အခန်း (၇၆) — ယုဒရှကာရုတ်

 

အခန်း (၇၆) — ယုဒရှကာရုတ်

[716] Chapter 76—Judas

ယုဒ၏ သမိုင်းကြောင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ခံရနိုင်သော ဘဝတစ်ခု၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် အဆုံးသတ်ကို ဖော်ပြနေပါသည်။ ယုဒသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ နောက်ဆုံးခရီးမသွားမီ သေဆုံးခဲ့ပါက၊ သူ့ကို တပည့်တော် (၁၂) ပါးထဲတွင် ပါဝင်ထိုက်သူတစ်ဦးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ များစွာနှမြောတသရမည့်သူတစ်ဦးအဖြစ်လည်းကောင်း မှတ်ယူကြမည်ဖြစ်သည်။ ရာစုနှစ်များစွာတစ်လျှောက် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါလာသော ရွံရှာမုန်းတီးမှုများသည် သူ၏သမိုင်းအဆုံးသတ်တွင် ပေါ်လွင်လာသော စရိုက်လက္ခဏာများကြောင့်သာ ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏စရိုက်ကို လောကသို့ ထင်ရှားစေခြင်းမှာ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုအတွက် ဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းမှာ သူကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော ယုံကြည်အပ်နှံမှုများကို သစ္စာဖောက်မည့်သူအားလုံးအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်စေရန်ဖြစ်ပါသည်။

The history of Judas presents the sad ending of a life that might
have been honored of God. Had Judas died before his last journey
to Jerusalem he would have been regarded as a man worthy of a
place among the twelve, and one who would be greatly missed. The
abhorrence which has followed him through the centuries would not
have existed but for the attributes revealed at the close of his history.
But it was for a purpose that his character was laid open to the world.
It was to be a warning to all who, like him, should betray sacred
trusts.

ပသခါပွဲမတိုင်မီ အတန်ငယ်အလိုတွင်၊ ယုဒသည် ယေရှုကို ယဇ်ပုရောဟိတ်များလက်သို့ အပ်နှံရန် သူ၏ပဋိညာဉ်ကို အသစ်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကယ်တင်ရှင် တရားထိုင်ခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းပြုလုပ်ရာ နေရာတစ်ခုတွင် ကိုယ်တော်ကို ဖမ်းဆီးရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။ ရှိမုန်၏အိမ်တွင် ပွဲခံပြီးကတည်းက၊ ယုဒသည် သူပြုလုပ်ရန် ကတိကဝတ်ပြုထားသော အမှုအပေါ် ပြန်လည်စဉ်းစားရန် အခွင့်အရေးရခဲ့သော်လည်း သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ မပြောင်းလဲခဲ့ပါ။ ကျွန်တစ်ဦး၏တန်ဖိုးဖြစ်သော ငွေဒင်္ဂါး (၃၀) အတွက်၊ သူသည် ဘုန်းကြီးသောသခင်ကို အရှက်ရခြင်းနှင့် သေခြင်းသို့ ရောင်းစားခဲ့သည်။

A little before the Passover, Judas had renewed his contract with
the priests to deliver Jesus into their hands. Then it was arranged
that the Saviour should be taken at one of His resorts for meditation
and prayer. Since the feast at the house of Simon, Judas had had
opportunity to reflect upon the deed which he had covenanted to
perform, but his purpose was unchanged. For thirty pieces of silver—
the price of a slave—he sold the Lord of glory to ignominy and death.

ယုဒသည် သဘာဝအတိုင်း ငွေမက်သောစိတ် ပြင်းထန်သူဖြစ်သော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့သောအမှုကို ပြုလုပ်ရန် အစဉ်အမြဲ ယိုယွင်းနေခဲ့သူတော့ မဟုတ်ပါ။ သူသည် လောဘတည်းဟူသော မကောင်းသောစိတ်ဓာတ်ကို သူ၏ဘဝတွင် လွှမ်းမိုးသော စေ့ဆော်မှုဖြစ်လာသည်အထိ မွေးမြူခဲ့သည်။ လောကစည်းစိမ်ကို ချစ်သောစိတ်သည် ခရစ်တော်ကို ချစ်သောစိတ်ထက် ပို၍လေးလံသွားခဲ့သည်။ ဒုစရိုက်တစ်ခု၏ ကျွန်ဖြစ်လာခြင်းအားဖြင့်၊ သူသည် စာတန်၏ခိုင်းစေရာ အပြစ်မှန်သမျှကို ပြုလုပ်ရန် သူ့ကိုယ်သူ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Judas had naturally a strong love for money; but he had not
always been corrupt enough to do such a deed as this. He had
fostered the evil spirit of avarice until it had become the ruling
motive of his life. The love of mammon overbalanced his love for
Christ. Through becoming the slave of one vice he gave himself to
Satan, to be driven to any lengths in sin.

လူအုပ်ကြီး ခရစ်တော်နောက်သို့ လိုက်နေကြစဉ်တွင် ယုဒသည် တပည့်တော်များထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ တရားဇရပ်၌လည်းကောင်း၊ ပင်လယ်ကမ်းနား၌လည်းကောင်း၊ တောင်ပေါ်၌လည်းကောင်း မြွက်ဆိုတော်မူသော ကယ်တင်ရှင်၏ သွန်သင်ချက်များသည် သူတို့၏နှလုံးသားကို လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။ ယုဒသည် မြို့ရွာအသီးသီးမှ ဖျားနာသူများ၊ ခြေမသန်သူများ၊ မျက်စိမမြင်သူများ ယေရှုထံသို့ စုရုံးလာကြသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။ သေလုဆဲလူများကို ကိုယ်တော်၏ခြေရင်းတွင် ထားကြသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ ဖျားနာသူများကို အနာငြိမ်းစေခြင်း၊ နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်ခြင်းနှင့် သေသောသူများကို ထမြောက်စေခြင်း စသည့် ကယ်တင်ရှင်၏ တန်ခိုးကြီးသော အမှုများကို သူကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ခရစ်တော်၏တန်ဖိုးရှိသော သွန်သင်ချက်များသည် သူတစ်ခါမျှ မကြားဖူးသမျှသော အရာတို့ထက် သာလွန်ကြောင်း သူအသိအမှတ်ပြုခဲ့သည်။ သူသည် ကြီးမြတ်သော ဆရာတော်ကို ချစ်မြတ်နိုးပြီး ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရှိနေလိုခဲ့သည်။ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် ဘဝပြောင်းလဲလိုသော ဆန္ဒရှိခဲ့ပြီး၊ ယေရှုနှင့် ဆက်သွယ်ခြင်းအားဖြင့် ဤအတွေ့အကြုံကို ရရှိရန် သူမျှော်လင့်ခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် ယုဒကို ငြင်းပယ်ခြင်းမပြုခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်သည် သူ့ကို တပည့်တော် (၁၂) ပါးထဲတွင် နေရာပေးခဲ့သည်။ ဧဝံဂေလိတရားဟောပြောသူအဖြစ် လုပ်ဆောင်ရန် သူ့ကို ယုံကြည်စိတ်ချခဲ့သည်။ ဖျားနာသူများကို အနာငြိမ်းစေရန်နှင့် နတ်ဆိုးများကို နှင်ထုတ်ရန် သူ့ကို တန်ဖိုးရှိသော အခွင့်အာဏာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယုဒသည် ခရစ်တော်ထံသို့ သူ့ကိုယ်သူ လုံးလုံးလျားလျား ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း မပြုခဲ့ပါ။ သူ၏ လောကီရည်မှန်းချက် သို့မဟုတ် ငွေကိုချစ်သောစိတ်ကို သူစွန့်လွှတ်ခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ သူသည် ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်အဖြစ် လက်ခံခဲ့သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ပုံသွင်းမှုကို ခံယူခြင်းမရှိခဲ့ပါ။ သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် အမြင်များကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းနိုင်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရပြီး၊ ဝေဖန်ခြင်းနှင့် အပြစ်တင်ခြင်းသဘောထားကို မွေးမြူခဲ့သည်။

