ဒဏ်ပေးပိုင်ခွင့် ရှိသည်ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုကာ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယေရှုသည် ထိုစကားများကို ကြားသည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပြခဲ့ပေ။

Herod’s conscience was now far less sensitive than when he had
trembled with horror at the request of Herodias for the head of John
the Baptist. For a time he had felt the keen stings of remorse for
his terrible act; but his moral perceptions had become more and
more degraded by his licentious life. Now his heart had become so
hardened that he could even boast of the punishment he had inflicted
upon John for daring to reprove him. And he now threatened Jesus,
declaring repeatedly that he had power to release or to condemn
Him. But no sign from Jesus gave evidence that He heard a word.
638 The Desire of Ages

ယေရှု၏ နှုတ်ဆိတ်နေမှုကြောင့် ဟေရုဒ်သည် စိတ်တိုလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ အာဏာကို လုံးဝဂရုမစိုက်သည့် သဘောဟု ထင်မြင်မိသည်။ ထောင်လွှားဝင့်ကြွားသော ထိုမင်းကြီးအတွက် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြန်လည်ပြောဆိုခြင်းက ယခုကဲ့သို့ လျစ်လျူရှုခံရခြင်းထက် ပို၍ ခံသာပေလိမ့်မည်။ သူသည် ယေရှုအား ဒေါသတကြီးဖြင့် ထပ်မံခြိမ်းခြောက်သော်လည်း ကိုယ်တော်သည် တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာပင် နေခဲ့သည်။ ဤလောကတွင် ခရစ်တော်၏ သာသနာမှာ အချည်းနှီးသော စပ်စုလိုစိတ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန် မဟုတ်ပေ။ ကိုယ်တော်သည် ကြေကွဲနေသော နှလုံးသားများကို ကုသရန် ကြွလာခြင်းဖြစ်သည်။ အပြစ်ကြောင့် နာကျင်နေသော ဝိညာဉ်များကို ကုသရန် စကားတစ်ခွန်း ပြောနိုင်ခဲ့ပါက ကိုယ်တော်သည် နှုတ်ဆိတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သမ္မာတရားကို မသန့်ရှင်းသော ခြေဖဝါးများဖြင့် နင်းခြေမည့်သူများအတွက် ကိုယ်တော်တွင် ပြောစရာ စကားမရှိပေ။

Herod was irritated by this silence. It seemed to indicate utter
indifference to his authority. To the vain and pompous king, open
rebuke would have been less offensive than to be thus ignored. Again
he angrily threatened Jesus, who still remained unmoved and silent.
The mission of Christ in this world was not to gratify idle curiosity. He came to heal the brokenhearted. Could He have spoken
any word to heal the bruises of sin-sick souls, He would not have
kept silent. But He had no words for those who would but trample
the truth under their unholy feet.

ခရစ်တော်သည် ဟေရုဒ်မင်း၏ နားထဲတွင် စူးဝင်သွားမည့် စကားများကို ပြောနိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ ဘဝတွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော ဒုစရိုက်များအားလုံးနှင့် မကြာမီ ကြုံတွေ့ရမည့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ပျက်စီးခြင်း ဘေးဒုက္ခများကို ရှေ့တွင် ချပြကာ သူ့ကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စေနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ နှုတ်ဆိတ်နေခြင်းမှာ သူရရှိနိုင်သော အပြင်းထန်ဆုံး ပြစ်တင်မောင်းမဲခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဟေရုဒ်သည် အကြီးမြတ်ဆုံး ပရောဖက် (ယောဟန်) ပြောကြားခဲ့သော သမ္မာတရားကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ထပ်မံ၍ မည်သည့် သတင်းစကားကိုမျှ ရရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင်သခင်သည် သူ့အတွက် စကားတစ်ခွန်းမျှ မရှိတော့ပါ။ လူသားတို့၏ ဒုက္ခဝေဒနာများကို အစဉ်နားစွင့်ခဲ့သော ထိုနားတော်သည် ဟေရုဒ်၏ အမိန့်များကို နားထောင်ရန် နေရာမရှိတော့ပေ။ နောင်တရသော အပြစ်သားကို သနားကရုဏာ၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်း မေတ္တာတို့ဖြင့် အစဉ်ကြည့်ရှုခဲ့သော ထိုမျက်ဝန်းတော်တို့သည် ဟေရုဒ်ကို ကြည့်ရှုရန် အကြည့်တစ်ချက်မျှ မရှိတော့ပါ။ အထင်ရှားဆုံးသော သမ္မာတရားများကို မြွက်ဆိုခဲ့ကာ အပြစ်အများဆုံးနှင့် အနိမ့်ကျဆုံးသော သူများကိုပင် အနူးညံ့ဆုံး ဖျောင်းဖျခဲ့သော ထိုနှုတ်ခမ်းတော်တို့သည် ကယ်တင်ရှင်ကို လိုအပ်သည်ဟု မခံစားရသော ထောင်လွှားသည့် မင်းကြီးအတွက် ပိတ်ထားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

Christ might have spoken words to Herod that would have
pierced the ears of the hardened king. He might have stricken him
with fear and trembling by laying before him the full iniquity of his
life, and the horror of his approaching doom. But Christ’s silence
was the severest rebuke that He could have given. Herod had rejected
the truth spoken to him by the greatest of the prophets, and no other
message was he to receive. Not a word had the Majesty of heaven
for him. That ear that had ever been open to human woe, had no
room for Herod’s commands. Those eyes that had ever rested upon
the penitent sinner in pitying, forgiving love had no look to bestow
upon Herod. Those lips that had uttered the most impressive truth,
that in tones of tenderest entreaty had pleaded with the most sinful
and the most degraded, were closed to the haughty king who felt no
need of a Saviour.

ဟေရုဒ်၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် မှောင်မိုက်သွားခဲ့သည်။ လူအုပ်ဘက်သို့ လှည့်၍ [၇၃၁] ယေရှုအား လူလိမ်လူညာအဖြစ် ဒေါသတကြီး ကြေညာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ခရစ်တော်ကို ပြောသည်မှာ "သင်၏ အခိုင်အမာ ပြောဆိုချက်များကို သက်သေမပြနိုင်ပါက သင့်ကို စစ်သားများနှင့် လူအုပ်ထံသို့ အပ်လိုက်မည်။ သူတို့က သင့်ကို စကားပြောလာအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်။ သင်သည် လူလိမ်ဖြစ်ပါက သူတို့လက်တွင် သေခြင်းမှာ သင်နှင့် ထိုက်တန်ပေသည်။ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ပါက အံ့ဖွယ်အမှုကို ပြုလုပ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်လော့" ဟု ဆိုသည်။

Herod’s face grew dark with passion. Turning to the multitude,
[731] he angrily denounced Jesus as an impostor. Then to Christ he said,
If You will give no evidence of Your claim, I will deliver You up to
the soldiers and the people. They may succeed in making You speak.
If You are an impostor, death at their hands is only what You merit;
if You are the Son of God, save Yourself by working a miracle.
No sooner were these words spoken than a rush was made for
Christ. Like wild beasts, the crowd darted upon their prey. Jesus
was dragged this way and that, Herod joining the mob in seeking to
humiliate the Son of God. Had not the Roman soldiers interposed,
and forced back the maddened throng, the Saviour would have been
torn in pieces.

ထိုစကားများ ပြောပြီးသည်နှင့် လူအုပ်ကြီးသည် ခရစ်တော်ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ တောရဲတိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ လူအုပ်သည် သားကောင်အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။ ယေရှုကို ဟိုဒီ ဆွဲလားရမ်းလား လုပ်ကြပြီး ဟေရုဒ်ကိုယ်တိုင်လည်း ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို ရှုတ်ချရာတွင် ထိုလူအုပ်နှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ ရောမစစ်သားများက ကြားဖြတ်မတားဆီးဘဲ ထိုရူးသွပ်နေသော လူအုပ်ကို ပြန်လည်မတွန်းလှန်ခဲ့ပါက ကယ်တင်ရှင်သည် တစ်စစီ ဆွဲဖြဲခံရပေလိမ့်မည်။

“Herod with his men of war set Him at nought, and mocked Him,
and arrayed Him in a gorgeous robe.” The Roman soldiers joined
in this abuse. All that these wicked, corrupt soldiers, helped on by
In Pilate’s Judgment Hall 639

"ဟေရုဒ်မင်းသည် မိမိစစ်သားများနှင့်အတူ ကိုယ်တော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ပြောင်လှောင်ကာ ဝတ်လုံတောက်တောက်ကို ဝတ်ဆင်ပေးခဲ့ကြသည်။" ရောမစစ်သားများလည်း ဤစော်ကားမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုယုတ်ညံ့ညစ်ညမ်းသော စစ်သားများသည် ဟေရုဒ်နှင့် ဂျူးအရာရှိကြီးများ၏ အကူအညီဖြင့် ကြံစည်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ကယ်တင်ရှင်အပေါ် ပုံချခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ မြတ်သော သည်းခံခြင်းတရားမှာ ပျက်ပြားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

Herod and the Jewish dignitaries, could instigate was heaped upon
the Saviour. Yet His divine patience failed not.

