အခန်း (၇၅) — အန္နမင်းနှင့်ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကာယာဖတို့၏ရှေ့တွင် အစစ်ဆေးခံရခြင်း

 

အခန်း (၇၅) — အန္နနှင့် ကယာဖ၏ ရုံးတော်ရှေ့တွင် [၆၉၈]

Chapter 75—Before Annas and the Court of
Caiaphas [698]

 

ဤအခန်းသည် မဿဲ ၂၆:၅၇-၇၅၊ မဿဲ ၂၇:၁၊ မာကု ၁၄:၅၃-၇၂၊ မာကု ၁၅:၁၊ လုကာ ၂၂:၅၄-၇၁ နှင့် ယောဟန် ၁၈:၁၃-၂၇ တို့အပေါ် အခြေခံထားပါသည်။

This chapter is based on Matthew 26:57-75; Matthew 27:1; Mark
14:53-72; Mark 15:1; Luke 22:54-71; John 18:13-27.

သူတို့သည် ကေဒရုန်ချောင်းကို ဖြတ်ကျော်၍ ဥယျာဉ်များနှင့် သံလွင်တောများကို ကျော်ဖြတ်ကာ၊ အိပ်မောကျနေသော မြို့တော်၏ တိတ်ဆိတ်သော လမ်းမများမှတစ်ဆင့် ယေရှုကို အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ သန်းခေါင်ကျော်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကိုယ်တော်၏ နောက်မှလိုက်လာသော ဆူညံသော လူအုပ်ကြီး၏ အော်ဟစ်သံများသည် ငြိမ်သက်နေသော လေထုထဲတွင် စူးရှစွာ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် အချည်ခံထားရပြီး တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ခြင်း ခံနေရကာ၊ ကိုယ်တော်သည် ခက်ခဲစွာ လျှောက်လှမ်းနေရသည်။ သို့သော် ဖမ်းဆီးသူများသည် ကိုယ်တော့်ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းဟောင်း အန္န၏ နန်းတော်သို့ အလောတကြီး ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

Over the brook Kedron, past gardens and olive groves, and
through the hushed streets of the sleeping city, they hurried Jesus. It
was past midnight, and the cries of the hooting mob that followed
Him broke sharply upon the still air. The Saviour was bound and
closely guarded, and He moved painfully. But in eager haste His
captors made their way with Him to the palace of Annas, the ex-high
priest.

အန္နသည် ယဇ်ပုရောဟိတ် မိသားစု၏ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး သူ၏ အသက်အရွယ်ကြောင့် လူအပေါင်းတို့က သူ့ကို ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားကြသည်။ သူ၏ အကြံပေးချက်များကို ဘုရားသခင်၏ အသံကဲ့သို့ မှတ်ယူ၍ လိုက်နာကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ တန်ခိုးအောက်တွင် အဖမ်းခံနေရသည်ကို သူ အရင်ဆုံး မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ အတွေ့အကြုံနည်းသော ကယာဖသည် သူတို့ လုပ်ဆောင်နေသော ရည်ရွယ်ချက်ကို မအောင်မြင်ဘဲ ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သူကိုယ်တိုင် အကျဉ်းသားကို စစ်ဆေးရာတွင် ပါဝင်ရမည် ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ခရစ်တော်ကို ပြစ်ဒဏ်စီရင်ချက်ချနိုင်ရန်အတွက် သူ၏ ပရိယာယ်၊ ကောက်ကျစ်မှုနှင့် လှည့်ဖြားမှုများကို ဤအခါသမယတွင် အသုံးပြုရမည် ဖြစ်သည်။

Annas was the head of the offciating priestly family, and in
deference to his age he was recognized by the people as high priest.
His counsel was sought and carried out as the voice of God. He must
frst see Jesus a captive to priestly power. He must be present at the
examination of the prisoner, for fear that the less-experienced Caiaphas might fail of securing the object for which they were working.
His artifce, cunning, and subtlety must be used on this occasion;
for, at all events, Christ’s condemnation must be secured.

ခရစ်တော်ကို လွှတ်တော် (Sanhedrin) ရှေ့တွင် တရားဝင် စစ်ဆေးရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ အန္န၏ ရှေ့တွင် အစောပိုင်း စစ်ဆေးမှုကို ခံယူခဲ့ရသည်။ ရောမအုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် လွှတ်တော်သည် သေဒဏ်ပေးပိုင်ခွင့် မရှိပေ။ သူတို့သည် အကျဉ်းသားကို စစ်ဆေးပြီး စီရင်ချက်ချရန်သာ တတ်နိုင်ပြီး၊ ထိုစီရင်ချက်ကို ရောမအာဏာပိုင်များက အတည်ပြုပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်အပေါ်တွင် ရောမလူမျိုးများက ရာဇဝတ်မှုဟု မှတ်ယူမည့် စွပ်စွဲချက်များကို တင်ပြရန် လိုအပ်သည်။ [၆၉၉] ထို့အပြင် ယုဒလူမျိုးများ၏ မျက်မှောက်တွင်လည်း ကိုယ်တော့်ကို အပြစ်ပေးနိုင်မည့် စွပ်စွဲချက်တစ်ခုကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများထဲမှ အနည်းငယ်မျှမကသော သူတို့သည် ခရစ်တော်၏ သွန်သင်ချက်ကြောင့် အမှန်တရားကို သိမြင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သာသနာပအဖြစ် နှင်ထုတ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကိုယ်တော့်ကို ဝန်ခံရန် ဝန်လေးနေကြသည်။ "ကျွန်ုပ်တို့၏ ပညတ်တရားသည် လူတစ်ဦးကို သူ၏ စကားကို အရင်မကြားဘဲ၊ သူဘာလုပ်သည်ကို မသိဘဲ စီရင်သလော" ဟူသော နိကောဒင်၏ မေးခွန်းကို ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ကောင်းစွာ မှတ်မိကြသည် (ယောဟန် ၇:၅၁)။ ထိုမေးခွန်းကြောင့် ထိုစဉ်က လွှတ်တော်မှာ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး သူတို့၏ အစီအစဉ်များ ပျက်ပြားခဲ့ရသည်။ အာရိမသဲမြို့သား ယောသပ်နှင့် နိကောဒင်တို့ကို ယခုအခါ ဆင့်ခေါ်လိမ့်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ တရားမျှတမှုအတွက် ရဲဝံ့စွာ ပြောဆိုနိုင်မည့်သူများ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ခရစ်တော်အား ဆန့်ကျင်ရာတွင် လွှတ်တော်အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံး စည်းလုံးညီညွတ်သွားစေရန်အတွက် စစ်ဆေးမှုကို နည်းစနစ်တကျ ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ တည်ဆောက်လိုသော စွပ်စွဲချက် နှစ်ခုရှိသည်။ အကယ်၍ ယေရှုသည် ဘုရားကို ကဲ့ရဲ့သူ (Blasphemer) ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနိုင်လျှင် ယုဒလူမျိုးများက ကိုယ်တော့်ကို အပြစ်ပေးလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ပုန်ကန်မှုကို လှုံ့ဆော်သူအဖြစ် ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်နိုင်လျှင် ရောမလူမျိုးများက ကိုယ်တော့်ကို အပြစ်ပေးရန် သေချာသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယစွပ်စွဲချက်ကို အန္နက အရင်ဆုံး တည်ဆောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူသည် ယေရှုအား ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်များနှင့် အယူဝါဒများအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ အကျဉ်းသားက တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောလိုက်သဖြင့် မိမိအတွက် အသုံးချစရာ တစ်ခုခု ရလာနိုင်ရန် မျှော်လင့်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် နိုင်ငံသစ်တစ်ခု တည်ထောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လျှို့ဝှက်အသင်းအဖွဲ့တစ်ခု ဖွဲ့စည်းနေကြောင်း သက်သေပြနိုင်မည့် ထွက်ဆိုချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာစေရန် သူ ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့မှသာ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ကိုယ်တော့်ကို အများပြည်သူ အေးချမ်းသာယာမှုကို နှောင့်ယှက်သူနှင့် ပုန်ကန်မှု ဖန်တီးသူအဖြစ် ရောမတို့လက်သို့ အပ်နှံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

Christ was to be tried formally before the Sanhedrin; but before
Annas He was subjected to a preliminary trial. Under the Roman
rule the Sanhedrin could not execute the sentence of death. They
could only examine a prisoner, and pass judgment, to be ratifed by
the Roman authorities. It was therefore necessary to bring against
Christ charges that would be regarded as criminal by the Romans. [699]
An accusation must also be found which would condemn Him in the
eyes of the Jews. Not a few among the priests and rulers had been
convicted by Christ’s teaching, and only fear of excommunication
prevented them from confessing Him. The priests well remembered
the question of Nicodemus, “Doth our law judge any man, before it
hear him, and know what he doeth?” John 7:51. This question had
for the time broken up the council, and thwarted their plans. Joseph
609
610 The Desire of Ages
of Arimathaea and Nicodemus were not now to be summoned, but
there were others who might dare to speak in favor of justice. The
trial must be so conducted as to unite the members of the Sanhedrin
against Christ. There were two charges which the priests desired
to maintain. If Jesus could be proved a blasphemer, He would be
condemned by the Jews. If convicted of sedition, it would secure
His condemnation by the Romans. The second charge Annas tried
frst to establish. He questioned Jesus concerning His disciples and
His doctrines, hoping the prisoner would say something that would
give him material upon which to work. He thought to draw out some
statement to prove that He was seeking to establish a secret society,
with the purpose of setting up a new kingdom. Then the priests
could deliver Him to the Romans as a disturber of the peace and a
creator of insurrection.

ခရစ်တော်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖွင့်ထားသော စာအုပ်တစ်အုပ်ကဲ့သို့ ဖတ်နိုင်ခဲ့သည်။ မေးခွန်းမေးသူ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းပိုင်းကို ဖတ်နေသကဲ့သို့ပင်၊ ကိုယ်တော်နှင့် နောက်လိုက်များအကြား မည်သည့် လျှို့ဝှက်သော ဆက်ဆံရေးမျှ မရှိကြောင်း၊ သို့မဟုတ် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် မှောင်မိုက်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်စွာ စုဝေးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ကြောင်း ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်များ သို့မဟုတ် အယူဝါဒများနှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်မျှ မရှိပေ။ "ငါသည် လောကသို့ အထင်အရှား ပြောခဲ့ပြီ" ဟု ကိုယ်တော် ပြန်ဖြေခဲ့သည်၊ "ယုဒလူအပေါင်းတို့ စည်းဝေးရာဖြစ်သော တရားစရပ်၌လည်းကောင်း၊ ဗိမာန်တော်၌လည်းကောင်း ငါသည် အစဉ်မပြတ် သွန်သင်ခဲ့၏။ လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ငါဘာမျှ မပြောခဲ့။"

Christ read the priest’s purpose as an open book. As if reading
the inmost soul of His questioner, He denied that there was between
Him and His followers any secret bond of union, or that He gathered
them secretly and in the darkness to conceal His designs. He had
no secrets in regard to His purposes or doctrines. “I spake openly
to the world,” He answered; “I ever taught in the synagogue, and in
the temple, whither the Jews always resort; and in secret have I said
nothing.”

ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏ လုပ်ဆောင်ပုံနှင့် မိမိကို စွပ်စွဲသူများ၏ နည်းလမ်းများကို နှိုင်းယှဉ်ပြခဲ့သည်။ လပေါင်းများစွာတိုင်အောင် သူတို့သည် ကိုယ်တော့်ကို ဖမ်းဆီးရန် လိုက်လံရှာဖွေခဲ့ကြသည်၊ လျှို့ဝှက်တရားရုံးတစ်ခု၏ ရှေ့သို့ ပို့ဆောင်ရန်နှင့် တရားမျှတသော နည်းလမ်းဖြင့် မရနိုင်သောအရာကို မမှန်မကန် သက်သေခံခြင်းဖြင့် ရရှိနိုင်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ယခု သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နေကြပြီ။ လူအုပ်ကြီးဖြင့် သန်းခေါင်ယံအချိန်တွင် ဖမ်းဆီးခြင်း၊ ပြစ်ဒဏ်မချမီ သို့မဟုတ် စွပ်စွဲချက်ပင် မရှိသေးမီတွင် လှောင်ပြောင်ခြင်းနှင့် နှိပ်စက်ခြင်းတို့မှာ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ပုံဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ လုပ်ဆောင်ပုံမဟုတ်ပေ။ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်မှုသည် ပညတ်တရားကို ချိုးဖောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စည်းမျဉ်းများတွင်ပင် လူတစ်ဦးအား အပြစ်ရှိကြောင်း သက်သေမပြနိုင်မချင်း အပြစ်ကင်းစင်သူအဖြစ် ဆက်ဆံရမည်ဟု ပြဌာန်းထားသည်။ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စည်းမျဉ်းများအရပင် ထိုယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် အပြစ်သားများ ဖြစ်နေကြပြီ။

The Saviour contrasted His own manner of work with the methods of His accusers. For months they had hunted Him, striving to
entrap Him and bring Him before a secret tribunal, where they might
obtain by perjury what it was impossible to gain by fair means. Now
they were carrying out their purpose. The midnight seizure by a
mob, the mockery and abuse before He was condemned, or even
accused, was their manner of work, not His. Their action was in
violation of the law. Their own rules declared that every man should
be treated as innocent until proved guilty. By their own rules the
priests stood condemned.