Judas had joined the disciples when multitudes were following
Christ. The Saviour’s teaching moved their hearts as they hung
entranced upon His words, spoken in the synagogue, by the seaside,
[717] upon the mount. Judas saw the sick, the lame, the blind, flock to
Jesus from the towns and cities. He saw the dying laid at His feet. He
witnessed the Saviour’s mighty works in healing the sick, casting out
devils, and raising the dead. He felt in his own person the evidence
of Christ’s power. He recognized the teaching of Christ as superior
to all that he had ever heard. He loved the Great Teacher, and desired
to be with Him. He felt a desire to be changed in character and
624
Judas 625
life, and he hoped to experience this through connecting himself
with Jesus. The Saviour did not repulse Judas. He gave him a place
among the twelve. He trusted him to do the work of an evangelist.
He endowed him with power to heal the sick and to cast out devils.
But Judas did not come to the point of surrendering himself fully to
Christ. He did not give up his worldly ambition or his love of money.
While he accepted the position of a minister of Christ, he did not
bring himself under the divine molding. He felt that he could retain
his own judgment and opinions, and he cultivated a disposition to
criticize and accuse.

ယုဒသည် တပည့်တော်များအကြား အလွန်လေးစားခံရသူဖြစ်ပြီး သူတို့အပေါ် များစွာလွှမ်းမိုးမှုရှိခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ အရည်အချင်းအပေါ် အထင်ကြီးပြီး၊ မိမိ၏ ညီအစ်ကိုများသည် ဆုံးဖြတ်ချက်နှင့် စွမ်းဆောင်ရည်တွင် မိမိထက် များစွာနိမ့်ကျသည်ဟု မှတ်ယူခဲ့သည်။ သူတို့သည် အခွင့်အရေးများကို မမြင်ကြဘဲ အခြေအနေကို အသုံးမချတတ်ကြဟု သူထင်ခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အမြင်တိုသူများ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်နေပါက အသင်းတော်သည် ဘယ်သောအခါမှ တိုးတက်မည်မဟုတ်ဟု သူယူဆခဲ့သည်။ ပေတရုသည် စိတ်မြန်ပြီး အစဉ်အခြင်မဲ့ လုပ်ဆောင်တတ်သူဖြစ်သည်၊ ခရစ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို တန်ဖိုးထား သိမ်းဆည်းနေသော ယောဟန်ကိုမူ ယုဒက ငွေကြေးစီမံခန့်ခွဲမှု ညံ့ဖျင်းသူဟု မြင်ခဲ့သည်။ အရာရာတွင် တိကျရန် လေ့ကျင့်ထားသော မဿဲသည် ရိုးသားမှုကို အလွန်ဂရုစိုက်ပြီး ခရစ်တော်၏ စကားတော်များကို အမြဲဆင်ခြင်နေတတ်သဖြင့်၊ ယုဒ၏အမြင်တွင် သူ့ကို ထက်မြက်ပြီး အမြော်အမြင်ရှိသော စီးပွားရေးကိစ္စများတွင် ယုံကြည်၍မရဟု ထင်ခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ယုဒသည် တပည့်တော်အားလုံးကို အကဲဖြတ်ပြီး၊ သူ၏ စီမံခန့်ခွဲနိုင်စွမ်းသာ မရှိပါက အသင်းတော်သည် မကြာခဏ အခက်အခဲနှင့် အရှက်ရစရာများ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် မြှောက်ပင့်ခဲ့သည်။ ယုဒသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အလိမ်အညာမခံရသော၊ အရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦးအဖြစ် မှတ်ယူခဲ့သည်။ သူ၏ အထင်အမြင်အရ သူသည် ဤအမှုတော်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာဖြစ်ပြီး၊ ထိုအတိုင်းပင် အမြဲဖော်ပြလေ့ရှိသည်။

Judas was highly regarded by the disciples, and had great influence over them. He himself had a high opinion of his own qualifcations, and looked upon his brethren as greatly inferior to him
in judgment and ability. They did not see their opportunities, he
thought, and take advantage of circumstances. The church would
never prosper with such shortsighted men as leaders. Peter was
impetuous; he would move without consideration. John, who was
treasuring up the truths that fell from Christ’s lips, was looked upon
by Judas as a poor fnancier. Matthew, whose training had taught
him accuracy in all things, was very particular in regard to honesty,
and he was ever contemplating the words of Christ, and became so
absorbed in them that, as Judas thought, he could not be trusted to
do sharp, far-seeing business. Thus Judas summed up all the disciples, and flattered himself that the church would often be brought
into perplexity and embarrassment if it were not for his ability as a
manager. Judas regarded himself as the capable one, who could not
be overreached. In his own estimation he was an honor to the cause,
and as such he always represented himself.