ခရစ်တော်ကို ညှဉ်းဆဲသူများသည် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင်၏ စရိုက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်တိုင်းတာခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်ကို သူတို့ကဲ့သို့ပင် ယုတ်ညံ့သူအဖြစ် ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လက်ရှိ မြင်တွေ့နေရသော မြင်ကွင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် နောက်ထပ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေသည်—၎င်းမှာ သူတို့တစ်နေ့တွင် ဘုန်းအာနုဘော်အပေါင်းနှင့် တွေ့မြင်ရမည့် မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် တုန်လှုပ်နေသူ အချို့လည်း ရှိသည်။ လူအုပ်ကြီးက ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် လှောင်ပြောင် သရော်လျက် ဦးညွှတ်နေကြစဉ်၊ ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာသူ အချို့မှာ ကြောက်ရွံ့တိတ်ဆိတ်ကာ နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်သွားကြသည်။ ဟေရုဒ်လည်း အပြစ်ကို သိမြင်လာခဲ့သည်။ မာကျောနေသော သူ၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ ကရုဏာအလင်းတန်း၏ နောက်ဆုံး အလင်းတည့်တည့် ကျရောက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤသူသည် သာမန်လူတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်း သူခံစားမိသည်။ အကြောင်းမှာ လူသားဘဝအတွင်းမှ ဘုရားစရိုက် တန်ခိုးတော်မှာ လျှပ်စစ်ကဲ့သို့ ပြိုးပြက်ထွက်ပေါ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကို လှောင်ပြောင်သူများ၊ အိမ်ထောင်ရေး ဖောက်ပြန်သူများနှင့် လူသတ်သမားများ ဝိုင်းရံထားသည့် အချိန်တွင်ပင် ဟေရုဒ်သည် ပလ္လင်တော်ပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်ကို ဖူးတွေ့နေရသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရသည်။

Christ’s persecutors had tried to measure His character by their
own; they had represented Him as vile as themselves. But back of all
the present appearance another scene intruded itself,—a scene which
they will one day see in all its glory. There were some who trembled
in Christ’s presence. While the rude throng were bowing in mockery
before Him, some who came forward for that purpose turned back,
afraid and silenced. Herod was convicted. The last rays of merciful
light were shining upon his sin-hardened heart. He felt that this was
no common man; for divinity had flashed through humanity. At the
very time when Christ was encompassed by mockers, adulterers,
and murderers, Herod felt that he was beholding a God upon His
throne.

ဟေရုဒ်သည် မည်မျှပင် စိတ်နှလုံး မာကျောသော်လည်း ခရစ်တော်ကို ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရန် အတည်မပြုရဲပေ။ သူသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာဝန်ကို မိမိထံမှ ဖယ်ရှားလိုသဖြင့် ယေရှုကို ရောမ တရားရုံးသို့ ပြန်လည်စေလွှတ်လိုက်သည်။

Hardened as he was, Herod dared not ratify the condemnation
of Christ. He wished to relieve himself of the terrible responsibility,
and he sent Jesus back to the Roman judgment hall.

ပိလတ်မင်းသည် စိတ်ပျက်ကာ အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဂျူးလူမျိုးများ အကျဉ်းသားနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာသောအခါ သူက "ငါသည် ယေရှုကို စစ်ဆေးပြီးပြီ၊ သူ့တွင် အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရ" ဟု စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောဆိုခဲ့သည်။ သူတို့က စွပ်စွဲချက်များ တင်ပြသော်လည်း တစ်ခုမျှ သက်သေမပြနိုင်ကြောင်း သူ ထပ်လောင်းပြောခဲ့သည်။ သူသည် ယေရှုကို ဂါလိလဲနယ်စား ဟေရုဒ်ထံ စေလွှတ်ခဲ့သော်လည်း သူသည်လည်း သေဒဏ်ပေးထိုက်သော အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ "ထို့ကြောင့် ငါသည် သူ့ကို ရိုက်နှက်ဆုံးမပြီးမှ လွှတ်ပေးမည်" ဟု ပိလတ်မင်းက ဆိုသည်။

Pilate was disappointed and much displeased. When the Jews
returned with their prisoner, he asked impatiently what they would
have him do. He reminded them that he had already examined
Jesus, and found no fault in Him; he told them that they had brought
complaints against Him, but they had not been able to prove a single
charge. He had sent Jesus to Herod, the tetrarch of Galilee, and one
of their own nation, but he also had found in Him nothing worthy
of death. “I will therefore chastise Him,” Pilate said, “and release
Him.”

ဤနေရာတွင် ပိလတ်မင်းသည် သူ၏ အားနည်းချက်ကို ပြသခဲ့သည်။ သူသည် ယေရှုတွင် အပြစ်မရှိဟု ကြေညာခဲ့သော်လည်း စွပ်စွဲသူများကို ကျေနပ်စေရန်အတွက် ကိုယ်တော်ကို ရိုက်နှက်ရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ သူသည် လူအုပ်နှင့် ညှိနှိုင်းရန်အတွက် တရားမျှတမှုနှင့် မူဝါဒကို စတေးခဲ့သည်။ ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် သူသည် အားနည်းချက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ လူအုပ်သည် သူ၏ မပြတ်သားမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အကျဉ်းသား၏ အသက်ကို ပို၍ တောင်းဆိုလာကြသည်။ အစပိုင်း၌ ပိလတ်မင်းသည် မိမိ အပြစ်မရှိဟု တွေ့ရှိထားသူကို အပြစ်မပေးရန် ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ခဲ့ပါက၊ သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး နောင်တနှင့် အပြစ်ရှိစိတ်တို့ဖြင့် နှောင်ဖွဲ့မည့် ကြောက်မက်ဖွယ် သံခြေချင်းကို သူ ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ မှန်ကန်သော ယုံကြည်ချက်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါက ဂျူးလူမျိုးများသည် သူ့ကို ညွှန်ကြားရဲမည် မဟုတ်ပေ။ ခရစ်တော်မှာ သေဒဏ်ပေးခံရမည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုအပြစ်မှာ ပိလတ်မင်းအပေါ် ကျရောက်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ပိလတ်မင်းသည် သူ၏ သိက္ခာကို တစ်ဆင့်ပြီး တစ်ဆင့် ချိုးဖောက်ခဲ့သည်။ သူသည် တရားမျှတမှုနှင့် ညီညွတ်စွာ စီရင်ခြင်းမှ ရှောင်လွှဲခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများ၏ လက်ထဲတွင် အကူအညီမဲ့နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ ဝေခွဲမရဖြစ်မှုနှင့် မပြတ်သားမှုတို့မှာ သူ၏ ပျက်စီးခြင်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

Here Pilate showed his weakness. He had declared that Jesus
was innocent, yet he was willing for Him to be scourged to pacify [732]
His accusers. He would sacrifce justice and principle in order to
compromise with the mob. This placed him at a disadvantage. The
crowd presumed upon his indecision, and clamored the more for the
life of the prisoner. If at the frst Pilate had stood frm, refusing to
condemn a man whom he found guiltless, he would have broken the
fatal chain that was to bind him in remorse and guilt as long as he
lived. Had he carried out his convictions of right, the Jews would
not have presumed to dictate to him. Christ would have been put to
death, but the guilt would not have rested upon Pilate. But Pilate
had taken step after step in the violation of his conscience. He had
640 The Desire of Ages
excused himself from judging with justice and equity, and he now
found himself almost helpless in the hands of the priests and rulers.

ထိုအချိန်တွင်ပင် ပိလတ်မင်းသည် မသိနားမလည်ဘဲ ပြုမူနေရခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်ထံမှ သတင်းစကားတစ်ခုက သူပြုလုပ်တော့မည့် လုပ်ရပ်အတွက် သတိပေးခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ ဆုတောင်းချက်ကို အဖြေပေးသည့်အနေဖြင့် ပိလတ်မင်း၏ ဇနီးထံသို့ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ရောက်လာခဲ့ပြီး အိပ်မက်တွင် ကယ်တင်ရှင်ကို မြင်တွေ့ကာ စကားပြောခဲ့ရသည်။ ပိလတ်မင်း၏ ဇနီးမှာ ဂျူးလူမျိုး မဟုတ်သော်လည်း အိပ်မက်ထဲတွင် ယေရှုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကိုယ်တော်၏ စရိုက်နှင့် သာသနာကို တစ်စက်မျှ သံသယမရှိခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ မင်းသားဖြစ်ကြောင်း သူမ သိခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် တရားရုံးတွင် အစစ်ဆေးခံနေရသည်ကို သူမ မြင်ခဲ့သည်။ ရာဇဝတ်သားတစ်ဦးကဲ့သို့ ကိုယ်တော်၏ လက်များ တင်းကျပ်စွာ အချည်ခံထားရသည်ကို သူမ မြင်ခဲ့သည်။ ဟေရုဒ်နှင့် သူ၏စစ်သားများ ပြုလုပ်ခဲ့သော ထိတ်လန့်ဖွယ် လုပ်ရပ်များကို သူမ မြင်ခဲ့သည်။ ငြူစူခြင်းနှင့် အာဃာတစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများ၏ ရူးသွပ်စွာ စွပ်စွဲနေသောအသံများကို သူမ ကြားခဲ့ရသည်။ "ငါတို့၌ ပညတ်တရားရှိ၏၊ ထိုပညတ်တရားအရ ဤသူသည် သေထိုက်၏" ဟူသော စကားများကို သူမ ကြားခဲ့ရသည်။ ပိလတ်မင်းက "ငါသည် သူ့တွင် အပြစ်မတွေ့" ဟု ကြေညာပြီးနောက် ယေရှုကို ရိုက်နှက်ရန် အပ်နှံသည်ကို သူမ မြင်ခဲ့သည်။ ပိလတ်မင်း စီရင်ချက်ချလိုက်သည်ကို သူမ ကြားရပြီး ခရစ်တော်အား လူသတ်သမားများလက်သို့ အပ်လိုက်သည်ကို သူမ မြင်ခဲ့သည်။ ကာရာနီကုန်းမြင့်ပေါ်တွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို မြှင့်တင်ထားသည်ကို သူမ မြင်ခဲ့သည်။ ကမ္ဘာကြီးမှာ မှောင်မိုက်သွားပြီး "ပြီးပြီ" ဟူသော ထူးခြားသည့် အော်ဟစ်သံကို သူမ ကြားခဲ့ရသည်။ နောက်ထပ် မြင်ကွင်းတစ်ခုကိုလည်း သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ခရစ်တော်သည် ကြီးမြတ်သော ဖြူစင်သည့် တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးမှာ လှုပ်ခါနေကာ ကိုယ်တော်ကို သတ်ခဲ့သူများသည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအာနုဘော်ရှေ့မှ ထွက်ပြေးနေကြသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။ သူမသည် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်နိုးလာပြီး ပိလတ်မင်းထံသို့ သတိပေးစာကို ချက်ချင်း ရေးသားခဲ့သည်။

His wavering and indecision proved his ruin.
Even now Pilate was not left to act blindly. A message from God
warned him from the deed he was about to commit. In answer to
Christ’s prayer, the wife of Pilate had been visited by an angel from
heaven, and in a dream she had beheld the Saviour and conversed
with Him. Pilate’s wife was not a Jew, but as she looked upon Jesus
in her dream, she had no doubt of His character or mission. She
knew Him to be the Prince of God. She saw Him on trial in the
judgment hall. She saw the hands tightly bound as the hands of a
criminal. She saw Herod and his soldiers doing their dreadful work.
She heard the priests and rulers, flled with envy and malice, madly
accusing. She heard the words, “We have a law, and by our law He
ought to die.” She saw Pilate give Jesus to the scourging, after he
had declared, “I fnd no fault in Him.” She heard the condemnation
pronounced by Pilate, and saw him give Christ up to His murderers.
She saw the cross uplifted on Calvary. She saw the earth wrapped in
darkness, and heard the mysterious cry, “It is fnished.” Still another
scene met her gaze. She saw Christ seated upon the great white
cloud, while the earth reeled in space, and His murderers fled from
the presence of His glory. With a cry of horror she awoke, and at
once wrote to Pilate words of warning.

