အခန်း (၆၃) — အရှင်မင်းကြီးကြွလာခြင်း

 

အခန်း (၆၃) — “သင်၏ဘုရင်သည် ကြွလာတော်မူ၏”

Chapter 63—“Thy King Cometh” [569]

ဤအခန်းသည် မဿဲ ၂၁:၁-၁၁၊ မာကု ၁၁:၁-၁၀၊ လုကာ ၁၉:၂၉-၄၄ နှင့် ယောဟန် ၁၂:၁၂-၁၉ တို့အပေါ် အခြေခံထားသည်။

This chapter is based on Matthew 21:1-11; Mark 11:1-10; Luke
19:29-44; John 12:12-19.

“ဇိအုန်သတို့သမီး၊ အလွန်ဝမ်းမြောက်လော့။ ယေရုရှလင်သတို့သမီး၊ ကြွေးကြော်လော့။ ကြည့်ရှုလော့၊ သင်၏ဘုရင်သည် သင်ရှိရာသို့ ကြွလာတော်မူ၏။ တရားသဖြင့် စီရင်သောသူ၊ ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်သောသူ၊ နှိမ့်ချသောစိတ်ရှိသောသူဖြစ်၍ မြည်းကို စီးလျက်၊ မြည်းကလေးတည်းဟူသော မြည်းမအထီးကို စီးလျက် ကြွလာတော်မူ၏။” ဇာခရိ ၉:၉။

“Rejoice greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of
Jerusalem: behold, thy King cometh unto thee: He is just, and
having salvation; lowly, and riding upon an ass, and upon a colt the
foal of an ass.” Zechariah 9:9.

ခရစ်တော် မဖွားမြင်မီ နှစ်ပေါင်း ငါးရာက ပရောဖက်ဇာခရိသည် ဣသရေလနိုင်ငံသို့ ဘုရင်ကြွလာမည့်အကြောင်းကို ဤသို့ ကြိုတင်ဟောကြားခဲ့သည်။ ယခုတွင် ထိုပရောဖက်ပြုချက်သည် ပြည့်စုံတော့မည်ဖြစ်သည်။ ရှင်ဘုရင်အဖြစ် ဂုဏ်ပြုခြင်းကို ကာလကြာရှည်စွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သောသူသည် ယခုအခါ ဒါဝိဒ်မင်း၏ ပလ္လင်ကို ဆက်ခံမည့် ကတိတော်လာ အမွေခံအဖြစ် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ကြွလာတော်မူ၏။

Five hundred years before the birth of Christ, the prophet
Zechariah thus foretold the coming of the King to Israel. This
prophecy is now to be fulflled. He who has so long refused royal
honors now comes to Jerusalem as the promised heir to David’s
throne.

ရက်သတ္တပတ်၏ ပထမနေ့ (တနင်္ဂနွေနေ့) တွင် ခရစ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ အောင်ပွဲခံလျက် ဝင်ရောက်တော်မူခဲ့သည်။ ဗေသနိရွာတွင် ကိုယ်တော်ကို လာရောက်ကြည့်ရှုကြသော လူအုပ်ကြီးသည် ယခုအခါ ကိုယ်တော်ကို မည်သို့လက်ခံကြမည်ကို သိလိုသောစိတ်ဖြင့် ကိုယ်တော်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာကြသည်။ လူအများအပြားမှာလည်း ပသခါပွဲကို စောင့်ထိန်းရန် မြို့သို့ သွားနေကြခြင်းဖြစ်ရာ ယေရှုနှင့်အတူလိုက်ပါလာသော လူအုပ်ကြီးနှင့် ပူးပေါင်းမိကြသည်။ သဘာဝလောကတစ်ခုလုံးသည်လည်း ဝမ်းမြောက်နေပုံရသည်။ သစ်ပင်တို့သည် စိမ်းလန်းသောအရွက်တို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ၎င်းတို့၏ အပွင့်များသည် လေထုထဲတွင် သင်းပျံ့သောရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ လူတို့သည် ဘဝသစ်နှင့် ဝမ်းမြောက်ခြင်းတို့ဖြင့် တက်ကြွနေကြသည်။ နိုင်ငံတော်သစ်၏ မျှော်လင့်ချက်သည် တစ်ဖန် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြန်သည်။

It was on the frst day of the week that Christ made His triumphal
entry into Jerusalem. Multitudes who had flocked to see Him at
Bethany now accompanied Him, eager to witness His reception.
Many people were on their way to the city to keep the Passover,
and these joined the multitude attending Jesus. All nature seemed
to rejoice. The trees were clothed with verdure, and their blossoms
shed a delicate fragrance on the air. A new life and joy animated the
people. The hope of the new kingdom was again springing up.

ယေရုရှလင်မြို့ထဲသို့ စီးနင်းဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်၍ ယေရှုသည် မြည်းနှင့် မြည်းကလေးကို အထံတော်သို့ ယူဆောင်လာရန် တပည့်တော် နှစ်ပါးကို စေလွှတ်ခဲ့သည်။ ကယ်တင်ရှင်သည် ဖွားမြင်တော်မူစဉ်က သူစိမ်းတို့၏ ဧည့်ဝတ်ပြုမှုအပေါ် မှီခိုခဲ့ရသည်။ ကိုယ်တော် ကျိန်းစက်ခဲ့သော နွားစားခွက်မှာ ငှားရမ်းထားသော နားခိုရာနေရာဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုတွင်လည်း တောင်ကုန်း တစ်ထောင်ပေါ်ရှိ တိရစ္ဆာန်အားလုံးမှာ ကိုယ်တော်၏ဥစ္စာဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရင်အဖြစ် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဝင်ရောက်ရန် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်အတွက် သူစိမ်းတစ်ဦး၏ ကြင်နာမှုအပေါ် မှီခိုနေရသည်။ သို့သော် ဤကိစ္စအတွက် တပည့်တော်များအား ပေးထားသော သေးငယ်သည့် ညွှန်ကြားချက်များတွင်ပင် ကိုယ်တော်၏ ဘုရားဇာတိတော်ကို ထပ်မံထင်ရှားစေသည်။ ကိုယ်တော် ကြိုတင်ဟောကြားခဲ့သည့်အတိုင်း “သခင်အလိုရှိတော်မူသည်” ဟူသော တောင်းဆိုချက်ကို အလွယ်တကူပင် ခွင့်ပြုခဲ့ကြသည်။ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မစီးဖူးသေးသော မြည်းကလေးကို ယေရှုသည် အသုံးပြုရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ တပည့်တော်များသည် ဝမ်းမြောက်အားရစွာဖြင့် ၎င်းတို့၏ အဝတ်များကို တိရစ္ဆာန်ပေါ်တွင် ခင်းကြပြီး ကိုယ်တော်ကို ထိုအပေါ်၌ တင်ကြသည်။ ယခင်က ယေရှုသည် အမြဲတမ်း ခြေကျင်ခရီးသွားခဲ့သဖြင့် ယခုအခါ စီးနင်းသွားရန် အဘယ်ကြောင့် ရွေးချယ်ရသနည်းဟု တပည့်တော်များ အစပိုင်းတွင် အံ့သြခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် မြို့တော်သို့ဝင်၍ မိမိကိုယ်ကို ဘုရင်အဖြစ် ကြေညာပြီး ဘုရင်အာဏာကို ပြသတော့မည်ဟူသော ဝမ်းမြောက်ဖွယ် အတွေးကြောင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ တောက်ပလာခဲ့သည်။ တပည့်တော်များသည် မြည်းကိုသွားယူစဉ် ခရစ်တော်၏ မိတ်ဆွေများအား ၎င်းတို့၏ ကြီးကျယ်သော မျှော်လင့်ချက်များကို ပြောပြခဲ့ရာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုမှာ အဝေးနှင့် အနီးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

Purposing to ride into Jerusalem, Jesus had sent two of His
disciples to bring to Him an ass and its colt. At His birth the Saviour
was dependent upon the hospitality of strangers. The manger in
which He lay was a borrowed resting place. Now, although the cattle
on a thousand hills are His, He is dependent on a stranger’s kindness
for an animal on which to enter Jerusalem as its King. But again [570]
His divinity is revealed, even in the minute directions given His
disciples for this errand. As He foretold, the plea, “The Lord hath
need of them,” was readily granted. Jesus chose for His use the colt
on which never man had sat. The disciples, with glad enthusiasm,
spread their garments on the beast, and seated their Master upon
it. Heretofore Jesus had always traveled on foot, and the disciples
493
494 The Desire of Ages
had at frst wondered that He should now choose to ride. But hope
brightened in their hearts with the joyous thought that He was about
to enter the capital, proclaim Himself King, and assert His royal
power. While on their errand they communicated their glowing
expectations to the friends of Jesus, and the excitement spread far
and near, raising the expectations of the people to the highest pitch.