ယုဒသည် မိမိ၏ စရိုက်လက္ခဏာ အားနည်းချက်ကို မမြင်နိုင်အောင် မျက်စိကွယ်နေခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်သည် ထိုအချက်ကို မြင်နိုင်ပြီး ပြုပြင်နိုင်ရန်အတွက် သူ့ကို နေရာတစ်ခုပေးခဲ့သည်။ တပည့်တော်များအတွက် ဘဏ္ဍာစိုးအဖြစ်၊ သူသည် အဖွဲ့ငယ်လေး၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန်နှင့် ဆင်းရဲသားများကို ကူညီရန် တာဝန်ပေးခြင်းခံရသည်။ ပသခါပွဲခန်းမတွင် ယေရှုက သူ့အား “သင်ပြုမည့်အမှုကို အမြန်ပြုလော့” (ယောဟန် ၁၃:၂၇) ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ၊ တပည့်တော်များက ပွဲတော်အတွက် လိုအပ်သည်များကို ဝယ်ရန် သို့မဟုတ် ဆင်းရဲသားများကို တစ်ခုခုပေးရန် ခိုင်းခြင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ အခြားသူများကို အမှုဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ယုဒသည် အတ္တကင်းသောစိတ်ဓာတ်ကို မွေးမြူနိုင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ သင်ခန်းစာများကို နေ့စဉ်နားထောင်ပြီး ကိုယ်တော်၏ အတ္တကင်းသောဘဝကို မျက်မြင်တွေ့နေရသော်လည်း၊ ယုဒသည် သူ၏လောဘဇောကိုသာ အလိုလိုက်ခဲ့သည်။ သူ၏လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော ငွေအနည်းငယ်သည် အစဉ်အမြဲ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်အတွက် အနည်းငယ် အမှုဆောင်ပေးချိန် သို့မဟုတ် ဘာသာရေးကိစ္စများအတွက် အချိန်ပေးချိန်များတွင်၊ သူသည် ထိုမပြောပလောက်သော ရန်ပုံငွေထဲမှ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ပေးချေလေ့ရှိသည်။ သူ၏မျက်စိတွင် ဤအကြောင်းပြချက်များသည် သူ၏လုပ်ရပ်အတွက် လုံလောက်သည်ဟု ထင်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ အမြင်တွင်မူ သူသည် သူခိုးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။

Judas was blinded to his own weakness of character, and Christ
placed him where he would have an opportunity to see and correct
this. As treasurer for the disciples, he was called upon to provide
for the needs of the little company, and to relieve the necessities of
the poor. When in the Passover chamber Jesus said to him, “That
thou doest, do quickly” (John 13:27), the disciples thought He had
bidden him buy what was needed for the feast, or give something [718]
to the poor. In ministering to others, Judas might have developed
an unselfsh spirit. But while listening daily to the lessons of Christ
and witnessing His unselfsh life, Judas indulged his covetous dis
626 The Desire of Ages
position. The small sums that came into his hands were a continual
temptation. Often when he did a little service for Christ, or devoted
time to religious purposes, he paid himself out of this meager fund.
In his own eyes these pretexts served to excuse his action; but in
God’s sight he was a thief.

မိမိ၏နိုင်ငံတော်သည် ဤလောကနှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်း ခရစ်တော်၏ အဖန်ဖန်ပြောကြားချက်များသည် ယုဒကို စိတ်ဆိုးစေခဲ့သည်။ သူသည် ခရစ်တော်လုပ်ဆောင်စေလိုသော လမ်းစဉ်တစ်ခုကို သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်ကို ထောင်ထဲမှ ကယ်ထုတ်ရန် သူစီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် ယောဟန်သည် ခေါင်းဖြတ်အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ ယေရှုသည်လည်း မိမိ၏ ဘုရင်အာဏာကို ပြသပြီး ယောဟန်၏သေဆုံးမှုအတွက် လက်စားချေမည့်အစား၊ တပည့်တော်များနှင့်အတူ တောရွာတစ်ခုသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ ယုဒသည် ပိုမိုပြင်းထန်သော စစ်မက်တိုက်ခိုက်မှုကို လိုလားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ယေရှုသာ တပည့်တော်များ၏ အစီအစဉ်များကို မတားဆီးပါက၊ အလုပ်သည် ပိုမိုအောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။ သူသည် ယုဒခေါင်းဆောင်များ၏ ရန်လိုမှု တိုးပွားလာသည်ကို သတိပြုမိပြီး၊ သူတို့က ကောင်းကင်မှ နိမိတ်လက္ခဏာကို တောင်းဆိုသောအခါ ခရစ်တော်က လျစ်လျူရှုသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ သူ၏နှလုံးသားသည် မယုံကြည်မှုဆီသို့ ပွင့်သွားခဲ့ပြီး၊ ရန်သူက သံသယနှင့် ပုန်ကန်လိုသော အတွေးများကို ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့် ယေရှုသည် စိတ်ပျက်စရာကောင်းသော အရာများကိုသာ အလေးပေးပြောနေရသနည်း? ကိုယ်တော်တိုင်နှင့် တပည့်တော်များအတွက် အဘယ်ကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်နေရသနည်း? နိုင်ငံတော်သစ်တွင် ရာထူးကြီးကြီးရရန် မျှော်လင့်ချက်က ယုဒကို ခရစ်တော်၏အမှုတွင် ပါဝင်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်စီးရတော့မည်လော? ယေရှုသည် ဘုရားသခင်၏သားတော် မဟုတ်ဟု ယုဒ မဆုံးဖြတ်ရသေးသော်လည်း၊ သူသည် သံသယဝင်ကာ ကိုယ်တော်၏ တန်ခိုးကြီးသော အမှုများအတွက် အခြားရှင်းပြချက်တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

Christ’s oft-repeated statement that His kingdom was not of
this world offended Judas. He had marked out a line upon which he
expected Christ to work. He had planned that John the Baptist should
be delivered from prison. But lo, John was left to be beheaded. And
Jesus, instead of asserting His royal right and avenging the death of
John, retired with His disciples into a country place. Judas wanted
more aggressive warfare. He thought that if Jesus would not prevent
the disciples from carrying out their schemes, the work would be
more successful. He marked the increasing enmity of the Jewish
leaders, and saw their challenge unheeded when they demanded
from Christ a sign from heaven. His heart was open to unbelief, and
the enemy supplied thoughts of questioning and rebellion. Why did
Jesus dwell so much upon that which was discouraging? Why did He
predict trial and persecution for Himself and for His disciples? The
prospect of having a high place in the new kingdom had led Judas
to espouse the cause of Christ. Were his hopes to be disappointed?
Judas had not decided that Jesus was not the Son of God; but he was
questioning, and seeking to fnd some explanation of His mighty
works.