ပိလတ်မင်းသည် မည်သို့လုပ်ရမည်ကို ဝေခွဲမရဖြစ်နေစဉ်တွင် သတင်းစကားပါးသူ တစ်ဦးသည် လူအုပ်ကြားမှ တိုးထွက်လာကာ သူ၏ဇနီးထံမှစာကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထိုစာတွင်:

While Pilate was hesitating as to what he should do, a messenger
pressed through the crowd, and handed him the letter from his wife,
which read:

"ထိုဖြောင့်မတ်သောသူနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမှမလုပ်ပါနှင့်၊ အကြောင်းမှာ ယနေ့ အိပ်မက်ထဲတွင် ထိုသူကြောင့် ကျွန်မ အလွန် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရပါသည်" ဟု ရေးထားသည်။

“Have thou nothing to do with that just Man: for I have suffered
many things this day in a dream because of Him.”

[၇၃၃] ပိလတ်မင်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ပဋိပက္ခဖြစ်နေသော စိတ်ခံစားချက်များကြောင့် သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် နှောင့်နှေးနေစဉ်အတွင်း ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် လူအုပ်၏စိတ်ကို ပို၍ ဆွပေးနေကြသည်။ ပိလတ်မင်းမှာ တစ်ခုခုလုပ်ရန် ဖိအားပေးခံရသည်။ ထိုအခါ ခရစ်တော်ကို လွှတ်ပေးရန် အထောက်အကူဖြစ်စေမည့် ထုံးစံတစ်ခုကို သူ သတိရသွားသည်။ ထိုပွဲတော်တွင် လူအုပ်က ရွေးချယ်သည့် အကျဉ်းသားတစ်ဦးကို လွှတ်ပေးလေ့ရှိသော ထုံးစံရှိသည်။ ထိုထုံးစံမှာ အယူမှားသူများက တီထွင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး တရားမျှတမှု တစ်စက်မျှ မရှိသော်လည်း ဂျူးလူမျိုးများက များစွာ တန်ဖိုးထားကြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရောမအာဏာပိုင်များသည် သေဒဏ်ကျနေသော ဗာရဗ္ဗ အမည်ရှိ အကျဉ်းသားတစ်ဦးကို ဖမ်းဆီးထားသည်။ ထိုသူသည် မိမိကိုယ်ကို မေရှိယဖြစ်သည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောဆိုထားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် လောကကြီးကို ပြုပြင်ရန် အစီအစဉ်သစ်တစ်ခုကို တည်ထောင်ပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။ စာတန်၏ လှည့်ဖြားမှုအောက်တွင် သူသည် ခိုးယူလုယက်မှုဖြင့် ရရှိသမျှ အရာအားလုံးမှာ မိမိပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ သူသည် စာတန်၏ အကူအညီဖြင့် အံ့ဖွယ်အမှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် လူအုပ်ကြားတွင် နောက်လိုက်များ ရရှိခဲ့ပြီး ရောမအစိုးရကို ဆန့်ကျင်ရန် ဆူပူအုံကြွမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဘာသာရေး စိတ်အားထက်သန်မှု အယောင်ဆောင်ထားသော်လည်း သူသည် ပုန်ကန်မှုနှင့် ရက်စက်မှုများကို ပြုလုပ်သော ဆိုးသွမ်းသည့် လူမိုက်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုသူနှင့် အပြစ်မဲ့သော ကယ်တင်ရှင်တို့အကြား ရွေးချယ်ခိုင်းခြင်းဖြင့် လူအုပ်အား တရားမျှတမှုရှိလာစေရန် ပိလတ်မင်းက မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများကို ဆန့်ကျင်ပြီး ယေရှုအတွက် လူအုပ်၏ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်ကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လူအုပ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ အလွန်လေးနက်စွာဖြင့် "ဗာရဗ္ဗနှင့် ခရစ်တော်ဟုခေါ်သော ယေရှု၊ ဤနှစ်ယောက်တွင် မည်သူ့ကို လွှတ်ပေးစေလိုသနည်း" ဟု မေးခဲ့သည်။

[733] Pilate’s face grew pale. He was confused by his own conflicting
emotions. But while he had been delaying to act, the priests and
rulers were still further inflaming the minds of the people. Pilate
was forced to action. He now bethought himself of a custom which
might serve to secure Christ’s release. It was customary at this feast
to release some one prisoner whom the people might choose. This
custom was of pagan invention; there was not a shadow of justice in
it, but it was greatly prized by the Jews. The Roman authorities at
this time held a prisoner named Barabbas, who was under sentence
of death. This man had claimed to be the Messiah. He claimed
In Pilate’s Judgment Hall 641
authority to establish a different order of things, to set the world
right. Under satanic delusion he claimed that whatever he could
obtain by theft and robbery was his own. He had done wonderful
things through satanic agencies, he had gained a following among
the people, and had excited sedition against the Roman government.

တောရဲတိရစ္ဆာန်များ ဟိန်းဟောက်သကဲ့သို့ လူအုပ်၏ အဖြေမှာ "ဗာရဗ္ဗကို လွှတ်ပေးပါ" ဟု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ဗာရဗ္ဗ! ဗာရဗ္ဗ!" ဟူသော အော်ဟစ်သံများမှာ ပို၍ ကျယ်လောင်လာခဲ့သည်။ လူအုပ်က သူ၏မေးခွန်းကို နားမလည်ဟု ထင်သဖြင့် ပိလတ်မင်းက "ဂျူးတို့၏ ဘုရင်ကို လွှတ်ပေးစေလိုသလား" ဟု ထပ်မေးခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့က "ထိုသူကို ဖယ်ရှားပြီး ဗာရဗ္ဗကို လွှတ်ပေးပါ" ဟု ထပ်မံ အော်ဟစ်ကြသည်။ "ခရစ်တော်ဟုခေါ်သော ယေရှုကိုမူ ငါ အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း" ဟု ပိလတ်မင်းက မေးခဲ့သည်။ နောက်တစ်ကြိမ်တွင်လည်း လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ထကြွနေသော လူအုပ်ကြီးသည် နတ်ဆိုးများကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်ကြသည်။ နတ်ဆိုးများကိုယ်တိုင် လူသားအသွင်ဖြင့် လူအုပ်ကြားတွင် ရှိနေကြရာ "သူ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်ပါ" ဟူသော အဖြေမှတစ်ပါး အခြားအဘယ်အရာကို မျှော်လင့်နိုင်မည်နည်း။

Under cover of religious enthusiasm he was a hardened and desperate
villain, bent on rebellion and cruelty. By giving the people a choice
between this man and the innocent Saviour, Pilate thought to arouse
them to a sense of justice. He hoped to gain their sympathy for Jesus
in opposition to the priests and rulers. So, turning to the crowd, he
said with great earnestness, “Whom will ye that I release unto you?
Barabbas, or Jesus which is called Christ?”

ပိလတ်မင်း စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ အပြစ်မရှိသူတစ်ဦးအား အညှဉ်းပန်းဆုံးနှင့် အရှက်ရဆုံးသော သေဒဏ်ကို ပေးရန် သူ တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။ အော်ဟစ်သံများ ငြိမ်သွားသောအခါ သူက လူအုပ်ဘက်သို့ လှည့်၍ "အဘယ်ကြောင့်နည်း၊ သူသည် အဘယ်အပြစ်ကို ပြုခဲ့သနည်း" ဟု မေးခဲ့သည်။ သို့သော် ကိစ္စမှာ ငြင်းခုံရမည့် အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ အလိုရှိသည်မှာ ခရစ်တော် အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်း သက်သေပြချက် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်အား ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

Like the bellowing of wild beasts came the answer of the mob,
“Release unto us Barabbas!” Louder and louder swelled the cry,
Barabbas! Barabbas! Thinking that the people had not understood
his question, Pilate asked, “Will ye that I release unto you the King
of the Jews?” But they cried out again, “Away with this Man, and
release unto us Barabbas”! “What shall I do then with Jesus which is
called Christ?” Pilate asked. Again the surging multitude roared like
demons. Demons themselves, in human form, were in the crowd,
and what could be expected but the answer, “Let Him be crucifed”?
Pilate was troubled. He had not thought it would come to that.

ပိလတ်မင်းသည် ကိုယ်တော်အား ကယ်တင်ရန် ထပ်မံ ကြိုးစားခဲ့သည်။ "သူသည် တတိယအကြိမ်မြောက် ပြောသည်မှာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း၊ သူသည် အဘယ်အပြစ်ကို ပြုခဲ့သနည်း၊ သူ့တွင် သေထိုက်သော အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာကိုမျှ ငါမတွေ့၊ ထို့ကြောင့် ငါသည် သူ့ကို ရိုက်နှက်ဆုံးမပြီးမှ လွှတ်ပေးမည်" ဟု ဆိုသည်။ [၇၃၄] သို့သော် လွှတ်ပေးမည်ဟူသော စကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် လူအုပ်ကြီးသည် ဆယ်ဆမျှ ပို၍ ရူးသွပ်လာကြသည်။ "သူ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်ပါ၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်ပါ" ဟု သူတို့ အော်ဟစ်ကြသည်။ ပိလတ်မင်း၏ မပြတ်သားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိုမုန်တိုင်းသံမှာ ပို၍ ပို၍ ကျယ်လောင်လာခဲ့သည်။

He shrank from delivering an innocent man to the most ignominious
and cruel death that could be inflicted. After the roar of voices had
ceased, he turned to the people, saying, “Why, what evil hath He
done?” But the case had gone too far for argument. It was not evidence of Christ’s innocence that they wanted, but His condemnation.
Still Pilate endeavored to save Him. “He said unto them the
third time, Why, what evil hath He done? I have found no cause of
death in Him: I will therefore chastise Him, and let Him go.” But [734]
the very mention of His release stirred the people to a tenfold frenzy.
“Crucify Him, crucify Him,” they cried. Louder and louder swelled
the storm that Pilate’s indecision had called forth.

ယေရှုကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကာ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ကိုယ်တော်ကို လူအုပ်ရှေ့တွင် ရိုက်နှက်ကြသည်။ "ထို့နောက် စစ်သားများသည် ကိုယ်တော်ကို ပရဲတောရိအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြပြီး စစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို ခေါ်ယူခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ခရမ်းရောင်ဝတ်လုံကို ဝတ်ဆင်ပေးပြီး ဆူးပင်ဖြင့် ပြုလုပ်သော သရဖူကို ခေါင်းတွင် ဆောင်းပေးကြကာ 'ဂျူးတို့၏ ဘုရင်၊ မင်္ဂလာရှိပါစေ' ဟု ပြောင်လှောင် နှုတ်ဆက်ကြသည်။ ကိုယ်တော်ကို တံတွေးဖြင့် ထွေးကြပြီး ဒူးထောက်ကာ မထီမဲ့မြင် ပြုကြသည်။" တစ်ခါတစ်ရံတွင် ယုတ်မာသော လက်တစ်ဖက်က ကိုယ်တော်၏ လက်ထဲတွင် ထည့်ပေးထားသော ကျူလုံးကို ဆွဲယူကာ ကိုယ်တော်၏ ဦးခေါင်းပေါ်မှ သရဖူကို ရိုက်နှက်သဖြင့် ဆူးများသည် နားထင်သို့ စူးဝင်သွားကာ သွေးများသည် မျက်နှာနှင့် မုတ်ဆိတ်များပေါ်သို့ စီးကျလာခဲ့သည်။

Jesus was taken, faint with weariness and covered with wounds,
and scourged in the sight of the multitude. “And the soldiers led
Him away into the hall, called Praetorium, and they call together the
whole band. And they clothed Him with purple, and platted a crown
of thorns, and put it about His head, and began to salute Him, Hail,
642 The Desire of Ages
King of the Jews! And they ... did spit upon Him, and bowing their
knees worshiped Him.” Occasionally some wicked hand snatched
the reed that had been placed in His hand, and struck the crown upon
His brow, forcing the thorns into His temples, and sending the blood
trickling down His face and beard.

ကောင်းကင်ဘုံ၊ အံ့ဩလော့၊ ကမ္ဘာမြေကြီး၊ မိန်းမောတွေဝေလော့။ ညှဉ်းဆဲသူနှင့် ညှဉ်းဆဲခံရသူကို ကြည့်လော့။ ရူးသွပ်နေသော လူအုပ်ကြီးသည် လောကကို ကယ်တင်မည့် အရှင်ကို ဝိုင်းရံထားကြသည်။ လှောင်ပြောင်သရော်သံများနှင့်အတူ ရုန့်ရင်းကြမ်းတမ်းသော ဘုရားသခင်ကို စော်ကားသည့် ကျိန်ဆိုသံများ ရောနှောနေသည်။ ကိုယ်တော်၏ နိမ့်ကျသော မွေးဖွားခြင်းနှင့် နှိမ့်ချသော ဘဝအကြောင်းကို ကိုယ်ချင်းစာတရားမရှိသော လူအုပ်က ဝေဖန်ပြောဆိုကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်သည်ဟူသော အခိုင်အမာ ပြောဆိုချက်ကို လှောင်ပြောင်ကြပြီး ယုတ်ညံ့သော ဟာသများနှင့် စော်ကားသော ကဲ့ရဲ့သံများသည် တစ်ဦးမှ တစ်ဦးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

Wonder, O heavens! and be astonished, O earth! Behold the oppressor and the oppressed. A maddened throng enclose the Saviour
of the world. Mocking and jeering are mingled with the coarse oaths
of blasphemy. His lowly birth and humble life are commented upon
by the unfeeling mob. His claim to be the Son of God is ridiculed,
and the vulgar jest and insulting sneer are passed from lip to lip.

စာတန်သည် ထိုရက်စက်သော လူအုပ်ကို ဦးဆောင်ကာ ကယ်တင်ရှင်အား စော်ကားစေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်အား တစ်စုံတစ်ရာ တုံ့ပြန်လာစေရန် သို့မဟုတ် တန်ခိုးပြ၍ မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ရန် စာတန်က ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ ဖြစ်သွားပါက ကယ်တင်ခြင်း အစီအစဉ် ပျက်စီးသွားမည် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ လူသားဘဝတွင် အပြစ်တစ်စက်မျှ ကျန်ရစ်ခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် ဤကြောက်မက်ဖွယ် စမ်းသပ်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိဘဲ ကျရှုံးခဲ့လျှင်၊ ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်မှာ ပြည့်စုံသော ပူဇော်သက္ကာ ဖြစ်မည်မဟုတ်တော့ဘဲ လူသားတို့ကို ကယ်တင်ခြင်းမှာလည်း ကျရှုံးသွားမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် စကားတစ်ခွန်းဖြင့် ကောင်းကင်တမန်များကို အကူအညီတောင်းနိုင်သော အရှင်၊ ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသဏ္ဌာန် ဘုန်းအာနုဘော်ကို ပြသကာ ထိုလူအုပ်ကို ထိတ်လန့်တကြား မောင်းထုတ်နိုင်သော အရှင်သည် အလွန်ရုန့်ရင်းသော စော်ကားမှုနှင့် နှိပ်စက်မှုများကို ပြီးပြည့်စုံသော တည်ငြိမ်မှုဖြင့် လက်ခံခဲ့သည်။

Satan led the cruel mob in its abuse of the Saviour. It was his
purpose to provoke Him to retaliation if possible, or to drive Him
to perform a miracle to release Himself, and thus break up the plan
of salvation. One stain upon His human life, one failure of His
humanity to endure the terrible test, and the Lamb of God would
have been an imperfect offering, and the redemption of man a failure.
But He who by a command could bring the heavenly host to His
aid—He who could have driven that mob in terror from His sight
by the flashing forth of His divine majesty—submitted with perfect
calmness to the coarsest insult and outrage.

ခရစ်တော်၏ ရန်သူများသည် ကိုယ်တော်၏ ဘုရားဖြစ်မှုကို သက်သေပြရန် အံ့ဖွယ်အမှုကို တောင်းဆိုခဲ့ကြသည်။ သူတို့ တောင်းဆိုသည်ထက် ပို၍ ကြီးမြတ်သော သက်သေကို သူတို့ ရရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ရက်စက်မှုက ညှဉ်းဆဲသူများကို လူသားဘဝထက် နိမ့်ကျစေပြီး စာတန်နှင့် တူစေသကဲ့သို့၊ ယေရှု၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှုနှင့် သည်းခံခြင်းက ကိုယ်တော်ကို လူသားဘဝထက် မြင့်မြတ်စေပြီး ဘုရားသခင်နှင့် တူကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ နှိမ့်ချခံရခြင်းမှာ ကိုယ်တော် ပြန်လည် မြင့်မြတ်လာမည့် ကတိပင် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ နားထင်မှ မျက်နှာနှင့် မုတ်ဆိတ်များပေါ်သို့ စီးကျလာသော နာကျင်ခြင်း သွေးစက်များသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြီးမြတ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် ကိုယ်တော်အား "ဝမ်းမြောက်ခြင်းဆီ" (ဟေဗြဲ ၁:၉) ဖြင့် ဘိသိက်ပေးခြင်း၏ ကတိပင် ဖြစ်သည်။

Christ’s enemies had demanded a miracle as evidence of His
divinity. They had evidence far greater than any they had sought.
As their cruelty degraded His torturers below humanity into the
likeness of Satan, so did His meekness and patience exalt Jesus
above humanity, and prove His kinship to God. His abasement was
the pledge of His exaltation. The blood drops of agony that from His
wounded temples flowed down His face and beard were the pledge
of His anointing with “the oil of gladness” (Hebrews 1:9.) as our
great high priest.

[၇၃၅] ကယ်တင်ရှင်အပေါ် ပြုလုပ်သမျှ စော်ကားမှုအားလုံးသည် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်မှ ညည်းတွားသံ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မထွက်လာစေသည်ကို တွေ့ရသောအခါ စာတန်သည် အလွန်ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် လူသား၏ သဘောသဘာဝကို ယူထားသော်လည်း ဘုရားကဲ့သို့သော ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့် ထောက်မပေးထားခြင်း ခံရသဖြင့် ခမည်းတော်၏ အလိုတော်မှ အစက်အပြောက်မျှပင် သွေဖည်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

[735] Satan’s rage was great as he saw that all the abuse inflicted upon
the Saviour had not forced the least murmur from His lips. Although
He had taken upon Him the nature of man, He was sustained by a
godlike fortitude, and departed in no particular from the will of His
Father.

ပိလတ်မင်းသည် ယေရှုကို ရိုက်နှက်လှောင်ပြောင်ရန် အပ်လိုက်သောအခါ လူအုပ်၏ သနားစိတ်ကို နှိုးဆော်နိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ဤမျှ ပြစ်ဒဏ်ပေးလိုက်ပါက လုံလောက်ပြီဟု သူတို့ ဆုံးဖြတ်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ အာဃာတပင်လျှင် ယခုအခါ ကျေနပ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဂျူးများသည် အပြစ်မရှိဟု ကြေညာထားသူကို ဤကဲ့သို့ အပြစ်ပေးခြင်း၏ အားနည်းချက်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်ခဲ့ကြသည်။ ပိလတ်မင်းသည် အကျဉ်းသား၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို သူတို့ သိကြသဖြင့် ယေရှုကို လွှတ်မပေးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ "ပိလတ်မင်းသည် ငါတို့ကို ကျေနပ်စေရန် သူ့ကို ရိုက်နှက်ခဲ့ပြီ၊ အကယ်၍ ငါတို့က ပြတ်ပြတ်သားသား ဆက်လက် ဖိအားပေးမည်ဆိုပါက ငါတို့၏ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်မည်မှာ သေချာသည်" ဟု သူတို့ တွေးခဲ့ကြသည်။

When Pilate gave Jesus up to be scourged and mocked, he
thought to excite the pity of the multitude. He hoped they would
decide that this was suffcient punishment. Even the malice of the
In Pilate’s Judgment Hall 643
priests, he thought, would now be satisfed. But with keen perception the Jews saw the weakness of thus punishing a man who had
been declared innocent. They knew that Pilate was trying to save
the life of the prisoner, and they were determined that Jesus should
not be released. To please and satisfy us, Pilate has scourged Him,
they thought, and if we press the matter to a decided issue, we shall
surely gain our end.