ခရစ်တော်သည် ဘုရင်တစ်ပါး ဝင်ရောက်သည့် ယုဒဓလေ့အတိုင်း ပြုမူနေခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော် စီးနင်းသော တိရစ္ဆာန်မှာ ဣသရေလဘုရင်များ စီးနင်းလေ့ရှိသော တိရစ္ဆာန်ဖြစ်ပြီး၊ မေရှိယသည် မိမိ၏နိုင်ငံတော်သို့ ဤကဲ့သို့ ကြွလာမည်ဖြစ်ကြောင်း ပရောဖက်ပြုချက်က ကြိုတင်ဟောကြားထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် မြည်းကလေးပေါ်တွင် ထိုင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကျယ်လောင်သော အောင်ပွဲခံ ကြွေးကြော်သံများသည် လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ လူအုပ်ကြီးက ကိုယ်တော်ကို မေရှိယ၊ ၎င်းတို့၏ဘုရင်အဖြစ် ကြိုဆိုကြသည်။ ယေရှုသည် ယခင်က တစ်ခါမျှ ခွင့်မပြုခဲ့ဖူးသော ရိုသေပူဇော်မှုကို ယခုအခါ လက်ခံတော်မူသဖြင့်၊ တပည့်တော်များက ကိုယ်တော်ကို ပလ္လင်ပေါ်တွင် မြင်တွေ့ရတော့မည်ဟူသော ၎င်းတို့၏ ဝမ်းမြောက်ဖွယ် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်စုံတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေအဖြစ် မှတ်ယူကြသည်။ လူအုပ်ကြီးကလည်း ၎င်းတို့ လွတ်မြောက်မည့်အချိန်မှာ နီးကပ်နေပြီဟု ယုံကြည်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ စိတ်ကူးထဲတွင် ရောမစစ်တပ်များကို ယေရုရှလင်မြို့မှ မောင်းထုတ်လိုက်ပြီး ဣသရေလနိုင်ငံသည် တစ်ဖန် ပြန်လည်လွတ်လပ်သော နိုင်ငံဖြစ်လာသည်ဟု မြင်ယောင်နေကြသည်။ အားလုံးက ပျော်ရွှင်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး၊ လူအချင်းချင်း ပြိုင်ဆိုင်ကာ ကိုယ်တော်ကို ရိုသေမှုပြုကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အပြင်ပန်း ခမ်းနားထည်ဝါမှုများကို မပြသနိုင်သော်လည်း၊ ပျော်ရွှင်သော စိတ်နှလုံးဖြင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အဖိုးတန်လက်ဆောင်များကို မဆက်သနိုင်သော်လည်း၊ ကိုယ်တော်ကြွမည့် လမ်းခရီးတွင် ၎င်းတို့၏ ဝတ်လုံများကို ကော်ဇောသဖွယ် ခင်းပေးကြပြီး သံလွင်ခက်နှင့် စွန်ပလွံခက်များကိုလည်း လမ်းတွင် ဖြန့်ကြဲထားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အောင်ပွဲခံစီတန်းလှည့်လည်ပွဲကို ဘုရင့်အလံတော်များဖြင့် မဦးဆောင်နိုင်သော်လည်း၊ အောင်ပွဲ၏ သင်္ကေတဖြစ်သော စွန်ပလွံခက်များကို ခုတ်ယူကာ လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းလျက် ကျယ်လောင်သော ဟောရှဏ္ဏ (Hosanna) အောင်ကြွေးများဖြင့် ကြိုဆိုကြသည်။

Christ was following the Jewish custom for a royal entry. The
animal on which He rode was that ridden by the kings of Israel, and
prophecy had foretold that thus the Messiah should come to His
kingdom. No sooner was He seated upon the colt than a loud shout
of triumph rent the air. The multitude hailed Him as Messiah, their
King. Jesus now accepted the homage which He had never before
permitted, and the disciples received this as proof that their glad
hopes were to be realized by seeing Him established on the throne.
The multitude were convinced that the hour of their emancipation
was at hand. In imagination they saw the Roman armies driven from
Jerusalem, and Israel once more an independent nation. All were
happy and excited; the people vied with one another in paying Him
homage. They could not display outward pomp and splendor, but
they gave Him the worship of happy hearts. They were unable to
present Him with costly gifts, but they spread their outer garments
as a carpet in His path, and they also strewed the leafy branches of
the olive and the palm in the way. They could lead the triumphal
procession with no royal standards, but they cut down the spreading
palm boughs, Nature’s emblem of victory, and waved them aloft
with loud acclamations and hosannas.

စီတန်းလှည့်လည်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ယေရှုကြွလာမည့်အကြောင်း ကြားသိ၍ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲသို့ အမြန်လာရောက် ပူးပေါင်းသူများကြောင့် လူအုပ်ကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုများပြားလာသည်။ ကြည့်ရှုသူများသည် လူအုပ်ထဲသို့ အမြဲမပြတ် ပူးပေါင်းဝင်ရောက်လာပြီး "ဤသူသည် မည်သူနည်း။ ဤမျှ ဆူညံလှုပ်ရှားနေခြင်းမှာ အဘယ်အရာကို ဆိုလိုသနည်း" ဟု မေးမြန်းကြသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ယေရှု၏အကြောင်းကို ကြားဖူးကြပြီး ကိုယ်တော်သည် ယေရုရှလင်သို့ ကြွလာမည်ဟု မျှော်လင့်ထားကြသည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် ယခင်က မိမိအား ဘုရင်အဖြစ် တင်မြှောက်ရန် ကြိုးပမ်းမှုမှန်သမျှကို တားဆီးခဲ့ကြောင်း ၎င်းတို့ သိထားကြရာ၊ ယခု ဤသူမှာ ယေရှုဖြစ်ကြောင်း သိရသောအခါ များစွာ အံ့သြသွားကြသည်။ "ငါ၏နိုင်ငံသည် ဤလောကနှင့် မသက်ဆိုင်" ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သော ကိုယ်တော့်အား ဤကဲ့သို့ အပြောင်းအလဲဖြစ်စေရန် မည်သည့်အရာက လုပ်ဆောင်ခဲ့သနည်းဟု ၎င်းတို့ အံ့သြနေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မေးခွန်းများသည် အောင်ပွဲခံ ကြွေးကြော်သံများအောက်တွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ စိတ်အားထက်သန်သော လူအုပ်ကြီးက ထပ်ခါတလဲလဲ ကြွေးကြော်ကြပြီး၊ ထိုအသံသည် အဝေးရှိ လူများထံသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ကုန်းများနှင့် လျှိုမြောင်များမှ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

As they proceeded, the multitude was continually increased by
those who had heard of the coming of Jesus and hastened to join the
procession. Spectators were constantly mingling with the throng,
and asking, Who is this? What does all this commotion signify?
They had all heard of Jesus, and expected Him to go to Jerusalem;
but they knew that He had heretofore discouraged all effort to place
Him on the throne, and they were greatly astonished to learn that
this was He. They wondered what could have wrought this change
in Him who had declared that His kingdom was not of this world.
[571] Their questionings are silenced by a shout of triumph. Again
and again it is repeated by the eager throng; it is taken up by the
people afar off, and echoed from the surrounding hills and valleys.
“Thy King Cometh” 495

ယခုအခါ ယေရုရှလင်မြို့မှ လူအုပ်ကြီးသည်လည်း စီတန်းလှည့်လည်ပွဲသို့ လာရောက်ပူးပေါင်းကြသည်။ ပသခါပွဲ တက်ရောက်ရန် စုဝေးနေကြသော လူအုပ်ကြီးထဲမှ ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူတို့သည် ယေရှုကို ကြိုဆိုရန် ထွက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် စွန်ပလွံခက်များကို ဝှေ့ယမ်းလျက်၊ ဓမ္မသီချင်းများကို သီဆိုကာ ကိုယ်တော်ကို နှုတ်ဆက်ကြသည်။ ဗိမာန်တော်ရှိ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ညနေပိုင်း ဝတ်ပြုပွဲအတွက် တံပိုးမှုတ်ကြသော်လည်း၊ လာရောက်သူ အနည်းငယ်သာရှိရာ အုပ်စိုးသူတို့က "လောကသားအပေါင်းတို့သည် ထိုသူနောက်သို့ လိုက်သွားကြပြီတကား" ဟု ထိတ်လန့်တကြား အချင်းချင်း ပြောဆိုကြသည်။

And now the procession is joined by crowds from Jerusalem. From
the multitudes gathered to attend the Passover, thousands go forth to
welcome Jesus. They greet Him with the waving of palm branches
and a burst of sacred song. The priests at the temple sound the
trumpet for evening service, but there are few to respond, and the
rulers say to one another in alarm. “The world is gone after Him.”

ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ မြေကြီးပေါ်က သက်တမ်းတစ်လျှောက်တွင် ယခင်က ဤကဲ့သို့သော ထင်ရှားပြသမှုကို တစ်ခါမျှ ခွင့်မပြုခဲ့ဖူးပါ။ ကိုယ်တော်သည် ရလဒ်ကို ရှင်းလင်းစွာ ကြိုမြင်တော်မူသည်။ ၎င်းသည် ကိုယ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်ထံသို့ ပို့ဆောင်လိမ့်မည်။ သို့သော် မိမိကိုယ်ကို ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် လူသိရှင်ကြား ထင်ရှားစေရန်မှာ ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။ ကျဆုံးနေသော လောကအတွက် ကိုယ်တော်၏ သာသနာကို အထွတ်အထိပ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးမည့် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်လာစေရန် ကိုယ်တော် အလိုရှိသည်။ လူတို့သည် ပသခါပွဲ ကျင်းပရန် ယေရုရှလင်မြို့တွင် စုဝေးနေကြစဉ်၊ ပုံဆောင်ချက်၏ အရှင်ဖြစ်သော သိုးသငယ်တည်းဟူသော ကိုယ်တော်သည် မိမိအလိုအလျောက် ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် သီးသန့်ခွဲထားတော်မူ၏။ နောင်လာနောက်သား အဆက်ဆက်သော အသင်းတော်များအနေဖြင့် လောက၏အပြစ်အတွက် ကိုယ်တော်၏ အသေခံခြင်းကို နက်နဲစွာ စဉ်းစားဆင်ခြင်ရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအမှုနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်တိုင်းကို သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိအောင် အတည်ပြုသင့်သည်။ ထို့ကြောင့် လူအပေါင်း၏ မျက်စိတို့သည် ယခု ကိုယ်တော့်ထံသို့ အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ကိုယ်တော်၏ ကြီးမြတ်သော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမတိုင်မီ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည် ထိုယဇ်ပူဇော်ခြင်းအပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လာစေသည့် အရာများ ဖြစ်ရပါမည်။ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ဝင်ရောက်လာခြင်းကဲ့သို့သော ထင်ရှားပြသမှုမျိုး ဖြစ်ပြီးနောက်တွင်၊ လူအပေါင်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ နောက်ဆုံးဇာတ်သိမ်းခန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်သွားမှုကို စောင့်ကြည့်နေကြမည်ဖြစ်သည်။

Never before in His earthly life had Jesus permitted such a
demonstration. He clearly foresaw the result. It would bring Him to
the cross. But it was His purpose thus publicly to present Himself as
the Redeemer. He desired to call attention to the sacrifce that was
to crown His mission to a fallen world. While the people were assembling at Jerusalem to celebrate the Passover, He, the antitypical
Lamb, by a voluntary act set Himself apart as an oblation. It would
be needful for His church in all succeeding ages to make His death
for the sins of the world a subject of deep thought and study. Every
fact connected with it should be verifed beyond a doubt. It was
necessary, then, that the eyes of all people should now be directed to
Him; the events which preceded His great sacrifce must be such as
to call attention to the sacrifce itself. After such a demonstration as
that attending His entry into Jerusalem, all eyes would follow His
rapid progress to the fnal scene.

ဤအောင်ပွဲခံ ခရီးစဉ်နှင့် ပတ်သက်သော အဖြစ်အပျက်များသည် လူတိုင်း၏ ပြောစမှတ်ပြုရာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ယေရှု၏အကြောင်းကို လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိစေမည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင် တင်ပြီးနောက်တွင်လည်း လူအများအပြားသည် ကိုယ်တော်၏ စစ်ဆေးခံရခြင်းနှင့် အသေခံခြင်းတို့နှင့် ဆက်စပ်၍ ဤအဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည်သတိရကြမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ပရောဖက်ပြုချက်များကို ရှာဖွေဖတ်ရှုရန် လှုံ့ဆော်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယေရှုသည် မေရှိယဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်လာကြမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အရပ်ရပ်သော တိုင်းပြည်တို့တွင် ယုံကြည်သူသစ်များ တိုးပွားလာမည်ဖြစ်သည်။

The events connected with this triumphal ride would be the talk
of every tongue, and would bring Jesus before every mind. After
His crucifxion, many would recall these events in their connection
with His trial and death. They would be led to search the prophecies,
and would be convinced that Jesus was the Messiah; and in all lands
converts to the faith would be multiplied.

ကိုယ်တော်၏ မြေကြီးသက်တမ်းအတွင်း ဤအောင်ပွဲခံသော မြင်ကွင်းတစ်ခုတည်းတွင်၊ ကယ်တင်ရှင်သည် ကောင်းကင်တမန်များ ခြံရံလျက်၊ ဘုရားသခင်၏ တံပိုးခရာသံဖြင့် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းနိုင်သော်လည်း၊ ထိုကဲ့သို့ ထင်ရှားပြသခြင်းသည် ကိုယ်တော်၏ သာသနာတော် ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သလို၊ ကိုယ်တော်၏ ဘဝကို အုပ်စိုးသော နိယာမတရားနှင့်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိလက်ခံထားသော နှိမ့်ချသည့် ဘဝအခြေအနေအပေါ်တွင်သာ သစ္စာရှိစွာ တည်ရှိတော်မူသည်။ လောက၏အသက်အတွက် မိမိ၏အသက်ကို မစွန့်မချင်း လူသားတို့၏ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို ကိုယ်တော် ထမ်းဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

In this one triumphant scene of His earthly life, the Saviour
might have appeared escorted by heavenly angels, and heralded
by the trump of God; but such a demonstration would have been
contrary to the purpose of His mission, contrary to the law which
had governed His life. He remained true to the humble lot He had
accepted. The burden of humanity He must bear until His life was
given for the life of the world.

တပည့်တော်များအတွက်မူ ၎င်းတို့၏ဘဝတွင် အမြင့်ဆုံးသောနေ့ဟု ထင်ရသည့် ဤနေ့သည်၊ အကယ်၍ ဤဝမ်းမြောက်ဖွယ် မြင်ကွင်းမှာ မိမိတို့သခင်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် အသေခံခြင်းအတွက် အစပျိုးခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ သိရှိခဲ့ပါက၊ မှောင်မိုက်သော တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားပေလိမ့်မည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိယဇ်ပူဇော်ခံရမည်မှာ သေချာကြောင်း ၎င်းတို့အား ထပ်ခါတလဲလဲ မိန့်ကြားခဲ့သော်လည်း၊ လက်ရှိ အောင်ပွဲခံနေသည့် ပျော်ရွှင်မှုတွင် ကိုယ်တော်၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် စကားများကို ၎င်းတို့ မေ့လျော့နေကြပြီး၊ ဒါဝိဒ်၏ ပလ္လင်ပေါ်တွင် စည်ပင်ဝပြောစွာ အုပ်စိုးမည့်အချိန်ကိုသာ မျှော်လင့်နေကြသည်။

This day, which seemed to the disciples the crowning day of
their lives, would have been shadowed with gloomy clouds had they
known that this scene of rejoicing was but a prelude to the suffering
and death of their Master. Although He had repeatedly told them
496 The Desire of Ages
[572] of His certain sacrifce, yet in the glad triumph of the present they
forgot His sorrowful words, and looked forward to His prosperous
reign on David’s throne.

စီတန်းလှည့်လည်ပွဲသို့ လူသစ်များ အမြဲမပြတ် လာရောက်ပူးပေါင်းနေကြပြီး၊ အနည်းငယ်သော သူတို့မှလွဲ၍ ပူးပေါင်းလာသူ အားလုံးသည် ထိုအချိန်၏ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွမှုကို ခံစားရကာ၊ တောင်ကုန်းတစ်ခုမှ တစ်ခုသို့၊ လျှိုမြောင်တစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ ပဲ့တင်ထပ်နေသော ဟောရှဏ္ဏ အောင်ကြွေးများကို ပိုမိုကျယ်လောင်စေရန် ကူညီကြသည်။ “ဒါဝိဒ်၏သားတော်အား ဟောရှဏ္ဏဖြစ်စေသတည်း။ ထာဝရဘုရား၏ အခွင့်တော်နှင့် ကြွလာသောသူသည် မင်္ဂလာရှိစေသတည်း။ အမြင့်ဆုံးသော အရပ်၌ ဟောရှဏ္ဏဖြစ်စေသတည်း” ဟူသော ကြွေးကြော်သံများမှာ အမြဲမပြတ် ထွက်ပေါ်နေသည်။

New accessions were made continually to the procession, and,
with few exceptions, all who joined it caught the inspiration of the
hour, and helped to swell the hosannas that echoed and re-echoed
from hill to hill and from valley to valley. The shouts went up
continually, “Hosanna to the Son of David: Blessed is He that
cometh in the name of the Lord! Hosanna in the highest.”

ဤကဲ့သို့သော အောင်ပွဲခံ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲမျိုးကို ကမ္ဘာလောကတွင် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပါ။ ၎င်းသည် လောကရှိ ကျော်ကြားသော အောင်နိုင်သူများ၏ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲမျိုးနှင့် မတူပါ။ ဘုရင့်သတ္တိ၏ အောင်မြင်မှုအမှတ်အသားအဖြစ် ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေသော သုံ့ပန်းများ လိုက်ပါလာသည့် မြင်ကွင်းမျိုး မရှိပါ။ သို့သော် ကယ်တင်ရှင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင်မူ၊ အပြစ်ရှိသော လူသားများအတွက် ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာလုပ်ငန်းများကြောင့် ရရှိလာသော ဘုန်းကြီးသော အောင်မြင်မှု အထိမ်းအမှတ်များ ရှိနေသည်။ စာတန်၏ တန်ခိုးလက်အောက်မှ ကိုယ်တော် ကယ်တင်ခဲ့သော သုံ့ပန်းများမှာ ၎င်းတို့ လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းနေကြသည်။ ကိုယ်တော် မျက်စိဖွင့်ပေးခဲ့သော မျက်စိမမြင်သူများက လမ်းပြလျက်ရှိသည်။ ကိုယ်တော် စကားပြောခွင့်ပေးခဲ့သော ဆွံ့အသူများက အကျယ်လောင်ဆုံးသော ဟောရှဏ္ဏသံများဖြင့် ကြွေးကြော်နေကြသည်။ ကိုယ်တော် ကျန်းမာစေခဲ့သော ခြေမစွမ်းသူများမှာ ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်ပေါက်နေကြပြီး၊ စွန်ပလွံခက်များကို ခုတ်ယူကာ ကယ်တင်ရှင်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဝှေ့ယမ်းရာ၌ အတက်ကြွဆုံး ဖြစ်နေကြသည်။ မုဆိုးမများနှင့် မိဘမဲ့များမှာလည်း ၎င်းတို့အပေါ် ပြုခဲ့သော ကရုဏာတော် လုပ်ငန်းများအတွက် ယေရှု၏ နာမတော်ကို ချီးမြှောက်နေကြသည်။ ကိုယ်တော် သန့်ရှင်းစေခဲ့သော နူနာသည်များမှာ ၎င်းတို့၏ စွန်းထင်းခြင်းမရှိသော အဝတ်များကို ကိုယ်တော်၏ လမ်းခရီးတွင် ခင်းပေးကြပြီး၊ ကိုယ်တော်ကို ဘုန်းကြီးသော ဘုရင်အဖြစ် ကြိုဆိုကြသည်။ ကိုယ်တော်၏ အသံတော်ဖြင့် သေခြင်းတည်းဟူသော အိပ်ပျော်ခြင်းမှ နိုးထလာသူများသည်လည်း ထိုလူအုပ်ထဲတွင် ရှိနေကြသည်။ သင်္ချိုင်းတွင်း၌ ရုပ်ကလာပ် ပုပ်စပ်နေခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ ဘုန်းကြီးသော လူသားတစ်ဦး၏ ခွန်အားဖြင့် ဝမ်းမြောက်နေသော လာဇရုသည် ကယ်တင်ရှင် စီးနင်းသော တိရစ္ဆာန်ကို ဦးဆောင်လာသည်။