ကယ်တင်ရှင် ကိုယ်တိုင်သွန်သင်နေသော်လည်း၊ ယုဒသည် ခရစ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့တွင် ဘုရင်အဖြစ် စိုးစံလိမ့်မည်ဟူသော အယူအဆကို အစဉ်တစိုက် ဖော်ထုတ်နေခဲ့သည်။ လူငါးထောင်ကို ကျွေးမွေးသောအခါတွင် သူသည် ဤအမှုကို ဖြစ်မြောက်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ယုဒသည် ဆာလောင်နေသော လူအုပ်ကြီးအား အစာဝေငှရာတွင် ကူညီခဲ့သည်။ အခြားသူများကို ကူညီပေးနိုင်ခြင်းကြောင့် ရရှိသော အကျိုးကျေးဇူးကို သူမြင်တွေ့ခွင့်ရခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို ဆောင်ရွက်ခြင်းတွင် အမြဲရရှိတတ်သော ကျေနပ်မှုကို သူခံစားခဲ့ရသည်။ လူအုပ်ထဲမှ ဖျားနာသူများနှင့် ဒုက္ခရောက်နေသူများကို ခရစ်တော်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာရန် သူကူညီခဲ့သည်။ အနာငြိမ်းစေသော အရှင်၏ တန်ခိုးကြောင့် လူသားတို့၏ နှလုံးသားထဲသို့ မည်မျှအထိ သက်သာရာရမှု၊ ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှုများ ရောက်ရှိလာသည်ကို သူမြင်ခဲ့ရသည်။ သူသည် ခရစ်တော်၏ နည်းလမ်းများကို နားလည်နိုင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူသည် မိမိ၏ အတ္တဆန္ဒများကြောင့် မျက်စိကွယ်နေခဲ့သည်။ ယုဒသည် မုန့်နိမိတ်လက္ခဏာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်အားထက်သန်မှုကို ပထမဦးဆုံး အခွင့်ကောင်းယူခဲ့သူဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်ကို အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးပြီး ဘုရင်မြှောက်ရန် စီစဉ်ခဲ့သူမှာ သူပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏မျှော်လင့်ချက်မှာ မြင့်မားခဲ့သော်လည်း၊ သူ၏စိတ်ပျက်မှုမှာ ခါးသီးခဲ့သည်။

Notwithstanding the Saviour’s own teaching, Judas was continually advancing the idea that Christ would reign as king in Jerusalem.
At the feeding of the fve thousand he tried to bring this about. On
this occasion Judas assisted in distributing the food to the hungry
multitude. He had an opportunity to see the beneft which it was in
his power to impart to others. He felt the satisfaction that always
comes in service to God. He helped to bring the sick and suffering
from among the multitude to Christ. He saw what relief, what joy
and gladness, come to human hearts through the healing power of
the Restorer. He might have comprehended the methods of Christ.
But he was blinded by his own selfsh desires. Judas was frst to take
advantage of the enthusiasm excited by the miracle of the loaves. It
[719] was he who set on foot the project to take Christ by force and make
Him king. His hopes were high. His disappointment was bitter.
Judas 627

တရားဇရပ်တွင် အသက်မုန့်အကြောင်း ခရစ်တော်၏ ဟောပြောချက်သည် ယုဒ၏ သမိုင်းကြောင်းတွင် အလှည့်အပြောင်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ “သင်တို့သည် လူသား၏အသားကိုမစား၊ အသွေးကိုမသောက်လျှင် သင်တို့၌ အသက်မရှိ” (ယောဟန် ၆:၅၃) ဟူသော စကားတော်များကို သူကြားခဲ့သည်။ ခရစ်တော်သည် လောကီအကျိုးထက် ဝိညာဉ်ရေးရာ အကျိုးကျေးဇူးကို ပေးနေကြောင်း သူမြင်ခဲ့သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမြော်အမြင်ရှိသူဟု မှတ်ယူပြီး၊ ယေရှုသည် ဂုဏ်သရေရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်းနှင့် နောက်လိုက်များအား ရာထူးကြီးကြီး ပေးနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူမြင်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အချိန်မရွေး ပြန်လည်ခွာနိုင်ရန် ခရစ်တော်နှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ မပူးပေါင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူသည် စောင့်ကြည့်နေမည်ဖြစ်ပြီး၊ အမှန်တကယ်လည်း စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်။

Christ’s discourse in the synagogue concerning the bread of life
was the turning point in the history of Judas. He heard the words,
“Except ye eat the flesh of the Son of man, and drink His blood, ye
have no life in you.” John 6:53. He saw that Christ was offering
spiritual rather than worldly good. He regarded himself as farsighted,
and thought he could see that Jesus would have no honor, and that He
could bestow no high position upon His followers. He determined
not to unite himself so closely to Christ but that he could draw away.
He would watch. And he did watch.

ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် တပည့်တော်များကို ရှုပ်ထွေးစေသော သံသယများကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်။ သူသည် အငြင်းပွားမှုများနှင့် လွဲမှားသော အယူအဆများကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်၏ အခိုင်အမာ ပြောကြားချက်များအပေါ် ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဖာရိရှဲများ၏ အငြင်းအခုံများကို ထပ်ဆင့်ပြောဆိုခဲ့သည်။ ဧဝံဂေလိတရား တိုးတက်မှုအတွက် အခက်အခဲများ၊ အတားအဆီးများဟု ထင်ရသော ပြဿနာငယ်လေးများနှင့် ကြီးမားသော ပြဿနာအားလုံးကို ယုဒက သမ္မာတရား မဟုတ်ကြောင်း သက်သေများအဖြစ် အနက်ဖွင့်ခဲ့သည်။ ခရစ်တော်တင်ပြနေသော သမ္မာတရားနှင့် မသက်ဆိုင်သည့် ကျမ်းချက်များကို သူဆွဲသွင်းခဲ့သည်။ ထိုကျမ်းချက်များသည် မူလအကြောင်းအရာနှင့် ကွဲကွာသွားသဖြင့် တပည့်တော်များကို ဇဝေဇဝါဖြစ်စေပြီး၊ သူတို့အပေါ် အမြဲဖိစီးနေသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို တိုးပွားစေခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအရာအားလုံးကို ယုဒသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အမှားအမှန် သိတတ်သူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ တပည့်တော်များသည် ကြီးမြတ်သော ဆရာတော်၏ စကားများကို အတည်ပြုရန် သက်သေရှာနေစဉ်တွင်၊ ယုဒသည် သူတို့ကို မသိမသာ အခြားလမ်းကြောင်းတစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်လေ့ရှိသည်။ ဤသို့ဖြင့် သူသည် အလွန်ဘာသာတရားကိုင်းရှိုင်းဟန်၊ ပညာရှိဟန်ဖြင့် ယေရှုပြောဆိုခဲ့သော အကြောင်းအရာများကို မူလရည်ရွယ်ချက်နှင့် ကွဲလွဲအောင်၊ အဓိပ္ပာယ်လွဲမှားအောင် တင်ပြခဲ့သည်။ သူ၏ အကြံပြုချက်များသည် လောကီရာထူးအတွက် ရည်မှန်းချက်ကြီးသော ဆန္ဒကို အမြဲလှုံ့ဆော်ပေးခဲ့ပြီး၊ တပည့်တော်များအား သူတို့စဉ်းစားသင့်သော အရေးကြီးသည့်အရာများမှ လွှဲဖယ်သွားစေခဲ့သည်။ သူတို့ထဲတွင် မည်သူသည် အကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်သနည်း ဟူသော အငြင်းပွားမှုမှာ များသောအားဖြင့် ယုဒကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