ပိလတ်မင်းသည် ဗာရဗ္ဗကို ရုံးတော်သို့ ခေါ်လာရန် စေခိုင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် အကျဉ်းသား နှစ်ဦးကို ဘေးချင်းယှဉ် ရပ်စေကာ ကယ်တင်ရှင်ကို ညွှန်ပြလျက် လေးနက်စွာ တောင်းပန်သည့် အသံဖြင့် "ဤလူကို ကြည့်လော့!" ဟု ဆိုသည်။ "သူ့တွင် အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့ကြောင်း သင်တို့သိစေရန် သူ့ကို ငါ ထုတ်လာခဲ့သည်" ဟု ဆိုသည်။

Pilate now sent for Barabbas to be brought into the court. He
then presented the two prisoners side by side, and pointing to the
Saviour he said in a voice of solemn entreaty, “Behold the Man!”
“I bring Him forth to you, that ye may know that I fnd no fault in
Him.”

ထိုနေရာတွင် ဘုရားသခင်၏ သားတော်သည် လှောင်ပြောင်သော ဝတ်လုံနှင့် ဆူးရစ်သရဖူကို ဆောင်းလျက် ရပ်နေသည်။ ခါးအထက်ပိုင်း ဗလာကျင်းနေသဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ကျောပြင်တွင် သွေးများ စီးကျနေသော ကြောက်မက်ဖွယ် ရိုက်နှက်ရာများကို မြင်တွေ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာမှာ သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေကာ မောပန်းခြင်းနှင့် နာကျင်ခြင်း လက္ခဏာများ ရှိနေသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ လှပနေသည်မှာ တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ ကယ်တင်ရှင်၏ မျက်နှာတော်မှာ ရန်သူများရှေ့တွင် ပျက်ပြားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အမူအရာတိုင်းမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု၊ လက်ခံမှုနှင့် ရက်စက်သော ရန်သူများအပေါ် အလွန်အမင်း သနားကရုဏာထားမှုတို့ကို ဖော်ပြနေသည်။ ကိုယ်တော်၏ အမူအရာတွင် ကြောက်ရွံ့သော အားနည်းချက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ သည်းခံခြင်း၏ အင်အားနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာများသာ ရှိနေသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဘေးမှ အကျဉ်းသားမှာမူ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ ဗာရဗ္ဗ၏ မျက်နှာတွင် ရှိသော အရေးအကြောင်းတိုင်းက သူသည် ဆိုးသွမ်းသော လူမိုက်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ ထိုကွာခြားချက်မှာ ကြည့်ရှုသူတိုင်းအတွက် ထင်ရှားနေသည်။ ကြည့်ရှုသူအချို့မှာ ငိုကြွေးနေကြသည်။ ယေရှုကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးမှာ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများပင်လျှင် ကိုယ်တော်သည် ကိုယ်တိုင်ပြောဆိုခဲ့သည့်အတိုင်း မှန်ကန်ကြောင်း သိမြင်လာခဲ့ကြသည်။

There stood the Son of God, wearing the robe of mockery and
the crown of thorns. Stripped to the waist, His back showed the
long, cruel stripes, from which the blood flowed freely. His face
was stained with blood, and bore the marks of exhaustion and pain;
but never had it appeared more beautiful than now. The Saviour’s
visage was not marred before His enemies. Every feature expressed
gentleness and resignation and the tenderest pity for His cruel foes.
In His manner there was no cowardly weakness, but the strength and
dignity of long-suffering. In striking contrast was the prisoner at His
side. Every line of the countenance of Barabbas proclaimed him the
hardened ruffan that he was. The contrast spoke to every beholder.

ခရစ်တော်ကို ဝိုင်းရံထားသော ရောမစစ်သားများ အားလုံးမှာလည်း စိတ်နှလုံး မာကျောသူများ မဟုတ်ကြပေ။ အချို့မှာ ကိုယ်တော်သည် ရာဇဝတ်သား သို့မဟုတ် အန္တရာယ်ရှိသူ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေတစ်ခုခု ရလိုရငြား ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတို့သည် လှည့်၍ ဗာရဗ္ဗကို မထီမဲ့မြင် ပြုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကြသည်။ သူ့ကို နားလည်ရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် စစ်ဆေးခံနေရသော အရှင်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်ကြသည်။ သူတို့သည် ထိုဘုရားသခင်ကဲ့သို့သော ဒုက္ခခံသူကို အလွန်သနားသော စိတ်ဖြင့် ကြည့်ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ တိတ်ဆိတ်စွာ လက်ခံနေမှုသည် သူတို့၏ စိတ်တွင် [၇၃၆] ကိုယ်တော်အား ခရစ်တော်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသည်အထိ သို့မဟုတ် ကိုယ်တော်အား ငြင်းပယ်ခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ ကံကြမ္မာကို မိမိတို့ ဆုံးဖြတ်သည်အထိ ဘယ်တော့မှ ဖျောက်ဖျက်၍ မရနိုင်သော မြင်ကွင်းအဖြစ် စွဲထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

Some of the spectators were weeping. As they looked upon Jesus,
their hearts were full of sympathy. Even the priests and rulers were
convicted that He was all that He claimed to be.
The Roman soldiers that surrounded Christ were not all hardened; some were looking earnestly into His face for one evidence
that He was a criminal or dangerous character. From time to time
they would turn and cast a look of contempt upon Barabbas. It
needed no deep insight to read him through and through. Again
they would turn to the One upon trial. They looked at the divine
sufferer with feelings of deep pity. The silent submission of Christ
stamped upon their minds the scene, never to be effaced until they [736]
either acknowledged Him as the Christ, or by rejecting Him decided
their own destiny.

ပိလတ်မင်းသည် ကယ်တင်ရှင်၏ မညည်းမညူ သည်းခံနိုင်မှုကို အလွန်အံ့ဩခဲ့သည်။ ဗာရဗ္ဗနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤလူကို မြင်တွေ့ရခြင်းက ဂျူးတို့၏ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်ကို နှိုးဆော်နိုင်မည်ဟု သူ မသံသယဖြစ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် လောက၏ အလင်းအဖြစ် သူတို့၏ မှောင်မိုက်မှုနှင့် အမှားများကို ထင်ရှားစေခဲ့သော ကိုယ်တော်အပေါ် ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ရူးသွပ်သော အာဃာတကို သူ နားမလည်ခဲ့ပေ။ သူတို့သည် လူအုပ်ကို ရူးသွပ်သော ဒေါသဖြစ်အောင် ဆွပေးခဲ့ကြရာ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ အုပ်ချုပ်သူများနှင့် လူအုပ်ကြီးသည် "သူ့ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်ပါ၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်ပါ" ဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံကို ထပ်မံ ကြွေးကြော်ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ အကျိုးအကြောင်းမရှိသော ရက်စက်မှုကြောင့် စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ပိလတ်မင်းက "သင်တို့ဘာသာ ခေါ်သွား၍ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်ကြလော့၊ အကြောင်းမှာ သူ့တွင် အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာကို ငါမတွေ့" ဟု စိတ်ပျက်လက်ပျက် အော်ဟစ်ခဲ့သည်။

Pilate was flled with amazement at the uncomplaining patience
of the Saviour. He did not doubt that the sight of this Man, in contrast
644 The Desire of Ages
with Barabbas, would move the Jews to sympathy. But he did not
understand the fanatical hatred of the priests for Him, who, as the
Light of the world, had made manifest their darkness and error.
They had moved the mob to a mad fury, and again priests, rulers,
and people raised that awful cry, “Crucify Him, crucify Him.” At
last, losing all patience with their unreasoning cruelty, Pilate cried
out despairingly, “Take ye Him, and crucify Him: for I fnd no fault
in Him.”

ရောမဘုရင်ခံမှာ ရက်စက်သော မြင်ကွင်းများနှင့် ရင်းနှီးပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း၊ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်း ခံရကာ ရိုက်နှက်ခံထားရပြီး သွေးထွက်နေသော နဖူးနှင့် စုတ်ပြဲနေသော ကျောပြင်ရှိသော်လည်း ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ဘုရင်တစ်ပါးကဲ့သို့ အမူအရာ ရှိနေသော ထိုအကျဉ်းသားကို သနားမိသည်။ သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်များက "ငါတို့၌ ပညတ်တရားရှိ၏၊ ထိုပညတ်တရားအရ သူသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်သည်ဟု မိမိကိုယ်ကို ပြောဆိုသောကြောင့် သေထိုက်သည်" ဟု ကြေညာခဲ့ကြသည်။

The Roman governor, though familiar with cruel scenes, was
moved with sympathy for the suffering prisoner, who, condemned
and scourged, with bleeding brow and lacerated back, still had the
bearing of a king upon his throne. But the priests declared, “We have
a law, and by our law He ought to die, because He made Himself the
Son of God.”

ပိလတ်မင်းမှာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ခရစ်တော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ သာသနာအကြောင်းကို တိကျစွာ မသိသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားထက် သာလွန်သော ပုဂ္ဂိုလ်များအပေါ် မရေရာသော ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ ယခင်က သူ၏စိတ်တွင် ဖြတ်ပြေးခဲ့ဖူးသော အတွေးတစ်ခုမှာ ယခုအခါ ပို၍ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။ လှောင်ပြောင်သော ခရမ်းရောင်ဝတ်လုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ဆူးရစ်သရဖူ ဆောင်းထားသော သူ၏ရှေ့မှ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေမလားဟု သူ သံသယဖြစ်လာသည်။

Pilate was startled. He had no correct idea of Christ and His
mission; but he had an indistinct faith in God and in beings superior
to humanity. A thought that had once before passed through his
mind now took more defnite shape. He questioned whether it might
not be a divine being that stood before him, clad in the purple robe
of mockery, and crowned with thorns.