Never before had the world seen such a triumphal procession.
It was not like that of the earth’s famous conquerors. No train of
mourning captives, as trophies of kingly valor, made a feature of
that scene. But about the Saviour were the glorious trophies of His
labors of love for sinful man. There were the captives whom He
had rescued from Satan’s power, praising God for their deliverance.
The blind whom He had restored to sight were leading the way. The
dumb whose tongues He had loosed shouted the loudest hosannas.
The cripples whom He had healed bounded with joy, and were the
most active in breaking the palm branches and waving them before
the Saviour. Widows and orphans were exalting the name of Jesus
for His works of mercy to them. The lepers whom He had cleansed
spread their untainted garments in His path, and hailed Him as the
King of glory. Those whom His voice had awakened from the
sleep of death were in that throng. Lazarus, whose body had seen
corruption in the grave, but who now rejoiced in the strength of
glorious manhood, led the beast on which the Saviour rode.

ဖာရိရှဲ အများအပြားသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေကြပြီး၊ မနာလိုစိတ်နှင့် ရန်ငြိုးစိတ်တို့ဖြင့် တောက်လောင်ကာ၊ လူထု၏ စိတ်ဆန္ဒစီးဆင်းမှုကို ပြောင်းလဲပစ်ရန် ကြိုးစားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့၏ အာဏာရှိသမျှကို အသုံးပြု၍ လူတို့ကို တိတ်ဆိတ်အောင် ပြုလုပ်ကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့၏ တောင်းဆိုမှုနှင့် ခြိမ်းခြောက်မှုများသည် စိတ်အားထက်သန်မှုကိုသာ တိုးပွားစေသည်။ ဤလူအုပ်ကြီးသည် ၎င်းတို့၏ အင်အားဖြင့် ယေရှုကို ဘုရင်အဖြစ် တင်မြှောက်မည်ကို ၎င်းတို့ ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးနည်းလမ်းအနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် လူအုပ်ကို တိုးဝှေ့ကာ ကယ်တင်ရှင်ရှိရာသို့ သွား၍ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချသော၊ ခြိမ်းခြောက်သော စကားများဖြင့် ပြောဆိုကြသည်မှာ “အရှင်၊ ကိုယ်တော်၏ တပည့်တို့ကို ဆုံးမတော်မူပါ” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ဆူညံစွာ ထင်ရှားပြသခြင်းမှာ ဥပဒေနှင့်မညီကြောင်းနှင့် အာဏာပိုင်များက ခွင့်ပြုလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း ၎င်းတို့က ကြေညာကြသည်။ သို့သော် ယေရှု၏ ပြန်လည်ဖြေကြားချက်ဖြစ်သော “ငါဆိုသည်ကား၊ ဤသူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေကြလျှင် ကျောက်ခဲတို့သည် ချက်ချင်း အော်ဟစ်ကြလိမ့်မည်” ဟူသော စကားကြောင့် ၎င်းတို့ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ထိုအောင်ပွဲခံ မြင်ကွင်းသည် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ပရောဖက်က ကြိုတင်ဟောကြားထားပြီးဖြစ်ရာ၊ ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လွှဲဖယ်ရန် လူသားတို့တွင် အစွမ်းမရှိပါ။ အကယ်၍ လူသားတို့သည် ကိုယ်တော်၏ အစီအစဉ်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ပျက်ကွက်ခဲ့ပါက၊ ကိုယ်တော်သည် အသက်မဲ့သော ကျောက်ခဲများကို အသံပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ သားတော်ကို ချီးမွမ်းခြင်း အောင်ကြွေးများဖြင့် ကြိုဆိုကြလိမ့်မည်။ တိတ်ဆိတ်သွားသော ဖာရိရှဲများ နောက်ဆုတ်သွားစဉ်၊ လူပေါင်း ရာနှင့်ချီသော အသံတို့က ဇာခရိ၏ စကားများကို လိုက်လံရွတ်ဆိုကြသည်မှာ “ဇိအုန်သတို့သမီး၊ အလွန်ဝမ်းမြောက်လော့။ ယေရုရှလင်သတို့သမီး၊ ကြွေးကြော်လော့။ ကြည့်ရှုလော့၊ သင်၏ဘုရင်သည် သင်ရှိရာသို့ ကြွလာတော်မူ၏။ တရားသဖြင့် စီရင်သောသူ၊ ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်သောသူ၊ နှိမ့်ချသောစိတ်ရှိသောသူဖြစ်၍ မြည်းကို စီးလျက်၊ မြည်းကလေးတည်းဟူသော မြည်းမအထီးကို စီးလျက် ကြွလာတော်မူ၏။”

Many Pharisees witnessed the scene, and, burning with envy and
malice, sought to turn the current of popular feeling. With all their
authority they tried to silence the people; but their appeals and threats
only increased the enthusiasm. They feared that this multitude, in
the strength of their numbers, would make Jesus king. As a last
resort they pressed through the crowd to where the Saviour was,
and accosted Him with reproving and threatening words: “Master,
rebuke Thy disciples.” They declared that such noisy demonstrations
were unlawful, and would not be permitted by the authorities. But
they were silenced by the reply of Jesus, “I tell you that, if these
should hold their peace, the stones would immediately cry out.” That
scene of triumph was of God’s own appointing. It had been foretold
“Thy King Cometh” 497
by the prophet, and man was powerless to turn aside God’s purpose.
Had men failed to carry out His plan, He would have given a voice
to the inanimate stones, and they would have hailed His Son with
acclamations of praise. As the silenced Pharisees drew back, the [573]
[574]
[575]
words of Zechariah were taken up by hundreds of voices: “Rejoice
greatly, O daughter of Zion; shout, O daughter of Jerusalem: behold,
thy King cometh unto thee: He is just, and having salvation; lowly,
and riding upon an ass, and upon a colt the foal of an ass.”

စီတန်းလှည့်လည်ပွဲသည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး မြို့ထဲသို့ ဆင်းတော့မည့်အချိန်တွင်၊ ယေရှုသည် ရပ်တန့်လိုက်ရာ လူအုပ်ကြီးလည်း ကိုယ်တော်နှင့်အတူ ရပ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ယေရုရှလင်မြို့သည် ဝင်လုဆဲ ဆွမ်းရောင်ခြည်အောက်၌ ဘုန်းတန်ခိုးနှင့် ဝိုင်းရံလျက် တည်ရှိနေသည်။ ဗိမာန်တော်သည် လူအပေါင်း၏ မျက်စိကို ဆွဲဆောင်ထားသည်။ ၎င်းသည် ခမ်းနားထည်ဝါစွာဖြင့် အခြားအရာအားလုံးထက် မြင့်မားနေပြီး၊ လူတို့ကို တစ်ပါးတည်းသော စစ်မှန်၍ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ထံသို့ လမ်းညွှန်ပြသနေသည့်အလား ကောင်းကင်သို့ ဦးတည်နေသည်။ ဗိမာန်တော်သည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ ဂုဏ်ယူရာနှင့် ဘုန်းအသရေအဖြစ် ကာလကြာရှည် တည်ရှိခဲ့သည်။ ရောမလူမျိုးများသည်လည်း ၎င်း၏ ခမ်းနားမှုကို ဂုဏ်ယူကြသည်။ ရောမတို့ ခန့်အပ်ထားသော ဘုရင်တစ်ပါးသည် ယုဒလူတို့နှင့် ပူးပေါင်း၍ ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကာ အလှဆင်ခဲ့ပြီး၊ ရောမဧကရာဇ်မင်းကလည်း လက်ဆောင်များစွာဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ကြံ့ခိုင်မှု၊ ကြွယ်ဝမှုနှင့် ခမ်းနားမှုတို့ကြောင့် ကမ္ဘာ့အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

When the procession reached the brow of the hill, and was about
to descend into the city, Jesus halted, and all the multitude with
Him. Before them lay Jerusalem in its glory, now bathed in the
light of the declining sun. The temple attracted all eyes. In stately
grandeur it towered above all else, seeming to point toward heaven
as if directing the people to the only true and living God. The temple
had long been the pride and glory of the Jewish nation. The Romans
also prided themselves in its magnifcence. A king appointed by
the Romans had united with the Jews to rebuild and embellish it,
and the emperor of Rome had enriched it with his gifts. Its strength,
richness, and magnifcence had made it one of the wonders of the
world.