From that time he expressed doubts that confused the disciples.
He introduced controversies and misleading sentiments, repeating
the arguments urged by the scribes and Pharisees against the claims
of Christ. All the little and large troubles and crosses, the diffculties
and the apparent hindrances to the advancement of the gospel, Judas
interpreted as evidences against its truthfulness. He would introduce
texts of Scripture that had no connection with the truths Christ was
presenting. These texts, separated from their connection, perplexed
the disciples, and increased the discouragement that was constantly
pressing upon them. Yet all this was done by Judas in such a way
as to make it appear that he was conscientious. And while the
disciples were searching for evidence to confrm the words of the
Great Teacher, Judas would lead them almost imperceptibly on
another track. Thus in a very religious, and apparently wise, way he
was presenting matters in a different light from that in which Jesus
had given them, and attaching to His words a meaning that He had
not conveyed. His suggestions were constantly exciting an ambitious
desire for temporal preferment, and thus turning the disciples from
the important things they should have considered. The dissension as
to which of them should be greatest was generally excited by Judas.

ယေရှုသည် ချမ်းသာသော လူငယ်အရာရှိအား တပည့်တော်ဖြစ်ခြင်း၏ အခြေအနေကို ပြောပြသောအခါ ယုဒသည် မကျေနပ်ခဲ့ပါ။ ၎င်းမှာ မှားယွင်းမှုတစ်ခုဟု သူထင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ထိုအရာရှိကဲ့သို့သော သူများသာ ယုံကြည်သူများနှင့် ပူးပေါင်းပါက၊ သူတို့သည် ခရစ်တော်၏အမှုကို ထောက်ပံ့နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူယူဆခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူ့ကိုသာ အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် လက်ခံခဲ့ပါက၊ အသင်းတော်ငယ်လေးအတွက် အကျိုးရှိမည့် အစီအစဉ်များစွာကို သူအကြံပြုနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူ၏ မူဝါဒနှင့် နည်းလမ်းများသည် ခရစ်တော်နှင့် အတန်ငယ် ကွဲပြားနိုင်သော်လည်း၊ ဤအရာများတွင် သူသည် ခရစ်တော်ထက် ပို၍ပညာရှိသည်ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ် ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

When Jesus presented to the rich young ruler the condition of
discipleship, Judas was displeased. He thought that a mistake had
been made. If such men as this ruler could be connected with the
believers, they would help sustain Christ’s cause. If Judas were only
received as a counselor, he thought, he could suggest many plans
for the advantage of the little church. His principles and methods
would differ somewhat from Christ’s, but in these things he thought
himself wiser than Christ.

ခရစ်တော် တပည့်တော်များအား ပြောဆိုခဲ့သမျှတွင် ယုဒသည် နှလုံးသားထဲမှ သဘောမတူသော အချက်များ အမြဲရှိခဲ့သည်။ သူ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် မကျေနပ်မှုတည်းဟူသော တဆေးသည် လျင်မြန်စွာ အလုပ်လုပ်နေခဲ့သည်။ တပည့်တော်များသည် ဤအရာအားလုံး၏ နောက်ကွယ်မှ အစစ်အမှန်ကို မမြင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယေရှုမူကား စာတန်သည် သူ၏ စရိုက်လက္ခဏာများကို ယုဒထံသို့ ဆက်သွယ်ပေးနေပြီး အခြားတပည့်တော်များကို လွှမ်းမိုးရန် လမ်းကြောင်းဖွင့်ထားသည်ကို မြင်ခဲ့သည်။ သစ္စာမဖောက်မီ တစ်နှစ်အလိုတွင် ခရစ်တော်က “ငါသည် သင်တို့ တစ်ဆယ့်နှစ်ပါးကို ရွေးကောက်သည်မဟုတ်လော? သို့သော် သင်တို့ထဲမှ တစ်ယောက်သည် နတ်ဆိုးဖြစ်၏” (ယောဟန် ၆:၇၀) ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။

In all that Christ said to His disciples, there was something with [720]
628 The Desire of Ages
which, in heart, Judas disagreed. Under his influence the leaven of
disaffection was fast doing its work. The disciples did not see the
real agency in all this; but Jesus saw that Satan was communicating
his attributes to Judas, and thus opening up a channel through which
to influence the other disciples. This, a year before the betrayal,
Christ declared. “Have not I chosen you twelve,” He said, “and one
of you is a devil?” John 6:70.

သို့သော် ယုဒသည် လူသိရှင်ကြား ကန့်ကွက်ခြင်းမပြုသကဲ့သို့၊ ကယ်တင်ရှင်၏ သင်ခန်းစာများကို သံသယရှိပုံလည်း မပြခဲ့ပါ။ ရှိမုန်၏အိမ်တွင် ပွဲခံသည့်အချိန်အထိ သူသည် အပြင်ပန်းအားဖြင့် ဘာမျှ မမြည်တမ်းခဲ့ပါ။ မာရိသည် ကယ်တင်ရှင်၏ခြေတော်ကို ဆီမွှေးလောင်းသောအခါတွင်မူ ယုဒသည် သူ၏ လောဘစိတ်ကို ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သည်။ ယေရှု၏ ပြစ်တင်ဆုံးမမှုကြောင့် သူ၏စိတ်ဓာတ်သည် အလွန်ခါးသီးသွားခဲ့သည်။ ထိခိုက်သွားသော မာန်မာနနှင့် လက်စားချေလိုသော ဆန္ဒတို့သည် အတားအဆီးများကို ဖြိုဖျက်လိုက်ပြီး၊ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အလိုလိုက်ခဲ့သော လောဘက သူ့ကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အပြစ်နှင့် အစဉ်တစိုက် ပတ်သက်နေသူတိုင်း ကြုံတွေ့ရမည့် အတွေ့အကြုံပင်ဖြစ်သည်။ မတွန်းလှန်ဘဲ၊ မအောင်မြင်ဘဲ ထားသော ယိုယွင်းမှုများသည် စာတန်၏ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုကို တုံ့ပြန်ကြပြီး၊ ဝိညာဉ်သည် သူ၏အလိုရှိရာသို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရတော့သည်။

Yet Judas made no open opposition, nor seemed to question the
Saviour’s lessons. He made no outward murmur until the time of
the feast in Simon’s house. When Mary anointed the Saviour’s feet,
Judas manifested his covetous disposition. At the reproof from Jesus
his very spirit seemed turned to gall. Wounded pride and desire for
revenge broke down the barriers, and the greed so long indulged
held him in control. This will be the experience of everyone who
persists in tampering with sin. The elements of depravity that are
not resisted and overcome, respond to Satan’s temptation, and the
soul is led captive at his will.