သူသည် တရားရုံးထဲသို့ ထပ်မံဝင်သွားကာ ယေရှုကို "သင်သည် အဘယ်က လာသနည်း" ဟု မေးခဲ့သည်။ သို့သော် ယေရှုသည် သူ့ကို ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။ ကယ်တင်ရှင်သည် ပိလတ်မင်းအား သမ္မာတရားအတွက် သက်သေဖြစ်သော မိမိ၏ သာသနာအကြောင်းကို ယခင်က လွတ်လပ်စွာ ရှင်းပြခဲ့ဖူးသည်။ ပိလတ်မင်းသည် ထိုအလင်းကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ မူဝါဒများနှင့် အာဏာကို လူအုပ်၏ တောင်းဆိုချက်များတွင် ပေးအပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် တရားသူကြီးဟူသော မြင့်မြတ်သည့် ရာထူးကို အလွဲသုံးစား လုပ်ခဲ့သည်။ ယေရှုတွင် သူ့အတွက် ထပ်မံပေးစရာ အလင်းမရှိတော့ပေ။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ဆိတ်နေမှုကြောင့် ပိလတ်မင်းသည် စိတ်တိုကာ မာန်ပါပါဖြင့်:

Again he went into the judgment hall, and said to Jesus, “Whence
art Thou?” But Jesus gave him no answer. The Saviour had spoken
freely to Pilate, explaining His own mission as a witness to the truth.
Pilate had disregarded the light. He had abused the high offce of
judge by yielding his principles and authority to the demands of the
mob. Jesus had no further light for him. Vexed at His silence, Pilate
said haughtily:

"ငါ့ကို မပြောဘဲ နေသလား။ သင့်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်ပိုင်ခွင့်နှင့် လွှတ်ပိုင်ခွင့် ငါ့မှာ ရှိသည်ကို သင်မသိသလော" ဟု ဆိုသည်။

“Speakest Thou not unto me? knowest Thou not that I have
power to crucify Thee, and have power to release Thee?”

ယေရှုက "အထက်မှ သင့်အား ပေးအပ်ထားခြင်း မရှိလျှင် ကျွန်ုပ်အပေါ်၌ သင်သည် မည်သည့် အခွင့်အာဏာမျှ ရှိမည်မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို သင့်ထံသို့ အပ်နှံသောသူသည် သာ၍ ကြီးသော အပြစ်ရှိသည်" ဟု ပြန်လည် မိန့်ကြားခဲ့သည်။

Jesus answered, “Thou couldest have no power at all against Me,
except it were given thee from above: therefore he that delivered Me
unto thee hath the greater sin.”

ဤကဲ့သို့ဖြင့် သနားကြင်နာတတ်သော ကယ်တင်ရှင်သည် ပြင်းထန်သော ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းများ ကြားမှပင် ကိုယ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် သတ်ရန် အပ်နှံခဲ့သော ရောမဘုရင်ခံ၏ လုပ်ရပ်ကို တတ်နိုင်သမျှ ဆင်ခြေပေးခဲ့သည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် လောကကြီးအတွက် ထာဝစဉ် လက်ဆင့်ကမ်းရမည့် မြင်ကွင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေကြီးတစ်ခုလုံး၏ တရားသူကြီးဖြစ်သော အရှင်၏ စရိုက်ကို ဤမြင်ကွင်းက မည်မျှ အလင်းပြနေသနည်း။

Thus the pitying Saviour, in the midst of His intense suffering
and grief, excused as far as possible the act of the Roman governor
who gave Him up to be crucifed. What a scene was this to hand
down to the world for all time! What a light it sheds upon the
character of Him who is the Judge of all the earth!

[၇၃၇] "ကျွန်ုပ်ကို သင့်ထံသို့ အပ်နှံသောသူသည် သာ၍ ကြီးသော အပြစ်ရှိသည်" ဟု ယေရှု မိန့်ကြားခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ခရစ်တော်သည် ဂျူးလူမျိုးများကို ကိုယ်စားပြုသော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း ကယာဖ ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ရောမအာဏာပိုင်များကို ထိန်းချုပ်ထားသော မူဝါဒများကို သိကြသည်။ သူတို့တွင် ခရစ်တော်အကြောင်း သက်သေခံသော ပရောဖက်ပြုချက်များ၊ ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ချက်များနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများမှ အလင်းများကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ဂျူးတရားသူကြီးများသည် မိမိတို့ သေဒဏ်ပေးခဲ့သော အရှင်မှာ ဘုရားဖြစ်ကြောင်း ငြင်းမရသော သက်သေများကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့ ရရှိထားသော အလင်းနှင့်အညီ သူတို့သည် စီရင်ခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။

[737] “He that delivered Me unto thee,” said Jesus, “hath the greater
In Pilate’s Judgment Hall 645
sin.” By this Christ meant Caiaphas, who, as high priest, represented
the Jewish nation. They knew the principles that controlled the
Roman authorities. They had had light in the prophecies that testifed
of Christ, and in His own teachings and miracles. The Jewish judges
had received unmistakable evidence of the divinity of Him whom
they condemned to death. And according to their light would they
be judged.

အကြီးမားဆုံးသော အပြစ်နှင့် အလေးလံဆုံးသော တာဝန်မှာ တိုင်းပြည်၏ အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ရှိနေကြပြီး သန့်ရှင်းသော ယုံကြည်အပ်နှံမှုများကို သစ္စာဖောက်နေကြသူများတွင် ရှိသည်။ ပိလတ်မင်း၊ ဟေရုဒ်နှင့် ရောမစစ်သားများသည် ယေရှုအကြောင်းကို နှိုင်းယှဉ်လျှင် မသိနားမလည်ကြပေ။ သူတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများကို ကျေနပ်စေရန်အတွက် ကိုယ်တော်ကို စော်ကားခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့တွင် ဂျူးလူမျိုးများ ရရှိထားသကဲ့သို့ များပြားလှသော အလင်းများ မရှိခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ထိုစစ်သားများသည် အလင်းကို ရရှိခဲ့ပါက ခရစ်တော်ကို ဤမျှ ရက်စက်စွာ ဆက်ဆံကြမည် မဟုတ်ပေ။

The greatest guilt and heaviest responsibility belonged to those
who stood in the highest places in the nation, the depositaries of
sacred trusts that they were basely betraying. Pilate, Herod, and the
Roman soldiers were comparatively ignorant of Jesus. They thought
to please the priests and rulers by abusing Him. They had not the
light which the Jewish nation had so abundantly received. Had the
light been given to the soldiers, they would not have treated Christ
as cruelly as they did.

ပိလတ်မင်းသည် ကယ်တင်ရှင်ကို လွှတ်ပေးရန် ထပ်မံ အဆိုပြုခဲ့သည်။ "သို့သော် ဂျူးများက အော်ဟစ်သည်မှာ၊ အကယ်၍ သင်သည် ဤသူကို လွှတ်ပေးပါက သင်သည် ကဲသာဘုရင်၏ မိတ်ဆွေမဟုတ်" ဟု ဆိုသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ထိုဟန်ဆောင်သူများသည် ကဲသာဘုရင်၏ အာဏာကို စိုးရိမ်ပေးသယောင် ပြုမူခဲ့ကြသည်။ ရောမအုပ်ချုပ်ရေးကို ဆန့်ကျင်သူများထဲတွင် ဂျူးများသည် အခါးသီးဆုံး ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက် ဘေးကင်းသည်ဟု ထင်လျှင် သူတို့၏ အမျိုးသားရေးနှင့် ဘာသာရေး လိုအပ်ချက်များကို အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်ရာတွင် အလွန် ရက်စက်တတ်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ရက်စက်သော ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စေလိုသောအခါတွင်မူ ကဲသာဘုရင်၏ တန်ခိုးကို အမွှမ်းတင်ကြသည်။ ခရစ်တော်ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် သူတို့ မုန်းတီးသော နိုင်ငံခြား အုပ်ချုပ်ရေးအပေါ် သစ္စာရှိသယောင် ဟန်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

Again Pilate proposed to release the Saviour. “But the Jews cried
out, saying, If thou let this man go, thou art not Caesar’s friend.”
Thus these hypocrites pretended to be jealous for the authority of
Caesar. Of all the opponents of the Roman rule, the Jews were most
bitter. When it was safe for them to do so, they were most tyrannical
in enforcing their own national and religious requirements; but when
they desired to bring about some purpose of cruelty, they exalted
the power of Caesar. To accomplish the destruction of Christ, they
would profess loyalty to the foreign rule which they hated.

"မိမိကိုယ်ကို ဘုရင်ဟု သမုတ်သူတိုင်းသည် ကဲသာဘုရင်ကို ဆန့်ကျင်သူ ဖြစ်သည်" ဟု သူတို့က ဆက်ပြောသည်။ ၎င်းမှာ ပိလတ်မင်း၏ အားနည်းချက်ကို ထိမှန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ရောမအစိုးရ၏ သံသယကို ခံနေရသူ ဖြစ်ရာ ထိုကဲ့သို့သော သတင်းမှာ သူ၏ ပျက်စီးခြင်း ဖြစ်မည်ကို သူ သိသည်။ ဂျူးလူမျိုးများ၏ အလိုကို မလိုက်ခဲ့ပါက သူတို့၏ ဒေါသသည် မိမိအပေါ်သို့ လှည့်လာမည်ကို သူ သိသည်။ သူတို့သည် ကလဲ့စားချေရန်အတွက် ဘာမဆို လုပ်ကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သူတို့ မုန်းတီးသော သူတစ်ဦး၏ အသက်ကို ရယူရန် မည်မျှ ဇွဲကောင်းသည်ကို သူ၏ ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသည်။

“Whosoever maketh himself a king,” they continued, “speaketh
against Caesar.” This was touching Pilate in a weak point. He was
under suspicion by the Roman government, and he knew that such a
report would be ruin to him. He knew that if the Jews were thwarted,
their rage would be turned against him. They would leave nothing
undone to accomplish their revenge. He had before him an example
of the persistence with which they sought the life of One whom they
hated without reason.