အနောက်ဘက်သို့ ဝင်လုဆဲ နေရောင်ခြည်သည် ကောင်းကင်ယံကို အရောင်ခြယ်နေစဉ်၊ ၎င်း၏ တောက်ပသော အလင်းရောင်သည် ဗိမာန်တော်တံတိုင်း၏ ဖြူစင်သော စကျင်ကျောက်များပေါ်သို့ ကျရောက်နေပြီး၊ ရွှေအမိုးတပ်ထားသော တိုင်များပေါ်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ ယေရှုနှင့် နောက်လိုက်များ ရပ်နေသော တောင်ထိပ်မှ ကြည့်လျှင် ၎င်းသည် ရွှေရောင်ထိပ်ချွန်များ တပ်ဆင်ထားသော ကြီးမားသည့် နှင်းခဲအဆောက်အအုံကြီးတစ်ခုအလား မြင်တွေ့ရသည်။ ဗိမာန်တော်၏ အဝင်ဝတွင် ကျွမ်းကျင်သော အနုပညာရှင်များ ထုလုပ်ထားသည့် စိမ်းလန်းသောအရွက်များနှင့် ကြီးမားသော စပျစ်သီးပြွတ်များ ပါရှိသည့် ရွှေနှင့်ငွေဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စပျစ်နွယ်ပင်ကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ ဤပုံစံသည် ဣသရေလနိုင်ငံကို စည်ပင်ဝပြောသော စပျစ်နွယ်ပင်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုသည်။ ရွှေ၊ ငွေနှင့် စိမ်းလန်းသောအရောင်တို့ကို ရှားပါးသော အနုပညာလက်ရာနှင့် သပ်ရပ်သော လက်မှုပညာတို့ဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသည်။ ၎င်းသည် ဖြူဖွေးတောက်ပသော တိုင်လုံးကြီးများကို လှပစွာ ရစ်ပတ်ထားပြီး၊ ရွှေအဆင်တန်ဆာများကို တောက်ပသော နွယ်ဖျားများဖြင့် တွယ်ကပ်ထားရာ၊ နေဝင်ဆည်းဆာ၏ အလှကို ဖမ်းယူထားပြီး ကောင်းကင်မှ ငှားရမ်းထားသော ဘုန်းအသရေအလား တောက်ပနေသည်။

While the westering sun was tinting and gilding the heavens, its
resplendent glory lighted up the pure white marble of the temple
walls, and sparkled on its gold-capped pillars. From the crest of
the hill where Jesus and His followers stood, it had the appearance
of a massive structure of snow, set with golden pinnacles. At the
entrance to the temple was a vine of gold and silver, with green
leaves and massive clusters of grapes executed by the most skillful
artists. This design represented Israel as a prosperous vine. The gold,
silver, and living green were combined with rare taste and exquisite
workmanship; as it twined gracefully about the white and glistening
pillars, clinging with shining tendrils to their golden ornaments, it
caught the splendor of the setting sun, shining as if with a glory
borrowed from heaven.

ယေရှုသည် ထိုမြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး၊ လူအုပ်ကြီးမှာလည်း ရုတ်တရက် မြင်တွေ့လိုက်ရသော အလှတရားကြောင့် မှင်တက်သွားကာ ၎င်းတို့၏ အောင်ကြွေးသံများကို တိတ်လိုက်ကြသည်။ လူအပေါင်းတို့သည် ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ မျက်စိလှည့်ကြည့်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် ခံစားရသော အံ့သြချီးမွမ်းမှုကို ကိုယ်တော်၏ မျက်နှာတော်ပေါ်တွင် မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်နေကြသည်။ သို့သော် ထိုသို့မြင်ရမည့်အစား၊ ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော တိမ်တိုက်ကြီးကိုသာ မြင်တွေ့ကြရသည်။ ကိုယ်တော်၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်လျှံလာပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာမှာလည်း မုန်တိုင်းထဲရှိ သစ်ပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ ဟိုဟိုဒီဒီ တုန်ခါနေသည်ကို မြင်ရသောအခါ ၎င်းတို့မှာ အံ့သြစိတ်ပျက်သွားကြသည်။ ကြေကွဲနေသော စိတ်နှလုံး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ နာကျင်သော ငိုကြွေးသံသည် ကိုယ်တော်၏ တုန်ရင်နေသော နှုတ်ခမ်းများမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်တမန်များ ကြည့်ရှုရန် မည်မျှ နာကျင်ဖွယ် မြင်ကွင်းဖြစ်လိမ့်မည်နည်း။ ၎င်းတို့ ချစ်မြတ်နိုးသော ခေါင်းဆောင်ကြီးသည် ပြင်းထန်သော ဝေဒနာဖြင့် ငိုကြွေးနေရသည်တကား။ အောင်ပွဲခံ ကြွေးကြော်သံများနှင့် စွန်ပလွံခက်များကို ဝှေ့ယမ်းလျက် ကိုယ်တော် စိုးစံတော့မည်ဟု မျှော်လင့်ကာ ဘုန်းကြီးသော မြို့တော်သို့ လိုက်ပါပို့ဆောင်နေကြသော ဝမ်းမြောက်နေသည့် လူအုပ်ကြီးအတွက် ဤအရာသည် မည်သို့သော မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်လိမ့်မည်နည်း။ ယေရှုသည် လာဇရု၏ သင်္ချိုင်းတွင် ငိုကြွေးခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ၎င်းသည် လူသားတို့၏ ဒုက္ခအပေါ် ကိုယ်ချင်းစာသော ဘုရားနှင့်တူသော ဝမ်းနည်းခြင်းမျိုးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤရုတ်တရက် ဝမ်းနည်းခြင်းမှာမူ ကြီးကျယ်သော အောင်ပွဲခံ တေးသံကြားမှ ညည်းတွားသံတစ်ချက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အားလုံးက ကိုယ်တော့်ကို ရိုသေပူဇော်နေကြသော ဝမ်းမြောက်ဖွယ် မြင်ကွင်းအလယ်တွင်၊ ဣသရေလ၏ ဘုရင်သည် မျက်ရည်ကျနေသည်။ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကြောင့် ကျသော တိတ်ဆိတ်သည့် မျက်ရည်မျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ ထိန်းချုပ်၍မရသော ဝေဒနာနှင့် ညည်းတွားသံများ ဖြစ်သည်။ လူအုပ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် မှိုင်တွေသွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ကောင်းချီးပေးသံများ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အများအပြားမှာမူ ၎င်းတို့ နားမလည်နိုင်သော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုအတွက် ကိုယ်ချင်းစာစိတ်ဖြင့် ငိုကြွေးကြသည်။

Jesus gazes upon the scene, and the vast multitude hush their
shouts, spellbound by the sudden vision of beauty. All eyes turn upon
the Saviour, expecting to see in His countenance the admiration they
themselves feel. But instead of this they behold a cloud of sorrow.
They are surprised and disappointed to see His eyes fll with tears,
498 The Desire of Ages
and His body rock to and fro like a tree before the tempest, while
a wail of anguish bursts from His quivering lips, as if from the
depths of a broken heart. What a sight was this for angels to behold!
their loved Commander in an agony of tears! What a sight was this
for the glad throng that with shouts of triumph and the waving of
palm branches were escorting Him to the glorious city, where they
fondly hoped He was about to reign! Jesus had wept at the grave
[576] of Lazarus, but it was in a godlike grief in sympathy with human
woe. But this sudden sorrow was like a note of wailing in a grand
triumphal chorus. In the midst of a scene of rejoicing, where all
were paying Him homage, Israel’s King was in tears; not silent
tears of gladness, but tears and groans of insuppressible agony. The
multitude were struck with a sudden gloom. Their acclamations
were silenced. Many wept in sympathy with a grief they could not
comprehend.