သို့သော် ယုဒသည် လုံးလုံးလျားလျား ခက်ထန်မာကြောသူ မဖြစ်သေးပါ။ ကယ်တင်ရှင်ကို သစ္စာဖောက်ရန် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကတိပြုပြီးနောက်တွင်ပင် နောင်တရရန် အခွင့်အရေးရှိခဲ့သေးသည်။ ပသခါညစာစားပွဲတွင် ယေရှုသည် သစ္စာဖောက်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖော်ထုတ်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်တော်၏ ဘုရားဇာတ်ကို သက်သေပြခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ယုဒကို တပည့်တော်များအား အမှုဆောင်ခြင်းတွင် မေတ္တာဖြင့် ထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။ သို့သော် မေတ္တာ၏ နောက်ဆုံးတောင်းဆိုမှုကို သူလျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ယုဒ၏အမှုသည် ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်သွားပြီး၊ ယေရှုဆေးကြောပေးခဲ့သော ခြေထောက်များသည် သစ္စာဖောက်ခြင်းအမှုကို ပြုရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

But Judas was not yet wholly hardened. Even after he had twice
pledged himself to betray the Saviour, there was opportunity for
repentance. At the Passover supper Jesus proved His divinity by
revealing the traitor’s purpose. He tenderly included Judas in the
ministry to the disciples. But the last appeal of love was unheeded.
Then the case of Judas was decided, and the feet that Jesus had
washed went forth to the betrayer’s work.

ယုဒသည် အကယ်၍ ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံရမည်ဆိုပါက ထိုအမှုသည် ဖြစ်လာရမည်သာဖြစ်သည်ဟု ဆင်ခြင်ခဲ့သည်။ သူ၏ သစ္စာဖောက်မှုသည် ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲစေမည်မဟုတ်ဟု ယူဆခဲ့သည်။ အကယ်၍ ယေရှုသည် မသေရမည်ဆိုပါက၊ ဤလုပ်ရပ်သည် ကိုယ်တော်ကို မိမိကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်ရန်သာ ဖိအားပေးလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ယုဒသည် သူ၏ သစ္စာဖောက်မှုမှ တစ်ခုခုရလိမ့်မည်။ သူသည် မိမိ၏သခင်ကို သစ္စာဖောက်ခြင်းအားဖြင့် ထက်မြက်သော အရောင်းအဝယ်တစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်ဟု တွက်ချက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယုဒသည် ခရစ်တော်က မိမိကိုယ်ကိုယ် အဖမ်းခံလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်ကို သစ္စာဖောက်ခြင်းမှာ ကိုယ်တော်အား သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်နောင်တွင် သူ့ကို သင့်တင့်သော လေးစားမှုဖြင့် ဆက်ဆံရန် သတိထားစေမည့် အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုကို သူကစားရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယုဒသည် ခရစ်တော်ကို သေခြင်းသို့ အပ်နှံနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း မသိခဲ့ပါ။ ကယ်တင်ရှင်သည် ပုံပမာများဖြင့် သွန်သင်သောအခါ ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဖာရိရှဲများသည် ကိုယ်တော်၏ ထင်ရှားသော ပုံခိုင်းချက်များတွင် မည်မျှအထိ စိတ်ပါဝင်စားသွားခဲ့ကြသနည်း! သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို မည်မျှအထိ အပြစ်စီရင်ခဲ့ကြသနည်း! သမ္မာတရားသည် သူတို့၏နှလုံးသားသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့သည် မကြာခဏ အမျက်ထွက်ပြီး ကိုယ်တော်ကို ခဲနှင့်ပေါက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ကိုယ်တော်သည် အကြိမ်ကြိမ် လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ ယုဒက၊ ကိုယ်တော်သည် ထောင်ချောက်များစွာမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ယခုလည်း အဖမ်းခံလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု တွေးခဲ့သည်။

Judas reasoned that if Jesus was to be crucifed, the event must
come to pass. His own act in betraying the Saviour would not change
the result. If Jesus was not to die, it would only force Him to deliver
Himself. At all events, Judas would gain something by his treachery.
He counted that he had made a sharp bargain in betraying his Lord.
Judas did not, however, believe that Christ would permit Himself
to be arrested. In betraying Him, it was his purpose to teach Him
a lesson. He intended to play a part that would make the Saviour
careful thenceforth to treat him with due respect. But Judas knew
not that he was giving Christ up to death. How often, as the Saviour
taught in parables, the scribes and Pharisees had been carried away
with His striking illustrations! How often they had pronounced
judgment against themselves! Often when the truth was brought
home to their hearts, they had been flled with rage, and had taken up
Judas 629
stones to cast at Him; but again and again He had made His escape. [721]
Since He had escaped so many snares, thought Judas, He certainly
would not now allow Himself to be taken.

ယုဒသည် ဤကိစ္စကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ယေရှုသည် အမှန်တကယ် မေရှိယဖြစ်ပါက၊ ကိုယ်တော်ထံမှ များစွာရရှိထားသော လူထုသည် ကိုယ်တော်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် စုရုံးလာကြပြီး ကိုယ်တော်ကို ဘုရင်အဖြစ် ကြွေးကြော်ကြလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ ယခုအခါ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသော စိတ်နှလုံးများစွာကို ထာဝရအဆုံးအဖြတ် ပေးနိုင်လိမ့်မည်။ ယုဒသည် ဒါဝိဒ်၏ပလ္လင်ပေါ်တွင် ဘုရင်ကို တင်မြှောက်ပေးခဲ့သူအဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံရလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ဤလုပ်ရပ်သည် နိုင်ငံတော်သစ်တွင် ခရစ်တော်ပြီးလျှင် ဒုတိယအဆင့် အမြင့်ဆုံးရာထူးကို သူ့အတွက် ရရှိစေလိမ့်မည်။

Judas decided to put the matter to the test. If Jesus really was
the Messiah, the people, for whom He had done so much, would
rally about Him, and would proclaim Him king. This would forever
settle many minds that were now in uncertainty. Judas would have
the credit of having placed the king on David’s throne. And this
act would secure to him the frst position, next to Christ, in the new
kingdom.