ထို့နောက် ပိလတ်မင်းသည် တရားသူကြီးနေရာတွင် ထိုင်ကာ ယေရှုကို လူအုပ်အား ပြသလျက် "သင်တို့၏ ဘုရင်ကို ကြည့်လော့!" ဟု ပြောခဲ့သည်။ "သူ့ကို ဖယ်ရှားပါ၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်ပါ" ဟူသော ရူးသွပ်သည့် အော်ဟစ်သံကို ထပ်မံ ကြားရပြန်သည်။ အဝေးမှပင် ကြားနိုင်သော အသံဖြင့် ပိလတ်မင်းက "သင်တို့၏ ဘုရင်ကို ငါ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်ရမည်လော" ဟု မေးခဲ့သည်။ သို့သော် ရုန့်ရင်းပြီး ဘုရားသခင်ကို စော်ကားသော နှုတ်ခမ်းများမှ "ကဲသာဘုရင်မှတစ်ပါး ငါတို့တွင် အခြားဘုရင်မရှိ" ဟူသော စကားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

Pilate then took his place on the judgment seat, and again presented Jesus to the people, saying, “Behold your King!” Again the
mad cry was heard, “Away with Him, crucify Him.” In a voice that
was heard far and near, Pilate asked, “Shall I crucify your King?”
But from profane, blasphemous lips went forth the words, “We have
no king but Caesar.”
646 The Desire of Ages

ဤကဲ့သို့ဖြင့် အယူမှားသော အုပ်ချုပ်သူကို ရွေးချယ်ခြင်းအားဖြင့် ဂျူးလူမျိုးများသည် ဘုရားသခင် အုပ်ချုပ်သော စနစ်မှ [၇၃၈] နှုတ်ထွက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို သူတို့၏ ဘုရင်အဖြစ် ငြင်းပယ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့တွင် ကယ်တင်မည့်သူ မရှိတော့ပေ။ ကဲသာဘုရင်မှတစ်ပါး အခြားဘုရင် မရှိတော့ပေ။ ဤအခြေအနေသို့ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဆရာများက လူအုပ်ကို လမ်းပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကြောက်မက်ဖွယ် ရလဒ်များအတွက် သူတို့တွင် တာဝန်ရှိသည်။ လူမျိုးတစ်မျိုး၏ အပြစ်နှင့် ပျက်စီးခြင်းမှာ ဘာသာရေး ခေါင်းဆောင်များကြောင့် ဖြစ်သည်။

Thus by choosing a heathen ruler, the Jewish nation had with-
[738] drawn from the theocracy. They had rejected God as their king.
Henceforth they had no deliverer. They had no king but Caesar. To
this the priests and teachers had led the people. For this, with the
fearful results that followed, they were responsible. A nation’s sin
and a nation’s ruin were due to the religious leaders.

"ပိလတ်မင်းသည် မိမိ ဘာမျှ မတတ်နိုင်ဘဲ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်သာ ပိုဖြစ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ရေကို ယူ၍ လူအုပ်ရှေ့တွင် လက်ဆေးလျက် 'ဤဖြောင့်မတ်သောသူ၏ သွေးအတွက် ငါ့တွင် အပြစ်မရှိ၊ သင်တို့ဘာသာ စီစဉ်ကြလော့' ဟု ဆိုသည်။" ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို အပြစ်တင်ခြင်း စိတ်များဖြင့် ပိလတ်မင်းသည် ကယ်တင်ရှင်ကို ကြည့်ခဲ့သည်။ များပြားလှသော မျက်နှာများကြားတွင် ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော် တစ်ခုတည်းသာ ငြိမ်းချမ်းနေသည်။ ကိုယ်တော်၏ ဦးခေါင်းပတ်လည်တွင် နူးညံ့သော အလင်းတစ်ခု ထွန်းလင်းနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။ ပိလတ်မင်းက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် "ကိုယ်တော်သည် ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်သည်" ဟု ဆိုသည်။ လူအုပ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "ကိုယ်တော်၏ သွေးအတွက် ငါသည် ကင်းရှင်းသည်။ သူ့ကို ခေါ်သွား၍ လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်ကြလော့။ သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူတို့ မှတ်သားထားကြလော့၊ ငါသည် သူ့ကို ဖြောင့်မတ်သောသူဟု ကြေညာသည်။ သူ၏ ခမည်းတော်ဟု ကိုယ်တော် ဆိုသော အရှင်သည် ယနေ့ လုပ်ရပ်အတွက် ငါ့ကို မဟုတ်ဘဲ သင်တို့အပေါ်တွင်သာ စီရင်ပါစေ" ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယေရှုအား "ဤလုပ်ရပ်အတွက် ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ကျွန်ုပ် သင့်ကို မကယ်တင်နိုင်ပါ" ဟု ပြောခဲ့သည်။ ယေရှုကို နောက်တစ်ကြိမ် ရိုက်နှက်ပြီးနောက် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်ရန် အပ်လိုက်သည်။

“When Pilate saw that he could prevail nothing, but that rather a
tumult was made, he took water, and washed his hands before the
multitude, saying, I am innocent of the blood of this just Person:
see ye to it.” In fear and self-condemnation Pilate looked upon the
Saviour. In the vast sea of upturned faces, His alone was peaceful.
About His head a soft light seemed to shine. Pilate said in his heart,
He is a God. Turning to the multitude he declared, I am clear of
His blood. Take ye Him, and crucify Him. But mark ye, priests and
rulers, I pronounce Him a just man. May He whom He claims as
His Father judge you and not me for this day’s work. Then to Jesus
he said, Forgive me for this act; I cannot save You. And when he
had again scourged Jesus, he delivered Him to be crucifed.

ပိလတ်မင်းသည် ယေရှုကို လွှတ်ပေးရန် အလွန် အလိုရှိခဲ့သည်။ သို့သော် မိမိ၏ ရာထူးနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို မထိခိုက်ဘဲ ထိုသို့ မလုပ်နိုင်သည်ကို သူ မြင်ခဲ့သည်။ မိမိ၏ လောကီအာဏာကို မဆုံးရှုံးလိုသောကြောင့် သူသည် အပြစ်မဲ့သော အသက်တစ်ခုကို စတေးရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဆုံးရှုံးမှု သို့မဟုတ် ဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်ရန်အတွက် လူအများအပြားသည်လည်း ဤကဲ့သို့ပင် မူဝါဒကို စတေးတတ်ကြသည်။ အသိတရားနှင့် တာဝန်ဝတ္တရားက လမ်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြနေသော်လည်း ကိုယ်ကျိုးစီးပွားက အခြားလမ်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြနေတတ်သည်။ ဆိုးသွမ်းမှု၏ လှိုင်းတံပိုးသည် အားကောင်းနေသဖြင့် မကောင်းမှုနှင့် ညှိနှိုင်းသူသည် အပြစ်၏ ထူထပ်သော မှောင်မိုက်ထဲသို့ မျောပါသွားရတတ်သည်။

Pilate longed to deliver Jesus. But he saw that he could not
do this, and yet retain his own position and honor. Rather than
lose his worldly power, he chose to sacrifce an innocent life. How
many, to escape loss or suffering, in like manner sacrifce principle. Conscience and duty point one way, and self-interest points
another. The current sets strongly in the wrong direction, and he
who compromises with evil is swept away into the thick darkness of
guilt.

ပိလတ်မင်းသည် လူအုပ်၏ တောင်းဆိုချက်ကို လိုက်လျောခဲ့သည်။ မိမိ၏ ရာထူးကို မဆုံးရှုံးရစေရန်အတွက် ယေရှုကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် သတ်ရန် အပ်နှံခဲ့သည်။ သို့သော် သူ အကြောက်ဆုံးသော အရာမှာ သူ၏ သတိထားမှုများ ကြားမှပင် နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏အပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့များ ရုပ်သိမ်းခံရပြီး ရာထူးမှ ဖယ်ရှားခံခဲ့ရသည်။ နောင်တနှင့် ထိခိုက်နေသော မာန်မာနတို့ကြောင့် ခရစ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ တင်ပြီး မကြာမီမှာပင် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ အဆုံးစီရင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်နှင့် ညှိနှိုင်းသူ အားလုံးသည် ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းကိုသာ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ "လူ၏ ထင်မြင်ချက်၌ မှန်သည်ဟု ထင်ရသော လမ်းရှိသော်လည်း၊ ထိုလမ်း၏ အဆုံးမှာ သေခြင်းလမ်း ဖြစ်၏။" သုတ္တံကျမ်း ၁၄:၁၂။

Pilate yielded to the demands of the mob. Rather than risk losing
his position, he delivered Jesus up to be crucifed. But in spite of
his precautions, the very thing he dreaded afterward came upon him.
His honors were stripped from him, he was cast down from his high
offce, and, stung by remorse and wounded pride, not long after the
crucifxion he ended his own life. So all who compromise with sin
will gain only sorrow and ruin. “There is a way which seemeth right
unto a man, but the end thereof are the ways of death.” Proverbs
14:12.

ခရစ်တော်၏ သွေးအတွက် မိမိတွင် အပြစ်မရှိဟု ပိလတ်မင်းက ကြေညာသောအခါ ကယာဖက "သူ၏သွေးသည် ငါတို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ ငါတို့၏ သားသမီးများအပေါ်သို့လည်းကောင်း ကျရောက်ပါစေ" ဟု မထီမဲ့မြင် ပြန်ပြောခဲ့သည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စကားများကို ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများကလည်း လိုက်ပါပြောဆိုကြပြီး လူအုပ်ကြီးက လူမဆန်သော အော်ဟစ်သံများဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကြသည်။ လူအုပ်ကြီးတစ်ခုလုံးက "သူ၏သွေးသည် ငါတို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ ငါတို့၏ သားသမီးများအပေါ်သို့လည်းကောင်း ကျရောက်ပါစေ" ဟု အော်ဟစ် ဖြေကြားခဲ့ကြသည်။

When Pilate declared himself innocent of the blood of Christ, Caiaphas answered defantly, “His blood be on us, and on our children.”
The awful words were taken up by the priests and rulers, and echoed
In Pilate’s Judgment Hall 647
by the crowd in an inhuman roar of voices. The whole multitude
answered and said, “His blood be on us, and on our children.”