ယေရှုသည် မေးခွန်းမေးသူဘက်သို့ လှည့်၍ "ငါ့ကို အဘယ်ကြောင့် မေးသနည်း" ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် ကိုယ်တော်၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် စကားတိုင်းကို သတင်းပို့ရန် သူလျှိုများ မစေလွှတ်ခဲ့ကြသလော။ ထိုသူများသည် လူထုစုဝေးရာ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေခဲ့ကြပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ပြောဆိုချက်နှင့် လုပ်ဆောင်ချက် အားလုံးကို ယဇ်ပုရောဟိတ်များထံ [၇၀၀] သတင်းမပို့ခဲ့ကြသလော။ "ငါပြောသော စကားကို ကြားသောသူတို့အား မေးလော့" ဟု ယေရှု ပြန်ဖြေသည်၊ "ကြည့်ရှုလော့၊ ငါဘာပြောခဲ့သည်ကို သူတို့ သိကြ၏။"

Turning upon His questioner, Jesus said, “Why askest thou Me?”
Had not the priests and rulers sent spies to watch His movements,
and report His every word? Had not these been present at every
[700] gathering of the people, and carried to the priests information of all
His sayings and doings? “Ask them which heard Me, what I have
said unto them,” replied Jesus; “behold, they know what I said.”
Before Annas and the Court of Caiaphas 611

အန္နသည် ထိုအဖြေကြောင့် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ခရစ်တော်က သူ ဖုံးကွယ်ထားလိုသော သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ပြောကြားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်တော့်ကို ဘာမျှ ထပ်မမေးတော့ပေ။ အန္န တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသနှင့်ပြည့်နေသော သူ၏ အရာရှိတစ်ဦးက ယေရှု၏ မျက်နှာကို ရိုက်နှက်လိုက်ပြီး "ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကို ဤကဲ့သို့ ပြန်ပြောရသလော" ဟု ဆိုသည်။

Annas was silenced by the decision of the answer. Fearing that
Christ would say something regarding his course of action that he
would prefer to keep covered up, he said nothing more to Him at this
time. One of his offcers, flled with wrath as he saw Annas silenced,
struck Jesus on the face, saying, “Answerest Thou the high priest
so?”

ခရစ်တော်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် "ငါသည် မကောင်းသောစကားကို ပြောလျှင် ထိုမကောင်းသောအရာကို သက်သေခံလော့။ ကောင်းသောစကားကို ပြောလျှင်မူကား အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို ရိုက်သနည်း" ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မည်သည့် လက်တုံ့ပြန်သော စကားကိုမျှ မပြောခဲ့ပေ။ ကိုယ်တော်၏ တည်ငြိမ်သောအဖြေသည် အပြစ်ကင်းစင်သော၊ သည်းခံတတ်သော၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော၊ ရန်တုံ့မမူသော နှလုံးသားမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

Christ calmly replied, “If I have spoken evil, bear witness of the
evil: but if well, why smitest thou Me?” He spoke no burning words
of retaliation. His calm answer came from a heart sinless, patient,
and gentle, that would not be provoked.

ခရစ်တော်သည် နှိပ်စက်ခြင်းနှင့် စော်ကားခြင်းတို့အောက်တွင် ပြင်းထန်စွာ ခံစားခဲ့ရသည်။ မိမိဖန်ဆင်းခဲ့သော၊ မိမိက အတိုင်းအဆမရှိသော စွန့်လွှတ်မှုဖြင့် ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားနေသော သတ္တဝါများ၏ လက်ထဲတွင် အမျိုးမျိုးသော အရှက်ခွဲမှုများကို ကိုယ်တော် ခံယူခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုနှင့် အပြစ်အပေါ် ရွံရှာမှု အတိုင်းအတာနှင့်အညီ ဝေဒနာကို ခံစားခဲ့ရသည်။ မိစ္ဆာနတ်များကဲ့သို့ ပြုမူကြသော လူသားများ၏ စစ်ဆေးမှုကို ခံယူရခြင်းမှာ ကိုယ်တော့်အတွက် အစဉ်အမြဲ စွန့်လွှတ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ စာတန်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသော လူသားများ ဝိုင်းရံထားခြင်းမှာ ကိုယ်တော့်အတွက် ရွံရှာဖွယ် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ဘုရားတန်ခိုးတော်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရုံမျှဖြင့် မိမိကို ညှဉ်းပန်းသူများကို မြေမှုန့်ထဲသို့ တစ်ခဏချင်း ပို့ဆောင်နိုင်ကြောင်း သိရှိထားသည်။ ဤအသိမှာ ဝေဒနာကို ပို၍ပင် ခံရခက်စေသည်။

Christ suffered keenly under abuse and insult. At the hands of
the beings whom He had created, and for whom He was making
an infnite sacrifce, He received every indignity. And He suffered
in proportion to the perfection of His holiness and His hatred of
sin. His trial by men who acted as fends was to Him a perpetual
sacrifce. To be surrounded by human beings under the control of
Satan was revolting to Him. And He knew that in a moment, by the
flashing forth of His divine power, He could lay His cruel tormentors
in the dust. This made the trial the harder to bear.

ယုဒလူမျိုးများသည် မေရှိယကို အပြင်ပန်း အသွင်အပြင်ဖြင့် ထင်ရှားလာမည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် လွှမ်းမိုးသော အလိုဆန္ဒ၏ အလင်းတစ်ခုဖြင့် လူတို့၏ အတွေးအမြင်များကို ပြောင်းလဲစေပြီး မိမိ၏ အုပ်စိုးမှုကို အသိအမှတ်ပြုလာအောင် အတင်းအကျပ် လုပ်ဆောင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ဤနည်းဖြင့် ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်ပြီး သူတို့၏ ရည်မှန်းချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဟု သူတို့ ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်သည် မထီမဲ့မြင် ပြုခြင်းခံရသောအခါ၊ မိမိ၏ ဘုရားသဘာဝကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် ပြင်းထန်သော စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှု တစ်ခု ခံခဲ့ရသည်။ စကားတစ်လုံးဖြင့်၊ သို့မဟုတ် အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် မိမိသည် ရှင်ဘုရင်များ၊ အုပ်ချုပ်သူများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ဗိမာန်တော်ထက် သာလွန်သော အရှင်သခင်ဖြစ်ကြောင်း မိမိကို ညှဉ်းပန်းသူများ ဝန်ခံလာအောင် ကိုယ်တော် ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော် ရွေးချယ်ထားသော လူသားမျိုးနွယ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်ခြင်း ဆိုသည့် အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားရန်မှာ ကိုယ်တော့်အတွက် ခက်ခဲသော တာဝန်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

The Jews were looking for a Messiah to be revealed in outward
show. They expected Him, by one flash of overmastering will,
to change the current of men’s thoughts, and force from them an
acknowledgment of His supremacy. Thus, they believed, He was to
secure His own exaltation, and gratify their ambitious hopes. Thus
when Christ was treated with contempt, there came to Him a strong
temptation to manifest His divine character. By a word, by a look,
He could compel His persecutors to confess that He was Lord above
kings and rulers, priests and temple. But it was His diffcult task to
keep to the position He had chosen as one with humanity.

ကောင်းကင်တမန်များသည် မိမိတို့ ချစ်မြတ်နိုးသော ခေါင်းဆောင်အပေါ် ပြုမူသော လုပ်ရပ်တိုင်းကို သက်သေခံနေခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ခရစ်တော်ကို ကယ်တင်လိုစိတ် ပြင်းပြနေကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ လက်အောက်တွင် ကောင်းကင်တမန်များသည် အရာခပ်သိမ်းကို တတ်နိုင်ကြသည်။ တစ်ခါက ခရစ်တော်၏ မိန့်ကြားချက်အတိုင်း သူတို့သည် အဆုရိစစ်တပ်မှ လူပေါင်း တစ်သိန်း ရှစ်သောင်း ငါးထောင် (၁၈၅,၀၀၀) ကို တစ်ညတည်းနှင့် သတ်ပစ်ခဲ့ဖူးသည်။ ခရစ်တော်ကို စစ်ဆေးနေသော ဤရှက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို မြင်နေရသည့် ကောင်းကင်တမန်များသည် ဘုရားသခင်၏ ရန်သူများကို ဖျက်ဆီးပစ်ခြင်းဖြင့် သူတို့၏ ဒေါသကို မည်မျှ လွယ်ကူစွာ ဖော်ပြနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် ဤသို့ပြုလုပ်ရန် သူတို့ကို အမိန့်မပေးခဲ့ပေ။ မိမိ၏ ရန်သူများကို သေဒဏ်ပေးနိုင်သော အရှင်သည် သူတို့၏ ရက်စက်မှုကို သည်းခံခဲ့သည်။ ခမည်းတော်အပေါ် ထားရှိသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့်၊ အပြစ်ဝန်ကို ထမ်းဆောင်မည့်သူ ဖြစ်လာရန်အတွက် ကမ္ဘာဦးကတည်းက ပေးခဲ့သော ကတိကဝတ်တို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ကယ်တင်ရန် လာခဲ့သော သူတို့၏ ကြမ်းတမ်းသော ဆက်ဆံမှုကို မညည်းမညူ ခံယူခဲ့သည်။ လူသားတို့ ကိုယ်တော့်အပေါ် ပုံအောပေးမည့် ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ခြင်းနှင့် နှိပ်စက်ခြင်း အားလုံးကို မိမိ၏ လူသားသဘာဝဖြင့် ခံယူရန်မှာ ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လူသားတို့၏ လက်နှင့် စိတ်နှလုံးမှ ရရှိနိုင်သမျှသော ဝေဒနာအားလုံးကို ခရစ်တော်က ဤကဲ့သို့ ဝန်ခံခြင်းမှာ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။ [၇၀၁]၊ [၇၀၂]၊ [၇၀၃]

The angels of heaven witnessed every movement made against
their loved Commander. They longed to deliver Christ. Under God
the angels are all-powerful. On one occasion, in obedience to the
command of Christ, they slew of the Assyrian army in one night one
hundred and eighty-fve thousand men. How easily could the angels,
beholding the shameful scene of the trial of Christ, have testifed
their indignation by consuming the adversaries of God! But they
were not commanded to do this. He who could have doomed His
enemies to death bore with their cruelty. His love for His Father, and [701]
[702]
[703]
612 The Desire of Ages
His pledge, made from the foundation of the world, to become the
Sin Bearer, led Him to endure uncomplainingly the coarse treatment
of those He came to save. It was a part of His mission to bear, in His
humanity, all the taunts and abuse that men could heap upon Him.

လူသားမျိုးနွယ်၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ လူသားတို့၏ လက်နှင့် နှလုံးသားများမှ ခံစားရသမျှကို ခရစ်တော်က ဤသို့ နာခံလက်ခံခြင်း၌သာ ရှိပေသည်။

The only hope of humanity was in this submission of Christ to all
that He could endure from the hands and hearts of men.

ခရစ်တော်သည် မိမိအား တရားစွဲဆိုသူများ အခွင့်ကောင်းယူနိုင်မည့် စကားတစ်ခွန်းကိုမျှ မိန့်တော်မမူခဲ့ပေ။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းခံရပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ညွှန်းရန်အတွက် အချည်အနှောင်ခံခဲ့ရသည်။ သို့ရာတွင် တရားမျှတမှုရှိဟန် ဆောင်ရပေမည်။ ဥပဒေကြောင်းအရ စစ်ဆေးမှုပုံစံရှိရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ ဤအချက်ကို အာဏာပိုင်များက အလျင်အမြန်ဆောင်ရွက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ ယေရှုအပေါ် လူထု၏ ကြည်ညိုမှုကို သူတို့သိထားကြပြီး၊ အကယ်၍ ဖမ်းဆီးခြင်းသတင်းသည် အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပါက ကယ်ထုတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုများ ရှိလာမည်ကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ဖန်၊ အကယ်၍ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကွပ်မျက်ခြင်းကို ချက်ချင်းမဆောင်ရွက်ပါက၊ ပသခါပွဲတော် ကျင်းပခြင်းကြောင့် တစ်ပတ်ခန့် ကြန့်ကြာသွားပေမည်။ ဤအချက်သည် သူတို့၏ အစီအစဉ်များကို ပျက်ပြားစေနိုင်သည်။ ယေရှုကို ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရန်အတွက် သူတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ လူအုပ်ကြီး၏ အော်ဟစ်သံအပေါ်တွင် များစွာ အမှီပြုခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ တစ်ပတ်ခန့် ကြန့်ကြာသွားပါက စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ လျော့ပါးသွားပြီး တန်ပြန်သက်ရောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။ လူကောင်းများက ခရစ်တော်ဘက်မှ ထရပ်လာကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ များစွာသောသူတို့သည် ကိုယ်တော်ပြုခဲ့သည့် တန်ခိုးကြီးသောအမှုများကို အလင်းသို့ ထုတ်ဖော်ကာ သက်သေခံလာကြပေမည်။ ဤအချက်သည် လွှတ်တော် (Sanhedrin) အပေါ် လူထု၏ ဒေါသကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရှုတ်ချကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုသည် လွတ်မြောက်သွားကာ လူအပေါင်း၏ ပူဇော်မှုကို အသစ်တစ်ဖန် ရရှိပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လူမသိမီမှာပင် ယေရှုကို ရောမတို့လက်သို့ အပ်နှံရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

Christ had said nothing that could give His accusers an advantage; yet He was bound, to signify that He was condemned. There
must, however, be a pretense of justice. It was necessary that there
should be the form of a legal trial. This the authorities were determined to hasten. They knew the regard in which Jesus was held
by the people, and feared that if the arrest were noised abroad, a
rescue would be attempted. Again, if the trial and execution were
not brought about at once, there would be a week’s delay on account
of the celebration of the Passover. This might defeat their plans. In
securing the condemnation of Jesus they depended largely upon the
clamor of the mob, many of them the rabble of Jerusalem. Should
there be a week’s delay, the excitement would abate, and a reaction
would be likely to set in. The better part of the people would be
aroused in Christ’s favor; many would come forward with testimony
in His vindication, bringing to light the mighty works He had done.
This would excite popular indignation against the Sanhedrin. Their
proceedings would be condemned, and Jesus would be set free, to
receive new homage from the multitudes. The priests and rulers
therefore determined that before their purpose could become known,
Jesus should be delivered into the hands of the Romans.