ထိုတပည့်တော်အတုသည် ယေရှုကို သစ္စာဖောက်ရာတွင် သူ၏အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သည်။ ဥယျာဉ်ထဲတွင် သူက လူအုပ်၏ခေါင်းဆောင်များအား “ငါနမ်းသောသူသည် ထိုသူပင်ဖြစ်၏၊ သူ့ကို မြဲမြံစွာဖမ်းကြလော့” (မဿဲ ၂၆:၄၈) ဟု ပြောသောအခါ၊ ခရစ်တော်သည် သူတို့လက်မှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်ဟု သူအပြည့်အဝ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့က သူ့ကို အပြစ်တင်ပါက “သူ့ကို မြဲမြံစွာဖမ်းရန် ငါပြောခဲ့သည်မဟုတ်လော?” ဟု သူပြန်ပြောနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

The false disciple acted his part in betraying Jesus. In the garden,
when he said to the leaders of the mob, “Whomsoever I shall kiss,
that same is He: hold Him fast” (Matthew 26:48), he fully believed
that Christ would escape out of their hands. Then if they should
blame him, he could say, Did I not tell you to hold Him fast?

ယုဒသည် ခရစ်တော်ကို ဖမ်းဆီးသူများက သူ၏စကားအတိုင်း ကိုယ်တော်ကို မြဲမြံစွာ တုပ်နှောင်သည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အဖမ်းခံပြီး အခေါ်ခံသွားသည်ကို အံ့အားသင့်စွာ သူမြင်ခဲ့သည်။ သူသည် ဥယျာဉ်မှသည် ယုဒခေါင်းဆောင်များရှေ့တွင် စစ်ဆေးခံရသည့်နေရာအထိ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် နောက်မှလိုက်သွားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်အဖြစ် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွန်းလာပြီး သူတို့၏ အစီအစဉ်များနှင့် တန်ခိုးများကို အချည်းနှီးဖြစ်စေခြင်းအားဖြင့် ရန်သူများကို အံ့အားသင့်စေလိမ့်မည်ဟု လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် သူမျှော်လင့်နေခဲ့သည်။ သို့သော် နာရီပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ယေရှုသည် မိမိအပေါ် ကျရောက်လာသော စော်ကားမှုအားလုံးကို ငြိမ်သက်စွာ လက်ခံနေသောအခါ၊ မိမိ၏သခင်ကို သေခြင်းသို့ ရောင်းစားခဲ့မိပြီဟူသော ကြောက်မက်ဖွယ် စိုးရိမ်စိတ်သည် သစ္စာဖောက်ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

Judas beheld the captors of Christ, acting upon his words, bind
Him frmly. In amazement he saw that the Saviour suffered Himself
to be led away. Anxiously he followed Him from the garden to the
trial before the Jewish rulers. At every movement he looked for Him
to surprise His enemies, by appearing before them as the Son of
God, and setting at nought all their plots and power. But as hour
after hour went by, and Jesus submitted to all the abuse heaped upon
Him, a terrible fear came to the traitor that he had sold his Master to
His death.

စစ်ဆေးမှု အဆုံးသတ်ခါနီးတွင်၊ ယုဒသည် သူ၏ အပြစ်ရှိသော စိတ်၏ နှိပ်စက်မှုကို ဆက်လက်မတောင့်ခံနိုင်တော့ပါ။ ရုတ်တရက် ခန်းမတစ်ခုလုံးတွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းသော အသံကြမ်းကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာသည်မှာ — “သူသည် အပြစ်မရှိပါ၊ သူ့ကို လွှတ်ပေးပါ၊ အို ကယာဖ!”

As the trial drew to a close, Judas could endure the torture of his
guilty conscience no longer. Suddenly a hoarse voice rang through
the hall, sending a thrill of terror to all hearts: He is innocent; spare
Him, O Caiaphas!

ယုဒ၏ အရပ်ရှည်ရှည် ကိုယ်လုံးကြီးကို အံ့အားသင့်နေသော လူအုပ်ကြားမှ တိုးထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့ပြီး နွမ်းလျနေကာ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်ကြီးများ ကျနေသည်။ သူသည် တရားစီရင်ရာ ပလ္လင်ရှေ့သို့ ပြေးသွားပြီး၊ မိမိ၏သခင်ကို သစ္စာဖောက်ရန် ရရှိခဲ့သော ငွေဒင်္ဂါးများကို ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းရှေ့တွင် ပစ်ချလိုက်သည်။ သူသည် ကယာဖ၏ ဝတ်လုံကို အသည်းအသန် ဆွဲကိုင်ကာ ယေရှုသည် သေထိုက်သောအပြစ် တစ်ခုမျှမလုပ်ခဲ့ကြောင်း ကြေညာပြီး ကိုယ်တော်ကို လွှတ်ပေးရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ ကယာဖသည် သူ့ကို ဒေါသတကြီး ခါထုတ်လိုက်သော်လည်း၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၏ ယုတ်မာမှုမှာ ပေါ်လွင်သွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် တပည့်တော်တစ်ဦးကို မိမိ၏သခင်အား သစ္စာဖောက်ရန် လာဘ်ထိုးခဲ့ခြင်းမှာ ထင်ရှားသွားခဲ့သည်။

The tall form of Judas was now seen pressing through the startled
throng. His face was pale and haggard, and great drops of sweat
stood on his forehead. Rushing to the throne of judgment, he threw
down before the high priest the pieces of silver that had been the [722]
price of his Lord’s betrayal. Eagerly grasping the robe of Caiaphas,
he implored him to release Jesus, declaring that He had done nothing
worthy of death. Caiaphas angrily shook him off, but was confused,
and knew not what to say. The perfdy of the priests was revealed. It
was evident that they had bribed the disciple to betray his Master.
630 The Desire of Ages

ယုဒက “အပြစ်မရှိသောအသွေးကို အပ်နှံမိသောကြောင့် ငါသည် အပြစ်ပြုပြီ” ဟု ထပ်မံအော်ဟစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ထိန်းချုပ်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုသောအသံဖြင့် “ထိုအမှုသည် ငါတို့နှင့် အဘယ်ဆိုင်သနည်း? သင်သာလျှင် ကြည့်လော့” (မဿဲ ၂၇:၄) ဟု ပြန်ပြောခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ယုဒကို သူတို့၏ လက်ပါးစေအဖြစ် အသုံးချလိုခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူ၏ ယုတ်ညံ့မှုကိုမူ သူတို့ ရွံရှာခဲ့ကြသည်။ သူက သူတို့ထံ ဝန်ခံချက်ဖြင့် လာသောအခါ၊ သူတို့က သူ့ကို နှင်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။

“I have sinned,” again cried Judas, “in that I have betrayed the
innocent blood.” But the high priest, regaining his self-possession,
answered with scorn, “What is that to us? see thou to that.” Matthew
27:4. The priests had been willing to make Judas their tool; but they
despised his baseness. When he turned to them with confession,
they spurned him.