ဣသရေလ လူမျိုးများသည် သူတို့၏ ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီ။ ယေရှုကို ညွှန်ပြလျက် "ဤသူမဟုတ်ဘဲ ဗာရဗ္ဗကိုသာ လွှတ်ပေးပါ" ဟု ပြောခဲ့ကြသည်။ [၇၃၉] ဓားပြနှင့် လူသတ်သမားဖြစ်သော ဗာရဗ္ဗသည် စာတန်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး ဗာရဗ္ဗကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။ ဗာရဗ္ဗကို သူတို့ ရရှိကြလိမ့်မည်။ ဤရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် အစအဦးကပင် လိမ်လည်သူနှင့် လူသတ်သမားဖြစ်သော သူကို လက်ခံခဲ့ကြသည်။ စာတန်သည် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လူမျိုးတစ်မျိုးအနေဖြင့် သူတို့သည် စာတန်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ပြုမူကြလိမ့်မည်။ စာတန်၏ လုပ်ရပ်များကို သူတို့ လုပ်ကြလိမ့်မည်။ စာတန်၏ အုပ်ချုပ်မှုကို သူတို့ ခံကြရမည်။ ခရစ်တော်၏ နေရာတွင် ဗာရဗ္ဗကို ရွေးချယ်ခဲ့သော ထိုလူမျိုးများသည် အချိန်ကုန်ဆုံးသည်အထိ ဗာရဗ္ဗ၏ ရက်စက်မှုကို ခံစားကြရမည် ဖြစ်သည်။

The people of Israel had made their choice. Pointing to Jesus
they had said, “Not this man, but Barabbas.” Barabbas, the robber [739]
and murderer, was the representative of Satan. Christ was the representative of God. Christ had been rejected; Barabbas had been
chosen. Barabbas they were to have. In making this choice they
accepted him who from the beginning was a liar and a murderer.
Satan was their leader. As a nation they would act out his dictation.
His works they would do. His rule they must endure. That people
who chose Barabbas in the place of Christ were to feel the cruelty
of Barabbas as long as time should last.

ရိုက်နှက်ခံထားရသော ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်ကို ကြည့်လျက် ဂျူးလူမျိုးများက "သူ၏သွေးသည် ငါတို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ ငါတို့၏ သားသမီးများအပေါ်သို့လည်းကောင်း ကျရောက်ပါစေ" ဟု အော်ဟစ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် အော်ဟစ်သံမှာ ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်တော်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ မိမိတို့အပေါ် မိမိတို့ စီရင်လိုက်သော ထိုစကားမှာ ကောင်းကင်ဘုံတွင် ရေးမှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ထိုဆုတောင်းသံကို ဘုရားသခင် ကြားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ သွေးမှာ သူတို့၏ သားသမီးများနှင့် မြေးမြစ်များအပေါ်သို့ ထာဝရ ကျိန်စာအဖြစ် ကျရောက်ခဲ့သည်။

Looking upon the smitten Lamb of God, the Jews had cried,
“His blood be on us, and on our children.” That awful cry ascended
to the throne of God. That sentence, pronounced upon themselves,
was written in heaven. That prayer was heard. The blood of the
Son of God was upon their children and their children’s children, a
perpetual curse.

ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးခြင်းတွင် ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ၁၈၀၀ ကျော် နှစ်များအတွင်း ဂျူးလူမျိုးတို့၏ အခြေအနေတွင်လည်း ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ထင်ရှားခဲ့သည်—၎င်းတို့မှာ စပျစ်နွယ်ပင်မှ ဖြတ်ထုတ်ခံထားရသော အကိုင်း၊ သေနေပြီး အသီးမသီးသော အကိုင်းကဲ့သို့ စုသိမ်း၍ မီးရှို့ခြင်း ခံရမည့်သူများ ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးရှိ တစ်နိုင်ငံမှ တစ်နိုင်ငံသို့၊ တစ်ရာစုမှ တစ်ရာစုသို့၊ သူတို့သည် အပြစ်များထဲတွင် သေဆုံးနေကြသည်!

Terribly was it realized in the destruction of Jerusalem. Terribly has it been manifested in the condition of the Jewish nation
for eighteen hundred years,—a branch severed from the vine, a
dead, fruitless branch, to be gathered up and burned. From land to
land throughout the world, from century to century, dead, dead in
trespasses and sins!

ကြီးမြတ်သော စီရင်ရာနေ့တွင်လည်း ထိုဆုတောင်းချက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် ပြည့်စုံလာမည် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ကမ္ဘာမြေသို့ ထပ်မံ ကြွလာသောအခါတွင် လူအုပ်ကြီး ဝိုင်းရံထားသော အကျဉ်းသားအဖြစ် ကိုယ်တော်ကို မြင်တွေ့ရမည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအခါတွင် ကိုယ်တော်အား ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရင်အဖြစ် မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအာနုဘော်၊ ခမည်းတော်၏ ဘုန်းအာနုဘော်နှင့် သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်များ၏ ဘုန်းအာနုဘော်တို့နှင့်အတူ ကြွလာလိမ့်မည်။ အလွန် လှပတင့်တယ်ပြီး ဘုန်းအာနုဘော်နှင့် ပြည့်စုံသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်များဖြစ်သည့် သောင်းပေါင်းများစွာသော ကောင်းကင်တမန်များသည် ကိုယ်တော်၏ ခရီးစဉ်တွင် ခြံရံလိုက်ပါလာကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် ဘုန်းအာနုဘော် ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ ရှေ့မှောက်တွင် လူမျိုးအားလုံး စုရုံးကြရမည်။ ထိုအခါတွင် မျက်စိရှိသမျှနှင့် ကိုယ်တော်အား ထိုးဖောက်ခဲ့သူများသည်လည်း ကိုယ်တော်ကို မြင်တွေ့ကြရမည်။ ဆူးရစ်သရဖူ၏ နေရာတွင် ကိုယ်တော်သည် ဘုန်းအာနုဘော် သရဖူ—သရဖူတစ်ခုအတွင်း နောက်ထပ် သရဖူတစ်ခုပါသော—ကို ဆောင်းထားလိမ့်မည်။ ဟောင်းနွမ်းသော ခရမ်းရောင်ဝတ်လုံ၏ နေရာတွင် ကိုယ်တော်သည် "လောကရှိ မည်သည့်ပိတ်ချောပင် မပြုလုပ်နိုင်လောက်အောင် ဖြူစင်သော" (မာကု ၉:၃) အဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်၏ ဝတ်လုံနှင့် ပေါင်ပေါ်တွင် "ဘုရင်တကာတို့၏ ဘုရင်၊ အရှင်တကာတို့၏ အရှင်" (ဗျာဒိတ် ၁၉:၁၆) ဟူသော နာမတော်ကို ရေးထားလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်အား ပြောင်လှောင်ကာ ရိုက်နှက်ခဲ့သူများသည်လည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေကြလိမ့်မည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် တရားရုံးတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော မြင်ကွင်းကို ထပ်မံ မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ အခြေအနေတိုင်းမှာ မီးစာလုံးများဖြင့် ရေးသားထားသကဲ့သို့ သူတို့ရှေ့တွင် ထင်ရှားလာလိမ့်မည်။ ထိုအခါ "သူ၏သွေးသည် ငါတို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ ငါတို့၏ သားသမီးများအပေါ်သို့လည်းကောင်း ကျရောက်ပါစေ" ဟု ဆုတောင်းခဲ့သူများသည် သူတို့၏ ဆုတောင်းချက်အတွက် အဖြေကို ရရှိကြလိမ့်မည်။ [၇၄၀] ထိုအခါတွင် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးက သိမြင် နားလည်သွားလိမ့်မည်။ သူတို့ကဲ့သို့ အားနည်းပြီး အကန့်အသတ်ရှိသော လူသားများမှာ မည်သူ့ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်ကို သူတို့ သိရှိသွားကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် အလွန်အမင်း နာကျင်ခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်ခြင်းများဖြင့် တောင်များနှင့် ကျောက်ဆောင်များကို "ငါတို့အပေါ်သို့ ကျပါ၊ ပလ္လင်တော်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော အရှင်၏ မျက်နှာတော်နှင့် သိုးသငယ်၏ အမျက်တော်မှ ငါတို့ကို ဖုံးကွယ်ပေးပါ၊ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်၏ အမျက်တော် ထွက်ရာ ကြီးမြတ်သောနေ့ ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ မည်သူသည် ခံရပ်နိုင်အံ့နည်း" (ဗျာဒိတ် ၆:၁၆၊ ၁၇) ဟု အော်ဟစ် တောင်းဆိုကြလိမ့်မည်။

Terribly will that prayer be fulflled in the great judgment day.
When Christ shall come to the earth again, not as a prisoner surrounded by a rabble will men see Him. They will see Him then as
heaven’s King. Christ will come in His own glory, in the glory of
His Father, and the glory of the holy angels. Ten thousand times ten
thousand, and thousands of thousands of angels, the beautiful and
triumphant sons of God, possessing surpassing loveliness and glory,
will escort Him on His way. Then shall He sit upon the throne of
His glory, and before Him shall be gathered all nations. Then every
eye shall see Him, and they also that pierced Him. In the place of a
crown of thorns, He will wear a crown of glory,—a crown within a
crown. In place of that old purple kingly robe, He will be clothed in
raiment of whitest white, “so as no fuller on earth can white them.”
Mark 9:3. And on His vesture and on His thigh a name will be
648 The Desire of Ages
written, “King of kings, and Lord of lords.” Revelation 19:16. Those
who mocked and smote Him will be there. The priests and rulers
will behold again the scene in the judgment hall. Every circumstance
will appear before them, as if written in letters of fre. Then those
who prayed, “His blood be on us, and on our children,” will receive
[740] the answer to their prayer. Then the whole world will know and
understand. They will realize who and what they, poor, feeble, fnite
beings, have been warring against. In awful agony and horror they
will cry to the mountains and rocks, “Fall on us, and hide us from
the face of Him that sitteth on the throne, and from the wrath of the
Lamb: for the great day of His wrath is come; and who shall be able
to stand?” Revelation 6:16, 17.