သို့သော် ဦးစွာပထမ၊ စွဲချက်တစ်ခုကို ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ယခုအချိန်ထိ ဘာမျှမရသေးပေ။ အန္နတ်သည် ယေရှုကို ကယာဖထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ကယာဖသည် ဇဒ္ဒုကဲအဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူအချို့သည် ယခုအခါ ယေရှု၏ အငြိုးအတေးအကြီးဆုံး ရန်သူများ ဖြစ်နေကြသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာ စရိုက်လက္ခဏာ အားနည်းသော်လည်း အန္နတ်ကဲ့သို့ပင် ရက်စက်ခြင်း၊ နှလုံးသားမဲ့ခြင်းနှင့် မသမာခြင်းတို့တွင် အပြည့်အဝ တူညီလှသည်။ သူသည် ယေရှုကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် မည်သည့်နည်းလမ်းကိုမျှ မချန်ဘဲ ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။

But frst of all, an accusation was to be found. They had gained
nothing as yet. Annas ordered Jesus to be taken to Caiaphas. Caiaphas belonged to the Sadducees, some of whom were now the
most desperate enemies of Jesus. He himself, though wanting in
force of character, was fully as severe, heartless, and unscrupulous
as was Annas. He would leave no means untried to destroy Jesus.

ယခုအခါ နံနက်စောစောအချိန်ဖြစ်ပြီး အလွန်မှောင်နေသဖြင့်၊ လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့သည် မီးတုတ်၊ မီးအိမ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ အကျဉ်းသားနှင့်အတူ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ နန်းတော်သို့ ချီတက်ခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာတွင် လွှတ်တော်အဖွဲ့ဝင်များ စုရုံးရောက်ရှိလာစဉ်အတွင်း အန္နတ်နှင့် ကယာဖတို့သည် ယေရှုကို တစ်ဖန် ပြန်လည်စစ်မေးခဲ့ကြသော်လည်း အောင်မြင်မှုမရရှိခဲ့ပေ။

It was now early morning, and very dark; by the light of torches
and lanterns the armed band with their prisoner proceeded to the
high priest’s palace. Here, while the members of the Sanhedrin were
coming together, Annas and Caiaphas again questioned Jesus, but
without success.
Before Annas and the Court of Caiaphas 613

လွှတ်တော်သည် တရားစီရင်ရာခန်းမ၌ စုဝေးမိသောအခါ ကယာဖသည် သဘာပတိအဖြစ် နေရာယူခဲ့သည်။ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် တရားသူကြီးများနှင့် စစ်ဆေးမှုကို အထူးစိတ်ဝင်စားသူများ ရှိနေကြသည်။ ရောမစစ်သားများသည် ရာဇပလ္လင်၏ အောက်ခြေစင်မြင့်ပေါ်တွင် နေရာယူထားကြသည်။ ရာဇပလ္လင်၏ ခြေရင်းတွင် ယေရှု ရပ်နေတော်မူသည်။ လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်အားလုံးသည် ကိုယ်တော့်အပေါ်တွင်သာ စူးစိုက်လျက်ရှိသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ ထိုလူအုပ်ကြီးထဲတွင် ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းလျက်ရှိသည်။ ကိုယ်တော့်ကို ဝန်းရံထားသော လေထုကိုယ်နှိုက်က သန့်ရှင်းသော လွှမ်းမိုးမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပုံရသည်။

When the council had assembled in the judgment hall, Caiaphas
took his seat as presiding offcer. On either side were the judges,
and those specially interested in the trial. The Roman soldiers were
stationed on the platform below the throne. At the foot of the throne [704]
stood Jesus. Upon Him the gaze of the whole multitude was fxed.
The excitement was intense. Of all the throng He alone was calm
and serene. The very atmosphere surrounding Him seemed pervaded
by a holy influence.

ကယာဖသည် ယေရှုကို မိမိ၏ ပြိုင်ဘက်အဖြစ် မှတ်ယူခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ စကားကို နားထောင်ရန် လူတို့၏ ထက်သန်မှုနှင့် ကိုယ်တော့်သွန်သင်ချက်များကို လက်ခံရန် အဆင်သင့်ရှိနေပုံတို့သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ ခါးသီးသော မနာလိုမှုကို နှိုးဆွခဲ့သည်။ သို့သော် ကယာဖသည် အကျဉ်းသားကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကိုယ်တော့်၏ မြင့်မြတ်ပြီး သိက္ခာရှိသော အမူအရာကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ဤသူသည် ဘုရားသခင်နှင့် တော်စပ်သူဖြစ်သည်ဟူသော ယုံကြည်ချက်တစ်ခုသည် သူ၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် ထိုအတွေးကို မထီမဲ့မြင်ပြုကာ မောင်းထုတ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ အထက်စီးဆန်ပြီး လှောင်ပြောင်သော အသံဖြင့် ယေရှုအား တန်ခိုးကြီးသော အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ခုကို သူတို့ရှေ့တွင် ပြသရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ စကားများသည် ကယ်တင်ရှင်၏ နားထဲသို့ မကြားရသကဲ့သို့သာ ရှိနေခဲ့သည်။ လူတို့သည် အန္နတ်နှင့် ကယာဖတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ရန်လိုသော အမူအရာကို ယေရှု၏ တည်ငြိမ်မြင့်မြတ်သော အမူအရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနှလုံးသားမာကျောသော လူအုပ်ကြီး၏ စိတ်ထဲတွင်ပင် “ဘုရားသခင်ကဲ့သို့သော အသွင်အပြင်ရှိသည့် ဤသူသည် ရာဇဝတ်ကောင်အဖြစ် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခံရမည်လော” ဟူသော မေးခွန်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

Caiaphas had regarded Jesus as his rival. The eagerness of the
people to hear the Saviour, and their apparent readiness to accept
His teachings, had aroused the bitter jealousy of the high priest. But
as Caiaphas now looked upon the prisoner, he was struck with admiration for His noble and dignifed bearing. A conviction came over
him that this Man was akin to God. The next instant he scornfully
banished the thought. Immediately his voice was heard in sneer- [705]
ing, haughty tones demanding that Jesus work one of His mighty
miracles before them. But his words fell upon the Saviour’s ears as
though He heard them not. The people compared the excited and
malignant deportment of Annas and Caiaphas with the calm, majestic bearing of Jesus. Even in the minds of that hardened multitude
arose the question, Is this man of godlike presence to be condemned
as a criminal?

ကယာဖသည် လွှမ်းမိုးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် စစ်ဆေးမှုကို အရှိန်မြှင့်ခဲ့သည်။ ယေရှု၏ ရန်သူများသည် ကြီးစွာသော ဝေခွဲမရဖြစ်မှုတွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော့်ကို ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသော်လည်း မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို မသိခဲ့ကြပေ။ လွှတ်တော်အဖွဲ့ဝင်များသည် ဖာရိရှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲဟူ၍ ကွဲပြားနေကြသည်။ သူတို့ကြားတွင် ပြင်းထန်သော ရန်ငြိုးနှင့် အငြင်းပွားမှုများရှိပြီး၊ အချို့သော အငြင်းပွားဖွယ်အချက်များကို ရန်ဖြစ်မည်စိုး၍ မချဉ်းကပ်ရဲကြပေ။ ခရစ်တော်သည် စကားအနည်းငယ်ဖြင့် သူတို့အချင်းချင်း အာဃာတဖြစ်အောင် နှိုးဆွနိုင်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် မိမိအပေါ်သို့ကျရောက်မည့် ဒေါသကို လွှဲဖယ်နိုင်ပေသည်။ ကယာဖသည် ဤအချက်ကို သိထားပြီး အငြင်းပွားမှုဖြစ်လာမည်ကို ရှောင်ရှားလိုသည်။ ခရစ်တော်သည် ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် ကျမ်းတတ်ပုဂ္ဂိုလ်များကို ရှုတ်ချခဲ့ကြောင်း၊ သူတို့ကို လျှို့ဝှက်သောသူများနှင့် လူသတ်သမားများဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနိုင်သည့် သက်သေများစွာ ရှိသော်လည်း၊ ဤသက်သေခံချက်များကို တင်ပြရန်မှာ မသင့်တော်ပေ။ ဇဒ္ဒုကဲများသည် ဖာရိရှဲများနှင့် အကြီးအကျယ် ငြင်းခုံကြစဉ်တွင်လည်း အလားတူစကားလုံးများကို အသုံးပြုခဲ့ကြဖူးသည်။ ထို့ပြင် ထိုသို့သော သက်သေခံချက်မျိုးသည် ဖာရိရှဲတို့၏ ကြွားဝါမှုများကို စက်ဆုပ်နေကြသော ရောမတို့အပေါ်တွင်လည်း သက်ရောက်မှုရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ယေရှုသည် ယုဒလူတို့၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို လျစ်လျူရှုခဲ့ပြီး၊ သူတို့၏ စည်းမျဉ်းများစွာကို မရိုမသေ ပြောဆိုခဲ့ကြောင်း သက်သေအထောက်အထားများစွာ ရှိသော်လည်း၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာနှင့် ပတ်သက်လျှင် ဖာရိရှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲတို့သည် အကြီးအကျယ် သဘောထားကွဲလွဲနေကြသဖြင့် ဤသက်သေခံချက်သည်လည်း ရောမတို့အတွက် အရာရောက်မည်မဟုတ်ပေ။ ခရစ်တော်၏ ရန်သူများသည် ကိုယ်တော့်ကို ဥပုသ်နေ့ဖောက်ဖျက်သူအဖြစ် မစွပ်စွဲရဲကြပေ၊ အကြောင်းမှာ စစ်ဆေးကြည့်လျှင် ကိုယ်တော်ပြုခဲ့သည့် အမှုများ၏ သဘောသဘာဝများ ပေါ်ပေါက်လာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်ရောဂါငြိမ်းစေခြင်းအမှုများ အလင်းသို့ ရောက်ရှိလာပါက ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပျက်ပြားသွားပေလိမ့်မည်။

Caiaphas, perceiving the influence that was obtaining, hastened
the trial. The enemies of Jesus were in great perplexity. They were
bent on securing His condemnation, but how to accomplish this they
knew not. The members of the council were divided between the
Pharisees and the Sadducees. There was bitter animosity and controversy between them; certain disputed points they dared not approach
for fear of a quarrel. With a few words Jesus could have excited
their prejudices against each other, and thus have averted their wrath
from Himself. Caiaphas knew this, and he wished to avoid stirring
up a contention. There were plenty of witnesses to prove that Christ
had denounced the priests and scribes, that He had called them hypocrites and murderers; but this testimony it was not expedient to
bring forward. The Sadducees in their sharp contentions with the
Pharisees had used to them similar language. And such testimony
would have no weight with the Romans, who were themselves disgusted with the pretensions of the Pharisees. There was abundant
614 The Desire of Ages
evidence that Jesus had disregarded the traditions of the Jews, and
had spoken irreverently of many of their ordinances; but in regard to
tradition the Pharisees and Sadducees were at swords’ points; and
this evidence also would have no weight with the Romans. Christ’s
enemies dared not accuse Him of Sabbathbreaking, lest an examination should reveal the character of His work. If His miracles of
healing were brought to light, the very object of the priests would
be defeated.

ယေရှုကို ပုန်ကန်ရန် လှုံ့ဆော်မှုနှင့် သီးခြားအစိုးရတစ်ရပ် တည်ထောင်ရန် ကြိုးပမ်းမှုတို့ဖြင့် စွပ်စွဲရန်အတွက် သက်သေအမှားများကို လာဘ်ထိုးခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ သက်သေခံချက်များသည် ဝေဝါးနေပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆန့်ကျင်နေခဲ့သည်။ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုအောက်တွင် သူတို့သည် မိမိတို့၏ ထွက်ဆိုချက်များကို မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ပြန်လည်လိမ်လည်ခဲ့ကြသည်။

False witnesses had been bribed to accuse Jesus of inciting rebellion and seeking to establish a separate government. But their
testimony proved to be vague and contradictory. Under examination
they falsifed their own statements.

ခရစ်တော်သည် အမှုတော်လုပ်ငန်း အစောပိုင်းကာလတွင် “ဤဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးကြလော့၊ သုံးရက်အတွင်းတွင် ငါထမြောက်စေမည်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်၏ တင်စားသောစကားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ကြိုတင်ဟောကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ “ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ခန္ဓာတည်းဟူသော ဗိမာန်တော်ကို ရည်ညွှန်း၍ မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်” (ယောဟန် ၂:၁၉၊ ၂၁)။ ဤစကားများကို ယုဒလူတို့က ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု တိုက်ရိုက်အဓိပ္ပာယ်ယူခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်မိန့်တော်မူသမျှထဲတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်များက ကိုယ်တော့်ကို ဆန့်ကျင်အသုံးပြုရန် ရှာဖွေတွေ့ရှိသည်မှာ ဤအချက်သာ ရှိပေသည်။ ဤစကားများကို လွဲမှားစွာ ဖော်ပြခြင်းဖြင့် သူတို့သည် အခွင့်ကောင်းရရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ရောမတို့သည် ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပြီး မွမ်းမံပြင်ဆင်ရာတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသဖြင့် ယင်းအပေါ် များစွာ ဂုဏ်ယူကြသည်။ ဗိမာန်တော်အပေါ် မလေးစားမှုပြခြင်းသည် သူတို့၏ ဒေါသကို နှိုးဆွပေးမည်မှာ သေချာသည်။ ဤအချက်တွင် ရောမနှင့် ယုဒလူများ၊ ဖာရိရှဲနှင့် ဇဒ္ဒုကဲများ အားလုံးသည် ဗိမာန်တော်ကို အထွတ်အမြတ်ထားကြသဖြင့် တစ်သဘောတည်း ဖြစ်နိုင်ကြသည်။ ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ အခြားသူများကဲ့သို့ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆန့်ကျင်မှု သိပ်မရှိသော သက်သေနှစ်ဦးကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယေရှုကို စွပ်စွဲရန် လာဘ်ထိုးခြင်းခံရသော သူတစ်ဦးက “ဤသူသည် ‘ငါသည် ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်၊ သုံးရက်အတွင်း၌ တည်ဆောက်နိုင်သည်’ ဟု ပြောခဲ့သည်” ဟု ထွက်ဆိုခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ခရစ်တော်၏ စကားများသည် လွဲမှားစွာ ဖော်ပြခြင်းခံရသည်။ အကယ်၍ ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း အတိအကျ ဖော်ပြခဲ့မည်ဆိုလျှင် လွှတ်တော်ကပင် ကိုယ်တော့်ကို ပြစ်ဒဏ်စီရင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ယုဒလူတို့ အခိုင်အမာပြောဆိုသကဲ့သို့ ယေရှုသည် သာမန်လူတစ်ဦးသာဖြစ်ခဲ့လျှင် ကိုယ်တော်၏ ပြောကြားချက်သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ကြွားဝါသော စိတ်ဓာတ်ကိုသာ ဖော်ပြရာရောက်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားသောစကား (Blasphemy) အဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူ၍ ရမည်မဟုတ်ပေ။ သက်သေအမှားများ လွဲမှားစွာ ဖော်ပြသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်စေဦးတော့၊ ကိုယ်တော်၏ စကားများသည် ရောမတို့က သေဒဏ်ပေးထိုက်သော ပြစ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်မည့်အရာ တစ်ခုမျှ မပါရှိပေ။