ယေရှု၏ မျက်ရည်များသည် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် ခံစားရမည့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြိုတင်တွေးတောခြင်းကြောင့် မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ဂေသရှေမန်ဥယျာဉ်ရှိပြီး၊ ထိုနေရာ၌ မကြာမီ ကြီးစွာသော မှောင်မိုက်ခြင်း၏ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာများသည် ကိုယ်တော်ကို လွှမ်းမိုးတော့မည်ဖြစ်သည်။ သိုးတံခါးမှာလည်း မြင်ကွင်းထဲတွင် ရှိနေပြီး၊ ထိုတံခါးမှတစ်ဆင့် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ယဇ်ပူဇော်ရန် တိရစ္ဆာန်များကို ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့ကြသည်။ ထိုတံခါးသည် ကမ္ဘာ့အပြစ်အတွက် ယဇ်ပူဇော်ခြင်း၏ ပုံဆောင်ချက်ဖြစ်သော ကိုယ်တော်အတွက် မကြာမီ ပွင့်လာတော့မည်ဖြစ်သည်။ အနီးအနားတွင် ကာလဗာရီတောင်ရှိပြီး၊ ၎င်းမှာ ကိုယ်တော် ခံစားရမည့် ဝေဒနာ၏ မြင်ကွင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ကိုယ်တော်၏ ရက်စက်သော အသေခံခြင်းကို သတိပေးနေသော ထိုအရာများကြောင့် ကယ်တင်ရှင်သည် ဝေဒနာပြင်းစွာဖြင့် ငိုကြွေးညည်းတွားနေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော်၏ ဝမ်းနည်းခြင်းမှာ အတ္တဆန္ဒအတွက် မဟုတ်ပါ။ ကိုယ်တော့်ကိုယ်တိုင် ခံစားရမည့် ဝေဒနာကို တွေးတောခြင်းက ထိုမြင့်မြတ်ပြီး မိမိကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်သော ဝိညာဉ်တော်ကို မထိတ်လန့်စေပါ။ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို ငြင်းပယ်ပြီး ကိုယ်တော်၏ မေတ္တာကို ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခဲ့သော၊ ကိုယ်တော်၏ ကြီးမားသော တန်ခိုးတော်များကို ယုံကြည်ရန် ငြင်းဆန်ပြီး ကိုယ်တော်၏ အသက်ကို နုတ်ယူတော့မည့် ယေရုရှလင်မြို့၏ အခြေအနေကသာ ယေရှု၏ စိတ်နှလုံးကို ထိုးဖောက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ကယ်တင်ရှင်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည့် ယေရုရှလင်၏ အပြစ်ကိုလည်းကောင်း၊ အကယ်၍ ၎င်း၏ ဒဏ်ရာကို ကုသပေးနိုင်သည့် တစ်ပါးတည်းသောသူကို လက်ခံခဲ့ပါက မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး ရောက်ရှိနိုင်သည်ကိုလည်းကောင်း မြင်တော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် သူမကို ကယ်တင်ရန် ကြွလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ မည်သို့လျှင် သူမကို စွန့်ပယ်နိုင်ပါမည်နည်း။

The tears of Jesus were not in anticipation of His own suffering.
Just before Him was Gethsemane, where soon the horror of a great
darkness would overshadow Him. The sheepgate also was in sight,
through which for centuries the beasts for sacrifcial offerings had
been led. This gate was soon to open for Him, the great Antitype,
toward whose sacrifce for the sins of the world all these offerings
had pointed. Near by was Calvary, the scene of His approaching
agony. Yet it was not because of these reminders of His cruel death
that the Redeemer wept and groaned in anguish of spirit. His was
no selfsh sorrow. The thought of His own agony did not intimidate
that noble, self-sacrifcing soul. It was the sight of Jerusalem that
pierced the heart of Jesus—Jerusalem that had rejected the Son
of God and scorned His love, that refused to be convinced by His
mighty miracles, and was about to take His life. He saw what she
was in her guilt of rejecting her Redeemer, and what she might have
been had she accepted Him who alone could heal her wound. He
had come to save her; how could He give her up?

ဣသရေလသည် အထူးအခွင့်အရေး ရရှိခဲ့သော လူမျိုးဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ ဗိမာန်တော်ကို ကိုယ်တော်၏ ကိန်းဝပ်ရာနေရာအဖြစ် ပြုလုပ်တော်မူခဲ့သည်။ ၎င်းသည် "တည်နေရာ တင့်တယ်၍ တစ်လောကလုံး၏ ဝမ်းမြောက်စရာ" ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဆာလံ ၄၈:၂။ ဖခင်တစ်ဦးက မိမိ၏ တစ်ဦးတည်းသော သားသမီးအပေါ် ထားရှိသော မေတ္တာမျိုးကဲ့သို့၊ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်တိုင်အောင် ခရစ်တော်၏ စောင့်ရှောက်မှုနှင့် နူးညံ့သော မေတ္တာတော် မှတ်တမ်းမှာ ထိုနေရာ၌ ရှိနေသည်။ ထိုဗိမာန်တော်တွင် ပရောဖက်များသည် ၎င်းတို့၏ လေးနက်သော သတိပေးချက်များကို ဟောကြားခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် မီးလောင်နေသော နံ့သာပေါင်းခွက်များမှာ ဝှေ့ယမ်းလျက်ရှိပြီး၊ ဝတ်ပြုသူတို့၏ ဆုတောင်းသံများနှင့် ရောနှောထားသော နံ့သာပေါင်းရနံ့မှာ ဘုရားသခင်ထံသို့ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ ခရစ်တော်၏ အသွေးတော်ကို ပုံဆောင်သော တိရစ္ဆာန်တို့၏ အသွေးမှာ စီးဆင်းခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ထာဝရဘုရားသည် ကရုဏာပလ္လင်အထက်၌ မိမိ၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် လုပ်ငန်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြပြီး၊ အထိမ်းအမှတ်နှင့် အခမ်းအနားများမှာ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် တည်ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဤအရာအားလုံးမှာ အဆုံးသတ်ရပေတော့မည်။

Israel had been a favored people; God had made their temple
His habitation; it was “beautiful for situation, the joy of the whole
earth.” Psalm 48:2. The record of more than a thousand years of
Christ’s guardian care and tender love, such as a father bears his only
child, was there. In that temple the prophets had uttered their solemn
warnings. There had the burning censers waved, while incense,
“Thy King Cometh” 499
mingled with the prayers of the worshipers, had ascended to God.
There the blood of beasts had flowed, typical of the blood of Christ.
There Jehovah had manifested His glory above the mercy seat. There
the priests had offciated, and the pomp of symbol and ceremony
had gone on for ages. But all this must have an end.

ယေရှုသည် ဖျားနာသူများနှင့် ဒုက္ခရောက်နေသူများကို အကြိမ်ကြိမ် ကောင်းချီးပေးခဲ့ဖူးသော ကိုယ်တော်၏ လက်တော်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး၊ ပျက်စီးတော့မည့် မြို့တော်ဘက်သို့ ဝှေ့ယမ်းကာ၊ ကြေကွဲဝမ်းနည်းသံဖြင့် ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏ - “သင်သည် ယခုနေ့၌ပင် သင်၏ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော အရာများကို သိခဲ့လျှင် ကောင်းလေစွ။—” ဤနေရာတွင် ကယ်တင်ရှင်သည် ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး၊ အကယ်၍ ယေရုရှလင်သည် ဘုရားသခင် ပေးလိုသော အကူအညီဖြစ်သည့် ကိုယ်တော်၏ ချစ်သားတော်ကို လက်ခံခဲ့ပါက မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး ရှိနိုင်မည်ကို မိန့်တော်မမူဘဲ ချန်ထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ယေရုရှလင်သည် မိမိရရှိနိုင်သော အခွင့်အရေးကို သိရှိခဲ့ပြီး ကောင်းကင်မှ ပေးသနားသော အလင်းကို နားထောင်ခဲ့ပါက၊ သူမသည် စည်ပင်ဝပြောမှု၏ ဂုဏ်သိက္ခာဖြင့်လည်းကောင်း၊ နိုင်ငံအပေါင်းတို့၏ ဘုရင်မအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင် ပေးသနားသော တန်ခိုးတော်ဖြင့် လွတ်လပ်စွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။ သူမ၏ တံခါးများတွင် လက်နက်ကိုင် စစ်သားများ ရှိနေမည်မဟုတ်သလို၊ သူမ၏ တံတိုင်းများပေါ်တွင်လည်း ရောမအလံများ လွင့်ထူနေမည်မဟုတ်ပါ။ အကယ်၍ ယေရုရှလင်သည် မိမိ၏ ကယ်တင်ရှင်ကို လက်ခံခဲ့ပါက ရရှိနိုင်မည့် ဘုန်းကြီးသော ကံကြမ္မာမှာ ဘုရားသခင်၏ သားတော် ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ကိုယ်တော်အားဖြင့် သူမ၏ ပြင်းထန်သော ဝေဒနာမှ ပျောက်ကင်းနိုင်ပြီး၊ ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်ကာ ကမ္ဘာမြေ၏ အကြီးမြတ်ဆုံးသော မြို့တော်ကြီးအဖြစ် တည်ရှိနိုင်ကြောင်း ကိုယ်တော် မြင်တော်မူသည်။ သူမ၏ တံတိုင်းများမှတစ်ဆင့် ငြိမ်သက်ခြင်း ချိုးငှက်သည် တိုင်းနိုင်ငံအားလုံးသို့ ပျံသန်းသွားပေလိမ့်မည်။ သူမသည် ကမ္ဘာလောက၏ ဘုန်းကြီးသော သရဖူ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

Jesus raised His hand,—that had so often blessed the sick and
suffering,—and waving it toward the doomed city, in broken utterances of grief exclaimed: “If thou hadst known, even thou, at least
in this thy day, the things which belong unto thy peace!—” Here the
Saviour paused, and left unsaid what might have been the condition
of Jerusalem had she accepted the help that God desired to give [577]
her,—the gift of His beloved Son. If Jerusalem had known what it
was her privilege to know, and had heeded the light which Heaven
had sent her, she might have stood forth in the pride of prosperity,
the queen of kingdoms, free in the strength of her God-given power.
There would have been no armed soldiers standing at her gates, no
Roman banners waving from her walls. The glorious destiny that
might have blessed Jerusalem had she accepted her Redeemer rose
before the Son of God. He saw that she might through Him have
been healed of her grievous malady, liberated from bondage, and
established as the mighty metropolis of the earth. From her walls
the dove of peace would have gone forth to all nations. She would
have been the world’s diadem of glory.