ယခုအခါ ယုဒသည် ယေရှု၏ခြေတော်ရင်းတွင် လဲကျသွားပြီး၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်ရန် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိကို သစ္စာဖောက်သူအား ပြစ်တင်ရှုတ်ချခြင်း မပြုခဲ့ပါ။ ယုဒသည် နောင်တရခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ကိုယ်တော်သိတော်မူ၏။ သူ၏ဝန်ခံချက်မှာ အပြစ်စီရင်ခြင်းကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းကို မျှော်လင့်ခြင်းတို့ကြောင့် သူ၏ အပြစ်ရှိသောဝိညာဉ်မှ အတင်းအကျပ် ထွက်ပေါ်လာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အပြစ်ကင်းစင်သော ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို သစ္စာဖောက်မိပြီး၊ ဣသရေလအမျိုး၏ သန့်ရှင်းသော အရှင်ကို ငြင်းပယ်မိခြင်းအတွက် နက်နဲပြီး နှလုံးကြေကွဲဖွယ် ဝမ်းနည်းမှုကို သူ မခံစားခဲ့ရပါ။ သို့သော် ယေရှုသည် ပြစ်တင်ရှုတ်ချသော စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်သည် ယုဒကို သနားစဖွယ် ကြည့်တော်မူပြီး “ဤအချိန်နာရီအတွက် ငါသည် ဤလောကသို့ လာပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Judas now cast himself at the feet of Jesus, acknowledging Him
to be the Son of God, and entreating Him to deliver Himself. The
Saviour did not reproach His betrayer. He knew that Judas did not
repent; his confession was forced from his guilty soul by an awful
sense of condemnation and a looking for of judgment, but he felt no
deep, heartbreaking grief that he had betrayed the spotless Son of
God, and denied the Holy One of Israel. Yet Jesus spoke no word of
condemnation. He looked pityingly upon Judas, and said, For this
hour came I into the world.

အံ့အားသင့်သော အသံများသည် ပရိသတ်ကြားတွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ မိမိကို သစ္စာဖောက်သူအပေါ် ခရစ်တော်၏ သည်းခံတော်မူခြင်းကို သူတို့ အံ့ဩစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ဤလူသည် သာမန်လူသားထက် သာလွန်သူဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ချက်သည် သူတို့အပေါ် ထပ်မံလွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် အကယ်၍ သူသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ပါက၊ အဘယ်ကြောင့် မိမိ၏ အနှောင်အဖွဲ့များမှ မလွတ်မြောက်ဘဲ အပြစ်တင်သူများကို အောင်နိုင်ခြင်း မပြုသနည်းဟု သူတို့ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ကြသည်။

A murmur of surprise ran through the assembly. With amazement
they beheld the forbearance of Christ toward His betrayer. Again
there swept over them the conviction that this Man was more than
mortal. But if He was the Son of God, they questioned, why did He
not free Himself from His bonds and triumph over His accusers?

ယုဒသည် သူ၏ တောင်းပန်မှုများမှာ အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ “နောက်ကျသွားပြီ! နောက်ကျသွားပြီ!” ဟု ဟစ်အော်ကာ ခန်းမထဲမှ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။ ယေရှု လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသေခံသည်ကို မကြည့်ရက်နိုင်ဟု သူခံစားရသဖြင့်၊ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် အပြင်သို့ထွက်ပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် ဆွဲကြိုးချ သေဆုံးခဲ့သည်။

Judas saw that his entreaties were in vain, and he rushed from
the hall exclaiming, It is too late! It is too late! He felt that he could
not live to see Jesus crucifed, and in despair went out and hanged
himself.

ထိုနေ့ နောက်ပိုင်းတွင်၊ ပိလတ်မင်း၏ ခန်းမမှ ကာရာနီကုန်းသို့ ယေရှုကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ရာ နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသော ဆိုးယုတ်သော လူအုပ်ကြီး၏ ဟစ်အော်လှောင်ပြောင်သံများမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ဆိတ်ငြိမ်သော နေရာတစ်ခုကို ဖြတ်သွားစဉ်တွင်၊ သူတို့သည် ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ပင်တစ်ပင်၏ ခြေရင်းတွင် ယုဒ၏ အလောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းဖြစ်၏။ သူ၏ ကိုယ်အလေးချိန်ကြောင့် ဆွဲကြိုးချထားသော ကြိုးမှာ ပြတ်သွားခဲ့သည်။ ပြုတ်ကျသောအခါ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ဆိုးရွားစွာ ပျက်စီးသွားပြီး၊ ခွေးများက ကိုက်ခဲစားသောက်နေကြသည်။ သူ၏ ကြွင်းကျန်သော ရုပ်ကလာပ်ကို ချက်ချင်းပင် မြေမြှုပ်ပစ်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် လူအုပ်ကြားတွင် လှောင်ပြောင်သံများ လျော့နည်းသွားပြီး၊ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာများစွာက သူတို့၏ အတွင်းစိတ်အတွေးများကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။ ယေရှု၏အသွေးအတွက် အပြစ်ရှိသူများအပေါ်တွင် တရားစီရင်ခြင်းမှာ စတင်သက်ရောက်နေပြီဟု ထင်ရပေသည်။

Later that same day, on the road from Pilate’s hall to Calvary,
there came an interruption to the shouts and jeers of the wicked
throng who were leading Jesus to the place of crucifxion. As they
passed a retired spot, they saw at the foot of a lifeless tree, the body
of Judas. It was a most revolting sight. His weight had broken the
cord by which he had hanged himself to the tree. In falling, his
body had been horribly mangled, and dogs were now devouring it.
His remains were immediately buried out of sight; but there was
less mockery among the throng, and many a pale face revealed the
thoughts within. Retribution seemed already visiting those who
were guilty of the blood of Jesus.