Early in His ministry Christ had said, “Destroy this temple,
and in three days I will raise it up.” In the fgurative language of
prophecy, He had thus foretold His own death and resurrection. “He
spake of the temple of His body.” John 2:19, 21. These words the
Jews had understood in a literal sense, as referring to the temple
at Jerusalem. Of all that Christ had said, the priests could fnd
[706] nothing to use against Him save this. By misstating these words they
hoped to gain an advantage. The Romans had engaged in rebuilding
and embellishing the temple, and they took great pride in it; any
contempt shown to it would be sure to excite their indignation. Here
Romans and Jews, Pharisees and Sadducees, could meet; for all
held the temple in great veneration. On this point two witnesses
were found whose testimony was not so contradictory as that of the
others had been. One of them, who had been bribed to accuse Jesus,
declared, “This fellow said, I am able to destroy the temple of God,
and to build it in three days.” Thus Christ’s words were misstated. If
they had been reported exactly as He spoke them, they would not
have secured His condemnation even by the Sanhedrin. Had Jesus
been a mere man, as the Jews claimed, His declaration would only
have indicated an unreasonable, boastful spirit, but could not have
been construed into blasphemy. Even as misrepresented by the false
witnesses, His words contained nothing which would be regarded
by the Romans as a crime worthy of death.

ယေရှုသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆန့်ကျင်နေသော သက်သေခံချက်များကို စိတ်ရှည်စွာဖြင့် နားထောင်တော်မူခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကို ခုခံကာကွယ်ရန် စကားတစ်ခွန်းမျှ မိန့်တော်မမူခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တော့်ကို စွပ်စွဲသူများသည် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ကာ၊ ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ဒေါသထွက်ခဲ့ကြသည်။ စစ်ဆေးမှုမှာ မည်သည့်တိုးတက်မှုမျှ မရှိခဲ့ဘဲ သူတို့၏ အကြံအစည်များမှာ ပျက်ပြားတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။ ကယာဖသည် စိတ်ပျက်အားငယ်လာသည်။ နောက်ဆုံး နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်၊ ခရစ်တော်သည် မိမိကိုယ်တိုင် ပြစ်ဒဏ်သင့်အောင် ပြောဆိုလာရန် ဖိအားပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ဒေါသကြောင့် မျက်နှာပျက်ယွင်းလျက် တရားစီရင်ရာနေရာမှ ထရပ်လိုက်ပြီး၊ အကယ်၍ သူသာ လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိပါက မိမိရှေ့ရှိ အကျဉ်းသားကို ရိုက်နှက်ပစ်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူ၏ အသံနှင့် အမူအရာက ဖော်ပြနေသည်။ သူက “သင်သည် ဘာမျှ ပြန်မပြောသလော။ ဤသူတို့သည် သင့်အား မည်သို့ သက်သေခံကြသနည်း” ဟု ဟစ်အော်လိုက်သည်။

Patiently Jesus listened to the conflicting testimonies. No word
did He utter in self-defense. At last His accusers were entangled,
confused, and maddened. The trial was making no headway; it
Before Annas and the Court of Caiaphas 615
seemed that their plottings were to fail. Caiaphas was desperate. One
last resort remained; Christ must be forced to condemn Himself. The
high priest started from the judgment seat, his face contorted with
passion, his voice and demeanor plainly indicating that were it in his
power he would strike down the prisoner before him. “Answerest
Thou nothing?” he exclaimed; “what is it which these witness against
Thee?”

ယေရှုသည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေတော်မူခဲ့သည်။ “ကိုယ်တော်သည် ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ခံရ၍ နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရသော်လည်း နှုတ်ကို မဖွင့်ဘဲ နေတော်မူ၏။ သတ်ရန် ခေါ်သွားသော သိုးသငယ်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ သိုးမွေးညှပ်သောသူတို့ရှေ့မှာ တိတ်ဆိတ်စွာနေသော သိုးကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ နှုတ်ကို မဖွင့်ဘဲ နေတော်မူ၏” (ဟေရှာယ ၅၃:၇)။

Jesus held His peace. “He was oppressed, and He was afflicted,
yet He opened not His mouth: He is brought as a lamb to the slaughter, and as a sheep before her shearers is dumb, so He openeth not
His mouth.” Isaiah 53:7.

နောက်ဆုံးတွင် ကယာဖသည် လက်ယာလက်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်လျက် တည်ကြည်သော ကျိန်ဆိုမှုပုံစံဖြင့် ယေရှုအား “အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ကို အမှီပြု၍ ငါမေး၏။ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော် ခရစ်တော် မှန်သည် မမှန်သည်ကို ငါတို့အား ပြောလော့” ဟု ဆိုခဲ့သည်။

At last, Caiaphas, raising his right hand toward heaven, addressed
Jesus in the form of a solemn oath: “I adjure Thee by the living God,
that Thou tell us whether Thou be the Christ, the Son of God.”

ဤတောင်းဆိုချက်ကို ခရစ်တော်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ မနေနိုင်တော့ပေ။ တိတ်ဆိတ်ရမည့်အချိန်နှင့် စကားပြောရမည့်အချိန်ဟူ၍ ရှိပေသည်။ ကိုယ်တော်သည် တိုက်ရိုက်မေးမြန်းခြင်း မခံရမီအထိ စကားမပြောခဲ့ပေ။ ယခု အဖြေပေးခြင်းသည် မိမိ၏ သေခြင်းကို သေချာစေမည်ဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တော်သိတော်မူသည်။ သို့သော် ဤတောင်းဆိုချက်သည် နိုင်ငံ၏ အမြင့်ဆုံး အသိအမှတ်ပြု အာဏာပိုင်က အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ဖြင့် မေးမြန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်သည် ပညတ်တရားအပေါ် သင့်လျော်သော ရိုသေမှုကို ပြသရန် ပျက်ကွက်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ထက်ပိုသည်မှာ ကိုယ်တော်နှင့် ခမည်းတော်၏ ဆက်နွှယ်မှုသည် မေးခွန်းထုတ်ခြင်း ခံနေရသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ စရိုက်လက္ခဏာနှင့် မစ်ရှင်ကို ရှင်းလင်းစွာ ကြေညာရမည်ဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် တပည့်တော်တို့အား “အကြင်သူသည် လူတို့ရှေ့မှာ ငါ့ကို ဝန်ခံအံ့၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော ငါ့ခမည်းတော်ရှေ့မှာ ထိုသူကို ငါဝန်ခံမည်” (မဿဲ ၁၀:၃၂) ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ယခုတွင် ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ပုံသက်သေဖြင့် ထိုသင်ခန်းစာကို ထပ်လောင်းပြသခဲ့သည်။

To this appeal Christ could not remain silent. There was a time
to be silent, and a time to speak. He had not spoken until directly
questioned. He knew that to answer now would make His death
certain. But the appeal was made by the highest acknowledged
authority of the nation, and in the name of the Most High. Christ
would not fail to show proper respect for the law. More than this,
His own relation to the Father was called in question. He must
plainly declare His character and mission. Jesus had said to His [707]
disciples, “Whosoever therefore shall confess Me before men, him
will I confess also before My Father which is in heaven.” Matthew
10:32. Now by His own example He repeated the lesson.

ကိုယ်တော်က “သင်ဆိုသည့်အတိုင်း မှန်ပေသည်” ဟု ဖြေကြားသောအခါ လူတိုင်းသည် နားစွင့်နေကြပြီး မျက်လုံးတိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်ပေါ်သို့ စူးစိုက်နေကြသည်။ ကိုယ်တော်က “နောင်ကာလ၌ လူသားသည် တန်ခိုးတော်၏ လက်ယာဘက်၌ ထိုင်လျက်၊ မိုးတိမ်ကို စီး၍ ကြွလာသည်ကို သင်တို့ မြင်ရကြလတ္တံ့” ဟု ထပ်လောင်းမိန့်ကြားသောအခါ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းသည် ကိုယ်တော်၏ ဖြူလျော့သော မျက်နှာတော်ပေါ်၌ လင်းလက်လာပုံရသည်။

Every ear was bent to listen, and every eye was fxed on His
face as He answered, “Thou hast said.” A heavenly light seemed to
illuminate His pale countenance as He added, “Nevertheless I say
unto you, Hereafter shall ye see the Son of man sitting on the right
hand of power, and coming in the clouds of heaven.”

ခဏမျှအတွင်း ခရစ်တော်၏ ဘုရားဇာတိသည် လူ့ဇာတိအသွင်အပြင်ကို ထိုးဖောက်၍ လင်းလက်သွားခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် ကယ်တင်ရှင်၏ စူးရှသော မျက်လုံးများရှေ့တွင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအကြည့်သည် သူ၏ ဝှက်ထားသော အတွေးများကို ဖတ်ရှုနေပြီး နှလုံးသားထဲသို့ လောင်မြိုက်နေပုံရသည်။ သူ၏ နောက်ပိုင်းဘဝတစ်လျှောက်လုံးတွင် ညှဉ်းဆဲခံရသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်၏ ထိုစူးရှသော အကြည့်ကို သူဘယ်သောအခါမျှ မေ့ပျောက်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

For a moment the divinity of Christ flashed through His guise
of humanity. The high priest quailed before the penetrating eyes of
the Saviour. That look seemed to read his hidden thoughts, and burn
into his heart. Never in afterlife did he forget that searching glance
of the persecuted Son of God.

“နောင်ကာလ၌” ဟု ယေရှုက မိန့်တော်မူသည်မှာ “လူသားသည် တန်ခိုးတော်၏ လက်ယာဘက်၌ ထိုင်လျက်၊ မိုးတိမ်ကို စီး၍ ကြွလာသည်ကို သင်တို့ မြင်ရကြလတ္တံ့” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤစကားများဖြင့် ခရစ်တော်သည် ထိုစဉ်က ဖြစ်ပျက်နေသော မြင်ကွင်း၏ ပြောင်းပြန်မြင်ကွင်းကို တင်ပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အသက်နှင့် ဘုန်းအသရေ၏ အရှင်ဖြစ်သော ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ လက်ယာဘက်တွင် ထိုင်တော်မူမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၏ တရားသူကြီး ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အယူခံဝင်၍ ရမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအခါ လျှို့ဝှက်ချက်မှန်သမျှသည် ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာတော်အလင်းရှေ့တွင် ပေါ်ထွန်းလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ လူတိုင်းသည် မိမိတို့ ပြုခဲ့သောအမှုနှင့်အညီ စီရင်ခြင်းကို ခံရကြမည်ဖြစ်သည်။

“Hereafter,” said Jesus, “shall ye see the Son of man sitting on
the right hand of power, and coming in the clouds of heaven.” In [708]
these words Christ presented the reverse of the scene then taking
616 The Desire of Ages
place. He, the Lord of life and glory, would be seated at God’s right
hand. He would be the judge of all the earth, and from His decision
there could be no appeal. Then every secret thing would be set in
the light of God’s countenance, and judgment be passed upon every
man according to his deeds.

ခရစ်တော်၏ စကားများသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ လူသေတို့သည် ထမြောက်ကြမည့်နေ့၌ လူတိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ တရားပလ္လင်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ မိမိတို့၏ အမှုအလိုက် အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားရမည်ဟူသော အတွေးသည် ကယာဖအတွက် ထိတ်လန့်စရာ အတွေးတစ်ခုဖြစ်ခဲ့သည်။ နောင်အနာဂတ်တွင် မိမိ၏ အမှုအလိုက် စီရင်ချက်ကို ခံယူရမည်ဟု သူ မယုံကြည်လိုပေ။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် နောက်ဆုံးတရားစီရင်ရာ မြင်ကွင်းများသည် မြင်ကွင်းကျယ်တစ်ခုကဲ့သို့ လျှပ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ခဏမျှအတွင်း သူသည် သင်္ချိုင်းများက လူသေများကို ပြန်လည်ထုတ်ပေးနေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူ ထာဝရဝှက်ထားရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ပေါ်ထွက်လာသည်ကိုလည်းကောင်း ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ခဏမျှအတွင်း သူသည် အရာခပ်သိမ်းကို မြင်တော်မူသော ထာဝရတရားသူကြီး၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ထိုတရားသူကြီး၏ မျက်စိသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ဖတ်ရှုကာ လူသေများနှင့်အတူ မြှုပ်နှံထားသည်ဟု ထင်မှတ်ထားသော လျှို့ဝှက်ချက်များကို အလင်းသို့ ထုတ်ဆောင်နေပုံရသည်။

The words of Christ startled the high priest. The thought that
there was to be a resurrection of the dead, when all would stand at the
bar of God, to be rewarded according to their works, was a thought of
terror to Caiaphas. He did not wish to believe that in future he would
receive sentence according to his works. There rushed before his
mind as a panorama the scenes of the fnal judgment. For a moment
he saw the fearful spectacle of the graves giving up their dead, with
the secrets he had hoped were forever hidden. For a moment he felt
as if standing before the eternal Judge, whose eye, which sees all
things, was reading his soul, bringing to light mysteries supposed to
be hidden with the dead.