သို့သော် ယေရုရှလင် ဖြစ်နိုင်ခဲ့မည့် တောက်ပသော မြင်ကွင်းမှာ ကယ်တင်ရှင်၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ယခုအခါ သူမသည် ရောမတို့၏ ကျွန်ဘဝအောက်တွင် ရှိနေပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ မျက်နှာသာပေးမှုကို မရရှိတော့ဘဲ၊ အပြစ်ပေးခြင်း တရားစီရင်မှုကို ခံရတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တော် သိရှိနားလည်သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ညည်းတွားသံကို ဤသို့ ဆက်လက်မိန့်ကြားတော်မူ၏ - “ယခုမူကား ထိုအရာတို့သည် သင်၏ မျက်စိရှေ့မှာ ကွယ်ဝှက်လျက် ရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ သင်၏ ရန်သူတို့သည် သင့်ပတ်လည်၌ မြေကတုတ်ကို ဖော်၍၊ သင့်ကို ဝိုင်းလျက် အရပ်ရပ်တို့၌ ပိတ်ဆို့မည့် နေ့ရက်ကာလသည် ရောက်လိမ့်မည်။ ထိုသူတို့သည် သင့်ကိုလည်းကောင်း၊ သင့်အတွင်း၌ ရှိသော သင့်သားသမီးတို့ကိုလည်းကောင်း၊ မြေနှင့် တစ်ပြင်တည်း ဖြစ်အောင် ဖျက်ဆီးကြလိမ့်မည်။ သင်၏ ကျောက်တစ်ခဲပေါ်မှာ တစ်ခဲမျှ မကျန်ကြွင်းစေရ။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင် ကြွလာ၍ သင့်ကို ကြည့်ရှုတော်မူသော အချိန်ကာလကို သင်သည် မသိမမှတ်သောကြောင့် ဖြစ်သတည်း။”

But the bright picture of what Jerusalem might have been fades
from the Saviour’s sight. He realizes what she now is under the
Roman yoke, bearing the frown of God, doomed to His retributive
judgment. He takes up the broken thread of His lamentation: “But
now they are hid from thine eyes. For the days shall come upon thee,
that thine enemies shall cast a trench about thee, and compass thee
round, and keep thee in on every side, and shall lay thee even with
the ground, and thy children within thee; and they shall not leave in
thee one stone upon another; because thou knewest not the time of
thy visitation.”

ခရစ်တော်သည် ယေရုရှလင်နှင့် သူမ၏ သားသမီးများကို ကယ်တင်ရန် ကြွလာခဲ့သော်လည်း၊ ဖာရိရှဲတို့၏ မာန၊ ဟန်ဆောင်မှု၊ မနာလိုမှုနှင့် ရန်ငြိုးစိတ်တို့က ကိုယ်တော်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မပြည့်စုံစေရန် တားဆီးခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးရမည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြစ်ဒဏ်ကို ယေရှု သိတော်မူသည်။ ယေရုရှလင်ကို စစ်တပ်များက ဝိုင်းရံထားပြီး၊ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခံထားရသော မြို့သားတို့သည် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးကာ သေဆုံးကြရမည်ကိုလည်းကောင်း၊ မိခင်များက မိမိတို့၏ သေဆုံးသွားသော ကလေးငယ်များ၏ အလောင်းကို စားသုံးနေကြရသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ဆာလောင်မွတ်သိမ်းမှု၏ ဒဏ်ကြောင့် မိဘနှင့် သားသမီးများမှာ နောက်ဆုံးကျန်ရှိသော အစားအစာတစ်လုပ်အတွက် အချင်းချင်း လုယက်နေကြပြီး သဘာဝအရ ရှိရမည့် မေတ္တာတရားများ ပျက်စီးသွားရပုံကိုလည်းကောင်း ကိုယ်တော် မြင်တော်မူသည်။ ယုဒလူတို့၏ ခေါင်းမာမှုကြောင့် ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ကျူးကျော်လာသော စစ်တပ်များကိုလည်း အညံ့ခံရန် ငြင်းဆန်ကြလိမ့်မည်ကို ကိုယ်တော် သိတော်မူသည်။ မိမိကိုယ်ကို ချိတ်ဆွဲမည့် ကာလဗာရီတောင်ပေါ်တွင် တောအုပ်ထဲက သစ်ပင်များကဲ့သို့ လက်ဝါးကပ်တိုင်များ စီတန်းနေသည်ကို ကိုယ်တော် မြင်တော်မူသည်။ သနားစရာကောင်းသော မြို့သားတို့သည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းနှင့် လက်ဝါးကပ်တိုင်တင်ခြင်းတို့ကို ခံစားနေရသည်ကိုလည်းကောင်း၊ လှပသော နန်းတော်များ ပျက်စီးသွားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ဗိမာန်တော်မှာ ပြိုပျက်၍ ၎င်း၏ ကြီးမားသော တံတိုင်းများတွင် ကျောက်တစ်ခဲပေါ်မှာ တစ်ခဲမျှ မကျန်ရှိတော့ဘဲ မြို့တော်မှာ လယ်ကွင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထိုးထွင်းခြင်း ခံရသည်ကိုလည်းကောင်း ကိုယ်တော် မြင်တော်မူသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုရင်း ကယ်တင်ရှင်သည် ဝေဒနာပြင်းစွာဖြင့် ငိုကြွေးခြင်းမှာ မထူးဆန်းပါ။

Christ came to save Jerusalem with her children; but Pharisaical
pride, hypocrisy, jealousy, and malice had prevented Him from accomplishing His purpose. Jesus knew the terrible retribution which
would be visited upon the doomed city. He saw Jerusalem encompassed with armies, the besieged inhabitants driven to starvation and
500 The Desire of Ages
death, mothers feeding upon the dead bodies of their own children,
and both parents and children snatching the last morsel of food from
one another, natural affection being destroyed by the gnawing pangs
of hunger. He saw that the stubbornness of the Jews, as evinced
in their rejection of His salvation, would also lead them to refuse
submission to the invading armies. He beheld Calvary, on which He
was to be lifted up, set with crosses as thickly as forest trees. He
saw the wretched inhabitants suffering torture on the rack and by
crucifxion, the beautiful palaces destroyed, the temple in ruins, and
of its massive walls not one stone left upon another, while the city
was plowed like a feld. Well might the Saviour weep in agony in
view of that fearful scene.

ယေရုရှလင်သည် ကိုယ်တော်၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်ရှိ ကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ နူးညံ့သော ဖခင်တစ်ဦးက လမ်းမှားသို့ လိုက်သွားသော သားဖြစ်သူအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးသကဲ့သို့၊ ယေရှုသည် ချစ်မြတ်နိုးသော မြို့တော်အတွက် ငိုကြွေးတော်မူခဲ့သည်။ ငါသည် သင့်ကို မည်သို့လျှင် စွန့်ပယ်နိုင်ပါမည်နည်း။ သင့်ကို ဖျက်ဆီးခြင်းသို့ အပ်လိုက်ရသည်ကို ငါမည်သို့ ကြည့်ရက်ပါမည်နည်း။ သင်၏ အပြစ်ခွက် ပြည့်သွားအောင် သင့်ကို ငါလွှတ်ထားရမည်လော။ ဝိညာဉ်တစ်ပါး၏ တန်ဖိုးမှာ မည်မျှကြီးမားသနည်းဆိုလျှင်၊ ၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကမ္ဘာလောကကြီးမှာပင် အရေးမပါတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ယခုမှာမူ လူမျိုးတစ်မျိုးလုံး ဆုံးရှုံးရတော့မည်ဖြစ်သည်။ အနောက်ဘက်သို့ ဝင်လုဆဲ နေမင်းသည် ကောင်းကင်ယံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ယေရုရှလင်၏ ကျေးဇူးတော်နေ့ရက်မှာ ကုန်ဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲသည် သံလွင်တောင်ထိပ်တွင် ခေတ္တရပ်နေစဉ်၊ ယေရုရှလင် နောင်တရရန်မှာ နောက်မကျသေးပါ။ ကရုဏာတော် ကောင်းကင်တမန်သည် ရွှေပလ္လင်ပေါ်မှ ဆင်းသက်ရန် သူမ၏ အတောင်ပံများကို ခေါက်ထားပြီး၊ တရားမျှတမှုနှင့် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာတော့မည့် တရားစီရင်မှုအတွက် နေရာပေးရန် အသင့်ရှိနေသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်၏ ကြီးမားသော မေတ္တာတော် စိတ်နှလုံးသည်၊ ကိုယ်တော်၏ ကရုဏာများကို ကဲ့ရဲ့၍ သတိပေးချက်များကို မထုမဲ့ဘဲ ကိုယ်တော်၏ အသွေးဖြင့် လက်ကို ဆေးကြောတော့မည့် ယေရုရှလင်အတွက် ဆက်လက် တောင်းပန်နေဆဲဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယေရုရှလင်သည် နောင်တရမည်ဆိုလျှင် နောက်မကျသေးပါ။ ဝင်လုဆဲ နေရောင်ခြည်သည် ဗိမာန်တော်၊ ရဲတိုက်နှင့် ထိပ်ချွန်များပေါ်တွင် တင်ကျန်နေဆဲဖြစ်ရာ၊ တစ်စုံတစ်ဦးသော ကောင်းကင်တမန်က သူမကို ကယ်တင်ရှင်၏ မေတ္တာတော်ထံသို့ လမ်းပြပေးပြီး ပျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်လော။ ပရောဖက်များကို ကျောက်ခဲဖြင့် ပစ်ခဲ့သော၊ ဘုရားသခင်၏ သားတော်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သော၊ နောင်တမရခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ကျွန်ဘဝ၏ သံခြေချင်းများဖြင့် ခတ်နှိပ်ခဲ့သော လှပသော်လည်း မသန့်ရှင်းသော မြို့တော်ကြီး၊ သူမ၏ ကရုဏာနေ့ရက်မှာ ကုန်ဆုံးလုနီးပြီ။