ထိုမြင်ကွင်းသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်၏ အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ခရစ်တော်၏ စကားများသည် ဇဒ္ဒုကဲဖြစ်သော သူ့ကို အသည်းနှလုံးထိအောင် ထိုးနှက်ခဲ့သည်။ ကယာဖသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၊ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် နောင်ဘဝရှိခြင်းဟူသော အယူဝါဒကို ငြင်းပယ်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သူသည် စာတန်၏ ဒေါသဖြင့် ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ မိမိရှေ့ရှိ အကျဉ်းသားက မိမိ၏ အမြတ်နိုးဆုံး အယူအဆများကို ပုတ်ခတ်ဝံ့လေသလော။ သူသည် မိမိ၏ ဝတ်လုံကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဟန်ဆောင်ထိတ်လန့်မှုကို လူတို့ မြင်နိုင်စေရန် လုပ်ဆောင်ကာ၊ နောက်ထပ် စစ်ဆေးမှုများ မလုပ်တော့ဘဲ အကျဉ်းသားကို ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားသူအဖြစ် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ သူက “ငါတို့သည် အခြားသက်သေများကို အဘယ်ကြောင့် အလိုရှိသနည်း။ ယခုပင် သင်တို့သည် သူ၏ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားသောစကားကို ကြားရကြပြီ။ သင်တို့ မည်သို့ ထင်ကြသနည်း” ဟု ဆိုလိုက်သည်။ ထိုအခါ သူတို့အားလုံးက ကိုယ်တော့်ကို ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခဲ့ကြသည်။

The scene passed from the priest’s vision. Christ’s words cut
him, the Sadducee, to the quick. Caiaphas had denied the doctrine
of the resurrection, the judgment, and a future life. Now he was
maddened by satanic fury. Was this man, a prisoner before him, to
assail his most cherished theories? Rending his robe, that the people
might see his pretended horror, he demanded that without further
preliminaries the prisoner be condemned for blasphemy. “What
further need have we of witnesses?” he said; “behold, now ye have
heard His blasphemy. What think ye?” And they all condemned
Him.

ယုံကြည်ချက်နှင့် ဒေါသတို့ ရောယှက်နေခြင်းက ကယာဖကို ဤသို့ ပြုမူစေခဲ့သည်။ သူသည် ခရစ်တော်၏ စကားများကို ယုံကြည်မိသည့်အတွက် မိမိကိုယ်ကို ဒေါသထွက်နေပြီး၊ အမှန်တရားကို ခံစားကာ မိမိ၏ နှလုံးသားကို ဆွဲဖြဲပြီး ယေရှုသည် မေရှိယဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံမည့်အစား၊ သူသည် ပြတ်သားသော ဆန့်ကျင်မှုဖြင့် မိမိ၏ ယဇ်ပုရောဟိတ် ဝတ်လုံကို ဆွဲဖြဲလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤလုပ်ဆောင်ချက်သည် အလွန်အဓိပ္ပာယ်ရှိလှသည်။ ကယာဖသည် ယင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နည်းနည်းမျှ သတိမပြုမိခဲ့ပေ။ တရားသူကြီးများကို လွှမ်းမိုးရန်နှင့် ခရစ်တော်ကို ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရန် ပြုလုပ်လိုက်သော ဤလုပ်ဆောင်ချက်ဖြင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် မိမိကိုယ်ကို ပြစ်ဒဏ်စီရင်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်အရ သူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ်မှ အရည်အချင်းပျက်ယွင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် သေဒဏ်ကို ကြေညာလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

Conviction mingled with passion led Caiaphas to do as he did.
He was furious with himself for believing Christ’s words, and instead
of rending his heart under a deep sense of truth, and confessing that
Jesus was the Messiah, he rent his priestly robes in determined resistance. This act was deeply signifcant. Little did Caiaphas realize its
meaning. In this act, done to influence the judges and secure Christ’s
condemnation, the high priest had condemned himself. By the law
of God he was disqualifed for the priesthood. He had pronounced
upon himself the death sentence.

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် မိမိ၏ အဝတ်ကို မဆွဲဖြဲရပေ။ လေဝိကျမ်း ပညတ်တော်အရ ဤသို့ပြုခြင်းကို သေဒဏ်အဖြစ် တားမြစ်ထားသည်။ မည်သည့်အခြေအနေ၊ မည်သည့်အချိန်တွင်မျှ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် မိမိ၏ ဝတ်လုံကို မဆွဲဖြဲရပေ။ မိတ်ဆွေများ သေဆုံးသောအခါ အဝတ်ကို ဆွဲဖြဲခြင်းမှာ ယုဒလူတို့၏ ဓလေ့တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်များမှာမူ ဤဓလေ့ကို မလိုက်နာရပေ။ ခရစ်တော်သည် မောရှေအား ဤအချက်နှင့် ပတ်သက်၍ အတိအကျ အမိန့်ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ (လေဝိကျမ်း ၁၀:၆)။

A high priest was not to rend his garments. By the Levitical law,
this was prohibited under sentence of death. Under no circumstances,
on no occasion, was the priest to rend his robe. It was the custom
Before Annas and the Court of Caiaphas 617
among the Jews for the garments to be rent at the death of friends,
but this custom the priests were not to observe. Express command [709]
had been given by Christ to Moses concerning this. Leviticus 10:6.

ယဇ်ပုရောဟိတ် ဝတ်ဆင်သမျှသည် ပြည့်စုံ၍ အနာအဆာကင်းရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုလှပသော ရာထူးဝတ်စုံများဖြင့် ကြီးမြတ်သော ရှေ့ပြေးပုံစံဖြစ်သည့် ယေရှုခရစ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဝတ်စားဆင်ယင်မှု၊ အမူအရာ၊ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့တွင် ပြည့်စုံမှုမှတစ်ပါး အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ဘုရားသခင် လက်ခံတော်မမူပေ။ ကိုယ်တော်သည် သန့်ရှင်းတော်မူပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံမှုကို လောကီအမှုတော်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုရမည်ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ သန့်ရှင်းသော အမှုတော်ဆောင်ခြင်းကို ပြည့်စုံမှုဖြင့်သာ မှန်ကန်စွာ ကိုယ်စားပြုနိုင်သည်။ အကန့်အသတ်ရှိသော လူသားသည် မိမိ၏ နှလုံးသားကို နောင်တရသောစိတ်နှင့် နှိမ့်ချသောစိတ်ဖြင့် ဆွဲဖြဲနိုင်သည်။ ဤအချက်ကို ဘုရားသခင် သိမြင်တော်မူမည်။ သို့သော် ယဇ်ပုရောဟိတ် ဝတ်လုံကိုမူ မည်သည့်အခါမျှ မဆွဲဖြဲရပေ၊ အကြောင်းမှာ ဤသို့ပြုခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရာများကို ကိုယ်စားပြုခြင်းကို ပျက်စီးစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အဝတ်ဆွဲဖြဲထားလျက်နှင့် သန့်ရှင်းသော ရာထူးကိုယူကာ သန့်ရှင်းရာဌာနတွင် အမှုတော်ဆောင်ဝံ့သော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကို ဘုရားသခင်နှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားသူအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။ မိမိ၏ အဝတ်ကို ဆွဲဖြဲခြင်းဖြင့် သူသည် ကိုယ်စားပြုသူတစ်ဦး ဖြစ်ခြင်းမှ မိမိကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ဘုရားသခင် လက်ခံသော အမှုဆောင် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် မရှိတော့ပေ။ ကယာဖ ပြသခဲ့သော ဤလုပ်ဆောင်ချက်သည် လူသား၏ ဒေါသနှင့် လူသား၏ မပြည့်စုံမှုကို ဖော်ပြနေသည်။

Everything worn by the priest was to be whole and without
blemish. By those beautiful offcial garments was represented the
character of the great antitype, Jesus Christ. Nothing but perfection,
in dress and attitude, in word and spirit, could be acceptable to God.
He is holy, and His glory and perfection must be represented by
the earthly service. Nothing but perfection could properly represent
the sacredness of the heavenly service. Finite man might rend his
own heart by showing a contrite and humble spirit. This God would
discern. But no rent must be made in the priestly robes, for this
would mar the representation of heavenly things. The high priest
who dared to appear in holy offce, and engage in the service of
the sanctuary, with a rent robe, was looked upon as having severed
himself from God. By rending his garment he cut himself off from
being a representative character. He was no longer accepted by
God as an offciating priest. This course of action, as exhibited by
Caiaphas, showed human passion, human imperfection.

ကယာဖသည် မိမိ၏ အဝတ်ကို ဆွဲဖြဲခြင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်ကို အကျိုးမဲ့စေကာ လူတို့၏ ထုံးတမ်းစဉ်လာကို လိုက်နာခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားသောအမှု၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်သည် ထိုအပြစ်အပေါ် ထိတ်လန့်မှုကို ပြသရန် အဝတ်ကို ဆွဲဖြဲနိုင်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်သည်ဟူသော လူတို့ပြုလုပ်ထားသော ဥပဒေတစ်ခုရှိခဲ့သည်။ ဤသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်သည် လူတို့၏ ဥပဒေများကြောင့် အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့ရသည်။

By rending his garments, Caiaphas made of no effect the law of
God, to follow the tradition of men. A man-made law provided that
in case of blasphemy a priest might rend his garments in horror at
the sin, and be guiltless. Thus the law of God was made void by the
laws of men.

ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းကို လူတို့က စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ကယာဖသည် မိမိ၏ ဘုရားတရားကြည်ညိုမှုကို ပြသရန်အတွက် ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်ကို စွပ်စွဲရန် ရည်ရွယ်သည့် ဤလုပ်ဆောင်ချက်ဖြင့် သူသည် ဘုရားသခင်က “ငါ့နာမတော်သည် ထိုသူ၌ ရှိ၏” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သော ကိုယ်တော့်ကို ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချနေခြင်းဖြစ်သည်။ (ထွက်မြောက်ရာကျမ်း ၂၃:၂၁)။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားသောအပြစ်ကို ကျူးလွန်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းအောက်တွင် ရှိနေလျက်နှင့် သူသည် ခရစ်တော်ကို ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားသူအဖြစ် စီရင်ချက်ချခဲ့သည်။

Each action of the high priest was watched with interest by the
people; and Caiaphas thought for effect to display his piety. But in
this act, designed as an accusation against Christ, he was reviling
the One of whom God had said, “My name is in Him.” Exodus
23:21. He himself was committing blasphemy. Standing under the
condemnation of God, he pronounced sentence upon Christ as a
blasphemer.

ကယာဖသည် သူ၏ အဝတ်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်သောအခါ၊ ထိုလုပ်ရပ်သည် ထိုအချိန်မှစ၍ ယုဒလူမျိုး တစ်မျိုးသားလုံး ဘုရားသခင်အပေါ် ထားရှိမည့် အနေအထားကို ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံခဲ့ရသော လူမျိုးသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံမှ ခွဲထုတ်နေကြပြီး၊ ထာဝရဘုရားသခင်၏ စွန့်ပယ်ခြင်းခံရသော လူမျိုးဖြစ်လာရန် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဦးတည်နေကြသည်။ ခရစ်တော်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် “အမှုပြီးပြီ” (ယောဟန် ၁၉:၃၀) ဟု ဟစ်အော်တော်မူပြီး ဗိမာန်တော်၏ ကုလားကာသည် အထက်မှအောက်သို့ အလယ်က ကွဲသွားသောအခါ၊ ယုဒလူမျိုးတို့သည် ပုံဆောင်ချက်အားလုံး၏ အရှင်၊ အရိပ်အားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြစ်သော ကိုယ်တော့်ကို ငြင်းပယ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း သန့်ရှင်းသော စောင့်ကြည့်သူက ကြေညာခဲ့သည်။ ဣသရေလသည် ဘုရားသခင်နှင့် ကွာရှင်းပြတ်စဲသွားခဲ့ပြီ။ ထိုအခါ ကယာဖသည် ကြီးမြတ်သော ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ညွှန်းသည့် မိမိ၏ ရာထူးဝတ်လုံကို ဆွဲဖြဲလိုက်ခြင်းမှာ သင့်လျော်လှပေသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုဝတ်လုံသည် သူနှင့် လူမျိုးအတွက် မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်မျှ မရှိတော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းသည် မိမိကိုယ်တိုင်နှင့် မိမိလူမျိုးအတွက် ထိတ်လန့်စွာဖြင့် မိမိ၏ ဝတ်လုံကို ဆွဲဖြဲလိုက်ခြင်းသည် မှန်ကန်လှပေသည်။

When Caiaphas rent his garment, his act was signifcant of the
place that the Jewish nation as a nation would thereafter occupy
toward God. The once favored people of God were separating themselves from Him, and were fast becoming a people disowned by
Jehovah. When Christ upon the cross cried out, “It is fnished”
(John 19:30), and the veil of the temple was rent in twain, the Holy
Watcher declared that the Jewish people had rejected Him who was
618 The Desire of Ages
the antitype of all their types, the substance of all their shadows.
Israel was divorced from God. Well might Caiaphas then rend his
offcial robes, which signifed that he claimed to be a representative
of the great High Priest; for no longer had they any meaning for him
or for the people. Well might the high priest rend his robes in horror
for himself and for the nation.