Jerusalem had been the child of His care, and as a tender father
mourns over a wayward son, so Jesus wept over the beloved city.
[578] How can I give thee up? How can I see thee devoted to destruction? Must I let thee go to fll up the cup of thine iniquity? One
soul is of such value that, in comparison with it, worlds sink into
insignifcance; but here was a whole nation to be lost. When the fast
westering sun should pass from sight in the heavens, Jerusalem’s day
of grace would be ended. While the procession was halting on the
brow of Olivet, it was not yet too late for Jerusalem to repent. The
angel of mercy was then folding her wings to step down from the
golden throne to give place to justice and swift-coming judgment.
But Christ’s great heart of love still pleaded for Jerusalem, that had
scorned His mercies, despised His warnings, and was about to imbrue her hands in His blood. If Jerusalem would but repent, it was
not yet too late. While the last rays of the setting sun were lingering
on temple, tower, and pinnacle, would not some good angel lead her
to the Saviour’s love, and avert her doom? Beautiful and unholy city,
that had stoned the prophets, that had rejected the Son of God, that
was locking herself by her impenitence in fetters of bondage,—her
day of mercy was almost spent!

ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ယေရုရှလင်အား ထပ်မံ မိန့်ကြားတော်မူသေးသည်။ နေ့မကုန်မီတွင် ခရစ်တော်အတွက် နောက်ထပ် သက်သေခံချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပရောဖက်ပြုခဲ့သော အတိတ်ကာလမှ ခေါ်သံကို တုံ့ပြန်လျက် သက်သေခံသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အကယ်၍ ယေရုရှလင်သည် ထိုခေါ်သံကို နားထောင်ပြီး၊ သူမ၏ တံခါးဝသို့ ဝင်ရောက်လာသော ကယ်တင်ရှင်ကို လက်ခံမည်ဆိုလျှင် သူမသည် ကယ်တင်ခြင်း ရရှိနိုင်သေးသည်။

Yet again the Spirit of God speaks to Jerusalem. Before the day
is done, another testimony is borne to Christ. The voice of witness is
lifted up, responding to the call from a prophetic past. If Jerusalem
will hear the call, if she will receive the Saviour who is entering her
gates, she may yet be saved.
“Thy King Cometh” 501

ယေရှုသည် များပြားလှသော လူအုပ်ကြီးနှင့်အတူ မြို့သို့ ချဉ်းကပ်လာနေကြောင်း သတင်းမှာ ယေရုရှလင်ရှိ အုပ်စိုးသူများထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့တွင် ဘုရားသခင်၏ သားတော်အတွက် ကြိုဆိုမှု မရှိပါ။ ၎င်းတို့သည် လူအုပ်ကို လူစုခွဲရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကိုယ်တော်ကို ဆီးကြိုရန် ကြောက်ရွံ့စွာ ထွက်လာကြသည်။ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲမှာ သံလွင်တောင်မှ ဆင်းတော့မည့်အချိန်တွင် အုပ်စိုးသူတို့က ကြားဖြတ်တားဆီးကြသည်။ ၎င်းတို့က ဤမျှ ဆူညံစွာ ဝမ်းမြောက်နေကြခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းကြသည်။ ၎င်းတို့က “ဤသူသည် မည်သူနည်း” ဟု မေးသောအခါ၊ ဗျာဒိတ်တော် ဝိညာဉ်ဖြင့် ပြည့်ဝနေသော တပည့်တော်များက ဤမေးခွန်းကို ဖြေကြားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ခရစ်တော်နှင့် ပတ်သက်သော ပရောဖက်ပြုချက်များကို နှုတ်မှုရေးရာ ထက်မြက်စွာဖြင့် ဤသို့ ရွတ်ဆိုကြသည်မှာ -

Reports have reached the rulers in Jerusalem that Jesus is approaching the city with a great concourse of people. But they have
no welcome for the Son of God. In fear they go out to meet Him,
hoping to disperse the throng. As the procession is about to descend
the Mount of Olives, it is intercepted by the rulers. They inquire
the cause of the tumultuous rejoicing. As they question, “Who is
this?” the disciples, flled with the spirit of inspiration, answer this
question. In eloquent strains they repeat the prophecies concerning
Christ:

အာဒံက သင့်အား ပြောပြလိမ့်မည် - ၎င်းသည် မြွေ၏ဦးခေါင်းကို ကြိတ်မည့် မိန်းမ၏အမျိုးအနွယ် ဖြစ်သည်။

Adam will tell you, It is the seed of the woman that shall bruise
the serpent’s head.

အာဗြဟံကို မေးကြည့်ပါ၊ သူက သင့်အား ပြောပြလိမ့်မည် - ၎င်းသည် “ရှာလင်မင်းကြီး မေလခိဇေဒက်” တည်းဟူသော ငြိမ်သက်ခြင်းမင်းကြီး ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဦး ၁၄:၁၈။

Ask Abraham, he will tell you, It is “Melchizedek King of
Salem,” King of Peace. Genesis 14:18.

ယာကုပ်က သင့်အား ပြောပြလိမ့်မည် - သူသည် ယုဒအနွယ်မှလာသော ရှိလော (Shiloh) ဖြစ်သည်။

Jacob will tell you, He is Shiloh of the tribe of Judah.

ဟေရှာယက သင့်အား ပြောပြလိမ့်မည် - “ဧမာနွေလ”၊ “အံ့သြဖွယ်၊ တိုင်ပင်ဖက်၊ တန်ခိုးကြီးသော ဘုရားသခင်၊ ထာဝရအဖ၊ ငြိမ်သက်ခြင်းမင်းသား” ဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ ၇:၁၄၊ ၉:၆။

Isaiah will tell you, “Immanuel,” “Wonderful, Counselor, The
mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace.” Isaiah
7:14; 9:6.

ယေရမိက သင့်အား ပြောပြလိမ့်မည် - ဒါဝိဒ်၏အနွယ်မှဖြစ်သော အညွန့်၊ “ငါတို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ထာဝရဘုရား” ဖြစ်သည်။ ယေရမိ ၂၃:၆။

Jeremiah will tell you, The Branch of David, “the Lord our
Righteousness.” Jeremiah 23:6.

ဒံယေလက သင့်အား ပြောပြလိမ့်မည် - သူသည် မေရှိယ ဖြစ်သည်။

Daniel will tell you, He is the Messiah. [579]

ဟောရှေက သင့်အား ပြောပြလိမ့်မည် - သူသည် “ဗိုလ်ခြေတို့၏ အရှင် ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား ဖြစ်တော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားဟူသော နာမတော်သည် သူ၏ အမှတ်အသား ဖြစ်၏။” ဟောရှေ ၁၂:၅။

Hosea will tell you, He is “the Lord God of hosts; the Lord is
His memorial.” Hosea 12:5.

ဗတ္တိဇံယောဟန်က သင့်အား ပြောပြလိမ့်မည် - သူသည် “လောက၏အပြစ်ကို ပယ်ရှားသော ဘုရားသခင်၏ သိုးသငယ်” ဖြစ်သည်။ ယောဟန် ၁:၂၉။

John the Baptist will tell you, He is “the Lamb of God, which
taketh away the sin of the world.” John 1:29.

ကြီးမြတ်တော်မူသော ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ ပလ္လင်တော်ပေါ်မှ ကြေညာခဲ့သည်မှာ - “ဤသူသည် ငါနှစ်သက်မြတ်နိုးရာ ငါ၏ချစ်သား ဖြစ်သည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ မဿဲ ၃:၁၇။

The great Jehovah has proclaimed from His throne, “This is My
beloved Son.” Matthew 3:17.

ကျွန်ုပ်တို့ တပည့်တော်များကလည်း ကြေညာသည်မှာ - ဤသူသည် ယေရှု ဖြစ်သည်၊ မေရှိယ ဖြစ်သည်၊ အသက်မင်းသား ဖြစ်သည်၊ လောက၏ ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်သည်။

We, His disciples, declare, This is Jesus, the Messiah, the Prince
of life, the Redeemer of the world.

မှောင်မိုက်တန်ခိုး၏ မင်းသားကလည်း ကိုယ်တော်ကို အသိအမှတ်ပြု၍ ဆိုသည်မှာ - “ကိုယ်တော်သည် အဘယ်သူဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ်သိပါ၏။ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောသူ ဖြစ်တော်မူ၏။” မာကု ၁:၂၄။

And the prince of the powers of darkness acknowledges Him,
saying, “I know Thee who Thou art, the Holy One of God.” Mark
1:24.