လွှတ်တော်က ယေရှုကို သေဒဏ်ပေးထိုက်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ညအချိန်တွင် အကျဉ်းသားကို စစ်ဆေးခြင်းသည် ယုဒဥပဒေနှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်။ တရားဝင် ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခြင်းကို နေ့အလင်း၌နှင့် လွှတ်တော်အဖွဲ့ဝင် အစုံအလင်ရှေ့တွင်သာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ကယ်တင်ရှင်သည် ယခုအခါ ပြစ်ဒဏ်စီရင်ခံရပြီးသော ရာဇဝတ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံခဲ့ရပြီး၊ အနိမ့်ဆုံးနှင့် အယုတ်ညံ့ဆုံးသော လူတို့၏ နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရန် အပ်နှံခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ နန်းတော်သည် စစ်သားများနှင့် လူအုပ်ကြီး စုဝေးနေသော ပွင့်လင်းသည့် ရင်ပြင်တစ်ခုကို ဝန်းရံထားသည်။ ဤရင်ပြင်ကို ဖြတ်၍ ယေရှုကို အချုပ်ခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားစဉ်၊ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်အပေါ် လှောင်ပြောင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော်၏ စကားများဖြစ်သော “တန်ခိုးတော်၏ လက်ယာဘက်၌ ထိုင်လျက်” နှင့် “မိုးတိမ်ကို စီး၍ ကြွလာသည်” ဟူသော စကားများကို ရွဲ့စောင်း၍ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် အချုပ်ခန်းအတွင်း၌ တရားဝင် စစ်ဆေးမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်တွင် အကာအကွယ် မရရှိခဲ့ပေ။ အသိဉာဏ်မရှိသော လူအုပ်ကြီးသည် ကိုယ်တော်ကို လွှတ်တော်ရှေ့တွင် ရက်စက်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သည်ကို မြင်ခဲ့ကြပြီး၊ ယင်းအပေါ် အခွင့်ကောင်းယူကာ သူတို့အတွင်းရှိ စာတန်၏ စရိုက်များကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ခရစ်တော်၏ မြင့်မြတ်မှုနှင့် ဘုရားကဲ့သို့သော အမူအရာတို့က သူတို့ကို ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု၊ အပြစ်ကင်းစင်မှုနှင့် ကြီးမြတ်သော စိတ်ရှည်မှုတို့သည် စာတန်ထံမှ ဆင်းသက်လာသော မုန်းတီးမှုတို့ဖြင့် သူတို့ကို ပြည့်နှက်စေခဲ့သည်။ ကရုဏာနှင့် တရားမျှတမှုတို့သည် နင်းချေခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကဲ့သို့ လူမဆန်စွာ ဆက်ဆံခြင်းခံရသော ရာဇဝတ်ကောင် တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။

[710] The Sanhedrin had pronounced Jesus worthy of death; but it
was contrary to the Jewish law to try a prisoner by night. In legal
condemnation nothing could be done except in the light of day and
before a full session of the council. Notwithstanding this, the Saviour
was now treated as a condemned criminal, and given up to be abused
by the lowest and vilest of humankind. The palace of the high priest
surrounded an open court in which the soldiers and the multitude
had gathered. Through this court, Jesus was taken to the guardroom,
on every side meeting with mockery of His claim to be the Son
of God. His own words, “sitting on the right hand of power,” and,
“coming in the clouds of heaven,” were jeeringly repeated. While
in the guardroom, awaiting His legal trial, He was not protected.
The ignorant rabble had seen the cruelty with which He was treated
before the council, and from this they took license to manifest all the
satanic elements of their nature. Christ’s very nobility and godlike
bearing goaded them to madness. His meekness, His innocence,
His majestic patience, flled them with hatred born of Satan. Mercy
and justice were trampled upon. Never was criminal treated in so
inhuman a manner as was the Son of God.

သို့သော် ပို၍ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုသည် ယေရှု၏ နှလုံးသားကို ခွဲရှိုက်စေခဲ့သည်။ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေသည့် ထိုးနှက်ချက်မှာ ရန်သူ၏ လက်မှ လာခြင်းမဟုတ်ပေ။ ခရစ်တော်သည် ကယာဖရှေ့တွင် လှောင်ပြောင်စစ်ဆေးခြင်း ခံနေရစဉ်မှာပင် ကိုယ်တော်၏ တပည့်တော်တစ်ဦးက ကိုယ်တော့်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

But a keener anguish rent the heart of Jesus; the blow that inflicted the deepest pain no enemy’s hand could have dealt. While
He was undergoing the mockery of an examination before Caiaphas,
Christ had been denied by one of His own disciples.

ဥယျာဉ်အတွင်း မိမိတို့၏ ဆရာကို စွန့်ခွာသွားပြီးနောက်၊ တပည့်တော်နှစ်ဦးသည် ယေရှုကို ဖမ်းဆီးသွားသော လူအုပ်နောက်သို့ အကွာအဝေးတစ်ခုမှ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသည်။ ထိုတပည့်တော်နှစ်ဦးမှာ ပေတရုနှင့် ယောဟန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည် ယောဟန်ကို ယေရှု၏ တပည့်အဖြစ် သိကြသဖြင့် သူ့ကို ခန်းမထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင် အရှက်ရနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့ရသောအခါ ထိုသို့သောသူမျိုးသည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်နိုင်သည်ဟူသော အတွေးကို သူ စက်ဆုပ်သွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ယောဟန်က ပေတရုအတွက် စကားပြောပေးသဖြင့် သူ့အတွက်လည်း ဝင်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။

After deserting their Master in the garden, two of the disciples
had ventured to follow, at a distance, the mob that had Jesus in
charge. These disciples were Peter and John. The priests recognized
John as a well-known disciple of Jesus, and admitted him to the hall,
hoping that as he witnessed the humiliation of his Leader, he would
scorn the idea of such a one being the Son of God. John spoke in
favor of Peter, and gained an entrance for him also.

ထိုအချိန်သည် အရုဏ်မတက်မီ ည၏ အအေးဆုံးအချိန် ဖြစ်သောကြောင့် ရင်ပြင်၌ မီးပုံဖိုထားကြသည်။ လူတစ်စုသည် မီးပုံဘေးတွင် ဝန်းရံနေကြပြီး ပေတရုသည် သူတို့နှင့်အတူ မဆင်မခြင် နေရာယူခဲ့သည်။ သူသည် ယေရှု၏ တပည့်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံရမည်ကို မလိုလားပေ။ လူအုပ်နှင့် ရောရောနှောနှော နေထိုင်ခြင်းဖြင့် ယေရှုကို ခန်းမသို့ ခေါ်ဆောင်လာသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု အထင်ခံရရန် သူ မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

In the court a fre had been kindled; for it was the coldest hour
of the night, being just before the dawn. A company drew about
Before Annas and the Court of Caiaphas 619
the fre, and Peter presumptuously took his place with them. He
did not wish to be recognized as a disciple of Jesus. By mingling
carelessly with the crowd, he hoped to be taken for one of those who
had brought Jesus to the hall.

သို့သော် မီးအလင်းရောင်သည် ပေတရု၏ မျက်နှာပေါ်သို့ လင်းလက်သွားသောအခါ၊ တံခါးစောင့်အမျိုးသမီးသည် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ခဲ့သည်။ သူသည် ယောဟန်နှင့်အတူ ဝင်လာသည်ကို သူမ သတိပြုမိခဲ့ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာရှိ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော အမူအရာကို မြင်သဖြင့် သူသည် ယေရှု၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သူမသည် ကယာဖ၏ အိမ်စေတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေခဲ့သည်။ သူမက ပေတရုအား “သင်သည်လည်း ဤသူ၏ တပည့်တစ်ဦး မဟုတ်လော” ဟု မေးခဲ့သည်။ ပေတရုသည် လန့်ဖျပ်သွားပြီး ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ လူအုပ်၏ မျက်လုံးများသည် သူ့ထံသို့ ချက်ချင်း စူးစိုက်လာကြသည်။ သူသည် သူမ၏ စကားကို နားမလည်ဟန် ဆောင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမက ဇွဲမလျှော့ဘဲ ဤသူသည် ယေရှုနှင့်အတူ ရှိနေသူဖြစ်ကြောင်း ဘေးနားရှိသူများကို ပြောခဲ့သည်။ ပေတရုသည် ဖြေကြားရန် ဖိအားပေးခံရသဖြင့် ဒေါသတကြီးဖြင့် “မိန်းမ၊ ငါ ထိုသူကို မသိ” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ပထမအကြိမ် ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းပင် ကြက်တွန်ခဲ့သည်။

But as the light flashed upon Peter’s face, the woman who kept
the door cast a searching glance upon him. She had noticed that
he came in with John, she marked the look of dejection on his
face, and thought that he might be a disciple of Jesus. She was one [711]
of the servants of Caiaphas’ household, and was curious to know.
She said to Peter, “Art not thou also one of this Man’s disciples?”
Peter was startled and confused; the eyes of the company instantly
fastened upon him. He pretended not to understand her; but she was
persistent, and said to those around her that this man was with Jesus.
Peter felt compelled to answer, and said angrily, “Woman, I know
Him not.” This was the frst denial, and immediately the cock crew.

အို ပေတရု၊ သင်သည် သင်၏ ဆရာအတွက် ဤမျှမြန်မြန် ရှက်ရွံ့လေသလော။ သင်၏ သခင်ကို ဤမျှမြန်မြန် ငြင်းပယ်လေသလော။

O Peter, so soon ashamed of thy Master! so soon to deny thy Lord!

တပည့်တော် ယောဟန်သည် တရားစီရင်ရာခန်းမသို့ ဝင်သောအခါ မိမိသည် ယေရှု၏ နောက်လိုက်ဖြစ်ကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။ သူသည် မိမိ၏ ဆရာကို ကဲ့ရဲ့နေသော ကြမ်းတမ်းသည့် လူအုပ်နှင့် ရောနှောမနေခဲ့ပေ။ သူသည် ဟန်ဆောင်မှု မရှိသောကြောင့် မေးမြန်းခြင်းကို မခံခဲ့ရဘဲ သံသယဖြစ်စရာလည်း မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် လူအုပ်၏ သတိပြုမိခြင်းမှ ကင်းလွတ်သော တိတ်ဆိတ်သည့် ထောင့်တစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ယေရှုနှင့် နီးနိုင်သမျှ နီးသောနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ဤနေရာမှနေ၍ သူသည် မိမိသခင်၏ စစ်ဆေးမှုတွင် ဖြစ်ပျက်သမျှကို မြင်နိုင် ကြားနိုင်ခဲ့သည်။

The disciple John, upon entering the judgment hall, did not try
to conceal the fact that he was a follower of Jesus. He did not mingle
with the rough company who were reviling his Master. He was not
questioned, for he did not assume a false character, and thus lay
himself liable to suspicion. He sought a retired corner secure from
the notice of the mob, but as near Jesus as it was possible for him to [712]
be. Here he could see and hear all that took place at the trial of his
Lord.

ပေတရုမှာမူ မိမိ၏ စရိုက်မှန်ကို အသိမခံရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ဂရုမစိုက်ဟန် ဆောင်နေခြင်းဖြင့် သူသည် ရန်သူ၏ နယ်မြေထဲတွင် မိမိကိုယ်ကို ထားရှိခဲ့ပြီး သွေးဆောင်ခြင်း၏ သားကောင် အလွယ်တကူ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသည် မိမိ၏ ဆရာအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ခေါ်ယူခံရပါက ရဲရင့်သော စစ်သားတစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် လှောင်ပြောင်သော လက်ညှိုးက သူ့ထံသို့ ထိုးလိုက်သောအခါ သူသည် လူကြောက်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။ မိမိတို့၏ သခင်အတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် မတွန့်ဆုတ်သောသူ အများအပြားသည် လှောင်ပြောင်မှုများကြောင့် မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ငြင်းပယ်တတ်ကြသည်။ ရှောင်ကြဉ်သင့်သောသူများနှင့် ပေါင်းသင်းခြင်းဖြင့် သူတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို သွေးဆောင်ရာလမ်းထဲသို့ ပို့ဆောင်ကြသည်။ သူတို့သည် ရန်သူအား မိမိတို့ကို သွေးဆောင်ရန် ဖိတ်ခေါ်နေကြပြီး၊ အခြားသော အခြေအနေမျိုးတွင် ဘယ်သောအခါမျှ ပြုမည်မဟုတ်သော စကားနှင့် အမှုများကို ပြုမိကြသည်။ ယနေ့ခေတ်တွင် ဆင်းရဲဒုက္ခ သို့မဟုတ် ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် မိမိ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ဖုံးကွယ်ထားသော ခရစ်တော်၏ တပည့်တော်သည် တရားစီရင်ရာခန်းမ၌ ပေတရု ငြင်းပယ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် မိမိ၏ သခင်ကို အမှန်တကယ် ငြင်းပယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

Peter had not designed that his real character should be known.
In assuming an air of indifference he had placed himself on the
enemy’s ground, and he became an easy prey to temptation. If
he had been called to fght for his Master, he would have been a
courageous soldier; but when the fnger of scorn was pointed at
him, he proved himself a coward. Many who do not shrink from
active warfare for their Lord are driven by ridicule to deny their
faith. By associating with those whom they should avoid, they place
themselves in the way of temptation. They invite the enemy to
tempt them, and are led to say and do that of which under other
circumstances they would never have been guilty. The disciple of
Christ who in our day disguises his faith through dread of suffering
or reproach denies his Lord as really as did Peter in the judgment
hall.
620 The Desire of Ages

ပေတရုသည် မိမိ၏ ဆရာ စစ်ဆေးခံနေရခြင်းကို စိတ်မဝင်စားဟန် ပြသရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ ရက်စက်သော ကဲ့ရဲ့သံများကို ကြားရပြီး ကိုယ်တော် ခံစားနေရသော နှိပ်စက်မှုများကို မြင်ရသောအခါ သူ၏ နှလုံးသားမှာ ကြေကွဲခဲ့ရသည်။ ထို့ထက်ပိုသည်မှာ၊ ယေရှုသည် မိမိကိုယ်ကိုနှင့် မိမိ၏ နောက်လိုက်များကို ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုများအောက်တွင် နှိမ့်ချနေသည့်အတွက် သူသည် အံ့အားသင့်ကာ ဒေါသထွက်ခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ရင်းကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် သူသည် ယေရှုကို နှိပ်စက်သူများ၏ မသင့်လျော်သော ပြက်လုံးများတွင် ပါဝင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ အမူအရာမှာ သဘာဝမကျပေ။ သူသည် လိမ်လည်၍ ပြုမူနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် စကားပြောရန် ကြိုးစားနေစဉ်တွင်ပင် မိမိ၏ ဆရာအပေါ် ကျူးလွန်နေသော နှိပ်စက်မှုများအပေါ် ဒေါသထွက်နေသည်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

Peter tried to show no interest in the trial of his Master, but his
heart was wrung with sorrow as he heard the cruel taunts, and saw
the abuse He was suffering. More than this, he was surprised and
angry that Jesus should humiliate Himself and His followers by
submitting to such treatment. In order to conceal his true feelings,
he endeavored to join with the persecutors of Jesus in their untimely
jests. But his appearance was unnatural. He was acting a lie, and
while seeking to talk unconcernedly he could not restrain expressions
of indignation at the abuse heaped upon his Master.

ဒုတိယအကြိမ်တွင် သူသည် သတိပြုမိခြင်း ခံရပြန်ပြီး ယေရှု၏ နောက်လိုက်အဖြစ် ထပ်မံ စွပ်စွဲခံရသည်။ ယခုတွင် သူသည် ကျိန်ဆိုလျက် “ငါသည် ထိုသူကို မသိ” ဟု ကြေညာခဲ့သည်။ နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု သူ့ကို ပေးခဲ့ပြန်သည်။ တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက်၊ ပေတရု နားရွက်ကို ဖြတ်ခဲ့သောသူနှင့် ဆွေမျိုးနီးစပ်တော်သူ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း၏ အစေခံတစ်ဦးက “သင်သည် ဥယျာဉ်ထဲ၌ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရှိနေသည်ကို ငါမမြင်ခဲ့သလော” ဟု မေးခဲ့သည်။ “အမှန်ပင် သင်သည် သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား သင်သည် ဂါလိလဲလူဖြစ်၍ သင်၏ စကားပြောဟန်က သက်သေခံနေသည်” ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုအခါ ပေတရုသည် အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားခဲ့သည်။ ယေရှု၏ တပည့်တော်များသည် သူတို့၏ စကားပြောပုံ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းကြောင့် လူသိများကြသဖြင့်၊ မိမိအား မေးမြန်းသူများကို အပြည့်အဝ လှည့်ဖြားရန်နှင့် မိမိ၏ ဟန်ဆောင်မှုကို ခိုင်လုံစေရန်အတွက် ပေတရုသည် ယခုအခါ မိမိ၏ ဆရာကို ကျိန်ဆဲကာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ တစ်ဖန် ကြက်တွန်ခဲ့ပြန်သည်။ ထိုအခါ ပေတရုသည် ကြက်တွန်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး “ကြက်သည် နှစ်ကြိမ်မတွန်မီ သင်သည် ငါ့ကို သုံးကြိမ် ငြင်းပယ်လိမ့်မည်” ဟူသော ယေရှု၏ စကားကို သတိရသွားခဲ့သည်။

Attention was called to him the second time, and he was again
charged with being a follower of Jesus. He now declared with an
oath, “I do not know the Man.” Still another opportunity was given
him. An hour had passed, when one of the servants of the high
priest, being a near kinsman of the man whose ear Peter had cut off,
asked him, “Did not I see thee in the garden with Him?” “Surely
thou art one of them: for thou art a Galilean, and thy speech agreeth
thereto.” At this Peter flew into a rage. The disciples of Jesus were
noted for the purity of their language, and in order fully to deceive
his questioners, and justify his assumed character, Peter now denied
his Master with cursing and swearing. Again the cock crew. Peter
heard it then, and he remembered the words of Jesus, “Before the
cock crow twice, thou shalt deny Me thrice.” Mark 14:30.

ညစ်ညမ်းသော ကျိန်ဆိုမှုများမှာ ပေတရု၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ရှိနေစဉ်နှင့် ကြက်တွန်သံမှာ သူ၏ နားထဲတွင် မြည်ဟည်းနေဆဲမှာပင်၊ ကယ်တင်ရှင်သည် မျက်နှာပျက်ယွင်းနေသော တရားသူကြီးများထံမှ မျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး မိမိ၏ သနားစရာကောင်းသော တပည့်တော်ကို စေ့စေ့ကြည့်တော်မူခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပေတရု၏ မျက်လုံးများသည် မိမိ၏ ဆရာထံသို့ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ ထိုနူးညံ့သော မျက်နှာတော်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော သနားစကြင်နာမှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း၊ ထိုနေရာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

While the degrading oaths were fresh upon Peter’s lips, and the
[713] shrill crowing of the cock was still ringing in his ears, the Saviour
turned from the frowning judges, and looked full upon His poor
disciple. At the same time Peter’s eyes were drawn to his Master. In
that gentle countenance he read deep pity and sorrow, but there was
no anger there.

ထိုဖြူလျော့၍ ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသော မျက်နှာ၊ တုန်ရီနေသော နှုတ်ခမ်းတော်များ၊ ထိုသနားစကြင်နာမှုနှင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်း အကြည့်တို့သည် သူ၏ နှလုံးသားကို မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုးစိုက်သွားခဲ့သည်။ သိစိတ် နိုးကြားလာခဲ့သည်။ မှတ်ဉာဏ်များ လှုပ်ရှားလာသည်။ ပေတရုသည် လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်ခန့်က မိမိ၏ သခင်နှင့်အတူ အကျဉ်းထောင်သို့လည်းကောင်း၊ သေခြင်းသို့လည်းကောင်း လိုက်ပါမည်ဟူသော ကတိကို ပြန်လည်သတိရလာခဲ့သည်။ အထက်ခန်း၌ ကယ်တင်ရှင်က သူ့အား ဤညတွင်ပင် ကိုယ်တော့်ကို သုံးကြိမ် ငြင်းပယ်လိမ့်မည်ဟု မိန့်တော်မူစဉ်က သူ ဝမ်းနည်းခဲ့ရသည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရလာသည်။ ပေတရုသည် ယခုပင် ယေရှုကို မသိဟု ကြေညာခဲ့သော်လည်း၊ မိမိ၏ သခင်သည် သူ့ကို မည်မျှ ကောင်းမွန်စွာ သိထားကြောင်း၊ မိမိကိုယ်တိုင်ပင် မသိခဲ့သော မိမိနှလုံးသား၏ မမှန်ကန်မှုကို ကိုယ်တော် မည်မျှ တိကျစွာ ဖတ်ရှုခဲ့ကြောင်းကို သူသည် ယခုအခါ ပြင်းထန်သော ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

The sight of that pale, suffering face, those quivering lips, that
look of compassion and forgiveness, pierced his heart like an arrow.
Conscience was aroused. Memory was active. Peter called to mind
his promise of a few short hours before that he would go with his
Lord to prison and to death. He remembered his grief when the
Saviour told him in the upper chamber that he would deny his Lord
thrice that same night. Peter had just declared that he knew not Jesus,
but he now realized with bitter grief how well his Lord knew him,
and how accurately He had read his heart, the falseness of which
was unknown even to himself.
Before Annas and the Court of Caiaphas 621

သူ့ထံသို့ အတိတ်မှ မှတ်ဉာဏ်လှိုင်းလုံးများ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဂရုဏာတော်၊ ကိုယ်တော်၏ ကြင်နာမှုနှင့် သည်းခံနိုင်စွမ်း၊ အမှားပြုမိသော တပည့်တော်များအပေါ် ထားရှိသည့် ကိုယ်တော်၏ သိမ်မွေ့မှုနှင့် စိတ်ရှည်မှုစသည်တို့ကို ပြန်လည်သတိရမိသည်။ “ရှိမုန်၊ ကြည့်လော့၊ ဂျုံဆန်ကို ချကာကဲ့သို့ စာတန်သည် သင်တို့ကို ချကာစစ်ဆေးခြင်းငှါ အခွင့်ရပြီ။ သို့သော်လည်း သင်၏ယုံကြည်ခြင်း မပျက်စေခြင်းငှါ သင့်အတွက် ငါဆုတောင်းပေးပြီ” ဟူသော သတိပေးချက်ကို သူပြန်လည်အမှတ်ရလာသည်။ လုကာ ၂၂:၃၁၊ ၃၂။ မိမိ၏ ကျေးဇူးကန်းမှု၊ မုသားပြောဆိုမှုနှင့် ကတိသစ္စာဖောက်ဖျက်မှုတို့အပေါ် သူသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ ဆင်ခြင်မိသည်။ သူသည် မိမိ၏အရှင်သခင်ကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်မိရာ ကိုယ်တော့်မျက်နှာကို ရိုက်နှက်ရန် ရိုင်းစိုင်းစော်ကားသော လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ဆက်၍မကြည့်ရက်တော့သဖြင့် သူသည် နှလုံးကြေကွဲစွာဖြင့် ရုံးတော်ထဲမှ အပြင်သို့ အပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

A tide of memories rushed over him. The Saviour’s tender mercy,
His kindness and long-suffering, His gentleness and patience toward
His erring disciples,—all was remembered. He recalled the caution,
“Simon, behold, Satan hath desired to have you, that he may sift you
as wheat: but I have prayed for thee, that thy faith fail not.” Luke
22:31, 32. He reflected with horror upon his own ingratitude, his
falsehood, his perjury. Once more he looked at his Master, and saw
a sacrilegious hand raised to smite Him in the face. Unable longer
to endure the scene, he rushed, heartbroken, from the hall.

သူသည် အမှောင်ထုထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း လူသူမရှိသောနေရာသို့ အသည်းအသန် ပြေးထွက်လာခဲ့ရာ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်မည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဂေသရှေမန်ဥယျာဉ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော မြင်ကွင်းသည် သူ့စိတ်ထဲတွင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပေါ်လာသည်။ သွေးကဲ့သို့သော ချွေးစက်များဖြင့် စွန်းထင်းကာ နာကျင်မှုကြောင့် တွန့်လိမ်နေသော အရှင်သခင်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခခံနေရသည့် မျက်နှာတော်သည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ ယေရှုသည် ဝေဒနာခံစားလျက် တစ်ဦးတည်း ဆုတောင်းနေစဉ် ထိုခက်ခဲသောအချိန်၌ ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရှိနေသင့်သူများသည် အိပ်ပျော်နေခဲ့ကြသည်ကို သူသည် ပြင်းထန်သော နောင်တဖြင့် အမှတ်ရမိသည်။ “စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းနှင့် ကင်းလွတ်အံ့သောငှါ နိုးနိုးကြားကြားရှိ၍ ဆုတောင်းကြလော့” ဟူသော ကိုယ်တော်၏ လေးနက်သော မှာကြားချက်ကို သူသတိရမိသည်။ မဿဲ ၂၆:၄၁။ တရားစီရင်ရာရုံးတော်အတွင်းရှိ မြင်ကွင်းကိုလည်း သူပြန်လည်မြင်ယောင်လာသည်။ ကယ်တင်ရှင်၏ အရှက်ရမှုနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတို့အပေါ် မိမိက အလေးလံဆုံးသောဝန်ကို ထပ်ဆင့်ခဲ့သည်ဟု သိလိုက်ရခြင်းမှာ သူ၏ကြေကွဲနေသော နှလုံးသားအတွက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ယေရှုသည် ခမည်းတော်ထံသို့ အပြင်းအထန် ဆုတောင်းခဲ့သော ထိုနေရာ၌ပင် ပေတရုသည် မှောက်လျက်လဲကျကာ သေလိုသောစိတ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။

He pressed on in solitude and darkness, he knew not and cared
not whither. At last he found himself in Gethsemane. The scene of a
few hours before came vividly to his mind. The suffering face of his
Lord, stained with bloody sweat and convulsed with anguish, rose
before him. He remembered with bitter remorse that Jesus had wept
and agonized in prayer alone, while those who should have united
with Him in that trying hour were sleeping. He remembered His
solemn charge, “Watch and pray, that ye enter not into temptation.”
Matthew 26:41. He witnessed again the scene in the judgment hall.
It was torture to his bleeding heart to know that he had added the
heaviest burden to the Saviour’s humiliation and grief. On the very
spot where Jesus had poured out His soul in agony to His Father,
Peter fell upon his face, and wished that he might die.

ယေရှုက နိုးနိုးကြားကြားရှိ၍ ဆုတောင်းရန် မိန့်တော်မူစဉ် အိပ်ပျော်နေခဲ့ခြင်းအားဖြင့် ပေတရုသည် မိမိ၏ ကြီးမားသော အပြစ်အတွက် လမ်းခင်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစိုးရိမ်ရသော အချိန်နာရီတွင် အိပ်ပျော်နေခဲ့ကြသဖြင့် တပည့်တော်များအားလုံး ကြီးစွာသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူတို့ ဖြတ်သန်းရမည့် ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုကို ခရစ်တော် သိရှိတော်မူသည်။ သူတို့သည် စမ်းသပ်မှုအတွက် အဆင်သင့်မဖြစ်စေရန် စာတန်သည် သူတို့၏ အာရုံခံစားမှုများကို မည်သို့ ထုံထိုင်းသွားအောင် လုပ်ဆောင်မည်ကို ကိုယ်တော် သိတော်မူသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကိုယ်တော်က သူတို့ကို သတိပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥယျာဉ်အတွင်းရှိ ထိုအချိန်နာရီများကို နိုးနိုးကြားကြားရှိခြင်းနှင့် ဆုတောင်းခြင်းတို့ဖြင့် ကုန်လွန်စေခဲ့မည်ဆိုလျှင် ပေတရုသည် မိမိ၏ အားနည်းသော ခွန်အားကိုသာ အားကိုးရန် ကျန်ရစ်ခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် မိမိ၏အရှင်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။ တပည့်တော်များသည် ခရစ်တော်၏ ပြင်းထန်သော ဝေဒနာခံစားမှုတွင် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ နိုးနိုးကြားကြား ရှိခဲ့ကြမည်ဆိုလျှင် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် ကိုယ်တော်ခံစားရသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို မြင်တွေ့ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြမည် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ခံစားရသော ပြင်းထန်လှသည့် ဝေဒနာ၏ သဘောသဘာဝကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သူတို့ နားလည်နိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခခံခြင်း၊ အသေခံခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းတို့အကြောင်း ကြိုတင်မိန့်ကြားချက်များကိုလည်း သူတို့ ပြန်လည်အမှတ်ရနိုင်ကြလိမ့်မည်။ အခက်ခဲဆုံးသော ထိုအမှောင်ထုကြားတွင် မျှော်လင့်ခြင်းရောင်ခြည်အချို့သည် အမှောင်ထုကို လင်းလက်စေပြီး သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ထောက်ပံ့ပေးထားနိုင်ခဲ့မည် ဖြစ်သည်။

It was in sleeping when Jesus bade him watch and pray that Peter
had prepared the way for his great sin. All the disciples, by sleeping
in that critical hour, sustained a great loss. Christ knew the fery [714]
ordeal through which they were to pass. He knew how Satan would
work to paralyze their senses that they might be unready for the trial.
Therefore it was that He gave them warning. Had those hours in
the garden been spent in watching and prayer, Peter would not have
been left to depend upon his own feeble strength. He would not
have denied his Lord. Had the disciples watched with Christ in His
agony, they would have been prepared to behold His suffering upon
the cross. They would have understood in some degree the nature of
His overpowering anguish. They would have been able to recall His
words that foretold His sufferings, His death, and His resurrection.
Amid the gloom of the most trying hour, some rays of hope would
have lighted up the darkness and sustained their faith.
622 The Desire of Ages

၇၁၄။

အလင်းရောင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လွှတ်တော် (Sanhedrin) သည် တစ်ဖန် ပြန်လည်စုဝေးခဲ့ကြပြီး ယေရှုကို တရားစီရင်ရာ အခန်းထဲသို့ ထပ်မံခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်ကြောင်း မိန့်ဆိုခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းတို့က ကိုယ်တော်၏ စကားများကို ကိုယ်တော့်အား ပြစ်တင်ရန် စွဲချက်အဖြစ် ပုံဖော်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ညပိုင်းအစည်းအဝေးတွင် ၎င်းတို့ထဲမှ အများစုမှာ တက်ရောက်ခြင်းမရှိဘဲ ကိုယ်တော်၏စကားကို မကြားခဲ့ရသောကြောင့် ၎င်းအပေါ်တွင် အခြေခံ၍ ကိုယ်တော့်ကို အပြစ်မစီရင်နိုင်ကြပေ။ ထို့ပြင် ရောမတရားရုံးသည် ထိုစကားများတွင် သေဒဏ်ပေးထိုက်သော အချက်ကို တွေ့လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်းလည်း ၎င်းတို့ သိကြသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ နှုတ်တော်မှ ထိုစကားများကိုသာ ၎င်းတို့အားလုံး ထပ်မံကြားရမည်ဆိုလျှင် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အောင်မြင်နိုင်ပေသည်။ ကိုယ်တော်၏ မေရှိယအဖြစ် အခိုင်အမာဆိုချက်ကို နိုင်ငံရေးအရ ပုန်ကန်မှုအဖြစ် ၎င်းတို့က အနက်ဖွင့်နိုင်ကြမည် ဖြစ်သည်။

As soon as it was day, the Sanhedrin again assembled, and again
Jesus was brought into the council room. He had declared Himself
the Son of God, and they had construed His words into a charge
against Him. But they could not condemn Him on this, for many
of them had not been present at the night session, and they had not
heard His words. And they knew that the Roman tribunal would
fnd in them nothing worthy of death. But if from His own lips they
could all hear those words repeated, their object might be gained.
His claim to the Messiahship they might construe into a seditious
political claim.

“သင်သည် ခရစ်တော်မှန်လျှင် ငါတို့အား ပြောလော့” ဟု ၎င်းတို့က မေးကြသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေတော်မူသည်။ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော့်ကို မေးခွန်းများဖြင့် ဆက်တိုက်မေးမြန်းကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်တော်က ဝမ်းနည်းဖွယ် ကောင်းလှသော အသံဖြင့် “ငါပြောသော်လည်း သင်တို့သည် မယုံကြ။ ငါမေးသော်လည်း သင်တို့သည် ပြန်မဖြေကြ၊ ငါ့ကိုလည်း မလွှတ်ကြ” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားတော်မူသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့တွင် ဆင်ခြေမပေးနိုင်စေရန်အတွက် “နောင်ကာလ၌ လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်လက်ယာဘက်၌ ထိုင်လိမ့်မည်” ဟူသော လေးနက်သည့် သတိပေးချက်ကို ကိုယ်တော် ထည့်သွင်းမိန့်ကြားခဲ့သည်။

“Art Thou the Christ?” they said, “tell us.” But Christ remained
silent. They continued to ply Him with questions. At last in tones
of mournful pathos He answered, “If I tell you, ye will not believe;
and if I also ask you, ye will not answer Me, nor let Me go.” But
that they might be left without excuse He added the solemn warning,

“သို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သားတော်မှန်သလော” ဟု ၎င်းတို့အားလုံးက တပြိုင်နက်တည်း မေးကြသည်။

“Hereafter shall the Son of man sit on the right hand of the power of
God.”

ကိုယ်တော်ကလည်း “ငါမှန်သည်ဟု သင်တို့ဆိုကြသည်” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ၎င်းတို့ကလည်း “အဘယ်သက်သေကို ရှာရဦးမည်နည်း။ သူ၏နှုတ်မှထွက်သော စကားကို ငါတို့ကိုယ်တိုင် ကြားရပြီ” ဟု အော်ဟစ်ကြလေသည်။

“Art Thou then the Son of God?” they asked with one voice.
He said unto them, “Ye say that I am.” They cried out, “What need
we any further witness? for we ourselves have heard of His own
mouth.”

ဤသို့ဖြင့် ယေရှုသည် ဂျူးအာဏာပိုင်များ၏ တတိယအကြိမ်မြောက် အပြစ်စီရင်ခြင်းဖြင့် အသေခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ လိုအပ်သည်မှာ ရောမအာဏာပိုင်များက ဤစီရင်ချက်ကို အတည်ပြုပေးရန်နှင့် ကိုယ်တော့်ကို ၎င်းတို့လက်ထဲသို့ အပ်နှံပေးရန်သာ ဖြစ်သည်ဟု ၎င်းတို့က ထင်မှတ်ကြသည်။

And so by the third condemnation of the Jewish authorities,
Jesus was to die. All that was now necessary, they thought, was for
the Romans to ratify this condemnation, and deliver Him into their
hands.

ထို့နောက်တွင် လူမိုက်အပေါင်းတို့ထံမှ ခံခဲ့ရသည်ထက် ပို၍ဆိုးရွားသော တတိယအကြိမ်မြောက် နှိပ်စက်ခြင်းနှင့် ပြက်ရယ်ပြုခြင်းများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများ၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ၎င်းတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ထိုသို့ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သနားကြင်နာမှု သို့မဟုတ် လူသားဆန်မှုဟူသော ခံစားချက်အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။

Then came the third scene of abuse and mockery, worse even
than that received from the ignorant rabble. In the very presence
of the priests and rulers, and with their sanction, this took place.
Every feeling of sympathy or humanity had gone out of their hearts.

၇၁၅။

၎င်းတို့၏ အကျိုးအကြောင်းပြချက်များက အားနည်းနေပြီး ကိုယ်တော်၏ အသံကို တိတ်ဆိတ်သွားအောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့လျှင် မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိများကို တိတ်ဆိတ်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ခေတ်အဆက်ဆက် အသုံးပြုခဲ့ကြသော အခြားလက်နက်များဖြစ်သည့် နှိပ်စက်ခြင်း၊ အကြမ်းဖက်ခြင်းနှင့် သေခြင်းတို့ ၎င်းတို့တွင် ရှိနေသည်။

[715] If their arguments were weak, and failed to silence His voice, they
had other weapons, such as in all ages have been used to silence
heretics,—suffering, and violence, and death.

ယေရှုအား တရားသူကြီးများက အပြစ်စီရင်ချက် ချလိုက်သောအခါ စာတန်၏ ဒေါသကဲ့သို့သော ဒေါသများသည် လူတို့အပေါ် လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ အော်ဟစ်သံများသည် သားရဲတိရစ္ဆာန်များ၏ ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ လူအုပ်သည် “သူသည် အပြစ်ရှိသည်၊ သူ့ကို သတ်လော့” ဟု အော်ဟစ်ကာ ယေရှုထံသို့ ဝိုင်းအုံလာကြသည်။ ရောမစစ်သားများသာ မရှိခဲ့လျှင် ယေရှုသည် ကာရာနီကုန်းပေါ်ရှိ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ သံရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရသည့်အချိန်အထိ အသက်ရှင်မည် မဟုတ်ပေ။ ရောမအာဏာပိုင်များက ကြားဝင်ခြင်းမရှိဘဲ လက်နက်အင်အားဖြင့် လူအုပ်၏ အကြမ်းဖက်မှုကို မတားဆီးခဲ့လျှင် ကိုယ်တော်သည် တရားသူကြီးများ၏ ရှေ့၌ပင် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

When the condemnation of Jesus was pronounced by the judges,
a satanic fury took possession of the people. The roar of voices
was like that of wild beasts. The crowd made a rush toward Jesus,
crying, He is guilty, put Him to death! Had it not been for the
Roman soldiers, Jesus would not have lived to be nailed to the cross
of Calvary. He would have been torn in pieces before His judges,
Before Annas and the Court of Caiaphas 623
had not Roman authority interfered, and by force of arms restrained
the violence of the mob.

ဘာသာမဲ့ (Heathen) များပင်လျှင် ဘာတစ်ခုမှ သက်သေမပြနိုင်သော သူတစ်ဦးအပေါ် ယခုကဲ့သို့ ရက်စက်စွာ ပြုမူခြင်းအပေါ် ဒေါသထွက်ခဲ့ကြသည်။ ရောမအရာရှိများက ဂျူးများသည် ယေရှုကို အပြစ်စီရင်ရာ၌ ရောမအာဏာကို ကျူးကျော်နေကြကြောင်းနှင့် လူတစ်ဦးကို မိမိကိုယ်တိုင်၏ ထွက်ဆိုချက်အပေါ် အခြေခံ၍ သေဒဏ်စီရင်ခြင်းမှာ ဂျူးတို့၏ ပညတ်တရားနှင့်ပင် ဆန့်ကျင်နေကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။ ဤကြားဝင်ဆောင်ရွက်မှုသည် ဖြစ်စဉ်ကို ခေတ္တခဏ ငြိမ်သက်သွားစေခဲ့သော်လည်း ဂျူးခေါင်းဆောင်များသည် သနားခြင်းနှင့် အရှက်တရားတို့ ကင်းမဲ့နေခဲ့ကြသည်။

Heathen men were angry at the brutal treatment of one against
whom nothing had been proved. The Roman offcers declared that
the Jews in pronouncing condemnation upon Jesus were infringing
upon the Roman power, and that it was even against the Jewish law to
condemn a man to death upon his own testimony. This intervention
brought a momentary lull in the proceedings; but the Jewish leaders
were dead alike to pity and to shame.

ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အုပ်ချုပ်သူများသည် မိမိတို့၏ ရာထူးဂုဏ်သိက္ခာကို မေ့လျော့ကာ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို ဆဲရေးတိုင်းထွာမှုများဖြင့် စော်ကားခဲ့ကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ မိဘမျိုးရိုးကို အကြောင်းပြု၍ ပြောင်လှောင်ကြသည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် မေရှိယအဖြစ် ကြေညာခြင်းမှာ ရဲတင်းလွန်းလှသဖြင့် အရှက်ရဖွယ် အကောင်းဆုံးသော သေခြင်းနှင့် ထိုက်တန်ကြောင်း ၎င်းတို့က ဆိုကြသည်။ ယုတ်ညံ့သောသူများသည် ကယ်တင်ရှင်အား ဂုဏ်သိက္ခာမဲ့စွာ စော်ကားနှိပ်စက်ခြင်းကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ အဝတ်ဟောင်း တစ်ထည်ကို ကိုယ်တော်၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ခြုံပေးထားပြီး နှိပ်စက်သူများက ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာကို ရိုက်နှက်လျက် “အို ခရစ်တော်၊ သင့်ကို ရိုက်သောသူသည် မည်သူဖြစ်သည်ကို ငါတို့အား ပရောဖက်ပြု၍ ပြောလော့” ဟု ဆိုကြသည်။ အဝတ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ ယုတ်ညံ့သောသူ တစ်ဦးက ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်ကို တံထွေးဖြင့် ထွေးခဲ့သည်။

Priests and rulers forgot the dignity of their offce, and abused the
Son of God with foul epithets. They taunted Him with His parentage.
They declared that His presumption in proclaiming Himself the
Messiah made Him deserving of the most ignominious death. The
most dissolute men engaged in infamous abuse of the Saviour. An
old garment was thrown over His head, and His persecutors struck
Him in the face, saying, “Prophesy unto us, Thou Christ, Who is he
that smote Thee?” When the garment was removed, one poor wretch
spat in His face.

ဘုရားသခင်၏ ကောင်းကင်တမန်များသည် မိမိတို့ ချစ်မြတ်နိုးရသော အရှင်သခင်အပေါ် စော်ကားသော အကြည့်၊ စကားလုံးနှင့် အပြုအမူ တိုင်းကို သစ္စာရှိစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားကြသည်။ တစ်နေ့သောအခါတွင် ခရစ်တော်၏ တည်ငြိမ်ပြီး ဖြူဖျော့သော မျက်နှာတော်ကို ပြောင်လှောင်၍ တံထွေးဖြင့်ထွေးခဲ့သော ထိုယုတ်ညံ့သူများသည် နေမင်းထက် သာလွန်စွာ တောက်ပသော ဘုန်းအသရေနှင့် ပြည့်စုံသည့် ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်ကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်သည်။

The angels of God faithfully recorded every insulting look, word,
and act against their beloved Commander. One day the base men
who scorned and spat upon the calm, pale face of Christ will look
upon it in its glory, shining brighter than the sun.